Η εφημερίδα του Στ1 - 2023

Χριστούγεννα στην Αυστραλία Οι παραδόσεις και τα χριστουγεννιάτικα έθιμά των Αυστραλών μοιάζουν με αυτά της Αμερικής και της Αγγλίας εξαιτίας της κοινής τους ιστορίας. Ωστόσο εξαιτίας του γεγονότος ότι αυτές οι γιορτές «πέφτουν» για αυτούς μέσα στο καλοκαίρι, δημιουργήθηκαν επιπλέον έθιμα και παραδόσεις που έχουν πολύ ενδιαφέρον. Οι Αυστραλοί διακοσμούν τα σπίτια τους όπως και εμείς, με δέντρα, Άγιους Βασίληδες, ταράνδους, λαμπάκια και στολίδια. Συνηθίζουν πολύ να διακοσμούν και το εξωτερικό του σπιτιού τους όπως ακριβώς κάνουμε και εμείς. Στη διακόσμησή τους προσθέτουν 2 αυστραλιανά λουλούδια που λέγονται Christmas bush και Christmas bellflower. Μια εβδομάδα πριν τα Χριστούγεννα κλείνουν τα σχολεία για τις καλοκαιρινές διακοπές. Οι μαθητές θα επιστρέψουν και πάλι τέλη Ιανουαρίου ή αρχές Φεβρουαρίου. Την Παραμονή των Χριστουγέννων οι οικογένειες που ακολουθούν τις ιρλανδικές παραδόσεις έχουν το εξής έθιμο: Ο πατέρας βάζει ένα μεγάλο κερί μπροστά στο παράθυρο του σπιτιού και καλωσορίζει την Μαρία, τον Ιωσήφ και τον Χριστό ως μωρό. Το μικρότερο παιδί της οικογένειας ανάβει το κερί. Λίγο πριν τα μεσάνυχτα η οικογένεια πηγαίνει στην εκκλησία, και μετά ακολουθούν πάρτι και γιορτές. Την ημέρα των Χριστουγέννων οι οικογένειες τρώνε γαλοπούλα, κοτόπουλο, ψητά λαχανικά αλλά και κρύο κρέας, θαλασσινά και σαλάτες που τρώγονται πιο εύκολα λόγω της ζέστης. Για γλυκό οι Αυστραλιανοί τρώνε φρουτόπιτες και πουτίγκες. Την Παραμονή Τάξη Στ1 Σχολικό έτος 2023 - 2024 Δεκέμβριος 2023 Τεύχος 1ο Περιεχόμενα: Χριστούγεννα στον κόσμο Χριστουγεννιάτικα έθιμα Αθλητισμός Επιστήμη Άγνωστοι λαοί Οι τετράποδοι φίλοι μας Η διατροφή των αρχαίων Ελλήνων Συγγραφείς & Βιβλία Μαγειρική …. και άλλα πολλά

Kobe Bean Bryant Ο Κόμπι Μπιν Μπράιαντ ήταν Αμερικανός διεθνής καλαθοσφαιριστής. Αγωνίστηκε στη θέση του σούτινγκ γκαρντ για την ομάδα των Λος Άντζελες Λέικερς του ΝΒΑ σε όλη την καριέρα του και θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους στην ιστορία του αθλήματος. Ήταν δύο φορές χρυσός Ολυμπιονίκης με την εθνική ομάδα των ΗΠΑ. Ο Κόμπι Μπιν Μπράιαντ γεννήθηκε το 1978 στις 23 Αυγούστου στην Αμερική στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια, ο μικρότερος από τα τρία παιδιά και ο μοναχογιός του πρώην παίκτη του ΝΒΑ Τζο Μπράιαντ και της Πάμελα Κοξ. Οι γονείς του τον ονόμασαν από το περίφημο βόειο κρέας του Κόμπε, στην Ιαπωνία, το οποίο είδαν στο μενού ενός εστιατορίου. Το μεσαίο του όνομα Μπιν προήλθε από το ψευδώνυμο του πατέρα του "Jellybean". Είχε ύψος 1,98 μέτρα και βάρος 98 κιλά. Το ρεκόρ καριέρας του σε αγώνα (81 πόντοι) είναι το δεύτερο καλύτερο στην ιστορία του NBA και το σημείωσε τον Ιανουάριο του 2006. Είναι τέταρτος σκόρερ στην ιστορία του NBA με 33.643 πόντους συνολικά έχοντας ακόμα 7.047 ριμπάουντ και 6.306 ασίστ. Κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα, ένα βραβείο πολυτιμότερου παίκτη (MVP) της κανονικής περιόδου (2008), δύο βραβεία MVP των τελικών του NBA (το 2009 και το 2010) και τέσσερα βραβεία MVP σε All-Star Game (2002, 2007, 2009, 2011). Δυστυχώς πέθανε στις 26 Ιανουαρίου του 2020, σε ηλικία των 42 ετών. Επιμέλεια: Θοδωρής Κ. (πηγή: Βικιπαίδεια) Πρωτοχρονιάς, ο Άγιος Βασίλης επισκέπτεται τα σπίτια. Αφήνει τα δώρα κάτω από το δέντρο και η οικογένεια του αφήνει κέρασμα που συνήθως συνοδεύεται από λικέρ. Την επόμενη μέρα, και αφού η οικογένεια ανοίξει τα δώρα, κάθεται για πρωινό που αποτελείται από ζαμπόν και αβγά. Οι Αυστραλιανοί δεν έχουν καλή σχέση με την τηλεόραση μέσα στα Χριστούγεννα και τις καλοκαιρινές τους διακοπές. Το βράδυ όμως των Χριστουγέννων στις 19.00 ακριβώς, όλοι συντονίζουν τις τηλεοράσεις τους για να δουν το χριστουγεννιάτικο μηνυμα. Ένα έθιμο που αγαπάνε πολύ οι Αυστραλιανοί λέγεται Carols by Candlelight. Οι ανθρωποι μαζεύονται τη νύχτα, ανάβουν κεριά και τραγουδάνε κάλαντα έξω στους δρόμους. Την ημέρα των Χριστουγέννων πολλές οικογένειες πάνε στην παραλία για πικνίκ και μπάνιο. Εκεί περιφέρεται και ο Father Christmas (οι Αυστραλιανοί εκτός από τον Άγιο Βασίλη έχουν και τον Father Christmas) φορώντας σορτς και χαιρετώντας όλα τα παιδάκια. Στις 6 Ιανουαρίου κάνουν ένα μεγάλο πάρτι για να αποχαιρετήσουν τα Χριστούγεννα και έτσι ολοκληρώνονται οι χριστουγεννιάτικες διακοπές ενώ παράλληλα ξεκινάνε οι καλοκαιρινές διακοπές. Την επόμενη μέρα των Χριστουγέννων είναι η Boxing Day, την οποία γιορτάζουν οι Άγγλοι, οι Ιρλανδοί και οι Αυστραλοί με τον ίδιο τρόπο. Αφήνουν όλοι φιλοδωρήματα στον μανάβη, στον ταχυδρόμο, στο παιδί που μοιράζει τις εφημερίδες με σκοπό να τους ευχαριστήσουν για την προηγούμενη χρονιά. Επιμέλεια: Θεοδώρα Δ. (πηγή: https://neoskosmos.com)

