งานชิ้นที่-4-ละครตะวันตก 2

นายทศพร วรรณคา 3045611013
คณะศิลปศึกษา สาขานาฏศิลป์ ไทย

งานชิ้นท่ี 4

รายวิชาการละครตะวันตก(30122014)

1 ใหน้ ักศึกษา ตั้งคำถาม และ คำตอบ คนละ 5ข้อ
1.ในยคุ ทองของการละครองั กฤษมกี ารใชโ้ รงละครกี่แบบ อะไรบ้าง
ตอบ ในยุคทองของการละครองั กฤษมีการใชโ้ รงละคร 2 แบบ
1. โรงละครสาธารณะ (Public Theatre)
2. โรงละครไปรเวท (Privats Theatre )
2. ลกั ษณะโดยรวมของโรงละครในองั กฤษเป็นอย่างไร
ตอบ โรงละครในองั กฤษเป็นโรงละครกลางแจ้งไม่มีหลงั คาและจัดแสดงโรงละครในช่วงบ่ายโดยใชแ้ สง

ธรรมชาติจากดวงอาทติ ย์ เวทีจะยืน่ เขา้ ไปในสนามหญ้า โดยมหี น้ากว้างประมาณ 43 ฟุต ยาว 27/ ฟตุ ผดู้ ู
สามารถยืนลอ้ มเวทไี ด้ 3 ดา้ น ส่วนยืนใกล้เวทจี ะมีราคาถูกท่ีสดุ ด้านหลงั และข้าง ๆ ของเวทีจะมี ท่นี ่ังทำเปน็
ระเบียงยาว (gauenes) ลอ้ มเป็นรูปเกอื กมา้ อยู่ มี 3 ชน้ั (ดัดแปลงมาจากรบุ แบบของโรงสหู้ ม)ี เป็นทน่ี งั่ ของผู้
ดูทีม่ รี าคาแพงขน้ึ ส่วนทรี่ าคาแพงที่สดุ คือ Lord's Room ซงึ่ อยดู่ ้านหลังเวทีพอดี เปน็ ท่ี ๆ สามารถดลู ะครได้
ใกลช้ ดิ และ สามารถใหค้ นอน่ื เห็นผดู้ ูที่นัง่ อยู่ตรงนน้ั ไดช้ ัดเจนด้วยในเวลาเดยี วกัน

เวทจี ะมมี า่ นกัน้ ตรงด้านหลงั และจะมกี ารวาดภาพฉากบทมานซึ่งสามารถดึงเปลีย่ นได้ ในส่วนของการ
ตกแตง่ ฉากจะมีไมม่ าก เชน่ มกี ารใชโ้ ตะ๊ และเกา้ อี้แทนบา้ น การใช้บลั ลงั ก์แทนวัง หรือการใชต้ น้ ไม้ปลอมสอง
ถงึ สามต้นแทนป่า เปน็ ตน้

การเปล่ียนฉาก จะแสดงให้เหน็ ดว้ ยการเขา้ ออกของตวั ละคร ละครไมม่ กี ารปดิ มา่ นจึงดำเนนิ ตอ่ เรื่องไป
เรอ่ื ยๆ โดยใช้บทเป็นตวั ช่วย

เวทจี ะมีชอ่ งที่เปดิ ลงไปใต้เวทไี ดเ้ รยี กว่า Trap เวทจี ะเป็นส่วนท่ีเรยี กวา่ นรก Hell เป็นส่วนทีใ่ หป้ ีศาจ
หรอื วิญญาณออกมาและหายตัวไป สว่ นเหนอื เวทตี รงเพดานข้างบนจะเรยี กว่าสวรรค์ Heaven ซึ่งมรี อกท่ีฉาย
ชักเทวดาลงมาได้ และวาดเปน็ รูปท้องฟ้า และจักรราศี (ได้รบั อิทธพิ ลเวทีละครศาสนาในยคุ กลาง)

ในส่วนของเสยี งประกอบการแสดง จะมกี ารทำเสียงประกอบด้วยอุปกรณ์ง่ายงา่ ย เช่นในการเคาะ
กระทะทำเปน็ เสียงฟ้าร้อง หรอื การใชเ้ สยี งระฆงั ชว่ ยบอกเวลา ในส่วนของการใชเ้ ทคนิคประกอบการแสดงมี
การจุดดอกไมไ้ ฟทำเปน็ ฟา้ ผา่

3. โรงละครสาธารณะ (Public Theatre) ในยคุ ทองของอังกฤษมีลักษณะอย่างไร
ตอบ โรงละครสาธารณะ เป็นโรงละครกลางแจ้ง กล่าวคือ มีส่วนท่ีเปิดโล่งอยู่มากกว่า ส่วนที่อยู่ใต้

