เศรษฐีทารกะยึดอาชีพจับปลา เมียหลวงชื่ิอขนิษฐา มีลูกสาวชื่อเอื้อย ส่วนเมียน้อยชื่อขนิษฐี มีลูกสาว 2 คน คนโตชื่ออ้าย คนเล็กชื่ออี่ นางขนิษฐีเมียน้อยมีจิตริษยาเมียหลวง ใช้เล่ห์กลมายาพูดแหย่ สามีอยู่ทุกเวลา เช้าวันหนึ่ง ทารกะออกหาปลาพร้อมกับขนิษฐา จนกระทั้ง ทั้ สายทองแหได้ ปลาบู่ทองขึ้นมาเพียงตัวเดียว พอนางขนิษฐาขอปลาบู่ทอง เพื่อจะให้เอื้อยลูกสาวเลี้ย ลี้ งเอาไว้ ทารกะโมโหจึงคว้าพายขึ้นมา ตีนางขนิษฐาด้วยความโกรธ จนนางขนิษฐาสลบและผลักตกน้ำ ไป
เอื้อยเมื่อขาดเเม่เสียเเล้ว ก็ถูกเเม่เลี้ย ลี้ งใจร้ายพร้อมลูกสาวทั้ง ทั้ 2 คืออ้ายกับอี่ รุมกลั่น ลั่ แกล้งต่างๆ นานา แม่เลี้ย ลี้ งจะใช้ให้เอื้อยทำ งานหนักทุกอย่าง เย็นวันหนึ่ง หลังจากที่เอื้ิยทำ งานเสร็จเเล้ว ได้เดินผ่านมาที่ท่าน้ำ และร้องไห้ด้วยความคิดถึงเเม่ เป็นเพราะความห่วงใยของขนิษฐา ครั้น รั้ เมื่อตายไปจิตวิญญานก็ครั้น รั้ ไปเกิดเป็นปลาบู่ทองและไหว้น้ำ มาที่ท่าที่เอื้อย นั่ง นั่ อยู่พร้อมร้องเรียกเอื้อย เอื้อยจำ เสียงเเม่ได้จึงมองหาเสียงนั้น นั้ ก็เห็นเเต่ปลาบู่ ทองเท่านั้น นั้ เอื้อยจึงรู้ว่าเเม่เป็นปลาบู่ทองไปแล้ว และแม่ได้เล่าเรื่องทั้ง ทั้ หมดให้ เอื้อยฟังโดยตลอด
หลังจากที่เอื้อยไล่ฝูงวัวออกไปเลี้ย ลี้ งยังทุ่งนาแล้ว นางขนิษฐีเเม่เลี้ย ลี้ ง จึงบอกให้อ้ายไปจับปลาบู่ทอง เมื่ิอได้ปลามาแล้วก็ขอดเกล็ดเพื่อทำ เป็นอาหารมื้อ โอชาในตอนเย็น
เอื้อยเอาเกล็ดแม่ปลาบู่ทองมาอธิฐาน ขอให้เเม่้กิดเป็นมะเขือเปราะ และด้วยคำ อธิฐานนั้น นั้ ต้นมะเขือเปราะก็ได้เกิดขึ้นในวันต่อมา เอื้อยดีใจเฝ้ารดน้ำ ต้น มะเขือทุกวันงอกงามมีลูกเต็มต้น เเม่เลี้ย ลี้ งรู้เรื่องต้นมะเขือที่เอื้อยปลูกไว้ จึงสั่ง สั่ ให้อ้ายลูกสาวของตนไปตัดทำ ลายต้น มะเขือเสีย เอื้อยกลับมาเห็นต้นมะเขือถูกฟันจนหมดสิ้น สิ้
เอื้อยเก็บเม็ดมะเขือที่หลงเหลืออยู่ แอบไปอธิฐานปลูกอีกแห่งหนึ่ง โดยขอให้ ต้นที่จะเกิดนี้เป็นต้นโพธิ์เ ธิ์ งินและโพธิ์ท ธิ์ องหลังจากนั้น นั้ ไม่นานตอนโพธิ์เ ธิ์ งินโพธิ์ท ธิ์ อง ก็เจริญเติบโตสวยงามเป็นประกายระยิบระยับ ท้าวพรหมทัตได้เสด็จออกประพาสป่าได้พบต้นโพธิ์เ ธิ์ งินโพธิ์ท ธิ์ องเข้าก็ทรงขอพระทัย ได้รับสั่ง สั่ ให้ทหารออกถอนต้นโพธิ์เ ธิ์ งินโพธิ์ท ธิ์ อง เพื่อนำ ไปปลูกในพระราชวัง แต่ก็ไม่สามารถจะถอนขึ้นได้ และทรงทราบว่าเป็นของเอื้อย จึงรับสั่ง สั่ ให้เอื้อยจึงจัดการนำ เอาไปปลูกในพระราชวังได้สำ เร็จ เอื้อย ก็ได้เป็นพระมเหสีของท้าวพรหมทัต
