รวม

คำนำ

คำนำ
หนงั สืออเิ ลก็ ทรอนิกส์ (e-book) เรอื่ ง แรงบนั ดาลใจ Inspiration
จดั ทำขึน้ เพื่อศกึ ษาเกี่ยวกับบทความทีส่ ร้างแรงบนั ดาลใจ ท่ที ำใหผ้ ู้อ่านได้
มีแรงบนั ดาลใจในการใช้ชีวติ
หนังสือเล่มนี้ จึงจัดเปน็ หนังสือในด้านการดำเนินชีวิต และเป็น
หนงั สือทอี่ ยูใ่ นรูปอเิ ลก็ ทรอนิกส์ ท่ีช่วยลดการใช้ กระดาษและประหยัด
ตน้ ทุนในการจดั พมิ พ์ ทางผจู้ ัดทำหนังสือ จึงหวังเป็นอย่างย่ิงว่าจะเป็น
ประโยชน์ต่อผู้ท่ีสนใจกำลังหา เกี่ยวกับบทความท่ีเปน็ แรงบันดาลใจ
ประกายความคิดของผู้อ่านให้คิดบวก ใหเ้ ป็นแหล่งเรยี นรู้ดา้ นการสร้าง
แรงบันดาลใจตอ่ ไป

ผเู้ ขยี น
Anchitta Chadarat

สารบญั หนา้

เรือ่ ง

01. How to 80-20 your life
02. พลาดอะไรไป
03. ขอ้ เทจ็ จรงิ เกย่ี วกบั ความสขุ
04. ฮาวทูเท เทอยา่ งไรไมม่ ฟู เปน็ วงกลม

01. How to 80-20 your life

รู้จักกฎ 80/20 ของพาเรโต้มยั้ ?
ท่ีเค้าบอกว่า 80% ของผลลัพธ์
มาจาก 20% ของการกระทำเท่านั้นเอง
ซึ่งกฎขอ้ นี้ถกู เอาไปใชใ้ นวงการธุรกิจกนั อยา่ งกว้างขวาง

ซ่ึงผมกจ็ ะไมไ่ ดเ้ ล่าหรอกวา่ มันใช้อยา่ งไรในธุรกิจ
แตอ่ ยากจะมาเล่าวา่
เราจะเอามันมาปรบั ใช้กบั ตัวเองในแตล่ ะวันไดอ้ ย่างไรมากกว่า

ลองตัง้ คำถามกบั มนั ดู
ยกตัวอย่างเช่น

อะไรท่คี ณุ ใชเ้ วลากับมนั แค่ 20% แต่ทำใหค้ ณุ มคี วามสุขถงึ 80%

ใครคือคนที่คุณอยู่ดว้ ยแค่ 20% แต่ทำใหค้ ุณมีความสขุ ตลอดเวลา

เสอ้ื ผ้าในตตู้ วั ไหนที่เราใสม่ ันถึง 80% ของทกุ วันนี้

20% ของอาหารทีเ่ รากนิ ไปเกือบ 80% ของทุกวนั

พวกนีเ้ ป็นคำถามง่ายๆ ทเ่ี ราตอบไดแ้ ทบจะทนั ที
แตเ่ ราไม่เคยต้ังคำถามแบบนกี้ บั ตวั เองเลย

ซึง่ เมอื่ ถา้ เราตอบตวั เองไดท้ ีน้เี ราจะสามารถเพม่ิ ประสทิ ธภิ าพในการใช้
ชวี ิตได้มากข้นึ เช่น 80% ของคนทเ่ี ราตอ้ งใชเ้ วลาอยู่ด้วยแตท่ ำใหเ้ รามี
ชีวิตท่ีดขี ึน้ เพยี ง 20%

80% ของเส้ือผา้ ทีเ่ ราหยิบมาใสแ่ ค่ 20%

การที่เราตอบไดว้ ่าอาหารอะไรทเี่ รากินไป 20%
แตเ่ รากนิ มันตลอด 80% ของช่วงเวลาท่มี ชี วี ิตอยู่
นา่ จะบอกได้ว่าทำไมเราถึงสุขภาพดี
หรืออว้ นพุงป่องแบบทุกวันน้ี

เคยรูส้ กึ มัย้ วา่ งานอดิเรกทีเ่ ราชอบทำ
เช่น ดูทีวี เล่นเกมส์ ท่สี ิง่ เหลา่ น้ใี ช้เวลาของเค้าไปเกือบ 80%
กลับทำใหเ้ คา้ รสู้ ึกเตมิ เต็มไดแ้ ค่ 20% เท่านน้ั เอง