ชายคา มีโรงละครสาธารณะอยา่ งน้อย 8 แห่งท่ีสร้างข้นึ ก่อน ค.ศ. 1615 แต่ละแห่งน่าจะมีรายละเอียดและ

นายทศพร วรรณคา 3045611013
คณะศลิ ปศึกษา สาขานาฏศิลป์ ไทย

รูปลักษณะที่แตกต่างกนั อยา่ งมาก โดยเฉพาะขนาดที่ใหญ่ท่ีสดุ บรรจุคนได้ ระหว่าง 2.000-3.000 คน รปู ทรง
ของตัวอาคารก็แตกตา่ งกนั ไป มีท้ังท่ีเปน็ ทรงกลม ทรงจัตุรัส ทรงหา้ เหลย่ี ม และทรงแปดเหล่ียม แตล่ ักษณะ
ใหญ่ ๆ ทค่ี ล้ายคลึงกนั ในการวางรปู คือ

มลี านกว้างตรงกลางโรงละครซ่งึ ไมม่ หี ลงั คา ลอ้ มรอบสามด้านด้วยที่นง่ั คนดเู ปน็ ชนั้ ๆ 3 ช้ัน ซอ้ นกัน
อยู่ สว่ นนี้มหี ลังคาและเป็นส่วนท่กี ำหนดรูปทรงภายนอกของตวั โรงละครวา่ จะเป็นทรงกลม ทรงจตั ุรัส ทรงห้า
เหลี่ยม หรือทรงแปดเหลย่ี ม

เวทียกสูงจากพ้ืน (ประมาณ 4-6 ฟตุ ) ย่ืนออกไปตรงกลางลาน เป็นบรเิ วณหลกั ที่ใช้เป็นท่ีแสดง คนดู
สามารถยืนดูไดจ้ าก 3 ด้าน เวทนี ี้ติดอยู่กับตา้ นหลงั ซ่ึงมีเสาและประตทู างเขา้ ออกของนกั แสดง และมีบริเวณ
แสดงสูงข้ึนไปอีกชัน้ หรือสองช้ัน การตกแต่งฉากคงจะมีน้อยมากหรือไมม่ ีเลย นอกจากจะใช้เครื่องประกอบ
ฉากบางช้นั ซง่ึ สามารถยกเคล่ือนออกไปได้ง่าย

4. โรงละครไปรเวท (Privats Theatre )ในยคุ ทองของอังกฤษมีลักษณะอย่างไร
ตอบ โรงละครไปรเวท อนั ที่จริงก็เป็นโรงละครที่เปิดให้คนทวั่ ไปชมเช่นเดยี วกบั โรงละครสาธารณะ

เพียงแต่มีขนาดเล็กกว่า จุคนดูได้น้อยกว่า เก็บค่าดูสูงกว่า และคนที่มาดูค่อนข้างจะอยู่ในระดับสูงกว่า โรง
ละครไปรเวทเปน็ โรงละครในรม่ กลา่ วคอื อยใู่ นตวั อาคารท่ีมีหลังคาปิด ลกั ษณะใหญ่ ๆ ของโรงละครในรม่ นก้ี ็
ไม่ต่างจากโรงละครสาธารณะนัก แตม่ ีขนาดเล็กกวา่ ราวครงึ่ หนงึ่ หรือหนึ่งในสเ่ี ท่านนั้ ไมม่ ีทย่ี นื ดู มแี ต่ทน่ี ั่งเป็น
แถวหน้าเวที และแถวเรียงล้อมอยู่ 3 ดา้ น เวทียกพ้นื โดยไมม่ ีกรอบโปรซีเนียม ฉากเบ้อื งหลังกค็ ล้ายคลงึ กบั โรง
ละครสารธารณะ

5.ในฝรัง่ เศสและอิตาลีโรงละครได้รับอทิ ธิพลมาจากรูปแบบอาคาร ของ โรงละครโรมนั แต่เปน็ การ
ใช้ฉากวาดแทนการสร้างอาคารจริง ส่วนต่าง ๆ อะไรบา้ ง ของเวทลี ะคร

ตอบ ในฝร่ังเศสและอิตาลีโรงละครได้รับอิทธิพลมาจากรปู แบบอาคาร ของ โรงละครโรมัน แต่เป็น
การใชฉ้ ากวาดแทนการสรา้ งอาคารจริง ซ่ึงมีสว่ นประกอบต่างๆดงั นี้

