B89BFFBB-C3F9-4F8B-B969-4E34F3A2B236

หนังสือ “ไดอารี่กวีนิพนธ์ไทย” เป็นการรวบรวมบทประพันธ์ตลอดระยะเวลา
ในการเรียน รายวิชา กวีนิพนธ์ไทยชั้นปีที่ ๑ ภาคเรียนที่ ๒|๒๕๖๔
(ทศศ.๖๔๒)
ของ นางสาวปัทมาพร บุตรหาบ ภายใต้นามปากกา ดอกไม้ริมทาง

งานบทประพันธ์ดังกล่าวได้แต่งขึ้นผ่านประสบการณ์ การเรียนรู้ การพบเจอ
กับ
ประสบการณ์ที่น่าประทับใจเรียงร้อย เล่าความเป็นเรื่องราวผ่านรูปแบบบท
ประพันธ์ประเภทต่างๆ

งานประพันธ์ ดอกไม้ริมทาง ได้ผ่านการคัดกรอง ตรวจสอบจากผู้มีความรูเค
วามสามารถด้านรายวิชา กวีนิพนธ์ไทย คือ ผศ.ดี.รุ่งรัตน์ อ.ประจำวิชา
ขอขอบคุณอาจารย์ที่คอยให้คำปรึกษา ชี้แนะการทำงานให้มีประสิทธิภาพสูงสุด

ดอกไม้ริมทาง
นางสาวปัทมาพร บุตรหาบ

ทศศ.๖๔๒ เลขที่ ๑๘

ง

หน้า

คำนำ______________________จ
สารบัญ_____________________ง

กลอนแนะนำตัวเอง_________________ ๑
กลอนแปด_____________________ ๒
กลอนเปล่า_____________________ ๓
โคลงสี่สุภาพ____________________ ๔-๕
กาพย์ยานี ๑๑___________________๖
กาพย์ฉบัง ๑๖___________________๗
กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘_______________๘
ร่าย_________________________๙
ฉันท์_______________________ ๑๐
นิราศ_______________________ ๑๑-๑๗
ตันหยงดอกจำปา_________________ ๑๘
เพลงสอนน้อง__________________ ๑๙
บทครูในดวงใจ_________________ _๒๐-๒๓

วิเคราะห์สุนทรียศาสตร์______________ ๒๔-๒๖

๑

ตัวเรานี้มีนามว่าปัทมาพร ดวงสมรความหมายดังบงกช

ถิ่นกำเนิดเมืองกระบี่ที่เคี้ยวคด ไม่เลี้ยวลดแม้กระทั่งน้ำใจคน

๒

บ้านหลังน้อยรอคอยทุกทุกท่าน (เสียงโท) เป็นทางผ่านไร่นาอันสดใส (เสียงจัตวา)
บรรณยากาศร่มรื่นระเริงใจ (เสียงสามัญ) อันคงไว้บ้านนี้แสนสมดุล (เสียงสามัญ)
คำว่าบ้านคือสถานอันพักพิง (เสียงสามัญ) ที่แอบอิงอาศัยให้อบอุ่น (เสียงเอก)
เต็มไปด้วยความรักที่หอมกรุ่น (เสียงเอก) คอยเกื้อหนุนช่วยเหลือกันเรื่อยมา (เสียงสามัญ)

๓


มีทั้งบรรยากาศที่ร่มรื่น
ทะเลคือสิ่งที่สวยงาม เมื่อได้มาทะเลแสนอบอุ่น
แสงอาทิตย์ส่ องผ่านโขดหิน