Το πλεονέκτημα του να έχεις σκύλο Το να έχεις έναν σκύλο είναι μία απίστευτη εμπειρία, που έχει και πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα τα οποία πρέπει να σκεφτείς πριν πάρεις έναν. Από τη μία πλευρά, τα σκυλιά είναι διασκεδαστικά και παιχνιδιάρικα. Επίσης είναι πολύ γλυκά και φιλικά. Επιπλέον, όταν έχεις σκύλο, γίνεσαι πιο υπεύθυνος γιατί θα έπρεπε να το προσέχεις και να το φροντίζεις. Για παράδειγμα χρειάζεται να το ταΐζεις και να το πλένεις. Τέλος τα σκυλιά είναι σαν φύλακες, που σημαίνει ότι θα νιώθεις πιο ασφαλής. Από την άλλη πλευρά, αν έχεις έναν σκύλο χρειάζεται να είσαι ικανός να καλύψεις όλες τις ανάγκες του, όπως να το πηγαίνεις βόλτα κάθε μέρα και να το διατηρείς καθαρό. Επίσης χρειάζεται να το πηγαίνεις στον κτηνίατρο, να του παίρνεις παιχνίδια και φαγητό, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να έχεις κάποια χρήματα για να τα καλύψεις όλα αυτά. Εξάλλου το πιο σημαντικό πράγμα είναι η παρέα από τους ιδιοκτήτες τους. Για να ανακεφαλαιώσουμε υπάρχουν τόσο πλεονεκτήματα όσο και μειονεκτήματα του να έχεις έναν σκύλο. Κατά τη γνώμη μου όμως, το να έχεις ένα κατοικίδιο σαν αυτό είναι μία φανταστική εμπειρία. Επιμέλεια: Βάιος Δ. Το σέλας Το Σέλας είναι το φωτεινό ουράνιο φαινόμενο που συμβαίνει στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας και που είναι ορατό ιδίως στις πολικές περιοχές (Πολικό Σέλας) τόσο στο Βόρειο ημισφαίριο όσο και στο Νότιο ανάλογα δηλαδή "Βόρειο Σέλας" και "Νότιο Σέλας". Η εμφάνιση του Σέλαος, (αν και πολύ σπάνιο φαινόμενο για τις παραμεσόγειες χώρες) κίνησε το ενδιαφέρον των ανθρώπων στην αρχαιότητα και ήταν ακόμα γνωστό και στους αρχαίους Έλληνες. Πρώτος επιστημονικά παρατηρητής του φαινομένου ήταν ο Αριστοτέλης. Το Σέλας, τόσο το Βόρειο όσο και το Νότιο, παρατηρείται συχνότερα κατά μήκος της ζώνης της οποίας το κέντρο απέχει από τους πόλους περίπου 10 μοίρες, ενώ ακριβώς επάνω στους πόλους πολύ σπανιότερα. Επικρατέστερο χρώμα του Σέλαος είναι το λευκό. Όταν όμως παρατηρείται χρωματισμένο τότε το κόκκινο επικρατεί στο χαμηλότερο άκρο των ακτινών που πέφτουν κάθετα, το πράσινο στο ανώτερο και μεταξύ αυτών το κίτρινο που εξαφανίζεται πολύ γρήγορα. Το Σέλας από την Ελλάδα

Γενεσιουργός αιτία είναι ο βομβαρδισμός των υψηλών ατμοσφαιρικών στρωμάτων από ηλεκτρόνια που προέρχονται από ρεύματα που καλούνται σήμερα ηλιακός άνεμος ή μαγνητική καταιγίδα είναι ανάλογα ισχυρά με την δραστηριότητα του Ήλιου. Το Βόρειο Σέλας παρατηρήθηκε στις 06/11/2023 στον ουρανό της Βόρειας Ελλάδας, δίνοντας την ευκαιρία στους κατοίκους της Κεντρικής Μακεδονίας, στις Σέρρες, την Πιερία και τη Θεσσαλονίκη να θαυμάσουν το θέαμα αυτό που η εμφάνισή του αποτέλεσε έκπληξη. Επιμέλεια: Μιχάλης Αν. (πηγή: Βικιπαίδεια) Το πιο «ψηλό» γκολ που έχει μπει είναι με κεφαλιά του Κριστιάνο Ρονάλντο με την ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης κόντρα στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, από ύψος 2,93 μέτρων. Ο Ρόμπερτ Λεβαντόβσκι σκόραρε 5 γκολ σε 9 λεπτά. Ήταν αναπληρωματικός και μπήκε ως αλλαγή στο ματς στο 46ο λεπτό κατάφερε να σκοράρει πέντε φορές μέσα σε εννέα λεπτά (51’, 52’, 55’, 57’ και 60’). Ο Λεβαντόφσκι με τα τρία πρώτα γκολ κατέχει πλέον το ρεκόρ που πιο γρήγορου χατ-τρικ στην ιστορία... Ο ποδοσφαιριστής με το πιο δυνατό σουτ στην ιστορία του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, Ronny Heberson, έπιασε τα 211 χιλιόμετρα την ώρα σε αγώνα πορτογαλικού πρωταθλήματος το 2006. Η Ρεάλ Μαδρίτης είναι η ομάδα με τα περισσότερα Champions League, όπου κατέχει συνολικά 14. Με 8 κατακτήσεις της Χρυσής Μπάλας, ο Λιονέλ Μέσι συνεχίζει να βρίσκεται στην κορυφή της λίστας. Το πιο μακρινό ανάποδο ψαλιδάκι το έβαλε ο Ζλάταν Ιμπραχίμοβιτς σε έναν φιλικό αγώνα με την εθνική Σουηδίας ενάντια την εθνική Αγγλίας από τα 25 μέτρα. Οι περισσότερες κόκκινες κάρτες που έχουν δοθεί μέσα σε ένα ματς είναι 36. Αντίπαλοι ήταν η Claypole και Victoriano Arenas στην Αργεντινή. Επιμέλεια: Δημήτρης Γ. – Αναστασία Κ. (πηγή: Βικιπαίδεια ) Τα πιο ακραία ποδοσφαιρικά ρεκόρ Γκολ από τερματοφύλακα: Ο Αργεντινός τερματοφύλακας Leandro Requena σημείωσε ένα από τα πιο εξωπραγματικά γκολ που είναι πιθανό να δείτε ποτέ, από απόσταση 101 μέτρων. το σημερινό ρεκόρ είναι 96,01 μέτρα, το οποίο έχει σημειωθεί από τον Τομ Κινγκ το 2021 κατά τη διάρκεια ενός αγώνα μεταξύ της Νιούπορτ Κάουντι και της Τσέλτεναμ Τάουν, στην τέταρτη κατηγορία της Αγγλίας. Η δουλειά ενός γκολκίπερ είναι να υπερασπίζεται την εστία της ομάδας του αλλά κάποιοι εξ αυτών διέπρεψαν και στον τομέα του σκοραρίσματος. Ο τερματοφύλακας με τα περισσότερα γκολ είναι ο Ροζέριο Σένι με τα 131 γκολ. Επίσης ο Ροζέριο Σένι έχει παίξει στο περισσότερους επαγγελματικούς αγώνες από οποιονδήποτε άλλον στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Ο παίκτης με τα περισσότερα μουντιάλ είναι ο μοναδικός Πελέ με την κατάκτηση των τριών μουντιάλ, το 1958 στην Σουηδία, το 1962 στη Χιλή και το 1970 στο Μεξικό. Ήταν επίσης ο νεότερος παίκτης που σήκωσε το τρόπαιο, το 1958, σε ηλικία 17 ετών και 8 μηνών.

