คำ สมาส เสนอ อาจารย์สมพงษ์ เทศน์ธรรม จัดทำ โดย นางสาวศิริขริวัญ กุดรังนอก ชั้นปีที่1 รหัสนักศึกษา 6511040131012 คณะศึกษาศาสตร์ สาขาวิชวิาการสอนภาษาไทย
คำ นำ รายงานเล่มนี้ได้จัดขึ้นเพื่อใช้ประโยชน์ ในการประกอบการเรีย รี นการสอน เรื่อ รื่ งคำ สมาส ซึ่งเป็นการรวบรวมข้อมูล จากแหล่งข้อมูลต่างๆ จากเว็บไซต์ และผู้จัดทำ ได้จัดทำ เป็นเล่มรายงาน หรือ รื หนังสือE-book เพื่อใช้ประโยชน์ กับผู้ที่สนใจเนื้อหาและข้อมูลจากเล่มนี้ ผู้จัดทำ รายงานขอขอบคุณแหล่งข้อมูล ที่มาของข้อมูล ที่ผู้จัดทำ ได้ถือเอาเป็น แหล่งอ้างอิง ขอขอบคุณค่ะ นางสาวศิริขริวัญวักุดรังนอก ผู้จัดทำ 13 ธันวาคม 2565
คือ การนำ คำ ที่มาจากภาษาบาลีสันสกฤต มารวมกับคำ บาลีสันสกฤต แล้วเกิดความหมาย ใหม่ แต่ยังคงเค้าความหมายเดิม ลักษณะสำ คัญนอกจาก จะเป็นคำ ที่เกิดจากคำ บาลีและสันสกฤต มารวมกันแล้ว ต้องแปลจากข้างหลังไปข้างหน้า ไม่ปรากฎวิส วิ รรชนีย์ หรือ รื สระอะ เครื่อ รื่ งหมายทัณฑฆาตกลางคำ บางคำ อ่านต่อเนื่องคำ หน้าและคำ หลัง บางคำ ไม่อ่านต่อเนื่อง บางคำ อ่านต่อเนื่อง และ ไม่ต่อเนื่องก็ได้ คำ สมาส
คำ สมาส เป็นคำ ที่เกิดจากการรวมคำ สองคำ ซึ่งต่างก็เป็นคำ บาลีห ลี รือ รื สันสกฤต เข้าเป็นคำ เดียวกัน โดยการนำ มาเรีย รี งต่อกัน ไม่ได้มีการดัดแปลงรูปอักษร มีการออกเสียง อะ อิ อุ ยกตัวอย่างเช่น - ประวัติ วั ติ + ศาสตร์ → ประวัติ วั ติ ศาสตร์ - ฆาต + กรรม → ฆาตกรรม เป็นต้น
1.ลักษณะเฉพาะของคำ สมาส คือ คำ มูลที่นำ มารวมกันนั้น นั้ ต้องเป็น ป็ คำ ที่มาจากภาษาบาลี หรือ รื สันสกฤตเท่านั้น นั้ ก่อนรวมเป็น ป็ คำ สมาส คำ หน้าสามารถ ประวิส วิ รรชนีย์หรือ รื มีตัวการันต์ได้ แต่เมื่อรวมเป็น ป็ คำ สมาสแล้วต้องตัดทิ้ง ยกตัวอย่างเช่น - แพทย์ + ศาสตร์ = แพทยศาสตร์ - พละ + ศึกษา = พลศึกษา
2. มีการอ่านสระท้ายของคำ หน้า 3. การแปลต้องแปลจากหลังมาหน้า (คำ ตั้ง ตั้ อยู่หลังคำ ขยายอยู่หน้า) เช่น ประวัติ วั ติ + ศาสตร์ = ประวัติ วั ติ ศาสตร์ (ประ-หวัด วั-ติ-สาด) แต่ก็มียกเว้น ว้ เช่น สุพรรณบุรี เช่น ราชการ การ เป็นคำ ตั้ง ราช ขยาย การ = งานของพระเจ้าแผ่นดิน อุบัติเหตุ เหตุ เป็นคำ ตั้ง อุบัติ ขยาย เหตุ = เหตุการณ์ที่เกิดโดยไม่คาดคิด
3. แต่ก็มีคำ สมาสบางคำ ที่แปล จากหลังไปหน้า และหน้าไปหลังได้ ถ้ามีความหมายเหมือนกัน ก็ถือเป็น ป็ คำ สมาส 4. คำ ที่ขึ้นต้นด้วย "พระ" แล้วคำ หลังเป็นภาษาบาลีหรือ รื สันสกฤต ก็ถือว่าเป็นคำ สมาส เช่น บุตร + ธิดา = บุตรธิดา ไม่ว่าว่จะแปลจากหลังไปหน้า หรือ รื หน้าไปหลัง ก็แปลว่าว่ลูก เหมือนกัน เช่น พระอาทิตย์ พระองค์ *พระเจ้า ไม่ใช่คำ สมาสเพราะ คำ ว่าว่เจ้า เป็นคำ ไทยแท้
ตัว ตั อย่างคำ สมาส 1. กายกรรม แยกคําสมาสเป็น กาย + กรรม 2. กายภาพ แยกคําสมาสเป็น กายะ + ภาพ 3. ดุษฎีบัณทิต แยกคําสมาสเป็น ดุษฎี + บัณทิต 4. กิจกรรม แยกคําสมาสเป็น กิจ + กรรม 5. คหกรรม แยกคําสมาสเป็น คห + กรรม
ขอบคุณค่ะ