1. borders - เป็นม่านเหนือเวท์ เพ่ือความสวยงาม และ ซอ่ นไฟได้
2. proscenium arch - กรอบแบ่งระหวา่ งเวทดี ้านหน้าท่ีเป็นส่วนแสดง กับฉากด้านหลัง
3. apron (forestage) - การแสดงจะเลน่ ตัง้ แต่ปกี คหู่ นา้ สุด ถึง apron
4. wings - ปีก จัดวางไว้ข้างเวทีเป็นคู่ ๆ ทำจากผ้าขึงบนกรอบไม้ วาดภาพ (เช่นอาคาร) ที่จะนำ
สายตาไปสู่ฉากหลัง (back drop) พื้นของเวทีระหว่างปีกจะลาดขึ้นสู่ ฉากหลังเพ่ือนำสายตาและไม่ได้ใช้
สำหรบั เลน่
5. back drop - ฉากหลัง เป็นภาพวาดฉากที่สามารถเปล่ียนได้โดยใช้ล้อเลื่อนจากใต้เวที การวาด
ฉาก จะวาดจากจุดทมี่ ีมุมมองที่ดที ี่สุดในโรงละคร คือ ทท่ี ่ีกษัตริย์จะประทับ (ตรงกลาง) ทั้งน้ีนักแสดงมีฉาก

นายทศพร วรรณคา 3045611013
คณะศิลปศกึ ษา สาขานาฏศิลป์ ไทย

เป็นเพียง background เท่านั้น ได้ไม่ได้ใช้เป็นส่วนหน่ึงของการแสดง (environment)นักแสดงจะไม่เล่นกับ
ฉาก แต่จะเลน่ กับคนดู อาจมีบทเพียงแค่อา้ งถึงฉากว่า "ตรงนั้น บา้ นของข้า"
เทา่ นน้ั

2 หาคำศัพท์ -คำอา่ น-คำแปล ท่คี ิดว่าสำคญั ของเนอื้ หา การละครในยคุ ฟนื้ ฟศู ลิ ปะวิทยาการ Renaissance

ท่านละ 20คำ

ตอบ คำศัพท์ในเน้อื หาการละครในยคุ ฟนื้ ฟูศลิ ปะวทิ ยาการ Renaissance

คำศัพท์ คำอ่าน ความหมาย
Humanism ฮิว-แมน-น-ิ ซมั มนษุ ยนิยม
Age of Enlightenment เอจ-ออฟ-เอ็นไล-เด็ท-เมน ยคุ แหง่ การตรัสรู้

Miracle ม-ิ ลา-เคอ ปาฏหิ ารยิ ์

Morality โม-รา-นิ-ต้ี คณุ ธรรม
Jongleurs จง-เลอรส์ จงเลอรส์
ละครใบ้
Mime มาย ตัวละครในสตอ๊ ก
Stock characters สต๊อต-แค-แลค-เตอร์ เซเนกา้

Seneca เซ-เน-กา

Opera โอ-เป-รา ละครโอเปรา่

Commedia dell’ arte คอม-มเี ดยี -เดล-อารต์ นกั แสดงตลก
Stock สะ-ตอ๊ ก คลงั สนิ ค้า
Time ทาม
Trap แทรป เวลา
กบั ดัก

Improvisation เอน-โปร-ไวน์ การด้นสด

Back Drop แบลค็ -ด๊อฟ ฉากหลัง

Borders โบ-เดอะ พรมแดน
Place แพลส สถานที่
Action แอค-ชนั หนงั บู้
Plot พลอ็ ต โครงเรือ่ ง

Galleries แกล-เลอ-รี่ รปู ภาพ

นายทศพร วรรณคา 3045611013
คณะศลิ ปศกึ ษา สาขานาฏศลิ ป์ ไทย

3 บคุ คลสำคัญ ของการละคร ยุคฟ้ืนฟศู ลิ ปะวิทยาการ คนละ2ทา่ น
ตอบ
1. Christopher Marlowe

คริสโตเฟอร์ มารโ์ ลว์ (บพั ติศมา 26 กุมภาพนั ธ์ 1564, Canterbury , Kent , Eng. เสียชีวิต 30
พฤษภาคม 1593, ปทท์ ี่อยู่ใกลล้ อนดอน)กวอี ลิซาเบ ธและบรรพบุรษุ คนสำคัญท่ีสดุ ของเชกสเปยี รใ์ นละคร
องั กฤษซ่งึ เปน็ ที่สงั เกตโดยเฉพาะอยา่ งยิง่ สำหรับการกอ่ ต้งั ละครกลอนเปลา่
เหตใุ ด Christopher Marlowe จึงสำคัญ
ริสโตเฟอร์มาร์โลว์เปน็ ลซิ าเบธ กวแี ละวิลเลียมเชคสเปียของบรรพบรุ ษุ ทสี่ ำคัญที่สุดในภาษาองั กฤษ ละคร
เขาสงั เกตเห็นโดยเฉพาะอย่างยิง่ สำหรับการจัดตง้ั ของเขาในละคร กลอนเปลา่ ในอาชพี นักเขยี นบทละครท่ี
กนิ เวลานานกว่าหกปีความสำเร็จของ Marlowe น้ันมีหลากหลายและยอดเยยี่ ม

