แบ่งปันเต้าเต๋อจิง บทที่ 33 (ฉบับพิมพ์)

แบ่งปน "เตา้ เตอ๋ จงิ " บทที 33
ประจําเดือน ตลุ าคม 2563

คัมภีร์เต้าเต๋อจิงเกิดจากหนังสือปรัชญาโบราณ
มานานเกือบ 3,000 ป ประพั นธ์โดยท่านปรมาจารย์
เหลาจอื (แตจ้ วิ เรียก-เลา่ จอื )

ชนรุน่ หลงั ยกย่องวา่ เปนคัมภรี ์ เพราะคําจารึกลว้ น
เปนสัจธรรมแห่งธรรมชาติ กฎเกณฑ์ธรรมชาติและ
หลักการทางสังคมทีมนุษย์กับธรรมชาติอยู่ร่วมกัน
อ ย่า งสงบสุ ข มนุษ ย์กั บมนุษ ย์อ ยู่ร่ วมกั นอ ย่า ง
สันติสุข

มคี วามอศั จรรย์หลายเรืองทีนักวิทยาศาสตร์ใน
ยุ ค ป จ จุ บั น เ พิ ง จ ะ ค้ น พ บ ค ว า ม จ ริ ง นั น ซึ ง ท า ง
วิทยาศาสตร์เรียกว่า “ความจริง” ทางธรรมะเรียกว่า
“ สั จ ธ ร ร ม ” เ ต้ า เ ต๋ อ จิ ง ยั ง ไ ด้ รั บ ส ม ญ า น า ม ว่ า
“ราชาแห่งหมนื คัมภีร์”

โดย จา้ วเมียวกวอ่

ขอมอบหนงั สือนแี ด่

....................................................................................
....................................................................................
....................................................................................

บม่ เพาะเมลด็ พันธท์ุ งั 5

ยมิ แยม้ อย่เู สมอ
เคารพยาํ เกรงอยเู่ สมอ
สํานกึ บุญคุณอย่เู สมอ
ยึดมนั ในคุณธรรมอยู่เสมอ
ชาํ ระล้างอยู่เสมอ

ทมี า : คอรส์ ชาํ ระลา้ ง

เมล็ดพันธุ์เปรยี บเปนศักยภาพอันสูงสุด
ของวญิ ญาณธาตุ

จะงอกและเขา้ สู่สัจธรรมในทสี ุด

พลงั อาํ นวยพร

คอื กระตนุ้ พรประเสริฐของชวี ติ

ได้แก่ ความรกั ทสี รา้ งสรรค์
ความรกั อนั กวา้ งใหญไ่ พศาล
และความรกั ทสี มดลุ ให้มชี ีวติ ชวี า

ปดประสาทสัมผัสในสมอง
ดา้ นอารมณ์ของความหวาดกลวั
อจิ ฉารษิ ยาและความนอ้ ยเนือตําใจ
และความฝนอันลม ๆ แลง้ ๆ ใหผ้ ู้ทรี บั พลงั นี

มีภาวะจติ สงบนงิ และมันคงเหนอื ธรรมดา
แปรสภาพจากจิตสํานกึ ธรรมดา
สู่จิตสํานึกทเี หนอื ธรรมดา
จึงนาํ ชีวติ สู่การรบั รใู้ หม่
และลอกคราบเกิดใหม่

1 ตลุ าคม 2563

เกิดเปนคนต้องหมนั คาํ นงึ ถงึ ผูอ้ นื อยู่เสมอ
"ฉนั ไดม้ อบอทุ ศิ อะไรใหโ้ ลกใบนบี า้ ง"

ผู้ทสี ามารถเรียกร้องและพิสูจนต์ นเองได้คอื
"รจู้ กั ตนเองเปนผลู้ าํ เลศิ "

2 ตลุ าคม 2563

ภมู ปิ ญญาทแี ทจ้ รงิ
คอื สํารวจภายในจติ ใจ
เมอื ทาํ ตนเองดแี ลว้ โลกกจ็ ะดีด้วย

และสิงแวดล้อม
ก็จะส่งผลกระทบกลบั มาถงึ เรา

สิงแวดล้อมมีพลงั เจรญิ พัฒนา
แตอ่ าจกลายเปนพลงั ทําลายไดเ้ ชน่ กนั

2 ตุลาคม 2563

จกั รวาล คอื สนามแมเ่ หลก็ ขนาดใหญ่
บคุ คล คอื สนามแมเ่ หลก็ ขนาดเล็ก

หากเคารพรักในหน้าทกี ารงานจนเปนนิสัย
มองงานทที ํา

เสมอื นรางวลั ชนิ ใหญท่ สี ุดทีสวรรค์ประทานให้

มองในระยะสัน ดเู หมอื นเปนการทาํ เพือเจ้านาย
แต่ในระยะยาว เปนการสรา้ งคุณธรรมหนาแนน่

