vdei

CABARAN DAN TAFSIRAN SEMASA
TERHADAP PERLEMBAGAAN
PERSEKUTUAN

NAMA PENSYARAH: ENCIK HIDAYAT BIN SHAFIEE
1)Aimi Farhana Binti Samsul (14DPR21F1057)

2)Nurin Atiqah Binti Mohd Fairouz (14DPR21F1059)
3)Ika Aliyana Binti Jumalah (14DPR21F1061)

4)Muhammad Haziq Zikry Bin Mohd Isham (14DPR21F1063)
5)Nur Farahida Binti Abdul Rahman (14DPR21F1055)

I ISU PENDIDIKAN

S PENGENALAN

I PERPADUAN KAUM KEDUDUKAN
K HAK ASASI BAHASA MELAYU
SEBAGAI BAHASA
KEBANGSAAN

A

N

D KEGIATAN SUBVERSIF KEDUDUKAN ISLAM
U SEBAGAI AGAMA

N RASMI
G KESIMPULAN

A KONTRAK SOSIAL KEISTIMEWAAN
N WARGANEGARA

PENGENALAN

Perlembagaan ini telah dirangka berdasarkan nasihat daripada
Suruhanjaya Reid yang telah melakukan kajian dalam tahun
1956. Perlembagaan berkenaan berkuatkuasa sejurus selepas
kemerdekaan pada 31 Ogos 1957.

Perlembagaan Persekutuan cetakan semula 2020.
Ia bermula daripada satu persidangan perlembagaan yang telah
diadakan di London pada 18 Januari hingga 6 Februari 1956 yang
dihadiri oleh satu rombongan delegasi daripada Persekutuan
Malaya, yang mengandungi empat wakil pemerintah, iaitu ketua
Menteri Persekutuan (Tunku Abdul Rahman) dan tiga menteri-
menteri lain, dan juga Pesuruhjaya Tinggi British di Malaya dan
penasihat-penasihatnya.

• Rencana utama: Pindaan Perlembagaan Persekutuan

• Untuk meminda perlembagaan, satu majoriti dua pertiga (2/3)
bersetuju kepada pemindaan ini memerlukan persetujuan pada kedua-
dua dewan di parlimen. Merujuk kepada pakar perlembagaan Shad
Saleem Faruqi, perlembagaan ini telah dipinda 42 kali semenjak 48
tahun selepas kemerdekaan sehingga 2005. Bagaimanapun, seperti
mana beberapa pindaan telah dibuat setiap kali, beliau
menganggarkan bilangan sebenar pindaan individu adalah pada
sekitar 650. Beliau menjelaskan bahawa "semangat dokumen sebenar
telah dicairkan".

HAK ASASI

• Keadaan hak asasi manusia di
Malaysia adalah kontroversi kerana terdapat
banyak tuduhan penyalahgunaan hak asasi
manusia di negara ini. Kumpulan hak asasi
manusia dan kerajaan asing pada umumnya
kritikal terhadap kerajaan Malaysia dan Polis
Diraja Malaysia. Undang-undang penahanan
pencegahan seperti Akta Keselamatan Dalam
Negeri dan Ordinan Darurat (Ketenteraman
Awam dan Pencegahan Jenayah) 1969
membenarkan penahanan tanpa perbicaraan
atau pertuduhan dan oleh itu adalah sumber
kebimbangan untuk manusia organisasi hak
seperti SUARAM.

Perundangan
• Beberapa undang-undang Malaysia digunakan untuk menyekat hak asasi manusia asas. Perubahan baru-

baru ini dalam undang-undang ini telah diterangkan oleh kerajaan sebagai pembaharuan hak asasi
manusia, tetapi menurut pengkritik, sesungguhnya, dalam beberapa hal, membuat sekatan lebih ketat.

• Kementerian Luar Negeri negara mempertahankan kawalannya yang ketat terhadap hak asasi manusia
dengan penjelasan bahawa negara itu "mengambil pendekatan holistik terhadap hak asasi manusia di
mana ia memandang semua hak sebagai tidak dapat dipisahkan dan saling bergantung. Di Malaysia, hak
setiap warganegara dilindungi oleh peruntukan undang-undang dalam Perlembagaan
Persekutuan....Tetapi hak-hak ini tidak mutlak dan tertakluk, antara lain, ketenteraman awam, moral dan
keselamatan negara." Oleh itu, sambil mendakwa "menegakkan...prinsip sejagat hak asasi manusia,"
Malaysia mendapati penting untuk "mengambil kira sejarah negara serta kepelbagaian agama, sosial dan
budaya masyarakatnya. Ini untuk memastikan penghormatan terhadap harmoni sosial dipelihara dan
dilindungi. Amalan hak asasi manusia di Malaysia adalah pantulan sistem nilai Asia yang lebih luas di
mana kebajikan dan kesejahteraan kolektif komuniti lebih penting berbanding hak individu."[2]

• Negara ini amat terkenal kerana menangkap orang tanpa waran dan menahan mereka tanpa batas masa
percubaan, dan meletakkan batasan ketat pada kebebasan bersuara, akhbar, perhimpunan, dan
persatuan atas nama tatanan sosial. Antara masalah lain yang disebut dalam laporan Jabatan Negara
Amerika Syarikat pada tahun 2011 adalah penyalahgunaan dan juga kematian orang yang dipegang oleh
polis; hukuman melalui pencabutan; pemerdagangan manusia; rasmi sistematik untuk menjaga
kepentingan orang-orang etnik Melayu yang telah dipinggirkan secara ekonomi dan demografis melebihi
bilangan orang bukan Melayu sejak kejatuhan Melaka ke orang Portugis dan Singapura ke orang Cina
luar negeri.

• Peraturan perundangan tradisional
• Terdapat beberapa undang-undang yang kuat dan luas yang telah lama digunakan oleh Malaysia untuk menyekat

hak asasi individu dan dengan itu memelihara, menurut pandangannya, tatanan sosial. Pada tahun 2008 Amnesty
International menyimpulkan keadaan hak asasi manusia di Malaysia, sebahagiannya, dengan menyatakan bahawa
kerajaan telah "mengetatkan kawalan perbezaan pendapat dan membatasi hak kebebasan bersuara dan agama,"
menangkap blogger di bawah Akta Hasutan , menggunakan Akta Pencetakan dan Penerbitan Percetakan (PPPA)
untuk mengawal kandungan akhbar, dan sewenang-wenang menangkap beberapa individu di bawah Akta
Keselamatan Dalam Negeri (ISA).[3] Pada tahun 2012 terdapat perubahan besar dalam beberapa undang-undang
ini yang secara rasmi digambarkan sebagai pembaharuan hak asasi manusia tetapi telah dikritik secara meluas
sama ada kerana tidak cukup jauh atau, sebenarnya, terus menyekat hak asasi manusia.

