รากสู่รส

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ91¼ÁäÁèä´éÃéͧá¤èáÇè¹ÁѹºÑ§µÒäÇéรากสู่รส ต้นที่ : 5161انیس ءภูริพัฒน์(ซีนาย) แสงสุขบึงนํ้ารักษ์ฉะเชิงเทรา

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ92¼ÁäÁèä´éÃéͧá¤èáÇè¹ÁѹºÑ§µÒäÇéภูริพัฒน์ (ซีนาย) แสงสุขวันแรกที่ผมเดินเข้ามาในโรงเรียนนี้ ผมไม่ได้มาด้วยความฝันของตัวเองผมมาเพราะพ่อแม่บอกว่า “ไปอยู่กับพี่ จะได้ดูแลกัน”ตอนนั้นผมเป็นแค่เด็ก ม.ต้นตัวเล็ก ๆ ที่เดินตามเงาพี่ชายไม่รู้จักใคร ไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไรรู้แค่ว่าต้องอยู่ที่นี่ผมเคยมองโรงเรียนนี้เป็นแค่สถานที่ตึกเรียนสีซีด ๆ เสียงกริ่งที่ดังซํ้าเดิมทุกวันห้องเรียนที่มีโต๊ะประจําของผมอยู่มุมหลังสนามฟุตบอลที่ผมไม่ค่อยได้ลงเล่นทุกอย่างมันดูธรรมดา…จนผมกําลังจะต้องจากมันไป

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ93ผมเพิ่งเข้าใจว่าความผูกพันมันไม่ได้เกิดจากช่วงเวลาที่ “พิเศษ”แต่มันเกิดจากวันธรรมดา ๆ ที่เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันโดยไม่รู้ตัวเสียงหัวเราะตอนล้อเล่นกันในคาบว่างการยืนเข้าแถวตอนเช้าที่บ่นว่าแดดร้อนการรีบวิ่งขึ้นห้องเพราะกลัวครูเช็คชื่อแม้กระทั่งวันที่ทะเลาะกับเพื่อนแล้วเงียบใส่กันครึ่งวันทั้งหมดนั้น…มันกําลังจะกลายเป็น “ครั้งสุดท้าย” โดยที่ไม่มีใครประกาศผมไม่ได้เป็นเด็กเด่นไม่ได้เก่งที่สุดไม่ได้ดังที่สุดแต่โรงเรียนนี้ทําให้ผมโตขึ้นมากกว่าที่ผมรู้ตัวจากเด็กที่มาเพราะถูกส่งมากลายเป็นเด็กที่เริ่มมีความฝันของตัวเองเริ่มกล้ายืนในที่ที่ไม่มีพี่ชายอยู่ข้าง ๆเริ่มเข้าใจว่าการอยู่คนเดียวไม่ได้แปลว่าโดดเดี่ยว

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ94วันนี้ผมกําลังจะจากไปไม่ได้จากด้วยความเศร้าแต่จากด้วยหัวใจที่หนักแน่นขึ้นผมไม่ได้เสียดายอาคารไม่ได้เสียดายโต๊ะเรียนแต่ผมเสียดาย “ช่วงเวลาที่เราไม่มีวันย้อนกลับไปเป็นแบบเดิมได้อีก”วันหนึ่งเมื่อผมโตขึ้นอาจไม่มีใครจําได้ว่าเคยมีเด็กคนหนึ่งที่เดินตามพี่ชายเข้ามาแต่ผมจะจําได้เสมอว่าที่นี่คือที่ที่ทําให้ผมเลิกเดินตามใครและเริ่มเดินด้วยขาของตัวเองถ้าให้ผมขอบคุณโรงเรียนนี้ผมคงไม่พูดว่าขอบคุณที่ให้ความทรงจําแต่ขอบคุณที่ทําให้ผมกลายเป็นคนที่พร้อมจะออกไปเผชิญโลกจริง ๆ

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ95...เพราะบางครั้ง สถานที่หนึ่งไม่ได้สําคัญเพราะเราแต่มันสําคัญเพราะสิ่งที่มันสร้างให้เราเป็นอิหม่าม อัช-ชาฟิอี กล่าวไว้ว่า:\"مك َ ا ح َل ِج َّْدك َث ِم َل ْظ ُُفِكر َْ ... ف َتو َل َأ ََّنت ْج َيع ِم َأ ََمِكر َْ \"(ไม่มีสิ่งใดจะเกาผิวหนังของท่านได้เท่ากับเล็บของท่านเอง ดังนั้น จงยืนหยัดและจัดการชีวิตด้วยตัวของท่านเองเถิด)

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ96¨Ò¡à´ç¡¸ÃÃÁ´ÒÊÙèàÇÍÃìªÑè¹·Õè´Õ·ÕèÊØ´¢Í§àÃÒรากสู่รส ต้นที่ : 5166بیبحธีรยุทธ (ฮาบี๊บ) กาเซ็มหนองจอก กรุงเทพฯ

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ97¨Ò¡à´ç¡¸ÃÃÁ´Ò…ÊÙèàÇÍÃìªÑè¹·Õè´Õ·ÕèÊØ´¢Í§àÃÒ ธีรยุทธ (ฮาบี๊บ) กาเซ็มทุกการเติบโตล้วนมีจุดเริ่มต้นและทุกความสําเร็จล้วนมีรากฐานหลายปีที่ผ่านมาในรั้วโรงเรียน คือช่วงเวลาที่หล่อหลอมพวกเรา ให้เติบโตมากกว่าที่เคยคิดไว้ จากเด็กนักเรียนธรรมดาที่เต็มไปด้วยความไม่มั่นใจ กลายเป็นเยาวชนที่มีความคิด มีเป้าหมาย และมีศรัทธาเป็นเข็มทิศของชีวิตบทความนี้จึงเป็นบันทึกความทรงจํา เป็นเสียงสะท้อนของการเดินทางที่ผ่านมา ทั้งเสียงหัวเราะ ความเหนื่อยล้า บททดสอบ และการค้นพบ “ตัวตน” ของพวกเราเอง หวังว่าถ้อยคําเหล่านี้จะทําให้เราย้อนกลับมามองเห็นคุณค่าของรากฐานที่หล่อเลี้ยงชีวิต

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ98และตระหนักว่าเราไม่ได้เติบโตเพียงเพื่อความสําเร็จในโลกนี้ แต่เพื่อความดีงามที่ยั่งยืนทั้งในดุนยาและอาคิเราะฮ์วันแรกที่ก้าวเข้าสู่โรงเรียน พวกเรายังเป็นเพียงเด็กคนหนึ่งที่มีความฝันเล็ก ๆ ซ่อนอยู่ในหัวใจ บางคนยังไม่รู้ด้วยซํ้าว่าตัวเองเก่งอะไร หรืออยากเป็นอะไรในอนาคตแต่สถานที่แห่งนี้ได้ค่อย ๆ เปลี่ยนเราเราไม่ได้เรียนเเค่ ภาษา เท่านั้น แต่ยังได้เรียนรู้ศาสนา หลักศรัทธา และความหมายของการเป็นมุสลิมที่ดี เสียงอาซานที่ดังขึ้นทุกวันสอนให้เราหยุดจากความวุ่นวาย แล้วหันกลับมาหาพระผู้เป็นเจ้าอัลลอฮ์ตรัสไว้ในอัลกุรอานว่าإنّCٱ َّ Iي َُغي َِّم ُِق ا ب ََوت َ ٍا ح ّْي ُٰغي َِّأِ ا ب َ وا م َُنفِم ِسه ُْۗเเท้จริงอัลลอฮ์จะไม่ทรงเปลี่ยนแปลงสภาพของกลุ่มชนใด จนกว่าพวกเขาจะเปลี่ยนแปลงสิ่งที่อยู่ในตัวของพวกเขาเอง(ซูเราะฮ์ อัร-เราะอ์ด 13:11)

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ99อายะฮ์นี้เหมือนกระจกสะท้อนตัวเรา การเปลี่ยนแปลงไม่ได้เกิดขึ้นเพราะโชคช่วย แต่เกิดจากความพยายาม ความตั้งใจ และการต่อสู้กับตัวเองในทุกๆวันมีวันที่เราเหนื่อยมีวันที่เราอยากยอมแพ้มีวันที่คะแนนสอบไม่เป็นดั่งหวังแต่ทุกครั้งที่เราล้ม เราได้เรียนรู้ที่จะลุกขึ้นใหม่ เพราะเรามีเพื่อนที่คอยจับมือ มีครูที่คอยชี้ทาง และมีศรัทธาที่คอยประคองหัวใจท่านนบีมุฮัมมัด صلى الله عليه وسلم กล่าวว่าي ِخار َك ُم ُأ َْحن ِاس َك ُم ُأ َْخلا ْق ًَا“ผู้ที่ดีที่สุดในหมู่พวกท่าน คือผู้ที่มีมารยาทงดงามที่สุด”(บันทึกโดยอัลบุคอรีและมุสลิม)โรงเรียนแห่งนี้ไม่ได้สอนให้เราเป็นเพียงคนเก่ง แต่สอนให้เราเป็น “คนดี”สอนให้เรารู้จักความอดทน การให้อภัย การรับผิดชอบ และ การเคารพผู้อื่นมิตรภาพในห้องเรียนค่อย ๆ เติบโตจากเพื่อนร่วมชั้นกลายเป็นคนที่รู้ใจเสียงหัวเราะในคาบว่างการช่วยกันติวสอบ