ทรี องรับได้ทกุ สิงใหต้ นเอง

3 ตุลาคม 2563

ผลของการใส่ใจคณุ ธรรม

คือ กระตุ้นพลงั งานทีมองไมเ่ หน็ ของฟาดิน

ทาํ ให้สถานการณเ์ ปลียนแปลงไป
ซงึ ตรงกบั ความคดิ พอดี
ล้วนเปนไปตามวิถขี องมนั

ชวี ติ ต้องมีการคดิ บญั ชี
ไมว่ า่ จะเปนความสุขหรือภยั พิบตั ิ

ล้วนเปนสิงทตี นนาํ พามา

สุดท้ายแล้ว ตอ้ งเปนคนชดใช้
ทุกสิงทกุ อย่างในอดตี ด้วยตนเอง

4 ตลุ าคม 2563

ระหว่างมนษุ ย์ด้วยกัน
และมนษุ ย์กับชีวิตอนื ๆ ในจกั รวาล
มคี ลนื ชวี ภาพเฉพาะทสี ือเชอื มกนั

ยงิ ทาํ ความดไี ดม้ าก
โดยเฉพาะในเวลาทคี นไมร่ ู้ จะยงิ รบั พลงั
และการอาํ นวยพรจากจกั รวาลได้งา่ ย

ความละอายใจสามารถลบล้างความรสู้ ึกผดิ
การยอมรบั ผิดสามารถเปดประตสู วรรค์ได้

5 ตุลาคม 2563

รจู้ กั ผอู้ นื คอื ผรู้ อบรู้ รจู้ กั ตนเองคอื ผรู้ แู้ จง้
รูจ้ ักผ้อู นื ยงิ มากเท่าไหร่

ความเสียหายของตนเองกย็ งิ มาก
รู้จักตนเองยงิ มาก

ความกา้ วหน้าในคุณธรรมยงิ มากขนึ
สภาวะของตนเองจะยงิ สูงขนึ

"ความรอบร"ู้ (ความฉลาด) เปรียบเหมอื น เทยี นไข
"ความรแู้ จง้ " เปรียบเหมอื น กระจก
เทยี นไขยงิ เผาใหมก้ ย็ งิ สัน
กระจกยงิ เชด็ ถกู ย็ งิ สว่าง

ดังนัน ทา่ นเหลาจอื จึงใหค้ วามสําคญั ตอ่

"ความรแู้ จง้ " มากกว่า "ความรอบร"ู้

6 ตลุ าคม 2563

รจู้ กั ตนเองเปนผู้ลาํ เลศิ ทสี ุดแหง่ ชวี ติ มนษุ ย์

โดยเฉพาะใหค้ ณุ คา่ ของผ้ทู ี
"รจู้ กั ตนเอง" "ชนะตนเอง"
"รจู้ กั พอ" และ"เพียรมานะ"
ผทู้ ีสามารถปฏิบตั ถิ งึ จุดเหล่านไี ด้

นับวา่ ผู้นนั เปนผู้บรรลเุ ต๋า

จะเปนผทู้ ไี มส่ ูญเสียสถานะนนั (รากฐาน)

และตายก็ไมส่ ูญสลาย เช่น

ทา่ นเหลาจือ (ผ้สู รา้ งคัมภรี เ์ ต้าเตอ๋ จงิ )

7 ตุลาคม 2563

หากตอ้ งการ "รจู้ ักตนเอง" ตอ้ งทบทวนตนเอง

ทาํ ใหจ้ ติ ใจตนเองสงบนงิ ลง

จน "เขา้ ถงึ สุดขวั แหง่ ความวา่ งเปลา่ "

รักษาความสงบนิง จงึ จะสามารถขจดั
สิงทีบดบงั จิตวญิ ญาณออกไปได้ทลี ะขัน

คอ่ ยๆ รจู้ กั ตนเองและสัมผัสวา่

ฉนั คอื ใคร
ฉนั มาจากไหนและจะไปทไี หน

ฉนั มาทโี ลกใบนเี พืออะไร
อะไรคอื ความสุขทแี ท้จรงิ
เมอื "รแู้ จง้ " ในสิงเหลา่ นี จงึ จะรจู้ กั ตนเอง
เมอื รจู้ กั ตนเองแลว้ จงึ ลาํ เลศิ

