วรรณกรรมเสริมสร้างคุณธรรม-จริยธรรม วรรณกรรมสำ หรับเด็กอายุ 13-15 รายวิชาวรรณกรรมสำ หรับเด็ก พี่ปอกับน้องป่าน
วรรณกรรมเสริมสร้างคุณธรรม-จริยธรรม วรรณกรรมสำ หรับเด็กอายุ 13-15 รายวิชาวรรณกรรมสำ หรับเด็ก พี่ปอกับน้องป่าน
สำ หรับเด็ก ด็ อายุ 13-15 ปี จัดทำ ครั้งที่ 1 ตุล ตุ าคม ที่ปที่ รึกษา : อัจอัฉรา เทศขำ เรื่อง : นูรีดา ดาโอะ ออกแบบผู้จัดทำ : นูรีดา ดาโอะ วรรณกรรมเสริมสร้างคุณธรรม-จริยธรรม
คำ นำ หนังสืออิเล็กทรอนิกส์(E-book) จัดทำ ขึ้นในรายวิชาวรรณกรรมสำ หรับเด็ก (604-402) เป็นวรรณกรรมที่สอดแทรกข้อคิดหลักคุณธรรม จริยธรรม ผู้จัดทำ ได้ทำ หนังสือให้มีความ สดใส มอบความสนุกสนาน และรอยยิ้ม ตลอดจนคติสอนใจ ทั้งนี้ ผู้จัดทำ หวังเป็นอย่างยิ่งว่า หนังสือวรรณกรรมสำ หรับเด็กเล่มนี้ จะเป็น ประโยชน์กับผู้อ่านที่ช่วยปลูกฝังเสริมสร้างคุณธรรม-จริยธรรม ตลอดจนเสริมสร้างนิสัย รักการอ่านสำ หรับเด็ก หากมีข้อผิดพลาดประการใด ก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย ผู้จัดทำ นูรีดา ดาโอะ
ณ หมูบ้านแห่งหนึ่งและมีครอบครัวหนึ่งที่อยู่ในหมู่บ้าน และบ้านของ ครอบครัวนั้นได้อยู่ติดกับโรงเรียนเป็นโรงเรียนในหมู่บ้านซึ่งพี่ปอก็ได้เรียน อยู่ที่โรงเรียนนั้นเช่นกัน
พ่อกับแม่ได้ออกเดินทางไปทำ งานต่างจังหวัดซึ่งก่อนที่พ่อกับแม่จะออกไปนั้นได้ ฝากบอกพี่ปอว่าให้ดูแลน้องปานด้วยเพราะพี่ปอเป็นพี่คนโตเลยต้องรับผิดชอบใน หน้าที่ตรงนี้หลังจากผ่านไปหลายวันน้องป่านก็พูดถึงแม่ด้วยความคิดถึงเลยชวนให้พี่ ปอโทรหาแม่ “ พี่ปอช่วยโทรหาแม่หน่อยพอดีน้องป่านคิดถึงอยากคุยกับแม่ ” น้องป่านพูดกับพี่ปอ “ ได้สิน้องป่าน ” พี่ปอพูดกับน้องป่าน และในระหว่างนั้นแม่ก็พูดถึงแต่น้องป่านว่าให้ตั้งใจเรียนชื่นชมน้องป่าน โดยไม่ ค่อยใส่ใจพี่ปอ พี่ปอจะเป็นคนที่ชอบกับการเล่นกีฬาเลยทำ ให้พี่ปอรู้สึกว่าพ่อกับแม่รัก ไม่เท่ากันเพราะพี่ปอจะเรียนไม่ค่อยเก่งจะด้อยกว่าน้อง พี่ปอดเลยเกิดความรู้สึก น้อยใจ
หลายวันต่อมาพี่ปอรู้สึกน้อยใจที่พ่อกับแม่ไม่ค่อยให้ความสนใจกับพี่ปอเลย ทำ ให้พี่ปอมีอาการซึมๆนอยๆที่พ่อกับแม่ละเลยความรู้สึกของพี่ปอ “ พี่ปอมาทำ อะไรตรงนี้คะ ? “ น้องป่านพูดกับพี่ปอ “ เปล่า พี่แค่ออกมาชมวิวหน้าบ้านเอง” พี่ปอพูดกับน้องป่าน “ น้องมาหาพี่มีอะไรหรือเปล่า? “ พี่ปอพูดกับน้องป่าน “เปล่าค่ะแค่มาหาเฉยๆค่ะ “ น้องป่านพูดกับพี่ปอ