• Akta Keselamatan Dalam Negeri
• Rencana utama: Akta Keselamatan Dalam Negeri (Malaysia)
• Mungkin yang paling terkenal undang-undang ini adalah Akta Keselamatan Dalam Negeri, yang diluluskan pada

tahun 1960, tiga tahun selepas negara mendapat kemerdekaan dari United Kingdom. Secara meluas dilihat sebagai
kejam, ia membenarkan penahanan jangka panjang tanpa perbicaraan, dan selama beberapa dekad telah
digunakan secara sistematik terhadap individu yang telah dilihat, atas pelbagai sebab, sebagai ancaman kepada
kerajaan Malaysia atau kepada "tatanan sosial."[4]

• Akta Hasutan
• Satu lagi undang-undang yang kuat dan digunakan secara meluas, yang bermula pada tahun 1948, ketika Malaysia

masih menjadi jajahan British, adalah Akta Hasutan, yang menjejaskan ucapan atau tulisan yang dianggap
menghasut. Ramai pengkritik dan penentang politik rejim Malaysia telah ditangkap dan dipertanggungjawabkan di
bawah Akta Hasutan, kesannya untuk mengehadkan kebebasan bersuara di Malaysia.

• Percetakan Akta Penerbitan dan Penerbitan

• Lulus pada tahun 1984, Akta Pencetakan dan Penerbitan, yang menjadikannya jenayah untuk menerbitkan apa-apa tanpa lesen
kerajaan yang mesti diperbaharui setiap tahun oleh Menteri Dalam Negeri, telah digunakan untuk membungkam pengkritik kerajaan
dan mengharamkan pelbagai penerbitan untuk pelbagai sebab. Seperti Akta Hasutan, kesan praktikal Akta Mesin Cetak dan
Penerbitan telah menyekat kebebasan bersuara di Malaysia. Sementara itu, di Malaysia Timur (Sabah dan Sarawak), akhbar lebih
bebas kerana terdapat kekhawatiran kontroversi yang berlaku di sana.

• Akta Polis

• Akta Polis 1967 membenarkan polis Malaysia menahan orang tanpa waran, dan telah digunakan terutamanya untuk menyekat
kebebasan berhimpun. Di bawah Akta Polis, sehingga baru-baru ini, permit polis diperlukan untuk perhimpunan lebih empat orang,
selain serangan,

• Perubahan dalam undang-undang yang ketat

• Pada 15 September 2011, Perdana Menteri Datuk Seri Najib Razak mengumumkan bahawa ISA akan dimansuhkan sepenuhnya dan
"digantikan oleh undang-undang baru yang menggabungkan lebih banyak pengawasan kehakiman dan menghadkan kuasa polis
untuk menahan suspek atas alasan pencegahan." Kerajaan juga komited untuk memansuhkan beberapa instrumen hukum terbaik
yang lain untuk menyekat hak asasi manusia, termasuk Akta Hasutan dan Deklarasi Darurat dan Akta Buang Darurat. Di samping itu,
kerajaan bersetuju mengkaji beberapa undang-undang, termasuk Seksyen 27 Akta Polis, Akta Mesin Cetak dan Penerbitan dan Akta
Rahsia Rasmi.

• Akta Kesalahan Keselamatan (Langkah Khas)
• Dalam artikel Jun 2012 yang diterbitkan di Pusat East-West di Asia Pacific Bulletin dan dicetak semula di Bangkok Post dan laman web Human Rights Watch,

penulis Mickey Spiegel menyatakan pada April 2012, parlimen Malaysia telah meluluskan penggantian ISA , yang dipanggil Akta Kesalahan Keselamatan (Langkah
Khas) 2012 Akta (SOSMA). Spiegel mengadu bahawa SOSMA "tidak cukup jauh untuk melindungi hak asasi dan kebebasan rakyat Malaysia." Sebenarnya, Spiegel
menegaskan, SOSMA "sebenarnya lebih menindas dan mundur" daripada ISA dalam beberapa cara, satu petunjuk bahawa kerajaan "memainkan 'umpan dan
menukar' dengan hak asasi manusia."

• Sebagai contoh, "ditambah pula dengan pindaan kepada undang-undang lain," SOSMA "mengetatkan sekatan atau menghalang aktiviti yang telah dilarang
dihadapan, menambahkan had ke atas aktiviti yang tidak terhad sebelumnya, dan memperluaskan kebimbangan dan pengawasan polis dalam cara yang baru dan
inovatif." Di samping itu, ia "semakin menghancurkan perlindungan individu rakyat, contohnya dengan menyerahkan kepada polis dan bukan hakim untuk
memintas komunikasi."

• Akta Perhimpunan Aman
• Rencana utama: Akta Perhimpunan Aman 2012
• Akta Perhimpunan Aman (PAA) menggantikan Seksyen 27 Akta Polis, yang memerlukan permit polis untuk perhimpunan besar. Di bawah akta baru, permit

tersebut tidak diperlukan. Sebaliknya, pihak penganjur harus memberikan notis 10 hari polis mengenai apa-apa perhimpunan yang dirancang, selepas itu pihak
polis akan menjawab, menggariskan apa-apa sekatan yang mereka mahu letakkan di perhimpunan tersebut.[5] Akta baru melarang protes jalanan,[6] melarang
orang di bawah 15 daripada mengambil bahagian dalam perhimpunan,[7] prohibits persons under 21 from organising them,[5] dan menghalang mereka daripada
berlaku berhampiran sekolah, masjid, lapangan terbang, stesen keretapi, dan tempat-tempat lain yang ditetapkan.[5] Walaupun disebut-sebut sebagai
pembaharuan Seksyen 27 Akta Polis, PAA telah dikritik hebat oleh pihak lawan kerajaan dan oleh orang lain sebagai lebih ketat daripada undang-undang yang
digantikannya, dengan seorang pemimpin pembangkang mengatakan bahawa PAA memberikan "kuasa mutlak kepada polis . "[8]

• Pengisytiharan hak asasi manusia ASEAN
• Pada bulan November 2012, Perdana Menteri Datuk Seri Najib Tun Razak menandatangani perisytiharan hak asasi manusia pertama oleh negara-negara ASEAN,

tindakan yang secara rasmi komited negara "untuk konvensyen asing pertama untuk mempromosikan perlakuan adil kepada setiap individu tanpa mengira kaum,
agama dan politik pendapat." Penandatanganan ini, telah diperhatikan, berlaku pada masa Malaysia "berada di bawah pengawasan antarabangsa yang rapat
dengan dakwaan salah laku beberapa isu hak asasi manusia baru-baru ini," termasuk tindakan keras terhadap dua protes pro-demokrasi utama pada bulan Julai
2011 dan April 2012.[9] Suruhanjaya Hak Asasi Manusia Malaysia menyatakan kekecewaannya bahawa perisytiharan tersebut membenarkan "sekatan yang dibuat
berdasarkan alasan yang lebih luas daripada apa yang diterima di peringkat antarabangsa, "dan menunjuk terutamanya kepada Prinsip Umum 7," yang
menyatakan di satu pihak, bahawa semua hak asasi manusia adalah universal, tidak dapat dipisahkan, saling bergantung dan saling berkaitan, mengiktiraf yang
lain, bahawa Negara Anggota mungkin mengambil kira latar belakang politik, ekonomi, undang-undang, sosio-kultural, dan sejarah mereka dalam merealisasikan
hak asasi manusia di negara mereka."[10]