8 ตลุ าคม 2563

พลงั ทแี ขง็ แกรง่ ทสี ุด
ไมใ่ ชใ่ ชก้ าํ ลงั ไปบบี บงั คบั ผอู้ นื

แตเ่ ปนการ

เอาชนะตนเอง ทําตนเองใหด้ ี

ขยายจิตตนเองใหก้ วา้ งขนึ
ยกระดบั ให้สูงขึนมวี สิ ัยทศั นม์ องไกล

อยา่ มวั แตจ่ ดจอ้ ง
อยกู่ บั เรอื งราวของคนรอบขา้ ง
เงยหนา้ ขึน แลว้ มองทิศทาง

ของอนาคตให้ชัดเจน

9 ตุลาคม 2563

สิงทตี อ้ งเอาชนะ
มีเพี ยงความทะยานอยาก
และความลมุ่ หลงเท่านนั

การเอาชนะนิสัยคน
แล้วยอ้ นความเปนธรรมชาติ
นีคือพลงั ทียิงใหญท่ ีสุดของเรา
ดงั นนั อยา่ ไปแข่งขันกับผ้อู ืนเดด็ ขาด
ผมู้ ปี ญญาจะแข่งขนั กับตนเองเท่านนั

พลงั ทแี ขง็ แกรง่ ทสี ุด
มใิ ชม่ าจากผอู้ นื แตม่ าจากภายใน

ซงึ รอเราไปกระต้นุ ใหม้ ชี วี ิตชีวาเท่านนั

9 ตุลาคม 2563

การฝกฝนปฏบิ ตั ติ ามเตา๋ ทยี งิ ใหญ่
ต้องเขา้ ใจ

กฎการรจู้ กั ตนเอง
ชาํ นาญการมองยอ้ นส่องตน

รู้จักแยกแยะตนเอง
โดยใชป้ ญญาดบั อตั ตา

(ความสําคัญ) ในตนเอง
มฉิ ะนนั สมองจะเปยมดว้ ยความรู้
พูดจาฉะฉาน ท่องไดส้ นุกสนาน

แต่ไมร่ จู้ ักและเข้าใจตนเอง
มเี พียงเอาชนะขอ้ ดอ้ ยของตน
จงึ จะมปี ญญา และพลงั อยา่ งแทจ้ รงิ

10 ตุลาคม 2563

สาเหตทุ ที าํ ใหไ้ มร่ จู้ กั ตนเอง

กเิ ลส : ราคะ โทสะ โมหะ มานะ ทฐิ ิ

หลมุ พรางของปญญา

 ราคะ หรือ โลภะความโลภ จดั เปนไฟเย็น
 มโี ทษนอ้ ย แตด่ บั ยาก

 โทสะ ความโกรธ จดั เปนไฟร้อน
 มโี ทษมาก แตด่ ับงา่ ย

 โมหะ ความหลง จดั เปนไฟมดื
 มโี ทษมาก แตเ่ ห็นได้ยาก

 มานะ คอื กเิ ลสอย่างละเอียดมองเห็นยาก
 มรี ากฐานจากความคดิ ทยี ึดมันในตวั ตน
 จะตกหลมุ พรางของปญญา

 ทิฐิ มกั ใชใ้ นความหมายวา่ ความอวดดีถือดี
ความดอื รนั ร้วู ่าผดิ แตไ่ มย่ อมรับและแก้ไข
ทิฐิมานะ ทําให้เข้ากับใครไมไ่ ด้

10 ตลุ าคม 2563

ศตั รเู พียงหนงึ เดยี วของเรา คอื "ฉนั "

ขอเพียงกา้ วขา้ มฉนั ไปได้
กค็ อื เอาชนะตนเองได้
จงึ เหนอื กวา่ ทกุ สิงทกุ อยา่ ง
มภี าษิตประโยคหนงึ กลา่ ววา่
"ปศาจสูง 1 ศอก เตา๋ สูง 1 วา"
เปนการเปรยี บเปรยวา่
ความดยี อ่ มชนะความชวั เสมอ
คนทชี นะผอู้ นื ไดเ้ รยี กวา่ "ผยู้ งิ ใหญ"่
แตช่ นะตนเองไดจ้ ึงจะเรียกว่า

"อรยิ บคุ คล"

11 ตุลาคม 2563

"รจู้ กั ตนเอง" คอื เขา้ ใจตนเอง
เปนการเขา้ สู่ภายในและสรา้ งสรรคต์ นเอง

ชวี ิตมีพลงั 2 ประเภท
1.พลังสรา้ งสรรค์ 2.พลังทาํ ลาย

ทงั สองฝายต่างมีอาํ นาจ
โดยมคี วามคิดของเราเปนสนามรบ
ชะตาชวี ติ เกดิ จากความขดั แย้งทางความคดิ

ดว้ ยเหตนุ ี
ตอ้ งบม่ เพาะหลอ่ หลอม
อยใู่ นเตา้ เตอ๋ ทกุ ขณะจติ
เพือรกั ษาพลงั สรา้ งสรรคไ์ ว้