Η διατροφή των αρχαίων Ελλήνων Τα περισσότερα φαγητά των αρχαίων ήταν ελαφρά και ακολουθούσαν τους κανόνες της υγιεινής διατροφής. Η αρχαία ελληνική κουζίνα περιλάμβανε τις περισσότερες από τις υγιεινές διατροφικές συνήθειες που έχουν υιοθετηθεί από το σύγχρονο πολιτισμό στις περισσότερες περιοχές του κόσμου. Ήταν πλούσια σε δημητριακά, λαχανικά, φρούτα, γαλακτοκομικά και λάδι. Συγκεκριμένα, οι αρχαίοι Έλληνες συμπεριλάμβαναν στην διατροφή τους το μέλι το οποίο έτρωγαν συχνά με δημητριακά ως βραστό χυλό, τα λαχανικά και τα οπωροκηπευτικά, το ελαιόλαδο, το νερωμένο κρασί, τους καρπούς όπως τα σύκα, το κρέας, τα καρβέλια, τα όσπρια όπως τις φακές και τα ρεβίθια, τα κουλούρια από κριθάρι, τα γλυκά όπως τα γλυκά ταψιού, και οι μελόπιτες. Πολλά εδέσματα τα έτρωγαν ψητά ή βραστά, ενώ χρησιμοποιούσαν και καρυκεύματα στο φαγητό τους. Μερικά από τα εδέσματα της αρχαιοελληνικής κουζίνας ήταν: χοιρινό με δαμάσκηνα, γουρουνόπουλο γεμιστό, πανσέτα χοιρινού με γλυκόξινη σάλτσα από μέλι, θυμάρι και ξύδι με συνοδεία ρεβιθοπολτού, κοτόπουλο με χοντροαλεσμένο κριθάρι, ξιφίας με σάλτσα από μούρα κ.α. Σε διάφορες περιοχές της αρχαίας Ελλάδος υπήρχαν διαφοροποιήσεις στις διατροφικές συνήθειες. Για παράδειγμα στην αρχαία Σπάρτη η διατροφή ήταν λιτή. Οι άνθρωποι έτρωγαν λίγη και κακής ποιότητας τροφή, καθώς και τον περιβόητο μέλανα ζωμό. Αυτό γινόταν για να συνηθίσουν στις κακουχίες, ώστε να έχουν αντοχή στον πόλεμο. Λιτή ήταν και η διατροφή στην Κρήτη. Από τον Όμηρο μαθαίνουμε ότι στην εποχή του, τα γεύματα της ημέρας ήταν τρία, το «άριστον», το «δείπνον» και το «δόρπον», όπου την πρώτη θέση κατείχαν το ψωμί και ο άφθονος οίνος. Στα ιστορικά χρόνια και συγκεκριμένα στην Αθήνα της κλασικής περιόδου, πριν ξημερώσει καλά η μέρα, οι Έλληνες έπαιρναν ένα λιτό γεύμα, το ακράτισμα. Το ακράτισμα ήταν κριθαρένιο ή σταρένιο ψωμί βουτηγμένο σε ανέρωτο κρασί. Σε μερικά σπιτικά όπου υπήρχε μεγαλύτερη άνεση, το ακράτισμα συνοδευόταν από ελιές, σύκα ή κάποιο άλλο καρπό. Προς το μεσημέρι ή προς το απόγευμα έπαιρναν ένα γεύμα πολύ απλό, στα γρήγορα δηλαδή το “άριστον”, επειδή ακολουθούσε το “εσπέρισμα”, δηλ. το βραδινό τους. Το δείπνο ήταν το πολυτελέστερο γεύμα στο τέλος της ημέρας. Το ελαιόλαδο, τα φρούτα και τα λαχανικά ήταν καθημερινά στα τραπέζια τους, ενώ αγνοούσαν είδη όπως, ντομάτες, πατάτες, μελιτζάνες, μακαρόνια, ζάχαρη, καφές, πιπεριές, μπανάνες, καλαμπόκι, πορτοκάλια, κακάο και σοκολάτα. Έτρωγαν όσπρια και δημητριακά, έφτιαχναν κάθε μέρα ψωμί από κριθάρι και σιτάρι, βάζοντας μέσα πολλά καρυκεύματα, όπως δυόσμο, σουσάμι, μάραθο, μέλι, τυρί κ.λ.π. Στη καθημερινή ζωή, ένα βασικό είδος διατροφής ήταν και οι φακές. Έτρωγαν επίσης πολλά φρέσκα ψάρια και παστά, έχοντας ιδιαίτερη προτίμηση στα χέλια, τις σαρδέλες και τις αντσούγιες. Πιο φθηνό και πιο διαδεδομένο ήταν το χοιρινό κρέας, ψητό στη σούβλα ή βραστό και έτρωγαν πολλά γαλακτοκομικά κυρίως κατσικίσια, από όπου έφτιαχναν γιαούρτι και τυρί. Επίσης δύο σημαντικές πρώτες ύλες για τους αρχαίους ήταν ο “γάρος”, μια σάλτσα που για να τη φτιάξουν, αλάτιζαν ψάρια με πολύ αλάτι και μετά το άφηναν με το αλάτι επί τρεις μήνες ώστε να υποστούν ζύμωση. Στη συνέχεια έπαιρναν το υγρό που είχαν αφήσει τα ψάρια, το σούρωναν και έτσι είχαν τον γάρο, μια σάλτσα που μπορούσε

να διατηρηθεί για πολύ καιρό. Την χρησιμοποιούσαν αντί για αλάτι στα περισσότερα φαγητά. Επίσης, ο “σίλφιος”, ήταν ένα ευρύτατα διαδεδομένο μπαχαρικό στην αρχαία Ελλάδα και μετέπειτα στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Έπιναν κάθε μέρα κρασί αλλά νερωμένο και το συνόδευαν με ξηρούς καρπούς. Οι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν πιρούνια. Κουτάλια υπήρχαν, τα λεγόμενα κοχλιάρια αλλά προτιμούσαν να τα αντικαθιστούν με μια κόρα ψωμί. Το φαγητό το έπιαναν με τα χέρια τους. Τις μερίδες τις σέρβιραν ψιλοκομμένες για να πιάνονται εύκολα. Τα τραπεζομάντιλα και οι πετσέτες ήταν πράγματα άγνωστα. Σκούπιζαν τα χέρια τους με ψίχα ψωμιού και την έκαναν σφαιρίδια, πετώντας τη στα σκυλιά που τρυγίριζαν στο χώρο. Οι γαλέτες από “μάζα” (γαλέτα από κριθάλευρο και κρασί) ή τυρί έπαιρναν και τη θέση πιάτου, αλλά χρησιμοποιούσαν και ξύλινα, πήλινα ή μεταλλικά πιάτα για να φάνε πουρέδες ή βραστά. Χρησιμοποιούσαν κουτάλια που έμοιαζαν αρκετά με τα σημερινά, και που το χερούλι τους ήταν συχνά πλούσια διακοσμημένο. Για το κρέας, ήταν απαραίτητα τα μαχαίρια. Οι φτωχοί πολίτες, οι οποίοι δεν διέθεταν οικονομική άνεση, έπαιρναν τις περισσότερες τροφές τους από την δωρεάν παροχή της φύσης. Η βασική τροφή των φτωχών ήταν το κριθάρι: ζωμός από κριθάρι, πίτες με κριθάλευρο και κριθαρένια ψωμιά. Ο Ησίοδος στο «έργα και ημέραι» αναφέρεται σε μερικές από τις τροφές των φτωχών και συγκεκριμένα στην αγκινάρα, στο μέλι, στα βελανίδια, στη μολόχα, στα ξερά σύκα, στο θυμάρι και στα σαλιγκάρια. Τους άρεσαν οι πηχτοί ζωμοί με μπιζέλια ή φακές, κι αγόραζαν φτηνά αλλαντικά. Το κρέας και το άσπρο ψωμί σπάνια εμφανίζονταν στο τραπέζι των φτωχών. Αντίθετα οι φτωχοί έτρωγαν πολλά αλατισμένα ψάρια (παστά) από τον Εύξεινο Πόντο. Έπιναν φτηνό κρασί νερωμένο. Η Σπάρτη διέφερε εντελώς από την Αθήνα κι από όλη την υπόλοιπη Ελλάδα. Οι Σπαρτιάτες τρέφονταν με πιο πρωτόγονες και πιο χοντρές τροφές. Τα συσσίτια των Σπαρτιατών αποτελούνταν από το μέλανα ζωμό. Ήταν ένα όχι ευχάριστο στη γεύση φαγητό από χοιρινό κρέας βρασμένο σε αίμα και ξίδι. Οι υπόλοιποι Έλληνες περιέπαιζαν τους Σπαρτιάτες για αυτές τους τις διατροφικές συνήθειες αλλά και οι ίδιοι αυτοσαρκάζονταν κι ας τον έβρισκαν γευστικότατο μετά από ένα λουτρό στον Ευρώτα. Το ανέκδοτο μάλιστα που έλεγαν για την εκστρατεία των Περσών και για τους πολέμους εναντίον τους, ήταν ότι οι Ασιάτες ξεκίνησαν από τόσο μακριά και υποβλήθηκαν σε τόσο κόπο για να τους πάρουν τον μέλανα ζωμό. Εκτός όμως από τους Σπαρτιάτες υπήρχαν και κάποιοι άλλοι που τηρούσαν ένα πρόγραμμα στο διαιτολόγιο τους, οι αθλητές. Για τους αθλητές, η δίαιτα περιλάμβανε καρύδια και γαλακτοκομικά, κυρίως φρέσκο τυρί πριν καλά καλά στραγγίσει. Τρέφονταν επίσης με κριθαρένιο ή σταρένιο ψωμί, μαζί με τα πίτουρα και χωρίς προζύμι. Από τα κρέατα προτιμούσαν το βοδινό, του ταύρου και του ζαρκαδιού. Επιμέλεια: Μιχάλης Αν. – Βάιος Δ. – Στέλλα Β. – Γιώργος Β. – Κωνσταντίνα Ιτσ. – Γιάννης Β. – Ζωή Αυτ. (πηγή: www.nutritiouslife.gr) .