Hak asas

• Perlembagaan melarang diskriminasi terhadap warganegara berdasarkan jantina, agama, dan kaum, tetapi
juga sesuai dengan "kedudukan khas" dalam artikel 153 perlembagaan, kepada Bumiputera, orang-orang
asli Malaysia yang terpakai kepada orang-orang etnis dan ahli-ahli puak yang adalah asli kepada negeri-
negeri Sabah dan Sarawak di Malaysia timur. Mereka yang bukan anggota majoriti etnik Melayu
diperlakukan menurut artikel 153 Perlembagaan Persekutuan Malaysia di mana pendirian khas untuk
Melayu etnik dan penduduk bumiputera Sabah dan Sarawak diberikan dalam pendidikan, pekerjaan, dan
bidang lain.[12]

• Kebebasan bersuara
• Kebebasan bersuara di Malaysia telah banyak dipertikaikan apabila banyak perhimpunan dan protes

termasuk "bersih telah dilihat mempunyai ahli-ahlinya ditangkap tanpa waran.

• Kebebasan berhimpun dan pergerakan
• Walaupun rakyat secara teknikal menikmati hak untuk berhimpun, perhimpunan awam tertakluk kepada

kelulusan polis. Akta Pertubuhan memerlukan pertubuhan tujuh atau lebih orang mendaftar, dengan
kerajaan menafikan pendaftaran kepada kumpulan tertentu, termasuk organisasi hak asasi manusia, dan
Akta Universiti dan Kolej Universiti mengehadkan pembentukan kumpulan pelajar. Walaupun rakyat
Malaysia pada umumnya menikmati kebebasan untuk melancong di dalam negara dan di luar negara, dan
beralih ke luar negara dan kembali ke Malaysia, penduduk di semenanjung Malaysia memerlukan pasport
atau ID kebangsaan untuk memasuki negeri Sabah dan Sarawak, dan rakyat tidak boleh melakukan
perjalanan ke Israel tanpa izin rasmi.

• Kebebasan beragama
• Perlembagaan menjamin kebebasan beragama, tetapi juga menggambarkan Islam sebagai

agama rasmi. Antara cuti rasmi di Malaysia (berbeza mengikut kawasan) adalah hari-hari
suci umat Islam, Buddha, Hindu, dan Kristian. Perkahwinan antara orang Islam dan bukan
Islam adalah tidak diiktiraf;[12] ethnic Malays are considered Muslim by law.[13] Non-
Sunni interpretations of Islam are illegal.[13] Mahkamah syariah menguatkuasakan
undang-undang syariah dalam bidang tanggungjawab tertentu.[13] Dalam amalan, orang
bukan Islam menghadapi diskriminasi agama, termasuk hak untuk memiliki tanah.[13]
Tambahan pula di beberapa negeri, kemurtadan oleh umat Islam boleh dihukum oleh
kematian. Malaysia juga tidak akan mendaftar perkahwinan antara agama dengan umat
Islam.

• Kebebasan politik
• Walaupun Malaysia adalah pemerintahan beraja berperlembagaan berbilang parti, parti

yang sama telah memegang kuasa sejak 1957 dan parti pembangkang tidak bersaing pada
tahap bermain. Namun, parti itu telah dibatalkan daripada jawatan pada tahun 2018,
menamatkan pemerintahan mereka selama 61 tahun. Selama bertahun-tahun, kuasa
perdana menteri telah meningkat dan parlimen telah menurun. Satu-satunya pegawai
yang dipilih adalah anggota dewan negara dan parlimen persekutuan. Sejak 1969,
pegawai perbandaran dan lain-lain telah dilantik.

• Hak kanak-kanak
• Rakyat Malaysia mewarisi kewarganegaraan dari ibu bapa mereka. Orang yang

tidak dapat membuktikan bahawa ibu bapanya telah berkahwin, atau ibu bapanya
adalah agama yang berbeza, ditolak kewarganegaraan dan dianggap tidak
mempunyai kewarganegaraan. Kanak-kanak yang kekurangan sijil kelahiran tidak
boleh menghadiri sekolah awam atau swasta. Pendidikan rendah adalah wajib,
tetapi keperluan ini tidak dikuatkuasakan. Sarang dan lain-lain bentuk eksploitasi
seksual kanak-kanak adalah perkara biasa, seperti mutilasi genital gadis.
Walaupun rogol berkanun adalah haram, penguatkuasaan adalah rumit oleh
hakikat bahawa undang-undang syariah menganggap gadis menstruasi sebagai
orang dewasa. Pelacur kanak-kanak sering dirawat bukan sebagai mangsa tetapi
sebagai pesalah. Ramai kanak-kanak pendatang tanpa izin tinggal di jalanan dan
bekerja di tempat kerja, melakukan jenayah, atau terlibat dalam pelacuran.
Malaysia bukanlah satu pihak dalam Konvensyen Hague pada Aspek Sivil
Penculikan Kanak-kanak Antarabangsa 1980,,[12] tetapi selepas Tinjauan
Berterusan Universal Malaysia pada tahun 2009, kerajaan menarik beberapa
tetapi tidak semua tempahannya di bawah Konvensyen Hak Kanak-kanak (CRC)
dan menyetujui dua protokol pilihan kepada CRC.[

• Hak wanita
• Rencana utama: Wanita di Malaysia
• Selepas Tinjauan Berkala Sejagat PBB di Malaysia pada tahun 2009, kerajaan telah mengesahkan Konvensyen mengenai

Penghapusan semua Bentuk Diskriminasi terhadap Wanita (CEDAW) pada tahun 2010, walaupun dengan tempahan
tertentu.[5] Hukuman untuk rogol di Malaysia adalah penjara sehingga 30 tahun, termasuk hukuman penjara dan
denda; undang-undang terhadap rogol dikuatkuasakan dengan berkesan.

• Terdapat pusat krisis di banyak hospital kerajaan di mana mangsa boleh melaporkan perbuatan rogol dan penderaan
domestik, tetapi disebabkan oleh sikap budaya dan faktor lain kira-kira 90 peratus mangsa rogol kekal diam. Kes-kes
penderaan domestik sering rumit, lebih-lebih lagi, oleh peruntukan undang-undang syariah yang mengharamkan isteri
untuk tidak mematuhi suami mereka, termasuk di tempat tidur. Rawatan perubatan untuk wanita adalah mencukupi,
termasuk rawatan pra dan postpartum.

• Undang-undang rogol yang kontroversial
• Walaupun penguatkuasaan rogol yang berkesan, bagaimanapun, terdapat juga masalah rumit mengenai cara batas

undang-undang, yang banyak merugikan mangsa rogol, yang sebenarnya merupakan rogol. Di bawah Seksyen 375A
Kanun Keseksaan, halaman 45, rogol hanya berlaku apabila zakar lelaki memasuki vagina wanita sans terlebih dahulu.
Penembusan wanita melalui lubang-lubang lain, dan oleh objek selain daripada zakar, mungkin tidak dianggap sebagai
rogol, begitu juga dengan kes pada tahun 2011, di mana seorang lelaki yang telah membesarkan seorang gadis berusia
15 tahun dilepaskan oleh mahkamah tinggi sahaja kerana dia menggunakan jarinya, mendorong bantahan awam dan
perhimpunan berikutnya.