12 ตุลาคม 2563

ทา่ นเหลาจอื กล่าววา่

รจู้ กั ผอู้ นื เปนผ้มู ปี ญญา
รจู้ กั ตนเองเปนผลู้ าํ เลศิ

การรจู้ กั ตนเอง
คือ พืนฐานของการรจู้ กั ผอู้ นื

เช่น เอาใจเราไปใส่ใจเขา
และเอาใจเขามาใส่ใจเรา

ดังนัน กอ่ นจะเขา้ ใจผอู้ นื
ตอ้ งเขา้ ใจตนเองใหล้ กึ ซงึ เสียกอ่ น

13 ตลุ าคม 2563

คนทเี ราทาํ ความเขา้ ใจไดง้ า่ ยและสะดวกทสี ุด
กค็ อื ตวั เราเอง

แตท่ าํ ความรจู้ กั อยา่ งถกู ตอ้ งไดย้ ากทสี ุด
กเ็ ปนตวั เราเองอกี เชน่ กนั

เพราะเราไมส่ ามารถกา้ วขา้ มอัตตาทเี ปนตวั ตนของเรา

นอกเสียจากวา่
เขา้ ใจเตา๋ ธรรมชาตไิ ดอ้ ยา่ งกระจา่ งแจง้
ยกเอากฎของเตา๋ ธรรมชาตมิ าเปนครู

ใหค้ วามสําคัญมากกวา่ ตัวตนของเราขึนมาแทนตวั เรา

เราถงึ จะเปนผยู้ อมเสียเปรียบได้
อดทนต่อความไม่ถูกตอ้ งได้

รจู้ กั ขม่ ใจตนเอง ดบั ความเหน็ แกต่ ัว
เพราะฉะนนั การรจู้ กั ตนเอง
จงึ ยากกวา่ การรจู้ กั ผอู้ นื

13 ตลุ าคม 2563

การชนะตนเอง

ทีท่านเหลาจอื กล่าวถงึ
คอื การมงุ่ สู่ภายในจติ
เข้าใจและเอาชนะตนเอง
อาศัยการกา้ วขา้ มขดี จาํ กดั ของตนเองไปเรอื ยๆ
ทาํ ใหช้ วี ิตบรรลไุ ปถงึ มติ ทิ สี ูงขนึ
นีคือ กระบวนการของการปฏบิ ตั ิตามเต๋า
การพัฒนาตนเอง คอื
แรงจูงใจของตนเปนสภาวะทีฝกฝนจติ ภายใน
ซงึ เปนกระบวนการทีไม่หยุดทบทวนตนเอง
มวี นิ ยั วริ ิยะความเพี ยร และขนั ตคิ วามอดทน
จงึ จะเปนกําลงั ยิงใหญ่
ในการพัฒนาร้จู ักตนเองได้สําเร็จ

14 ตลุ าคม 2563

ท่านเหลาจอื
เหน็ วา่ มหนั ตภยั ของชวี ติ
คอื ความโลภและไมร่ จู้ กั พอ
เมอื ไมร่ จู้ กั พอกม็ กั จะกอ่ และชกั นาํ ภยั มา

รจู้ กั พอ จงึ "มงั ม"ี แทจ้ รงิ

ไมเ่ บยี ดเบียนผู้อนื มภี มู คิ ุม้ กันในตัว
ตลอดจนใช้ความรู้ และคณุ ธรรม

เปนพืนฐานในการดาํ รงชวี ิต
ใหร้ อดพ้นจากวกิ ฤติ

มีความมนั คงทา่ มกลางกระแสโลกาภวิ ัตน์
และการเปลยี นแปลงต่างๆ ทีเกิดขนึ

15 ตลุ าคม 2563

คําวา่ มงั มี มีปณธิ าน ยาวนาน และยงั ยนื
ทังหมดคอื ปลายทาง มใิ ชม่ ูลราก

การรจู้ กั พอตอ้ งสรา้ งบนพืนฐานของเตา๋
จงึ จะสัมผสั ถงึ ความมงั มไี ดอ้ ยา่ งยงั ยนื แทจ้ รงิ
เพราะเตา๋ คือ การรอ้ งขอจากภายใน มใิ ชภ่ ายนอก

ดงั นนั เต๋าจงึ ไม่ดับสูญ
และไมแ่ ปรเปลียนตลอดกาล
หากสร้างอยบู่ นพืนฐานจากภายนอก

เช่น การแสวงหาชอื เสียง ผลประโยชน์
และอาํ นาจ จากภายนอกจะไม่มีวนั มงั มไี ดอ้ ยา่ งยงั ยนื

