สัทอักษรภาษาจีน 3-4 (วชช)

สทั อักษรภาษาจีน : พินอนิ จิระชัย แซ่ต้งั

บทเรียนที่ 3

พยัญชนะ d t n l ɡ k h j q x

1. วธิ กี ารออกเสยี ง

d “เตอ” เทียบได้กับเสียงพยัญชนะ “ต” ในภาษาไทย ไม่พ่นลม เส้นเสียงไม่

ส่ัน วิธีการออกเสียง ปลายลิ้นแตะเหงือกฟันบน กักลมในช่องปาก (ภาพท่ี1) จากน้ันเล่ือน
ปลายลิ้นลงอย่างรวดเร็วพรอ้ มทั้งปล่อยลม (ภาพท2่ี )

t “เทอ” เทียบได้กับเสยี งพยัญชนะ “ท/ถ” ในภาษาไทย พ่นลม เสน้ เสียงไม่สั่น

วิธกี ารออกเสยี ง ตาแหน่งการออกเสยี งและวธิ กี ารออกเสียงเหมือน d แต่ t เปน็ เสียงพ่นลม

1

จริ ะชัย แซ่ตัง้ สัทอกั ษรภาษาจีน : พินอนิ

n “เนอ” เทียบได้กับเสียงพยัญชนะ “น” ในภาษาไทย เป็นเสียงนาสิก ไม่พ่น

ลม เสน้ เสยี งสั่น วธิ ีการออกเสียง ปลายลิ้นแตะเหงอื กฟนั บน เพดานออ่ นและล้นิ ไกล่ ู่ลง ชอ่ ง
จมกู เปดิ ออก (ภาพที่1) ใหล้ มผ่านโพรงจมูกขณะออกเสยี ง (ภาพท่ี2)

l “เลอ” เทียบได้กับเสียงพยัญชนะ “ล” ในภาษาไทย เป็นเสียงข้างลิ้น ไม่พ่น

ลม เส้นเสียงสั่น วิธีการออกเสยี ง ปลายลน้ิ แตะระหว่างฟันบนและเงือกฟัน โคนล้ินค่อนหลัง
มากกว่าการออกเสียง n เล็กน้อย (ภาพที่1) จากนั้นปล่อยลมออกระหว่างสองข้างของล้ิน
ส่วนหนา้ (ภาพท2ี่ )

ɡ “เกอ” เทียบได้กับเสียงพยัญชนะ “ก” ในภาษาไทย เป็นเสียงที่เกิดจากโคน

ลิ้น ไม่พน่ ลม เสน้ เสียงไมส่ น่ั วธิ ีการออกเสียง ยกโคนลิ้นดันเพดานอ่อน (ภาพที่1) จากนน้ั ให้
โคนลิ้นแยกออกจากเพดานอ่อนอย่างรวดเร็ว เพ่ือให้ลมถูกปล่อยออกมาอย่างฉบั พลัน (ภาพ
ท2ี่ )

2

สทั อกั ษรภาษาจีน : พินอนิ จิระชัย แซ่ตง้ั

k “เคอ” เทียบได้กับเสียงพยัญชนะ “ค/ข” ในภาษาไทย เป็นเสียงท่ีเกิดจาก

โคนลิ้น พ่นลม เส้นเสียงไม่สั่น วิธีการออกเสียง ตาแหน่งการออกเสียงและวิธีการออกเสียง
เหมือน ɡ แตเ่ มอื่ ออกเสยี ง k เป็นเสยี งพ่นลม

h “เฮอ” เทียบได้กับเสียงพยัญชนะ “ฮ/ห” ในภาษาไทย เป็นเสียงที่เกิดจาก

โคนลิ้น ไม่พ่นลม เส้นเสียงไม่ส่ัน วิธีการออกเสียง ยกโคนลิ้นข้ึนใกล้เพดานอ่อน จากน้ัน
ปล่อยลมใหเ้ สยี ดแทรกผ่านระหวา่ งโคนลน้ิ และเพดานออ่ น

j “จี” เทียบได้กับเสียงพยัญชนะ “จ” ในภาษาไทย เสียงกึ่งเสียดแทรก เสียงที่

เกิดจากลิ้นส่วนหน้า ไม่พ่นลม เส้นเสียงไม่ส่ัน วิธีการออกเสียง ลิ้นส่วนหน้าแตะเพดานแข็ง
ปลายล้ินแตะหลังฟันล่าง (ภาพที่1) จากนั้นให้เลื่อนลิ้นลงพร้อมกับให้ลมเสียดแทรกผ่าน
ระหว่างลิน้ สว่ นหน้าและเพดานแขง็ (ภาพที่2)