• Seksyen yang sama di bawah Kanun Keseksaan juga membolehkan lelaki melakukan persetubuhan terhadap pasangan
mereka tanpa izin. Perkosaan perkahwinan tidak diiktiraf secara rasminya sebagai jenayah di Malaysia, tetapi sejak
tahun 2007 kerajaan telah mengharamkan suami daripada sengaja mencederakan isteri mereka untuk seks. Walaupun
begitu, ia masih boleh menjadi masalah kepada mangsa yang tidak mengalami kecederaan.

• Menambah isu perkosaan perkahwinan juga adalah hakikat bahawa mahkamah syariah
membenarkan pembebasan perogol yang memutuskan untuk berkahwin dengan mangsa mereka
sendiri. Satu kes melibatkan seorang lelaki berusia dua puluhan yang menyalahgunakan gadis
bawah umur 14 tahun, tetapi dibebaskan oleh mahkamah Borneo kerana telah berkahwin
dengannya.[14]

• Mahkamah Syariah
• Rencana utama: Mahkamah Syariah
• Wanita diskriminasi terhadap mahkamah syariah, terutamanya dalam perkara keluarga-undang-

undang. Sharia membolehkan lelaki mempunyai beberapa isteri dan nikmat lelaki dalam kes-kes
warisan. Wanita bukan Islam, dan wanita Islam di empat negeri, menikmati hak-hak ibu bapa yang
sama. Terdapat diskriminasi pekerjaan terhadap wanita. Di Negeri Kedah, penghibur wanita boleh
muncul hanya sebelum penonton wanita.[12]

• Keganasan seksual
• Pelecehan seksual adalah perkara biasa, dan sejak tahun 2010 kereta api di Keretapi Malaysia telah

memasukkan kereta penumpang wanita yang berwarna merah jambu sebagai cara
memotongnya.[15] There are also women-only buses in Kuala Lumpur since 2010.[15] In 2011, the
government launched a women-only taxi service in the greater Kuala Lumpur area.[16] Teksi
mempunyai pemandu wanita, dan beroperasi secara panggilan

• Hak orang kurang upaya
• Diskriminasi terhadap orang kurang upaya adalah sah, tetapi kerajaan menggalakkan penerimaan dan pengambilan

orang tersebut. Walaupun bangunan kerajaan yang baru dirancang dengan orang kurang upaya dalam fikiran,
bangunan lama dan kenderaan pengangkutan awam tidak. Duti eksais yang lebih rendah dikenakan ke atas kereta dan
motosikal yang direka untuk orang kurang upaya. Kementerian Sumber Manusia ditugaskan untuk melindungi hak
orang kurang upaya. Akta Orang Kurang Upaya telah diluluskan pada tahun 2008 tetapi pelanggar tidak dihukum.[12]
Berikutan Kajian Berkala Sejagat PBB di Malaysia pada 2009, Malaysia mengesahkan Konvensyen mengenai Hak Orang
Kurang Upaya, walaupun dengan tempahan tertentu.[5]

• Hak Orang Asli
• Untuk sebahagian besar, orang asli tidak mengambil bahagian dalam keputusan yang mempengaruhi kehidupan

mereka, dan hak mereka tidak dilindungi dengan berkesan. Di bawah Akta Orang Asli, anggota kumpulan orang
bumiputera tidak mempunyai hak tanah, dan firma pembalakan mencerobohi tanah tradisi mereka. Walaupun untuk
orang-orang bumiputera yang lama sering kehilangan tanah mereka tanpa proses yang sewajarnya, keadaan ini
bertambah baik pada tahun-tahun kebelakangan ini. Malaysia menandatangani Deklarasi Pertubuhan Bangsa-bangsa
Bersatu mengenai Hak-hak Orang Asal (UNDRIP), tetapi masih belum mengesahkan Konvensyen ILO 169.

• Perjanjian 20 perkara, atau memorandum 20 mata, adalah senarai 20 mata yang disediakan untuk Borneo Utara,
mencadangkan syarat untuk pemerbadanannya ke persekutuan baru sebagai Negeri Sabah, semasa rundingan
sebelum pembentukan Malaysia pada 16 September 1963. Beberapa daripada dua puluh perkara itu diperbadankan,
kepada pelbagai peringkat, ke dalam apa yang menjadi Perlembagaan Malaysia; yang lain diterima secara lisan,
sehingga tidak mendapat status hukum. Titik 12: Keistimewaan kaum bumiputera ~ "Pada dasarnya bangsa
bumiputera Borneo Utara harus menikmati hak istimewa yang serupa dengan orang Melayu di Tanah Melayu, tetapi
formula Malaya sekarang dalam hal ini tidak semestinya berlaku di Borneo Utara"

KEGIATAN SUBVERSIF

• subversif : suatu kegiatan politik atau gerakan
bawah tanah yang dilakukan kelompok masyarakat
bertujuan untuk menggulingkan kekuasaan atau
peme-rintahan yang sah dan menggantinya dengan
sistem pemerintahan yang lain atau berbeda

• Motivasi kumpulan atau organisasi ini secara
amnya sama, kerana mereka menganggap
bahawa dasar ekonomi dan sosial yang
dilaksanakan oleh kerajaan-kerajaan ini tidak
mewakili apa-apa cara, ataupun bertujuan untuk
memuaskan kesejahteraan penduduk umum,
tetapi sebaliknya Sebaliknya, mereka cenderung
untuk membahayakan lagi keadaan kelas yang
paling tidak dilindungi, mereka memutuskan
untuk melaksanakan tindakan-tindakan ini yang
tidak dapat dikurangkan untuk meletakkan
prinsip-prinsip mereka dan berkuatkuasa.

Pemerintahan diktator yang memerintah Argentina antara 1976 dan 1983
menamakan mereka yang tidak berkomunikasi dengan idea mereka
• Kita harus menekankan bahawa konsep itu mempunyai kaitan dan kehadiran

khusus di Republik Argentina sejak dipanggil kumpulan-kumpulan itu, yang
kebanyakannya terdaftar di sebelah kiri, yang berjalan di bawah tanah semasa
pemerintahan isteri Perón, María Isabel, dan semasa permulaan kediktatoran
tentera yang menetap di negara ini selepas rampasan kuasa yang
menggulingkan kerajaan Peronis yang disebutkan di atas.
• Sebenarnya, ini adalah cara, konsep yang ditugaskan tentera yang digunakan
untuk menamakan mereka yang tidak berkongsi cadangan politik dan ideologi
mereka. Mereka yang bersenjata terhadap diktator dipanggil oleh mereka
sebagai subversif, dan mereka juga digunakan untuk berbicara dalam istilah
gerila.
• Seperti yang terbukti secara meluas oleh keadilan, diktator tentera yang
memerintah Argentina antara tahun 1976 dan 1983 menjalankan keganasan
negara kejam dan kejam, "pemburu sihir" yang terkenal terhadap semua yang
tidak berfikir seperti mereka dan yang tidak bersetuju dengan tindakan
mereka.