ผู้คนในปจจุบนั เอาแตแ่ สวงหาจากภายนอก
โดยไมร่ ู้ว่าจิตสํานึกเชน่ นี

ทาํ ใหย้ งิ เหนิ หา่ งจากความผาสุก
และความมงั มมี ากยงิ ขนึ

15 ตลุ าคม 2563

การรจู้ กั พอ

ตอ้ งสรา้ งบนพืนฐานของเตา๋ จงึ จะสัมผสั ถงึ
ความมงั มไี ดอ้ ยา่ งยงั ยนื แทจ้ รงิ

เพราะเตา๋ คอื การรอ้ งขอจากภายใน มใิ ชภ่ ายนอก

ดังนนั เตา๋ จงึ ไม่ดบั สูญ
และไม่แปรเปลียนตลอดกาล

หากสร้างอยบู่ นพืนฐานจากภายนอก
การแสวงหาชือเสียง ผลประโยชน์

และอํานาจจากภายนอก
จะไมม่ ีวัน มังมไี ดอ้ ย่างยังยืน

ผ้คู นในปจจบุ ัน เอาแต่แสวงหาจากภายนอก
โดยไมร่ ู้ว่าจติ สํานกึ เช่นนี

ทําให้เรายิงเหินห่างจากความผาสุกและความมงั มี

16 ตลุ าคม 2563

"มปี ณธิ านจงึ กา้ วหนา้ "
คอื มงุ่ มนั ยนื หยดั ไมท่ อ้ ถอย

เมอื เขา้ ใจเตา๋
ปฏบิ ตั ติ ามกฎเตา๋ อยา่ งไมห่ วนั ไหว

จนถงึ ชว่ งสุดทา้ ยของชวี ติ
ปณธิ านทีแทจ้ ริงนัน ได้โดยเกิดจากภายใน

หากจิตภายใน
รจู้ ดุ ยนื และขอ้ ดขี อ้ เสียอยา่ งแทจ้ รงิ
การกระทาํ ทแี สดงออกทางภายนอก

จะมปี ระสิทธภิ าพสูง
ยนื หยดั แนว่ แนไ่ ม่ หวนั ไหว
ถึงจะไดช้ อื ว่า "มีปณธิ านจงึ ก้าวหนา้ "

16 ตลุ าคม 2563

"รากฐาน" ทหี มายถงึ
การรแู้ จง้ เตา๋ และปฏบิ ตั ติ ามเตา๋

คือ

ปรองดองสังคม ธรุ กจิ ครอบครวั กายใจ

คอื หน้าทขี องฉนั

"4 ปรองดอง" คอื "รากฐาน"

ในการฝกฝนชีวติ ให้มที ักษะ
และยังเปนมูลรากทรี องรบั ชวี ิต

ให้มีความผาสุก

มเี พียงการไม่สูญเสียรากฐาน
ไมต่ ัดขาด มลู รากของตน จงึ ยังยนื ได้

17 ตุลาคม 2563

สัจธรรมชวี ติ
มติ ิ 4 ระดบั ของคาํ วา่ "รากฐาน"

ระดบั ที 1

รู้จกั ผ้อู ืนเปนผ้มู ปี ญญา รู้จกั ตนเองเปนผลู้ าํ เลิศ

ระดบั ที 2

เอาชนะผอู้ ืนเปนผู้มีกําลงั ชนะตนเองเปนผูเ้ ข้มแขง็

ระดบั ที 3

รู้จกั พอจึงมงั มี มีปณธิ านจึงรุดหนา้

ระดบั ที 4

ไมส่ ูญเสียรากฐาน เปนผู้ยังยืนตัวตายความดีอยู่
ผูท้ ียึดสัจธรรมทงั 4 เปนรากฐานของชวี ิตได้
จงึ จะสามารถบรรลุบทเรียนแหง่ ชวี ติ
ในการปฏบิ ตั ิตนได้ดยี งิ ขนึ

18 ตุลาคม 2563

สัจธรรมในมติ ิทงั 4 ระดบั
เปนการประสม 2 ประโยคทีค่กู นั

คอื "เขม้ แขง็ " และ "รดุ หนา้ "

จะเหน็ ไดว้ า่ ทา่ นเหลาจือ

มไิ ดเ้ อาแตร่ กั ษาความออ่ น

หรือความนมุ่ นวลเพียงอยา่ งเดยี ว

ท่านเข้าใจความสําคัญ
ของความ "แขง็ แกรง่ " ไดอ้ ยา่ งดี เชน่

จิตใจต้องเข้มแขง็

การทาํ งานตามฝนตอ้ งรุดหนา้

ดว้ ยเหตนุ ีทา่ นเหลาจอื
มิไดอ้ อ่ นแอหรอื ถดถอยอย่างทหี ลายคนเขา้ ใจ

18 ตลุ าคม 2563

คนเรามาจากธรรมชาติ
สุดทา้ ยกต็ อ้ งหวนคนื สู่ธรรมชาติ

มคี ํากลา่ ววา่
ชวี ติ เหมือนต้นไมใ้ บหญา้
เกิดเหมือนนาํ คา้ งยามเชา้ จากไปเหมอื นผงธลุ ี