Christopher Marlowe ไดร้ ับการศึกษาที่ไหน?
เมื่อวนั ท่ี 14 มกราคม ค.ศ. 1579 ครสิ โตเฟอร์มาร์โลวเ์ ข้าเรียนท่ีคงิ สส์ คลู แคนเทอร์เบอรใี นฐานะนกั วิชาการ
หนึ่งปตี ่อมาเขากไ็ ป Corpus Christi วทิ ยาลัยเคมบรดิ จ์ Marlowe สำเรจ็ การศกึ ษาระดบั ปรญิ ญาตรี (1584)
และปรญิ ญาโท (1587) ท่ี Cambridge ในช่วงเวลานเ้ี ขายงั คิดวา่ จะถูกทำงานใน หนว่ ยสบื ราชการลบั ของ
Elizabeth I

นายทศพร วรรณคา 3045611013
คณะศลิ ปศึกษา สาขานาฏศิลป์ ไทย

Christopher Marlowe เขยี นอะไร
การเล่นทม่ี ีชื่อเสียงที่สุดริสโตเฟอร์มารโ์ ลวเ์ ปน็ ประวัติความเป็นมาของ Tragicall D. เฟาสตุส ละครเรือ่ งอื่น
ๆ ของเขาคอื Tamburlaine the Great ; โด้ราชนิ แี หง่ คาร์เธจ ; เอด็ เวิร์ดท่ีสอง ; การสังหารหม่ทู ี่ปารีส ;
และยวิ แห่งมอลตา มาร์โลวแ์ ปล Ovid ‘s Amores ( รกั ) และหนงั สอื ของLucan ‘s ฟาร์ มาจากภาษา
ละตินและเขียนบทกวพี ระเอก Leander

Christopher Marlowe เสยี ชีวิตอยา่ งไร?
ในวนั ที่ 30 พฤษภาคม 1593 คริสโตเฟอร์มาร์โลวถ์ ูกสังหารโดยอนิ แกรมฟรีเซอรใ์ น บรษิ ัท ทีน่ า่ สงสัยของนิ
โคลสั สเกรสและโรเบิรต์ โพลยี ท์ บ่ี า้ นพกั ในเดปตฟ์ อรด์ นอกลอนดอนซงึ่ พวกเขาใชเ้ วลาเกือบทั้งวนั และท่ไี หนก็
ถูกกลา่ วหาว่า การตอ่ สไู้ ดแ้ บง่ ออกระหว่างพวกเขาในเรอื่ งการเรยี กเก็บเงนิ

ช่วงต้นปี
Marlowe เปน็ ลกู คนที่สองและเปน็ ลูกชายคนโตของ John Marlowe ช่างทำรองเท้าของ Canterbury ไมม่ ี
ใครรเู้ รือ่ งการเรยี นครงั้ แรกของเขา แต่เมอ่ื วันท่ี 14 มกราคม ค.ศ. 1579 เขาเข้าเรียนท่ี King's School เมือง
Canterbury ในฐานะนักวิชาการ หนง่ึ ปีตอ่ มาเขาไปท่ี Corpus Christi College, Cambridge เขาไดร้ ับ
ปรญิ ญาศลิ ปศาสตรบ์ ณั ฑติ ในปี 1584 เขายงั คงพำนกั อย่ทู เ่ี คมบริดจซ์ งึ่ อาจหมายความว่าเขาตง้ั ใจจะรับคำสงั่
จากชาวองั กฤษ อยา่ งไรก็ตามในปี 1587 มหาวทิ ยาลยั ลังเลทจี่ ะให้ปรญิ ญาโทแกเ่ ขา ขอ้ สงสยั (ทเ่ี กดิ จากการ
ท่เี ขาขาดเรยี นจากมหาวิทยาลยั บอ่ ยครั้ง) เห็นได้ชดั ว่ามกี ารพกั ผอ่ นเมอื่ คณะองคมนตรีสง่ จดหมายแจง้ ว่าเขา
ได้รบั การวา่ จ้าง "ในเรอ่ื งท่ีแตะต้องผลประโยชน์ของประเทศของเขา" - เห็นได้ชดั ในหนว่ ยสืบราชการลบั ของ
Elizabeth I