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ100ต้นไม้แต่ละต้นอาจแยกย้ายไปเติบโตคนละทิศบางคนอาจประสบความสําเร็จเร็วบางคนอาจต้องผ่านพายุหลายครั้งแต่ไม่ว่าเส้นทางจะต่างกันเพียงใดเรามีรากเดียวกันรากแห่งศรัทธารากแห่งความรู้รากแห่งมิตรภาพในวันที่บทเรียนยากเกินจะเข้าใจในวันที่ความฝันดูเหมือนไกลเกินเอื้อมอยากให้พวกเราหลับตาแล้วนึกถึงวันที่ยังมีเวลาอยู่ในรั้วโรงเรียนแห่งนี้อย่ารอให้ถึงวันสุดท้ายแล้วค่อยเสียดายอย่ารอให้ต้องจากกันแล้วค่อยรู้คุณค่าในวันนี้ที่ยังมีเสียงระฆังเรียกเข้าแถวยังมีเสียงอาซานดังก้องในโรงเรียนยังมีครูคอยเตือน คอยสอน คอยบ่นด้วยความหวังดีจงตั้งใจให้มากกว่าที่เคยบางครั้งอาจรู้สึกว่าการบ้านเยอะ

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ101กฎระเบียบเข้มงวดครูดุเกินไปแต่เชื่อเถอะว่า วันหนึ่งข้างหน้าพวกเราจะคิดถึงแม้กระทั่งคําบ่นเหล่านั้นจงรักษาเวลาให้ดีเพราะเวลาจะไม่ย้อนกลับมาจงรักษามิตรภาพให้ดีเพราะเพื่อนบางคนจะกลายเป็นความทรงจําที่ไม่มีวันได้ใช้ชีวิตแบบเดิมอีกจงรักษาละหมาดของพวกเธอให้ดีเพราะศรัทธาคือรากที่สําคัญที่สุดในชีวิตถ้าอยากเก่งขึ้น — ต้องพยายามถ้าอยากดีขึ้น — ต้องฝึกตัวเองถ้าอยากให้ชีวิตดีขึ้น — ต้องเริ่มจากหัวใจของตัวเราพวกเราเคยผ่านมันมาเคยเหนื่อยเคยท้อเคยอยากยอมแพ้แต่วันนี้ที่เรากําลังจะก้าวออกไปสิ่งที่เราภูมิใจที่สุดไม่ใช่คะแนนไม่ใช่รางวัลแต่คือการที่เราไม่ยอมแพ้ตัวเอง

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ102จงใช้เวลาที่มีอยู่ให้เต็มที่อย่ากลัวความล้มเหลวอย่าปล่อยให้ความขี้เกียจชนะศรัทธาอย่าทําให้พ่อแม่ต้องเสียใจและอย่าลืมว่า เป้าหมายสูงสุดของเราไม่ใช่แค่ความสําเร็จในโลกนี้แต่คือการเป็นบ่าวที่ดีของอัลลอฮ์วันหนึ่งพวกเราจะยืนอยู่ตรงจุดเดียวกันและในวันที่โลกภายนอกทําให้เราเหนื่อยล้าขอให้เราหลับตา แล้วนึกถึงวันที่เราเคยนั่งอยู่ด้วยกันในฐานะนักเรียน 3 ซานะวีย์จากเด็กธรรมดาในวันแรกสู่เวอร์ชันที่ดีที่สุดของเราในวันนี้และอินชาอัลลอฮ์…สู่บ่าวที่ดีของอัลลอฮ์ในวันข้างหน้า โอ้อัลลอฮ์ โปรดทรงทําให้ความรู้ที่เราได้เรียนเป็นความรู้ที่มีประโยชน์เป็นแสงสว่างในหัวใจและเป็นทางนําในทุกก้าวของชีวิต

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ103โอ้อัลลอฮ์โปรดทรงทําให้ศรัทธาของเรามั่นคงแม้ในวันที่โลกสั่นคลอนโปรดทรงทําให้หัวใจของเราบริสุทธิ์แม้ในวันที่สิ่งล่อลวงรายล้อมหากเราประสบความสําเร็จอย่าให้เราหลงลืมพระองค์หากเราผิดพลาดโปรดเปิดประตูเตาบะฮ์ให้เราเสมอโปรดประทานอนาคตที่ดีงามประทานริซกีที่ฮาลาลและมีบะรอกะฮ์ประทานเพื่อนที่ดีครอบครัวที่อบอุ่นและชีวิตที่ใกล้ชิดกับพระองค์ยิ่งขึ้นในทุกวันโอ้อัลลอฮ์ขอให้เราทุกคนเติบโตเป็นลูกที่ดีของพ่อแม่เป็นศิษย์ที่น่าภาคภูมิใจของครูเป็นประโยชน์ต่อสังคมและเหนือสิ่งอื่นใดเป็นบ่าวที่พระองค์ทรงพอพระทัย

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ104และในวันที่เรายืนต่อหน้าพระองค์ขอให้รอยยิ้มของพระองค์เป็นรางวัลสูงสุดของชีวิตเราอามีน ยา ร็อบบัลอาละมีน

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ105رسالةٌمن المحطة الأخيرة ّ¨´ËÁÒ¨ҡ»ÅÒ·ҧรากสู่รส ต้นที่ : 5168سابعชาคริส (อับบาส) โมหะหมัดตาเฮดบางนํ้าเปรี้ยว ฉะเชิงเทรา

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ106رسالةٌمن المحطة الأخيرة ّ¨´ËÁÒ¨ҡ»ÅÒ·ҧชาคริส (อับบาส) โมหะหมัดตาเฮดالحمدلله بنعمته تتم الصالحاتวันนี้ผม (อับบาส) ก็ได้เดินทางมาถึงสถานีสุดท้ายของโรงเรียนมุสลิมวิทยาคาร คือสถานี3 ซานะวีย์ และหลังจากนี้ก็ไม่ใช่เส้นทางนี้เพราะผมถึงจุดหมายของเส้นทางนี้แล้ว กว่าจะถึงสถานีนี้ใช้เวลาในการเดินทางถึง 6 ปี กว่าจะมาถึง ไม่ใช่ระยาเวลาสั้น ๆ ในระว่างทางก็พบกับสิ่งต่าง ๆ มากมาย บางทีก็ราบรื่นดั่งใจหวัง แต่บางทีก็เจออุปสรรค์มากมายเช่นกัน ผิดหวัง เหนื่อย ท้อแท้ หรือบางทีแทบจะไม่อยากไปต่อแล้วในเส้นทางนี้ แต่ผมก็บอกกับตัวเองว่าเส้นทางที่กําลังเดินอยู่ไม่ใช่หนทางเหมือนกับทางทั่ว ๆ ไป ที่จะเข้าหรือจะออกตอนไหนก็ได้ ไม่ใช่ทางที่เราจะสามารถ เลือกตามใจเราเองได้ เพราะนี่คือหนทางของศาสนา แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าเราเป็นมุสลิม เราอยู่ในศาสนาอิสลามชีวิตของเราทุกคนจําเป็นที่จะต้องถูกขับเคลื่อน ถูกหล่อหลอมด้วยอิสลาม แล้วเมื่อเรากําลังอยู่ในเส้นทางที่กําลังพาเราไปสู่ทางที่ถูกต้องก็เกิดคําถามกับตัวเองอยู่เสมอว่า:“เราจะออกไปไหน? ออกไปทําไม?” นี่คือคําถาม!