เพ่ือนหรือคนรู้จกั รอบตวั เกอื บ 80% ที่เราใชเ้ วลาดว้ ย
แทบไมไ่ ดท้ ำใหเ้ รารู้สึกมีความสุขกบั ชวี ิตเลย

80% ของเงินที่เราใชจ้ ่ายไป
กไ็ ม่ไดม้ ีประโยชนต์ อ่ สขุ ภาพ
หรอื ทำให้คณุ ภาพชีวิตดีข้ึนเลย

การท่ีเราสามารถต้ังคำถามแบบน้ีกบั ตวั เอง
แล้วตอบตวั เองไดท้ ำให้เราเรมิ่ สงั เกตจดุ ที่เราควรจะเปลี่ยน

เราเลกิ เลน่ เกมส์ดทู ีวมี ยั้
แล้วไปใชเ้ วลากับเพ่อื นทท่ี ำใหเ้ รามคี วามสุข
ระมัดระวังรายจ่ายแลว้ ใช้มันไปกบั ส่ิงที่จะทำใหม้ ีคณุ ภาพชวี ิตทดี่ ขี ้ึน

แนน่ อนมนั ใช้ไดก้ ับชวี ิตทำงานเหมอื นกนั
เชน่ อะไรคืองานทีเ่ ราเสียเวลาไปเกือบ 80% แตไ่ ด้งานกลบั มาแค่
20% เชค็ อีเมลล์ โทรตามงาน เขียนรายงาน

แล้วอะไรคืองานทีเ่ ราเหลอื 20%
แต่เราได้ผลงานทเ่ี ปน็ ประจกั ษ์จากเพอ่ื นร่วมงานหรอื เจ้านายได้มากถึง
80%

สุดท้ายลองเอามาปรับกบั ความสมั พันธ์ดู
เช่น
อะไรคอื นสิ ัยหรอื พฤตกิ รรมแค่ 20% ของเราแต่ทำใหเ้ กิดปญั หาใน
ความสัมพนั ธม์ ากขึน้ 80%

อะไรคอื 20% ของบทสนทนาทีท่ ำให้เราทะเลาะกนั เกือบ 80%
น่คี ือคำถามท่สี ำคัญแต่เราไมเ่ คยไดส้ งั เกตหรอื หาคำตอบ

ถ้าเราหาคำตอบได้เรากจ็ ะรวู้ ิธที ่ีจะปรับปรงุ ตัวเองปรับความสัมพนั ธใ์ ห้
มันดขี ึ้น

ไมต่ ้องใชก้ ฎน้กี บั ทุกอยา่ งกไ็ ด้

แต่ลองเอามาใช้ตง้ั คำถามเพอ่ื เปลีย่ นมุมมองของตัวเอง
ลองหยบิ กระดาษหรือโทรศพั ทข์ ึ้นมาตงั้ คำถามแลว้ ตอบดู
บางทคี ุณอาจจะเซอร์ไพรส์ กไ็ ด้ ว่าทกุ วันนเ้ี รากำลงั อย่กู ับอะไรกันแน่ ?

- How to 80-20 your life by Mark Manson -

02. พลาดอะไรไป

ไดอ้ ะไรมา
คุณรู้ว่า
ชีวติ ดีขน้ึ หรอื แยล่ ง

แตพ่ ลาดอะไรไป
ใครจะรู้
เป็นโชคดีหรอื โชครา้ ย?

การ “พลาด” จากส่งิ ใดส่งิ หน่งึ
มีผลต่อเนือ่ งตามมาเสมอ
เห็นๆ ว่าหลายครง้ั ดกี ว่า “ได”้ สิง่ น้นั มาเสยี อีก

บางคนพลาด การเรียนคณะทอี่ ยากเรยี นตามเพื่อน
สุดทา้ ยพบวา่ คณะทไี่ ดเ้ รียนจริง
กลายเปน็ สิง่ ที่ใช่ และเปน็ บันไดใหร้ ำ่ รวยไมร่ ้เู ร่ือง

บางคนขบั รถตามจีพีเอส
แล้วเลยทางแยก เพราะเคร่ืองมนั บอกใหเ้ ลี้ยวช้าไป
ปรากฏวา่ ไถลไปเจอร้านอร่อยทไี่ ม่คดิ ไมฝ่ นั ว่าจะมอี ย่ใู นโลก

บางคนจีบใครไมต่ ดิ อกหกั เป็นวรรคเปน็ เวร
สดุ ทา้ ยต้องขอบคณุ สวรรค์ ทีล่ อ็ กหวั ใจไวใ้ หว้ ่างพอจะพบเจอคนดๆี