“พี่ปอจะออกไปซ้อมบอลข้างนอกพอดีเลยน้องป่านฝากบอกแม่ด้วยว่าพี่ ไปซ้อมบอลน่ะ ” พี่ปอพูดกับน้องป่าน “ได้ค่ะพี่ปอเดียวน้องป่านจะบอกแม่ให้นะคะ” น้องป่านพูดกับพี่ปอ “พี่ปอจะไปกับใครค่ะ กับเพื่อหรือคนเดียวให้น้องไปเป็นเพื่อนไหมค่ะ” น้อง ป่านพูดกับพี่พี่ปอ “ไปคนเดียว ไม่เป็นไรน้องป่านอยู่กับแม่แหละดีแล้ว” พี่ปอพูดกับน้องป่าน “พีไปก่อนน่ะ” พี่ปอพูดกับน้องป่าน
พี่ปอได้ปั่นจักรยานจะไปซ้อมบอลในโรงเรียนแต่บังเอิญโดนเพื่อนที่ชอบ รังแกมารุมรังแกพี่ปอแต่น้องป่านเข้ามาเห็นเลยไม่ทันได้รังแกพี่ปอด้วย ความที่พี่ปอปั่นจักรยานถึงบริเวณรั้วข้างบ้านแต่ดีที่น้องป่านเข้ามาเห็นก่อน น้องป่านวิ่งเข้าไปช่วยพี่ปอได้ทัน จากนั้นแม่และพ่อได้กลับจากที่ทำ งานพอดีเลยรีบเข้าไปหาพี่ปอด้วย ความรักและความเป็นห่วง
และแล้วพี่ปอก็ได้รับรู้ถึงความรักความห่วงใยจากทุกคนในครอบครัวและ รู้สึกได้ว่าทุกคนก็รักพี่ปอเท่าๆกัน เพราะจากที่เกิดเหตุการณ์ครั้งนั้นทำ ให้พี่ปอ ได้เปลี่ยนความคิดจากความรู้สึกเดิมๆนั้น จากการน้อยใจกลายเป็นความเข้าใจ ทำ ให้พี่ปอเริ่มขยันไปซ้อมเตะบอลและอีกไม่กี่วันพี่ปอก็จะมีการแข่งขันใน โรงเรียน
หลายวันต่อมาพี่ปอได้มีการแข่งขันฟุตบอลและครอบครัวก็ได้ไปให้ กำ ลังใจ พี่ปอก็รู้สึกมีกำ ลังใจมากขึ้นในการแข่งขันฟุตบอลและพี่กอก็ได้ คาดหวังกับการแข่งขันในครั้งนี้มาก “สู้ๆน่ะ พี่ปอคนเก่งแม่เป็นกำ ลังใจให้น่ะ”แม่พพูดกับพี่ปอ “พี่ปอต้องชนะอยู่แล้วคนเก่งของน้องป่าน” น้องป่านพูดกับพี่ปอ “ครับ พี่จะทำ หน้าที่ตรงนี้ให้เต็มที่น่ะครับ” พี่ปอพูดกับแม่และน้องป่าน “พี่จะเอารางวัลที่1กลับมาให้ครอบครัวน่ะครับ” พี่ปอพูดกับครอบครัว
การแข่งขันในครั้งนี้ พี่ปอได้รางวัลชนะเลิศอันดับ1 ของการแข่งขัน พี่ปอภูมิใจมากเพื่อนๆในทีมก็ต่างชื่นชมและหลังจากนั้นพี่ปอก็ขยัน ซ้อมมาตลอดเพราะมีครอบครัวที่อบอุ่นคอยเป็นกำ ลังใจอยู่เบื้องหลัง และพี่ปอคิดว่าความรักจากครอบครัวเป็นสิ่งสำ คัญที่สุดเลยทำ ให้ทุก อย่างประสบความสำ เร็จอย่างง่ายดาย การลงแข่งขันในครั้งนี้ได้เห็นว่าคนในครอบครัวพ่อแม่และน้อง ป่านก็รักพี่ปอและอยู่ข้างๆพี่ปอเสมอทำ ให้พี่ปอรู้สึกตื้นตันใจและมี กำ ลังใจในการลงแข่งขัน
ประวัดิการดิศึกษาศึ ㆍ ระดับดัมัธยม โรงเ มัรียนทุ่งยางแดงทุ่พิทยาคม ㆍปัจจุบัน มหาบัวิทยาลัยหาดใหญ่ ที่อที่ยู่ บ้านเลขที่ 20/1 หมู่.6 ต.ลุโบะยิไร อ.มายอ จ.ปัดดานี 94140 คติประ ติจำ ใจ: ท้อได้ แต่อย่าท้อถอย ประวัติผู้ ติผู้ จัดทำ หนังสือ สื ชื่อ นางสาวนูรีดา นามสกุล ดาโอะ
รับรู้ถึรู้งความถึรักความห่วงใยจากทุกคนในครอบครัว และรู้สึรู้กไสึด้ว่าทุกคนก็รั ก็รักเท่าๆท่กัน เพราะจากกัที่เที่กิดกิ เหตุการตุณ์ค ณ์ รั้งนั้นทำ ให้พี่ได้เปลี่ยนความคิดจากความรู้ สึกเสึดิมๆดินั้น จากการน้อยใจกลายเป็นความเข้าใจ