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ107จนทุกวันนี้ตลอดเวลา 6 ปี ผมไม่เคยให้คําตอบกับตัวเองได้เลย แล้วผมก็อดทนในการเรียนอดทนในการอยู่ในเส้นทางนี้ ซึ่งมันจะต้องใช้ความอดทนอย่างมากและมากที่สุด!!! ซึ่งเราก็รู้กันดีอยู่แล้วว่าผลของความอดทนนั้นเป็นอย่างไร ดั่งที่อัลลอฮได้ตรัสไว้ว่าِنإّمُ ا ي َوف َّـ ّ ٱلصِب ٰون ُأ ََجْره َِغ ُي َ م بٍ اب َ ِس ِح ْۢسورةالزمر:١٠“แท้จริงบรรดาผู้อดทนนั้น จะได้รับการตอบแทนรางวัลของพวกเขาอย่างสมบูรณ์โดยไม่ต้องคํานวณ”ซึ่งนี้ก็เป็นหลักฐานที่บ่งชี้ให้กับพวกเราทุกคนรู้ถึงภาคผลของความอดทน ว่ามันมากแค่ไหน ว่าคุ้มมั้ยสําหรับกับอดทนของเรา แน่นอนมันคุ้มผมอยากจะเตือนสติรุ่นน้องทุกคน รวมถึงตัวผมเอง ให้เอาใจใส่กับการเรียนให้มาก ๆ ใครที่ตั้งใจมากแล้วก็ให้ทําต่อไป ส่วนใครที่รู้ว่าตัวเองยังใส่ใจไม่มากพอ ก็ให้ใส่ใจมากกว่าเดิม ถ้าหากทําให้มากกว่าเดิมไม่ได้ ก็อย่าให้มันน้อยลงไปกว่าเดิมพยายามเรียงลําดับความสําคัญในสิ่งที่เรากําลังทําอยู่ ว่าหน้าที่ของเราที่แท้จริงในตอนนี้คืออะไรพยายามเตือนสติตัวเองอย่างสมํ่าเสมอว่าตอนนี้เราเป็นนักเรียนแล้วหน้าที่ของนักเรียนต้องทําอะไร

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ108ที่เราต้องให้ความสําคัญกับการเรียนให้มากๆ เพราะความรู้เป็นสิ่งที่สําคัญ ความรู้คือปัจจัยที่จะมาแยกสิ่งที่ผิดออกจากสิ่งที่ถูกต้อง ความรู้คือสิ่งที่จะมายกเกรียติให้กับคนที่มีความรู้ดั่งที่อัลลอฮฺได้ตรัสไว้ว่าقُله ْل َْيس َْتَٱل ِى وّي َ ِينَعْلَمون ُو َٱل َّIِ َ يني ََعْلَمون ُإ َِۗنّمَ ا ي َتذ ََكّرُأُولَ ْ وا ٱل ُلَِْ ٰب ـ“จงกล่าวเถิด(มุฮัมมัด) บรรดาผู้รู้และบรรดาผู้ไม่รู้จะเท่าเทียมกันหรือ? แท้จริงบรรดาผู้มีสติปัญญาเท่านั้นที่จะใคร่ครวญ”อายะห์นี้อัลลอฮให้ท่านนบี ถามว่าคนรู้กับคนไม่รู้เท่ากันไหม? แน่นอนไม่เท่ากันเพราะอีกอายะห์อัลลอฮฺตรัสไว้ว่า :يَرۡفٱل ُّ ِع ٱCَ ّء َ ِينام ََنوا ُم ُ ِمنك ْو ۡٱل َّأ َ ِينُوتُواْٱلِۡعلۡمد ََرج َٖۚ ٰت َ“อัลลอฮฺจะทรงยกย่องเทอดเกียรติแก่บรรดาผู้ศรัทธาในหมู่พวกเจ้า และบรรดาผู้ได้รับความรู้หลายชั้น”นี่คือระดับของคนที่มีความรู้ อัลลอฮจะยกเกรียติให้กับพวกเขา

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ109ท่านอิหม่ามชาฟิอีย์ هحمر الله ได้พูดถึงความสําคัญของความรู้ว่าمن أ ََراد َُّ الد َنيا ف ََعَلَيب ِھ ْال ِْل ِعْ، و ِمم َن َأ َْراد َة َ ِ ر الآخ َف ََعَلَيب ِھ ْال ِْل ِعْ، و ِمم َن َْأَراد َه َم ُع َ ا م َا ف ًَعَلَيب ِھ ْال ِْل ِعِْم“ใครที่ต้องการโลกดุนยา สิ่งที่จําเป็นกับเขาคือความรู้และใครที่ต้องการอาคิเราะห์สิ่งที่จําเป็นกับเขาคือความรู้และใครที่ต้องการทั้งสองทั้งดุนยาและอาคิเราะห์ สิ่งที่จําเป็นสําหรับเขาก็คือความรู้”และสิ่งที่สําคัญอีกอย่างนึงในการใช้ชีวิตของเราก็คือ เวลา สิ่งที่เราจะต้องจัดการให้ดี เพราะเวลาเมื่อผ่านไปแล้ว ไม่สามารถเอาคืนกลับมาได้มนุษย์ส่วนมากไม่ค่อยเห็นค่าไม่ค่อยให้ค่ากับเวลาว่าง ใช้เวลาหมดไปอย่างไร้ประโยชน์ ใช้ชีวิตไปวันๆ โดยลืมไปว่าเราเป็นมุสลิม สิ่งที่เราต้องทําคือเตรียมเสบียง เตรียมความพร้อมที่จะกลับไปหาอัลลอฮอัลลอฮตรัสไว้ว่าأَفح َِسب َْتُمأ َْنّمَ ا خ َلَقْنَم ُ ٰك ـع َْبَثَ ۭا و ًأَنّكم ُِل إ َْْنا Iَ ت َُرج ْع َون َُ“พวกเจ้าคิดว่า แท้จริงเราได้ให้พวกเจ้าบังเกิดมาโดยไร้ประโยชน์ และแท้จริงพวกเจ้าจะไม่กลับไปหาเรากระนั้นหรือ”

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ110أَيس َ ْب َٱل ُْنس ِـ َن ٰأ ُت ُن ي َك َ ْس َد ُىãً “มนุษย์คิดหรือว่า เขาจะถูกปล่อยไว้โดยไร้จุดหมายกระนั้นหรือ”นี่คืออายะห์ที่มายืนยันว่าเราทุกคน นั้นจะต้องมีจุดหมายในการใช้ชีวิต ต้องเห็นค่าของเวลาและไม่ใช่มันโดยไม่เกิดประโยชน์ท่านรอซูล (ศ็อลลัลลอฮอะลัยฮวซัลลัม) กล่าวถึงในเรื่องนี้ว่าِعنم ْم ِ تان َغ َْبون ُxíِ ف ٌَ ما ك ِ{Çِ ثِمن ٌالن َة َّ ِ ح ّ : الص ِ اس َّغارفلاو ُ“มีนิอมัต (ความสุข ความโปรดปราน) อยู่ 2 ประการ มีคนส่วนใหญ่จะหลงลืม นั่นคือ การมีสุขภาพที่ดีและมียามว่าง” รายงานโดย อัลบุคอรีย์ผมอยากให้ทุกคนจัดการเวลาในการใช้ชีวิตให้ดี ไม่ว่าเราจะมีหน้าที่หรืออาชีพอะไรก็ตาม วินัยไม่จําเป็นต้องเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ เป็นสิ่งที่เล็กน้อยแต่สมํ่าเสมอสุดท้ายนี้ผมมีหนึ่งคําถามอยากฝากไว้ คือที่บอกว่าไม่มีเวลา…เวลาหรือวินัยกันแน่ที่ไม่มี?

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ111« حاجنلاو قيفوتلاب » ¹ÑºË¹Öè§...ÍÕ¡¤ÃÑé§รากสู่รส ต้นที่ : 5170علاّمธีรพงศ์ (อัลลาม) สอนเขียวบางกะปิกรุงเทพฯ

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ112¹ÑºË¹Öè§...ÍÕ¡¤ÃÑé§ธีรพงศ์ (อัลลาม) สอนเขียวการจบจากสถานที่แห่งนี้ไม่ใช่จุดจบแต่เป็นจุดเปลี่ยนผัน จากเด็กที่อยู่ในรั้วโรงเรียน สู่การก้าวออกไปในโลกภายนอก ที่จะต้องเลือกเส้นทางเดินของตัวเอง เพื่อก้าวไปสู่วันข้างหน้า ที่ไม่รู้ว่าจะมีบททดสอบแบบไหนรออยู่ตอนที่อยู่ในรั้วโรงเรียน จะมีคนคอยปลุกละหมาดคอยตักเตือน คอยเป็นที่ปรึกษา แต่เมื่อเราออกไปแล้ว จะไม่มีคนคอยทําสิ่งเหล่านี้ให้อีกแล้ว มีแค่ตัวเราที่ต้องคอยเตือนตัวเองอยู่เสมอ عندما تكÇò ،لن ينxôك أحد سوى المعرفة الeõ لديك\" เมื่อคุณโตเป็นผู้ใหญ่ จะไม่มีใครมาตักเตือนคุณนอกจากความรู้ที่คุณมี \" มีอยู่สิ่งหนึ่งที่ผมรู้สึกเสียดายที่ใช้มันไม่คุ้ม นั่นคือ \"เวลา\" เวลามันไม่เคยรอใคร มันจะเดินไปข้างหน้าอยู่ตลอดโดยไม่หันหลังกลับ ผมเสียดายตรงที่ผมคิดที่จะทําบางสิ่งบางอย่างคิดที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง แต่ไม่ได้ลงมือทํา และบางครั้งที่อยู่คนเดียว มักจะมีคําถามผุดขึ้นมาถามกับตัวเองว่า เราจะอยู่แบบนี้ต่อไปจริง ๆ หรอ ?

