ไส้เดือนตาบอดในเขาวงกต (1)

รายงานพจิ ารณาวรรณกรรม
เรอ่ื งไสเ้ ดือนตาบอดในเขาวงกต

จดั ทาโดย
นางสาวชวลั นชุ แซอ่ ๋วิ
ชน้ั มธั ยมศกึ ษาปีท่ี 6/4 เลขท่ี 16

เสนอ
นางสาวปารชิ าต นวลวจิ ิตร

รายงานนีเ้ ป็นส่วนหน่งึ ของรายวิชาภาษาไทยเพ่มิ เตมิ
ภาคเรยี นท่ี 2 ปีการศกึ ษา 2565

โรงเรยี นกาญจนาภิเษกวิทยาลยั กระบ่ี

ก
คานา
รายงานฉบบั นีเ้ ป็นสว่ นหน่งึ ของรายงานภาษาไทยเพ่มิ เตมิ ในระดบั ชนั้ มธั ยมศกึ ษาปี
ท่ี6โดยมีจดุ ประสงคเ์ พ่อื ใชใ้ นการศกึ ษาหาความรูท้ ่ีไดจ้ ากหนงั สือท่ีอ่าน เร่อื งไสเ้ ดือนตาบอด
ในเขาวงกต ทง้ั นีใ้ นรายงานฉบบั นีป้ ระกอบไปดว้ ยเนือ้ หาและแนวคดิ ในหนงั สือ
ผจู้ ดั ทาไดเ้ ลือกหวั ขอ้ ในการทารายงาน เน่ืองมาจากเป็นเรอ่ื งท่ีน่าสนใจรวมทง้ั เป็นเร่อื ง
ความรกั สามเสา้ แสนธรรมดา และปรุงรสดว้ ยเสนห่ ร์ ายละเอียดของความรว่ มสมยั ผ่านบคุ ลกิ
ทางผจู้ ดั การตอ้ งขอขอบคณุ คณุ ครูปารชิ าต นวลวจิ ิตร ท่ีใหค้ วามรูแ้ ละแนวมางการศกึ ษา
ผจู้ ดั ทาหวงั วา่ รายงานฉบบั นีจ้ ะเป็นประโยชนแ์ ก่ผจู้ ดั ทาทกุ ท่านท่ีมศกึ ษา

นางสาวชวลั นชุ แซอ่ ๋วิ
ผจู้ ดั ทา

สารบญั ข

เร่ือง หนา้
คานา ก
สารบญั ข
เนือ้ หา ง
สารบญั รูปภาพ จ
นิยามเร่อื งสนั้ 1
หนงั สือไสเ้ ดือนตาบอดในเขาวงกต 2
ประวตั ผิ แู้ ตง่
ประวตั แิ ละนามปากกา 3
ผลงานรวมเลม่ 4
รายช่ือเร่ืองสนั้
เร่ืองยอ่ 6
เดก็ หญิงในตปู้ ลา 7
หบุ เขานกกระสาสีบานเย็น 8
ปลาทองรอ้ งเพลง 9
รงั ดกั แดแ้ หง่ ความวปิ โยค 10
ปลากดั ในขวดกาว 11
แมงมมุ แมม่ า่ ยมรกต 12

เร่อื ง ค
เดก็ กาพรา้ ส่ีคนกบั ตน้ ความฝัน
จกั รวาลบนกาแพง หนา้
แมน่ า้ แสงดาว 13
ฝงู มดผตู้ ดิ ตามกบั อีกาหวั เราะ 14
หอยเปลือกหาย 15
หยอดนา้ ตาอเมรสิ ต์ 16
พายสุ ายฟ้า 17
นางราแหง่ สายฝนพรา 18
เดก็ ชายแหง่ รตั ตกิ าล 19
โรงละคอนเงา 20
มหานครของหนนู า 21
จติ รกรตาบอดสี 22
ดวงตาพายุ 23
ฝาแฝดแหง่ ดนิ แดนนา้ ตา 24
เมลด็ เดก็ ทารก 25
หวั ใจอบั ปาง 26
เปลวไฟสีดา 27
แมวไมเ่ คยรอ้ งไห้ 28
29
30

เรอ่ื ง ง
ฝงู นกอพยพกบั ตน้ ถ่าน หนา้
หมลู กู บญุ ธรรมกบั ชายผฆู้ าตกรรมเงา 31
เพลงโบยบิน 32
ตวั ละคร 34
บทสนทนา 35
ฉาก บรรยากาศหรอื สถานท่ี
ลีลาและภาษา
โครงเรอ่ื ง
แก่นเร่อื ง
การเลือกใชถ้ ว้ ยคา สานวน ภาษาท่ีใช้
สรุป
บรรณานกุ รม

สารบญั รูปภาพ จ

เร่อื ง หนา้
รูปท่ี1รูปของวีรพร นิติประภา 3

1

บทนยิ ามเร่อื งสน้ั เร่อื ง ไสเ้ ดือนตาบอดในเขาวงกต

ไสเ้ ดือนในเขาวงกตเป็นหนงั สือวรรณกรรมประเภทรอ้ ยแกว้ มีเรอ่ื งสนั้ 27 เรอ่ื งของ
วีรพร นิติประภา ลกั ษณะการแสดงและสะทอ้ นสภาพของความรกั สามเสา้ แสนธรรมดา และ
ปรุงรสดว้ ยเสน่หร์ ายละเอียดของความรว่ มสมยั ผ่านบคุ ลกิ ด่งั เช่น โชคชะตาชีวิตของผคุ้ นอยา่ ง
เราๆ ท่านๆ ท่ีมีชีวิตอย่กู บั ความรกั ผิดหวงั กาพรา้ แสวงหา ความจาเส่ือม บา้ อย่กู บั การหลอก
ตวั เองและคนอ่ืน เพ่อื รอใหจ้ ดุ จบมาถึงในวนั หนง่ึ

จากเร่อื ง ไสเ้ ดือนในเขาวงกต เป็นเรอ่ื งท่ีสามารถทาใหค้ ิด วิเคราะห์ และคาดเดาไป
ต่างๆ ไดอ้ ยา่ งฉงนฉงาย วา่ ทาไมหนอเด็กกาพรา้ เหล่านีจ้ งึ มีชีวติ ท่ีแหว่งว่นิ เหลือเกิน อะไรท่ีทา
ใหพ้ วกเขาพลดั หลงไปทง้ั ภายในและภายนอกจติ ใจ

2

ไสเ้ ดือนตาบอดในเขาวงกต

เขียน : วีรพร นิตปิ ระภา

สานกั พมิ พ์ : มติชน

หมวดหมู่ : วรรณกรรมรอ้ ยแกว้

ประเภทของสนิ คา้ : หนงั สือนวนิยาย

เป็นรางวลั วรรณกรรมสรา้ งสรรคย์ อดเย่ียมแห่งอาเซียน(ซีไรต)์ ของประเทศไทยประจาปี
พทุ ธศกั ราช 2558

3

ประวตั ิผแู้ ต่ง

รูปท่ี1

เกิดกรุงเทพฯ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2505 ในครอบครัวชนช้นั กลาง มีคุณแม่เป็นครูสอน
เปี ยโน และมีพช่ี ายหน่ึงคน ความฝันวยั เดก็ คืออยากเป็นนกั ร้องลูกทุ่ง เคยเรียนดา้ น
เลขานุการ และไปเรียนดา้ น Communication Arts ท่ีกรุงเมลเบิร์น ประเทศ
ออสเตรเลีย กลบั มาทางานนิตยสารเกยช์ ่ือ ‘นีออน’ เป็นครีเอทีฟเอเจนซ่ีโฆษณา ทา
นิตยสารแฟชน่ั ช่ือ ‘Hyper’ และเปิ ดร้ายขายสร้อยอยชู่ ่วงหน่ึง ควบคู่กบั การเล้ียงลูกชาย
หน่ึงคน ก่อนจะกลบั มาเขียนนวนิยายทเตม็ ตวั นวนิยายเร่ืองแรก ‘ไส้เดือนตาบอดในเขา
วงกต’ ชนะรางวลั ซีไรตป์ ระจาปี 2558 และเร่ืองต่อมา ‘พทุ ธศกั ราชอสั ดงกบั ทรงจา
ของทรงจาของแมวกหุ ลาบดา’ ไดร้ ับรางวลั ซีไรตส์ าขานวนิยาย ประจาปี 2561
ปัจจุบนั วรี พรใชช้ ีวติ อยกู่ บั สามีท่ีกรุงเทพฯ ส่วนลูกชายเรียนปริญญาเอกดา้ นปรัชญาอยทู่ ี่
กรุงเบอร์ลิน เยอรมนี

นามปากกา

วีรพร นติ ิประภา

งานเขียนครงั้ แรก เขียนเร่อื งสนั้ เร่อื งแรกช่ือ “ไสเ้ ดือนในเขาวงกต”ตีพมิ พ์ ท่ีมตชิ น ปี
พ.ศ.2556

4

ผลงานรวมเลม่
นวนยิ ายเร่อื งอ่ืนๆท่ีวีรพรเขียน เชน่
1.ไสเ้ ดือนตาบอดในเขาวงกต
2.ทะเลสาบ
3.โปรดโอบกอดมนษุ ยล์ กู
4.พทุ ธศกั ราชอสั ดงกบั ทรงจาของทรงจาของแมวกหุ ลาบดา

5

ไสเ้ ดือนตาบอดในเขาวงกต

“ไสเ้ ดอื นตาบอดในเขาวงกต” เป็นนิยาย 27ตอน

1.เดก็ หญิงในตปู้ ลา
2.หบุ เขานกกระสาสีบานเย็น
3.ปลาทองรอ้ งเพลง
4.รงั ดกั แดแ้ หง่ ความวิปโยค
5.ปลากดั ในขวดกาว
6.แมงมมุ แมม่ า่ ยมรกต
7.เดก็ กาพรา้ ส่ีคนกบั ตน้ ความฝัน
8.จกั รวาลบนกาแพง
9.แมน่ า้ แสงดาว
10.ฝงู มดผตู้ ดิ ตามกบั อีกาหวั เราะ
11.หอยเปลือกหาย
12.หยอดนา้ ตาอเมรสิ ต์
13.พายสุ ายฟ้า
14.นางราแหง่ สายฝนพรา
15.เดก็ ชายแหง่ รตั ตกิ าล
16.โรงละคอนเงา

6

17.มหานครของหนนู า
18.จติ รกรตาบอดสี
19.ดวงตาพายุ
20.ฝาแฝดแหง่ ดนิ แดนนา้ ตา
21.เมลด็ เดก็ ทารก
22.หวั ใจอบั ปาง
23.เปลวไฟสีดา
24.แมวไมเ่ คยรอ้ งไห้
25.ฝงู นกอพยพกบั ตน้ ถ่าน
26.หมลู กู บญุ ธรรมกบั ชายผฆู้ าตกรรมเงา
27.เพลงโบยบนิ

7

1.เดก็ หญิงในตปู้ ลา

เรม่ิ แรกชลิกาคอื พ่ีคนโตท่ีไดย้ ินเสียงพมึ พา คร่าครวญ ร่าไหส้ ะอกึ สะอืน้ ในความมืด นบั ตงั้ แตว่ นั ท่ีนอ้ งสาว
เกิดท่ีช่ือวา่ ชารียา เเละแมก่ ็จบั ไดว้ า่ พอ่ มีผหู้ ญิงอ่ืนไอทมิ คือนอ้ งชายของชลกิ า แมก่ ็ไดไ้ ปพบพอ่ กบั ผหู้ ญิง
คนนนั้ แตเ่ หมือนเขาจะไมม่ ีทา่ ทีประหลาดใจเหมือนกบั ว่าเขาไดร้ อเธออยเู่ หมือนกบั รูว้ ่าเธอตอ้ งมาแมก่ ็มอง
เลยไหลข่ องเขาก็พบวา่ ผหู้ ญิงคนนนั้ อยกู่ ลางหอ้ งแมก่ ็ไมไ่ ดร้ อ้ งไหเ้ สียใจอะไรหรอื อาละวาด เพราะผหู้ ญิง
คนนนั้ ไมไ่ ดส้ วยอะไรอยา่ งท่ีเธอคดิ แตด่ ทู นั สมยั ไมเ่ หมือนนางราพอกลบั ถงึ บา้ นนนั้ แมก่ ็เรม่ิ รอ้ งไหส้ ะอกึ
สะอืน้ ปิดดวงตาและฝ่ามือทงั้ สองขา้ งแชง่ ดาวทกุ ดวงท่ีชกั พาใหท้ งั้ คใู่ หม้ าพบกนั เเละดา่ การตงั้ ครรถท์ าให้
เขาตอ้ งไปแสวงหาความรกั ใหม่ และก็โทษชาลียาท่ีอย่ใู นทอ้ งวา่ เป็นตน้ เหตแุ ละดว้ ยอายคุ รรภไ์ มค่ รบ 7
เดือนหมอพยายามยือ้ ชาลียาไวใ้ นโลกอนั แหง้ ผากและหยาบกระดา้ งดว้ ยการเก็บเธอไวใ้ นกลอ่ งแกว้
โปรง่ ใสส่ีเหล่ียมอยเู่ ป็นเวลานานหลายเดือนและเธอก็ไดม้ องดโู ลกหมนุ ไปรอบอยใู่ นตปู้ ลาใบใหญ่ไมม่ ีใครรู้
เลยวา่ เธอไปตดิ เชือ้ อา้ งวา้ งมาไมส่ ามารถท่ีจะตรวจไดเ้ พราะเคร่อื งมือทนั สมยั ทางการแพทยไ์ มม่ ีผลทาง
รกั ษาและทาใหเ้ ธอตอ้ งตอ่ สกู้ บั ความรูส้ กึ วา้ เหวแ่ รงไปช่วั ชีวิต

