นิทาน

นิทานอสี ป แม่ปกู บั ลูกปู

การเล่านทิ านให้ลูกรกั ฟังก่อนเข้านอน นบั ว่าเป็นวธิ เี สริมสรา้ งทกั ษะดา้ นจนิ ตนาการใหเ้ ด็ก
ๆ ไดเ้ ปน็ อยา่ งดี ย่ิงนิทานเรอื่ งนั้นมีภาพประกอบสวยงามควบคู่กนั แล้ว จะย่ิงต่อยอดใหเ้ ขาไดน้ กึ
ภาพต่อแบบสนกุ สนาน แถมยงั ไดส้ านสมั พนั ธ์อันแสนอบอ่นุ กบั ลูกในทุกค่าคนื อีกด้วย

แต่ถา้ คุณพอ่ คุณแม่ไม่รู้จะเลา่ นทิ านเรื่องอะไรให้ลูกฟังดี วนั นกี้ ระปุกดอทคอมมีนิทาน
อสี ป แมป่ ูกบั ลกู ปู มาฝาก รับรองถา้ ไดเ้ ล่าให้ลกู รกั ฟังกอ่ นนอนเจา้ ตัวเล็กจะต้องชอบและหลับฝันดี
แนน่ อน

กาลคร้งั หน่งึ นานมาแล้ว ณ รมิ ชายหาดสขี าวพาดยาวไปตามท้องทะเลสีคราม มคี รอบครัว
ปูอาศัยอยู่ดว้ ยกนั หลายครอบครวั รวมทั้งยงั มีแมป่ กู บั ลูกปูครอบครวั หนึ่งทแ่ี สนจะอบอนุ่ และชอบ
ท่ากจิ กรรมด้วยกันอยูต่ ลอดเวลาพักอาศัยอยทู่ ่ีแห่งนั้นดว้ ย

"วนั นอ้ี ากาศดมี ากเลยจะ้ แม่ เราออกไปเดนิ เลน่ กนั ดไี หม" เสียงลกู ปบู อกกลา่ วกบั แมป่ ูดว้ ย
ความสดใส

"นนั่ สนิ ะ อากาศดแี บบนเี้ หน็ ทเี ราตอ้ งออกไปอาบแดดใหร้ า่ งกายไดส้ ดชน่ื หนอ่ ยแลว้ " แมป่ ู
ตอบรับอยา่ งเหน็ ดว้ ย

"ถ้าอยา่ งนนั้ เราไปเดนิ เลน่ จนถงึ ชายหาดฝงั่ นนู้ เลยนะจะ๊ แม่ เราไมไ่ ดเ้ ดนิ ไปทางนน้ั นาน
มากแล้ว" ลูกปเู ชิญชวนแม่ปใู ห้พาไปอกี ฝ่ัง

"ไดส้ จิ ะ๊ อากาศดขี นาดนี้ ใหเ้ ดนิ ไกลแคไ่ หนแมก่ พ็ รอ้ มสอู้ ยแู่ ล้ว ปะ ไปกนั เลยดกี วา่ " ว่าแล้ว
แมป่ กู บั ลกู ปูก็ออกเดนิ ทางด้วยกันอย่างร่าเรงิ แจม่ ใส

ระหว่างทางที่กา่ ลังเดนิ ไปชายหาดอกี ฟาก สองปูแม่ลูกตอ้ งเดนิ ผ่านบ้านของครอบครัวปู
อกี หลายหลงั ซงึ่ วันนแ้ี ตล่ ะบ้านก็ออกมาท่ากจิ กรรมกนั อยา่ งสนุกสนานเชน่ เคยเหมือนทกุ วนั และ
เมอื่ เดนิ ใกลบ้ า้ นหลังใด ปูบา้ นนั้นกจ็ ะตะโกนทกั ทายกันตลอดทาง