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ113จะเป็นแบบนี้อีกนานแค่ไหน? เพราะฉะนั้น ผมจะเริ่มนับหนึ่งใหม่ จะเปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นคนใหม่ จะทําในสิ่งที่คิดจะทําจะลงมือทําโดยไม่มีคําว่า \"เดี๋ยวคอยทํา\" \"ไว้ก่อน\" เพราะถ้าเราไม่เริ่ม แล้วเมื่อไหร่จะได้ทําสักที อย่ากลัวการเปลี่ยนแปลง لات َخ َج ْل َِمن ْالت َغ ََّ}ُّ، ف ِÇَِن إال َّج ْن َة َّم ََيئ ِلَةب ٌالت ِب ِائ َّ{ن ِِمن َال َخ ْط َُاب َّ الس ِاة{ن ِق َِ\" อย่าละอายที่จะกลับตัวและเปลี่ยนแปลง เพราะสวรรค์เต็มไปด้วยคนบาปที่กลับใจ \"ไม่ต้องรีบร้อนก็ได้ ไม่ต้องฝืนตัวเองก็ได้ค่อยเดินไปที่ละก้าวๆ อาจจะช้ากว่าคนอื่น แต่ไม่เห็นเป็นไร เราแค่สู้กับตัวเราเองในอดีตก็พอแล้วหันกลับมาดู ว่าเราผ่านมันมาไกลแค่ไหนแล้วให้อดีตเป็นเพียงบทเรียน ให้ปัจจุบันเป็น เพื่อนข้างกาย ให้อนาคตเป็นสิ่งที่จะก้าวผ่านอาจจะสําเร็จบ้าง หรือไม่สําเร็จบ้าง

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ114อาจจะสมหวังบ้าง หรือผิดหวังบ้างอาจจะมีความสุข หรือไม่มีความสุขอย่างน้อยๆก็ได้พยายามที่จะทํา ดีกว่าไม่พยายามอะไรเลยไม่เก่ง ฝึกได้ไม่รู้ เรียนได้ไม่ถนัด หัดได้\"ที่ทําไม่ได้ ก็เพราะแค่ไม่ได้ทํา\"ทุกอย่างต้องใช้เวลา ความพยายาม ความอดทน และความมีวินัยแรก ๆ มันอาจจะเหนื่อย ท้อแท้ แต่อย่าพึ่งถอยเพราะนั่นคือสัญญาณว่าเรากําลังเปลี่ยนแปลงมีแค่เราและอัลลอฮฺที่รู้ถึงการเปลี่ยนแปลงของตัวเรา إنّمع َا ُ ْس ي ِ ُ ْس الع ًَ\" แท้จริง หลังจากความยากลําบากจะมีความง่ายดายเสมอ \"ِن إَّّ اCمع َّ الص َين ِِر ابَ\" แท้จริงอัลลอฮฺ ทรงอยู่กับผู้ที่อดทนทั้งหลาย \"

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ115 แท้จริงแล้ว มีเพียงแค่อัลลอฮฺเท่านั้น ที่รู้ทุกความเจ็บปวด ว่าคุณผ่านมันมาอย่างไรทรงเห็นทุกนํ้าตาที่หลั่งออกมาทุกคํ่าคืนและรู้ถึงความอดทนและความกดดัน ที่คุณแบกไว้ความลําบากที่คุณเผชิญพระองค์ รู้ดีว่าคุณ \"แข็งแกร่ง\" พอที่จะผ่านมันไปได้ท่านนบีได้กล่าวว่า \" ช่างน่าอัศจรรย์ในกิจการงานของผู้ศรัทธา...เมื่อเขาประสบความทุกข์ยากเขาอดทน และนั่นคือความดีสําหรับเขา \"(บันทึกโดย: มุสลิม)ความรู้เป็นหนึ่งสิ่งที่ติดตัวเราไปตลอด แม้กระทั่งตอนที่เราอยู่ในหลุมฝังศพการเรียนรู้ไม่มีที่สิ้นสุด มีแต่จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆและต้องแลกมาด้วยกับเวลาที่เสียไปแต่...มันจะคุ้มค่าแน่นอนดั่งประโยคที่ว่า: \"ถ้าเราไม่ยอมเเลกเวลาเพื่อเรียนรู้ เราก็จะเสียเวลาไปทั้งชีวิตเพราะความ...ไม่รู้ \"

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ116الْل ِعْملا ُي َع ُيك ِط ْب َع َض ْھ َح َُ õ£ ت َُّعي ِط ْھ َك ُُلك ََّ \"ความรู้...จะไม่มอบบางส่วนแก่คุณ เว้นแต่...คุณจะมอบทั้งหมดของคุณให้มันก่อน\"สิ่งนั่นก็คือ \" เวลา \" สุดท้ายอย่าลืมที่จะขอดุอาอ.ให้มากๆ และขอบคุณต่อพระองค์ เพราะพระองค์เป็นผู้ให้ และเป็นผู้ทรงเมตตาและตะวักกัลต่อพระองค์ แล้วทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี \"ٕان شاء الله \"

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ117¨Ò¡¤ÇÒÁ¤Ô´¶Ö§ÊÙè¤ÇÒÁ¼Ù¡¾Ñ¹รากสู่รส ต้นที่ : 5173نیرسنสุรีรัตน์ (นิสรีน) ริดหมัดบางนํ้าเปรี้ยว ฉะเชิงเทรา

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ118¨Ò¡¤ÇÒÁ¤Ô´¶Ö§ÊÙè¤ÇÒÁ¼Ù¡¾Ñ¹สุรีรัตน์ (นิสรีน) ริดหมัดالسلام عليكم ورحمةاللهوبركاتهอีกไม่นานหนูก็จะสําเร็จการศึกษาจากโรงเรียนแห่งนี้แล้ว ระยะเวลาที่ผ่านมา 6 ปี ทําให้รู้สึกผูกพันและใจหายอยู่ไม่น้อย ยังจําวันแรกที่เข้ามาเรียนได้ดี ตอนนั้นไม่ได้เป็นคนเลือกมาเอง แต่ครอบครัวพามาสมัครหลังจากจบมัธยมศึกษาปีที่ 3วันแรกที่มาสมัคร หนูยังไม่มีเพื่อนเลย พอได้เข้าไปอยู่หอพัก ต้องรับประทานอาหารคนเดียว และร้องไห้คิดถึงบ้านอยู่บ่อย ๆ ในช่วงแรก จนกระทั่งผ่านไปประมาณ 2 ปี จึงเริ่มปรับตัวได้ แม้ยังมีความคิดถึงบ้านอยู่บ้างเมื่อขึ้นปีที่ 3 หนูเริ่มมีเพื่อนมากขึ้น ได้รู้จักเพื่อน ๆ และมีความสุขกับการใช้ชีวิตมากขึ้น การอยู่หอพักทําให้หนูได้เรียนรู้หลายอย่าง ทั้งเรื่องระเบียบวินัย การอยู่ร่วมกับผู้อื่น การแบ่งปัน รวมถึงประสบการณ์ต่าง ๆ แม้แต่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างแมลงต่าง ๆ ที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน ก็กลายเป็นอีกหนึ่งความทรงจําที่น่าจดจําสิ่งหนึ่งที่หนูรู้สึกประทับใจมาก คือการได้เดินไปละหมาดที่สุเหร่าพร้อมกับเพื่อน ๆ การอ่านซูเราะห์อัลกะฮ์ฟี่ในทุกวันพฤหัสบดี และการฟัง