Kumpulan kejam dianiaya oleh pemerintahan dictator

• Pada mulanya mereka menargetkan musuh politik sebagai subversif, tetapi kemudian
kumpulan ini berkembang dengan pesat, termasuk pemimpin kesatuan yang meminta
agar meningkatkan gaji rakan-rakan mereka, pelajar universiti yang komited kepada
beberapa kumpulan politik atau dengan penyertaan aktif dalam pusat pelajar,
wartawan kritikal, profesi yang dianggap mencurigakan seperti ahli sosiologi, ahli
psikologi, ahli sejarah, artis, dan lain-lain.

• Tindakan yang menyatakan keganasan yang dilakukan terhadap subversif adalah
tidak henti-henti dan kejam, mereka menyerang mereka, menahan mereka secara
haram, merampas kebebasan mereka di pusat penahanan klandestin, dan kemudian
membunuh mereka secara kejam, termasuk banyak mayat "Hilang", kerana
penangkapan subversif dipanggil, tidak pernah dijumpai. Ia sentiasa berspekulasi
bahawa mereka dibuang ke dalam air dari pesawat.

• Walaupun keganasan yang sistematik yang diktator dikemukakan terhadap mereka
yang dianggap musuh politik adalah sangat besar dan tidak dapat dibandingkan
dengan tindak balas kumpulan-kumpulan ini, kita mesti mengatakan bahawa
subversif itu juga melakukan tindakan jenayah pelbagai jenis, penculikan, serangan,
antara lain, semasa melawan.

KONTRAK SOSIAL

• dalam konteks politik Malaysia difahamkan sebagai pendalaman mengenai
Perlembagaan negara tersebut di mana dikatakan adanya satu persetujuan
di kalangan pemimpin atau kumpulan elit tertentu dan merupakan secara
beri gnti atau quid pro quo melalui Perkara 14–1100000 yang berkenaan
dengan pemberian kewarganegaraan Malaysia kepada orang-orang bukan
Melayu, dan Perkara 153 yang memberikan tanggungjawab kepada Yang di-
Pertuan Agong menjaga kedudukan keistimewaan orang Melayu dan
penduduk asal Malaysia. Istilah ini juga kadang-kala digunakan untuk
merujuk kepada bahagian-bahagian lain dalam Perlembagaan, seperti
Perkara yang mengatakan bahawa Malaysia adalah sebuah negara yang
merdeka dan berdaulat. Keadaan ini tidak berlaku di Sarawak kerana semua
kumpulan kaum adalah warganegara, yang diberikan oleh pemerintah
Brooke yang sah, jauh sebelum penubuhan Malaysia.

• Konsep ini sangat dipertelingkahkan sebagai suatu cara membenarkan
layanan tidak adil kepada masyarakat bukan Melayu di Malaysia oleh pihak
kerajaan di bawah tanggapan Ketuanan Melayu, namun ia sangat dinafikan
Pertubuhan Kebangsaan Melayu Bersatu (UMNO) yang sangat berpengaruh
sepanjang sejarah Malaysia. Malah, ada juga cendekiawan yang menyatakan
bahawa istilah "kontrak sosial" itu langsung tidak wujud secara langsung
dalam perlembagaan Malaysia - pengungkapan ini sendirinya datang
daripada ucapan seorang wartawan dan ahli politik UMNO Abdullah Ahmad
pada tahun 1986.[1] Ungku Abdul Aziz, cendekiawan dan ahli ekonomi
Malaysia sendiri mengkritik pengungkapan kefahaman kontrak tersebut
yang seakan benar sedangkan ia menurutnya "satu fantasi yang diwujudkan
oleh ahli-ahli politik bergantung kepada kepentingan mereka

Syarat-syarat kontrak
• Perlembagaan Malaysia tidak merujuk kepada sebuah "kontrak sosial" (dari segi hak kewarganegaraan

dan kedudukan istimewa) secara ketara, dan tidak terdapat sebarang undang-undang atau dokumen yang
pernah menjelaskan syarat-syarat kontrak sosial secara penuh. Pembela-pembelanya sering merujuk
kepada Perlembagaan sebagai mengemukakan kontrak sosial, dan bapa-bapa kemerdekaan juga
bersetuju dengannya[petikan diperlukan], walaupun rujukan kepada kontrak sosial tidak dibuat Perlembagaan.
Sebaliknya, kontrak sosial biasanya dianggap sebagai suatu persetujuan yang memberikan
kewarganegaraan kepada orang-orang bukan Melayu dan bukan orang asli (kebanyakannya
orang Malaysia Cina dan Malaysia India) sebagai ganti untuk pemberian kedudukan istimewa kepada
orang-orang Melayu dan orang-orang asli (dirujuk secara kolektif sebagai Bumiputera).
• Sebuah buku teks kajian Malaysia pendidikan tinggi yang menepati sukatan pelajaran kerajaan
mengatakan: "Oleh sebab pemimpin-pemimpin Melayu bersetuju untuk melonggarkan syarat-syarat
kewarganegaraan, pemimpin-pemimpin komuniti Cina dan India telah menerima kedudukan
istimewa Melayu sebagai penduduk asli Malaya. Dengan penubuhan Malaysia, status kedudukan
istimewa itu diperluas untuk merangkumi komuniti-komuniti penduduk asli Sabah dan Sarawak." [3]
• Perlembagaan secara ketara memberikan: (1) tanah rizab Bumiputera; (2) kuota dalam perkhidmatan
awam; (3) kuota dalam biasiswa; (4) kuota dalam pendidikan awam; (5) kuota untuk lesen perniagaan, dan
kebenaran untuk memonopoli industri-industri yang tertentu, jika kerajaan membenarkan. Bagaimanapun
pada hakikatnya, khususunya selepas pengenalan Dasar Ekonomi Baru (NEP), akibat rusuhan kaum
pada 13 Mei 1969 ketika kaum Melayu hanya memiliki 4% daripada ekonomi Malaysia, hak-hak istimewa
Bumiputera diperluas kepada bidang-bidang yang lain; kuota-kuota ditentukan untuk ekuiti Bumiputera
dalam perbadanan awam, dan diskaun-diskaun sebanyak 5% hingga 15% untuk membeli kereta dan harta
tanah diberikan.
• Perlembagaan juga merangkumi unsur-unsur tradisi Melayu sebahagian identiti Negara Malaysia, itulah
termasuk Islam sebagai agama persekutuan (Perkara 3), bahasa Melayu sebagai bahasa negara (Perkara
152), kedudukan institusi raja dan kewarganegaraan mengikut prinsip jus soli. Walaupun banyak orang
melayu, terutama orang parti UMNO merujukkan hak-hak keistimewaan tersebut adalah sebagai "rights",
tetapi banyak pengkritik mendebatkan bahawa Perlembagaan tidak pernah manyebut hak istimewa orang
Melayu:



