1 แนวปฏิบัติการพยาบาลผูปวยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังในผูปวยวิกฤต กลุมภารกิจดานการพยาบาล โรงพยาบาลพระนารายณมหาราช หนา : 14 หนา แนวปฏิบัติการพยาบาลเลขที่ : WI-NUR-ICU-005 ทบทวน :ทุกป เรื่อง: แนวปฏิบัติการพยาบาลผูปวยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังในผูปวยวิกฤต วันบังคับใช : 17 ม.ค. 2566 วันที่ปรับปรุง : 17 ม.ค. 2566 แผนก: กลุมงานการพยาบผูปวยหนักอายุรกรรม แผนกที่เกี่ยวของ :ผูปวยใน/กลุมภารกิจดานการพยาบาล ผูจัดทำ : 1.น.ส.โสภิตา พูลทรพย พยาบาลวิชาชีพชำนาญการ 2.นางสาวณัฐนรี เจริญศรี พยาบาลวิชาชีพปฏิบัติการ ผูรับผิดชอบ (นางสาวดวงพร อุนอนันต) หัวหนากลุมงานการพยาบาลผูปวยหนักอายุรกรรม ผูอนุมัติ ( นางมารยาท รัตนประทีป ) หัวหนาพยาบาล
2 แนวปฏิบัติการพยาบาลผูปวยโรคโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังในผูปวยวิกฤต 1.วัตถุประสงค 1.เพื่อใหผูปวยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังไดรับการดูแลถูกตองตามมาตรฐานทางการพยาบาล 2.เพื่อใหพยาบาลวิชาชีพใหการพยาบาลผูปวยปอดอุดกั้นเรื้อรังไดอยางครอบคลุมตามมาตรฐาน 3.เพื่อใหผูปวยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังและผูดูแลสามารถดูแลตนเองไดขณะกลับบานไมเกิดภาวะแทรกซอน 2.ขอบเขต แนวทางการปฏิบัตินี้ใชกับผูปวยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังทุกรายที่รับไวในหองผูปวยหนักอายุรกรรมตั้งแตระยะแรกรับจนถึงจำหนาย 3.คำนิยาม โรคหลอดลมอุดกั้นเรื้อรัง (Chronic Obstructive Pulmonary Disease หรือ COPD) คือ โรคปอดชนิดเรื้อรังที่ผูปวยจะมีพยาธิสภาพของถุง ลมโปงพองและ/หรือหลอดลมอักเสบเรื้อรังเกิดรวมกัน อาการที่พบบอย ไดแก เหนื่อย ไอ และมีเสมหะ
3 4.เอกสารอางอิง เอ ก ว ีร ศ ร ีป ร ิว ุฒ ิ. (2 5 5 9 ). โ ร ค เร ื้อ ร ัง ท ี่พ บ บ อ ย ท า ง อ า ย ุร ศ า ส ต ร :แ น ว ท า ง ก า ร ว ิน ิจ ฉ ัย แ ล ะ ก า ร ด ูแ ล ร ัก ษ า .พ ิษ ณ ุโล ก : ส ำ น ัก พ ิม ม ห า ว ิท ย า ล ัย น เร ศ ว ร . แจมศักดิ์ ไชยคุนา. (2557). อุรเวชชรวมสมัย 2557. กรุงเทพฯ : หางหุนสวนจำกัด ภาพพิมพ. วิจิตรากุสุมภ. (2556). กระบวนการพยาบาลและขอวินิจฉัยทางการพยาบาล:การนำไปใชใน คลินิก. (พิมพครั้งที่3). กรุงเทพฯ : บริษัทบพิธการพิมพ จำกัด. วิจิตรา กุสุมภ. (2556). การพยาบาลผูปวยวิกฤตแบบองครวม. พิมพครั้งที่5. กรุงเทพฯ : หางหุนสวนสามัญนิติบุคคล สหประชาพาณิชย. วิพร เสนารักษ. (2557). การวินิจฉัยการพยาบาล. พิมพครั้งที่18. ขอนแกน : หจก.ขอนแกนการพิมพ. 5.หนาที่ความรับผิดชอบ: 1.