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ119คําตักเตือน (นะซีฮัต) จากคุณครู ทําให้หนูได้พัฒนาทั้งด้านศาสนาและจิตใจ รวมถึงการละหมาดตรงเวลา ซึ่งเป็นสิ่งที่หนูภูมิใจในตัวเองมากในช่วงแรกอาจมีความรู้สึกเบื่ออยู่บ้าง แต่เมื่อเวลาผ่านไป หนูกลับรู้สึกรักสถานที่แห่งนี้มากขึ้น มีความสุขกับทุกช่วงเวลา ทั้งการเรียน การใช้ชีวิต และการอยู่ร่วมกับเพื่อน ๆหนูขอขอบคุณคุณครูทุกท่านที่มอบความรู้และความเมตตา รวมถึงเจ้าหน้าที่ทุกฝ่าย โดยเฉพาะพี่ ๆ ในโรงครัวที่ดูแลอย่างดี แม้พวกหนูอาจจะดื้อไปบ้าง แต่ทุกคนก็ยังให้ความเอ็นดูเสมอในช่วงหนึ่ง หนูเคยคิดว่าจะลาออกตั้งแต่ปีที่ 3 เพราะรู้สึกว่าการเรียนอาจจะยากเกินไปสําหรับตัวเอง แต่เมื่อได้พยายามและตั้งใจเรียนจริง ๆ ก็พบว่าตัวเองสามารถทําได้ จึงได้เรียนต่อจนสําเร็จการศึกษาในที่สุดเมื่อใกล้ถึงวันจบการศึกษา หนูรู้สึกใจหายและเชื่อว่าจะคิดถึงสถานที่แห่งนี้มากอย่างแน่นอน ขอบคุณอัลลอฮฺที่ให้หนูมีโอกาสได้มาเรียนที่นี่ ได้รู้จักคุณครู เพื่อน ๆ และได้เรียนรู้ประสบการณ์ที่มีค่าอย่างที่หลายคนกล่าวไว้ว่า เมื่อจบไปแล้วจะคิดถึงโรงเรียนแห่งนี้ หนูเชื่อแล้วว่าคําพูดนั้นเป็นความจริง เพราะทุกคนที่นี่น่ารักและอบอุ่นมาก แม้ว่าวันนี้พวกเราจะต้องจากกันไป แต่ความทรงจําตลอด 6 ปี จะยังคงอยู่ในใจของพวกเราตลอดไปاللَّهم ُاج َّم ْع َْنَ ا ع َfى ال َخ َْ}، و ِÇْ َأَلِف ّْبَ}ن ْق َُلوب ُن ِاج َ ا، و َع ْل َِقل ْاء ََنذ َ ا ه َِق ا ل َاء َم ًر َح ْوم ُا ً

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ120โอ้อัลลอฮฺ โปรดรวบรวมพวกเราไว้บนความดี โปรดทําให้หัวใจของพวกเราผูกพันกัน และทําให้การพบกันของพวกเราเป็นการพบกันที่เปี่ยมด้วยความเมตตาสุดท้ายนี้ หากใครมีโอกาสได้มาเรียนที่นี่ หนูอยากแนะนําให้มาเรียน เพราะที่นี่ให้ทั้งความรู้ ประสบการณ์ และมิตรภาพที่มีค่าอย่างยิ่งขอขอบคุณทุกช่วงเวลาที่งดงามค่ะوالسلام عليكم ورحمة الله وبركاتھ

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ121ÃèÍ­ÒÍÚ(¤ÇÒÁËÇѧ)รากสู่รส ต้นที่ : 5175ءاجرณัชญา (ร่อญาอฺ) จันทร์วิเศษบางนํ้าเปรี้ยว ฉะเชิงเทรา

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ122ÃèÍ­ÒÍÚ(¤ÇÒÁËÇѧ)ณัชญา (ร่อญาอฺ) จันทร์วิเศษมุสลิมเรากําลังเดินทางไปหาพระเจ้าด้วยปีกสองข้าง นั่นคือ \"ปีกแห่งความกลัว\" และ \"ปีกแห่งความหวัง\" ความกลัวจะคอยเบรกเราจากการทําบาป ส่วนความหวังจะเป็นพลังขับเคลื่อนให้ร่างกายเราลุกขึ้นมาทําความดีท่านอิบนุ อัลก็อยยิม (เราะฮิมะฮุลลอฮ์) ได้กล่าวไว้ว่า:\"ความหวัง คือสถานีที่ยิ่งใหญ่ สูงส่ง และทรงเกียรติที่สุดของคนที่เดินทางไปหาอัลลอฮ์... พระองค์ทรงชื่นชมคนที่มีความหวังไว้ในอัลกุรอานว่า:لَقَدْ ')ن َل َك َم ُْر ِ/ -س َِ أ ّ وِل ا5ُ ُسْوَةح ٌس َن ََةلِم ٌن َْ ')ن َي ََرج ْو َّ و ا5ُ َاEْFوَْمَ اIHِ خر َوَذَكَرك َّ ا5َ ِONا ًَ ث

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ123โดยแน่นอน ในร่อซูลของอัลลอฮฺมีแบบฉบับอันดีงามสําหรับพวกเจ้าแล้ว สําหรับผู้ที่หวัง (จะพบ) อัลลอฮฺและวันปรโลกและรําลึกถึงอัลลอฮฺอย่างมาก (21)(อัล-อะฮ์ซาบ: 21)ในฮะดีษกุดซีย์ ท่านนบี (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม) รายงานจากอัลลอฮ์ (อัซซะวะญัล) ว่า: \"โอ้ลูกหลานอาดัมเอ๋ย ตราบใดที่เจ้าวิงวอนขอและตั้งความหวังต่อข้า ข้าก็จะอภัยให้ในสิ่งที่เจ้าเคยก่อไว้ และข้าจะไม่ใส่ใจเลย\"ความหวังมันผูกพันกับพระนามของอัลลอฮ์ พลังของความหวังในใจเราจะมากหรือน้อย ขึ้นอยู่กับว่าเรารู้จักอัลลอฮ์ พระนาม และคุณลักษณะของพระองค์มากแค่ไหน และรู้ว่าความเมตตาของพระองค์นั้นนําหน้าความกริ้วโกรธของพระองค์ลองคิดดูสิคะวา ถ้าไม่มี \"ความหวัง\" คอยหล่อเลี้ยง หัวใจและร่างกายของเราก็คงไม่อยากทําอิบาดะฮ์ มัสยิดและสถานที่ละหมาดคงถูกทิ้งร้าง พูดง่าย ๆ คือ ถ้าไม่มีสายลมแห่งความหวังคอยพัดพา เรือแห่งการทําความดีของเราก็คงแล่นต่อไปไม่ได้ท่านนบี (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม) กล่าวเตือนสติว่า:

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ124\" ولو ،دحأ ھتنجب عمط ام ةبوقعلا نم الله دنع امب نمؤلما ملعي ولدحأ ھتنج نم طنق ام ةمحرلا نم ل ا دنع ام رفاكلا ملعي \"\"ถ้ามุอฺมินรู้ว่าบทลงโทษของอัลลอฮ์นั้นหนักหนาแค่ไหน คงไม่มีใครกล้าหวังถึงสวรรค์ของพระองค์ และถ้าคนกาเฟรรู้ว่าความเมตตาของอัลลอฮ์นั้นยิ่งใหญ่แค่ไหน ก็จะไม่มีใครหมดหวังจากสวรรค์ของพระองค์เลย\"ความหวังในมุมมองของชาวสะลัฟ• ท่านอับดุลลอฮ์ บิน มัสอูด (เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ) บอกว่า อายะฮ์ที่ให้ความหวังและปลดล็อกความรู้สึกที่สุดในอัลกุรอาน คืออายะฮ์ในซูเราะฮ์อัซซุมัรที่ว่า:قُلي ْا/ َ ادِي َ ا ِعب َأ َ ِ1ين َّ4ْ 5ف ََ وا 8ُ 9: أ ََنْفِم ِسه َُ BA ت ْقْنط َر ْ وا ِمن َُ IْJِن ّ ةِ اLَ ي َّ اL ِ ّ إَغِر ْفُا/1ّنوب َُ Uً Jِيعا َِنإّهه ُُوال َْغَفور ُُ ِحيم ّ الر ُจงกล่าวเถิดมุฮัมมัด ปวงบ่าวของข้าเอ๋ย! บรรดาผู้ละเมิดต่อตัวของพวกเขาเอง พวกท่านอย่าได้หมดหวังต่อพระเมตตาของอัลลอฮฺ แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงอภัยความผิดทั้งหลายทั้งมวล แท้จริงพระองค์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ (53)

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ125' (อัซ-ซุมัร: 53)ซุบฮานัลลอฮ์! ลองคิดดูสิ ขนาดคนที่หันหลังให้อัลลอฮ์ พระองค์ยังทรงเมตตาพวกเขาขนาดนี้ ถ้าพวกเขารู้ พวกเขาคงใจสลายด้วยความรักที่มีต่อพระองค์ แล้วนับประสาอะไรกับบ่าวที่หันหน้าเข้าหาพระองค์ล่ะ?!• ท่านอับดุลลอฮ์ บิน อัลมุบาร็อก เล่าว่า ท่านไปหา ซุฟยาน อัษเษารีย์ ในช่วงเย็นของวันอะเราะฟะฮ์ เห็นท่านนั่งคุกเข่า นํ้าตาไหลพราก เลยถามว่า \"ใครคือคนที่น่าสงสารที่สุดในที่ชุมนุมนี้?\"ซุฟยานตอบว่า \"คนที่คิดว่าอัลลอฮ์จะไม่ยกโทษให้พวกเขาน่ะสิ\"• ท่านฟุฎ็อยล์ บิน อิยาฎ มองดูผู้คนที่กําลังตัสเบียะฮ์และร้องไห้วิงวอนในเย็นวันอะเราะฟะฮ์ แล้วพูดว่า: \"พวกท่านลองคิดดูนะ ถ้าคนพวกนี้เดินไปขอเงินคนรวยสักเศษเสี้ยวของเหรียญ (ดานิก) เขาจะปฏิเสธไหม?\" คนตอบว่า \"ไม่หรอก\" ท่านเลยบอกว่า\"ขอสาบานต่ออัลลอฮ์การที่อัลลอฮ์จะอภัยโทษให้พวกเขานั้น มันง่ายดายยิ่งกว่าการที่ผู้ชายคนนั้นจะบริจาคเศษเงินเสียอีก!\"มุอฺมินต้องมองอัลลอฮ์ในแง่ดี (ฮุสนุซซอน)เราควรเพิ่มความหวังต่ออัลลอฮ์ให้มาก ๆ โดยเฉพาะตอนที่ความตายมาเยือน เพราะอัลลอฮ์ตรัสว่า