8

2.หบุ เขานกกระสาสีบานเย็น

ระหวา่ งหว้ งเวลาท่ีแมส่ นใจเอาแตป่ ลอบประโลมหวั ใจท่ีแหลกสลายของผวั ในความดแู ลของนวล
พ่ีเลีย้ งผซู้ ่งึ มีคนรกั สามคนและแทบไรเ้ ร่ยี วแรงจะขยบั ตวั ไดอ้ ยแู่ ลว้ ในเง่ือนปมรดั แนน่ ของปรารถนา ชลิกา
กบั ชารยี าโตขนึ้ มาอยา่ งมีความสขุ มนั เป็นธรรมชาตขิ องเดก็ ๆท่ีพวกเธอกระโดดโลดเตน้ กนั ออกมาจากชีวิต
คทู่ ่ีพงั ของพอ่ แมโ่ ดยมีแพลลึกแคไ่ มก่ ่ีรอยกลางใจ พวกเธอท่ีเตบิ โตกนั ในสงครามของพอ่ แมพ่ วกเธอจะทา
ทกุ อย่างดว้ ยกนั กินดว้ ยกนั หลบั บนเตียงเดียวกนั ขดคอู้ ยบู่ นเกา้ อีต้ วั เดียวกนั หวั เราะพรอ้ มกนั รอ้ งไหเ้ ป็น
เพ่ือนกนั ป่วยไขต้ ากนั ฝันเร่ืองเด่ยี วกนั …ในหบุ เขาท่ีเตม็ ไปดว้ ยนกกระสาสีบานเยน็ ตลอดทงั้ คืนโดยท่ีจา
อะไรไมไ่ ดเ้ ลยเม่ือต่นื และยงั ถึงกบั เอาผา้ เช็ดหนา้ ผกู ขอ้ มือเขา้ ไวด้ ว้ ยกนั ก่อนเขา้ นอน เพ่ือใหแ้ นใ่ จวา่ จะไมม่ ี
ใครคนใดตอ้ งพลดั หายในรอยตอ่ อนั คลมุ เครือระหว่างหลบั กบั ฝัน วนั ดีคืนดีสองพ่ีนอ้ งก็จะลกุ ขนึ้ เพน่ พา่ น
ไปท่วั บา้ นอยใู่ นผา้ ถงุ ผืนเดยี ว เอาแขนโอบเก่ียวกนั แนน่ แนบเหมือนแฝดสยาม และ ตอ่ มายงั คดิ คน้ ภาษาท่ี
เรียกวา่ จีนอา่ นเพ่ือใชส้ ่ือสารเขา้ ใจกนั เองในหมชู่ าวเผา่ อีนจนั้ ท่ีมีอยแู่ คส่ องคนในโลก ทงั้ ยงั ชอบแอบเอานวิ้
เดาะเคาะไปตามแขนของอีกฝ่ายใตโ้ ตะ๊ เป็นรหสั ลบั ชลกิ าอายสุ ิบสองสารียาเกา้ หกปีหลงั เดนิ กลบั ไป
กลบั มาในบา้ นอยา่ งสิน้ หวงั และถกู ขงั อย่ขู า้ งในตวั เองพอ่ ของชารียาก็ลม้ ป่วย เขาตอ้ งเขา้ โรงพยาบาลแลว้
กลบั มานอนอยบู่ า้ นเป็นเวลานานหลายเดือนก่อนจะหายตวั ไปเชา้ วนั หนง่ึ แม่ออกตามหาเขาไปท่วั ละแวก
เหมือนคนบา้ ตอบดกึ คืนนนั้ เดก็ ๆก็ถกู ปลกุ ใหต้ ่นื ดว้ ยเสียงกรดี รอ้ งและเพราะแมก่ าลงั น่งั รอ้ งไหเ้ บอื้ งหนา้
คือรา่ งพอ่ นอนสงบทา่ มกลางจดหมาย ส่ีพนั สองรอ้ ยย่ีสบิ สอง ฉบบั ท่ีจา่ ยหนา้ ซองดว้ ยลายมือของเขาเอง
ในโรงไมส้ ลกั ช่ือถกู สง่ มาจากบา้ นของผหู้ ญิงอีกคน แมข่ อจดหมายทงั้ หมดก่อนเชา้ และเดนิ ถมนา้ ลายใส่
กองไฟโดยไมย่ อมนิมนตพ์ ระแมแ้ ตร่ ูปเดียวใหเ้ ขาส่งั ใหค้ นงานขดุ หลมุ ท่ีเท่าท่ีลกึ ได้ ทกุ เชา้ เย็นเป็นเวลา 1
ปีนบั แตว่ นั นนั้ วนั ท่ีพอ่ ตายแมจ่ ะน่งั อยทู่ ่ีน่นั บนเกา้ อีห้ วายซ่งึ ถกู กดั กรอ่ นดว้ ยความโหยหาอนั ไมส่ ิน้ สดุ ท่ีเขา
มีตอ่ ผหู้ ญิงอ่ืน

9

3.ปลาทองรอ้ งเพลง

วนั ท่ีพอ่ ของปราณกลบั มาบา้ นแลว้ พบกบั เมียในออ้ มกอดผชู้ ายท่ีเขาไมเ่ คยเหน็ หนา้ มากอ่ น เขาได้
แตย่ ืนมองคนรกั ท่ีรกั อยนู่ านเป็นช่วั โมงโดยไมท่ าอะไรเลย เขายอ่ งเขา้ ไปในหอ้ งขา้ งๆอมุ้ ลกู ซ่งึ อยา่ งเดก็
เดนิ ออกมาและไมเ่ คยกลบั ไปอีกเลย ปล่อยปราณใหห้ ลบั ฝัน หดั คลานเตบิ โตขนึ้ ชา้ ๆในตโู้ ยก ทนั ทีท่ีพอจะรู้
เร่อื งปราณก็ถกู ฝึกใหด้ แู ลตวั เอง และไดอ้ ยแู่ ตล่ าพงั คนเดียวครงั้ ละนานๆ พอ่ เป็นพนกั งานรถไฟตอ้ งทางาน
หรือไมก่ ็เมาอยขู่ บวนทา้ ย การถกู หา้ มไมใ่ หส้ นทิ กบั คนแปลกหนา้ ไมว่ า่ จะมียอ้ นหรือจะเป็นอะไรก็ตามทา
ใหป้ ราณเป็นคนไมค่ อ่ ยพดู ใครแมแ้ ตก่ บั ตวั เองเขาจะน่งั คนเดียวเงียบๆออกไปนอกหนา้ ตา่ ง เม่ือเขาเกิดนะ
อาการเบ่อื การเดนิ กลบั ไปกลบั มาตามทางเดนิ แคบๆเพ่ือแอบฟังเสียหายใจแปลกๆของคนท่ีกาลงั หลบั ไม่
เคยมีใครรูเ้ หตผุ ล พอ่ ของปราณโดยครอบงาดว้ ยดว้ ยความตงั้ ใจเขาจะคอยจอ้ งแตจ่ ะหาโอกาสยา้ ยท่ีอยไู่ ป
เร่อื ยๆไมย่ อมอยเู่ ป็นท่ีท่ีไหนนานเขาจะมาอา้ งเพ่ือทาเร่ืองขอเปล่ียนเสน้ ทางทางานบางทีก็ขอยา้ ยบา้ นพกั
จะสายเหนือไปสายใตจ้ ะจงั หวดั หน่งึ ไปจงั หวดั หน่งึ ตอนยงั เลก็ ปราณจะตามพอ่ ไปท่วั ทกุ แหง่ แตพ่ อเขา้ วยั
เรียน เลวาทางานพอ่ จะพาปราณไปฝากไวก้ บั เพ่ือนบา้ นถึงอยา่ งนนั้ ยงั เคยเป็นสมาชิกช่วั คนื ของครอบครวั
ก็ทาใหป้ ราณมีพ่ีนอ้ งรว่ มกนั นบั รอ้ ยเล็กการยา้ ยโรงเรยี นปีละครงั้ อยบู่ างปีก็มาถงึ สาม แตเ่ ม่ือรวมญาตลิ งุ
ปา้ นา้ อาก็นบั ไดว้ า่ ชีวิตในชว่ งตน้ ของปราณจะชดเชยการขาดแมไ่ ปเเคค่ นเดยี วและเสารอ์ าทิตยบ์ าง
สปั ดาหห์ รอื ปิดเทอมปราณก็จะไดไ้ ปขนึ้ รถไฟกบั พอ่ อีกครงั้ โดยไมเ่ คยรูว้ า่ ท่ีไหนสกั แหง่ มีชลิกากบั ชารยิ า
กาลงั ว่ิงเลน่ ตามกนั ไปหวั เราะรอ้ งไหห้ ลบั โดยมีผา้ เช็ดหนา้ ผกู ขอ้ มือตดิ กนั ไวแ้ ละอีกวนั หนง่ึ ขา้ งหนา้ พวก
เขาทงั้ สามจะกลายเป็นเพ่ือนรกั กนั

10

4.รงั ดกั แดแ้ หง่ ความวิปโยค

การท่ีความจริงไม่เป็นอยา่ งในอุดมคติที่มายาคติไดส้ ร้างข้ึน ทาใหเ้ ธอไดร้ ู้วา่ ชายที่เธอรักไม่ใช่คน
ท่ีอยตู่ รงหนา้ จริง ๆ ตอนน้ี หากแต่เป็นชายผมู้ ีถอ้ ยวาจาหวานซ้ึงในจดหมายรักของเธอและในภาพฝันของ
เธอ ดงั ตวั บทท่ีวา่ “รู้ไหมคะฉนั เช่ือเสมอวา่ คุณจะตอ้ งกลบั มา...เธอพูดคา้ ง ยมิ้ เหงาๆ ยงั ไม่ทนั ท่ีจะพูดต่อ
วา่ แตฉ่ นั ไม่คิดวา่ เร่ืองของเราจบไปนานแลว้ โดยที่ฉนั เองก็ไมเ่ คยรู้จนกระทงั่ ถึงตอนน้ี หนั กลบั ไปอีกทีก็
พบวา่ เขาตายแลว้ ” และน่ีคงเป็นเหตุใหจ้ ดหมายรักและโลงศพของเขาถูกส่งกลบั ไปท่ีบา้ นและเป็นอีกเหตุ
แห่งทุกขท์ ่ีตอกย้าลงไปในใจของผหู้ ญิงอีกคนซ่ึงคือแมข่ องชาลิกาและชารียา แต่ใช่วา่ รสรินจะเป็นสุข เธอ
ไม่อาจมีความสุขไดอ้ ีกตอ่ ไปเพราะโลกท่ีมายาคติไดส้ ร้างข้ึนถูกทาลายดว้ ยความจริงอนั น่ารังเกียจ ชีวติ เธอ
จึงดาเนินไปอยา่ งมืดบอดเป็ นคนบา้ ร่ายราไปตามถนน ร่อนเร่พเนจร ตามหาโลกใบน้นั ในฝันของเธอ ดงั
ตอนหน่ึงท่ีวา่ “ชารียาไดเ้ ห็นรสรินกบั ตาตวั เองจากบนรถประจาทาง...นานหลงั จากน้นั กาลงั ราฟ้อนออ่ น
วาดในพราวระยบิ ของสายฝนบนเกาะกลางถนนและยงั ตะโกนพูดกบั คนตายแลว้ ไปตามทาง”

11

5. ปลากดั ในขวดกาว

ปราณ ปราณ เธอโบกมือโบกไม้ ชารีไงปราณ พ่จี าไดไ้ หม ยมิ้ ร่า ตาเป็ นประกาย ทาไมจะจาไมไ่ ด้
ปราณยมิ้ ตอบบางๆ ภาพเธอเมื่อหลายปี ก่อนผดุ วาบข้ึนในใจ ตอนเขาเผยมือท่ีประกบกนั ไวข้ ้ึนต่อหนา้ แลว้
ห่ิงหอ้ ยท่ีจบั มาจากใตต้ น้ ลาพูกบ็ ินออกไปในโพลเ้ พลส้ ีคราม ถนนโล่ง และร้าง และเมืองก็ตกอยกู่ ลางความ
หลบั ชารียาพาเขาไปหยดุ ยนื ดูไฟจราจรตรงสี่แยกเปลี่ยนสีกากบั ความเวงิ้ วา้ งวา่ งเปล่าชว่ั ครู่ ก่อนจะเดินตดั
ตึกแถวยคุ ต่างๆ เขา้ มาก่อนปราณ เธอพูดเบาๆ เขยง่ เดินบนปลายเทา้ พยายามกา้ วลงตรงช่องวา่ งซ่ึงแทบไม่มี
อยรู่ ะหวา่ งดอกระหงของปี บท่ีร่วงหล่นเตม็ พ้นื ปราณ... นี่นา้ เยลโล่... นา้ เยลโล่ ...น่ีปราณ ชารียา แนะนา
เหมือนตอนเเนะนาเขากบั เหล่าแม่มดไมม่ ีผดิ แต่นา้ ของชารียากลบั ทาหนา้ ไมร่ ู้ไม่ช้ี อีกดา้ นของหอ้ งตรงใต้
หนา้ ต่างมีเบาะลายดอกโบตน๋ั

ตื่นเชา้ วนั หน่ึงเขากแ็ ค่ไม่อาจปล่อยใจใหพ้ ลดั ผนึกในออ้ มกอดซบั ซอ้ นอ่อนหวานของใครไดอ้ ีกวา่
เธอก็มีเรื่องตอ้ งร้องไหพ้ ออยูแ่ ลว้ ปรางก็ไม่รู้จะอธิบายเรื่องที่มนั อธิบายไม่ได้ ... ไดอ้ ยา่ งไร คนทุกคนท่ีเขา
รักวา่ สาบสูญ ครอบครัวทุกครอบครัวท่ีเขามีลว้ นพงั ทลาย

