นิทาน กินเหล้าแล้วอายุยืน

1

นานมาแลว้ มเี ร่ืองเล่าว่า ชายคนหนึ่งชอบกินเหลา้ เป็นชวี ิตจิตใจ งานการกไ็ มเ่ คยน�ำ พาเร่ืองบุญกศุ ลกไ็ ม่
เคยทำ� แตก่ ารท�ำ บาปแกกไ็ มเ่ คยท�ำ เชน่ กนั ครอบครัวของแก มอี ยูด่ ว้ ยกนั สามคน คอื ตวั แกเองพร้อม
ดว้ ยเมยี และลกู อกี คนหนึ่ง ชายคนชอบกินเหล้าผูน้ ค้ี ดิ อยเู่ สมอวา่ ก่อนท่แี กจะตายลงนั้นกข็ อใหล้ กู ชายได้
บวชเสยี กอ่ น เพราะแกอยากเหน็ ชายผา้ เหลืองของลกู แต่ชายคนน้นั ก็ได้ตายลงเสียกอ่ นทจี่ ะไดบ้ วชลกู
เมอ่ื อายุของแกได้ห้าสิบปีพอดี กอ่ นทีจ่ ะตายนั้น แกไดส้ ่งั ใหล้ ูกเมยี ของแก เอาเหลา้ ใสโ่ ลงไปด้วยสักสอง
สามขวดเผ่อื หวิ เหล้าขึน้ มาก็จะไดก้ ินในปรโลก

2

เมอื่ ชายคนน้นั ได้ลงไปอยู่ในเมืองนรกแล้ว ยมบาลกถ็ ามวา่ “ท�ำ ไมถึงได้ชอบกินเหลา้ นกั ล่ะ เหล้านนั้ มัน
เอร็ดอรอ่ ยมากหรือไรกนั ” แกกต็ อบออกไปวา่ “อนั เหลา้ นน้ั ถา้ ไดก้ นิ มันเขา้ ไปแลว้ กจ็ ะ…….รรู้ สชาติ
ทันทวี ่า ไม่มอี ะไรแล้วในโลกมนษุ ยจ์ ะอรอ่ ยเทา่ บอกไมถ่ กู อธบิ ายไมไ่ ดว้ า่ มนั มีรสชาติอย่างไร ตอ้ งกนิ ดู
เองถงึ จะ……ร”ู้ ยมบาลจึงพดู วา่ “ในเมืองนรกของเรานี้ไม่มี ไมง่ น้ั แล้วเราจะลองชมิ ดวู ่ามนั จะเอรด็ อร่อย
เหมอื นดังค�ำ กลา่ วของทา่ นจรงิ หรอื ไม”่

4

ยมบาลจงึ ไดช้ มิ เหล้าของชายคนนน้ั เขา้ ไป ชมิ ไป ๆ
ยมบาลก็ชกั ติดใจในรสชาตขิ องมนั
จึงไดข้ อเหลา้ ชายคนนั้นกนิ จนหมดขวด
ยมบาลจึงได้เมาขน้ึ มาทนั ที เพราะไม่เคยกินเหล้ามากอ่ น
หรือเพราะคอยงั ออ่ นอยนู่ ่ันเองำ�

3

ชายผชู้ อบกนิ เหลา้ คนนั้นจงึ บอกกบั ยมบาลวา่
แกไดน้ �ำ มนั มาด้วย ถ้ายมบาลจะลองชิมดกู ็มีใหล้ อง

5

ในเวลาตอ่ มา ยมบาลก็ไดช้ อบพอกนั กบั ชายคนนั้น จนกระทั่งสญั ญาเป็นเพอื่ นเกลอกัน แลว้ บอกชาย
คนนนั้ ว่า “ถ้าแกต้องการอะไรทพ่ี อผ่อนปรนกันแลว้ ก็ขอให้บอกมาเถิดเราจะช่วยเหลอื ” ชายคนนนั้ จึง
บอกยมบาลวา่ “ในชวี ิตของแกไมเ่ คยได้ท�ำ บญุ อะไรเลย แกจึงอยากเห็นชายผา้ เหลอื งของลกู ชายสัก
ครง้ั ” แล้วแกจงึ ขอรอ้ งต่อยมบาลว่า “ขอมีอายตุ อ่ ไปอีกแค่ปีเดียวเทา่ นัน้ เพ่ือบวชลกู ชายไดห้ รือไม”่

6

ด้วยความรักใครส่ งสารตอ่ ชายผ้นู ้ันเปน็ พเิ ศษ ยมบาลกอ็ นญุ าตด้วยการตอ่ อายใุ ห้ แลว้ ลงไว้ในบัญชี
ของยมโลก โดยยมบาลเพิม่ อายุให้อีกหน่ึงปี จงึ ได้เขียนเลข 1 ตอ่ จากเลข 50 ซ่งึ เป็นอายุขัยของชายผู้
นั้นลงในบญั ชที นั ที แตด่ ว้ ยความเมาของยมบาลเอง จึงเลยลมื ลบเลข 0 ออกเสยี กอ่ น จงึ กลายเปน็ ว่า
ชายคนนนั้ มีอายไุ ปจนถึง 501 ปี

7

มื่อยมบาลตอ่ อายใุ ห้แล้ว ชายผูช้ อบกนิ เหลา้ คนนน้ั
ก็ได้ฟน้ื กลบั มชี ีวติ ขึ้นอีกครั้ง แกก็ไดจ้ ดั การบวชลกู ชาย
จนไดเ้ หน็ ชายผ้าเหลอื งสมความตง้ั ใจแล้ว
แกกร็ อวนั ตายของแกเรื่อยมาแต่กไ็ ม่ตายสกั ที

8

จนกระทงั่ เมีย ลกู หลาน เหลน ได้พากันตายไปแลว้ เกอื บ
ทุกคนแต่แกก็ยังไม่ตายอยู่นน่ั เอง ทำ�ให้ชายผูน้ นั้ มชี ีวิต
อยู่อย่างทรมานใจเป็นอย่างยิง่ ท่ีจ�ำ เป็นต้องอยู่ และเห็น
คนที่แกรักตายจากไปทีละคนสองคนอยู่เสมอ

ขอ้ คดิ ท่ีได้

ชีวิตที่ยืนยาวหากไรซ้ ึ่งความสขุ
และเป้าหมายในชีวิต
กเ็ หมือนไรซ้ ง่ึ ชวี ติ