Τα ξεχωριστά Χριστούγεννα του 1914 Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου, μια εβδομάδα πριν από τα Χριστούγεννα του 1914, συνέβη ένα ιστορικό γεγονός στο Δυτικό μέτωπο. Ενώ οι Γερμανοί και οι Βρετανοί πολεμούσαν αδιάκοπα μέσα στη λάσπη, το κρύο και τις σορούς των νεκρών συμμάχων τους, ξαφνικά το κλίμα άλλαξε την παραμονή των Χριστουγέννων. Οι Βρετανοί στρατιώτες είχαν φτιάξει ένα μικρό χριστουγεννιάτικο δέντρο μέσα στα χαρακώματα. Όταν το είδαν οι Γερμανοί στρατιώτες άρχισαν να τραγουδάνε την «Άγια νύχτα» οι Βρετανοί στρατιώτες άρχισαν και αυτοί να τραγουδάνε κάλαντα και μελωδίες. Και οι δύο πλευρές εγκατέλειψαν τα χαρακώματα και παρά τοις οδηγίες των αξιωματικών τους, πλησίασαν τους «εχθρούς» και τους συνάντησαν στην ουδέτερη ζώνη για να τους ευχηθούν για τα Χριστούγεννα. Έσφιξαν τα χέρια, αντάλλαξαν αναμνηστικά δώρα «Μαρμελάδα, σοκολάτα» και έπαιξαν ένα ματς ποδοσφαίρου με μπάλα από άχυρο. Η ανακωχή αυτή κράτησε μόνο 24 ώρες ή για κάποιους άλλους μερικές μέρες. Παρόλο ότι το γεγονός αυτό έγινε πριν από 109 χρόνια περίπου η σπουδαιότητα του παραμένει μέχρι σήμερα ιδιαίτερη, καθώς έχει μείνει γνωστό ως το θαύμα των Χριστουγέννων. Επιμέλεια: Παναγιώτης Β. (πηγή: www.protagon.gr & xekinima.org) Ο Ιούλιος Βερν Ο Ιούλιος Βερν (Jules Verne) γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1828 και πέθανε στις 24 Μαρτίου 1905. Ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας, ιδιαίτερα γνωστός για τα περιπετειώδη μυθιστορήματά του και τη βαθιά επιρροή του στο λογοτεχνικό είδος της επιστημονικής φαντασίας. Είναι περισσότερο γνωστός από τα μυθιστορήματά του Ταξίδι στο Κέντρο της Γης (1864), 20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα (1870) και Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες (1873). Η τεχνολογική έκρηξη του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα προμήθευσε στον Βερν το απαραίτητο υλικό για πολλά από τα έργα του. Το 1855 δημοσιεύτηκε το πρώτο του μυθιστόρημα ταξιδιών και περιπέτειας, το Ξεχειμώνιασμα στους πάγους. Ο Βερν έγραφε για αεροπορικά και διαστημικά ταξίδια πριν εφευρεθούν πρακτικά τα αεροπλάνα και πριν επινοηθούν τα μέσα ενός διαστημικού ταξιδιού. Είναι ο δεύτερος πιο μεταφρασμένος συγγραφέας στον κόσμο (μετά την Αγκάθα Κρίστι). Μερικά από τα βιβλία του γυρίστηκαν σε κινηματογραφικές ταινίες, κινούμενα σχέδια και τηλεοπτικές σειρές. Ο Βερν αναφέρεται συχνά ως ο «Πατέρας της επιστημονικής φαντασίας», τίτλο που μερικές φορές μοιράζεται με τον Χιούγκο Γκέρνσμπακ και τον Χ. Τζ. Γουέλς Επιμέλεια: Ευθύμης Β. (πηγή: Βικιπαίδεια)

Ο Θρύλος της χριστουγεννιάτικης αράχνης Ο θρύλος της Χριστουγεννιάτικης αράχνης είναι ένα ευρωπαϊκό παραμύθι που συναντάμε κυρίως στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Στην Ουκρανία είναι ένας πολύ δημοφιλής μύθος και μάλιστα είναι παράδοση μικρά στολίδια με τη μορφή αράχνης να αποτελούν μέρος των διακοσμήσεων των Χριστουγεννιάτικων δεντρων. ζώθηκε στο χωματένιο πάτωμα. Τα παιδιά της χήρας φρόντισαν το δέντρο, ενθουσιασμένα από την προοπτική να έχουν ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο το χειμώνα. Το δεντρο μεγάλωσε, αλλά όταν έφτασε η παραμονή των Χριστουγέννων, δεν είχαν την πολυτέλεια να το διακοσμήσουν. Τότε τα παιδιά στεναχωρημένα πήγαν στο κρεβάτι τους και κοιμήθηκαν. Νωρίς το επόμενο πρωί ξύπνησαν και είδαν το δέντρο να καλύπτεται με ιστούς αράχνης. Όταν άνοιξαν τα παράθυρα, οι πρώτες ακτίνες του ηλιακού φωτός άγγιξαν τους ιστούς και τους μετέτρεψαν σε χρυσό και ασήμι. Η χήρα και τα παιδιά της ήταν χαρούμενα. Από τότε, χάρη στους χρυσούς και ασημένιους ιστούς δεν έζησαν ποτέ ξανά στη φτώχεια. Επιμέλεια: Μαριλένα Δ. (πηγή: www.huffingtonpost.gr) Μαύρη τρύπα Μαύρη τρύπα ονομάζεται το σημείο του χωροχρόνου, στο οποίο οι βαρυτικές δυνάμεις είναι τόσο μεγάλες, ώστε τίποτα - ούτε καν τα σωματίδια και το φως- να μην μπορεί να ξεφεύγει από αυτό. Ο όρος «μαύρη τρύπα» επινοήθηκε το 1967 από τον Αμερικανό αστρονόμο και θεωρητικό φυσικό, Τζον Γουίλερ. Δεν αναφέρ-ται σε τρύπα με τη συνήθη έννοια (οπή, βαθούλωμα), αλλά σε μια περιοχή του χώρου, από την οποία τίποτα δεν μπορεί να επιστρέψει. Η ιδέα για ένα τεράστιο σώμα από το οποίο δεν θα μπορούσε να δραπετεύσει ούτε το φως προτάθηκε από τον αστρονομικό πρωτοπόρο και Άγγλο κληρικό Τζον Μίτσελ το 1784. Μία μαύρη τρύπα είναι το σημείο εκείνο του διαστήματος, όπου κάποτε υπήρχε ένα γιγάντιο άστρο ο οποίος, στην τελική φάση της εξέλιξης του άστρου (supernova), έχασε την πάλη του ενάντια στη βαρύτητα, με αποτέλεσμα το υλικό του να καταρρεύσει βαρυτικά και να συμπιεστεί περισσότερο ακόμα και από το υλικό ενός αστέρα νετρονίων. Σύμφωνα με την κλασσική γενική σχετικότητα, ούτε ύλη ούτε πληροφορίες μπορούν να κινηθούν από το εσωτερικό μιας μαύρης τρύπας προς έναν εξωτερικό παρατηρητή. Για παράδειγμα, δεν μπορεί κάποιος να πάρει δείγμα του υλικού της ή να δεχτεί Η πρώτη φωτογραφία μιας μαύρης τρύπας την ανάκλαση από μια φωτεινή πηγή ούτε να πάρει πληροφορίες για το υλικό από το οποίο αποτελείται η μαύρη τρύπα γενικώς, τα μόνα χαρακτηριστικά που έχουν οι μαύρες τρύπες είναι η μάζα, το φορτίο και, αν περιστρέφονται, η στροφορμή. Επιμέλεια: Ζωή Αυτ. (πηγή: Βικιπαίδεια) Σύμφωνα με το παραμύθι, μια φτωχή αλλά εργατική χήρα ζούσε σε μια μικρή καλύβα με τα παιδιά της. Μια μέρα του καλοκαιριού, ένας κώνος από πεύκο έπεσε στην καλύβα και ρι-