เมือเกิดบนโลกใบนี ตา่ งก็มีภารกิจ
โอกาสทีพบไดย้ าก นันคอื การได้ฝกปฏบิ ตั ิ
เรยี นรู้กฎธรรมชาติ ดีทสี ุดคอื ประหยดั เรียบงา่ ย

เตรียมแต่เนนิ ๆ เปนการสังสมความดี
สังสมความดี ไมม่ วี นั ปราชัย
ยอ่ มมีพลงั งานมอิ าจประเมินได้

ชีวติ มรี ากฐานทเี หนยี วแน่น จะรักษาได้ยาวนาน

19 ตลุ าคม 2563

"ตวั ตายความดอี ยู่ เปนผยู้ งั ยนื แทจ้ รงิ "
ความตายไมม่ ีอะไรนา่ กลวั มนั คือกฎธรรมชาติ

เปนเพราะในจติ สํานกึ ของคน
ม"ี ตวั ตน" อยู่ จงึ กงั วลวา่ "ตัวตน" จะหายไป

ด้วยเหตนุ ี จงึ กลวั ตาย
ดอกไม้ร่วงโรยแลว้ แบง่ บานทุกป
คนเรากม็ ีการตายแล้วเกิดใหมท่ กุ วนั

ดาํ เนินอยูใ่ นวัฏจกั ร ของการเกิดและตายอยู่ตลอดเวลา

เพียงแต่จิตสํานึกตวั ตนของคน
ไม่ได้เปลียนเท่านันเอง

ขอเพียงไม่ละทงิ ทอี ยขู่ องจติ จงึ ยังยนื ได้

หากชีวติ นี สามารถหวนคืนสู่บ้านทมี ีคณุ สมบตั ิขนั เทพ

แม้จะตายไปแลว้ กจ็ ะ
"ตวั ตายความดอี ยู่ เปนผยู้ งั ยนื แทจ้ รงิ "

19 ตลุ าคม 2563

เชอื มนั ในความตาย

เมอื ชวี ิตผ่านประสบการณ์
ถูกผดิ ลม้ เหลว สําเรจ็ พบพานและลาจาก
จึงมีคําถามเกิดขนึ ว่า "มีชวี ติ อยเู่ พืออะไร"

ถ้าเชอื วา่ ชวี ติ คอื "ตวั ตายความดอี ย"ู่
หลงั จากทีเราตายไปแลว้

ความคดิ และภมู ปิ ญญาจะคงอยู่

แทนทีเราจะชะลอความเร็ว ในการเรียนรหู้ าประสบการณ์

แตก่ ลบั ต้องเรง่ ความเรว็ สูงสุด
ให้ชีวติ ทะยานขึนสูงสู่ระดบั มิตทิ สี ูงขนึ
การเชอื มนั ตอ่ ความตาย ชว่ ยใหเ้ ขา้ ใจชวี ติ ไดด้ ียงิ ขึน

และทาํ ใหส้ ังเกตภมู ปิ ญญา
ฉะนนั ก้าวขา้ มชอื เสียงผลประโยชน์

และบรรลุถงึ ความนริ นั ดร์

20 ตุลาคม 2563

ท่านเหลาจือ กล่าวว่า
"วถิ มี มี ากมายมใิ ชว่ ถิ นี ริ นั ดร"์

เตา๋ ทยี ิงใหญแ่ ท้จรงิ อยู่เหนอื ระดับมติ ขิ องภาษา
ไมอ่ าจอธิบายไดช้ ัดเจน

จึงไมอ่ าจพูดหรอื เขียนออกมาโดยตรงได้
ทําไดเ้ พียงอาศัยภูมิปญญาของแต่ละคน

ไปสัมผสั และคน้ หา
คําวา่ "รากฐาน" ในประโยค
"ไมส่ ูญเสียรากฐานเปนผยู้ งั ยนื "
ของท่านเหลาจอื คืออะไร

คําตอบ คอื เตา๋
เตา๋ คอื สิงทใี หเ้ ราไปรแู้ จง้ ปฏิบตั ิ

และเขา้ ใจดว้ ยตนเอง

21 ตุลาคม 2563

ผู้ประสบความสําเรจ็ ทุกคน
ทหี ัวเราะเปนคนสุดท้ายได้
ลว้ นแต่ เรมิ ตน้ จากการทาํ ตนให้ดี
ทังยงั ไมเ่ สพสุขมากเกนิ ไป