ทำใจฉันหวั่นไหวคิดถึงแต่เธอ
ผู้คนต่างพากันมีความสุข



โอ้ทะเลแสนกว้างใหญ่

เสียงคลื่นซัดเข้าฝั่ งทีไร

๔

เรื่อง ทดแทนบุญคุณ



บุญคุณหนุนเนื่องให้ ปฏิบัติ

เว้นแต่พวกฝูงสั ตว์ ไม่ได้

บุญดั่งสุรารักษ์ ก็ใช่

ดีชั่ วตัวทำไว้ ไม่ช้าก็เห็น

๕

เรื่อง บัว
บานสง่า

บัวบานยามรุ่งแจ้ง กลางบึง

ส่ งกลิ่นชวนตราตรึง เหล่าผึ้งดอมดม

แสงสอดส่ องชรทึง เร่าร้อน

เหมือนดั่งบัวรำพึง คั่งแค้น

๖

ชื่อ เรื่องนกน้อยในกรง

นกกรงเริ่มฝันใฝ่ อยากเห็นไพรอันกว้างใหญ่

หมู่นกบินเรียงไร หมู่ต้นไม้โยกไปมา

ธรรมชาติแสนงดงาม ฟ้าสี ครามอร่ามตา

ช่างดูมีชีวา ไม้นานาเจ้าบินตอม

นกน้อยบินคล้อยมา ฝูงนกกาอย่าไปยอม

เจ้าเกิดมามีพร้อม เจ้าอดออมไม้ทำรัง

๗

ชื่อ เรื่องล่องเรือดักปลา

ท่อเรือมีลอบดักปลา คือภูมิปัญญา

ของชาวประมงคนไทย

อาชีพแสนสุขสดใส พอเพียงกินใช้

ทั้งได้นำมาขายกิน

สื บสานทั่วทุกท้องถิ่น ใครมายลยิน

ต่างต้องชี้ ชวนกันดู

๘

ชื่อ เรื่องของหนูน้อยโควิด




เห็นเด็กน่ารัก




อ้วนจ้ำม่ำนัก รู้จักไหมหนอ




นั่งอยู่คนเดียว หันเหลียวคอยรอ




มองหาแม่พ่อ อยู่ที่หนใด




มีโรคโควิด




อย่ามาใกล้ชิด อาจติดหนูได้




ควรไกลผู้คน ทุกหนกันไว้




ปิดแมสสวมใส่ พิษอยู่รอบตัว

๙

๑๐

เหตุอันใดกลายเป็นไม่รู้จัก ๑๑
ความรู้สึ กเจ็บช้ำแสนระทม
แม้นว่าเขาจะจากเราไปไกล ในปีนี้ เราเสี ยคนที่รัก
ต้องอกหักพลัดพรากจากเราไป
ก็อย่าจมกับรักไม่เอาไหน
ไม่เป็นไรเพื่อนพ้องเรายังมี

มุ่งหน้าไปสะพานหินอันนึกถึง หวนคำนึงตอนเรานั้นสุขขี
ขึ้นซ้อนท้ายเร่งรีบไม่รอรี ในชีวีสนุกสุขเถิดเรา
ในวันหยุดท่องเที่ยวกับผองเพื่อน ได้ไปเยือนหลายที่ช่วงวันเสาร์
ไม่ว่าเด็กผู้ใหญ่และพวกเรา เที่ยวภูเขาทะเลเฮฮากัน

๑๒

ขึ้นเขารังทั้งสูงและคดเคี้ยว เส้ นทางเสี ยวข้างหลังอย่าเหลียวหัน
ถึงบนสุดวิวสวยน่าชมกัน เราสุขสั นชี วาอากาศดี

พอตกค่ำกลับมาแวะตลาด ต้องไม่พลาดเด็ดขาดที่แห่งนี้
ตลาดนัดชิลล์วาของมากมี แถวย่านนี้เขาเรียกว่าสามกอง
ซื้ อของกินมากมายเงินเกือบหมด เพราะมันลดจึงช่วยเพื่อนถือของ
ทั้งเสื้ อผ้าเยอะแยะจนเขามอง กลุ่มเพื่อนผองต่างพาเฮฮากัน
เดินตลาดจนเวลาสามทุ่มครึ่ง กลับไปถึงที่พักแสนสุขสั นต์
เมื่อถึงห้องนอนพักร่างกายกัน พรุ่งนี้ นั้ นหากพลาดคงเสี ยดาย

๑๓

ตื่นเช้ามาก็ถึงวันอาทิตย์ ใจนึกคิดอยากเที่ยวที่หลากหลาย
ในภูเก็ตนั้นมีอีกมากมาย สู่ จุดหมายปลายทางกับเพื่อนเรา

รีบอาบน้ำแต่งตัวเริ่มทัวร์กัน ไปสุขสั นต์ถ่ายรู ปย่านเมืองเก่า
ภาพที่ได้ออกมาสวยไม่เบา รวมหมู่เราเฮฮาลั้นลากัน

เวลาเที่ยงภาณุผ่องส่ องลงมา ๑๔
จึงเปลี่ยนที่ไปเที่ยวน้ำตกกัน
เสี ยงสายฝนหยาดหยดลงบนพื้ นผิว แสงแดดจ้าทำให้ร้อนกะทันหัน
เสี ยงนกร้องก้องกังวาลป่าแดนไพร ยิ้มขบขันบรรเลงฟังเพลงไป
เช้าวันใหม่ไม่น่าพลาดอาอากาศโปร่ง เสียงหวีดหวิว สายลมพัด สะบัดไหว
สมองแล่นยิ้มได้สบายดี เสี ยงสดใสเสนาะหูสุขชี วี
หายใจโล่งสดใสแสนสุขขี
แสนเปรมปรีดิ์มีเพื่อนร่วมเที่ยวทัวร์

