เวลา เสียงระฆงั (สัท
กลางวนั พจน)์
บรเิ วณ,
เขต
แผน่ ดิ
น
สัท
พจน์
สัทพจน์
ที่
ส่ วนต ั
ว
ตน้ ตน้ ไอวี
เถาวลั
ย์
ลกั ษณะ รม่ ไม,้
ของ เงา
ตน้ ไม้ อาการน่งิ ซง่ึ แสดงถงึ
การยอมรบั
เตยี้ ๆ
ทมี่ กี ง่ิ
หนาแผ่
ออกไป
โดยรอบ
ตน้ ไทร ตน้ โพธิ์
โชย, พดั
ออ่ น ๆ
มาจาก “แมเ่ หยา้ แมเ่ รอื น” หมายถงึ
ผ้หู ญงิ ทด่ี แู ลบา้ นเรอื น
หู
หาง จนิ ตะ เปลยี่ นจาก
คนั ไถ หมายถงึ ทศิ เดมิ ไป
เล็กน้อย
คดิ
ความ กวา้ งขวาง, มากเกนิ ไป
เป็ นไป , พสิ ดาร
รปู , เวทนา
สัญญา,
สังขาร,
วญิ ญาณ
อา่ นวา่ พะ-ลี หมายถงึ การ
บวงสรวง, การบชู า
ยง่ิ , เกนิ ,
มาก
เกลอ่ื นกลาด,
มากหลาย
ลน้ แผเ่ ลย
ออกมา
แกว้ ๗ ประการ ของพระมหาจกั รพรรดิ แตใ่ นทน่ี ี้
หมายถงึ (ทอง) (เงนิ ) (มุกดา)
(ทบั ทมิ ) (แกว้ สีไม้ไผ)่ (เพชร)
(โกเมน)
หยดุ ชะงั
ก
ผทู้ ม่ี ี ภเู ข
ความรู้ า
ป่ า
ทารา้ ย,
เบยี ดเบี
ยน
ชนชาติ
พมา่
ตนเอง
เย็น, รม่ ,
ชนื้