12

6. แมงมมุ มา่ ยมรกต

น่าเป็นในราวๆ ปี ท่ีแมต่ ายไม่กห็ ลงั จากน้นั เล็กนอ้ ยระหวา่ งช่วงยามที่ชารียายงั ต้งั ใจวา่ จะเป็นนกั
สารวจผยู้ ง่ิ ใหญ่และชอบเดินอยใู่ นสวนรอบรอบซ่ึงกลายเป็นของเพ่ือนบา้ นไปหมดแลว้ เพ่ือเกบ็ ตวั อยา่ งหิน
แร่ธาตุสถานโบราณคดี เพ่งิ จะรุ่งสางและสวนหนา้ บา้ นก็ยงั มีน้าคา้ งเปี ยกปอนตอนเธอไปเจอแมงมุมตวั น้นั
เขา้ ท่ีต้งั ซ่อมอู่ตน้ หน่ึง มนั เป็ นแมงมุมขนาดเทา่ หวั ไมข้ ีดขายาวนิ้วคร่ึงสีเขียวเหมือนแมลงทบั มีส่วนกน้ เป็น
สีเหลืองเหมือนมะนาวสุก ซ่ึงเอาแต่ส่องประกายบ๊ึงๆ ออกมาแปลกไป ชารียามองเห็นรางวลั นกั สารวจดีเด่น
แห่งชาติรออยตู่ รงหนา้ มน่ั ใจวา่ รายงานการคน้ พบแมงมุมแม่มา่ ยมรกตเพชรตวั น้ี จะตอ้ งเป็ นหน่ึงในการ
คน้ ควา้ ชิ้นสาคญั แห่งวงการกีฏวทิ ยา ยง่ิ คิดยง่ิ งงเธอรีบไล่ตามมนั เขา้ บา้ น ดูดข้ึนบนั ไดประกอบไปทีละ 2
ข้นั ใหม่มนั วา่ มนั จะตอ้ งมุง่ หนา้ กลบั สู่รวงรังพสิ ดารที่ไม่เคยมีใครคิดวา่ จะไดเ้ ห็น ชาลียาพลิก ดูจดหมายท่ี
เขียนถึงแตค่ นท่ีช่ือรสรินผา่ นๆอีก สอง-สาม แผน่ ก่อนจะเก็บพวกมนั กบั ใส่กล่อง แลว้ จะโง่หนา้ เขา้ ไป
เหนือช่องน้นั พร้อมแวน่ ขยาย มองหาแมงมุมแม่ม่ายโอลิมปิ กเป็นคร้ังสุดทา้ ย แต่ก็ไม่เห็นอะไรนอกจากเรา
ดา และนนั่ กเ็ ป็นหน่ึงในงานดา้ นกีฏวทิ ยา ที่ชารียาทาในช่วงทา้ ยของชีวติ การเป็นนกั สารวจหญิง แมจ้ ะยงั ไม่
เลิกลกั พาตวั ห่ิงหอ้ ยมาหน่วงเหนี่ยวกกั ขงั ทาโคมไฟชีวภาพกลบั ยงั คอยเกบ็ ขยะสดหาเล้ียงอาณานิคมตวั กบั
ปี กของเธออยตู่ อ่ ไปอีกเป็นปี

13

7.เดก็ กาพรา้ ส่ีคนกบั ตน้ ความฝัน

เมื่อพอ่ แม่ของชารียาและชาลิกาตายไป ลุงธนิตพ่ีชายของแมก่ ็เขา้ มาดูแลเด็กหญิงท้งั สอง ลุงธนิต
เป็นคนท่ีชอบฟังเพลงโดยเฉพาะเพลงยคุ โรแมนติกและเล่าเรื่องราวตา่ งๆใหเ้ ดก็ ๆไดฟ้ ังท้งั เรื่องราวการ
เดินทาง เร่ืองราวความรักหวานซ้ึง เร่ืองราวชีวติ ผคู้ น ซ่ึงเดก็ ๆ น้นั หมายรวมถึงปราณเดก็ ชายท่ีแม่ไปมีชูแ้ ละ
ชีวติ ตอ้ งร่อนเร่ไปกบั พอ่ จนเมื่อพอ่ ตายไปกม็ าใชช้ ีวติ อยกู่ บั ยายและเป็นเพือ่ นบา้ นของชารียากบั ชาลิกา ใช้

ชีวติ ในวยั เดก็ ไปดว้ ยกนั ประหน่ึงวา่ เป็ นครอบครัวเดียวกนั โดยมีจุดเริ่มตน้ จากเหตุการณ์ท่ีชารียาจมน้า
และปราณเขา้ มาช่วยเอาไว้ ชีวติ ของคนกาพร้าสามคนรวมลุงธนิตเป็นสี่คนดาเนินไปดว้ ยดี จนวนั หน่ึงที่
“ธนา” หนุ่มที่เตม็ ไปดว้ ยไฟอุดมการณ์ลุกโชน ผเู้ ป็ นลูกพ่ีลูกนอ้ งของเอินเพื่อนสนิทของชารียามาจาก
กรุงเทพและไดพ้ บเจอกบั ชารียาและท้งั สองกร็ ักกนั จนในทา้ ยที่สุดชารียาก็หนีตามธนาไปดว้ ยวยั เพียงแค่
สิบหกปี เท่าน้นั และน่ีคือการออกเดินทางในถนนสายมายาคติแห่งรักอยา่ งจริงจงั ของชารียาโดยที่เธอไดเ้ อา
จดหมายรักของพอ่ ท่ีเขียนถึงรสรินท่ีเธอคน้ พบมนั ตอนตามหาแมงมุมในสวนของเธอติดตวั ไปกบั การ
เดินทางคร้ังน้ีดว้ ย

14

8.จกั รวาลบนกาแพง

“ธนา” ถูกประกอบสร้างตวั ตนใหเ้ ป็นตวั ละครที่เตม็ ไปดว้ ยความฝันและอุดมการณ์ทาง
สังคมและการเมือง ทาใหด้ ูเป็นชายหนุ่มท่ีน่าสนใจสาหรับชารียา จะเห็นไดจ้ ากตวั บทท่ีวา่ “เธอ
แอบไดย้ นิ เขาคุยกบั เพือ่ นบา้ นดว้ ยพลงั แบบที่เธอไมเ่ คยเห็นใครพดู ในเร่ืองที่ไมเ่ คยไดย้ นิ ใครพูดถึง
มาก่อน เรื่องของสังคมท่ีผคู้ นถูกเอารัดเอาเปรียบ ความไมเ่ ป็นธรรม นายทุนขนุ นางที่คอยเหยยี บยา่
คนยากจน” เม่ือคบหากนั ธนาเองกห็ ยง่ิ ทะนงตวั วา่ ตนเป็นปัญญาชนและเม่ืออยกู่ ินกบั ชารียาซ่ึงเป็น
เดก็ นกั เรียนที่หนีตามเขามาและมาทาอาชีพขายแผน่ เสียงเพ่ือฟังเพลงที่เธอรัก ธนาจึงเอาแต่นา
ความคิดอุดมการณ์ท่ีมีอยยู่ ดั เยยี ดใหก้ บั ชารียา เพ่ือใหช้ ารียาเป็นในแบบท่ีเขาชอบและเพ่ือรองรับ
อุดมการณ์ของเขา สะทอ้ นใหเ้ ห็นไดว้ า่ จริง ๆ แลว้ ธนา ไมไ่ ดร้ ักชารียาในแบบที่เธอเป็นจริง ๆ ดงั
ขอ้ ความที่วา่ “ธนาใชเ้ วลาส่วนใหญ่ขลุกอยกู่ บั เพื่อนตามสหภาพแรงงานและอายคนท่ีมีแฟนซ่ึง
ไม่ไดม้ ีอะไรใกลก้ บั คาวา่ ปัญญาชนเลยแมแ้ ตน่ อ้ ย สิ่งท่ีท้งั คู่ยงั ทาดว้ ยกนั ไดค้ ือนอนดว้ ยกนั ” ดว้ ย
เหตุน้ีธนาผลู้ ุ่มหลงอยใู่ นอุดมการณ์จนบา้ คลงั่ จึงทิ้งชารียาไปและแน่นอนวา่ ชารียาผรู้ ักธนาโดย
ปราศจากอุดมการณ์ใดๆจึงเจ็บปวดสาหสั และเจบ็ ปวดสาหสั ข้ึนไปอีก เมื่อความรักของเธอตอ่ ธนา
ถูกบทเพลง ภาพยนตร์ จดหมายรักของพอ่ ท่ีไหลเวยี นอยใู่ นความทรงจาของเธอประกอบสร้าง
ความหมายใหย้ งิ่ ใหญเ่ กินจริง ก่อนจะไปเจอผชู้ ายอีกคนคือชานนทแ์ ละชานนทก์ ไ็ ดท้ ิง้ ชารียาไป
ดว้ ยเหตุผลท่ีวา่ เขาพล้งั เผลอไปกบั ความปรารถนาจนไดร้ ่วมรักกบั ชารียา ซ่ึงขดั กบั ความเชื่อหรือ
วฒั นธรรมท่ีเขาถูกปลูกฝังมาวา่ ความรักและกามรมณ์เป็นคนละเร่ืองกนั ทาใหเ้ ขารู้สึกผดิ กบั ชารียา
และจากเธอไป ชารียาเสียใจกบั ความรักมากยงิ่ เสียใจยงิ่ ตอกย้าความรวดร้าวลึกซ้ึงของความรักเขา้
ไปดว้ ยมายาคติที่ไหลเวยี นในจดหมายของพอ่ ดงั ตวั บทที่วา่ “ชารียาร้องไหก้ บั ธนา ชานนท์ และ
ถอ้ ยถวลิ แสนเศร้าในจดหมายรักเก่ากรอบของพอ่ ทุกวนั ”

15

9. แม่น้าแสงดาว

ชารียากลบั มาที่บลีดดิ้งฮาร์ตอีกคร้ังคืนวนั ศุกร์ถดั มาและถดั ๆมา กบั เพื่อนกลุ่มเก่า หวั เราะเฮฮา
กระแทกแกว้ เตกิล่าปังๆบางคร้ัง บางวนั กลบั นงั่ กระซิบกระซาบกนั ในเงามืด เอามือลูบหลงั ลูบไหล่เพอ่ื น
สาวคนใดคนหน่ึงไปมา แลว้ เพ่อื นคนน้นั ก็ร้องไห้ นิยายซ้าซากประจาบาร์ทุกบาร์ในโลกซ่ึงทาใหป้ ราณตอ้ ง
โดนพวกเธอขอให้เล่นเพลงซ่ึงๆ เชยๆ และเศร้า

ดึกด่ืนคืนศุกร์ฝนพราคร้ังที่สองของปี น้นั ชารียาไม่ยอมปล่อยใหเ้ ขาเดินตากฝนกลบั บา้ น หอบผา้
ห่มกบั หมอนมาให้เขานอนกบั แมวในหอ้ งที่เตม็ ไปดว้ ยทุกสิ่งทุกอยา่ ง เร่ืองเก่าๆของคืนวนั ผา่ นเลย เร่ืองน้าพุ
หงส์หนา้ ง้าทที่ปราณตอ้ งพาเธอตะลอนหาอยเู่ ป็นเดือนเพราะไมอ่ าจเลือกหงส์สกั ตวั ที่มีสีถูกใจเธอได้
สุดทา้ ยก็จาใจตอ้ งเอาที่เป็ นปูนเปลือยๆไมไ่ ดท้ าสีมาตวั หน่ึง…

เร่ืองของป่ าหิมพานตท์ ่ีดาเนินอมตะบนกาแพงกบั วงแหวนที่เกินมาหน่ึงวงของดาวเสาร์ในทอ้ งฟ้า
จาลองซ่ึงมองเห็นกนั อยแู่ คส่ องคน ชว่ั ยามท่ีชารียาไมเ่ ป็ นอนั ทาอะไรนอกจากเอาแต่จอ้ งจะลอบสังหารเขา
ดว้ ยกระสูนลูกตาลึงสุก

เร่ืองขอลลุงธนิตท่ีชอบเอาแหวนแต่งงานซ่ึงไม่มีใครรู้วา่ เป็นของคร้ังไหนกลบั มาใส่ กบั โปสการ์ด
ซ่ึงมาพร้อมกบั ตวั หนงั สือญี่ป่ ุนประโยคส้นั ๆที่ทาเอาลุงบ้ือใบไ้ ม่พูดไมจ่ าไปหลายวนั

เรื่องของตาโนงบา้ นอยคู่ ุง้ น้าท่ีหลงรักลูกสาวในไส้จนเป็นบา้ มดั มือมดั เทา้ ตวั เองกระโดดน้าตายเม่ือ
ลูกหนีตามคนฉายหนงั กลางแปลงไป เร่ืองของลุงพจนล์ ูกชายคุณยายเจิดขา้ งบา้ น ผูซ้ ่ึงอยมู่ าจนกลางคนไม่

เคยตุง้ ติ้งแต่กลบั ลุกข้ึนแต่งหญิงเป็นกระเทยทนั ที่ท่ีแม่ตาย แลว้ ยงั ทนเห็นแม่อีกต่อไปไมไ่ ด้ เอาเส้ือผา้ ตอน
ยงั สาวของแมม่ าใส่นงั่ ร้องไหจ้ ะขาดใจในงานศพจนอายไลเนอร์ไหลออกมาเป็นสีดาทาเอาชาวบา้ นปรับตวั
ไมท่ นั ตกอกตกใจคิดวา่ เขาโดนวญิ ญาณแมต่ วั เองเขา้ ส่ิง วง่ิ ตามขอหวยกนั เป็นอลหม่านไป

16

10.ฝงู มดผตู้ ิดตามกบั อีกาหวั เราะ

ไม่แปลกท่ีทาไมนทีจึงเป็นเช่นน้ีเพราะหากพจิ ารณาดูชีวติ วยั เดก็ ของนทีจะเห็นวา่ คลุกคลีอยกู่ บั
มายาคติที่ซ่อนเร้นอยใู่ นภาพยนตร์ซ่ึงแสดงเรื่องราวตา่ ง ๆ ออกมาดว้ ยภาพแสงสีเสียงและความหมายท่ีเกิน