Kritikan awal
• Artikel 153, dan diterangkan oleh kontrak sosial, telah merupakan satu sumber kontoversi

semenjak hari-hari mula bagi Malaysia. Ahli politik Singapura, Lee Kuan Yew (kemudian
menjadi Perdana Menteri Singapura) Parti Tindakan Rakyat (PAP; cawangannya di Malaysia
kemudiannya menjadi Parti Tindakan Demokratik atau DAP) secara umumnya
mempersoalkan keperluan Artikel 153 dalam Parliamen, dan menyeru satu "Malaysian
Malaysia". Mempersoalkan kontrak sosial , Lee telah menyatakan: "Merujuk kepada
sejarah, orang Melayu telah mula untuk berhijrah ke Malaysia dalam bilangan yang banyak
hanya kira-kira 700 tahun yang lalu. Dalam 39 peratus orang Melayu di Malaysia hari ini,
kira-kira sepertiga secara perbandingan hanya imigran seperti setiausaha agung UMNO,
Dato' Syed Ja'afar Albar, yang datang ke Malaya dari Indonesia sebelum perang ketika
berumur lebih tiga puluh tahun.

• Namun begitu kita juga perlu sedar bahawa penghijrahan orang melayu adalah dari
Gugusan Kepulauan Melayu (Tanah Melayu,Indonesia,Brunei,Filipina,Singapura dan
Thailand) ketika itu yang mempunyai agama, bahasa dan adat yang seakan sama seperti
orang melayu di tanah melayu. Justeru perkara ini tidak boleh dipertikaikan berbanding
kaum lain seperti cina dan india yang dibawa oleh penjajah ketika itu datang dari negara
China dan negara India yang mempunyai agama,bahasa dan adat yang jauh berbeza.

Penggunaan dalam konteks lain
• Kontrak sosial kadangkala digunakan untuk merujuk kepada konteks yang tidak melibatkan hubungan

kaum. Dalam pilihan raya umum Malaysia 2004, DAP bertanding atas dasar untuk mempertahankan
"kontrak sosial" dengan menentang teokrasi Islam, yang dilarang oleh Perlembagaan, tetapi disokong oleh
bekas Perdana Menteri, Mahathir bin Mohamad, Lim Keng Yaik dan PAS, parti politik Melayu yang kedua
terbesar dalam negara.

Pelbagai bantahan
• Menteri Tenaga, Air dan Komunikasi Datuk Seri Dr Lim Keng Yaik yang juga Presiden Gerakan dilaporkan

meminta supaya formula itu diketepikan kerana ia membuatkan kaum Cina dan India 'kecil hati'. Beliau
merasmikan Konvensyen Anak Malaysia anjuran Pergerakan Pemuda Gerakan pada 13 Ogos 2005.

Subjek Kontrak Sosial
• Pada 22 Oktober 2008, Sultan Perak Sultan Azlan Shah mencadangkan supaya subjek kontrak sosial

diperkenalkan di institusi pendidikan supaya generasi muda di negara ini memahaminya dengan lebih
mendalam.

• Menteri Perdagangan Antarabangsa dan Industri Malaysia, Tan Sri Muhyiddin Yassin menyarankan kontrak
sosial menjadi subjek ko kurikulum di universiti-universiti kerana bukan semua faham dengan kontrak
sosial ini. Isu kontrak sosial sebenarnya sudah lama selesai dan ia harus diterima oleh semua pihak.[7]
Beliau berkata demikian semasa menyampaikan ceramah 'Politik Melayu-Islam Kemelut dan Penyelesaian'
di Dewan Budaya, Universiti Sains Malaysia (USM) pada 21 Oktober 2008.

ISU PENDIDIKAN

• ISU-ISU PENDIDIKAN DI MALAYSIA
• Tanggungjawab sistem pendidikan adalah untuk menyediakan generasi muda

dengan pelbagai pengetahuan dan kemahiran supaya mereka dapat
menghadapi alam dewasa. Dalam konteks menyediakan pendidikan yang ideal,
tujuan dan matlamat pendidikan negara pada abad ke 21 amat jelas sekali.
Kementerian Pendidikan telah menyusun dan merancang untuk memperbaiki,
memperkukuh, dan mempertingkatkan mutu pendidikan negara sesuai dengan
perubahan sosialisasi masyarakat hari ini. Salah satu unsur yang penting adalah
memberikan peluang pendidikan yang sama kepada semua pelajar tanpa
mengambil kira budaya, kelas sosial, kelompok etnik dan amalan atau cara
hidup.
• Dalam buku Pembangunan Pendidikan 2001-2010 (KPM, 2001). Kementerian
Pelajaran Malaysia menyatakan bahawa pembangunan pendidikan dari Zaman
Dasar Pembangunan hingga ke Zaman Dasar Wawasan Negara telah berjaya
mencapai banyak kemajuan khususnya dalam penyediaan infrastruktur,
kemudahan pendidikan dan latihan perguruan. Strategi meningkatkan peluang
pendidikan berjaya mencapai sasarannya. Walau bagaimanapun, apa yang
dilihat pada masa ini masih terdapat pelbagai isu yang ditimbulkan berkaitan
dengan pencapaian Dasar Pendidikan Kebangsaan, antaranya perkara
berhubung sengan struktur pendidikan; akses kepada pendidikan; ekuiti; kualiti
tenaga pengajar; ketidakseimbangan penyediaan infrastruktur; Pelaksanaan
Program PPSMI; dan kurikulum yang relevan. Ini selaras dengan pendapat
Sufean (2004) yang menyatakan terdapat banyak isu pendidikan yang boleh
dikatagorikan iaitu pentadbiran, peringkat pendidikan, teknologi pendidikan,
organisasi sekolah dan keguruan.

Struktur Pendidikan
• Beberapa isu berkaitan dengan struktur pendidikan antaranya termasuklah struktur pendidikan menengah yang tidak

selaras kurang menepati keperluan, misalnya:
• Bilangan tahun persekolahan struktur pendidikan Malaysia tidak sama dengan kebanyakan negara lain di dunia;
• Tidak terdapat keseragaman dalam kemasukan ke Institusi Pengajian Tinggi (IPT) disebabkan wujudnya pelbagai haluan;
• Kebanyakan pelajar memilih untuk menamatkan persekolahan mereka selepas Sijil Pelajaran Malaysia (SPM); dan
• Skop kurikulum Tingkatan 1 hingga 6 sangat luas.

Akses Pendidikan
• Selaras dengan perkembangan teknologi semasa, KPM telah memperkenalkan Teknologi Maklumat dan Komunikasi

atau Information and Communication Technology (ICT) dalam pendidikan yang meliputi aspek prasarana, pengisian dan
latihan guru. KPM telah melaksanakan pelbagai projek ICT dengan pembekalan komputer sebagai aktiviti utama
penyediaan infrastruktur ICT. Namun isu dan masalah yang menjejaskan usaha penggunaan ICT dalam proses
pengajaran dan pembelajaran. Antara masalah tersebut adalah berkaitan dengan:
• pembekalan komputer yang tidak seimbang antara sekolah bandar dan luar bandar;
• perisian komputer untuk P&P yang sesuai sukar diperoleh;
• latihan dalam perkhidmatan untuk guru mengendalikan sistem komputer di sekolah yang kurang berkesan;
• penyenggaraan komputer yang kurang memuaskan di sekolah; dan
• bilangan guru terlatih dalam ICT yang belum mencukupi.