พยาบาลวิชาชีพงานหองผูปวยหนักอายุรกรรมปฏิบัติตามแนวทางและวางแผนการพยาบาลดูแลผูปวยปอดอุดกั้นเรื้อรังและบันทึกอาการไดอยางถูกตองครอบคลุม 2.ผูชวยพยาบาล พนักงานชวยเหลือคนไข สามารถดูแลและชวยเหลือผูปวยไดอยางถูกตองและเหมาะสม 6.เปาหมาย 1.ผูปวยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังทุกรายที่รับไวในหองผูปวยหนักอายุรกรรมไดรับการดูแลตามแนวปฏิบัติ=100% 2.เจาหนาที่สามารถปฏิบัติตามแนวทางปฏิบัติไดอยางถูกตอง 7.ตัวชี้วัด ตัวชี้วัด ตัวชี้วัดยอย เปาหมาย 1.ความปลอดภัยของผูปวย(เฉพาะโรค) 1.จำนวนผูปวยที่ไดรับการวินิจฉัยผิดพลาด/ลาชา 2.จำนวนผูปวย Re –Intubation 3.จำนวน ET-tube เลื่อนหลุด 1.รอยละ 0 2.รอยละ 0 3.รอยละ 0 2.การไดรับขอมูลและการเรียนรู 1. รอยละของผูปวยหรือญาติไดรับขอมูลเกี่ยวกับโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง 2. รอยละของผูปวยไดรับการเตรียมความพรอมกอนจำหนาย 1.รอยละ100 2.รอยละ100 3.ความสามารถในการดูแลตนเอง 1.อัตราการ Re-admit ของผูปวยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง 1.รอยละ0 5.การเสริมพลัง ความพึงพอใจ 1. อัตราความพึงพอใจของผูปวยและญาติ 1.มากกวารอยละ85
4 แนวทางปฏิบัติการพยาบาลผูปวยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังในผูปวยวิกฤต การประเมินปญหา (ม.1) การวินิจฉัยทางการ พยาบาล (ม.2) การวางแผนการ พยาบาล (ม.3) การปฏิบัติการพยาบาล (ม.1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11) การประเมินผล (ม.6) ระยะแรกรับ 1.ประเมินปญหาและความ ตองการการพยาบาล เบื้องตนทันทีเมื่อมาถึงหอ ผูปวย เชน อาการเหนื่อย หอบ เสียงการหายใจ กระสับกระสาย ปลายมือ ปลายเทาเขียว ไอมีเสมหะ เรื้อรัง เปนตน 2.วัดและบันทึกสัญญาณชีพ ทุก 15 นาที – ½ -1 ชม และ ติดตาม monitor oxygen saturation.ตาม ความเหมาะสม3.ดูแล ทางเดินหายใจใหโลงโดยการ ดูดเสมหะ เสี่ยงตอภาวะเนื้อเยื่อ พรองออกซิเจนจากการ แลกเปลี่ยนเปลี่ยนกาซ ลดลง -เพื่อใหผูปวยไมเกิด ภาวะพรองออกซิเจน -ประเมินอาการรับการรับรู ระดับความรูสึกตัว พรอมบันทึกอาการผิดปกติ -บันทึกสัญญาณชีพทุก 1 ชม.หรือตามความจำเปน -ฟงและบันทึกเสียงปอด -ติดตาม monitor oxygen saturation -จัดทานอนศีรษะสูง -ดูแลใหทางเดินหายใจโลง ดูดเสมหะโดยใช close suction เมื่อพบวามีเสมหะ -พนยาขยายหลอดลม ใหตามแผนการรักษา -บันทึกตำแหนงทอหลอดลมคอ ใหอยูในตำแหนงที่ เหมาะสม -ตรวจสอบ cuff pressure ทุกเวร -ติดตามการทำงานของเครื่องชวยหายใจเพื่อใหเกิด การแลกเปลี่ยนกาซไดดียิ่งขึ้น โดยการวัดTidal volume 7-8 ml/kg เพราะถามากกวานี้เสี่ยงตอ การเกิด auto-peep ทำใหเกิด Barotrauma,Hypotention ได -ระดับความรูสึกตัวไม ลดลง -อุณหภูมิในรางกาย 36.5-37.5 0 C -ไมมีภาวะ cyanosis คา O2satuation อยูในชวง 96-100% ไมมีอาการกระสับกระสาย เขียวคล้ำบริเวณริมฝปาก ปลายมือปลายเทาและ เล็บ -ปอดขยายเทากันทั้ง 2 ขาง หายใจสม่ำเสมอ สั มพั นธกั บเครื่องช วย หายใจ ไมหอบเหนื่อย