จริง ดงั ที่ผเู้ ขียนบรรยายไวว้ า่ “นทีเติบโตข้ึนอยา่ งโดดเดี่ยวในครอบครัวที่มีเพียงพอ่ กบั แม่ซ่ึงรักและเอาใจ
ใส่เขาจนแทบไมย่ อมใหค้ ลาดสายตา ตอนยงั เดก็ พอ่ มกั จะพานทีไปโรงหนงั ที่เขาเป็นเจา้ ของดว้ ยทุกวนั เสาร์
แลว้ ฝากนทีเอาไวก้ บั คนฉายหนงั เวลาทางาน ปล่อยนทีใหน้ งั่ ดูหนงั วนซ้าไปอยา่ งน้นั ท้งั วนั จนจาไดข้ ้ึนใจวา่
พระเอกเรื่องน้นั เร่ืองน้ีคิดอยา่ งไรจะพูดวา่ อะไรตอนไหนและนางเอกจะตอบวา่ อยา่ งไร” ดงั น้ีเองเรื่องราว
ในภาพยนตร์เหล่าน้นั จึงฝังอยใู่ นความรู้สึกนึกคิดของนทีจนนทีเองคิดวา่ หลายสิ่งหลายอยา่ งที่ตนคิดน้นั
เป็ นไปโดยธรรมชาติของตนเอง

17

11.หอยเปลือกหาย

แมจ้ ะผา่ นไปหลายปี แตช่ าวบา้ นท่ีพายเรือผา่ นยงั พดู กนั วา่ เห็นแม่ของชาลียานง่ั อยใู่ ตต้ น้ พิกลุ น้นั ถึง
จะไมบ่ ่อยคร้ังเหมือนตอนเราเพิง่ ตายใหมๆ่ ที่ไม่วา่ ใครผา่ นกเ็ ป็นตอ้ งเห็นกนั ทุกคนทุกวนั วนั ละหลายหน
ตอนเชา้ มืดหรือแมแ้ ต่เท่ียงวนั แต่อยา่ งนอ้ ยทุกคนกไ็ มไ่ ดล้ ืมแมไ่ ปกนั หมดและรวดเร็วอยา่ งที่ชารียาเคยนึก

หวนั่ ตอนยงั เด็ก น่าประหลาดท่ีแมแ้ ต่คนไมเ่ คยรู้จกั กนั ยงั มองเห็นหล่อนขณะที่คนในบา้ นกลบั มองไม่เห็น
กระทง่ั ในยามแมย่ งั มีชีวติ เลือนลางจบั ตอ้ งไม่ได้ กลิ่นพกิ ุลลอยมาขม ในร่มแมน่ ้าทาให้เธอรู้สึกหวนั่ วา่
ตวั เองกาลงั จะตอ้ งกลายเป็นแบบแม่ไมส่ ามารถหยดุ รักคนคนหน่ึงแมเ้ ขาจะทอดทิง้ ไปราวกบั เป็นส่ิงของไร้
ค่าแลว้ ชารีญาก็นึกข้ึนไดว้ า่ เธอไม่ไดน้ อนหลบั ติดกนั มาหลายถึง 10 วนั แลว้ นอกจากเผลองีบไปช่วงส้นั ๆ
แต่ทนั ทีท่ีลืมตาน้าตากจ็ ะไหลออกมาจนเธอตอ้ งนอนปิ ดตาไวโ้ ดยไม่ไดห้ ลบั มนั เป็นเวลาเกือบเท่ียงวนั ขณะ
ลุงธนิตซ่ึงเขา้ กรุงเทพฯไปแต่เชา้ กาลงั เลือกเมลด็ ผกั อยทู่ ี่เกาะมอญชลิกากาลงั เรียนทาขนมทองหยอดอยทู่ ่ี

ตลาดกบั คุณยายหนูหญิงชราอายุ 95 ผซู้ ่ึงทาขนมช้นั ไดเ้ ร็วที่สุดในโลก

18.

12.หยาดน้าตาอเมริสต์

ปราณอาจลงเอยกบั ชาลิกาหากวา่ นทีไม่ทาใหช้ ารียาเจบ็ ปวดอีกคร้ัง และปรานคือคนที่ดึงเธอข้ึนมา

อีกคร้ัง เหมือนๆกบั คร้ังเป็นเด็กที่เคยช่วยเธอข้ึนจากการจมน้า จนในทา้ ยท่ีสุดค่าคืนน้นั ท้งั สองกร็ ่วมรักกนั
ปราณถือเป็ นตวั ละครที่รักชารียาในแบบที่ชารียาเป็ นมากที่สุด เพราะเขารู้จกั ชารียามาต้งั แต่เดก็ ทวา่ ชารียา
อาจมีความสุขกบั ปราณต่อไปหากไม่มีการกลบั มาของนทีอีกคร้ัง การกลบั มาท่ีมาพร้อมความรักมากมายราว
พระเอกภาพยนตร์อยา่ งท่ีเคยเป็น มาเพื่อสร้างใหเ้ กิดตานานรักที่ยงิ่ ใหญท่ ี่คนรักท้งั สองตายตามกนั ไป ดงั คา

พดของนทีท่ีพูดกบั ชารียาวา่ “ทาไมเราถึงไมต่ าย ๆ ไปดว้ ยกนั ซะใหม้ นั รู้แลว้ รู้รอดชารี เธอกบั พ่เี รารักกนั
มากกวา่ ใครในโลก แตก่ ลบั อยดู่ ว้ ยกนั ไมไ่ ด้ จะแยกจากกนั กท็ าไมไ่ ดอ้ ีก” (วรี พร นิติประภา, 2560:
212) ทาใหช้ ารียาพบเจอกบั หลุมมายาคติท่ีลึกลบั น่าคน้ หาอีกคร้ังกอรปกบั จดหมายรักของพอ่ ที่เวยี นวน
ในหวั ของเธอตอนหน่ึงวา่ “ทาไมเราถึงไมต่ าย ๆ ไปดว้ ยกนั ต้งั แต่ตอนน้นั นะ รสริน ทาไม อยดู่ ว้ ยกนั ใน
ความตายจะดีกวา่ ตอ้ งทนโหยหาไปไม่จบสิ้นอยา่ งน้ีไหม ความตายจะรวดร้าวสักแคไ่ หนเมื่อเทียบกบั ความ
ทรมานของการอยูโ่ ดยไม่มีกนั ” (วรี พร นิติประภา, 2560: 212-213) ดว้ ยมายาคติแห่งรักท่ีลวง
หลอกเธอ เธอจึงตดั สินใจบอกกบั ปราณวา่ “ลืมฉนั เสียเถอะ” (วรี พร นิติประภา, 2560: 214) สร้าง
ความเสียใจใหก้ บั ปราณจนเขาตอ้ งหนีออกจากที่นน่ั ไปในเส้นทางแสนไกลตามทางรถไฟอยา่ งทีเป็นใน
ตอนเดก็ เพ่ือคน้ หาบางอยา่ งที่เขาไดจ้ ากมา ส่วนชารียากินยานอนหลบั ไป ขณะท่ีชารียาอยใู่ นหว้ งแห่ง

หลบั ใหลน้นั ผเู้ ขียนบรรยายไวไ้ ดอ้ ยา่ งเห็นภาพ ดงั ตวั บทท่ีวา่

19

13.พายสุ ายฟ้า

ความเงียบช่วงชิงบา้ นกบั ไปเป็นของมนั ไดอ้ ีกคร้ัง ไมม่ ีใครฟังเพลงในหอ้ งนง่ั เล่นอยเู่ ลย ดว้ ย

เหตุผลง่ายๆวา่ เพลงทุกเพลงลว้ นชวนใหค้ ิดถึงชารียาทศั นาจรเดือนละคร้ังก็พลอยมีอนั ยตุ ิตามดว้ ยเช่นกนั
แมล้ ุงธนิตจะเขา้ กรุงเทพฯ เพื่อซ้ือเมลด็ ผกั กบั ผา้ เก่าทุกเดือน เดือนละคร้ังสองคร้ัง แต่ชลิดามกั เบ่ียงบา่ ย เธอ
ไมช่ อบความคิดที่ไหนสกั แห่งกลางเมืองวนุ่ วายไปดว้ ยเสียงอึกทึกมีชาลียาอยแู่ ละไมต่ อ้ งการพบเธออีกนาน

ยงั คงทางานในสวนผกั ริมน้าของเขาแตม่ กั หาขอ้ อา้ งไมอ่ ยูจ่ นเยน็ ยา่ ถึงม้ือค่าการเฝ้ามองหาชารียา ตรงเกา้ อ้ี
ประจาวา่ งเปล่าที่โตะ๊ กินขา้ วทาใหค้ วามโกรธของเขาปะทุกรุ่นไม่เลิกรา และขา้ งบา้ นกม็ ีเดก็ หนุ่มรุ่นราว

คราวเดียวกนั เพ่งิ ยา้ ยเขา้ มาอยใู่ หม่…

20

14.นางราแหง่ สายฝนพรา

การท่ีความจริงไมเ่ ป็นอยา่ งในอุดมคติท่ีมายาคติไดส้ ร้างข้ึน ทาใหเ้ ธอไดร้ ู้วา่ ชายที่เธอรักไม่ใช่
คนท่ีอยตู่ รงหนา้ จริง ๆ ตอนน้ี หากแต่เป็นชายผมู้ ีถอ้ ยวาจาหวานซ้ึงในจดหมายรักของเธอและในภาพฝัน
ของเธอ ดงั ตวั บทท่ีวา่ “รู้ไหมคะฉนั เช่ือเสมอวา่ คุณจะตอ้ งกลบั มา...เธอพูดคา้ ง ยมิ้ เหงาๆ ยงั ไมท่ นั ที่จะพดู
ต่อวา่ แตฉ่ นั ไม่คิดวา่ เรื่องของเราจบไปนานแลว้ โดยท่ีฉนั เองกไ็ มเ่ คยรู้จนกระทง่ั ถึงตอนน้ี หนั กลบั ไปอีกทีก็
พบวา่ เขาตายแลว้ ” และนี่คงเป็นเหตุใหจ้ ดหมายรักและโลงศพของเขาถูกส่งกลบั ไปท่ีบา้ นและเป็นอีกเหตุ
แห่งทุกขท์ ่ีตอกย้าลงไปในใจของผหู้ ญิงอีกคนซ่ึงคือแมข่ องชาลิกาและชารียา แต่ใช่วา่ รสรินจะเป็นสุข เธอ
ไมอ่ าจมีความสุขไดอ้ ีกตอ่ ไปเพราะโลกที่มายาคติไดส้ ร้างข้ึนถูกทาลายดว้ ยความจริงอนั น่ารังเกียจ ชีวติ เธอ
จึงดาเนินไปอยา่ งมืดบอดเป็ นคนบา้ ร่ายราไปตามถนน ร่อนเร่พเนจร ตามหาโลกใบน้นั ในฝันของเธอ ดงั
ตอนหน่ึงท่ีวา่ “ชารียาไดเ้ ห็นรสรินกบั ตาตวั เองจากบนรถประจาทาง...นานหลงั จากน้นั กาลงั ราฟ้อนออ่ น
วาดในพราวระยบิ ของสายฝนบนเกาะกลางถนนและยงั ตะโกนพดู กบั คนตายแลว้ ไปตามทาง”

21

15.เดก็ ชายแหง่ รตั ตกิ าล

ปราณวง่ิ ผา่ ฝนพร้อมเหยยี ดมือออกไปขา้ งหนา้ จะช่วยชอ้ นร่างที่จวนจะไหลร้างจากออ้ มเเขนนนั่ มา
เเต่อาภทั รกบั สะบดั จนตวั เองเสียหลกั มือยงั คงกอดลูกอยรู่ ้องไหค้ ร่าครวญ เขาอยากพดู อยากบอกอาภทั ร วา่
ยงั เหลือเขาอยู่ อยา่ ไป อยกู่ บั เขาก่อน ใหเ้ ขาเป็นเพอ่ื น นอ้ ง ลูก ใหเ้ ขาอยเู่ คียงขา้ ง

ทนั ทีที่อาภทั รลบั หายเขาก็ตวั ส่ันเร่าข้ึนมาดว้ ยความโกธร ระหวา่ งหลายปี ที่ผา่ นมา ปราณเขียนเพลง
ใหค้ รอบครัวของเขาเอาไวห้ ลายเพลง เพลงช่ือดงั่ เมด็ ทรายใหอ้ าชิต ของลุงธนิตช่ือแสงแห่งวนั เพลงเศร้าช่ือ
ดาวเดือนเลือนละลายไอช้ ารียา เธอผหู้ ยดุ กาลเวลาสาหรับชลิกา เพลิงสาหรับอาภทั ร และในอนธการให้
ภราดร แตเ่ ขาก็ไดแ้ ตเ่ ก็บซ่อนเพลงพวกน้นั เอาไวใ้ นใจไม่เคยเล่าไมเ่ คยเล่นใหใ้ ครฟังและไม่เคยกลบั ไปเยยี่ ม
บา้ นแมน่ ้าอยา่ งที่ไดใ้ หค้ ามน่ั สญั ญาไวก้ บั ชลิกา

22

16.โรงละคอนเงา

ดว้ ยความท่ีนที “รักเธออยา่ งท่ีไม่มีใครเคยรัก” ดว้ ยความโรแมนติกหวานช่ืนท่ีประกอบสร้างข้ึน
ชารียาจึงหลุดร่วงลงสู่มายาคติแห่งรักน้นั อยา่ งง่ายดายและรักนทีมาก เห็นไดจ้ ากตอนที่นทีโกหกวา่ เขาจะไป
ทาข่าวที่ซาราเจโว โดยเขาบอกกบั ชารียาวา่ อาจเสี่ยงอนั ตรายถึงตาย นทีทาเพ่อื อยากเห็นชารียาร้องไหฟ้ ูม
ฟายโหยหาตน เขาพยายามเป็ น “พระเอก” ท่ีฝังอยใู่ นความคิดของเขาโดยท่ีเขาไมร่ ู้ตวั จากการสะสมพระเอก
ในหลากหลายรูปแบบจากภาพยนตร์ที่เคยดู ส่วนชารียาเองกไ็ มอ่ าจตอ่ สู้กบั มายาคติน้ีได้ จึงเดินไปตาม
เส้นทางที่นทีอยากใหเ้ ป็ น ดงั ตอนที่บรรยายวา่ “ชารียากาลงั ตกอยใู่ นหว้ งรักถึงกบั ปล่อยโฮ สะอ้ืนฮกั และ
เอาแตร่ ้องไหจ้ นเขาตอ้ งสญั ญาวา่ จะโทรหาเธอทุกวนั เพื่อใหร้ ู้วา่ เขายงั สบายดี” นทีดึงชารียาใหด้ าด่ิงลงสู่
หว้ งมายาของความรักลึกลงไปกวา่ หลายคนที่ผา่ นมา จนวนั ที่นทีบอกชารียาวา่ มีหญิงอื่นและท้งั สองก็เลิกรา
กนั นทียงั สร้างความเป็นพระเอก ใหก้ บั ตวั เองดว้ ยคาพูดที่สวยหรู แต่ในและบางคร้ังกส็ ร้างใหช้ ารียาซ่ึงจาก
ไปกลายเป็นนางร้าย เห็นไดจ้ ากขอ้ ความท่ีวา่ “ไปจากพ่เี ถิดชารี เธอน่ะดีเกินไปสาหรับคนอยา่ งพ่ี แต่วนั ดี
คืนดีก็กลบั ลุกข้ึนหึงหวงเสียอยา่ งน้นั สร้างเร่ืองราวเป็นตุเป็นตะท้งั ท่ีชารียาไม่ไดพ้ บกบั ผชู้ ายคนไหน”