ปสี ุดทา้ ยและอาชีพวรรณกรรม
หลังจากปี 1587 Marlowe อย่ใู นลอนดอนเขยี นบทให้กับโรงภาพยนตร์บางคร้ังกม็ ปี ญั หากบั เจ้าหน้าที่
เนือ่ งจากพฤติกรรมทรี่ นุ แรงและไมน่ ่าไว้วางใจของเขาและอาจมีส่วนร่วมในการรบั ราชการเป็นคร้งั คราว มาร์
โลว์ไดร้ บั ชอื่ เสียงท่ีอนั ตรายในเรอ่ื ง“ ความตำ่ ชา้ ” แตใ่ นสมัยของเอลิซาเบ ธ ที่ 1 อาจบ่งบอกถึงความคดิ เหน็
ทางศาสนาทไ่ี ม่ฝักใฝฝ่ ่ายใด ในทางเดนิ มรณะของโรเบริ ์ตกรนี , กรีนสท์ ่มี คี ณุ ค่าทางสติปัญญา,มารโ์ ลว์ถูก
เรียกว่า "นักขดู หนิ ปูนท่มี ีชอ่ื เสียง" และได้รับการตำหนเิ นื่องจากพูดเช่นเดยี วกับกรนี ว่า "ไมม่ พี ระเจา้ " และจาก
การศกึ ษา "มาชวิ เลยี นท่เี ป็นศตั รพู ืช Pollicie” มีหลักฐานเพมิ่ เตมิ เกย่ี วกับการนอกรีตของเขาโดยเฉพาะอย่าง
ยงิ่ ในการบอกเลิกเขาท่ีเขยี นโดยสายลับ Richard Baines และในจดหมายของThomas Kydเปน็ ผูด้ แู ลลอรด์

นายทศพร วรรณคา 3045611013
คณะศิลปศึกษา สาขานาฏศลิ ป์ ไทย

ในปี 1593 หลังจากการตายของ Marlowe Kyd กล่าวหาว่าเอกสารบางฉบบั “ ปฏิเสธเทพของพระเยซคู รสิ ต์”
ท่ีพบในหอ้ งของเขาเป็นของ Marlowe ซง่ึ เคยใช้ห้องรว่ มกนั เม่ือสองปกี ่อน ทัง้ Baines และ Kyd เสนอแนะ
เกีย่ วกบั ความตำ่ ชา้ ในส่วนของ Marlowe ในแงท่ ่ีเข้มงวดกว่าและมีความสุขอย่างต่อเนอ่ื งในการดหู มิน่ ศาสนา.
ไม่ว่าในกรณใี ดท่ี 18 พฤษภาคม 2136 องคมนตรไี ดอ้ อกคำส่ังให้จับกมุ Marlowe; สองวันต่อมากวไี ด้รับคำส่งั
ให้เขา้ ร่วมทกุ วนั ในเจา้ นายของพวกเขา "จนกว่าเขาจะได้รับใบอนญุ าตในทางตรงกนั ขา้ ม" อยา่ งไรกต็ ามใน
วันท่ี 30 พฤษภาคม Marlowe ถูกสงั หารโดย Ingram Frizer ใน บริษทั ที่น่าสงสยั ของ Nicholas Skeres
และ Robert Poley ท่บี า้ นทพ่ี กั ใน Deptford ซง่ึ พวกเขาใช้เวลาเกือบท้ังวนั และทไี่ หนกถ็ กู กล่าวหาการต่อสู้
เกดิ ขึ้น ระหวา่ งพวกเขามากกวา่ การเรียกเกบ็ เงิน

ในอาชพี นกั เขยี นบทละครทกี่ ินเวลานานกวา่ หกปคี วามสำเร็จของ Marlowe นน้ั มีหลากหลายและยอดเยยี่ ม
บางทกี ่อนออกจากเคมบรดิ จ์เขาได้เขยี นไปแล้วทมั เบอรเ์ ลนมหาราช (แบง่ เป็นสองส่วนทงั้ สองส่วนแสดงใน
ปลายปี 1587; เผยแพรป่ ี 1590) เกอื บจะแน่นอนในช่วงปีตอ่ มาของเคมบริดจ์ Marlowe ไดแ้ ปล Ovid’s
Amores ( The Loves ) และหนงั สอื เล่มแรกของ Lucan's Pharsaliaจากภาษาละติน เก่ยี วกับเวลานเี้ ขายงั
เขยี นบทละครDido, Queen of Carthage (ตีพมิ พใ์ นปี 1594 โดยเป็นผลงานร่วมกนั ของ Marlowe และ
Thomas Nashe) ดว้ ยการผลติ Tamburlaineเขาไดร้ บั การยอมรบั และเสียงชื่นชมและการเขียนบทละคร
กลายเปน็ ประเดน็ สำคญั ของเขาในอกี ไม่ก่ปี ขี า้ งหน้า ทงั้ สองส่วนของ Tamburlaineไดร้ บั การตพี ิมพ์โดยไม่
เปิดเผยตวั ในปี ค.ศ. 1590 และผจู้ ัดพมิ พ์ได้ละเว้นบางข้อความทีเ่ ขาพบวา่ ไม่เข้ากนั กับความกงั วลอยา่ งจริงจัง
ของบทละครทีม่ ีต่อประวตั ศิ าสตร์ ถึงกระนัน้ กต็ ามข้อความ Tamburlaine ทยี่ ังหลงเหลืออยู่ สามารถถอื ได้ว่า
เปน็ ของ Marlowe ไมม่ ีการตพี มิ พ์บทละครหรอื บทกวีหรอื บทแปลอืน่ ๆ ของเขาในชว่ งชีวิตของเขา บทกวี
Hero และ Leander ทีย่ ังสรา้ งไมเ่ สร็จ แตส่ วยงามของเขา- ซง่ึ เกอื บจะเปน็ บทกวีของเอลิซาเบธ ที่ไม่มเี ง่ือนไข
ท่ดี ที ส่ี ดุ นอกเหนือจากบทกวีทีผ่ ลิตโดย Edmund Spenser ปรากฏในปี 1598