φορά μεταξωτά ρούχα για να μένει δροσερός στο ζεστό βραζιλιάνικο κλίμα, κι άλλοι ότι φορά την κλασική κόκκινη-άσπρη στολή Εορτασμοί Οι κύριοι εορτασμοί, λαμβάνουν χώρα την Παραμονή των Χριστουγέννων, όταν η οικογένεια μαζεύεται γύρω από το τραπέζι και διασκεδάζει. Το βράδυ ο κόσμος συνηθίζει να φορά τα καλά του, και οι γυναίκες βάφονται και φτιάχνουν τα μαλλιά τους. Οι εορτασμοί κρατούν μέχρι αργά το βράδυ με πολύ φαγητό, μουσική, ποτό και διασκεδαστικές συζητήσεις με την οικογένεια, με αποκορύφωμα τα μεσάνυχτα. Ανήμερα των Χριστουγέννων η διάθεση είναι πιο χαλαρή και ο κόσμος τρώει ό,τι έμεινε από την προηγούμενη. Το φαγητό Για πολύ κόσμο το φαγητό των Χριστουγέννων είναι ένα από τα καλύτερα στοιχεία της περιόδου αυτής και στη Βραζιλία είναι επηρεασμένο από πολλές κουλτούρες, όπως τη βραζιλιάνικη, την ιταλική, την πορτογαλική, την ισπανική και, ειδικά στο νότο, τη γερμανική. Το Χριστουγεννιάτικο δείπνο περιλαμβάνει γαλοπούλα, λαχανικά, ρύζι, χοιρινό, πατατοσαλάτες, λαζάνια και πιάτα με μπακαλιάρο. Στο νότο της χώρα, ειδικά σε πόλεις που έχουν επηρεαστεί από τη γερμανική παράδοση, τα γλυκά συνήθως περιλαμβάνουν το γνωστό στόλεν, ενώ οι πόλεις με ιταλική περιοχή το πανετόνε. Το γεύμα λαμβάνει χώρα το βράδυ της παραμονής, συχνά γύρω στα μεσάνυχτα, όταν και ξεκινούν οι εορτασμοί. Επιμέλεια: Ηλιάνα Κ. – Υπατία Δ. (πηγή: www.travelstyle.gr) Χριστούγεννα στη Βραζιλία Η Βραζιλία γιορτάζει τα Χριστούγεννα στη μέση του καλοκαιριού, που σημαίνει ότι ο καιρός είναι ηλιόλουστος και ζεστός, δίνοντας στους εορτασμούς ακόμα πιο τροπικό χαρακτήρα. Όπως στα περισσότερα μέρη του κόσμου, έτσι και στη Βραζιλία η 25η Δεκεμβρίου σημαίνει χρόνος με την οικογένεια, θρησκευτική κατάνυξη και συχνά, υπερβολή στο φαγητό και το ποτό. Εμείς έχουμε συγκεντρώσει τους τρόπους με τους οποίους γιορτάζουν τα Χριστούγεννα στη Βραζιλία. Ο χριστουγεννιάτικος στολισμός Παρόλο που η ιδέα του στολισμού ενός φοίνικα ταιριάζει με την εικόνα πραγματικά τροπικών Χριστουγέννων, οι Βραζιλιάνοι στολίζουν ένα παραδοσιακό χριστουγεννιάτικο δέντρο, παρά το γεγονός ότι συνήθως είναι πλαστικό και στολίζεται με τα συνηθισμένα λαμπάκια, μπάλες και γιρλάντες. Τα τραπέζια στρώνονται με χριστουγεννιάτικα τραπεζομάντηλα και στους τοίχους κρεμάνε γιρλάντες. Τα δώρα Όταν οι Βραζιλιάνοι συναντιούνται για τα Χριστούγεννα, συνήθως πρόκειται για ολόκληρη την οικογένεια, από τους στενούς συγγενείς μέχρι θείους, ξαδέρφια, και οποιονδήποτε άλλον. Επομένως η αγορά δώρων μπορεί να είναι κάτι πολυέξοδο. Ένας δημοφιλής τρόπος είναι ο γνωστός “Secret Santa” ή Amigo Oculto όπως λέγεται στα βραζιλιάνικα, σύμφωνα με το οποίο ο καθένας αγοράζει ένα δώρο για κάποιο άτομο που αυτό δεν το γνωρίζει. Όταν έρθει η ώρα της ανταλλαγής δώρων, αυτός που το αγόρασε περιγράφει το άτομο αφήνοντας τους υπόλοιπους να μαντέψουν για ποιον πρόκειται. Ο Άγιος Βασίλης Ο Άγιος Βασίλης, ή Papa Noel, έχει την ίδια μορφή με τον υπόλοιπο Δυτικό κόσμο. Στη Βραζιλία θεωρείται ότι επισκέπτεται τα παιδιά την παραμονή Χριστουγέννων και ότι ζει στο Βόρειο Πόλο. Άλλοι πιστεύουν ότι

Τροφές που κάνουν κακό στις αγαπημένες μας γατούλες Πολλοί άνθρωποι στις μέρες μας συνηθίζουν να ταΐζουν αδέσποτες γάτες με λάθος όμως τροφές, οι οποίες βλάπτουν την υγεία των αγαπημένων μας ζώων. Ποιες όμως είναι αυτές οι τροφές, και τι συνέπειες επιφέρουν στον οργανισμό τους; Στο άρθρο αυτό θα αναφέρουμε μερικές από αυτές τις τροφές για να γνωρίζουν οι αναγνώστες μας τι πρέπει να αποφεύγουν. Οι τροφές αυτές είναι οι εξής: Τροφή για σκύλους: Προφανώς μια μικρή ποσότητα περιστασιακά δεν θα βλάψει τη γάτα σας. Αν όμως αυτό επαναλαμβάνεται σε σταθερή βάση, τότε υπάρχει κίνδυνος για υποσιτισμό της γάτας. Αυτό βασίζεται στο γεγονός ότι η τροφή της γάτας περιέχει περισσότερες βιταμίνες και πρωτεΐνες οι οποίες χρειάζονται για την σωστή ανάπτυξή της. Κόκκαλα και λίπη: Αυτά μπορεί να περιέχουν θραύσματα και έτσι να τραυματίσουν τον ουρανίσκο της γάτας, να κολλήσουν στο λαιμό της ή να βλάψουν το εντερικό της τοίχωμα. Τα λίπη είτε είναι μαγειρεμένα ή ωμά μπορεί να προκαλέσουν επίσης διαταραχές στο έντερό της. Για τους λόγους αυτούς οφείλουμε όλοι όσοι αγαπάμε πραγματικά τα ζώα να νοιαζόμαστε και για τη σωστή διατροφή τους, απολαμβάνοντας έτσι την παρέα τους που μας είναι πολύτιμη. Επιμέλεια: Παναγιώτης Β. (πηγή: ) Ποδόσφαιρο Το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα που παίζεται ανάμεσα σε δύο ομάδες των 11 παικτών με μία σφαιρική μπάλα. Ο ποδοσφαιρικός αγώνας διεξάγεται σε ένα ορθογώνιο γήπεδο με φυσικό ή τεχνητό χλοοτάπητα πράσινου χρώματος και ένα μεταλλικό πλαίσιο στο μέσο κάθε μιας από τις στενές πλευρές, το «τέρμα». Σκοπός της κάθε ομάδας είναι να οδηγήσει την μπάλα στο αντίπαλο τέρμα, δηλαδή «να βάλει γκολ» (από την αγγλική λέξη goal που σημαίνει σκοπός) ή «να σημειώσει τέρμα» ή «να σκοράρει», όπως λέγεται στην ειδική ποδοσφαιρική γλώσσα. Οι παίκτες χειρίζονται τη μπάλα κυρίως με τα πόδια, αλλά και με τον κορμό ή το κεφάλι. Η ομάδα που θα επιτύχει τα περισσότερα γκολ ως το τέλος του παιχνιδιού κερδίζει τον αγώνα, ενώ αν καμία ομάδα δεν σημειώσει γκολ (η γνωστή ως «λευκή ισοπαλία», 0-0) ή και οι δύο ομάδες καταλήξουν στο τέλος του παιχνιδιού με τον ίδιο αριθμό γκολ σε σκορ, τότε το παιχνίδι λήγει ισόπαλο. Το ποδόσφαιρο είναι σήμερα το πιο δημοφιλές άθλημα στον κόσμο. Στις αρχές του 21ου αιώνα ασχολούνταν με αυτό περισσότεροι από 250 εκατομμύρια αθλητές σε περισσότερα από 200 κράτη. Το ποδοσφαιρικό παιχνίδι παίζεται σε διάφορα επίπεδα, από φιλικό, με λιγότερους ή περισσότερους από έντεκα παίκτες, παιδιά ή ενήλικες, σε ένα οποιουδήποτε μεγέθους γήπεδο, με δύο τυχαία αντικείμενα για τη σήμανση του τέρματος, έως επαγγελματικό, με επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, αυστηρή τήρηση των κανονισμών και περισσότερους από 100.000 ενθουσιώδεις θεατές να παρακολουθούν σε ειδική ποδοσφαιρική αρένα υψηλών τεχνικών προδιαγραφών. Ανώτατη οργανωτική αρχή του ποδοσφαίρου είναι η FIFA (Fédération Internationale de Football Association), η οποία διεξάγει την κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση, το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου ή ό «Μουντιάλ» (Mundial), κάθε τέσσερα χρόνια. Επιμέλεια: Ορέστης Δ. (πηγή: Βικιπαίδεια)