บญุ กศุ ล
คอื สิงทบี าํ เพ็ญมาตงั แต่ภพชาตกิ อ่ น

เมอื ใชห้ มด กไ็ มเ่ หลอื แลว้
เกดิ เปนคนควรคํานึงถงึ ผู้อืนอยู่เสมอ

หมนั คิดดวู า่
"ฉนั ไดม้ อบอทุ ศิ อะไรใหแ้ กโ่ ลกใบนบี า้ ง"

ผู้ทีเรียกร้องตนเองและพิสูจน์ตนเองได้ คือ

"รจู้ กั ตนเองเปนผลู้ าํ เลศิ

21 ตลุ าคม 2563

คนเรามดี วงตาคหู่ นึงมาแต่กาํ เนดิ
ดวงตาสามารถมองได้แตข่ ้างนอก

มองข้างในไม่เห็นอะไรเลย
ผ้มู ปี ญญา คอื "ปญญาจกั ขุ"
จะสามารถมองสรรพสิงในโลก

ไดอ้ ย่างลกึ ซึงชดั เจน
และยังเขา้ ใจตนเองอย่างละเอยี ด

การจะเปนผเู้ ขา้ ใจเตา๋
ตอ้ งใชด้ วงตาทมี รี ปู และไรร้ ปู นใี หไ้ ด้

ตอ้ งมองทงั โลกภายนอก
และโลกภายในของตนไดช้ ดั เจน
มคี วามปรองดองเปนเอกภาพ

จึงเปนผเู้ ขา้ ใจเตา๋

21 ตลุ าคม 2563

ผปู้ ระสบความสําเรจ็ อยา่ งยงิ ใหญใ่ นชวี ติ
ตอ้ งมลี กั ษณะพิเศษที
"มปี ณธิ านจงึ รดุ หนา้ "
และ
"ชนะตนเปนผเู้ ขม้ แขง็ "

ไมห่ ยดุ ยงั ในการแกไ้ ขจดุ ออ่ นของตน
เพือบรรลปุ ณิธานทตี ังไว้
จะทาํ ใหเ้ กิดพลังทจี ะคดิ
และทาํ สิงตา่ งๆ อยา่ งเต็มที
ไมว่ า่ ปณธิ านทตี งั ไว้

จะสําเรจ็ ได้มากนอ้ ยเพียงใด
กถ็ อื วา่ ไดใ้ ชช้ วี ติ อยา่ งคุม้ คา่ แลว้

22 ตลุ าคม 2563

การฝกปฏบิ ตั จิ รงิ พิสูจนจ์ รงิ เมอื นาํ

"รจู้ กั ตนเองเปนผลู้ าํ เลศิ
ชนะตนเองเปนผู้เขม้ แขง็

รจู้ กั พอจงึ มงั มี
มปี ณธิ านจงึ รดุ หนา้ "

มาลงมอื ปฏบิ ตั จิ รงิ แล้ว
เราจะเปนผูท้ ี

"ไมส่ ูญเสียรากฐาน"
และ "ตวั ตายความดอี ย"ู่

23 ตุลาคม 2563

ไมส่ ูญเสียรากฐาน
คือ "ยอ้ นสู่มลู ราก"

สรรพสิงมหี ลากหลาย
ตา่ งยอ้ นสู่แหลง่ กาํ เนดิ

เรียกว่า "สงบนงิ "

ยอ้ นสู่ภาวะเดมิ เรียกวา่ "กฎเกณฑ"์

รกู้ ฏเตา๋ เรยี ก "กระจา่ ง"

มปี ณธิ านจงึ รดุ หนา้
"ไมส่ ูญเสียรากฐานเปนผยู้ งั ยนื "

23 ตุลาคม 2563

การยอ้ นสู่มูลรากและแหล่งกาํ เนิด
ใหฝ้ กปฏบิ ัติไดท้ ักษะจรงิ
ทา่ มกลาง "สีปรองดอง"

ฝกฝนทกั ษะไรอ้ ตั ตา ไรน้ าม
ทา่ มกลางการทาํ งาน ฝกฝนทกั ษะวถิ ธี รรมชาตทิ ี

"ไมแ่ ยง่ แตช่ นะได้

ไมพ่ าทแี ตส่ นองตอบ

ไมเ่ รยี กหาแตม่ าเอง

สุขมุ แปรเปลยี นเอง"