นายทศพร วรรณคา 3045611013
คณะศลิ ปศกึ ษา สาขานาฏศลิ ป์ ไทย

2. William Shakespeare

วิลเลยี ม เชกสเปียร์ (อังกฤษ: William Shakespeare; รบั ศีล 26 เมษายน ค.ศ. 1564 - 23 เมษายน
ค.ศ. 1616[1]) เปน็ กวีและนกั เขยี นบทละครชาวอังกฤษ ไดร้ บั ยกย่องทวั่ ไปวา่ เปน็ นักเขียนผ้ยู ่ิงใหญ่ของวงการ
วรรณกรรมองั กฤษและของโลก[2] มกั เรยี กขานกนั ว่าเขาเปน็ กวีแห่งชาตขิ ององั กฤษ และ "Bard of Avon"
(กวีแหง่ เอวอน) งานเขียนของเขาทย่ี งั หลงเหลืออยู่ถงึ ปัจจุบนั ประกอบด้วยบทละคร 38 เร่อื ง กวีนพิ นธแ์ บบ
ซอนเน็ต 154 เร่ือง กวนี ิพนธ์อยา่ งยาว 2ลา้ น เรอื่ ง และบทกวแี บบอ่นื ๆ อกี หลายชดุ บทละครของเขาได้รับ
การแปลออกไปเป็นภาษาต่าง ๆ มากมาย และเปน็ ทีน่ ยิ มนำมาแสดงมากที่สุดในบรรดาบทละครท้ังหมด[3]

เชกสเปียรเ์ กดิ และเตบิ โตท่ีเมอื งสแตรทฟอร์ด รมิ แม่นำ้ เอวอน เมือ่ อายุ 18ปี เขาสมรสกับแอนน์ มบี ตุ รดว้ ยกนั
3 คนคอื ซูซานนา่ และฝาแฝด แฮมเน็ตกบั จดู ิธ ระหว่างช่วงปี ค.ศ. 1585- 1592 เขาประสบความสำเร็จใน
การเป็นนักแสดงในกรงุ ลอนดอนรวมถึงการเปน็ นกั เขยี น ได้ร่วมเป็นหุน้ สว่ นในคณะละครลอร์ดเชมเบอร์เลน
(Lord Chamberlain's Men) ซงึ่ ในภายหลงั มชี ื่อเสียงเปน็ ทร่ี ู้จกั ในชอ่ื King's Men เชกสเปยี ร์เกษียณตัวเอง
กลบั ไปยงั สแตรทฟอรด์ ในราวปี ค.ศ. 1613 และเสยี ชีวติ ในอกี สามปตี ่อมา ไมค่ อ่ ยมบี นั ทกึ ใดเก่ียวกับชีวิต
ส่วนตัวของเชกสเปยี ร์มากนกั จงึ มที ฤษฎมี ากมายทค่ี าดกนั ไปต่าง ๆ นานา เก่ียวกับชีวิตส่วนตวั ความเชื่อทาง
ศาสนา และแรงบนั ดาลใจในงานเขยี นของเขา

ผลงานท่ีมีช่อื เสียงสว่ นใหญข่ องเชกสเปียรป์ ระพนั ธ์ขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1590 ถงึ 1613 ในยุคแรก ๆ บทละคร
ของเขาจะเปน็ แนวชวนหัวและแนวอิงประวตั ศิ าสตร์ ซงึ่ เป็นแนวทางบทละครท่ีเปน็ ทนี่ ยิ มอย่างมากในชว่ ง