Η βασιλόπιτα Βασιλόπιτα ονομάζεται η πίτα που φτιάχνεται σε ορισμένες χώρες από τους χριστιανούς τις παραμονές της Πρωτοχρονιάς και κόβεται και μοιράζεται λίγο αφότου αλλάξει ο χρόνος. Σύμφωνα με την ορθόδοξη θρησκευτική παράδοση έχει τις ρίζες της στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία. Οι Μικρασιάτες καθιέρωσαν την γλυκειά βασιλόπιτα, τη λεγόμενη «πολίτικη» ή «σμυρνέικη» Βασιλόπιτα η οποία παρασκευάζεται κυρίως από αλεύρι, αυγά, ζάχαρη και γάλα. Στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και σε άλλα μέρη όπου εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από την Κωνσταντινούπολη και τη Μικρά Ασία είναι πολύ συνηθισμένη. Σε άλλα μέρη επικρατούν άλλοι τρόποι παρασκευής με μπαχαρικά κ.α. Στη δυτική Μακεδονία συχνά η βασιλόπιτα είναι μια τυρόπιτα ή πρασόπιτα. Βασικό όμως κοινό γνώρισμα είναι ότι στο εσωτερικό όλων τοποθετείται νόμισμα, συνήθως κοινό όμως σε ορισμένες περιπτώσεις χρυσό (κωσταντινάτο) ή ασημένιο. Στην ελληνική επαρχία, ανάλογα με το έθιμο, τοποθετείται στο εσωτερικό της βασιλόπιτας μικρό κομμάτι άχυρου, κληματόβεργας ή ελιάς ή, σε κτηνοτροφικές περιοχές, ένα μικρό κομμάτι τυρί, για να φέρουν καλή τύχη στην παραγωγή. Σε άλλα μέρη, αντί αυτού κατασκευάζουν μικρό στεφάνι από κληματόβεργες που όποιος το βρει στα χωράφια θα είναι τυχερός στα σπαρτά, ή στην ελαιοπαραγωγή ή στο κρασί κλπ. Υλικά για βασιλόπιτα 500 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις 3 κ.γ. μπέικιν πάουντερ 250 γρ. βούτυρο Lurpak 400 γρ. ζάχαρη 1 κ.γ. κοφτό κανέλα 1/2 κ.γ. γαρίφαλο 2 βανίλιες Ξύσμα από 1 ακέρωτο πορτοκάλι 5 αυγά 1/2 κ.γ. σόδα χωρισμένα 1 πρέζα/ες αλάτι 120 γρ. χυμό πορτοκάλι 120 γρ. γάλα 80 γρ. κονιάκ 200 γρ. καρυδόψιχα χοντροκομμένη άχνη ζάχαρη για διακόσμηση Οδηγίες Υλικά, όπως το βούτυρο, τα καρύδια και ο χυμός από πορτοκάλι δημιουργούν την πιο απίθανη βασιλόπιτα που θα μοσχομυρίσει το σπίτι σας όταν φτιάξετε αυτή τη συνταγή. Όλα τα υλικά πρέπει να είναι σε θερμοκρασία δωματίου. Κοσκινίζουμε το αλεύρι με το baking powder και τα κρατάμε στην άκρη. Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170ºC στις αντιστάσεις. Θα ψήσουμε στην κάτω σχάρα. Βουτυρώνουμε καλά ένα ταψί κατά προτίμηση 28 ή 30 εκ. με πλαϊνά τοιχώματα ύψους 6 - 7 εκατοστών. Στρώνουμε αντικολλητικό χαρτί στο ταψί, για να μπορέσουμε να ξεφορμάρουμε πολύ εύκολα αφού ψηθεί. Επιμέλεια: Δημήτρης Γ. – Βάιος Δ. (πηγή: Βικιπαίδεια - www.argiro.gr)

Χριστουγεννιάτικο χωριό - Santa Village Santa Village ή αλλιώς Το χωριό του ΑϊΒασίλη. Βρίσκεται στη Λαπωνία και είναι ένας από τους κορυφαίους προορισμούς της Φινλανδίας μιας και εκεί βρίσκεται ο ΑϊΒασίλης. Το χωριό του Αϊ-Βασίλη είναι το μέρος που ονειρεύεται κάθε μικρός και μεγάλος να επισκεφθεί. Ειδικά για όσους αγαπούν τα Χριστούγεννα είναι πιθανότατα ένα όνειρο ζωής η επίσκεψή τους στο Santa Village. Το χιονισμένο τοπίο, η γιορτινή ατμόσφαιρα και η πρωτόγνωρη εμπειρία που θα ζήσεις στη Φινλανδία, θα σου μείνουν για πάντα χαραγμένες στην καρδιά. Το «Santa Village» σημαίνει το «χωριό του Αϊ-Βασίλη» και βρίσκεται στο Ροβανιέμι. Είναι ένας από τους πιο επισκέψιμους προορισμούς στην Φινλανδία. Και όχι άδικα. Ο Άγιος Βασίλης περνάει όλο το χρόνο του στο χωριό και φροντίζει για την αποστολή των δώρων. Η έννοια του είναι να ενισχύσει την έμφυτη χαρά των παιδιών και την καλοσύνη των μεγάλων. Θέλει να διαδώσει το μήνυμα της αγάπης, της καλής θέλησης και του Χριστού σε όλο τον κόσμο. Σε απόσταση 8 χιλιομέτρων βρίσκεται από το Ροβανιέμι το επίσημο σπίτι του Άγιου Βασίλη. Στο χωριό του Αϊ Βασίλη, θα θυμηθείς πόσο ωραία περνούσες όταν ήσουν παιδί. Αν είσαι παιδί, τότε θα εκτιμήσεις πραγματικά αυτό το τέλειο δώρο που σου δόθηκε. Εκεί θα γνωρίζεις τον Άγιο Βασίλη, θα στείλεις γράμματα, θα κάνεις βόλτα με τους τάρανδους και θα απολαύσεις μια ανέμελη και γιορτινή μέρα, όπως ακριβώς την φαντάστηκες. Στο χωριό του Αϊ-Βασίλη υπάρχουν μαγαζιά για να αγοράσεις σουβενίρ. Στα διαφορετικά σπιτάκια θα βρεις πολλά μαγαζιά όπως καφετέριες, εστιατόρια, το γραφείο του Αϊ Βασίλη αλλά και πολλά ακόμη. Στο χωριό του Αϊ Βασίλη δεν υπάρχει κάποιο αντίτιμο όσον αφορά την είσοδό σου σε αυτό. Πληρώνεις όταν θελήσεις να αγοράσεις κάτι. Για παράδειγμα η επαγγελματική φωτογραφία που θα βγάλεις με τον Αϊ-Βασίλη, κάποιο σουβενίρ ή φαγητό. Ενημερωτικά, η φωτογραφία και το βίντεο που θα βγάλεις με τον Αϊ-Βασίλη, κοστίζει 40 ευρώ. Όσον αφορά το φαγητό στο χωριό του Αϊ Βασίλη υπάρχει μεγάλη ποικιλία. Υπάρχουν εστιατόρια, fast food αλλά και καφετέριες. Φυσικά οι τιμές ίσως να είναι λίγο παραπάνω από όσο θα περίμενες. Αναμφισβήτητα πρέπει να το δεις από κοντά έστω και μια φορά στην ζωή σου. Επιμέλεια: Ευθύμης Β. (πηγή: happytraveller.gr)

