กาลครั้งหนึ่ง มีชายคนหนึ่งกำลังตัด
ต้นไม้ริมแม่น้ำ
วั น ห นึ่ ง เ ข า บั ง เ อิ ญ ทำ ข ว า น ห ล่ น ล ง ไ ป ใ น
แม่น้ำ
เขาร่ำให้กับการสู ญเสี ยไม่รู้จะทำ
อย่างไรดี เพราะถ้าเขาไม่มีขวานเขาก็
เ ลี้ ย ง ตั ว เ อ ง ไ ม่ ไ ด้
ทันใดนั้น ก็มีเทพารักษ์ปรากฎตัวขึ้นจาก
น้ำแล้วแสดงขวานทองคำเงางามให้เขา
ดู
เ ท พ า รั ก ษ์ ถ า ม
” นี่ คื อ ข ว า น ข อ ง คุ ณ ใ ช่ ใ ห ม ”
ช า ย ค น นั้ น ต อ บ ว่ า
”ไม่...ไม่ใช่ของฉันมันดีเกินไป”
จ า ก นั้ น เ ท พ า รั ก ษ์ ก็ ยื่ น ข ว า น เ งิ น ใ ห้
เขาดูและถามว่า
เทพารักษ์
” ห รื อ ว่ า ข ว า น เ งิ น นี้ ”
ช า ย ค น นั้ น
”ไม่ ของฉันไม่สวยขนาดนั้น”
เทพารักษ์
” อั น นี้ ใ ช่ ใ ห ม ”
เทพารักษ์ถาม พร้อมแสดงขวานที่
สกปรกทรุดโทรม
ช า ย ค น นั้ น
”ใช่ อันนี้ ฉันดีใจมากที่คุณหามันมาให้ฉัน”
เทพารักษ์
”คุณเป็นคนซื่อสั ตย์”
เทพารักษ์ประทับใจในความซื้อสั ตย์ของ
เขามาก จึงมอบทั้งขวานทองคำและขวาน
เงินให้เขา
เมื่อชายคนนั้นกลับบ้าน จึงเล่าเรื่องนี้ให้
เพื่อนฟั งด้วยความดีใจมาก เพื่อนของเขาก็
อิจฉามาก
เพื่อนของเขาพู ดกับตัวเองว่า
”ฉันอาจจะได้ขวานทองคำมาเหมือนกัน
ก็ได้”
เ พื่ อ น ข อ ง เ ข า เ ดิ น ต ร ง ไ ป ที่ แ ม่ น้ า ด้ ว ย ข ว า น
สกปรกของตัวเอง
เมื่อเขามาถึงที่นั่น เขาโยนขวานของเขาลง
น้ำ
เ ข า ทำ อ ย่ า ง นั้ น โ ด ย ตั้ ง ใ จ แ ล ะ แ ก ล้ ง ร้ อ ง ใ ห้
เทพารักษ์ปรากฎตัวขึ้นจากน้ำอีกครั้ง และ
แสดงให้เขาเห็นขวานทองคำเงางาม
เ ท พ า รั ก ษ์ ถ า ม
” นี่ คื อ ข ว า น ข อ ง คุ ณ ห ร อ ”
เขาตอบว่า
”ใช่ ขวานทองคำนั่นเป็นของฉัน
ฉันบังเอิญทำหล่นลงไปในน้ำ
เ ท พ า รั ก ษ์ เ ห ลื อ บ ม อ ง ช า ย ค น นั้ น ด้ ว ย ค ว า ม
ขุ่นเคืองและตะโกนว่า
“ คุ ณ เ ป็ น ค น โ ก ห ก ที่ โ ล ภ ม า ก ”
เ ท พ า รั ก ษ์ จึ ง ก ลั บ ล ง ไ ป ใ น น้ำ
ชายผู้ซึ่งเป็น “คนโกหกจอมโลภ”ที่ได้ทำ
ขวานหายไปด้วยตนเองได้แต่โอดครวญ
อยู่ริมน้ำ
คติสอนใจ เรื่อง เทพารักษ์กับคนตัดไม้
พระเจ้าจะดีต่อคุณ ถ้าคุณเป็นคนซื่อสั ตย์
แ ต่ พ ร ะ อ ง ค์ จ ะ ล ง โ ท ษ น คุ ณ ถ้ า คุ ณ เ ป็ น ค น
โกหก หากคุณเป็นคนโลภและโกหก
คุณจะสู ญเสี ยสิ่ งที่คุณมีไป
จัดทำโดย
นายอดิศักดิ์ ป่าเจือ