Ekuiti Pendidikan

Dalam pelaksanaan Pembangunan Pendidikan 2001-2010, setiap institusi pendidikan di
bawah Kementerian Pelajaran Malaysia (KPM) akan dipastikan mempunyai infrastruktur
yang berkesan yang mencukupi dan berkualiti untuk pelaksanaan kurikulum dan
kokurikulum yang berkesan. Oleh itu, input pendidikan yang meliputi guru, peruntukan
kewangan, bahan dan peralatan pengajaran serta program sokongan akan diagih secara
adil ke semua sekolah bagi mengurangkan jurang perbezaan antara sekolah beruntung
(advantaged school) dan sekolah kurang beruntung (disadvantaged school). (Sumber:
Pembangunan Pendidikan 2001-2010, KPM).
Namun, setelah lebih kurang tujuh tahun pelaksanaan program tersebut, masih terlalu
banyak sekolah-sekolah di Malaysia yang belum dapat menikmati kemudahan yang
dijanjikan. Ini menyebabkan timbulnya beberapa isu yang dikaitkan dengan ekuiti atau
peruntukan yang disediakan oleh KPM tidak mencukupi untuk pelaksanaan pengajaran
dan pembelajaran di sekolah. Sebagai contoh, kementerian tidak menyediakan prasarana
yang amat diperlukan, seperti bilik darjah yang mempunyai kemudahan khusus,
terutamanya sekolah-sekolah luar bandar atau pedalaman. Selain itu, kemudahan lain
seperti sumber pengajaran dan pembelajaran dan kelengkapan buku teks juga masih
berkurangan.

Tenagapengajar

Kekurangan tenaga pengajar yang berkemahiran turut menjadi isu dalam pelaksanaan pendidikan
pendidikan yang berkesan. Berdasarkan statistik yang dikeluarkan oleh Bahagian Perancangan
Pembangunan Pendidikan (BPPDP) Kementerian Pelajaran Malaysia, pada tahun 2000 sebanyak
61.8 guru terdiri daripada guru perempuan dan KPM menghadapi masalah menempatkan mereka
di sekolah luar bandar, khususnya di pedalaman dan pulau. Kebanyakan sekolah di pedalaman dan
pulau mendapat guru yang kurang berpengalaman atau kurang latihan. Keadaan ini juga turut
menyebabkan berlaku ketidaksepadanan (mismatch) dalam pengagihan sgeukroulamhemngeinkujatdoi p“bsiydeann.
tMearjukan”.beGrluarkuulyaahngkebaudkaaann di mana kebanyakan guru yang mengajar di
opsyen terpaksa mengajar mata pelajaran kritikal seperti Matematik,
Sains dan Bahasa Inggeris bagi memenuhi keperluan pelajar. Disebabkan kurang pengalaman dan
pengetahuan tentang subjek berkenaan maka kewibaan guru dalam menyampaikan ilmu kepada
pelajar mula dipertikaikan.

ProgramPPSMI
•

Sejajar dengan matlamat ingin melahirkan pelajar yang “bertaraf dunia”, KPM juga telah
melaksanakan Program Pengajaran dan Pembelajaran Matematik dan Sains dalam Bahasa
Inggeris (PPSMI). Walau bagaimanapun penggunaan bahasa Inggeris sebagai pengantar subjek
sains dan matematik telah mendapat respon yang negatif daripada rakyat. Ini kerana
penggunaan bahasa asing bukan sahaja merosakan kedudukan Bahasa Kebangsaan sebagai
bahasa ilmu, tetapi turut memusnahkan reputasi pelajar, khususnya di luar bandar. Mereka
belajar melalui medium yang mereka tidak faham. Komunikasi tidak berkesan dalam pelajaran
sudah tentu memberi kesan yang buruk.

• Kesanglobalisasi
Selain daripada itu, isu-isu berkaitan pendidikan juga turut melibatkan penggunaan
internet. Era dunia tanpa sempadan atau globalisasi telah memudahkan maklumat
diperoleh dengan cepat dan berkesan melalui internet atau laman-laman web dan
sebagainya melalui komputer. Implikasinya, isu-isu Moral semasa khususnya isu-isu
yang membabitkan nilai-nilai sosial menjadi begitu kompleks dan menjadi sukar
untuk diselesaikan. Fenomena ini disebabkan nilai-nilai murni masyarakat Malaysia
yang ingin diterapkan bercanggah dengan nilai-nilai di Barat atau negara-negara
maju yang lain yang mana mereka lebih mementingkan materialistik, individualistik
dan budaya kosmopolitan.

• SahsiahPelajar
Kualiti sahsiah pelajar pada pelbagai peringkat pendidikan juga turut menjadi isu
dan dipersoalkan kerana masih terdapat sebilangan pelajar rendah yang naik ke
sekolah menengah, atau pelajar menengah rendah yang naik ke Tingkatan 4
memiliki kualiti sahsiah yang kurang baik. Hal ini berlaku pada kebanyakan murid
tanpa mengira kaum dan agama. Sebagai contoh, tabiat merokok di kalangan
pelajar, gejala vandalisme, melepak, ponteng sekolah dan sebagainya di kalangan
pelajar sekolah semakin menjadi-jadi.

PERPADUAN KAUM

Perpaduan antara rakyat Malaysia merupakan satu keistimewaan yang memainkan peranan penting demi
mencapai status negara maju menjelang tahun 2020. Banyak negara di dunia mencontohi Malaysia
sebagai negara yang berbilang bangsa, agama dan budaya kerana keharmonian dan kemakmuran antara
kaum serta budaya menjadi pegangan kepada pandangan positif rakyat antarabangsa terhadap Malaysia.

Menurut titah Sultan Johor, Sultan Ibrahim ibni
Almarhum Sultan Iskandar, semangat perpaduan
perlu dipupuk di dalam setiap rakyat Malaysia dari
bangku sekolah lagi seiring dengan mengukuhkan
semangat jati diri, di samping memberi keutamaan
kepada mata pelajaran Sejarah dan menjadikan
sistem pendidikan sebagai medium mustahak
untuk mengkekalkan perpaduan kaum. Melalui
penghayatan perpaduan serta sejarah negara,
diharap akan lahirnya generasi muda yang akan
bertindak sebagai wargangara yang matang lagi
bertanggungjawab.

Selain itu, kepelbagaian agama di Malaysia juga perlu diberi keutamaan demi mengekalkan kukuhan perpaduan antara
kaum dengan mengamalkan semangat perkongsian, saling menghormati dan menanam sikap toleransi sesama rakyat
Malaysia. Dengan itu, masyarakat akan lebih terbuka untuk mengenali dan memahami kepelbagaian agama di negara ini
demi menguatkan lagi kesefahaman antara kaum dan agama.