23

17.มหานครของหนูนา

เหมือน ๆ กบั นายร้อยที่เธอเคยแอบรัก แมไ้ มม่ ีเร่ืองราวตอ่ กนั เลยแม่แตน่ อ้ ย เธอกลบั ถึงกบั ร้องไห้
เม่ือเขามีคนรัก เพราะมายาคติที่อยใู่ นนิยาย ที่สวมทบั ลงบนพระเอก นางเอก และเร่ืองราวท่ีดาเนิน มาสวม
ทบั เขา้ ไปในความรู้สึกของชาลิกาโดยท่ีเธอไมร่ ู้ตวั ดงั ตวั บท “วนั ท่ีรู้วา่ หนุ่มนกั เรียนนายร้อยผซู้ ่ึงไม่ไดเ้ ป็น
นกั เรียนนายร้อยอยา่ งท่ีเธอคิดหากติดยศนายพนั ไปนานแลว้ คนน้นั แตง่ งาน ชาลิกาเอาแต่ร้องไหแ้ ละพร่า
บอกรักเขาในใจ แปดหมื่นเจด็ พนั หกร้อยหา้ คร้ัง” ในตอนน้ีสะทอ้ นใหเ้ ห็นวา่ ชาลิกาไมไ่ ดร้ ้องไหใ้ หก้ บั
นายร้อยคนน้นั จริง ๆ หากแต่เป็นใครสกั คนท่ีถูกประกอบสร้างจากมายาคติท่ีวนเวยี นอยใู่ นนิยายรักท่ีเธอ
อ่าน สื่อความหมายของนายร้อยคนน้นั ตามท่ีเธอคิด และรักเขา ท้งั ท่ีไมเ่ คยไดม้ ีเวลาใดๆร่วมกนั เลย ดงั ตวั
บทท่ีวา่ “ถึงอยา่ งน้นั เธอก็ไม่ไดร้ ้องไหใ้ หก้ บั เขาผซู้ ่ึง เป็นมนุษยม์ ีเลือดเน้ือ แตเ่ ป็ นผชู้ ายอีกคนหน่ึง ซ่ึงเป็น
ภาพเลื่อนลอยของพระเอกนิยายนบั พนั ท่ีวนวา่ ยอยใู่ นความคิดฝันของเธอรวมกนั หวนใหอ้ ะไรคนที่เธอไม่
เคยรู้ช่ือจริง” ชาลิกาดาเนินชีวติ ในมายาคติที่ส่งผา่ นนิยายความรักชวนฝันที่เธออ่านมาตลอดชีวิต และหยดุ
หายใจในความฝันเมื่อยามหลบั อยา่ งเงียบเชียบในคืนหน่ึง

24

18.จิตรกรตาบอดสี

แลว้ แมม้ ้ือกลางวนั ที่บา้ นของชาลียากลายเป็นตารางประจาทุกวนั จนั ทร์ ปราณจะไปถึงที่นน่ั ตอน
สายๆช่วยเธอลา้ งผกั หน่ั นี่หนั่ นน่ั ไมก่ ท็ าโขลกอะไรต่อมิอะไร ขนาดรอบมองเธอคร้ังน้าตาลในใหก้ บั ความ
ตายของหอมใหญ่หนา้ ตาตื่นใจกบั การดูเธอปลุกปล้ากบั สลดั ดว้ ยมือเปล่า ปรุงอาหารดว้ ยวธิ ีการอนั
สลบั ซบั ซอ้ นเตม็ ไปดว้ ยข้นั ตอน ลาดบั ก่อนหลงั แมจ้ ะรู้ร้านนานๆชาติแตว่ ถิ ีการกินแบบบา้ นๆอยา่ งคนเมือง
เล็กของเธอกย็ งั ไม่วายปรากฏใหเ้ ห็นเสมอเสมอ ในม้ืออาหารตม้ ยาทาแกงท่ีคอยเปลี่ยนกลิ่นรสไปเรื่อยๆ
เสร็จม้ือกลางวนั ก็จะพากนั หลบแดดเขา้ บา้ น นอนฟังเพลงบนเบาะดอกโบตน๋ั อ่านหนงั สือเล่นเกมกระดาน
หรือบางทีถา้ ชารียาเผลอหลบั เขาก็จะแอบเขา้ ไปในหอ้ งน้าท่ีดา้ นหลงั ไดด้ มน้ามนั หอมในขวดแกว้ หลากสีท่ี
วางหลายรอบอา่ งอาบน้ามีขาแบบโบราณ ละเอียดกลิ่นอายความเป็นผหู้ ญิงที่เขาไมค่ ่อยไดส้ มั ผสั อีกแลว้ ไป
แตล่ ะพงั

25

19.ดวงตาพายุ

ขณะกาลงั เดินอยบู่ นถนนคดเค้ียวเส้นเลก็ ๆ กลางหมู่บา้ นเงียบสงบแห่งหน่ึงในชิงไห่บา่ ยวนั น้นั ลุง
ธนิตไมไ่ ดร้ ู้เลยวา่ ผา้ ผนื น้นั ท่ีเขาจะไดค้ รอบครองจะเป็นผา้ ผนื สุดทา้ ยในบรรดาผา้ ท้งั หมดที่ลุงธนิต เคยถาม
หา มนั เป็นผา้ สาหรับคลอ้ งคอผนื เลก็ ๆดว้ ยไหมหิมาลยั สีขาวมีคาทานายวนั สิ้นโลกทอซ่อนไวด้ ว้ ยเส้นไหม
สีขาว เม่ือมองดูในแสงธรรมดาจะเห็นเป็นสีขาวเทา่ น้นั ไปหาจุ๋มผา้ ผนื น้นั ลงในทะเลสาบแห่งจิตวญิ ญาณ
คืนพระจนั ทร์เตม็ ดวงคาทานายน้นั ก็จะสะทอ้ นรอยรั่วข้ึนเหนือผิวน้าสีดา เป็ นอกั ขระเทวนาครีโบราณกลบั
ดา้ นซ่ึงจะอ่านออกไดโ้ ดยใชก้ ระจกส่อง

แมเ้ ดินมาถึงบา้ นของพอ่ คา้ วตั ถุโบราณท่ีอยตู่ รงปลายถนนลุงธนิตก็เพราะผหู้ ญิงคนหน่ึงกาลงั ยนื
มองเขาอยดู่ ว้ ยดวงตาอ่อนโยนยงั ไมท่ นั ท่ีเขาจะพดู อะไรเธอพดู ซ่ึงมีหนา้ ตางดงามราวกบั เทพธิดาและถือสี
ทองของเมฆยามเยน็ ก็พูดข้ึนก่อนฉนั เขา้ มาขา้ งใน ลุงธนิตยงั ไมเ่ คยพบพอ่ คา้ ผนู้ ้ีมาก่อนไมไ่ ดบ้ อกใคร
ล่วงหนา้ วา่ จะไปท่ีไหนเพียงแตผ่ า่ นมาทางน้ีระหวา่ งเดินทางไปยงั อีกหมู่บา้ นเพ่ือตามหาพนมผอู้ ดั รู้ท่ีซ่อน
ของผา้ คืนน้นั เผอิญไปไดย้ นิ วา่ มีพอ่ คา้ ของเก่าช้นั ดีอยทู่ ี่นี่จึงแวะเขา้ มาดูเผอ่ื จะพบผา้ ท่ีน่าสนใจอยา่ งอ่ืน

26

20.ฝาแฝดแห่งดินแดนน้าตา

ปราณ ฉนั ขอโทษ ตรอกขา้ งหลงั บาร์หวั ใจหลง่ั เลือดในคืน พระจนั ทร์เส้ียวเปี ยกแฉะและมีกล่ินขมไหม้
ปราณไดแ้ ตย่ นื มอง พ้ืน ไม่พูดอะไร สกั ครู่จึงเงยหนา้ ข้ึนแตแ่ ลว้ ก็มองเมินไปทางลีน หนูไมไ่ ดต้ ้งั ใจ สี่แยกที่
เธอชอบหยดุ ยนื ดูสัญญาณไฟสลบั สีมอง เห็นอยลู่ ิบๆ และยงั คงมีรถจอดรอสัญญาณอยหู่ ลายคนั ยงั อีก นาน
กวา่ ค่าคืนจะสิ้นสุด หนูขอโทษปราณ ซารียาพดู ซ้า โดยไมไ่ ด้ ต้งั ใจเขากเ็ หลือบไปเห็นแววตาของเธอเขา้
แววตาแบบตอนกระทง สมหายไปต่อหนา้ แววตาแบบเศร้าเหลือเกินนน่ั ช่างมนั เถอะชารี พี่ไมไ่ ง เขาพดู
ยงั คงหลบไม่สบตา ปาก ท่ียงั เจบ็ อยมู่ ้ยั เธอแตะรอยแตกบนริมฝีปากเขาเบาๆ ดว้ ยปลาย นิ้ว ปราณเบือนหนา้
หนี รวดร้าวบิดริ้วข้ึนขา้ งใน ไม่รู้จะบอกเธออยา่ งไรวา่ เขายงั เจบ็ ไมใ่ ช่ตรงน้นั แตล่ ึกลงไป ไมไ่ ดบ้ อกวา่ เขา
แคไ่ หน ไมไ่ ดบ้ อกวา่ เขาทาอยา่ งไรกบั ความเจบ็ ปวดนนั่ ไมไ่ ดบ้ อกเธอวา่ ชว่ั ขณะหน่ึงเขาลืมตวั ไปวา่ เป็ น
ใคร เดียวดายมาอยา่ งไร ฝ่ าชีวติ มาแบบไหน เคยผา่ นอะไรตอ่ มิอะไรมามากมายเพยี งใดก่อนจะมาฟั่นเฟื อน
เลอะเทอะ…วา่ เขามีใคร ไม่ไดบ้ อกเธอวา่ ในความสิ้นหวงั อา้ งวา้ งเหลือทน เขาตน้ ดนั ออกตามหาเธอ กระ
เซอะกระเชิงไปในท่ามกลางทรงจาคร่าคร่า พลดั ตกลงในออ้ มกอดอบอุน่ อ่อนหวานท่ีเขาไม่ควรแตะตอ้ ง
รอน แรมไปในท่ีท่ีเขรู้...ยงิ่ กวา่ รู้ วา่ ไม่ควรผา่ น เพยี งเพื่อจะพบวา่ เธอไม่ไดอ้ ยทู่ ี่นนั่ ไม่ไดบ้ อกเธอวา่ เขาแค่
รู้สึกเหมือนกบั จะร้องให้ ไม่ไดบ้ อกวา่ เขาแคไ่ มม่ ีท่ีไป ไม่ไดบ้ อกเร่ืองเขากบั ชลิกา ไม่ไดบ้ อก วา่ เขาก็
เช่นกนั ไมไ่ ดต้ ้งั ใจ ใหอ้ ะไรๆ เป็นอยา่ งท่ีมนั เป็น ก่อนจะมาฟ่ันเฟื อนเลอะเทอะ...วา่ เขามีใคร

27

21.เมล็ดเดก็ ทารก

พ่นี วล พ่บี อกไดม้ ้ยั จะ๊ วา่ ลูกพคี่ นไหนเป็ นลูกใคร ชลิทาถาม ข้ึนลอยๆ ห่างออกไปลูกๆ หา้ คนของ
นวลกาลงั ช่วยกนั ตดั และเช็ดทาความสะอาด ความสะอาดใบตองเพ่ือใชห้ ่อขนมวนั รุ่งข้ึน ตา่ งคนตา่ งรูปร่าง
ตา่ งผวิ พรรณ ต่างวยั ไล่จากสิบเจด็ ลงไปถึงหกขวบ และส่ิงเดียว บอกไดว้ า่ เดก็ ๆ ท้งั หมดเป็นพี่นอ้ งก็มีเพยี ง
รอยยมิ้ กวา้ งจริงใจขอ นวล ซ่ึงเป็นมรดกท่ีพวกเขาไดร้ ับตกทอดมาร่วมกนั ทาไมจะไม่ไดค้ ะคุณลิกา้ แมท่ ี่
ไหนกบ็ อกไดท้ ้งั น้นั / แลว้ ที่ บอกพอ่ เดก็ รึเปล่าวา่ คนไหนลูกใคร / ไม่เคยคะ่ / อา้ ว ทาไมล่ะ พอ่ เคา้ ไมเ่ คย
จะถามแลว้ จะไปบอกทาไมคะคุณลิกา้ เดก็ ๆ เคา้ ก็ รักพอ่ ๆ เคา้ ทุกคน พวกพอ่ ๆ กร็ ักลูกๆ กนั ทุกคน จะรู้ไป
ทาไมใหม้ นั มากเรื่องใครลูกใคร ดวงตาใสช่ือเหมือนบ่อน้ามองตรงไปขา้ งหนา้ รู้อะไรม้ยั คะ ยายพ่นี วลเคย
เล่าใหฟ้ ัง วา่ เด็กน่ะไม่ไดเ้ ป็ น ของผชู้ ายหรอก จริงๆ นะคะ มนั เป็นแบบ...คลา้ ยๆ กบั เมล็ด เป็นเมล็ดเล็กๆ
ท่ีอยใู่ นทอ้ งของผหู้ ญิงเรามาต้งั แต่เกิด ชลิกายมิ้ ขนั ทีน้ีพอเรามาเจอผชู้ ายท่ีเรารักแลว้ เคา้ ก็รักเรา เรากจ็ ะฝัน /
ฝันแบบไหน..โ แบบวา่ ฝันวา่ อยากอยกู่ บั เคา้ เป็นแฟนกนั ไรง้ี พอไปนานๆ ความฝันนน่ั แหละคุณลิกา้ ท่ีมนั
ทาใหเ้ มลด็ พวกน้นั งอกออกมาเป็น โอย พี่นวลละกอ้ พูดยงั กบั ผหู้ ญิงเป็นลูกทบั ทิมอยา่ งน้นั ละ ชลิกา
หวั เราะเสียงดงั พร้อมกบั เอียงคอมองนวลอยา่ งรักใคร่ สาหรับ เธอ นวลเป็นท้งั พ่ีท้งั เพ่ือน เป็นเกือบ
เหมือนกบั แมท่ ่ีพวกเธอไมม่ ี และเธอกบั ชารียากเ็ ป็นเหมือนครอบครัวที่นวลไม่มีเช่นกนั นวล มาอยทู่ ่ีบา้ น
ต้งั แต่ก่อนชลิกาจะเกิด ตอนยงั ใชค้ าวา่ เด็กหญิงนาหนา้ และนน่ั ก็หลงั จากระหกระเหินไปมาแลว้ คร่ึงค่อน
ประเทศ... เดก็ อยใู่ นทอ้ ง