ท่ใี ชค่ ู่ของตวั เองจริง
ณ ขณะแห่งอารมณพ์ ลาดเปา้
เราจะโศกเศร้า
และไม่เช่ือวา่ จะมีอะไรดๆี มาแทนทีไ่ ด้

หนักกว่าน้ัน
ต่อให้ส่งิ ดีๆ ทว่ี ่า ปรากฏขน้ึ แล้ว
แต่เพราะใจเราถูกปดิ ก้นั ด้วยอารมณพ์ ลาดเปา้
เราจะมองไมเ่ ห็นสิง่ นั้น ไม่รคู้ า่ ของสิง่ นั้น
เอาแตพ่ รำ่ บน่ อาลยั ถงึ สิ่งที่ไม่ไดม้ าเปน็ วรรคเป็นเวร

ความไม่รแู้ บบมนษุ ย์
ทำให้ไม่ได้เหน็ จนชว่ั ชีวิตวา่ ทพี่ ลาดน้ัน
พลาดจากสุขหรอื ทุกข์กันแน่
หรอื แคเ่ สยี ดาย
โดยไมร่ ู้วา่ จริงๆ แลว้ อาจเฝา้ เสยี ดายนรก
ท่อี ุตสา่ หเ์ ฉี่ยวผ่านชวี ิตไปได้แล้ว

หดั สรา้ งสรรค์
อันเกดิ จากการพลาดสิง่ หนึ่งไป
แลว้ ชีวติ จะสอนใหค้ ณุ รวู้ ่า
สงิ่ ทนี่ า่ เสยี ดายจรงิ ๆ
คอื การพลาดชวี ติ ดีๆ

ทีม่ คี วามสามารถมองเห็น
เส้นทางใหมจ่ ากการหกั เลย้ี วทางอารมณ์
ทุกความพลาด
มีเสน้ ทางใหมต่ ามมาเสมอ
คณุ มองเห็นหรอื เปลา่ ?

- ดงั ตฤณ -

03. ขอ้ เทจ็ จริงเก่ียวกบั ความสขุ

ชาวโลกแสวงหาความสุข และพยายามหาสูตรของความสุข

แตค่ วามสขุ ไมน่ า่ จะมสี ูตรสำเรจ็ เพราะความสุขเป็นเร่อื งอตั วิสยั ในเรือ่ ง
และสภาวะเดียวกนั แท้ๆ คนหน่ึงอาจเปน็ ทุกข์ อีกคนหนึ่งมคี วามสุข

อย่างไรกต็ าม จากประสบการณ์ของคนจำนวนมาก เราพอรวบรวม
ข้อเทจ็ จริงเกยี่ วกบั ความสขุ ได้ดงั ตอ่ ไปนี้

เราอาจมคี วามสขุ ไดจ้ ากส่งิ ของและเหตุการณท์ ไี มช่ อบ หรือไม่นา่ จะสขุ
เจ็บปว่ ยก็สขุ ได้ ทำงานหนักก็สุขได้

สขุ หรอื ทกุ ขอ์ ยูท่ มี่ ุมมองและทศั นคติ เร่ืองเดยี วกันคนหนงึ่ ทกุ ข์ อกี คน
หน่ึงไม่ทุกข์

สขุ เลก็ ๆ บ่อยๆ อาจดีกว่าสขุ ใหญๆ่ ครงั้ เดียว

ความสุขไมจ่ ีรงั เชน่ เดยี วกนั ความทกุ ขก์ ็ไมด่ ำรงอยตู่ ลอดกาล

คนเราไม่ตอ้ งสุขเร่ืองเดยี วกัน วิธีเดยี วกนั สถานทีเ่ ดียวกัน

ความสขุ เกดิ ข้นึ ณ ปจั จบุ นั ขณะเสมอ แมค้ ดิ เร่ืองอดีตหรืออนาคตท่ีทำ
ใหเ้ ราร้สู กึ สุข กเ็ กดิ ขนึ้ ณ ปจั จบุ ัน

การทำใหค้ นอืน่ มคี วามสขุ จะทำใหเ้ ราสุขดว้ ย

คนมคี วามสขุ สามารถมีความสุขแทบทกุ ชั่วขณะของชวี ติ ไม่ว่าโลกจะ
ส่องสวา่ งหรอื หมน่ หมอง
รบั ความจริงแล้วปรบั ตวั กอ็ าจสุขได้
อย่าคาดหวงั ความสขุ แบบใหญๆ่

- วนิ ทร์ เลยี ววารณิ -

04. ฮาวทูเท เทอยา่ งไรไม่มฟู เป็นวงกลม

เราอาจไมไ่ ด้รู้สึกเสียดายเคา้
มากไปกวา่ เสียดายเวลาช่วงเวลาทเ่ี คยไดอ้ ยู่ด้วยกัน