5 การประเมินปญหา (ม.1) การวินิจฉัยทางการ พยาบาล (ม.2) การวางแผนการ พยาบาล (ม.3) การปฏิบัติการพยาบาล (ม.1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11) การประเมินผล (ม.6) -ตรวจสอบระดับน้ำให Humidifier ไมใหต่ำกวาขีด เพื่อใหเกิดความชุมชื้นแกทางเดินหายใจอยาง เพียงพอ -ตรวจสอบระดับน้ำระวังไมใหมีน้ำขังในทอชวย หายใจหรือสายเครื่องชวยหายใจซึ่งเปนสาเหตุของ การทำใหผูปวยหายใจลำบากมากขึ้น -เจาะเลือดตรวจทางหองปฏิบัติการเชน CBC BUN Cr Electrolyte ABG พรอมของผล ดวน เมื่อพบผลผิดปกติรายงานแพทยเพื่อให การรักษา
6 การประเมินปญหา (ม.1) การวินิจฉัยทางการ พยาบาล (ม.2) การวางแผนการ พยาบาล (ม.3) การปฏิบัติการพยาบาล (ม.1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11) การประเมินผล (ม.6) ระยะดูแล 1. ติดตามเฝาระวังประเมิน อาการทั่ วไป สัญญาณชีพ ระบบหายใจ สัญญาณทางระบบ ประสาทและสมอง และตรวจ รางกาย โดยเนนที่อวัยวะซึ่ง สัมพันธกับปญหาและความ ตองการ หรือความเจ็บปวยของ ผูปวยทุก 15-20 นาที จน พนระยะวิกฤตตาม แนวทางการดูแลผูปวยหนักเพื่อ รวบรวมขอมูลสำหรับการ ประเมินความกาวหนาของ ปญหาและความตองการได รวดเร็วมากขึ้น 2.ติดตาม รวบรวม ขอมูลและวิเคราะหผลการ ตรวจทางหองปฏิบัติการ ตางๆ เชน ผล CXR ผลการ เสี่ยงตอติดเชื้อในระบบ ทางเดินหายใจ เพื่อไมใหเกิดการติด เชื้อในระบบทางเดิน หายใจ -ประเมินอาการรับการรับรู ระดับความรูสึกตัว สัญญาณชีพ พรอมบันทึกอาการผิดปกติ -บันทึกสัญญาณชีพทุก 1 ชม.หรือตามความ จำเปน ฟงและ ติดตาม monitor oxygen saturation -ลางมือกอน-หลังใหการพยาบาล -จัดทานอนศีรษะสูงมากกวา 300 -ดูดเสมหะทุก ชม.และทำความสะอาดปาก และฟน ทุก 4 ชม. โดยทำความสะอาดปาก และฟนกอนดูดเสมหะในทอหลอดลมคอเพื่อ ปองกันการสูดสำลัก -ดูดเสมหะในทอหลอดลมคอจำเปนตองใช close suction เพื่อเปนการดูดเสมหะแบบ ปราศจากเชื้อซึ่งอัตราการติดเชื้อ -บันทึกเสียงปอด และบันทึกสีลักษณะเสมหะ -เก็บสิ่งสงตรวจ เชน เสมหะ C/S gram stain, CBC ติดตามchest x-ray -ใหยาฆาเชื้อตามแผนการรักษาพรอมติดตาม อาการขางเคียงของยาที่ไดรับ -ระดับความรูสึกตัวไม ลดลง ไมมีอาการ กระสับกระสาย เขียวคล้ำบริเวณริมฝปาก ปลายมือปลายเทาและ เล็บ -ปอดขยายเทากันทั้ง 2 ขาง หายใจสม่ำเสมอ สัมพันธกับเครื่องชวย หายใจ ไมหอบเหนื่อย - V/S ปกติ T 36.5-37.5 0 C RR 12-18 ครั้ง/นาที HR 60-100ครั้ง/นาที BP 90/60-120/80 mmHg คา O2satอยูในชวง 96-100% -ฟงเสียงปอดไมพบเสียง wheezing หรือ crepitation