"อา้ ว แมล่ กู คนู่ จี้ ะไปเทยี่ วไหนกนั จะ๊ " เสียงป้าปจู ากบ้านใตต้ ้นมะพร้าวตะโกนถาม
"สวสั ดจี ้ะ วนั นฉี้ นั จะพาลกู ไปเดนิ เลน่ ทางนนู้ สักหนอ่ ย เหน็ วา่ วนั นอี้ ากาศดี" แม่ปขู านตอบ
"จรงิ สิ อากาศดมี ากทเี ดยี ว ถา้ อยา่ งนน้ั ก็ขอใหเ้ ทยี่ วสนกุ ๆ นะ" ป้าปอู วยพรท่ามกลางเหล่า
ลกู หลานทกี่ า่ ลังว่ิงเล่นกนั เตม็ หน้าบา้ น

"ขอบคณุ มากจา้ ฉนั ไปแลว้ นะ" สน้ิ คา่ กลา่ วลา สองแมล่ กู กม็ ุ่งหน้าไปยงั จุดหมายทนั ที
ในขณะท่ีเดินอยนู่ ัน้ แม่ปกู ห็ นั มาพดู คยุ กับลกู ของเธอดว้ ยความกังวลใจ เนือ่ งจากเธอเห็น
เหลา่ ลกู หลานของปา้ ปูพากันเดินเฉไปเฉมาไมน่ า่ มองนกั

"นล่ี กู แม่ ลกู เหน็ ไหมวา่ เด็ก ๆ บา้ นนน้ั เขาเดนิ ไมค่ อ่ ยตรงกนั สกั เทา่ ไร เดย๋ี วกเ็ ฉไปทางซา้ ย
ที มาทางขวาท"ี แม่ปพู ดู อย่างกังวล

"เหน็ จะ้ แตห่ นวู า่ ไมแ่ ปลกอะไรเลยนจ่ี ะ๊ " ลูกปูตอบด้วยน่้าเสยี งไร้เดยี งสา
"ไมน่ ะ แมว่ า่ มนั ดแู ปลกมากทเี ดยี ว ไหนลกู ลองเดนิ ใหแ้ มด่ หู นอ่ ยสิ" พอกล่าวจบแมป่ ูก็หยดุ
เดนิ เพอื่ รอดูว่าลูกของเธอจะก้าวเทา้ อยา่ งไร
แตภ่ าพทเ่ี ห็นแทบไมต่ า่ งจากเด็ก ๆ ทว่ี ิ่งเลน่ ในบา้ นของป้าปูเลยสักนิด

"อะไรกนั !? ทา่ ไมลกู ถึงเดนิ อยา่ งนนั้ เดนิ เฉไปเฉมาอยา่ งกบั เด็กบา้ นนนู้ เลย" เสียงแมป่ พู ดู
อย่างแข็งกรา้ ว "เอาอยา่ งน้ี ดแู มเ่ ปน็ ตวั อยา่ งแลว้ ทา่ ตามนะ"

จากน้นั แม่ปจู ึงออกเดนิ น่าหน้า ส่วนลกู ปูกห็ ยดุ ยนื ดู แต่แม่ปูที่โตเตม็ วัยกลบั เดนิ เฉไปเฉมา
ไม่ต่างอะไรจากปตู ัวนอ้ ยเลยสักนดิ

แถมเมื่อหันกลับมาแมป่ ยู งั เดนิ สะดุดขาตัวเองลม้ ครืนไปจนขายหน้า เพราะทา่ ตามทส่ี ั่งสอน
ลูกปูเอาไว้ไมไ่ ด้นัน่ เอง และหลังจากวนั นน้ั แมป่ ูจึงไม่กลา้ สอนลูกในสิ่งทตี่ นทา่ ไมไ่ ด้อกี เลย

นทิ านเรอื่ งนส้ี อนใหร้ วู้ า่ : หากต้องการสอนส่งิ ใดใหแ้ กผ่ อู้ น่ื เราควรท่าเป็นแบบอยา่ งท่ดี ใี ห้
ไดเ้ สยี ก่อน เพือ่ ทคี่ นอ่นื จะได้เรยี นรู้และปฏบิ ตั ิตามอยา่ งถูกวธิ นี ่นั เอง