จากป่าตองรีสอร์ทตอนขึ้นเหนือ ชมไม่เบื่อป่าทิวลิ่มสลัว
เห็นหาดทรายสี ทองมิหมองมัว เกือบลืมตัวหลงสวรรค์ฝันรื่นรมย์
ต่อแต่นี้คงเดียวดายสายลมหม่น ต้องร้อนรนทุกข์ยากลำบากขม
สายสั มพันธ์ขาดร่วงทรวงระทม จ่อมใจจมจนลึกผนึกนาน

ด้วยรักแรกรุ่มหลงคงรักมาก ๑๕
ขอรักนี้ เป็นบทเรียนตราบชั่ วกาล
วันเวลานาทีหวนคิดถึง เมื่อรักพรากดังไฟลนพ่นเผาผลาน
คือรักหนึ่งพึ่งพาไม่เสื่ อมคลาย
ปวดร้าวรานด้วยรักล้นขอพ้นวาย

ให้คำนึงสั มพันธ์รักไม่รู้หาย

คือสหายเพื่อนรักคู่กำลัง

นัดสองทุ่ม กลุ่มเพื่อน ไปทานข้าว มีทั้งเหล้า เหมาทั้งไวน์ ริมชายฝั่ ง
หาดราไวย์ ในนิยาย เคยได้ฟัง สายลมคลั่ง ทะเลครวญ หวนคำนึง
ใต้ชงโคโต๊ะยาวแสนหนาวสั่ น ย้อนความฝันวันก่อนเฝ้าคิดถึง
เราเพียงสอง ครองนั่งยังตราตรึง สุดลึกซึ้ งถึงเก่าก่อนสะท้อนใจ
ได้เชยชิดเพื่อนพ้องพรางพลอดพร่ำ สุดลึกล้ำเสี ยจริงจริงยิ่งไฉน

๑๖

หาดป่าตองเพื่ อนคนดีที่อาศั ย ต้องลาไกลใจคิดถึงคะนึงหา
หาดทรายนวลชวนพิศจำติดตา อยากได้มาอีกสั กหนคงจนใจ
ขอลาทีพี่และเพื่อนต้องจำพราก ถึงวิบากจะยอมทนหม่นหมองไหม้
จากภูเก็ต ลาลับล่วงสุดห่วงใย อยากมาใหม่ใคร่พบเพื่อนเหมือนวันวาน
มุ่งเกาะไข่หมายทะเลลาไปแล้ว เจ้าน้องแก้วโปรยมสมสมาน
ดูมัจฉาปลาว่ายในสายธาร สู่ ถิ่นฐานเกาะไข่หมายเชยชม
จำใจลาป่าตองโอ้เพื่อนพี่ หากบุญมีมาใหม่ใคร่สู่ สม
นั่งรถเลียบหาดทรายหมายรื่นรมย์ ขอเชยชมแหลมพรหมเทพเสพสุขกัน
แหลมพรหมเทพประภาคารกาญจนา เห็นขอบฟ้าจูบแผ่นน้ำดังความฝัน
เมื่อใดเล่าเราจะพบบรรจบกัน รอสวรรค์บันดาลสมพรหมเทพพา

๑๗

ครั้งต่อไปเที่ยวไหนอีกยังไม่รู้ แต่จะไปกับคู่หูเพื่อนหรรษา
จะขึ้นเขาลงน้ำข้ามคงคา
การเดินทางครั้งใดไม่ไปเปล่า ขอเพื่อนข้าร่วมอยู่คู่ใจตน
ขอเพียงจิตผ่อนคลายหายกังวล
สุดท้ายนี้ขอกล่าวลาจำลาจาก จะต้องเล่ากล่าวสุนทรเป็นเบื้องต้น
รัก เที่ยว เล่า เป็นนิราศเช่นคำกลอน
เพื่อทุกคน สุขสันต์นิรันดร

จะได้มากให้บันเทิงเริงอักษร

ขออวยพรให้มีสุขสวัสดี เอย.