เราเสยี ดายบทสนทนาเหลา่ นัน้
เสยี ดายความทรงจำทมี่ ันมีคา่ กบั ความรู้สึก
จนเราไมอ่ ยากเสยี อะไรไปอกี เลย

นั่นเลยทำให้สดุ ท้าย มนั ทำใหเ้ ราเป็นคนเก็บ
เรายังเก็บทุกอยา่ งไว้ในความทรงจำ
บางครั้งก็ไปหยิบหาเอามาเพ่มิ
เติมวตั ถดุ บิ ใหมๆ่ ให้ปจั จบุ ันมันวา้ วนุ่

คนที่เดนิ ถือความทรงจำอยตู่ ลอดเวลา
ไม่วา่ จะดหี รอื ไมด่ ี

มนั ก็หนักสมอง หนกั หัวใจอยเู่ หมือนกันนะ

ถา้ ไมร่ ู้จกั เทความรสู้ ึกทไ่ี มจ่ ำเปน็ กับชีวิตออกไปบา้ ง
แลว้ เมื่อไหร่เราจะสามารถเดินหน้าตอ่ ไปได้สักที

เรื่องของความรกั เนี่ย ใครไมไ่ ดอ้ ยูใ่ นอารมณน์ ้นั มักไมค่ อ่ ยอนิ
รวมถึงเรือ่ งของการเลกิ ราก็ดว้ ย

ไมค่ ่อยมีใครเขา้ ใจความรสู้ ึกของความรกั หรอื การเลิกราของคนอนื่
จนกระทง่ั มันเกดิ ขนึ้ กับตวั เราเอง

อาการพวกเจ็บหนา้ อก มอี สัน่ ควบคมุ อารมณ์ไมไ่ ด้
ร้องไห้ไมอ่ อก ความรสู้ ึกท่เี หมอื นโดนอะไรเข้ามากรดี ขา้ งในใจ แบบท่ี
แหวกออกมาก็ไม่พบอะไร
นอกจากหวั ใจที่มนั บอบช้ำจากการกระทำของตวั เอง และใครอีกคน

โตมาขนาดน้ีแล้ว ผมกไ็ ม่ได้มีความรกั มาแคค่ รั้งเดียว
พอพดู แบบนแ้ี ล้วมนั กพ็ อจะบอกเปน็ กลายๆ ได้เหมอื นกนั นะว่า
เรอ่ื งท่ีกำลงั เจออยูก่ เ็ ป็นความรกั อกี คร้งั หนงึ่ ที่มนั กำลงั ล่มสลาย แล้วยงั
ไม่ผา่ นไป แตพ่ อผา่ นไปได้ มันกก็ ลายเป็นอกี เรอ่ื งทีม่ องกลับมาแล้วมัน
จะไม่มคี วามรสู้ กึ เขา้ มาปะปนดว้ ย

ประเดน็ คอื มนั ยงั ไมผ่ ่านไปสกั ทนี ่ีแหละ

โดนเค้าเทมาแลว้
แต่เราก็ยงั เทความร้สู ึกทเี่ ออ่ ล้นออกมาไมไ่ ด้
ทกุ วันทุกคืนแทบจะจมมหาสมทุ รนำ้ ตาตายฃ
ถา้ ชว่ งทแี่ ผลสดหนอ่ ยกจ็ ะฟมู ฟายมากหน่อย
พอโตข้นึ มาหนอ่ ย ระดับความฟมู ฟายเรามนั กอ็ าจจะไมไ่ ดเ้ บอรใ์ หญ่
เทา่ แตก่ อ่ นแล้ว แต่ความไม่เบอรใ์ หญใ่ นการแสดงออกไปนแ่ี หละ
ท่ีมนั ทำใหข้ า้ งในมนั โคตรจะอึดอัด

เพราะทุกวันต้องทำตัวปกติ เหมอื นไมไ่ ดม้ อี ะไรเกิดข้นึ
เรยี กว่าไมไ่ ด้ร้องใหเ้ บอร์ใหญ่ แต่แสดงว่าตวั เองปกติได้เกนิ เบอรเ์ อา
มากๆ

เปน็ เรอ่ื งยากนะครับท่ีเราจะเทความรสู้ กึ ดๆี ความเสยี ใจ ความเศรา้
ออกไปในความคดิ ได้