นายทศพร วรรณคา 3045611013
คณะศิลปศึกษา สาขานาฏศิลป์ ไทย

ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 ต่อมาเขาเขียนบทละครแนวโศกนาฏกรรมหลายเรื่อง รวมถงึ เร่ือง แฮมเล็ต King
Lear และ แม็คเบธ ซึง่ ถอื ว่าเปน็ บทละครตัวอยา่ งของวรรณกรรมองั กฤษ ในช่วงปลายของการทำงาน งาน
เขียนของเขาจะเปน็ แนวสุข-โศกนาฏกรรม (tragicomedies) หรอื แนวโรมานซ์ และยงั รว่ มมอื กับนกั เขียนบท
ละครคนอน่ื ๆ อกี มาก บทละครของเขาตีพิมพ์เผยแพรใ่ นหลายรปู แบบโดยมรี ายละเอยี ดและเนื้อหาต่าง ๆ
กันตลอดช่วงทเ่ี ขามีชวี ิตอยู่ ในปี ค.ศ. 1623 เพื่อนร่วมงานสองคนในคณะละครของเขาไดต้ ีพิมพห์ นังสอื "First
Folio" เป็นการรวบรวมงานเขยี นของเขาขึ้นเปน็ ครงั้ แรก ซ่งึ ไดบ้ รรจุบทละครที่ปจั จุบนั เชอื่ วา่ เปน็ งานเขยี น
ของเชกสเปยี ร์เอาไว้ทัง้ หมด (ขาดไปเพยี ง 2 เรื่อง)

ในยคุ สมยั ของเขา เชกสเปยี รเ์ ป็นกวแี ละนักเขียนบทละครทีไ่ ดร้ ับการยกย่องอยพู่ อตัว แต่เขาไดร้ ับการยกยอ่ ง
เป็นอย่างสูงเช่นในปัจจุบันนนี้ บั ตงั้ แตร่ าวคริสต์ศตวรรษท่ี 19 กวยี คุ โรแมนตกิ ยกย่องนบั ถือเชกสเปียรใ์ นฐานะ
อจั ฉริยะ ขณะทก่ี วยี คุ วคิ ตอเรียเคารพนบั ถอื เชกสเปียร์อยา่ งยง่ิ กระท่ัง จอร์จ เบอร์นารด์ ชอว์ เรยี กเขาวา่
Bardolatry (คำยกยอ่ งในทำนอง "จอมกว"ี หรอื "เทพแห่งกวี") ในคริสตศ์ ตวรรษท่ี 20 มกี ารดดั แปลงงาน
ประพนั ธ์ของเขาออกไปเป็นรูปแบบแนวทางใหม่ ๆ โดยเหลา่ นักวชิ าการและนกั แสดงมากมาย ผลงานของเขา
ยังคงเป็นทีน่ ิยมอย่างสูงจนถงึ ปจั จบุ นั และมีการแสดงออกในรปู แบบต่าง ๆ ในทกุ ประเทศทกุ วฒั นธรรมทั่วโลก
ลอนดอน และการอาชีพการละคร
ไม่ทราบแน่ชดั ว่า เชกสเปียร์เริ่มตน้ การประพันธ์ของเขาเมื่อใด แตม่ ีบนั ทกึ และการกลา่ วอา้ งถงึ ชื่อของเขาอยู่
ในรายการแสดง ทำให้ทราบวา่ บทละครของเขามีการแสดงอยใู่ นลอนดอนแลว้ ในราวปี ค.ศ. 1592 เขาเปน็ ที่
รูจ้ ักดีในกรุงลอนดอนจนกระทั่งนกั เขียนบทละคร โรเบริ ต์ กรนี ยงั เอย่ ถงึ นักวชิ าการส่วนมากเหน็ วา่ กรนี ระบุ
ชื่อเชกสเปียร์ในเชิงปรามาสวา่ เขาพยายามขยับฐานะของตวั ใหข้ ้นึ สงู กว่าท่คี วรจะเปน็ และพยายามตีเสมอ
นักเขียนผูไ้ ดร้ บั การศึกษาอยา่ งดีจากมหาวทิ ยาลัย เชน่ คริสโตเฟอร์ มารโ์ ลว์, โทมสั แนช รวมถงึ ตัวกรีนเอง

คำวา่ ร้ายของกรีนเปน็ หลักฐานอยา่ งแรกทรี่ ะบุถึงการงานอาชีพของเชกสเปียรเ์ กีย่ วกับการละคร นกั ศึกษา
ชีวประวตั ิเช่อื ว่าเขาน่าจะเร่ิมตน้ อาชีพของเขาในราวกลางคริสต์ทศวรรษ 1580 ก่อนการเอ่ยถึงของกรีน
เล็กน้อย หลงั จาก ค.ศ. 1594 บทละครของเชกสเปียร์กม็ ีการแสดงแตเ่ ฉพาะในคณะละคร Lord
Chamberlain's Men ซง่ึ เปน็ คณะละครทเ่ี หลา่ นกั แสดงรว่ มเป็นเจา้ ของเอง โดยเชกสเปยี รก์ เ็ ป็นหนุ้ ส่วนด้วย
ในเวลาตอ่ มาคณะละครนีก้ ลายเปน็ คณะท่ีมชี อื่ เสยี งโดง่ ดงั ท่ีสดุ ในกรงุ ลอนดอน หลังจากการสิน้ พระชนมข์ อง
สมเดจ็ พระราชินีเอลซิ าเบธ ในปี ค.ศ. 1603 คณะละครน้ไี ด้รับพระราชทานตราทะเบียนหลวงจากพระ
เจา้ อยหู่ ัวองค์ใหม่ คือพระเจา้ เจมส์ทหี่ น่งึ และเปล่ยี นช่อื คณะละครเปน็ King's Men