28

22.หวั ใจอบั ปาง

ปราณไมเ่ คยรู้วา่ ทาไมเขากบั ชารียาถึงไดใ้ ชเ้ วลามากมาย นกั กบั การเฝ้าดูความวา่ งเปล่า เคล่ือนไป
อยา่ งวา่ งเปล่าในความ วา่ งเปล่าตรงส่ีแยกนน่ั มนั เป็นแค่จุดท่ีเลก็ ๆ ท่ีแทบมองไมเ่ ห็นบน เผนที่ถนนเลียบ
แม่น้าเจา้ พระยา ขณะที่ส่วนอ่ืนๆ ของเมืองยงั คง มีรถราวงิ่ จอแจไปมา ส่วนน้ีของเมืองกลบั โล่งร้าง เงียบ
เชียบ มี ตึกแถวเก่าเตม็ ไปดว้ ยรายละเอียดอ่อนชอ้ ยแบบวิกตอเรียนสามสี่ หอ้ งทาแนวโคง้ เรียงกนั อยดู่ า้ น
หน่ึง และนอกจากน้นั ก็ไมไ่ ดม้ ีอะไร พเิ ศษกวา่ ท่ีอื่นๆ ขณะกาลงั ยนื ดูสญั ญาณไฟเปลี่ยนสีเหมือนที่เคยทาจน
เป็น รธรรมเนียมทุกคืนศุกร์ก็มีรถวงิ่ เขา้ มาหยดุ รอสัญญาณ ยงั ไม่ทนั จะ ออกเดินกนั อีกคร้ัง ทนั ทีท่ีไฟสลบั สี
ซารียากว็ ง่ิ ถลาออกไปตดั หนา้ รถซ่ึงกาลงั ออกตวั อยา่ งเร็วคนั น้นั กระช้นั จนคนขบั ตอ้ งหกั หลบ เตม็ แรง ส่าย
แซงเฉ่ียวผา่ นทาเธอเสียหลกั ลม้ ลงนง่ั กลางถนน

จะไปตายโหงตายห่าที่ไหนก็ไป อีห่าลาก คนขบั กระชากรถ หยดุ แลว้ เปิ ดประตูชะโงกหนา้ ออกมา
ตะคอกอยา่ งโกรธจดั เขายงั เดก็ อยแู่ ละเห็นไดช้ ดั วา่ เมาจนลุกออกมาจากรถไมไ่ หว ไปเลยมึงอีบา้ อยา่ มา
เดือดร้อนกู พลางหนั มามองหนา้ ปราณซ่ึงกาลงั วงิ่ เขา้ ไปอยา่ งเอาเร่ืองแทน ดูเด็กมึงหน่อยสาดดด งอนส้น
ต่ืนใรทีแมง่ เดือดร้อนชาวบา้ นชิบ วา่ แลว้ ก็ออ้ แอเ้ รียกตวั เงินตวั ทองมาสาทบั ส่งทา้ ย ปราณรีบโบกไมโ้ บก
มือพร้อมกบั กม้ หวั ใหเ้ ป็นเชิงขอโทษแลว้ คนขบั ที่ยงั ไมห่ ายโกรธก็กระแทกประตูตบเกียร์กระทืบเกียร์
คนั เร่งกระชากรถออกไป ทิง้ ซารียานง่ั ร้องไหอ้ ยกู่ ลางกากบาทที่มองไมเ่ ห็นบนถนน

29

23.เปลวไฟสีดา

ชารี พี่ตอ้ งคุยกบั เธอ ชารียาเหม่อมองดูกหุ ลาบมอญในแกว้ น้าทิง้ กลีบพร่างลงบนพ้ืนหอ้ ง ก่อนจะ
คอ่ ยๆ หนั มามองเขา ผ่านรอยร้าวราง นทีแลดูทรุดโทรมเหมือนคนติดเหลา้ แก่ชรากวา่ อาง ดวงตาผพุ งั แดง
ก่าและปวดร้าว เธอไมร่ ู้หรอกวา่ พีพ่ ยายามแคไ่ หน พไี่ มไ่ ดอ้ ยากใหเ้ ราสองคนตอ้ งเป็ นแบบน้ี พีค่ ิดถึงเธอ
ชารีพคี่ ิดถึง... เขาหายไปนานเทา่ ไหร่นะ หน่ึงเดือน สองเดือน หรือสาม สิ่ กี่เดือน กี่เดือนกนั ท่ีเธอเฝ้ารอให้
เขากลบั มา กี่เดือนท่ีเธอภารนา! เขาไม่กลบั มา ชารียาหลบั ตาลง รู้สึกสงสารเขาข้ึนมาจบั ใจ นทีก็ เช่น
กนั ....แตกร้าว เราต่างคนต่างแตกร้าว กา้ วล่วงไปในหว้ งชีวติ ของใครไม่รู้ เราก็แคอ่ ยๆู่ กนั ไปเหมือนเพ่อื น
พีก่ บั พมิ ผกา ที่บอกเธอแลว้ พ่ีขอเวลา รอให้เคา้ เขม้ แขง็ ยนื ดว้ ยตวั เองไดไ้ ม่ตอ้ งมีท่ี กจ็ ะเลิกกบั เคา้ พไี่ ม่เคย
รักเคา้ เลย พร่ี ักเธอ พ่ีรักชารีคนเดียวชารีก็รู้นทีกม้ หนา้ พมึ พางึมงา

แลว้ เธอก็ไมไ่ ดร้ ักผชู้ ายคนน้นั ...นายปราณอะไรนน่ั ชารี เธอไม่ไดร้ ักเขาหรอก เธอไม่เคยรักเขา

เลย เสียงเขาเร่ิมสน่ั เธอรักพ่ี มีแตเ่ ราสองคนเทา่ น้นั ที่รู้วา่ ความรักท่ีแทจ้ ริงคืออะไร ลึกซ้ึงจริงจงั แค่ไหน เรา
ผา่ นอะไรต่อมิอะไรมาดว้ ยกนั ต้งั มากมาย ชารีจะทิง้ พ่ี ไปเฉยๆ อยา่ งน้ีไดห้ รือ นกบนตน้ ไมเ้ ร่ิม
กระสับกระส่าย เรียวมือแสน เศร้าของชารียาท่ีเรื่องแสงอยบู่ างๆ ในบา่ ยสีเทาดาทาเขาน้าตาไหล พอ่ื ยโู่ ดย
ไม่มีเธอไม่ได้ ชารี พเ่ี จบ็ เจบ็ เหมือนมีลูกกระสุนแล่นผา่ น ข้วั หวั ใจพี่ตลอดเวลา

30

24.แมวไมเ่ คยร้องไห้

ฝนหยดุ ไปพกั ใหญ่แลว้ และชารียาก็ยงั คงนง่ั อยบู่ นที่นอนกอดเขา่ เหมอ่ มองกลีบกหุ ลาบมอญ
ท่ามกลางดอกไมท้ ี่โรยรายอยตู่ ามพ้ืนทวั่ หอ้ งอยา่ งท่ีทามาตลอดหลายชวั่ โมงท่ีผา่ น โดยไมร่ ู้สึกอะไร คิด
อะไร หรือพดู อะไร นบั แต่เสียงฝีเทา้ ของปราณยา่ หายไปในสายฝน นทีกาลงั คุกเขา่ อยกู่ บั พ้ืน กม้ หนา้ กม้ ตา
แบง่ เมด็ ยาสีฟ้าตุ่น ที่ใหค้ วามรู้สึกง่วงงุนแค่มองดูนนั่ ออกเป็นสองกองเท่าๆ กนั พร้อมกบั ทาอะไรงึมๆ งาๆ
ไปดว้ ย และชารียาก็ไดแ้ ตภ่ าวนาให้ พุดอะไรที่ฟังดูซ้ึงๆ พวกน้นั เสียทีก่อนที่เธอจะพาลเปลี่ยนใจ พไ่ี ม่เคย
เขา้ ใจเลยวา่ ทาไมเรื่องของเราสองคนถึงตอ้ งมาเป็นแบบน้ี ตลอดชีวิตที่ไมเ่ คยรักใคร ชารี พ่ไี มเ่ คยรักใคร
นอกจากเธอคนเดียว ผหู้ ญิงคนอื่นกแ็ ค่... แค่อะไร แค่อะไรหรือ บางอยา่ งรวดร้าวลึก ลมมีตกร็ ีดบาด ชารียา
รวบยาท้งั กามือใส่ปากท้งั ที่นทียงั พดู คา้ งกลางประโยค ควา้ น้าดื่มตาม ก่อนจะเกบ็ ยาท่ีหลงหล่นอยบู่ น ท่ี
นอนใส่ปากแลว้ ดื่มน้าตามอีก จากน้นั กล็ ม้ ตวั ลงนอน...แน่นิ่ง

นทีเงยหนา้ มองเธอ อา้ ปากคา้ ง งงงนั ...ไมส่ ิ ไม่ ยงั ฉาก สุดทา้ ยของชีวติ มนั น่าจะมีอะไรหน่อยมิใช่
หรือ เจบ็ ปวด รวดร้าว รันทด โกรธข้ึง ซาบซ้ึง สะเทือนใจ หม่นไหม้ ทุรนทุรายอะไรก็ได้ แต่น่ีเธอกลบั ...
ง่ายดายเหมือนไมม่ ีอะไร แค่ใหม้ นั จบๆ ไป ยายดั ใส่ปากกินๆๆ แลว้ ลม้ ตวั ลงนอนแน่นิ่งเหมือนตอนวง่ิ ใส่
กาแพงลม้ หงายเป็นเส้นตรง...

31

25.ฝงู นกอพยพกบั ตน้ ถ่าน

“ชารียาต่ืนทะล่ึงข้ึนเหนือน้า หลบั จม ก่อนจะตื่นข้ึนอีก หลบั จมอีกและต่ืนข้ึนพบตวั เองลอยควา้ ง
กลางกระแสน้าเยน็ หนาวสีฟ้าท่ีกาลงั มว้ นตวั เป็นคล่ืนเกลียวเก้ียวกราดซดั สาดราวกบั ทะเลพายุ ตน้ ไมส้ ีดา
บนผนงั จมอยใู่ ตน้ ้าเกือบมิดท้งั ตน้ และระดบั น้าก็ยงั คงเพิ่มสูงข้ึนเรื่อยๆฝงู นกพากนั อพยพไปกนั จนหมดแลว้
เหลือแตค่ ลื่นที่เอาแตก่ ระฉอกซดั เธอเขา้ หาผนงั เพือ่ ใหร้ ะลอก สะทอ้ นกลบั หอบลากเอาตวั เธอออกมา

จากน้นั ข้ึนอีกฟากกโ็ ยนเธอกลบั เขา้ ไปใหมก่ ลบั ไปกลบั มากลบั ไปกลบั มา”

ตวั บทขา้ งตน้ สะทอ้ นใหเ้ ห็นวา่ มายาคติน้นั จองจาผลู้ ุ่มหลงในมนั ใหอ้ ยภู่ ายใตก้ ารควบคุม กลบั ไป
กลบั มาในทางที่มายาคติตอ้ งการนาไป ในขณะที่ “นก” น้นั ไม่จมน้าและโบยบินอพยพออกไปสื่อถึงวา่ ผทู้ ่ี
ไมถ่ ูกควบคุมจากมายาคติน้นั มกั มีอิสระในการเดินทางของตน

32

26.ลูกหมูบุญธรรมกบั ชายผฆู้ าตกรรมเงา

ลืมฉนั เสียเถอะ ลืมฉนั เสียเถอะ ลืมฉนั เสียเถอะ เธอพดู ซ้าๆ กลบั ไปกลบั มาบนภาพท่ีเคล่ือนเลือน
ลบั ไปขา้ งหลงั บนนา ขา้ วเขียวขจีท่ีปราณเคยหลงใหล บนฟ้าสีดาในค่าคืนซ่ึงมีเพียงจนั ทร์ เส้ียวเดียวดาย
บนหยาดฝนที่พรายพร่างบนกระจกหนา้ ตา่ ง ลืมเธอ ...แคน่ ้นั เองหรือ แค่น้นั เองใช่ไหมที่เธออยากได้ จะ
ยากอะไร จะ ยากแคไ่ หนกนั ตวั เขาท้งั คน โลกน้ีท้งั โลก เขาก็ลืมใหเ้ ธอไดเ้ พอ่ื น รัก หากเธอตอ้ งการ จนเมื่อ
พบตวั เองเร่ร่อนไปกบั รถไฟอีกคร้ัง ผมกุดส้ันติดหนงั หวั มีขา้ วของติดตวั ไมก่ ่ีชิ้น ในการเดินทางที่ไม่มีท้งั
จุดหมายหรือ ปลายทาง ปราณจึงเขา้ ใจวา่ ทาไมพ่อของเขาถึงตอ้ งยา้ ยท่ีอยไู่ ป ไมจ่ บสิ้น พอ่ ไม่เพยี งแต่
ตอ้ งการไปในท่ีท่ีสดสะอาดจากความทรงจาเท่าน้นั หากยงั พยายามหนีการสร้างความทรงจาใหมข่ ้ึนอีก ดว้ ย
วา่ บางอยา่ งช่างยากนกั จะฝังกลบลบเลือน จนแคค่ ลา้ ยเหมือนความอบอุ่นคุน้ เคยท่ีก่อตวั ข้ึนใหม่ แมเ้ พียง
เส้ียวธุลี ก็อาจร้ือฟ้ื น ใหร้ ะอุลอยข้ึนในใจเอาอีกไดง้ ่ายๆ