3

จริ ะชัย แซ่ตัง้ สทั อักษรภาษาจีน : พินอนิ

q “ช”ี เทียบได้กับเสียงพยัญชนะ “ช/ฉ” ในภาษาไทย เสียงก่ึงเสียดแทรก เสยี ง

ที่เกิดจากลิ้นส่วนหน้า พ่นลม เส้นเสียงไม่ส่ัน วิธีการออกเสียง ตาแหน่งการออกเสียงและ
วธิ ีการออกเสยี งเหมอื น j แตเ่ สยี ง q เปน็ เสียงพ่นลม

x “ซี” เทียบได้กับเสียงพยัญชนะ “ซ/ส” ในภาษาไทย เสียงเสียดแทรก เสียงที่

เกดิ จากลิ้นส่วนหน้า ไม่พ่นลม เส้นเสียงไม่สั่น วิธีการออกเสียง ยกล้ินส่วนหน้าให้ใกล้เพดาน
แข็ง จากน้นั ปล่อยลมให้เสียดแทรกผา่ นระหวา่ งลน้ิ ส่วนหน้าและเพดานแข็ง

2. ตารางที่ 8 การประสมเสยี งพยญั ชนะและสระ

พยญั ชนะ สระเดีย่ ว u ü
ɑ o e er i du -
d dɑ - de - di tu -
t tɑ - te - ti nu nü
n nɑ - ne - ni lu lü
l lɑ - le - li ɡu -
ɡ ɡɑ - ɡe - - ku -
k kɑ - ke - -

4

สัทอกั ษรภาษาจีน : พินอนิ จิระชยั แซต่ ง้ั

h hɑ - he - - hu -

j --- - ji - ju

q --- - qi - qu

x --- - xi - xu

3. หลกั เกณฑพ์ นิ อนิ

สระ ü เมื่อประสมกับพยัญชนะ j q x ไม่ต้องใส่จุดสองจุดด้านบน ตัวอย่างเช่น
jú qū xú แต่เมื่อประสมกับสระ n l ให้คงใส่จุดสองจุดด้านบน ตัวอย่างเช่น nǚ lǜ (ดู
ตารางท่ี 8 หน้า 28)

*ขอ้ ควรระวัง d ในภาษาจีนคอื เสียง “ต” สว่ น d ในภาษาอังกฤษคือเสียง “ด”
ซึ่งผู้เรียนภาษาจีนเริ่มแรกมักจะสับสนระหว่างเสียงในภาษาจีนและภาษาอังกฤษ ทาให้
ออกเสยี งผิดอยู่บ่อยครัง้

4. แบบฝกึ การออกเสยี ง

4.1 ฝกึ ออกเสียงพยัญชนะดังตอ่ ไปนี้ nltd
hkɡ
□A d t n l qjx
□B ɡ k h pfmb
□C j q x
□D b p m f

4.2 ฝกึ ออกเสียงพยางค์เสยี งดังตอ่ ไปนี้ ni
qu
□A dɑ xi lu ɡe de
□B ku hɑ te ji
□C nɑ he qi tu

5

จิระชัย แซ่ตัง้ สทั อักษรภาษาจนี : พนิ อนิ

4.3 ฝกึ ออกเสียงพยางคเ์ สียงพร้อมวรรณยุกต์ดังตอ่ ไปน้ี

□A dā dá dǎ dà

□B lū lú lǔ lù

□C jī jí jǐ jì

□D nē ɡé kě tè

□E qú jǔ xū lǜ 4.4 ฝึกอ่านคาศพั ท์ดังตอ่ ไปนี้

□A

dà jī lù hē
大鸡路喝

ใหญ่ ไก่ ถนน ดม่ื

□B hǔ xī nǐ

tā 虎西你
他
เสือ ทิศตะวันตก เธอ
เขา

6

สัทอักษรภาษาจนี : พินอนิ จิระชยั แซต่ ง้ั

□C ɡē nǚ qù

dú 歌女 去
读
เพลง ผหู้ ญงิ ไป
อ่าน

7

จริ ะชยั แซ่ต้ัง สัทอกั ษรภาษาจนี : พนิ อิน

บทเรียนท่ี 4
การออกเสียงวรรณยกุ ตเ์ สยี ง 3

และวรรณยุกตเ์ สยี ง 4

1. การออกเสยี งและการผนั วรรณยุกตเ์ สียง 3 (1)

1.1 เม่ือคาสองพยางค์เสียงที่มีวรรณยุกต์เสียง 3 ทั้งสองพยางคเ์ สยี ง ให้อ่านพยางค์
เสยี งแรกเป็นวรรณยกุ ต์เสยี ง 2 เชน่

วรรณยุกต์เสยี ง 3 + วรรณยกุ ต์เสยี ง 3
ใหอ้ อกเสียงเปน็ วรรณยกุ ต์เสียง 2 + วรรณยุกตเ์ สียง 3
5------------------------------------------------สงู
4------------------------------------------------กลางสูง
3------------------------------------------------กลาง