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ126\" يب يدبع نظ دنع انأ \" \"ข้าจะเป็นไปตามที่บ่าวของข้าคาดหวังต่อข้า\"ด้วยเหตุนี้ ตอนที่ วาษิละฮ์ บิน อัลอัสเกาะอ์ ไปเยี่ยม ยะซีด บิน อัลอัสวัด ที่กําลังจะเสียชีวิต วาษิละฮ์ถามว่า: \"บอกฉันหน่อย ตอนนี้ท่านคิดยังไงกับอัลลอฮ์?\" ยะซีดตอบว่า: \"บาปของฉันมันทําให้ฉันรู้สึกเหมือนกําลังจะพินาศ แต่ฉันก็ยังหวังในความเมตตาของอัลลอฮ์\" วาษิละฮ์ถึงกับกล่าวตักบีร (อัลลอฮุอักบัร) แล้วบอกว่า: ฉันได้ยินนบีบอกว่า อัลลอฮ์ตรัสว่า \"ข้าจะเป็นไปตามที่บ่าวของข้าคาดหวังต่อข้า ดังนั้นจงคาดหวังต่อข้าตามที่เขาต้องการเถิด\"และ สุลัยมาน อัตตัยมีย์ ก็เคยสั่งเสียกับลูกชาย (มุอ์ตะมิร) ตอนที่ท่านใกล้จะสิ้นใจว่า: \"ลูกเอ๋ย อ่านฮะดีษที่พูดถึงความเมตตาให้พ่อฟังหน่อย เผื่อพ่อจะได้ไปพบอัลลอฮ์ในสภาพที่พ่อมองพระองค์ในแง่ดี\"ความหวังที่แท้จริง ต้องมาพร้อมกับ \"การลงมือทํา\"สิ่งที่เห็นบ่อยในสังคมคือ มีหลายคนที่ชอบละทิ้งอิบาดะฮ์ กล้าทําบาป แต่กลับอ้างหน้าตาเฉยว่า \"ฉันมั่นใจในความเมตตาของอัลลอฮ์นะ\" บอกเลยว่านี่คือการเข้าใจ \"ความหวัง\" ที่บิดเบี้ยว! ตรงกับที่ อิหม่าม ฮะซัน อัลบัศรีย์ (เราะฮิมะฮุลลอฮ์) เคยตําหนิไว้ว่า:

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ127\"มีคนกลุ่มหนึ่งหลงระเริงกับความหวังว่าจะถูกอภัยโทษ จนกระทั่งพวกเขาตายจากโลกนี้ไปโดยไม่มีความดีติดตัวเลย พวกเขาอ้างว่า 'เราคิดดีต่ออัลลอฮ์' โกหกทั้งเพ! เพราะถ้าพวกเขาคิดดีต่อพระองค์จริงๆ พวกเขาก็ต้องลงมือทําความดีสิ\"อัลลอฮ์คือผู้ทรงอภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ แต่อยากให้เพื่อนๆ ลองสังเกตความหมายลึกๆ ในอายะฮ์นี้ดูนะ:ِن إاÕّ ّآم َ ِŒينَنَ وا و ُاÕّه َ ِŒينر َ اج َج َ وا و ُاه َد ََ ِJ س وا Iُ ا\" ِيل ِبِ أ ُّولَِك ئَيَرج ْون ُر ََ –ْ—ت َا\" َّغ ُّ ا\" َ ِ وَفور ٌُرٌ ِحيم َแท้จริงบรรดาผู้ศรัทธา และบรรดาผู้ที่อพยพ และได้เสียสละต่อสู้ในทางของอัลลอฮ์นั้น ชนเหล่านี้แหละที่หวังในความเมตตาของอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ (218)(อัล-บะเกาะเราะฮ์: 218)เห็นไหมว่า พวกเขามีความหวังในความเมตตาของอัลลอฮ์\"ในขณะที่\" พวกเขากําลังลงมือทําความดีอันยิ่งใหญ่ (ศรัทธา อพยพ ต่อสู้) ไปด้วย! ดังนั้น พวกเรามาลุยทําความดีและเตาบะฮ์ตัว (กลับเนื้อกลับตัว) จากบาปในอดีตกันเถอะ

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ128ÁÒ¶Ö§¨Ø´ÊÔé¹ÊØ´à¾×èÍàÃÔèÁµé¹ãËÁèรากสู่รส ต้นที่ : 5176تفّاحนัชชา (ตุฟฟาฮฺ) สลามหลวงแพ่ง กรุงเทพมหานคร

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ129ÁÒ¶Ö§¨Ø´ÊÔé¹ÊØ´à¾×èÍàÃÔèÁµé¹ãËÁèนัชชา (ตุฟฟาฮฺ) สลามทุกการเติบโตล้วนมีจุดเริ่มต้น เเละทุกจุดเริ่มต้นมักเต็มไปด้วยทางที่ไม่คุ้นเคย แต่ละช่วงของชีวิตของเรานั้นค่อยๆสอนให้เราเข้าใจความหมายของการเติบโต…تُفاح ٌَّ “แอปเปิล” เมล็ดพันธุ์ที่แม่และป๋าตั้งใจรดนํ้า พรวนดินให้เติบโตมาเป็นต้นแอปเปิลที่แข็งแรงที่สุด อีกทั้งยังบ่มเพาะ ปลูกฝัง และคอยอบรมสั่งสอน จนสุดท้ายแล้วนั้น ต้นแอปเปิลต้นนี้ก็ออกผลผลิต มาเป็นลูกแอปเปิลที่เติบโตมาแข็งแรงและมีคุณภาพความตั้งใจแรกของแม่คืออยากส่งลูกเรียนศาสนาให้ครบทุกคน ในขณะเดียวกันก็มีป๋าคอยสนับสนุนอยู่ห่าง ๆ และคอยเป็นกําลังใจให้ในวันที่เหนื่อยล้า ตอนนั้นฉันยังเป็นเด็กคนนึงที่ยังไม่รู้ทิศทางของชีวิต เดินถูกบ้าง เดินผิดบ้าง ดื้อและเกเรตามประสาของวัย จนกระทั่งวันที่แม่บอกว่าอยากให้ได้เรียนศาสนา คําพูดในวันนั้นฟังดูเรียบง่ายและกดดันในเวลาเดียวกัน แต่กลับกลายเป็นจุดเปลี่ยนสําคัญของชีวิต จากเด็กที่ไม่เข้าใจอนาคตของตัวเอง ค่อย ๆ ได้เรียนรู้ความหมายของคําว่าหน้าที่ ความพยายามและความอดทน เริ่มเรียนรู้ที่จะปรับตัว รับผิดชอบ และเติบโตในแบบที่ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะทําได้ اللهدمحلا

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ130อีกคําพูดนึงของแม่ที่ติดอยู่ในใจจนถึงทุกวันนี้ “ยังไงแม่ก็จะส่งเรียนศาสนาให้จบ จะส่งให้ไปจนสุดทาง จนกว่าวันนึงแม่จะส่งไม่ไหว ใครจะพูดอะไรหนูไม่ต้องไปสนใจนะ” จากวันนั้นคําพูดนี้เปลี่ยนความคิดฉันไปตลอดกาล จากที่เคยท้อ จุดหมายยังไม่ชัดเจน และน้อยใจเพราะรู้สึกว่าตัวเองเรียนไม่ค่อยเก่ง กลายเป็นแรงผลักดันให้สู้ต่อ คนส่งเรียนยังสู้ขนาดนี้ ทั้งที่ตัวเขาเองก็เหนื่อยแทบขาดใจ แล้วตัวเราล่ะ ? มีหน้าที่แค่เรียนและตั้งใจทํามันให้ดีที่สุดแค่นั้นเองความตั้งใจนี้ของแม่กลายเป็นอีกหนึ่งในแรงบันดาลใจสําคัญของชีวิตฉัน แม่ฉันเคยมีความฝัน แม้ความฝันของแม่อาจไม่ได้ถูกต่อเติมจนสุดทาง แต่เส้นทางนึงที่แม่เคยเลือก คือการได้เป็นครู ได้นําความรู้ในสิ่งที่ตนเองเคยเรียนมาจากที่นี่มาสอนให้กับเด็ก ๆ แม่ชอบการสอนหนังสือ ชอบการอยู่ท่ามกลางเด็ก ๆ ถึงแม้หน้าที่ตรงนั้นอาจไม่ได้ถูกสานต่อ แต่ครั้งนึงแม่ก็เคยทําในสิ่งที่รักและเต็มที่กับมันที่สุด… แม่จะรู้ไหมว่าแม่เก่งมาก ๆ แม่ประสบความสําเร็จทั้งการเป็นแม่ และเป็นครูในเวลาเดียวกัน ครูคนแรกของหนูคือแม่เลยนะการเดินทางของแอปเปิลลูกนี้ได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง เมื่อได้ก้าวเข้ามาในรั้วที่มีคนสวน คอยบ่มเพาะเมล็ดพันธุ์จากทุกที่ให้ออกมามีคุณภาพ และเติบโตมาอย่างดีที่สุด ทุก ๆ การพรํ่าสอน การดูแลเอาใจใส่ให้ความรัก ความเอ็นดู ทุกอย่างนั้นล้วนเป็นปุ๋ยชั้นดีเยี่ยม ที่รับประกันได้เลยว่าผลผลิตจะออกมาสวยงามอย่างแน่นอน และอีกผลผลิตหนึ่งในนั้นที่กําลังจะจบจากรั้วนี้ก็คือ แอปเปิลลูกนี้ ซึ่งเป็นผลลัพธ์ของการบ่มเพาะตลอดหลายปีที่ผ่านมา