7 การประเมินปญหา (ม.1) การวินิจฉัยทางการ พยาบาล (ม.2) การวางแผนการ พยาบาล (ม.3) การปฏิบัติการพยาบาล (ม.1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11) การประเมินผล (ม.6) เพาะเชื้อตางๆ ระยะดูแล(ตอ) เพื่อเตรียมความ พรอมในการวินิจฉัยปญหา ทางการพยาบาลในปจจุบัน -ตรวจสอบระดับน้ำ ระวังไมใหมีน้ำขังในทอชวย หายใจหรือสายเครื่องชวยหายใจ โดยการไลน้ำที่ เกาะตามสายลง water tab หลีกเลี่ยงการปลดขอ ตอ โดยไมจำเปน ซึ่งมีโอกาสใหเกิดติดเชื้อได -ดูแลขอตอตางๆของเครื่องชวยหายใจไมให หลุด เช็ดขอตอตางๆของเครื่องชวยหายใจ ดวย alcohol 70 %ทุกครั้ง เมื่อมีการปลด หรือมีการหลุดของอุปกรณ -จำนวนเสมหะไมเพิ่มขึ้น/ เสมหะไมเปลี่ยนสี -ผลการตรวจจำนวนเม็ด เลือดแดง /เม็ดเลือดขาว ผลคา CO2 ในคาอิเล็ค โตรไลท กาซในเลือดแดง เปนปกติ -CXR ปกติ -ผลเพาะเชื้อในเสมหะ ปกติ
8 การประเมินปญหา (ม.1) การวินิจฉัยทางการ พยาบาล (ม.2) การวางแผนการ พยาบาล (ม.3) การปฏิบัติการพยาบาล (ม.1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11) การประเมินผล (ม.6) ระยะดูแล(ตอ) มีโอกาสเกิดการเลื่อน หลุดของทอหลอดลมคอ เนื่องจากความสามารถ ในการควบคุมตนเอง และระดับความรูสึกตัว ลดลง ไมเกิดทอหลอดลมคอ เลื่อนหลุด -ประเมินติดตาม บันทึกระดับความรูสึกตัวและ การรับรูของผูปวย -ประเมินผูปวยโดยใช RASS SCORE -พูดคุยถึงแผนการรักษาพยาบาลรวมทั้งความ เจ็บปวยปจจุบันพรอมแนะนำใหนอนพักผอน -ตรวจสอบตำแหนงของทอหลอดลมคอและ พลาสเตอรติดทอหลอดลมคอใหอยูในตำแหนง อยางนอยเวรละ 1 ครั้ง -ฟงเสียงปอดเพื่อประเมินการเขาของลมสูปอด ทั้ง 2 ขาง พรอมตรวจสอบ cuff pressure ใหเหมาะสมอยางนอย เวรละ 1 ครั้ง -เปลี่ยนพลาสเตอรที่ทอหลอดลมคอทุกครั้ง เมื่อ พบวามีการหลุดลอก เลื่อน เปยกชุม โดยปด พลาสเตอรในตำแหนงเดิมที่ระบุไวที่หัวเตียง -ดูดน้ำลายในชองปาก prn โดยการ Suction เพื่อปองกันทอหลอดลมคอเลื่อนจากตำแหนง เดิมจากการเปยกของน้ำลาย -ตรวจสอบสายเครื่องชวยหายใจไมใหดึงรั้ง -ไมพบการเลื่อนหลุดของ ทอหลอดลมคอ -ผูปวยใหความรวมมือใน การรักษา