33

27.เพลงโบยบิน

ชารียาพบตวั เองเดินอยบู่ นถนนลูกรังแคบ ๆ สีสนิม ทอด ยาวออกไปไมส่ ิ้นสุดท้งั เบ้ืองหนา้ และ
เบ้ืองหลงั สองขา้ งทางเป็น ทุ่งหญา้ พลิ้วโอนในสายลมหวดี หววิ เป็ นริ้วระลอก เช่นเดียวกบั ถนน มนั ทอด
ไกลออกไปสุดลูกหูลูกตาท้งั สองฝ่ัง ทอ้ งฟ้ามืดก่าสีลูกหวา้ ปั่นปวนหมุนวน และฝนก็พราลงมาเป็นละออง
บางๆ เปี ยก หนาว …

ชารียากม้ มอง แลว้ พบวา่ ตวั เองไม่ไดส้ วมรองเทา้ ถึงอยา่ งน้นั เธอก็ยงั คงกา้ วเดินต่อไปท้งั ๆ ท่ีไม่รู้
วา่ จะไปที่ไหน ทนั ใดน้นั เธอก็ ไดย้ นิ เสียงเดก็ หวั เราะ ชารียาหยดุ หนั มองไปรอบๆ แต่ไม่เห็น ใคร จากน้นั ก็
ไมไ่ ดย้ นิ อะไรอีกนอกจากเสียงลมหวดี ผา่ นใบหญา้ หนั กลบั มาอีกคร้ังกพ็ บหอ้ งของเธอในความมืดตรงหนา้
และ ตวั เธอเองบนเตียง เสียงลมพดั หวดี หายไปแลว้ แตก่ ลิ่นฝนกบั ถนน ลูกรังเปี ยกๆ จากความฝันยงั ขงั คา้ ง
อยใู่ นหอ้ ง ต่อเมื่อจวนจะผล็อย หลบั กลบั ไปอีกคร้ัง เธอก็ไดย้ นิ เสียงหวั เราะนน่ั ดงั ข้ึนอีก ชารียาลุกเดินไปที่
หนา้ ต่าง เบ้ืองล่าง

อรุณจะรุ่งเห็นเป็ นสีน้าเงินฟุ้งๆ และใน ขมุกขมวั สลวั รางนนั่ เธอก็เห็นชลิกานงั่ อยู่ ใตต้ น้ พกิ ุลเก่าแก่
ของแม่ … มีเดก็ คนหน่ึงขดคูบ้ นตกั ราวกบั รู้ตวั วา่ ถูกมอง เดก็ ผชู้ ายคนน้นั คอ่ ยๆ หนั มา สบตา เธอแน่วนิ่ง
ก่อนจะส่งยมิ้ ใหอ้ ่อนโยน ชารียาโผผละจากหนา้ ตา่ งไม่ หนั ยมิ้ ตอบออกวง่ิ ผา่ ฝงู เงาท่ียนื ผนึกน่ิงในกนั และ
กนั และกาลงั รอ คอยชลิกาอยอู่ ยา่ งจดจ่อ ใตต้ น้ พิกลุ ...ในประกายน้าคา้ งท่ีสองสะ ทอ้ นวบิ วาบเป็นระยะ
ออกมาจากมหานครท่ีมีแต่เงาวงิ่ วบู ของหนูนา แวบหน่ึงเธอคิดไปวา่ เห็นแม่นงั่ อยู่ แตพ่ อเขา้ ใกลก้ ก็ ลบั
กลายเป็น ชลิกา เช่นที่เธอมองเห็นเมื่อครู่...แตเ่ พยี งลาพงั ลิกา้ ชารียากระซิบ มองเห็นดาวดวงสุดทา้ ยกาลงั
กะพริบหายไปจากฟากฟ้าในดวงตา เดียวดายคูน่ ้นั ลิกา้ เด็กคนน้นั ใช่ม้ยั ...ลูกพ่ี

ชลิกาไม่ตอบ คงมองตรงไปในพร่าสลวั เบ้ืองหนา้ น่ิงๆ กบั ไมไ่ ดย้ นิ ลิกา้ จ๋า ลิกา้ พูดกบั หนู พดู กบั
หนูสักคา ลิกา้ หนูขอโทษ ลิกา้ พูดกบั หนู ชูว.์ ..ชลิกาปรามคนสี่คนท่ีเอาแตค่ ุยกนั เรื่องเดิมๆ ซ้าๆ ซากๆ อยู่
ในหวั เธอมาตลอดคืนใหห้ ยดุ พูดเสียงดงั แตค่ นพวกน้นั กลบั หนั มาถกเถียงสงเสียงดงั ข้ึนกวา่ เก่าวา่ คนไหน
จะหยดุ พูด ก่อนเป็นคนแรก สักพกั ตอ่ เมื่อตกลงกนั ไดแ้ ละเสียงนน่ั คอ่ ยเงียบจาง เธอก็จึงหนั มามองนอ้ ง
ไมใ่ ช่หรอกชารี เขาไม่ใช่ลูกของพ่ี ก่อนจะลุกยนื ข้ึนชา้ ๆ ยมิ้ เลือนราง เขาเป็นลูกของเธอต่างหาก ไมม่ ีแสง
ดาวหลงเหลือให้เห็นเมื่อซารียามองเขา้ ไปในดวงตา ของชลิกาเป็นคร้ังสุดทา้ ย ยงั ไมท่ นั ที่เธอจะพดู อะไร ชลิ

กากก็ ระซิบ ข้ึนอีกบางเบา ไปกนั เถอะ ไปกนั คุณหนูจนั พี่ง่วงแลว้ แลว้ คอ่ ยๆ วาดวงแขนลงบนไหล่ชารียา
...ประดกั ประเดิด ทา่ นผูห้ ญิงอิน นอ้ ง

34
สาวยมิ้ เจิดจา้ ก่อนจะสอดแขนเขา้ กอดพ่สี าวกลบั แนบแน่น และ อยา่ งชา้ ๆ ราวกบั จะยอ้ นรอย สอง
พีน่ อ้ งกอ็ อกเดินทีละกา้ ว กลบั ไปเป็นคุณนายอินกบั คุณหญิงจนั ดว้ ยกนั อีกคร้ัง แลว้ กาลเวลา ท้งั โลกกห็ ยดุ
น่ิงลง แหละในชวั่ ขณะอนั แสนเปราะบางน้นั เอง ทุกส่ิงที่ตกตะกอนอยใู่ ตส้ ายธารทรงจาก็ผดุ ลอยถอยคืน
ราวไมเ่ คยลบั ลืม

35

ตวั ละคร
ชารียา เด็กสาวผเู้ กิดมาพร้อมคราบน้าตาบนรักร้าวรานของพอ่ และแม่
ชลิกา ผทู้ ี่เป็นท้งั เพื่อนและพี่สาวของเธอผกู พนั กนั ราวกบั ฝาแฝด
ปราณ เดก็ หนุ่มผถู้ ูกผกู ติดกบั ความเดียวดายมาโดยตลอด
ลุงธนิต ผเู้ ปิ ดโลกของเด็กๆใหก้ วา้ งข้ึน
ธนา ชานนท์ และนที ผสู้ อนบทเรียนของความรักใหแ้ ก่ชารียา
อาภทั ร และ ภราดร พอ่ ลูกผนู้ าปราณสู่โลกแห่งมายา
รสริน หญิงสาวผยู้ อมให้ความรักอยเู่ หนือเหตุผลท้งั ปวง

36

บทสนทนา

ชารียากลบั มาที่บลีดดิ้งฮาร์ตอีกคร้ังคืนวนั ศุกร์ถดั มาและถดั ๆมา กบั เพอ่ื นกลุ่มเก่า หวั เราะเฮฮา
กระแทกแกว้ เตกิล่าปังๆบางคร้ัง บางวนั กลบั นงั่ กระซิบกระซาบกนั ในเงามืด เอามือลูบหลงั ลูบไหล่เพื่อน
สาวคนใดคนหน่ึงไปมา แลว้ เพ่ือนคนน้นั ก็ร้องไห้ นิยายซ้าซากประจาบาร์ทุกบาร์ในโลกซ่ึงทาใหป้ ราณตอ้ ง
โดนพวกเธอขอให้เล่นเพลงซ่ึงๆ เชยๆ และเศร้า

ดึกดื่นคืนศุกร์ฝนพราคร้ังท่ีสองของปี น้นั ชารียาไมย่ อมปล่อยใหเ้ ขาเดินตากฝนกลบั บา้ น หอบผา้
ห่มกบั หมอนมาให้เขานอนกบั แมวในหอ้ งท่ีเตม็ ไปดว้ ยทุกส่ิงทุกอยา่ ง เร่ืองเก่าๆของคืนวนั ผา่ นเลย เรื่องน้าพุ
หงส์หนา้ ง้าทท่ีปราณตอ้ งพาเธอตะลอนหาอยเู่ ป็นเดือนเพราะไมอ่ าจเลือกหงส์สกั ตวั ท่ีมีสีถูกใจเธอได้
สุดทา้ ยก็จาใจตอ้ งเอาท่ีเป็ นปูนเปลือยๆไม่ไดท้ าสีมาตวั หน่ึง…

เร่ืองของป่ าหิมพานตท์ ี่ดาเนินอมตะบนกาแพงกบั วงแหวนที่เกินมาหน่ึงวงของดาวเสาร์ในทอ้ งฟ้า
จาลองซ่ึงมองเห็นกนั อยแู่ คส่ องคน ชวั่ ยามที่ชารียาไมเ่ ป็ นอนั ทาอะไรนอกจากเอาแต่จอ้ งจะลอบสังหารเขา
ดว้ ยกระสูนลูกตาลึงสุก

เร่ืองขอลลุงธนิตท่ีชอบเอาแหวนแตง่ งานซ่ึงไมม่ ีใครรู้วา่ เป็นของคร้ังไหนกลบั มาใส่ กบั โปสการ์ด
ซ่ึงมาพร้อมกบั ตวั หนงั สือญ่ีป่ ุนประโยคส้ันๆท่ีทาเอาลุงบ้ือใบไ้ ม่พดู ไมจ่ าไปหลายวนั

เร่ืองของตาโนงบา้ นอยคู่ ุง้ น้าที่หลงรักลูกสาวในไส้จนเป็นบา้ มดั มือมดั เทา้ ตวั เองกระโดดน้าตายเม่ือลูกหนี
ตามคนฉายหนงั กลางแปลงไป เร่ืองของลุงพจนล์ ูกชายคุณยายเจิดขา้ งบา้ น ผซู้ ่ึงอยมู่ าจนกลางคนไม่เคยตุง้ ติง้
แตก่ ลบั ลุกข้ึนแตง่ หญิงเป็นกระเทยทนั ที่ท่ีแม่ตาย แลว้ ยงั ทนเห็นแมอ่ ีกต่อไปไมไ่ ด้ เอาเส้ือผา้ ตอนยงั สาวของ
แม่มาใส่นง่ั ร้องไหจ้ ะขาดใจในงานศพจนอายไลเนอร์ไหลออกมาเป็ นสีดาทาเอาชาวบา้ นปรับตวั ไม่ทนั ตก
อกตกใจคิดวา่ เขาโดนวญิ ญาณแมต่ วั เองเขา้ สิ่ง วงิ่ ตามขอหวยกนั เป็นอลหม่านไป

37

ฉาก บรรยากาศ หรือสถานท่ี

กระบวนการลวงหลอกใหม้ นุษยน์ ้นั คิดวา่ ส่ิงที่เช่ือและทาจนคุน้ ชินคือความจริงแทโ้ ดยผา่ นกระ
บวนการสื่อความหมายทางวฒั นธรรมที่เกิดข้ึนไมห่ ยดุ หยอ่ นในสังคมมนุษย์ เช่น การคิดวา่ ดอกกหุ ลาบ
หมายถึงความรัก ท้งั ท่ีจริงๆแลว้ กหุ ลาบเป็นเพียงดอกไมช้ นิดหน่ึง แต่เมื่อมีคนนาดอกกุหลาบไปมอบใหค้ น
ที่รัก โดยสื่อผา่ นภาพยนตร์ ละคร นวนิยาย คาบอกกล่าว บทเพลง เม่ือไดเ้ ห็นไดฟ้ ังจนเคยชินก็ให้
ความหมายดอกกุหลาบวา่ คือความรักและอาจร้ายไปกวา่ น้นั เราอาจตอ้ งการดอกกุหลาบอยตู่ ลอดเวลาเพื่อ
ตอกย้าวา่ ฝ่ ายตรงขา้ มยงั รักเราอยเู่ สมอ และหากไม่ไดด้ อกกหุ ลาบแลว้ อาจคิดไปถึงวา่ ฝ่ ายตรงขา้ มสิ้นรักไป
แลว้ หรือแมแ้ ต่การนาดอกกุหลาบไปเซ่นไหวบ้ ูชาศาลที่เช่ือกนั วา่ เป็ นศาลตานานรัก ยกตวั อยา่ งเช่น ศาลเจา้
แม่รสรินในนวนิยายเร่ืองน้ี มายาคติจึงเป็นส่ิงท่ีสามารถลวงล่อใหเ้ กิดข้ึนซ่ึงเร่ืองราวมากมายและใหเ้ รา
เดินทางไปตามเร่ืองราวเหล่าน้นั อยา่ งคนตาบอดไดโ้ ดยที่เราเองไม่ไดต้ าบอดแตอ่ ยา่ งใด