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ131ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า การได้เข้ามาเรียน กิน อยู่ ใช้ชีวิตกับผู้คนจากทั่วทุกที่ในหอนี้ จะทําให้เราได้พี่น้องและเพื่อนพ้องเพิ่มอีกเป็นเท่าตัว จากคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จักแม้แต่ชื่อ เปลี่ยนมาเป็นเพื่อนสนิท รุ่นน้องและรุ่นพี่ ที่มอบให้กันทั้งความผูกพัน ความรัก ความห่วงใย เพิ่มขึ้นทุกวัน ๆ จนไม่มีสิ่งใดมาเปลี่ยนแปลงได้แต่ละช่วงชีวิตที่พวกเราได้เผชิญผ่านมาด้วยกันนั้น ไม่ว่าจะเป็นตอนที่มีความสุขหรือมีเรื่องทุกข์ใจ มีปัญหา หรือช่วยกันแก้ปัญหา หัวเราะหรือร้องไห้ ทุก ๆ เหตุการณ์ ล้วนถูกบรรจุลงในกล่องความทรงจําของเราอย่างแม่นยํา เมื่อย้อนกลับไปนึกถึงก็อดคิดไม่ได้เลยว่าเราผ่านช่วงเวลานั้นๆ มาด้วยกันจริง ๆวันเวลาผ่านไปเร็ว เร็วจนวันที่เคยคิดว่ายังอีกไกลกลับมาถึงตรงหน้าแล้ว ตอนนี้…แอปเปิลลูกนี้และผลผลิตจากเมล็ดพันธุ์อื่น ๆ นั้นกําลังเดินทางมาถึงช่วงสุดท้ายของฤดูกาลหนึ่งของชีวิต พวกเรากําลังจะผลิบานและเติบโต กําลังจะได้ออกไปโลดแล่นในโลกกว้าง โลกที่เต็มไปด้วยทางใหม่ๆ ผู้คนใหม่ๆ ที่เราต่างเฝ้ารอจะเดินไปให้ถึงพวกเราอาจจะต้องออกเดินทาง อาจต้องเผชิญกับลมแรง แดดจัด และเส้นทางที่ไม่คุ้นเคย แต่ไม่ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร โปรดจําไว้ว่า ครั้งนึงเราเคยเติบโตท่ามกลางความรัก และได้รับการดูแลจากรั้วนี้อย่างดีที่สุดถึงแม้การเดินทางของพวกเราจะได้ดําเนินมาถึงฤดูกาลสุดท้าย แต่เราต่างรู้ดีว่า ทุกการสิ้นสุด…กําลังพาเราไปสู่การเริ่มต้นครั้งใหม่ และการเริ่มต้นครั้งนั้น จะต้องงดงามในแบบของพวกเราอย่างแน่นอน

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ132หากต่อจากนี้ไปอีก 10 หรือ 20ปี เราอาจจะไม่ได้อยู่ข้าง ๆ กัน อยากให้พวกเธอได้รู้ไว้ว่าแอปเปิลลูกนี้ กําลังสบายดี ยิ้มเก่ง ใช้ชีวิตได้ดีและฝ่าฟันปัญหาต่าง ๆ ได้อย่างดี ยังคอยเป็นที่รักของพวกเธออยู่ไกล ๆและหวังว่าสักวัน ดุอาอฺของพวกเรานั้นจะพาเรากลับมาเจอกันอีก อินชาอัลลอฮ์สุดท้ายนี้ ฉันขอขอบคุณฮิกมะห์ของอัลลอฮ์ที่แสนงดงามและยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของฉัน ขอบคุณพระองค์ที่ให้ความตั้งใจของแม่และป๋าทําให้ฉันได้มาอยู่ ณ ที่นี้ ขอบคุณพระองค์ที่ทําให้ฉันได้มาเรียนรู้ ได้มาศึกษาอิสลาม ได้ใช้ชีวิตตามอัลกุรอานและซุนนะห์ของท่านนบี ขอบคุณพระองค์ที่ทําให้ฉันได้มาอยู่ในบรรยาศที่อบอุ่นและรายล้อมไปด้วยพี่น้องมุสลิม ขอบคุณพระองค์ที่มอบญะมาอะห์ที่ดีให้กับฉัน และให้ฉันได้เป็นญะมาอะห์ที่ดีให้กับผู้อื่น ขอให้ฉันได้อยู่ท่ามกลางผู้คนที่ดีแบบนี้และไม่หลงจากเส้นทางที่พระองค์ทรงนําทางด้วยเถิด อินชาอัลลอฮ์ด้วยรักตุฟฟาฮฺ สลาม

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ133ÎÔ¡ÁÐÎڢͧ¾ÒÂØÅ١˹Öè§รากสู่รส ต้นที่ : 5178انیلลีนา ผลผดุงอ่าวลึก กระบี่

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ134Title: ÎÔ¡ÁÐÎڢͧ¾ÒÂØÅ١˹Öè§subtitle: àÃ×èͧàÅèҢͧº··´Êͺ·Õè¡ÅÒÂà»ç¹¢Í§¢ÇÑลีนา ผลผดุงแสงแดดอ่อน ๆ ลมเย็นพัดเบา ๆ เสียงหัวเราะของเด็กสองคนดังไปตลอดทาง ขณะที่เราปั่นจักรยานกลับบ้านด้วยกันในตอนเย็นวันนั้นดูธรรมดาเหมือนทุกวัน จนกระทั่งเราถึงบ้านและพบกับ “ฝนที่กําลังตกอยู่”ตกทั้งที่หลังคาบ้านยังแห้งสนิท เสื้อผ้าที่ตากไว้ยังมีกลิ่นแดดอุ่น ๆ และนั่นไม่ใช่นํ้าฝนที่ตกลงมาจากฟ้า แต่มันคือฝนที่ตกในใจของคนคนหนึ่ง“คนที่หนูรักมากที่สุด”เด็กสองคนนั้นยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ได้แต่มองหน้ากันเงียบ ๆ ไม่กล้าถามอะไรออกไป แต่ไม่นานหลังจากนั้น เราก็ได้รู้ว่าเย็นวันนั้นคือวันที่ชีวิตของเราไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป( พายุลูกแรก )พายุลูกแรกของหนูมาในวันที่ยังไม่รู้จักคําว่ารับมือยังเด็กเกินกว่าจะเข้าใจ ทั้งสับสน ทั้งเสียใจ

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ135แต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องก้าวเดินต่อจากชีวิตที่เคยมีทางเลือกหลายทาง ค่อย ๆ เหลือเพียงเส้นทางเดียว เส้นทางของ “นักเรียนศาสนา”เด็กใต้ผิวคลํ้าที่เคยวิ่งเล่นริมทะเลต้องจากบ้านมาเรียนไกลถึงฉะเชิงเทรา เข้าหอพักในฐานะนักเรียนประจําบอกตรง ๆ วันแรกที่น้ามาส่ง หนูยืนเกาะหน้าต่าง นํ้าตาคลอจนตาบวมอยู่พักใหญ่ มองรถที่ค่อยๆขับออกไปช้า ๆ จนกระทั่งมันเลี้ยวหายไปจากสายตา และตั้งแต่วินาทีนั้นเอง หนูก็รู้ว่าจะต้องอยู่ให้ได้ด้วยตัวเองแล้วจากห้องเรียนที่คุ้นเคย ต้องไปอยู่ในที่ที่ไม่คุ้นเลยสักอย่าง ตัวอักษรไม่เหมือนเดิม เสียงอ่านไม่เหมือนเดิม แม้แต่คําว่า “ قَلَمٌ ” คําง่าย ๆ ที่ใคร ๆ ก็รู้จัก สําหรับหนูในวันนั้นมันคือคําใหม่ทั้งหมดแต่แล้วสิ่งที่เคยยากก็ค่อย ๆ ง่ายขึ้น สิ่งที่เคยกลัว ค่อย ๆ กลายเป็นเรื่องที่น่าสนใจ หนูเริ่มสนุกกับการเรียน เริ่มเข้าใจและอยากรู้มากขึ้นทุกวันและวันหนึ่ง เด็กที่เคยนั่งงงอยู่หลังห้องในวันแรกก็กลายเป็นเด็ก زاتمم ไปเสียแล้ว ** لدمحلا