9 การประเมินปญหา (ม.1) การวินิจฉัยทางการ พยาบาล (ม.2) การวางแผนการ พยาบาล (ม.3) การปฏิบัติการพยาบาล (ม.1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11) การประเมินผล (ม.6) -ประเมินผูปวยโดยใช RASS score เพื่อเปนการ เฝาระวังผูปวยดึง ET Tube -รายงานแพทยผูรักษาเพื่อสั่งยา sedative ใน ผูปวยที่หายใจเหนื่อยหอบมาก หรือ ดิ้น กระสับกระสาย พยายามดึงทอหลอดลมคอ และRASS SCORE > +2 พรอมทั้งเฝาระวัง อาการขางเคียงจากการไดรับยา เชน ความดัน โลหิตลดลง และเฝาระวังไมใหขอตอ เครื่องชวยหายใจเลื่อนหลุด เพราะการไดรับ ยาอาจทำใหหายใจชาลง -ขอผูกมือรวมทั้งใสปอกถุงมือ เพื่อปองกันการ ดึงทอหลอดลมคอและตรวจสอบบริเวณที่ผูก ขอมือ ไมใหเกิดการบวมแดงหรือแผลกดทับ
10 การประเมินปญหา (ม.1) การวินิจฉัยทางการ พยาบาล (ม.2) การวางแผนการ พยาบาล (ม.3) การปฏิบัติการพยาบาล (ม.1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11) การประเมินผล (ม.6) ระยะดูแล(ตอ) เสี่ยงตอการหยา เครื่องชวยหายใจไมสำเร็จ ผูปวยสามารถหยา เครื่องชวยหายใจได สำเร็จ -ประเมินระดับความรูสึกตัว สัญญาณชีพ พรอม บันทึกอาการผิดปกติ -อธิบายถึงขั้นตอนการหยาเครื่องชวยหายใจแก ผูปวยเพื่อใหเกิดการรวมมือ และพยายามหายใจ ดวยตนเองมากขึ้น -ประเมินความพรอมในการหยาเครื่องชวยหายใจ ดังนี้ 1.ลดหรืองดการใชยานอนหลับหรือยาคลาย กลามเนื้อ 2.oxygen saturation >90% ลดการใชออกซิเจน ความเขมขนสูงใหใชออกซิเจนในเกณฑต่ำสุดคือ 40 % การใช PEEP ปกติไมเกิน 5cmH2O 3.มีความสมดุลของ Electrolyte -มีภาวะโภชนาการปกติ คือรับอาหารทางสายยางได ทุกมื้อไมพบอาการคลื่นไสอาเจียน -ไมหอบเหนื่อย อัตราการหายใจ < 30 ครั้ง/นาที -สงเสริมใหกำลังใจผูปวยในการหยาเครื่องชวย หายใจรวมทั้งใหญาติมีสวนรวม -สามารถหยาเครื่องชวย หายใจไดสำเร็จ -หายใจไมเหนื่อยหอบ RR 16-20 ครั้ง/นาที -Oxegen saturation > 95%
11 การประเมินปญหา (ม.1) การวินิจฉัยทางการ พยาบาล (ม.2) การวางแผนการ พยาบาล (ม.3) การปฏิบัติการพยาบาล (ม.1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11) การประเมินผล (ม.6) -ติ ด ต า ม วั ด Oxygen saturation บั น ทึ ก สัญญาณชีพ ระดับความรูสึกตัวและภาวะ เนื้อเยื่อพรองออกซิเจน ทุก 5 นาที เมื่อเริ่ม การหยาเครื่องชวยหายใจ โดยเฉพาะการตอ T- piece -ติดตามคลื่นไฟฟาหัวใจขณะหยาเครื่องชวย หายใจ -เตรียมอุปกรณชวยชีวิต ยาที่จำเปนเพื่อชวยเหลือ ผูปวยเมื่อเกิดภาวะหายใจลมเหลวอีกครั้ง -เตรียมอุปกรณถอดทอหลอดลมคอ ไดแก สายออกซิเจน Mask c Bag อุปกรณดูดเสมหะ syring ส ำห รับ ก ารDefeat pressure cuff และการทำ test cuff pressure ถาไดผล positive ทำการถอดทอหลอดลมคอตาม แผนการรักษา เมื่อผูปวยมีการหายใจอยางมี ประสิทธิภาพ และติดตามอาการอยางใกลชิด ทุ ก 1 5 น าที 4 ค รั้ ง 30 น าที 2 ค รั้ ง เมื่อ stable วัด V/S ทุก 1 ชม.