38

ลีลาและภาษา

ไส้เดือนตาบอดในเขาวงกต เน้ือเร่ืองถูกดาเนินโดยตวั ละครหลกั สามตวั ตามแบบฉบบั นิยายรัก
สามเส้า ชารียา เด็กสาวผเู้ กิดมาพร้อมคราบน้าตาบนรักร้าวรานของพอ่ และแม่ กบั ชลิกา ผทู้ ่ีเป็นท้งั เพ่ือน
และพสี่ าวของเธอผกู พนั กนั ราวกบั ฝาแฝด และปราณ เด็กหนุ่มผถู้ ูกผกู ติดกบั ความเดียวดายมาโดย
ตลอด ตวั ละครท้งั สามเร่ิมเรียนรู้ เติบโต ผา่ นวยั เดก็ สู่วยั หนุ่มสาวมาดว้ ยกนั และความรักกเ็ ริ่มผลิบานดงั
ตอนหน่ึงที่ชารียากล่าวไวว้ า่ ... ท้ังท่ีในความเป็นจริงเธอจะรู้สึกได้ทันทีหากเขาเข้ามาในรัศมสี ิบเมตร จาก
ความรู้สึกเหมือนกบั ผ้าซักตากท่ีเพ่ิงเกบ็ เข้ามาจากแดดจัดจ้าน เกือบๆ เหมือนกับมลี ะไอแดดอุ่นอวล เกือบๆ
เหมือนกับมรี ังสีน่มุ นวลที่มองไม่เห็นแผ่ซ่านเข้ามา เกือบๆ เหมือนกับได้กล่ินสะอ้านฟุ้งลอยอย่ใู นอากาศ...
แตโ่ ชคชะตากลบั พรากท้งั สามออกจากกนั ปล่อยใหไ้ หลไปตามกระแสชีวติ ก่อนจะนาพาใหท้ ้งั สามกลบั มา
พบเจอกนั อีกคร้ังและติดตรึงไวใ้ นรักสามเส้าชวั่ นิรันดร์ ตวั ละครหลกั ท้งั สามถูกสร้างใหม้ ีสิ่งที่เหมือนกนั
น้นั คือ ความกาพร้าอา้ งวา้ ง เด่ียวดาย จากการถูกทอดทิ้งจากคนท่ีรัก เป็นสิ่งท่ีคอยสร้างแรงขบั ใหต้ วั ละคร
ตอ้ งดิ้นรน โหยหา เพื่อใหไ้ ดม้ าซ่ึงความรัก เพือ่ หวงั ทดแทนส่ิงท่ีขาดในจิตใจของเขาและเธอ …เติบโตมี
สุขภาพดเี หมือนเดก็ ท่ัวไปโดยไม่มใี ครรู้เลยว่าเธอไปติดเอาเชือ้ อ้างว้างมา ไม่อาจตรวจพบด้วยเครื่องมือ
ทันสมยั ทางการแพทย์ ไม่มหี นทางรักษา และทาให้เธอต้องต่อสู้กับความรู้สึกว้าเหว่รุนแรงอย่เู สมอไปชั่ว
ชีวิต... ...ไม่รู้ว่านา้ ท่ีพรากออกมานั้นเป็นแค่เหงื่อหรือนา้ ตา ไม่อาจข้าใจได้ว่าทาไมตัวเขาถึงสั่นเทาใน
แดดแผดกล้าหรือว่าความกลัวที่เกาะกมุ เขาอย่นู ้นั มาจากไหน......ใช่แต่ดูสิ่งที่พวกเขาเป็นกัน กาพร้าตลอด
กาล โดดเดีย่ วในโลกส่วนตวั ของแต่ละคนไปตามลาพงั แปลกแยก แตกต่าง หลงทาง แล้วยงั อ้างว้างที่ไม่มี
วนั เยยี วยาให้หายขาดกบั หลุมโพรงเปล่ากลวงข้างในใจท่ีไม่อาจถมเตม็ ได้พวกน้นั อีกเล่า...วรรคตอนที่หยบิ
ยกมาจากในหนงั สือขา้ งตน้ ถ่ายทอดความรู้สึกเปล่าเปล่ียว วา้ เหวข่ องตวั ละครออกมาไดเ้ ป็นอยา่ งดี

39

โครงเรื่อง

นวนิยายเรื่องน้ีสร้างตวั ละครใหห้ วน่ิ แหวง่ ในความรักจะเห็นไดจ้ ากทุกตวั ละครในเร่ืองต่างมีปัญหา
ครอบครัวในวยั เดก็ ท้งั สิ้นและต่างวงิ่ หาความรักตามวถิ ีที่ตนเองเชื่อโดยเปิ ดเร่ืองมาดว้ ยครอบครัวของชารียา
และชาลิกาท่ีพอ่ ของพวกเธอไปรักผหู้ ญิงคนหน่ึงช่ือรสรินซ่ึงไมใ่ ช่ช่ือแมข่ องพวกเธอ พอ่ ของชารี ยาและชา
ลิการักรสรินมากถึงกบั เขียนจดหมายรักใหต้ ลอดและใหส้ ญั ญาวา่ จะไปใชช้ ีวติ อยดู่ ว้ ยกนั แต่ สุดทา้ ยกไ็ ม่
พอ่ ยงั คงอยกู่ บั แม่ต่อไปจนเกือบสิ้นลมหายใจจึงกลบั ไปหารสรินแมต้ ลอดช่วงชีวติ ท่ียงั หายใจ อยนู่ ้นั ไม่มี
แมเ้ ศษเส้ียวความสุขท่ีเกิดข้ึนในใจเลย จะเห็นไดจ้ ากตวั บทท่ีวา่ “สาหรับเดก็ ๆ การมีอยขู่ องพ่อ คือ
ปรากฏการณ์ที่ยากจะอธิบาย ชายผซู้ ่ึงมองดูเรือนร่างโปร่งใสจนเกือบมองเห็นทะลุออกไปขา้ งหลงั ไดค้ อย
ปรากฏตามมุมต่าง ๆ ของบา้ นอยา่ งเงียบงนั ” พอ่ รักรสรินและพร่าบอกเธอในจดหมายรักเป็นพนั ๆ ฉบบั
ที่มายาคติใส่ความหมายจนเกินจริงวา่ มนั คือความรักที่ท่วมทน้ พน้ แผน่ ฟ้าเช่นตอนหน่ึงในจดหมายรักของ
พอ่ ที่กล่าววา่ “ทุกวนั ทุกลมหายใจผมเฝ้าแตค่ ิดถึงคุณ ทรมานเหมือนตกนรกหมกไหม”้ เร่ืองราวในจดหมาย
รักคาพูดหวานชื่นร่ืนใจจนเกินจริงสร้างความรักในอุดมคติใหก้ บั พอ่ แตใ่ นความจริงโลกใบน้นั ไมม่ ีอยจู่ ริง
พอ่ จึงตอ้ งเดินหลงทางไปในโลกมายาคติน้นั ไปจนสิ้นใจ ดงั ตวั บทท่ีสะทอ้ นใหเ้ ห็นวา่ พอ่ ไดต้ ายไปกบั
จดหมายรักของเขาอยา่ งแทจ้ ริงท่ีวา่ “ร่างพอ่ นอนสงบทา่ มกลางจดหมายส่ีพนั สองร้อยยส่ี ิบสองฉบบั ท่ีจา่
หนา้ ซองดว้ ยลายมือของเขาเอง ในโลงไมส้ ลกั ลายซ่ึงถูกส่งมาจากบา้ นของผหู้ ญิงอีกคน”

40

แก่นเรื่อง

นวนิยายเล่มน้ีมิไดส้ ะทอ้ นภาพความรักท่ีลม้ เหลวของหนุ่มสาวร่วมสมยั อยา่ งรักสามเส้าของชารียา
ชลิกา และปราณแต่เพยี งอยา่ งเดียวเทา่ น้นั หากแต่ยงั สะทอ้ นภาพขาวดาของสังคมไทยในปัจจุบนั ที่เตม็ ไป
ดว้ ยความขดั แยง้ การแก่งแยง่ ชิงดีกนั อยา่ งไม่มีวนั จบสิ้น ชกั จูงเรา ขีดเส้นแบง่ ท่ีมองไมเ่ ห็นลงบนพ้นื ช้ีนิ้ว
เช้ือเชิญใหเ้ ราบอดใบไ้ ปตามเสียงลาโพงและโทรโข่ง... ส่ิงเหล่าน้ีแยง่ ชิงเอาความผาสุกของเราไป สุดทา้ ย
เราอาจไมห่ ลงเหลือส่ิงล้าค่าใดใหเ้ กบ็ จาเหมือนดงั บทสรุปของชลิกาตอนทา้ ยเรื่องที่เลือกความตายเป็น
ทางออก หรือปราณที่เอาแต่หนีปัญหาจวบจนวาระสุดทา้ ยของชีวติ วง่ิ วน จมปรัก คงเหลือก็แตต่ วั ละครนวล
พเี่ ล้ียงของชลิกาและชารียา ตวั ละครซ่ึงไม่สลกั สาคญั อะไร แต่เป็นตน้ แบบชีวิตที่ไมย่ ดึ ติด ไขวค่ วา้ ลุ่มหลง
ในสิ่งใด ปล่อยวางพยายามทาความเขา้ ใจและเรียนรู้ที่จะอยกู่ บั มนั น่ีคือสัจธรรมท่ีนวลคน้ พบ...และอีกคร้ัง

41

เลือกใชถ้ ว้ ยคาภาษา

กลวธิ ีในการนาเสนอผเู้ ขียนมีการวางโครงเร่ืองและลาดบั เน้ือหาของเร่ืองไดอ้ ยา่ งแยบยล เล่า
เหตุการณ์ท่ีสลบั ไปมาแตส่ ามารถเขา้ ใจเรื่องราวและผกู โยงเขา้ หากนั ไดเ้ ม่ืออ่านจบ ประกอบกบั การ
พรรณนาและบรรยายภาพออกมาใหเ้ ห็นไดอ้ ยา่ งชดั เจน ดว้ ยสุนทรียภาพทางดา้ นภาษาท่ีมีการเรียบเรียงไว้
อยา่ งงดงาม สละสลวย เนน้ เร้าอารมณ์ของผอู้ า่ น ท้งั ยงั มีการสรรคส์ ร้างคาใหม่ท่ีมีเอกลกั ษณ์เฉพาะตวั ท่ีจบั
และตรึงใจผอู้ ่านไดเ้ ป็ นอยา่ งดี ตวั อยา่ งการการใชโ้ วหารภาพพจน์...บางขณะกจ็ ะเป็นฉากตอนแปลกๆ
อย่างประด่แู ดงหยาดฟ้าละลายเลือนเหมือนมองผ่านฝน ปลาสีส้มซ่ึงถกู จับยดั ไว้ในกล่องแก้วท่ีเลก็ จนมัน
ขยบั ว่ายไม่ได้ ขอนไม้ก้นแม่นา้ ใต้เงาแดดเมลืองมลงั ม่านหน้าต่างพลิว้ กระพือเหมือนหนวดปลาหมึก ไฟ
จราจรซ่ึงเอาแต่สลบั สีเหงาๆ ในความมืดกลางถนนร้าง...

42

สรุป

ไส้เดือนตาบอดในเขาวงกต เป็นนวนิยายรัก “น้าเน่า” ฉบบั มาตรฐานเรื่องหน่ึงกล่าวถึงความรักสามเส้า
ของพีน่ อ้ งที่รักชายคนเดียวกนั กล่าวถึงเด็กสาว สองคนถูกพอ่ แมท่ อดทิง้ เติบโตมาลาพงั กบั พเ่ี ล้ียงท่ีมีสามี
พร้อมกนั สามคน เม่ือเดก็ ท้งั สองเติบโตตา่ งใชช้ ีวติ ท่ามกลางความเปลี่ยวเหงาและหลงทางกบั สุนทรียะของ
หนงั สือ เสียงเพลง อาหารและการเมืองในท่ีสุดการอยอู่ ยา่ งไร้ความสุขทาใหต้ วั ละครเลือกทาอะไรสักอยา่ ง
ใหก้ บั ชีวติ ไส้เดือนตาบอดในเขาวงกต เป็นวรรณกรรมที่เตม็ ไปดว้ ยสัญลกั ษณ์ เพราะฉะน้นั ผอู้ ่านตอ้ ง
ตีความสญั ลกั ษณ์เหล่าน้นั เพ่ือเขา้ ถึงความหมายท่ีผเู้ ขียนพยายามจะส่ือ อีกท้งั ไส้เดือนตาบอดในเขาวงกต
สามารถทาใหผ้ อู้ า่ นท่ีต้งั ใจอ่านอยา่ งลึกซ้ึง ไดข้ บคิด วเิ คราะห์ และลองเดาเน้ือเร่ือง ส่วนนกั อ่านที่กาลงั
สงสยั วา่ ทาไมไส้เดือนท่ีไมม่ ีตาอยแู่ ลว้ แลว้ นกั เขียนยงั จะใหไ้ ส้เดือนน้นั ตอ้ งตาบอดไปอีก ยงั ไมพ่ อผเู้ ขียน
ยงั ไส้เดือนท่ีตาบอดหลงอยใู่ นเขา้ วงกต

43

บรรณานุกรม

1. หนงั สือ

1.1 วรี พร นิติประภา.ไส้เดือนตาบอดในเขาวงกต.--พิมพค์ ร้ังท่ี4.--กรุงเทพมหานคร:มติชน

,2558.256หนา้ .--(วรรณกกรมไทย).

2. เวบ็ ไซต์

2.1 ประวตั ิผแู้ ต่ง

http://www.praphansarn.com/home/detail_author_th/322#:~:tex
t=%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0
%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%87%E0%B9%
80%E0%B8%97%E0%B8%9E%E0%B8%AF%204%20%E0%
B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%
B2%E0%B8%84%E0%B8%A1%20%E0%B8%9E,%E0%B8%9
9%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0
%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%9F%E0%B8%
8A%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%99%E0%B8%8A%E
0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%20'Hyper'%20%E0%
B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0