สมาชิกในกลุ่ม



นายกามาลุดดีน อัสนีย์ เลขที่ ๒ ทศศ.๖๔๑



นายกิตติพงค์ เกลี้ยงเกลา เลขที่ ๓ ทศศ.๖๔๑

นางสาวนูรดีนา เกบุตร เลขที่ ๑๗ ทศศ.๖๔๑

นางสาวพรชิตา ห้วยลึก เลขที่ ๑๙ ทศศ.๖๔๒



นางสาวปัทมาพร บุตรหาบ เลขที่ ๑๘ ทศศ.๖๔๒

๑๘

ตันหยง ตันหยง หยงไรละน้อง หยงดอกจำปี
นั่งรอพี่บ่าวอยู่ตรงนี้

คอยเฝ้าพี่บ่าว
โอ้พี่คนดีให้รีบมา โอ้พี่คนดีให้รีบมา



เมื่อไหร่พี่มาหาน้องยา



น้องรอพี่บ่าวอยู่เป็นปี…

๑๙

สมาชิกในกลุ่ม
นางสาวณัฐติยาภรณ์ สินภาษา ทศศ. ๖๔๑ เลขที่ ๑๐
นางสาวนูรดีนา เกบุตร ทศศ. ๖๔๑ เลขที่ ๑๖
นางสาวศิริกัญญา เสียมใหม ทศศ.๖๔๑ เลขที่ ๓๐
นางสาวสิดาพร ชัยศิริ ทศศ.๖๔๑ เลขที่ ๓๒
นางสาวนูร์ซาซา สามะ ทศศ.๖๔๒ เลขที่ ๑๖
นางสาวปัทมาพร บุตรหาบ ทศศ.๖๔๒ เลขที่ ๑๘

๒๐

๒๑

๒๒

๒๓

๒๔

โคลงสี่ สุภาพ




เสี ยงลือเสี ยงเล่าอ้าง อันใด พี่เอย

เสี ยงย่องยอยศใคร ทั่วหล้า

สองเขือพี่หลับใหล ลืมตื่น ฤาพี่

สองพี่คิดเองอ้า อย่าได้ ถามเผื่อ




จากบทประพันธ์โครงนี้มีการเล่นเสียงสระ วรรคที่ ๒ คำว่า ใด

วรรคที่ ๓ คำว่า ใคร วรรคที่ ๔ คำว่า หล้า วรรคที่ ๕ คำว่า ใหล

จากบทประพันธ์นี้โคลงนี้มีการเล่นเสียงอักษร วรรคที่ ๓ คำว่า

ย่อง ยอ ยศ วรรคที่ ๕ คำว่า หลับ ใหล วรรคที่ ๗ คำว่า เอง อ้า

๒๕

กลอนสุภาพ


บิดามารดารักมักเป็นผล
มนุษย์นี้ที่รักอยู่สองสถาน เกิดเป็นคนคิดเห็นจึงเจรจา
มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด

ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน
ที่พึ่งหนึ่งพึ่งได้แต่กายตน



แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์



ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด

จากบทประพันธ์กลอนบทนี้มีการเล่นเสียงสระ คำว่า บิดา มารดา รัก มัก ที่ พึ่ง
หนึ่ง พึ่ง

จากบทประพันธ์กลอนบทนี้มีการเล่นเสียงอักษร คำว่า สอง สถาน บิดา มารดา
ที่พึ่ง หนึ่งพึ่ง จึง เจรจา แสนสุด ลึกล้ำ เลี้ยวลด เหมือนหนึ่ง ในน้ำ

๒๖

ร่ายสุภาพ

ศรีสิทธิ์พิศาลภพ เลอหล้าลบล่มสวรรค์ จรรโลงโลกกว่ากว้าง แผนแผ่นผ้างเมืองเมรุ

ศรีอยุธเยนทร์แย้มฟ้า แจกแสงจ้าเจิดจันทร์ เพียงพิพรรณผ่องด้าว ขุนหาญห้าว

แหนบาท

จากบทประพันธ์เรื่องนิราศนรินทร์คาโครงนี้การเล่นเสียงสัมผัสอักษร คือ

บทที่ ๑ วรรคที่ ๑ คำว่า ศรี - ศาล วรรคที่ ๒ คำว่า เลอ - หล้า - ลบ - ล่ม
วรรคที่ ๓ คำว่า โลง -โลก - กว่า - กว้าง วรรคที่ ๔ คำว่า แผน - แผ่น -
ผ้าง , เมือง - เมรุ วรรคที่ ๖ คำว่า แจก - จ้า - เจิด - จันทร์ วรรคที่ ๗ คำ
ว่า เพียง - พรรณ วรรคที่ ๘ คำว่า หาญ – ห้าว - แหน