12 การประเมินปญหา (ม.1) การวินิจฉัยทางการ พยาบาล (ม.2) การวางแผนการ พยาบาล (ม.3) การปฏิบัติการพยาบาล (ม.1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11) การประเมินผล (ม.6) ระยะดูแล(ตอ) ผูปวยและญาติมีความ วิตกกังวลเกี่ยวกับ อาการเจ็บปวย -ผูปวยและญาติคลายสี หนาวิตกกังวล -ผูปวยและครอบครัว ไดรับฟงขอมูลและให ความรวมมือในการ รักษาพยาบาล เปดโอกาสใหญาติมีสวนรวมในการดูแล ให กำลังใจผูปวยตลอดการรักษา -กระตุนใหระบายความรูสึกตางๆ -ใหขอมูลอยางงายตอความเขาใจรวมทั้ง เหตุผลของการพยาบาลแกผูปวยและญาติทุก ครั้งที่ใหการพยาบาล -อธิบายใหทราบถึงเหตุผลความจำเปนในการ ใชเครื่องมือตางๆ -ตอบขอซักถามและนัดญาติพบแพทยผูรักษา เพื่อใหรับทราบขอมูลที่ครบถวนถูกตองและ รวมตัดสินใจในการรักษา -รับรูขอมูลที่ผูปวยเขียนระบายความรูสึก และ เสริมสรางกำลังใจ -ผูปวยและญาติคลายสี หนาวิตกกังวล -ผูปวยและครอบครัว ไดรับฟงขอมูลและให ความรวมมือในการ รักษาพยาบาล
13 การประเมินปญหา (ม.1) การวินิจฉัยทางการ พยาบาล (ม.2) การวางแผนการ พยาบาล (ม.3) การปฏิบัติการพยาบาล (ม.1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11) การประเมินผล (ม.6) การประเมินในระยะ จำหนาย 1.ประเมิ นความรู ความสามารถของผูปวยและ ผู ดู แลก อนจำหน าย เช น ป ร ะ เภ ท ข อ งอ า ห า ร ที่ รับประทาน การออกกำลังกายที่ เหมาะสม อาการผิดปกติที่ควร หยุดเมื่อออกกำลังกาย การ รับประทานยา อาการผิดปกติที่ ตองมาพบแพทยการมาตรวจ ตามนัดการหลีกเลี่ยงสถานที่ที่ แออัดหรือสิ่งที่ทำใหเกิดการแพ หรือการหายใจลำบากเช น อากาศเย็น ฝุน ควันไฟ เปนตน 2.ใหความรูเกี่ยวกับ โรคและความเจ็บปวยที่เปนอยู สังเกตอาการเจ็บปวย ผูปวยและญาติขาด ความรู ความเขาใจ เกี่ยวกับโรคที่เปนอยู และการดูแลตนเอง เพื่อใหผูปวยและญาติ มีความรูในการดูแล ตนเองและเขาใจ เกี่ยวกับโรค 1.ประเมินโดยการสอบถามผูปวยละญาติเกี่ยวกับ ความรู ความเขาใจเกี่ยวกับโรคที่เปนอยู และการ ดูแลตนเอง 2.