2------------------------------------------------กลางตา่
1------------------------------------------------ตา่

□A dǎdǔ dǐbǔ mǎyǐ qǔfǎ

□B dǐtǔ qǔpǔ dǎpǔ dǎbǐ

□C dǐwǔ kǔyǔ xǔkě xǔxǔ

1.2 วรรณยกุ ต์เสียง 3 เมื่ออยู่พยางค์เสียงท้ายสุดหรือท้ายประโยคสามารถออกเต็ม
เสียงได้ แต่เมื่อวางอยู่หน้าวรรณยุกต์เสียง 1, 2, 4 ไม่ต้องออกเสียงคร่ึงหลัง ระดับเสียงจาก
214 ลดเหลือ 21 (Huɑnɡ Boronɡ ɑnd Liɑo Xudonɡ, 2013: 86; Lu Qinɡhe,
2004: 12) ซึ่งการสนทนาในชีวิตประจาวันน้ัน วรรณยุกต์เสียง 3 ส่วนมากแล้วจะออกเสียง
เพียงแค่ 21 ส่วนเสียง 214 น้ันจะเป็นเสียงที่ใช้น้อยมาก และมักใช้ในกรณีเน้นย้าหรืออยู่
ทา้ ยประโยค

8

สัทอักษรภาษาจนี : พนิ อิน จิระชัย แซต่ ้ัง

วรรณยกุ ตเ์ สียง 3 (ออกเสียงสนั้ ลง) + วรรณยกุ ต์เสียง 1

5------------------------------------------------สงู
4------------------------------------------------กลางสงู
3------------------------------------------------กลาง
2------------------------------------------------กลางตา่
1------------------------------------------------ตา่

□A kěxī dǎjī fǔmō mǎfū

□B mǎpā qǔdī jǔfā lǚjū

วรรณยุกตเ์ สียง 3 (ออกเสยี งสน้ั ลง) + วรรณยุกตเ์ สียง 2

5------------------------------------------------สงู
4------------------------------------------------กลางสูง

3------------------------------------------------กลาง
2------------------------------------------------กลางตา่

1------------------------------------------------ตา่

□C jǐhé hǔfú kǔyú lǚtú

□D qǔqí dǔjú dǐdá mǎdá

วรรณยกุ ต์เสยี ง 3 (ออกเสยี งสน้ั ลง) + วรรณยุกต์เสียง 4

5------------------------------------------------สงู
4------------------------------------------------กลางสงู
3------------------------------------------------กลาง

2------------------------------------------------กลางตา่
1------------------------------------------------ตา่

□E dǔqì jǔbù mǎkù qǔlè

□F lǚlì dǎpò dǐyù mǎxì

9

จิระชัย แซ่ตง้ั สทั อกั ษรภาษาจีน : พนิ อนิ

2. การออกเสยี งวรรณยกุ ตเ์ สียง 4

2.1 วรรณยุกต์เสียง 4 เม่ือวางอยู่หน้าวรรณยุกต์เสียง 4 ระดับเสียงจาก 51 จะลด

เหลือ 53 (He Pinɡ ɑnd others, 2007: 62; Lu Qinɡhe, 2011: 12) ซึ่งเป็นการ

ออกเสยี งวรรณยุกตเ์ สียง 4 พยางคห์ น้าให้สัน้ ลง เช่น

วรรณยุกต์เสียง 4 (ออกเสียงสั้นลง) + วรรณยุกตเ์ สยี ง 4

5------------------------------------------------สงู
4------------------------------------------------กลางสูง
3------------------------------------------------กลาง
2------------------------------------------------กลางตา่
1------------------------------------------------ตา่

□A dàdì tàbù dìyù ɡùyì
□B hùbù lìqì mùlù dìpù

3. ฝึกอา่ นคาศัพท์ต่อไปนี้

□A bàkè dǎbǎ nǔlì

mǎyǐ 罢课 打靶 努力
蚂蚁
หนีเรียน ฝึกยงิ เป้า ขยนั
มด

10

สทั อกั ษรภาษาจนี : พินอนิ จริ ะชยั แซต่ ง้ั

□B

mòyú dǔbó lǚkè dǎɡǔ

墨鱼 赌博 旅客 打鼓

ปลาหมกึ เล่นการพนัน ผ้โู ดยสาร ตีกลอง

□C

mǎlù lājī mòlì mǎfū

马路 垃圾 茉莉 马夫

ถนน ขยะ มะลิ คนเล้ียงมา้

□D bìhǔ yùmǐ hémǎ

qǐ’é 壁虎 玉米 河马
企鹅
จิง้ จก ขา้ วโพด ฮปิ โป
นกเพนกวนิ

11