ผมเลยมานัง่ คุยกบั ตัวเองว่า
ผมมีวธิ ีคดิ ยงั ไงบา้ ง ทีจ่ ะค่อยๆ รินเอาความรู้สกึ ความทรงจำเหลา่ นน้ั
ออกมา ไมใ่ หส้ ่งผลกระทบกับตวั ผมในวันถัดๆ ไป
ผมไม่เชื่อนะว่า สุดทา้ ยแล้วเราจะเทมนั ออกไปจนหมด
เพราะบางวนั เรากต็ กั มนั กลบั เขา้ ไปอกี

แต่ถา้ การมชี วี ิตอยคู่ อื การเยียวยาใหต้ วั เองดขี นึ้ กวา่ เมอ่ื วาน
ถ้าทำได้ดีกว่าเดมิ วนั ละ หนึ่งเปอร์เซ็นต์
นนั่ ก็นา่ จะทำให้คอ่ ยๆ ดีขน้ึ ในระยะยาว
พอครบรอ้ ยวัน กร็ ้อยเปอรเ์ ซน็ ต์
ทำบุญครบรอ้ ยวนั กันไปเลยแบบนี้

ต้องไมเ่ ติมเร่อื งใหมเ่ ข้าไปเพิม่
ผมมาสังเกตตวั เองจากการท่ีเลกิ กบั แฟนคนแรกๆ นา่ จะเมอ่ื สิบปกี ่อน
แน่นนอนวา่ ตอนก่อน ชีวิตเราไม่ได้ออนไลน์กันขนาดนี้
การเลิกรา มนั คอื การแยกทางกนั จรงิ ๆ

เราแทบไมไ่ ดร้ บั รเู้ รือ่ งราวของเคา้ เขา้ มาเพิ่มในชวี ติ เลย
เราตา่ งหายจากกนั แรกๆ มันก็เจ็บเหมือนกันน่นั แหละ
แต่การไมไ่ ดพ้ บ ไมไ่ ดร้ บั รู้ ไมไ่ ดเ้ ตมิ อะไรเข้ามาเพ่มิ
ทำให้ผมไม่ตอ้ งมี material ใหมๆ่ เข้าไปสรา้ งเร่อื งสร้างราว
ให้ทกุ ๆ วนั ตอ้ งไปโฟกัสกบั เค้าคนเดิม

แตท่ ุกวนั นชี้ ีวิตมันงา่ ย
โลกของเคา้ มันอยใู่ นมือเรา
หมายถงึ แคโ่ ลกที่เค้าอยากใหเ้ หน็ นะ
โลกของเค้าจรงิ ๆ คือเค้าไลเ่ ราออกมาแลว้

ตอนนี้เราแยกทาง เราจบ
แต่โลกของเค้าและเรายังคงออนไลน์
รอคอยใหน้ ิ้วโปง้ ขา้ งทเี่ ราถนัด แตะเขา้ ไปดอู ีกครั้ง

เราสรา้ งแอค็ หลุม แอบเขา้ ไปสอ่ งแฟนเกา่
หวังเพ่ือจะไปดวู ่าชีวิตยงั สขุ สบายดีอยมู่ ้ัย
เตมิ ความร้สู ึกทขี่ าดหาย แต่พอเห็นแลว้ กลับรู้สึกวา่ เราขาดมาก
กว่าเดมิ

เราอพั เดทสตอรี่ไอจี ทำเหมือนชวี ติ โอเค แต่ในใจลกึ ๆ กแ็ อบคิดว่าเคา้
จะเข้ามาสอ่ งดว้ ยรเึ ปล่า

มนั เป็นพฤติกรรมที่โคตรประหลาดทส่ี ุดเทา่ ทผี่ มเคยทำมาเลย

ผมถามตวั เองตลอดเลยนะวา่ ทำไรอะ เหงาหรอ ?

กดเข้าไปดแู ลว้ ไดอ้ ะไร กดเขา้ ไปแล้วมนั ทำใหเ้ รารู้สึกดขี ้นึ จรงิ ๆ ใชม่ ั้ย
มนั มคี วามอยากรู้และไมอ่ ยากรเู้ ข้ามาผสม
เหมอื นมนั มีสญั ชาตญาณว่า เคา้ ต้องกำลังทำสิ่งนอ้ี ยูแ่ น่ๆ
กูอยากร้มู าก แต่พอได้รูแ้ ลว้ ยังไงตอ่
การที่ไม่ร้มู าแลว้ สองสามอาทติ ย์ แล้วกลับมาดวู นั นี้
ทำให้ระยะทางท่เี ยียวยา มนั หดกลับไปทเี่ ดมิ เลยนะ