Φάτε όπως στο Βυζάντιο Στη διατροφή των Βυζαντινών βασικό ρόλο είχαν το ψωμί, τα λαχανικά, τα όσπρια και τα δημητριακά, που τα μαγείρευαν με διάφορους τρόπους. Ο πιο συνηθισμένος τρόπος ήταν το βράσιμο. Οι Βυζαντινοί έτρωγαν επίσης πουλερικά, που υπήρχαν σχεδόν σε κάθε σπίτι, καθώς και αυγά. Από το γάλα έφτιαχναν τυριά όπως το ανθότυρο, το βλάχικο και το κεφαλίτζιν. Κρέας εξασφάλιζαν και με το κυνήγι. Κυνηγούσαν με σκυλιά και γεράκια. Δεν περιφρονούσαν όμως και άλλες μεθόδους όπως τις παγίδες, τα δίχτυα και τις ξόβεργες. Τα μεγαλύτερα ζώα αποτελούσαν ακριβότερη και λιγότερο διαδεδομένη τροφή. Τα χοιρινό, που γίνονταν κάθε χειμώνα, προμήθευαν την οικογένεια με τα λουκάνικα, τα παστά και το μαγειρικό λίπος όλης της χρονιάς. Το αρνί ήταν προσιτό μόνο στα πιο ευκατάστατα νοικοκυριά. Σπανιότερα έτρωγαν οι Βυζαντινοί τα βοοειδή, μια και τα χρησιμοποιούσαν κυρίως για την καλλιέργεια των χωραφιών. Αγαπούσαν επίσης τα κάθε λογής ψάρια, φρέσκα ή παστά, και τα θαλασσινά. Τα διάφορα κρασιά, για τα οποία φημιζόταν η Μακεδονία, καθώς και τα φρούτα, συνόδευαν τα τραπεζώματά τους μαζί με μελωμένα και σιροπιαστά γλυκά. Τα γεύματα μπορούσαν να είναι απλά αλλά και εξαιρετικά πολύπλοκα και πλούσια, ανάλογα με την οικονομική κατάσταση κάθε οικογένειας. Τα κύρια γεύματα των Βυζαντινών ήταν το πρόγευμα ή πρόφαγον, το άριστον ή μεσημβρινόν (γεύμα), καθώς και ο δείπνος. Έτρωγαν χρησιμοποιώντας κυρίως τα χέρια, αφού το πιρούνι ήταν άγνωστο μέχρι το 10ο αιώνα και η χρήση του σπάνια στους επόμενους αιώνες. Χρησιμοποιούσαν επίσης κοχλιάρια ή κουτάλια και μαχαίρια. Πριν και μετά το φαγητό έπλεναν τα χέρια τους, χρησιμοποιώντας το χέρνιβ(ι)ον (πήλινο ή μεταλλικό αγγείο). Τα κυριότερα είδη διατροφής ήταν το ψωμί, το λάδι, οι ελιές και το τυρί. Το ψωμί που ήταν φτιαγμένο από καθαρό ψιλοκοσκινισμένο σιτάρι ή από σιμιγδάλι, ήταν το ψωμί των πλουσίων. Το μεσοκάθαρο ή της μεσης ήταν φτιαγμένο από χαμηλής ποιότητας δημητριακά και ήταν το ψωμί των φτωχών, ενώ το ψωμί από πίτουρα (πιτεράτον) ήταν το ψωμί των πολύ φτωχών. Οι Βυζαντινοί αγαπούσαν το κρασί και είχαν μία μεγάλη ποικιλία. Το κάθε κρασί αναφέρονταν με το όνομα της περιοχής απ΄ όπου προέρχονταν. Ανεμείγνυαν παλαιό κρασί με μέλι και πιπέρι και έφτιαχναν το «κονδίτον».Γνώριζαν την μπίρα, αλλά έφτιαχναν και μία σειρά άλλα ποτά μη αλκοολούχα, όπως από εκχύλισμα αμυγδάλων, μελίγαλα, ροδόμελι. Βυζαντινή συνταγή: Όρνις μονθυλευτή Υλικά: Κοτόπουλο Κρασί ή ξύδι πιπέρι Γαρύφαλλο Κανέλα Μοσχοκάρυδο ψίχα ψωμιού Αμύγδαλα Σταφίδες Κουκουνάρια Ψιλοκομμένα μανιτάρια Βούτυρο Άφηναν το κοτόπουλο για λίγες ώρες και σε κρασί ή ξύδι με πιπέρι γαρύφαλλο κανέλα μοσχοκάρυδο. Το γέμιζαν με ψίχα ψωμιού αμύγδαλα και άλλα καρυκεύματα. Πρόσθεταν σταφίδες κουκουνάρια και ψιλοκομμένα μανιτάρια. Σιγόβραζαν το κοτόπουλο σε κρασί ή το έψηναν στο φούρνο μέσα σε ένα πήλινο σκεύος αφού το άλειφαν καλά με βούτυρο. Επιμέλεια: Αναστασία Κ. – Σοφία Κ. – Ηλιάνα Κ. (πηγή: http://3psevosmou-etaksi.weebly.com)

Αυτόχθονες λαοί: Φυλή Κοροβάι Οι Korowai είναι μια φυλή που ζει στην επαρχία Παπούα της Ινδονησίας, στο νησί της Νέας Γουινέας. Η φυλή αυτή έγινε γνωστή στον υπόλοιπο κόσμο κυρίως λόγω του τρόπου ζωής της, που παραμένει πολύ παραδοσιακός και στενά συνδεδεμένος με τη φύση. Οι Korowai ζουν σε σπίτια που χτίζονται σε δέντρα, σε ύψος που φτάνει και τα 30 μέτρα πάνω από το έδαφος. Τα σπίτια τους κατασκευάζονται από φύλλα φοίνικα και άλλα υλικά που βρίσκονται στον τοπικό περιβάλλοντα χώρο. Η ανάγκη για υψηλή θέση εκτός εδάφους οφείλεται, μεταξύ άλλων, στον κίνδυνο από επιδρομές άγριων ζώων και εχθρικών φυλών. Ο τρόπος ζωής των Korowai είναι κυρίως κυνηγητικός και συλλεκτικός. Κυνηγούν και συλλέγουν τροφή από τον τοπικό τους περιβάλλοντα χώρο, ενώ η κοινωνική τους δομή είναι κυρίως οικογενειακή. Η γλώσσα τους ανήκει στην οικογένεια των γλωσσών Trans-New Guinea. Η ζωή των Korowai είναι στενά συνδεδεμένη με τον περιβάλλοντα τους χώρο και τον παραδοσιακό τρόπο ζωής τους. Μια μέρα στη ζωή ενός Korowai θα μπορούσε να περιλαμβάνει τα εξής: Κυνηγητική και Συλλεκτική Δραστηριότητα: Οι Korowai εξαρτώνται από το κυνήγι και τη συλλογή τροφίμων από τον τοπικό τους περιβάλλοντα χώρο. Κατά τη διάρκεια της μέρας, μπορεί να εμπλέκονται σε δραστηριότητες όπως το κυνήγι ή η συλλογή φυτών, φρούτων και άλλων εδαφικών πόρων. Κατασκευή και Συντήρηση των Σπιτιών: Τα σπίτια των Korowai χτίζονται σε δέντρα, και η συντήρηση αυτών απαιτεί συνεχή εργασία. Μπορεί να περιλαμβάνει την επισκευή ή την ανακατασκευή μερών του σπιτιού που έχουν υποστεί φθορές. Οικογενειακές Δραστηριότητες: Οι Korowai ζουν κυρίως σε οικογενειακές μονάδες. Οι δραστηριότητες όπως η προετοιμασία των γευμάτων, η φροντίδα των παιδιών, και η επικοινωνία με τα μέλη της οικογένειας είναι σημαντικά κομμάτια της ημέρας τους. Κοινωνικές Δραστηριότητες: Η κοινωνική ζωή είναι σημαντική για τους Korowai. Οι συναναστροφές με άλλα μέλη της φυλής μπορεί να συμπεριλαμβάνουν τραγούδια, χορούς ή άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις. Τελετουργικές Δραστηριότητες: Οι Korowai ενδέχεται να συμμετέχουν σε τελετουργικές δραστηριότητες που σχετίζονται με τις παραδόσεις και τη θρησκεία τους. Συνολικά, η μέρα των Korowai είναι γεμάτη με δραστηριότητες που εξυπηρετούν τις ανάγκες της επιβίωσής τους, ενώ παράλληλα διατηρούν τις παραδόσεις και την κοινωνική δομή της φυλής τους. Οι Korowai έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον της διεθνούς κοινότητας και των ανθρωπολόγων, καθώς η ζωή τους παραμένει ανεπηρέαστη από τις σύγχρονες εξελίξεις και διατηρεί παραδοσιακές πρακτικές. Εντούτοις, ο τρόπος ζωής των Korowai αντιμετωπίζει πιέσεις λόγω της επέκτασης του ανθρώπινου πληθυσμού και των αλλαγών στο περιβάλλον. Επιμέλεια: Γερονάτσιος Θ. (πηγή: https://schoolpress.sch.gr/)

