กฎหมายสำหรับเด็ก (1)

CHILD PROTECTION ACT,
B.E.2546 (2003)

กฎหมาย
สาํ หรับเด็ก

พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก
พุทธศักราช 2546

พ ร ะ ร า ช บั ญ ญั ติ คุ้ ม ค ร อ ง เ ด็ ก
พุ ท ธ ศั ก ร า ช 2 5 4 6

มีเจตนารมณในการคุมครอง

เด็ก

ท่ีมีอายุตํา่ กวา 18 บริบูรณ

ไ ม ร ว ม ผู ท่ี บ ร ร ลุ นิ ติ ภ า ว ะ ด ว ย ก า ร แ ต ง ง า น



เดก็ ทพี งึ ได้รบั การสงเคราะห์

เด็กเรรอน/เด็กกําพรา
ไมไดรับการเล้ียงดู/เล้ียงดูมิชอบ

เด็กที่อยูในสภาพยากลําบาก
เด็กพิการ

เด็กท่ีเส่ียงตอการกระทําผิด

วิธีการสงเคราะห์

1. ใหความชวยเหลือใด ๆ ท่ีทําใหผูปกครองสามารถ
อุปการะเล้ียงดูเด็กไดตามมาตรา 23 รวมท้ังการ
ใหคาํ แนะนาํ ปรึกษา การบาํ บัดฟนฟู

2. การฝกทักษะท่ีจาํ เปนตอการอุปการะเล้ียงดูเด็ก
3. มอบเด็กใหผูเหมาะสมอุปการะเลี้ยงดูแทนไมเกิน

1 เดือน
4. กรณีเด็กกาํ พรา ดาํ เนินการเพ่ือใหเด็กเปนบุตร

บุญธรรมตามกฎหมายวาดวยการรับเด็กเปนบุตร
บุญธรรม
5. สงเด็กเขารับการอุปการะในครอบครัวอุปถัมภ
สถานแรกรับ สถานสงคราะห สถานบาํ บัดฟนฟูสมร
รภาพ ฝกหัดอาชีพ เปนตน

เลียงลูกผูกพัน
ปฏิบัติอย่างถูกต้อง

ดานกฎหมาย
เด็กตองไดรับการจดทะเบียนเกิด มีผูปกครอง
ตามกฎหมาย ตองไดเรียนหนังสือภาคบังคับ
ดานสภาพแวดลอมทางสังคม
เด็กตองอาศัยอยูในสภาพแวดลอมท่ีปลอดภัย
และมีสวนรวมในกิจกรรมของชุมชนและสังคมน้ัน
ดานสภาวะของเด็ก
เด็กตองไดรับการเล้ียงดูใหมีสุขภาพที่ดีท้ังทาง
รางกายและจิตใจ รวมถึงไดเรียนรูดานจริยธรรม
ดานผูดูแลเด็ก
ตองเปนผูมีศักยภาพในการดูแลสุขภาพ
ของเด็ก ปองกันโรค กระตุนใหเด็กเกิด
การเรียนรู ฝกวินัย ฝกใหเด็กรูจักควบคุม
ตัวเอง รูจักขอบเขตระหวางตนเอง
และผูอ่ืน

ข้อห้ามปฏิบัติ
ของผู้ปกครอง

1. ทอดทิ้งเด็กไวในสถานรับเลี้ยงเด็กหรือสถานพยาบาล
หรือไวกับบุคคลท่ีรับจางเล้ียงเด็กหรือที่สาธารณะ หรือสถานท่ี
ใดโดยเจตนาที่จะไมรับเด็กกลับคืน

2. ละทิ้งเด็กไว ณ สถานที่ใด ๆ โดยไมจัดใหมีการปองกัน
ดูแลสวัสดิภาพหรือใหการเล้ียงดูที่ไมเหมาะสม

3. จงใจหรือละเลยไมใหสิ่งที่จําเปนแกการดาํ รงชีวิตหรือ
สุขภาพอนามัยจนนาจะเกิดอันตรายแกรางกายหรือจิตใจของเด็ก

4. ปฏิบัติตอเด็กในลักษณะท่ีเปนการขัดขวางการเจริญ
เติบโตหรือพัฒนาการของเด็ก

5. ปฏิบัติตอเด็กในลักษณะท่ีเปนการเล้ียงดูโดยมิชอบ
6. กระทาํ หรือละเวนการกระทาํ อันเปนการทารุณกรรมตอ
รางกายหรือจิตใจของเด็ก
7. จงใจหรือละเลยไมใหส่ิงจําเปนแกการดาํ รงชีวิตหรือ
การรักษาพยาบาลแกเด็ก
8. บังคับ ขูเข็ญ ชักจูงสงเสริมหรือยินยอมใหเดกประพฤติ
ตนไมสมควรหรือนาจะทําใหเด็กมีความประพฤติเสี่ยงตอการกระ
ทําผิดหรือใชเด็กเปน เคร่ืองมือในการขอทานหรือแสวงหา
ประโยชนจากเด็กโดยมิชอบ หรือยินยอมใหเด็กเลนการพนัน
แสดงหรือกระทําอันมีลักษณะลามกอนาจารหรือจําหนาย แลก
เปล่ียน หรือใหสุราหรือบุหร่ีแกเด็กเวนแตการปฏิบัติทางการ
แพทย

การปฏิบัตติ ่อเด็ก

คาํ นึงถึงประโยชนสูงสุดของเด็กและไมเลือกปฏิบัติโดย
ไมเปนธรรมตอเด็กอุปการะเล้ียงดูอบรมส่ังสอนและ

พัฒนาคุมครองสวัสดิการ

หามกระทาํ ตอเด็ก

1. ทารุณกรรม
2. ไมใหส่ิงของจําเปนแกเด็ก
3. จําหนายแลกเปล่ียนสุรา บุหร่ี
4. ใหเลนการพนันเขา ไปในสถานท่ีตองหาม

บังคับ ขูเข็ญ ชักจูง สงเสริม ยินยอม ให
ปฏิบัติตนไมสมควรที่เส่ียงตอการทําผิด
5. ขอทาน เรรอน ขัดตอการเจริญเติบโต
6. ใหกระทําการลามกอนาจาร

ฝา ฝน

รับโทษทางอาญา

เด็กหามกระทํา

หามซื้อ เสพ ขาย หรือเขาไปสถานท่ีจาํ หนายบุหร่ี สุรา
และสารเสพติด

ฝาฝน

กลาวตักเตือน
ทาํ ทัณฑบน
ทํางานบริการสังคม
วางขอกําหนดใหผูปกครอง

ทําทัณฑบน
วางเงินประกัน

ส่อื การเรียนรูกลมุ สาระสงั คมศึกษา ศาสนา และวฒั นธรรม

นางสาวยาริตา ปงแลมาปุเลา
รหสั นิสติ 611031378

นสิ ติ คณะศึกษาศาสตร สาขาวชิ าสงั คมศึกษา ชัน้ ปท ่ี 3
มหาวทิ ยาลยั ทักษิณ วิทยาเขตสงขลา