การไมร่ ู้เพมิ่ มันคือลาภอนั ประเสริฐของผู้ทต่ี ้องมาน่งั เยียวยาตวั เองเลย
นะ

จรงิ ๆ มนั ควรมีหนงั สอื ฮาวทู ไม่ stalker ชวี ิตแฟนเก่านะ
คือเหมือนเราเขา้ ทวิตเตอรแ์ ล้วตามแฮชแทก็ ใตเ้ ตยี งดารา
แต่มันคอื แฟนเก่าเรา เราไถดูจนกว่าจะพอใจ
แลว้ ก็คน้ พบว่า มนั ไมไ่ ด้ทำใหช้ วี ิตเราดีขนึ้ กว่าเดมิ เลย

ผมเลยบอกตัวเองว่า
ไม่เทนะ แต่ไมต่ กั เอามาเพ่มิ
คอ่ ยๆ ทำ ถ้ารูส้ กึ ว่าอยากรู้ ไปหาอะไรทำ วางโทรศพั ท์
อยา่ ไปอยู่กับมันมากโทรศัพท์ เวลาอกหัก
ไมม่ ีอะไรในน้นั เลยทจี่ ะทำให้เราดขี ้ึน

บางคร้งั มันเปน็ ความเหมาะ ไม่เหมาะเหมอื นกันนะ
เหมาะในที่น้หี มายถงึ

เคา้ ไมเ่ หมาะทจี่ ะมาอย่ใู นชวี ติ ของเราอกี แล้ว
สว่ นใหญ่ความคิดแบบน้มี ันจะเกดิ ขน้ึ กต็ อ่ เม่ือ
เราไดเ้ จอกับเหตุการณ์ทมี่ ันสะทอ้ น หรือพิสูจนไ์ ดว้ ่า
ช่วงเวลาท่ีเราตกตำ่ หรือชว่ งเวลาท่ีเรามองวา่ เคา้ คือคนทจ่ี ะตอ้ งผา่ น
มนั ไปกบั เราให้ได้

จริงๆกไ็ ม่ต้องทำอะไรเลยนะ ทีบ่ อกวา่ อยากใหผ้ า่ นไปดว้ ยกัน
บางทีก็แคอ่ ยากใหอ้ ยูข่ า้ งๆ อยากให้คอยใหก้ ำลงั ใจ
ไม่ตอ้ งพูดอะไรก็ได้ แต่คือเขา้ ใจแววตาทีม่ นั เขา้ ใจกัน

จะเอาอะไรกับคนท่ไี มไ่ ดร้ กั แลว้
จะเอาอะไรกบั คนทไ่ี มไ่ ดส้ นใจ ในความเปน็ ไปของชวี ติ เราแลว้

ผมถามตวั เองแบบนน้ี ะ

พอเรารู้วา่ สุดท้ายแลว้ เราเองกต็ อ้ งเดนิ ออกมา
นนั้ กห็ มายความว่า เราตา่ งไม่ไดเ้ หมาะสมกนั อกี ต่อไปแล้ว

เค้าก็ไม่ได้เหมาะทจี่ ะมาเป็น ใครสกั คนทเ่ี ราควรใหค้ วามสำคญั
แลว้ เราควรดใี จมัย้ ท่ีคนทีไ่ มเ่ หมาะสมได้ออกจากชีวิตเราแล้ว

เราควรรู้สกึ ดีนะ ถึงแมม้ นั จะยอมรับความจริงได้ยาก

แต่ถ้าวันท่เี รามีสตมิ ากพอ เราจะเขา้ ใจว่าการจากไปของคนทไี่ มส่ ำคญั
มนั สำคญั กบั ชวี ิตเราจริงๆ

พอผมคิดแบบน้นั ได้ ผมก็จะฟมู ฟายกบั มนั น้อยลง

อีกอยา่ งหนง่ึ ท่ผี มคดิ ไดค้ อื มันมีเพ่อื นสนทิ ผมคนนงึ
สง่ ขอ้ ความมาจากหนงั สือเลม่ นงึ
ที่ไมร่ ู้ว่ามันไปแอบอา่ นมาในรา้ นหนังสือรปึ า่ วนะ
เขียนไวป้ ระมานวา่
การท่เี ราเสยี คนท่ีไมไ่ ดร้ ักเราไป
เราไม่ควรเสียใจนะ คนที่ควรเสียใจ
คือคนที่เค้าเสีคนทร่ี กั เคา้ มากๆ ไปมากกว่า

มนั กจ็ ริง ทำไมเราถึงเศรา้ กบั การจากไปของคนทไ่ี มไ่ ดร้ ักเรา
เคา้ รปึ ่าวทตี่ ้องเสียใจ ที่คนที่รักเค้ามากทสี่ ุดคนนงึ ไดห้ ายไปจากชวี ติ
เคา้