Τζακ Ράσελ Τεριέ Το Τζακ Ράσελ Τεριέ είναι μία ράτσα μικρόσωμου ενεργητικού σκύλου με προέλευση από την Μεγάλη Βρετανία. Το Τζακ Ράσελ είναι ένα μικρό, εξημερωμένο σκυλί της οικογένειας Τεριέ. Έχει συμπαγές και μυώδη σώμα. Χαρακτηρίζεται από ατελείωτη ενέργεια και είναι γνωστό ώς «το μικρό σκυλί με την μεγάλη στάση». Εκτράφηκε κυρίως για το κυνήγι αλεπούς, για αυτό και οι απόγονοι έχουν ανάγκη από άσκηση για να παραμείνουν υγιής και ευτυχισμένοι. Το ένστικτο του κυνηγιού, αντικατοπτρίζεται επίσης έντονα στην απόφασιστική τους προσπάθεια να κυνηγήσουν το θήραμα. Όταν βγαίνουν για περιπάτους, είναι διαβόητοι ότι κυνηγούν ότιδήποτε από πουλιά σε άλλα σκυλιά, τζόκινγκ, ποδηλάτες, αυτοκίνητα και ακόμη και λεωφορεία. Η βόλτα πρέπει να γίνεται πάντα με την χρήση λουριού. Εάν δεν διαθέτετε τον χρόνο ή την όρεξη για καθημερινές βόλτες καλύτερα να μην προχωρήσετε στην υιοθεσία ενός Τζακ Ράσελ. Εάν δεν διοχετεύσει την ενέργειά του ξεσπά στις μικρο – καταστροφές στο σπίτι. Ο Τζακ Ράσελ τείνει να δείχνει επιθετικότητα απέναντι σε άλλα σκυλιά, ειδικά εκείνα του ίδιου φύλου. Με σωστή εκπαίδευση μπορείτε να το περιορίσετε αυτό. Ο Jack Russells διατίθεται σε δύο τύπους: αυτό με το απαλό τρίχωμα και αυτό με το «σπασμένο» τρίχωμα. Ο δεύτερος τύπος, με το τύπου «σπασμένο» τρίχωμα, έχει χαρακτηριστικά μεγάλα φρύδια και μούσια. Και οι δυο τύποι έχουν χοντρό τρίχωμα. Ένα Τζακ Ράσελ μαδάει κυρίως τους καλοκαιρινούς μηνες. Το χειμώνα δεν υπάρχουν έντονα προβλήματα τριχόπτωσης. Το χαρακτηριστικό χρώμα του είναι το λευκό με κηλίδες διάσπαρτες σε διάφορα χρώματα, όπως καφέ ή μαύρο. Πολλές φορές οι κηλίδες στο πρόσωπό του μας θυμίζουν πειρατή. Ένα μεσαίο σε μέγεθος Τζακ Ράσελ ζυγίζει περίπου 6 με 8 κιλά και το ύψος του είναι 25 με 38 εκατοστά. Ζουν μια υγιή ζωή χωρίς πολλά προβλήματα υγείας. Το προςδόκιμο ζωής τους είναι 13 με 16 χρόνια. Το Τζακ Ράσελ ονομάστηκε από τον Jack Russell (1795-1883),ο οποίος ανέπτυξε την ράτσα από το πλέον εξαφανισμένο Αγγλικό Λευκό Τεριέ. Ο Russell ήταν φανατικός κυνηγός αλεπούδων και για αυτό το σημερινό Τζακ Ράσελ έχει χαρακτηριστικά όπως αντοχή, πείσμα, αποφασιστικότητα και ενθουσιασμό για κυνήγι. Το Τζακ Ράσελ ήταν ένας μοναδικός κυνηγετικός σκύλος εκείνη την εποχή, που αναπτύχθηκε εξ ολοκλήρου για τον ειδικό σκοπό να βρίσκει αλεπούδες υπόγεια. Επιμέλεια: Κωνσταντίνα Ιτσ. (πηγή: www.petkeepers.gr/)

Συνταγή για κουραμπιέδες Για να φτιάξετε τους πιο νόστιμους κουραμπιέδες που δοκιμάσατε ποτέ, χρειάζεστε: 100 γρ. ζάχαρη άχνη 500 γρ. βούτυρο Lurpak 2 κρόκοι 1 αυγό 2 βανίλιες 1/2 κ.γ. μοσχοκάρυδο 60 γρ. κονιάκ 1 κ.γ. κοφτό σόδα μαγειρική 150 γρ. καβουρντισμένο και χοντροκομμένο αμύγδαλο 850 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις (ή αλεύρι μαλακό κοσκινισμένο) Όλα τα υλικά πρέπει να είναι σε θερμοκρασία δωματίου (21-23 ºC). Αρχικά πριν ξεκινήσουμε τη ζύμη καβουρδίζουμε τα αμύγδαλα για να κρυώσουν τελείως. Απλώνουμε την αμυγδαλόψιχα ή τα αμύγδαλα με τη φλούδα (ότι σας αρέσει) σε λαμαρίνα να είναι αραιά τα αμύγδαλα μεταξύ τους και τα ψήνουμε για 10′, σε προθερμασμένο φούρνο, στους 200 ºC στον αέρα μέχρι να ροδίσουν ελαφρά. Τα αφήνουμε να κρυώσουν τελείως. Χοντροκόβουμε τα αμύγδαλα αφού κρυώσουν και τα αφήνουμε στην άκρη. Κοσκινίζουμε το αλεύρι και το αφήνουμε στην άκρη. Για την ζύμη: Βάζουμε στον κάδο του μίξερ το μαλακό βούτυρο και την άχνη. Με το σύρμα τα χτυπάμε για 1’ σε χαμηλή ταχύτητα μέχρι να ενωθούν. Δυναμώνουμε σταδιακά σε δυνατή ταχύτητα και χτυπάμε βούτυρο και ζάχαρη για 8-10′ μέχρι να ασπρίσουν και να γίνουν μια κατάλευκη κρέμα. Προσθέτουμε έναν-έναν τους κρόκους, να τους πίνει το μείγμα κάθε φορά. Προσθέτουμε και το ολόκληρο αυγό. Χαμηλώνουμε την ταχύτητα του και προσθέτουμε το μοσχοκάρυδο, τις βανίλιες και 2 γεμάτες κ.σ. από το συνολικό αλεύρι. Διαλύουμε τη μαγειρική σόδα στο κονιάκ Η Στ1 τάξη του 17ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμαριάς, σας εύχεται και τα ρίχνουμε μαζί στη ζύμη του κουραμπιέ. Ανακατεύουμε σε χαμηλή ταχύτητα. Εναλλάξ, προσθέτουμε στη ζύμη το χοντρο κομμένο αμύγδαλο και το κοσκινισμένο αλεύρι. Αλεύρι θα βάλουμε όσο σηκώσει Πριν πλάσουμε προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170 ºC στον αέρα. Παίρνουμε μικρά κομμάτια ζύμης 30 γραμ. και πλάθουμε σε ό,τι σχήμα θέλουμε. Για το ψήσιμο: Τους αραδιάζουμε αραιά μεταξύ τους, στο ταψί στρωμένο με αντικολλητικό χαρτί. Τους ψήνουμε σε καλά προθερμασμένο φούρνο στους 170 ºC στον αέρα για περίπου 35’ μέχρι να σκάσουν από πάνω και να ροδίσουν καλά. Τους αφήνουμε για 5′ να κρυώσουν ελαφρά. Για το άχνισμα: Κοσκινίζουμε μπόλικη άχνη σε ένα ταψί και τους πασπαλίζουμε. Τους αφήνουμε να κρυώσουν και τους βάζουμε στην πιατέλα. Χρόνια Πολλά! Επιμέλεια: Ευδοξία Π. (πηγή: argiro.gr)