นายทศพร วรรณคา 3045611013
คณะศิลปศกึ ษา สาขานาฏศิลป์ ไทย

ปี ค.ศ. 1599 สมาชิกคณะละครกลมุ่ หนึง่ ไดส้ ร้างโรงละครของตวั เองขึน้ มาบนฝ่ังด้านใตข้ องแม่น้ำเทมส์
เรียกชอื่ โรงละครว่า "โรงละครโกลบ" ในปี ค.ศ. 1608 หุ้นส่วนกล่มุ นไี้ ด้เข้าควบคุมกิจการของโรงละคร
Blackfriars มบี ันทึกการซอื้ ที่ดินและการลงทนุ ของเชกสเปียรท์ ำใหท้ ราบไดว้ ่า การลงทนุ ครั้งนี้ทำให้เชกสเปียร์
มฐี านะมงั่ คงั่ ขึน้ ในปี ค.ศ. 1597 เชกสเปียร์ซอื้ บา้ นขนาดใหญ่เป็นหลงั ทส่ี องในเมอื งสแตรทฟอร์ด (ภายหลัง
เรยี กว่า New Place) และในปี ค.ศ. 1605 เขายังไดล้ งทุนเป็นเจ้าของถึงหน่ึงในสิบของตำบลแห่งหนงึ่ ใน
เมืองสแตรทฟอรด์

บทละครบางสว่ นของเชกสเปยี รไ์ ด้รับการตพี มิ พ์แลว้ ตั้งแตป่ ี ค.ศ. 1594 เมอื่ ถงึ ปี 1598 ช่อื ของเขาสามารถ
เป็นจดุ ขายโดยได้พมิ พ์ปรากฏบนปกหนังสือ[6][17][18] เชกสเปียรย์ ังคงแสดงละครเวทีของเขาเองและบท
ละครของคนอ่นื ๆ แมว้ า่ จะประสบความสำเร็จอยา่ งยิ่งในฐานะคนเขยี นบทละครแล้ว ละครเวทขี องเบน โจน
สนั ในปี ค.ศ. 1616 ยังปรากฏชื่อของเชกสเปียร์ในรายช่ือนกั แสดงในเรือ่ ง Every Man in His Humour
(1598) และ Sejanus, His Fall (1603) ทว่าชือ่ ของเขาไม่ได้รว่ มอยใู่ นละครของโจนสันในปี 1605 เรอื่ ง
Volpone ทำให้นกั วชิ าการลงความเห็นวา่ นน่ั เป็นสัญญาณของการสิน้ สุดบทบาทอาชพี นกั แสดงของเชกส
เปยี ร์ อยา่ งไรก็ดี ในหนงั สือ "First Folio" แสดงช่อื ของเชกสเปยี ร์เปน็ หนง่ึ ในบรรดา "ตวั ละครหลกั " ของบท
ละครทง้ั หมดนัน้ ซ่ึงบางเรือ่ งก็เปิดแสดงหลังจากเรือ่ ง Volpone แตไ่ มส่ ามารถทราบไดว้ า่ เชกสเปียร์ไดร้ ว่ ม
แสดงเปน็ ตวั ละครใดกันแน่

เชกสเปียร์ใชเ้ วลาของเขาไปกับทั้งลอนดอนและสแตรทฟอรด์ พรอ้ มกนั ในปี ค.ศ. 1596 ก่อนทเ่ี ขาจะไปซอ้ื
ท่ดี ินใหมเ่ พื่อสรา้ งบ้านในสแตรทฟอรด์ เชกสเปียรอ์ าศัยอยทู่ ีโ่ บสถ์หลังหน่งึ ของเซนต์เฮเลน ทางตอนเหนอื ของ
แมน่ ำ้ เทมส์ เขายา้ ยขา้ มแม่นำ้ มาทางใตใ้ นปี 1599 ซ่ึงพรรคพวกของเขาไดส้ ร้างโรงละครโกลบขน้ึ ในท่ีแหง่ นนั้
เมอ่ื ถึงปี 1604 เขาย้ายกลับไปทางเหนอื ของแม่น้ำอีก ไปอยใู่ นแถบชุมชนทางตอนเหนอื ของคริสตจักรเซนต์
ปอล โดยเชา่ หอ้ งจากชา่ งทำวิกผมชาวฝร่งั เศสคนหนง่ึ ช่ือ ครสิ โตเฟอร์ เมาทจ์ อย