แต่กน็ ะ เขาไมไ่ ด้รสู้ กึ อะไรเทา่ ไหร่หรอก
นั้นเป็นคำถามตอ่ วา่ แล้วทำไมเราตอ้ งรู้สึกอะไรต่อไปดว้ ย

เราทกุ คนตา่ งมเี หตผุ ลตอบรบั การกระทำของตัวเอง

ประโยคนี้ทำใหผ้ มคิดข้นึ มาไดว้ า่
ทุกวันท่ผี มยังมฟู ออนตอ่ ไปไมไ่ ด้

เพราะผมไมเ่ คยยอมรบั ในเหตผุ ลการจากไปของเคา้ เลย
ผมใช้เหตผุ ลของตัวเองเป็นท่ตี ัง้
แลว้ ถามตวั เองตลอดว่า เหตุผลของผมมนั ดพี อม้ัย

ที่จะทำใหเ้ คา้ อยู่
ทง้ั ๆ ท่ีเราต่างมีเหตผุ ลของตัวเอง

วนั ที่เรารกั กันนั้นแหละเหตุผลของเราไมใ่ นทศิ ทางเดียวกนั
แต่วนั ทีเ่ หตผุ ลของการมอี ย่มู ันไม่เหมอื นเดิมแลว้
เราเองก็ควรยอมรับความจริงในเหตผุ ลของเคา้
มนั ไมใ่ ชค่ วามผดิ ใครเลย ผมเองก็ไม่ไดอ้ ยากพูดวา่
การท่ีเรายังเศร้าอยู่ มนั เปน็ เพราะเค้า
เพราะต้งั แต่เค้าเดนิ จากไป
เคา้ ก็ไม่ได้ทำอะไรเพ่ิมเติมแล้ว
เราเองต่างหากท่ยี ังทำให้ตวั เองรูส้ ึกไดต้ ลอดเวลา

เราตา่ งมเี หตุผลล
แตไ่ มใ่ ช่วา่ เหตผุ ลของเราจะทำให้เค้าอยกู่ บั เราไดเ้ สมอ

ถ้าเหตุผลของเค้าไมใ่ ช่เราอีกตอ่ ไปแล้ว
เหตผุ ลของเรามชี วี ติ อยูต่ อ่ มนั ก็คอื ตอ้ งเป็นเราจรงิ ๆ แล้วละ

ไมไ่ ดพ้ ดู ใหเ้ ศร้าเลยนะ
พอผมคิดได้ ผมเทความรูส้ กึ ออกไปได้อีกเยอะเลยนะ

คือสว่ นตัวคดิ ว่า เออ กูเองนิหวา่ ท่ไี ม่รู้จกั โต
ไมร่ จู้ ักยอมรับเหตุผลคนอนื่
กม็ นั ไม่ใชแ่ ล้ว ก็ตอ้ งไม่ใชร่ ปึ ่าว ตีโพยตีพาย
ยอมรับความจรงิ กับเหตผุ ลนน้ั แลว้ นะ

ไมใ่ ชว่ า่ ไมเ่ จบ็ แตเ่ จ็บน้อยกวา่ การไมเ่ ช่อื ว่านั้นคอื ความจรงิ มากกวา่
การเทความรู้สกึ ของตัวเองหลังการเลกิ รามันเปน็ เกมส์ตอ่
จุดเราคอ่ ยๆ ลากตวั เองไปจากจดุ ๆ นึง ค่อยๆ ไปอีกจดุ นงึ
จดุ ที่ไมไ่ ดไ้ กลจากจดุ แรกหรอก เผลอๆ มนั เหล่อื มกนั ด้วยซ้ำ

แต่การคอ่ ยๆ เอาตวั เองออกจากทุกอยา่ งท่ีจะทำใหเ้ ราจมอยบู่ อ่ นำ้ ท่ี
เตม็ ไปดว้ ยนำ้ ตากับความทรงจำ
กม็ ีแต่ทำใหเ้ ราหมดอาลัยตายอยาก

ผมว่าช่วงที่ยากท่ีสุดในการข้ามผา่ นการถกู เท การเลิกราเนี่ย
มนั คือชว่ งของการรับความจริงนะ ว่าทุกอย่างมนั จบ มนั เกมแล้ว
คือเรารแู้ หละวา่ มันจบ แตใ่ นใจเรามนั ไมเ่ ลกิ คิด ไมเ่ ลกิ เอาภาพเก่าๆ
มาวนฉาย