สอนสุขศึกษาแกผูปวยและญาติในเรื่อง -โรคที่เปนอยู/สาเหตุ -พยาธิสภาพของโรค -การรักษา -การดูแลตนเองในเรื่องการใชยา, การควบคุม อาหาร/น้ำ, การออกกำลังกาย/การทำกิจกรรม, การตรวจตามนัด, อาการผิดปกติตองมาพบแพทย กอนนัด, การติดตอขอความชวยเหลือ จากแหลง ประโยชนตางๆ 3.ใหคำแนะนำเพื่อไมใหเกิดอาการกำเริบอีก เชน การใชยาพน ตามแผนการรักษา หลีกเลี่ยงปจจัยที่ ทำใหเกิด 4.ประเมินผลการสอนสุขศึกษาและแจก เอกสารเกี่ยวกับโรคที่ผูปวยเปนเพื่อใหผูปวย อานที่บาน -บุคลากรทางการแพทย ทราบถึงสวนที่ผูปวยละ ญาติขาดความรูความ เขาใจเกี่ยวกับโรคที่ เปนอยูรวมถึงการดูแล ตนเอง -ผูปวยไมเกิดอาการกำเริบ -ผูปวยไดรับเอกสารใน เรื่องการดูแลตนเองเมื่อ กลับไปอยูบานและ สามารถปฏิบัติตัวได ถูกตอง
14 การประเมินปญหา (ม.1) การวินิจฉัยทางการ พยาบาล (ม.2) การวางแผนการ พยาบาล (ม.3) การปฏิบัติการพยาบาล (ม.1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11) การประเมินผล (ม.6) การประเมินในระยะ จำหนาย(ตอ) อาการผิดปกติของการเจ็บปวย ที่เกิดจากโรคปอดอุดกั้นได ถูกตอง สังเกตความรูเกี่ยวกับ การดูแลตนเอง ความสามารถ และทักษะในการดูแลตนเองของ ผูปวยและครอบครัว 3.แนะนำการปรับ พฤติกรรมลดความเสี่ยงเชน การเลิกสูบบุหรี่ 4. บันทึกขอมูล การประเมินปญหาและ ความตองการของผูปวยที่ ถูกตอง ครบถวน ผูปวยและญาติมีความ วิตกกังวลเกี่ยวกับโรคที่ เปนอยู -เพื่อลดความวิตก กังวลของผูปวยและ ญาติ -เพื่อใหขอมูลผูปวย และญาติ -ใหการพยาบาลอยางใกลชิด มีพฤติกรรมบริการที่ ดี -ใหขอมูลตางๆ แกผูปวยและญาติตั้งแตแรก รับ/ขณะอยูโรงพยาบาล และเมื่อจำหนาย ในเรื่อง ขอมูลของหอผูปวย, การขอความ ชวยเหลือ, การติดตอเจาหนาที่, สิทธิการรักษา , โรคที่เปนอยู, อาการผูปวยในปจจุบันและ แผนการรักษา -ติดตอประสานงานกับแพทยเพื่อใหขอมูลแก ผู ป วยและญ าติ ใน เรื่ องโรค การรั กษ า การพยากรณโรค -เปดโอกาสใหผูปวยและญาติไดมีโอกาส ซักถามอาการและระบายความรูสึก และให ญาติสามารถโทรศัพทสอบถามอาการได -ผูปวยและญาติไดรับ ขอมูลตั้งแตแรกรับและ ทุกวันอยางตอเนื่อง จนจำหนาย -ผูปวยและญาติไดทราบ ขอมูลเกี่ยวกับโรค การ รักษาพยากรณโรคจาก แพทยอยางตอเนื่อง -ผูปวยและญาติมีความ วิตกกังวลลดลง
15