ฝกฝนให้รวมเปนรา่ งเดยี วกับเต๋า
หวนคืนสู่วิถโี คจรแหง่ ชะตาชวี ติ เดมิ

ทมี ชี ะตาชวี ิตทดี ี

23 ตลุ าคม 2563

การเยยี วยารา่ งกายและจติ วญิ ญาณ
ไมใ่ ชร่ กั ษาทกี งิ และใบ
แตย่ อ้ นกลบั สู่มลู ราก

วธิ ยี อ้ นคนื สู่มลู ราก คือ
ขดั เกลาคณุ สมบตั ิของตน

ใหเ้ ปนอัตลกั ษณ์
ใชท้ ่าทีทเี คารพนบนอบ
ไปสัมผัสกับความสงบนงิ

ในความสงบนงิ

มคี วามรกั ทเี รยี บง่ายจริงใจ

คอื ความรักของเต๋าทยี ิงใหญ่ นันเอง

28 ตลุ าคม 2563

ความสําเรจ็ เกดิ ไดเ้ พราะมคี วามแนว่ แน่

หลายครงั ทตี ้องบบี บงั คบั ใหเ้ กดิ ความสามารถ
หมายความว่า

ผทู้ ีทาํ งานใหญ่ทสี ะเทอื นเลอื นลันไปทัวปฐพี
ไมว่ า่ จะเปน

ผปู้ ระสบความสําเรจ็ ทเี ดินไปสู่เกียรตยิ ศ
หรอื ผลู้ ม้ เหลว ทเี ดินไปสู่ความดบั สูญ
ส่วนมากมกั ถกู บบี บงั คบั ทงั นนั

มีเพียงการย้อนคืนสู่เต๋าอย่างเข้าใจเหตุผล
จงึ สามารถ

ถูกโปรดปรานเหยียดหยามโดยไมห่ วนั ไหว
แลว้ เดนิ ไปสู่

ความสําเรจ็ ทยี งิ ใหญข่ องชวี ติ ดว้ ยความมนั ใจ

29 ตุลาคม 2563

เส้นทางทชี วี ติ
ขอเพียง

สรา้ งคณุ ประโยชน์เพือผอู้ นื

สุขภาพแขง็ แรง
และปลอดภยั กด็ ีแลว้

30 ตลุ าคม 2563

อปุ สรรคคอื ของขวญั ชนิ ใหญ่
ทชี วี ติ มอบแกเ่ รา
ไม่วา่ ทาํ งานอะไร

ขอเพียงมคี วามพยายามต่อสู้
ย่อมไดร้ บั ผล

ในกระบวนการต่อสู้
ยอ่ มประสบอุปสรรคเสมอ
อุปสรรคทาํ ใหช้ ีวติ พัฒนา
คนทเี คยผ่านอุปสรรคเทา่ นัน

จงึ จะเขา้ ใจผู้อนื

30 ตลุ าคม 2563

ชวี ิต ...

ไม่จาํ เปนต้องจรงิ จังเกินไป
หากเดนิ ผดิ ทาง

การหยุดคือความก้าวหน้า
สิงสําคญั คอื

ไม่ผิดพลาดซําแบบเดิมอีก

30 ตลุ าคม 2563

มลู รากของฟาดิน
คอื การรกั ษาความเปนกลาง (มัชฌมิ า)

การเกิดการตายของสรรพสิง
ล้วนหนไี มพ่ ้นมลู รากนี

การทีร้สู ึกวนุ่ วายใจและทุกข์ทรมาน
มาจากความทะยานอยากในจิตใจ
ความทะยานอยากทีไร้การควบคุม

จะทาํ ให้จติ ใจของเราพองโต
จากนนั จะเริมเข้าสู่พืนทอี นั ตราย

ดังนนั เราต้องชําระล้างขยะปดกวาดความทุกข์ และ
ความทะยานอยากออกไป

ไมป่ ล่อยใหช้ ือเสียง สมบัติ และความอยาก
เข้ามาควบคมุ จติ ใจ

ชวี ิตจึงจะอยู่เยน็ เปนสุข

30 กันยายน 2563

ทกุ สิงทุกอย่างทเี กิดขึนในชีวิต
ไม่มเี รืองใดเปนเรอื งบังเอิญ

ดงั นนั ควรรู้ว่า
จะมองขา้ มคุณธรรมดี ๆ

ของตัวตนแท้จรงิ
ในตึก 3 ชัน(อธจิ ติ ) ของชวี ิต

ไม่ได้เด็ดขาด
ทุกสิงตนเปนผสู้ ร้าง
สรา้ งสรรคท์ กุ สิงของตน

24 สิงหาคม 2563

พมิ พค์ รงั ที 1 ธนั วาคม 2563 จํานวน 2,000 เลม่
พมิ พท์ .ี ................

ทอี ย่โู รงพมิ พ.์ ..................