ผมวา่ มนั เปน็ ขั้นตอนปกติของการสูญเสยี นะ
แต่ถ้าเราไมห่ ยุดที่เติมอะไรเข้าไปใหมอ่ ย่างท่ผี มเล่าไป
ข้ันตอนนม้ี นั ก็จะดำเนนิ ตอ่ ไปเรอ่ื ยๆ แบบที่ไม่ไดไ้ ปยงั ขนั้ ถัดไปสกั ที

คอื ส่วนตวั คิดว่า การอกหกั อะไรแบบนี้มันน่าจะมี Stage ของมันนะ
แบบชว่ งแรก ชว่ งแผลสด ก็จะแสบหนอ่ ย รอ้ งดงั หนอ่ ย
ชว่ งถัดมากช็ ่วงท่ีร้องเบาลงแล้ว แตก่ ็ยงั อ่อนไหว
มอี ะไรมากระตนุ้ จะทำใหก้ ลบั มาแบบแรกได้
ชว่ งท่ีสามกน็ า่ จะเปน็ ช่วงที่เราเรม่ิ มสี ตมิ ากข้ึน
ที่จะจับความคดิ ตัวเองท่ีมนั ดิน้ ไปด้นิ มา เร่มิ โฟกัสส่ิงอื่น
ที่ทำให้เรามคี วามสุขได้ หรอื เร่ิมท่จี ะสงั เกตไดว้ ่า สอง Stage ทผ่ี า่ นมา
ไมไ่ ดท้ ำใหเ้ รามูฟออนตอ่ ไปไดจ้ รงิ ๆ
ชว่ งทส่ี ี่ผมคดิ ว่าเปน็ ช่วงทเี่ ราหนั กลบั มาดแู ลตัวเอง

คือพดู แบบนีแ้ ล้วมนั เหมอื นอยา่ งทค่ี นอน่ื เค้าบอกๆ กันวา่ เออ ต้องรัก
ตัวเองนะ แตป่ ระโยคนี้มันพูดงา่ ยมากเลยนะ ผมกพ็ ดู ได้
คณุ จะมฟู ออนเหรอ แกต้องรักตวั เองนะเวย้
แต่ถา้ เรายังไม่ร้สู ึกแบบน้ันกับตวั เองจรงิ ๆ
เราจะทำไม่ได้

บางทกี ต็ ้องถามตวั เองตอ่ นะว่า
ถ้ารกั ตวั เอง ดูแลตัวเอง ทมุ่ เทกบั ตวั เองได้มากเท่ากบั ท่ที มุ่ เทให้กบั เคา้
คนน้ัน เราจะเปน็ คนที่นา่ อิจฉาทส่ี ดุ แล้ว

นานแค่ไหนแลว้ ท่ีพลงั ความคดิ ทมี่ หี มดไปกับการทมุ่ เทกับ
คนทไี่ มไ่ ด้รกั เราแล้ว
นานแคไ่ หนแล้วทนี่ อนไม่หลับ เพราะเร่ืองราวตา่ งๆ

มนั วนเวียงมาทุกครงั้ ที่หลับตา

ผมไมค่ ดิ หรอกวา่ การที่คณุ อ่านสง่ิ ท่ีผมเขยี นในตอนนแี้ ล้วมนั จะทำให้
คณุ เทความรู้สกึ ของตวั เองไปได้
แบบที่ไมก่ ลบั มมฟู ออนเป็นวงกลมอกี
แตก่ ารขา้ มผ่านการอกหักมนั คอื การเล่นเกมต่อจดุ
พาตวั เองไปยงั จดุ ต่อไป จดุ ไหนยนื แล้วไมแ่ ฮปป้ี ก็ยา้ ยจุด
อยา่ คาดหวังวา่ การทำอะไรเดมิ ๆ เข้าไปดูแบบเดมิ คิดแบบเดมิ
วนเวยี นกับอะไรแบบเดมิ จะทำใหเ้ ราพบผลลพั ธ์ใหม่

ถา้ อยากออกจากวังวงน้ี
กต็ อ้ งคอ่ ยๆ เทความรสู้ ึกเก่าๆ ท้งิ ไป

ถา้ ยังไม่พรอ้ มกค็ ่อยๆ ริน
จะได้ไมอ่ าฟเตอรช์ ็อคมาก

ขดี เส้นในหัวตัวเองทกุ ๆ วัน
วา่ วนั นี้ความทรงจำเกา่ ๆ มันลดตำ่ ลงไปถงึ ขดี ไหนแลว้
ถา้ ไม่ตกั มาเพ่มิ
สกั วันมนั ก็ตอ้ งหมดแหละ

- เพจ บันทึกนกึ ขน้ึ ได้ -