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ136( لاب لاإ يقيفوت امو )นอกจากบทเรียนในหนังสือแล้ว หนูยังได้เรียนรู้บทเรียนของชีวิตไปพร้อมกัน ได้รู้จักเพื่อนใหม่ ได้ฝึกอยู่ร่วมกับคนอื่น ลองทําสิ่งที่ไม่เคยทํา เป็นพี่ค่าย ช่วยเตรียมของขายวันงานโรงเรียน ออกแบบเสื้อรุ่นด้วยกันกับเพื่อนๆปฏิเสธไม่ได้เลยว่าว่าสิ่งที่หนูได้รับจาก “หอเขียว” แห่งนี้ มันมากกว่าที่เคยคิดไว้จริง ๆและสิ่งที่ขาดไม่ได้เลยคือ“ความรักจากคนที่บ้าน”คนที่คอยสนับสนุนในทุกสิ่งที่หนูอยากทําคอยเตือนเมื่อเผลอเดินผิดทางคอยให้กําลังใจในวันที่ไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองและคอยดีใจในวันที่หนูทําได้ดีพวกเขาอาจไม่ได้อยู่ข้าง ๆ ทุกวัน แต่ไม่ว่าหนูจะกลับไปเมื่อไหร่ “บ้านยังอยู่ตรงนั้นเสมอ”บ้านที่เต็มไปด้วยความรักโดยไร้เงื่อนไข บ้านที่พร้อมยื่นมือมาหาวันที่มองไม่เห็นทางไปต่อหนูไม่รู้ว่า “คนเก่ง” ของทุกคนจะเป็นแบบไหน

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ137แต่สําหรับครอบครัวหนู มันไม่มีมาตรฐานอะไรมากมายเลย เป็นคําชมติดปากที่ทุกคนชอบพูดกัน คําง่าย ๆ ที่สื่อความหมายให้คนฟังนั้นรู้สึกว่า “ไม่ต้องเก่งที่สุดในโลกหรอก ขนาดเก่งแค่นี้ยังรักที่สุดในโลกเลย”เบาใจที่สุดเลยล่ะและจนถึงวันนี้พายุลูกนั้นก็ไม่ได้หายไปไหน มันยังอยู่เหมือนเดิม เพียงแต่หนูเรียนรู้ที่จะอยู่กับมันได้แล้วเมื่อนึกย้อนกลับไป หนูไม่ได้ร้องไห้เหมือนวันแรก ๆ ไม่ได้รู้สึกเสียใจ ไม่ได้โทษใครหรือเสียดายอะไรเลย ตรงกันข้าม หนูกลับรู้สึกขอบคุณด้วยซํ้าขอบคุณพระองค์ที่ทําให้หนูผ่านเย็นวันนั้นมาได้ขอบคุณที่ทําให้หนูได้เป็นนักเรียนศาสนาขอบคุณที่พาหนูมาเจอผู้คนที่น่ารักมากมายขนาดนี้พามาเจอประสบการณ์ที่ไม่เคยคิดว่าจะได้เจอหนูไม่เคยคิดอยากย้อนเวลากลับไปแก้อะไร ไม่เคยตั้งคําถามว่าถ้าไม่มีวันนั้น ชีวิตจะเป็นยังไง เพราะสิ่งเดียวที่รู้แน่ๆคือ หนูพอใจกับชีวิตที่เป็นอยู่ตอนนี้ และขอบคุณพระองค์สําหรับสิ่งที่ทรงกําหนดไว้ให้หนูلدمحلا

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ138( ถึงพายุลูกนั้น )หนูยังรอวันที่พายุสงบลงอยู่นะยังรอคนที่ถนุถนอมลูกสาวคนนี้มาอย่างดีเขาเป็นคนตลก ชอบตั้งชื่อแปลก ๆ ให้คนอื่น แต่ละชื่อก็ไม่มีความหมายอะไรทั้งนั้น แค่พูดไปมั่ว ๆ ตามประสาคนขี้แกล้ง แต่คนฟังกลับจําได้ไม่ลืม คงเป็นเพราะนํ้าเสียงที่เขาเรียกมันเต็มไปด้วยความเอ็นดู อยากเล่นด้วยละมั้งเขาไม่ค่อยเข้าครัวแต่ถ้าลูกหิว เขาจะลุกไปทอดไข่เจียวให้ทันที น่าแปลก ไข่เจียวที่ถูกทําโดยคนไม่ถนัดที่สุด กลับอร่อยที่สุดสําหรับเด็กคนนี้สะงั้นคิดถึงจังรักทั้งสองคนมากๆนะคนเก่งของหนูสุดท้ายนี้หนูอยากขอบคุณทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตหนู ทั้งที่ยังอยู่และแยกย้ายกันไปแล้ว ทุกคนมีบทบาทให้หนูโตขึ้น เก่งขึ้น

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ139— ขอบคุณเพื่อนร่วมห้องนอนห้องแรก 102 กับห้องปัจจุบัน 106 ที่คอยดูแลตอนไม่สบาย คอยปลุกละหมาด ปลุกกินข้าว คุยเล่นหัวเราะด้วยกันจนดึกดื่น แล้วก็ร้องไห้ตอนโดนตีละหมาดไปด้วยกัน(เจ็บจริงTT)— ขอบคุณเพื่อนร่วมห้องเรียนที่ช่วยเหลือกันมาตลอด 6 ปีคอยชวนกันไปเรียน ไปกิน ไปนู่นไปนี่ทั้งๆที่เงินค่าขนมก็ไม่ค่อยจะพออยู่ ตลอดเวลาที่เป็นเพื่อนกันมา มีกิจกรรมทําร่วมกันเยอะมาก เยอะจนเมมในโทรศัพท์เก็บไม่พอ ขอบคุณมากจริงๆ— ขอบคุณคนที่บ้านที่คอยดูแลเด็กคนนี้อย่างดีขอบคุณที่รักและซัพพอร์ตกันมาตลอด ไม่รู้จะบอกอะไรนอกจากรักมากๆ รักมากจริงๆ ที่ชั้นเติบโตมาได้อย่างดีขนาดนี้ก็เพราะพวกเธอเลย ขอบคุณนะ— ขอบคุณอาจารย์ คุณครูทุกคนที่พยายามสอน อดทนกับพวกหนูที่ดื้อๆมาตลอด 6 ปี ถึงจะมีหลายคําถามที่ตอบไม่ค่อยได้บ้าง แต่มั่นใจได้เลยว่าพวกหนูได้อะไรจากครูเยอะมากกก ขอบคุณที่ตั้งใจทํางานศาสนากันนะคะและขอขอบคุณทุกคนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดที่ยังไม่ได้กล่าวไป หากหนู/พี่เคยเป็นบททดสอบที่หนักหน่วงสําหรับใครคนใด ต้องขอมะอัฟจากใจจริง และหวังว่าจะได้รับการอภัยจากทุกคน

ÃÒ¡ÊÙèÃÊ140ที่สําคัญที่สุด หนูไม่ได้เป็นคนเก่งอะไรเลย ทุกก้าวที่ผ่านบททดสอบมาได้ ไม่ใช่เพราะความสามารถของหนูเอง แต่เป็นเพราะความเมตตาและความช่วยเหลือจากอัลลอฮฺล้วน ๆ หากพระองค์ไม่ทรงฮิดายะห์ให้ หนูคงไปต่อไม่ได้แม้แต่ก้าวเดียวต่อจากนี้ เราไม่มีทางรู้เลยว่าเส้นทางอนาคตจะพาแต่ละคนเดินไปไกลแค่ไหน และหาก ณ ดุนยาแห่งนี้ เราไม่มีโอกาสกลับมาพบกันอีกครั้ง ขอพระองค์ทรงเมตตา ให้สวรรค์เป็นที่นัดหมายของเรา ในสถานที่ซึ่งไม่มีคําว่า “จากลา” ตลอดไปآم{ن يا رب العالم{نเพราะทุกคนคือของขวัญที่ดีที่สุด ที่พระองค์ทรงมอบให้จริง ๆรักนะ ของขวัญที่ดีที่สุดของฉัน⭐