นางขนิษฐีให้อ้ายเข้าวังไปบอกเอื้อยให้รีบกลับไปเยี่ยมพ่อที่บ้าน พ่อ ป่วยหนีกเอื้อยหลงกลจึงกลับบ้านเมื่อเดินเข้าบ้านและเหยียบ กระดานกลที่เเม่เลี้ย ลี้ งทำ ไว้ เอื้อยจึงตกลงไปในกระทะน้ำ ร้อนที่กำ ลังเดือดอยู่และขาดใจตายใน ทันที
หลังจากเอื้อยตายเเล้ว นางขนิษฐีเเม่เลี้ย ลี้ งจึงให้อ้ายแต่งตัวเข้าวังไป เป็นมเหสีแทนเอื้อย วิญญานของเอื้อยได้ไปเกิดเป็นนกแขกเต้า และ ได้บินกลับมาที่วังได้พบกับท้าวพรหมทัต นางนกเเขกเต้าได้เล่าเรื่อง ให้ท้าวพรหมทัตฟังทั้ง ทั้ หมด เมื่อท้าวพรหมทัตทราบนั้น นั้ จึงได้พระราชทานกรงทองเเขวนไส้อยู่ หน้าเฉลียงห้องบรรทม
วันหนึ่ง ท้าวพรหมทัตได้เสด็จออกพระราชวังคล้องช้าง อ้ายมีจิตริษยาแล้ว เมื่อเห็นได้โอกาสเช่นนั้น นั้ จึงได้จับนกแจกเต้าออกมาถอนขนจนหมดทั้ง ทั้ ตัว เเล้วจึงส่งให้เเม่ครัวนำ ไปแกงคั่ว คั่ ยังไม่ทันที่เเม่ครัวจะทำ อะไร พอแม่ครัว เผลอก็กระเสือกกระสนหนีเข้าไปอยู่ในรูหนู หนูสงสารจึงให้ที่พักอาศัยอยู่ ด้วย จนกระทั่ง ทั่ ขนขึ้นเต็มตัวเหมือนเดิม
นกเเขกเต้าอำ ลาหนู แล้วบินอาศัยอยู่กับพระฤาษี พระฤาษีล่ ษี ล่ วงรู้อดีตของนาง นกแขกเต้าว่าเป็นมาอย่างไร ทำ ให้เกิดความสงสารด้วยความเมตตา จึงได้ชุบนางเเขกเต้าให้กลับกลายร่างเป็นเอื้อยเหมินเดิมพร้อมกับชุบร่างกุมาร น้อยเพิ่มขึ้นมาอีกคนเพื่อให้เป็นลูกของเอื้้ยโดยชื่อ ลบกุมาร ลบกุมารรักเเม่เอื้อย มาก และเอื้ิยก็รักลบกถมารผู้เป็นลูกมากเช่นเดียวกัน อยู่มาไม่นานลบกุมารเฝ้าอ้อ นวอนเเม่เอื้อยเพื่อขอไปพบเสด็จพ่อพรหมทัต เอื้ิยผู้เป็นเเม่ไม่อาจจะทัดทานได้ จึงอนุให้ไป ก่อนจะไปได้มอบพวงมาลัยปริศนาให้ลบกุมารคล้องคอไปด้วย
เมื่อลบกุมารได้พบกับท้าวพรหมทัต และทรงเห็นพวงมาลัยที่ลบกุมารคล้องคอยู่นั้น นั้ ก็แจ้งพระทัยในความหมายของพวงมาลัย พรงองค์ทรงดีพระทัยเป็นอย่างมาก เมื่อทราบว่าเอื้อยพระมเหสียังมีชีวิตอยู่ หลังจากนั้น นั้ พระองค์ก็ทรงสั่ง สั่ ให้อำ มาตย์จัด ขบวนเสด็จไปรับเอื้อยกลับเข้าพระราชวัง และเอื้อยได้ทูลขอท้าวพรหมทัตให้รับพ่อ และเเม่เลี้ย ลี้ งเข้าอยู่ในวังทั้ง ทั้ 2 คน ส่วนอ้ายนั้น นั้ กลัวถูกประหารชีวิต จึงชิงฆ่าตัวตาย ด้วยการกินยาพิษเสียก่อน ท่านท้าวพรหมทัตและเอื้อยผู้เป็นมเหสีพร้อมทั้ง ทั้ ลบกุมารก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข
จัดทำ โดย นางสาว ปิ่นฟ้า วงษ์โษ์ คตร์ รหัสนักศึกษา 6594110001