Tambahan pula, sambutan pelbagai hari perayaan seperti Hari Raya Aidilfitri, Tahun Baru Cina, Deepavali, Krismas, Hari
Gawai dan Kaamatan boleh dijadikan platform untuk mengenali budaya dan adat resam sesama masyarakat sambil
memperbaharui ikatan persahabatan. Keharmonian demi kesatuan ini juga merupakan keunikan yang bukan sahaja
memperteguhkan lagi perpaduan antara kaum, malah menjadi penanda aras bagi Malaysia dalam mencapai matlamat
sebagai negara yang aman dan harmoni. Misalnya, rumah terbuka bagi setiap satu perayaan diadakan untuk meraikan
perpaduan kaum yang memupuk amalan ziarah-menziarahi, saling menolong dan semangat kejiranan sebagai budaya
harian kita.

KEDUDUKAN ISLAM SEBAGAI AGAMA RASMI

Kedudukan islam sebagai agama rasmi di Malaysia
Dalam konteks agama di Malaysia,ianya memainkan peranan penting dalam
membagunkan sesbuah peradaban manusia .perkembangan agama di
Malaysia merangkumi pelbagai kaum yang ada di Malaysia antaranya melayu
cina dan india yang merupakan kaum yang terbesar.Setiap agama di Negara ini
mempuyai kepercayaan terhadap tuhan yang menjadi tunggak kepada rukun
nagara iaitu kepercayaan terhadap tuhan.Diantara agama yang ada di
Malaysia seperti islam,Buddha,kristian dan hindu.
Di Negara ini,agama islam telah ditetapkan sebagai agama rasmi.perkara ini
telah disebut dengan jelas di dalam perlambagaan Malaysia,PERKARA
3(1)PERLEMBAGAAN PERSEKUTUAN

• (1)Ugama islam ialah ugama rasmi bagi persekutuan : tetapi ugama-ugama lain boleh diamalkan dengan aman dan damai
dimana-mana bahagian persekutuan.

• Berdasarkan kepada Perkara 3(1) Perlembagaan, agama Islam ternyata diberi kedudukan yang istimewa berbanding
agama-agama lain di negara ini. Ini terbukti apabila undang-undang tertinggi ini menyatakan bahawa Islam adalah agama
Persekutuan manakala agama-agama lain pula bebas untuk dianuti dan dipraktikkan oleh penganut-penganutnya. Dalam
konteks negeri-negeri pula, hampir kesemua Perlembagaan negeri-negeri memperuntukkan bahawa Islam adalah agama
rasmi negeri di samping jaminan kebebasan beragama terpelihara sebagaimana dalam perlembagaan. Peruntukan
seumpama ini merupakan kesinambungan kepada apa yang wujud dalam perlembagaan bertulis negeri-negeri Melayu
sebelumnya seperti Perlembagaan Negeri Johor 1895 dan Negeri Terengganu 1911. Apa yang menarik untuk diberi
perhatian ialah peruntukan mengenai Islam ini diberi keutamaan dari segi urutan peruntukan dalam perlembagaan.

• Walaupun Perlembagaan persekutuan ini telah diiystiharkan sebagai undang-undang tertinggi negara, namun peruntukan
mengenainya hanya diletakkan pada Perkara 4. Manakala, bagi Islam pula, kedudukannya yang istimewa telah diberi
keutamaan tertinggi dari segi urutan apabila ia diletakkan lebih awal dalam Perkara 3. Meletakkan Agama Islam di awal
bahagian dalam Perlembagaan membawa makna yang besar dari segi peranan dan kedudukannya. Perlu diingat bahawa,
walaupun Perlembagaan itu adalah undang-undang utama dan tidak ada yang dapat mengatasinya, namun harus diingat
bahawa Islam yang meliputi undang-undang Islam juga merupakan sebahagian dari undang-undang yang diliputi dan
diiktiraf oleh perlembagaan itu sendiri. Dengan kata lain, undang-undang Islam itu adalah sebahagian dari kandungan
Perlembagaan itu sendiri.

• Kedudukan Islam sebagai agama Persekutuan menunjukkan bahawa agama Islam telah diberi keistimewaan
dalam perlembagaan berbanding agama-agama lain di negara ini. Kedudukan Islam yang istimewa ini tidak
harus dipertikaikan memandangkan peruntukan mengenainya ditunjangi oleh Perlembagaan. Perlembagaan
Persekutuan itu pula adalah hasil kompromi dan permuafakatan bersama pemimpin-pemimpin negara dan
masyarakat yang terdiri dari pelbagai kaum dan agama semasa Persekutuan Tanah Melayu mencapai
kemerdekaannya pada tahun 1957.

• Kedudukan Istimewa Islam ini juga telah mengambil kira elemen-elemen tradisional penduduk asal Tanah
Melayu iaitu orang-orang Melayu ratusan tahun sebelumnya yang terus menerus dipertahankan .
Contohnya, agama Islam telah menjadi anutan sejak ratusan tahun bagi orang-orang Melayu. Kerajaan
Melayu Melaka yang bertapak kukuh selama lebih kurang 100 tahun pada kurun ke-15 telahpun
memperkenalkan undang-undang Islam yang dikenali Hukum Kanun Melaka. Walaupun undang-undang
tersebut dikatakan mengandungi unsur-unsur adat, namun sebahagian besar kandungannya merupakan
undang-undang Islam sebenar meliputi perkara-perkara sivil dan jenayah.

• Oleh yang demikian, tidaklah menghairankan mengapa Islam menjadi agama Pesekutuan. Sebagai Agama
Persekutuan, Islam menjadi agama yang dominan dan mendapat banyak keistimewaan di negara ini
berbanding agama-agama Islam. Apa yang penting dalam hal ini ialah, betapa pentingnya seluruh warga
Malaysia yang terdiri dari pelbagai kaum dan agama ini menghayati sejarah negara. Tujuannya, agar setiap
peruntukan penting dalam undang-undang di negara kita dapat difahami mengapa ia berlaku sedemikian
rupa. Pemahaman mendalam mengenai sejarah negara dan undang-undang tidak syak lagi dapat mengikis
rasa ketidakpuas hati mana-mana pihak terhadap suatu peruntukan undang-undang itu.

KEISTIMEWAAN WARGANEGARA

Kewarganegaraan Malaysia merujuk kepada penduduk yang bermastautin di Malaysia. Kriteria-kriteria untuk
kewarganegaraan Malaysia ditentukan dalam Peraturan Kewarganegaraan Malaysia 1964.
Kewarganegaraan Malaysia telah mula dilaksanakan di beberapa negeri di Malaysia sebelum negara mencapai
kemerdekaan dan kedaulatan. Negeri-negeri Selat, yang terdiri daripada Pulau Pinang, Melaka, Singapura dan
kemudiannya Labuan, adalah entiti pertama memperkenalkan undang-undang kewarganegaraan di rantau Asia.
Naturalization Act 1867 menyatakan bahawa:
mana-mana orang, yang tinggal di jajahan Negeri-negeri Selat, keistimewaan kewarganegaraan boleh diberikan
kepadanya.

KESIMPULAN