pre print

ถึงจะไม่ใช่ในฐานะคู่รัก “
อาจต้องใช้เวลาสักหน่อย
แต่สักวันเราจะได้อยู่เคียงข้างกัน
ในฐานะของความสบายใจ

“ แต่เผอื่ ว่าหากเราไม่ได้พบกนั อกี

อยา่ ลืมดแู ลตวั เองให้ดี
กินข้าวและหลบั อย่างเตม็ อมิ่

นอนหลบั ฝั นดีทุกคนื
และฉันรกั เธอ

51



52 HZ

ว่ากันว่าแม้จะอยู่ห่างไกลกันถึงซีกโลก
แต่ปลาวาฬก็สามารถที่จะ
ได้ยินเสียงของกันและกันได้
ยกเว้นก็แต่บางตัว
ที่มีคลื่นเสียงที่แตกต่างออกไป

สิ่งมีชีวิตโดดเดี่ยวที่พยายาม
เปล่งเสียงลำ�พังกลางมหาสมุทร
แต่สิ่งที่ได้รับกลับตลอดมาคือความว่างเปล่า
ไม่เคยได้ยินเสียงใคร
และไม่มีใครได้ยินเสียงเรา

แต่ถึงแม้จะรู้ดีว่าไม่มีใครได้ยิน
ก็จงตั้งใจเปล่งเสียงต่อไป
เพื่อที่สักวันจะมีใครสักคนที่จะได้ยินและพบเรา
ดังเช่นที่มนุษย์พบวาฬที่น่าเศร้านั่นเอง

ปล่อย

สงิ่ ทคี่ ู่ควรกบั เรา
จะเป็ นของเราเสมอ
เป็นคำ�ที่ใช้ได้ในกรณี
ที่เราก็คู่ควรกับของสิ่งนั้น
เช่นเดียวกับการปล่อยมันไป
เมื่อรู้สึกว่ามันไม่เข้ากัน

ไม่ว่าจะเป็นคนหรือสิ่งของ
เราก็เฝ้าถะนุถนอมมาตลอด
ถ้ามันกำ�ลังจะหายไปจริงๆ
โดยที่เราก็ไม่รู้ว่า
จะรักษามันไว้ยังไง

บางทีอาจจะต้องยอมรับ “
และอาจจะทนทุกข์สักเล็กน้อย

แต่ก็ปล่อยให้ทั้งเขาและเรา
เป็นอิสระจากความสัมพันธ์
ที่ไปต่อไม่ได้นี้สักที

อย่างน้อยก็ยังเหลือเป็น
ความทรงจำ�ที่ดีต่อกัน

“ เพราะถ้าวนั ใดวนั หนงึ่

เราตอ้ งมานงั่ คิดถึงใคร
ทีเ่ ขาไม่แมแ้ ตจ่ ะมีเรา

อย่ใู นเศษเสยี้ วความรสู้ กึ เขา
มนั กค็ งจะรสู้ ึกแย่นา่ ดู

ขาด “

เราต่างใช้ชีวิตโดยต้องการ
ความรักจากทุกสิ่ง
เลือกทำ�สิ่งต่างๆให้คนอื่น
โดยสิ่งที่เราทำ�ลงไปนั้น
มักเป็นสิ่งที่เราต้องการ
ได้รับมากที่สุด

บางครั้งต้องผิดหวัง
จากความพยายาม
ที่ไม่ได้รับการกระทำ�
สมเหตุสมผลกลับคืนมา

“ ฉนั อยากให้เธอ
คิดถงึ ใจฉนั บา้ ง
เท่านนั้ เอง

56





ไม่ใช่ทุกคนจะเข้าใจถึง
การกระทำ�ที่เกิดจากความเสียใจ
รั้งแต่จะทำ�ให้ผู้คนเหล่านั้น
เหนื่อยล้าจากการรองรับอารมณ์

ถ้าหากคุณมัวแต่พยายาม
ไขว้คว้าหาความรัก
คุณจะไม่มีวันได้พบกับมัน

ทำ�ใจใหส้ บายเถอะ
เชอื่ วา่ พวกเขาเหล่านนั้ รกั คุณ
เพี ยงแตท่ ุกคนมีการแสดงออก
ถึงความรักไม่เหมอื นกันเทา่ นนั้ เอง

59

คงั่ ค้าง “

ฉันเคยได้ยินคำ�พูดจากที่ไหนสักแห่งว่า

“ คนเรานะ่ เมอื่ ตายไปแล้ว

จะยังสามารถมีชีวติ อยูไ่ ด้
ก็เพี ยงในความทรงจำ�ของใครสักคน
ถ้าหากเขาลมื เราไปแล้วเมอื่ ไร
เมือ่ นนั้ แสดงว่าเรา
ได้ตายจากไปอยา่ งสมบูรณ์

เป็นประโยคที่ทำ�เอา
ฉุกคิดไปหลายนาที
ถ้าหากฉันจากไปจริงๆ
จะยังมีใครที่คิดถึง เป็นห่วง
หรือยังจดจำ�ฉันได้ไหม

ฉันยังเป็นคนสำ�คัญ
สำ�หรับใครหรือเปล่า
แล้วถ้ามองในทางกลับกันล่ะ
ถ้าหากมีใครจากไป
ฉันยังจะอยากจดจำ�เขา
ไปจนถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิตฉันไหม

ถึงการจากไปของใครหลายๆคน
จะสร้างบาดแผลที่อยากจะลบทิ้ง
แต่ฉันก็ไม่ต้องการให้ใครหายไปจริงๆ
อย่างน้อยก็ในความทรงจำ�

การถูกลืมมันคง
เป็นอะไรที่น่าเศร้าใจเป็นแน่
เราเพียงแค่อยาก
คาดหวังให้มีสักคน

ที่ยังอยากจดจำ�ไม่ว่าจะอยู่
ในรูปของวิญญาณก็ตาม
ฉันคิดว่าไม่ว่าใครก็
มีคุณค่ามากพอที่จะถูกจดจำ�

62

แลว้ เธอล่ะ
ถา้ มีคนแปลกหน้ามาถามถึงตวั เธอ

เธอจะแนะน�ำ ตัวเธอเองว่าอย่างไร
เธออยากเป็ นคนแบบไหน
ในความทรงจำ�ของทกุ คน

63



ย้มิ

ถ้าหากไม่อยากยิ้ม
ก็ไม่ต้องฝืนยิ้มหรอก
คนเรามักใช้รอยยิ้มกลบอารมณ์
เพื่อให้ดูว่าไม่เป็นไร

การทตี่ ้องพยายาม
เค้นเอาพลังงาน
ทีแ่ ทบจะไมเ่ หลือออกมา
จรงิ ๆแลว้ มนั เหนอื่ ยมากๆเลยนะ

เพราะงั้นไม่ต้องทำ�แบบนั้นหรอก
ถ้าหากอยากร้องไห้
ก็ร้องออกมาเถอะ

เพราะมันก็ถือได้ว่า
เป็นความเข้มแข็ง
อีกรูปแบบหนึ่งเช่นกัน

65

ด้วยใจ

ในชีวิตหนึ่งชีวิตจะมีคนบางคน
ที่อยู่ห่างไกลกันถึงซีกโลก
โดนเส้นขอบฟ้ากั้นระหว่างกันและกัน

แต่อาจจะจ้องมองเมฆก้อนเดียวกัน
หรือพระอาทิตย์ดวงเดียวกันอยู่

แม้จะต่างที่อยู่อาศัย
แต่ก็มีช่วงเวลาดีๆเหมือนกัน

ในบางเวลาอาจจะมีหลงลืม
แต่เมื่อพวกเราก็ยังคงมีชีวิตอยู่
จึงจะมีเวลาที่ยังคง
นึกถึงกันได้อย่างแน่นอน

ในเวลาทเี่ หนอื่ ยและท้อหรอื นึกถึงขนึ้ มา
กก็ ลบั มารบั ความอบอนุ่ ไดเ้ สมอ
กลับมาพั กพิ งใจให้หายเหนอื่ ย
แลว้ ก้าวเดินตอ่ อย่างสง่าผา่ เผย

จันทร์ ไม่เคย
ปราศจากดาว

หากลองแหงนหน้ามองท้องฟ้า
อาจจะมีบางวันสังเกตุเห็นว่า
ท้องฟ้ามีพระจันทร์สว่างไสว
แต่กลับโดดเดี่ยวท่ามกลาง
พื้นที่อันกว้างใหญ่

เทพธิดายามราตรี
แม้จะสง่างาม
แต่กลับเงียบเหงา
นั้นคือสิ่งที่เรามองเห็น

ความเป็นจริงแล้ว
ใครๆก็ต่างรู้ว่า
ในคราที่ดวงดาวไม่เจิดจรัส
มันก็ยังคงอยู่ที่เดิม

68

เป็ นเครอื่ งเตือนใจว่า
ตอ่ ให้คุณจะมองไมเ่ หน็
กไ็ มไ่ ด้หมายความวา่ ตัวคนเดยี ว

ไม่ว่าจะมีจำ�นวนมากน้อยเท่าไร
แต่ทุกคนก็มีดวงดาวอยู่เคียงข้าง
เป็นของตัวเองเสมอ

69



คลืน่ หวั ใจ

ในบางเวลาเรามักเลือกใช้คำ�พูด
ที่ตรงข้ามกับความคิด
แต่จะมีคำ�พูดหนึ่ง
ที่ไม่เคยมีครั้งไหนเลย
ที่จะสามารถ
พูดตรงข้ามกับมันได้

คือคำ�พูดที่ส่งตรงมาจากจิตใจ
กลั่นมาเป็นน้ำ�ตา
ที่ไหลออกมาแทนคำ�พูด
เพราะหัวใจโกหกใครไม่เป็น
มีแต่คนเราที่ชอบโกหก
ปิดบังความรู้สึก

แต่ยิ่งเก็บความในใจ
ไว้มากเท่าไร
ความรู้สึกก็ยิ่งจะ
ชัดเจนมากขึ้นเท่านั้น

แม้น้ำ�ตาจะไม่เคยช่วยแก้ปัญหา
แต่มันก็ทำ�ให้เรา
ได้ปลดปล่อยความอัดอั้นที่มี
แสดงออกถึงความอ่อนไหว
ที่ไม่ใช่ความอ่อนแอเสมอไป

เช่นนนั้ แล้วจงึ ไม่เป็ นอะไรหรอก
ถา้ หากจะปลอ่ ยใหห้ วั ใจ

ได้สง่ เสยี งพูดออกมาบ้าง

72



03

ฤดกู าลแหง่
การเติบโต



ความเท่าเทยี ม

คนหลายคนเกิดมา
พร้อมความสามารถที่น่าอิจฉา
กลับกันคนหลายคน
พยายามแทบตายยังไม่ได้มันมา

โลกมันชา่ งไมย่ ุตธิ รรมเอาซะเลย

แต่บางทีเธออาจจะลืมนึกไปว่า

หมอไม่ใช่คนที่จะ
สามารถสร้างบ้านได้
สถาปนิกไม่ใช่คนที่จะ
สามารถบริหารบริษัทใหญ่ได้

และนักธุรกิจก็ไม่ใช่คนที่จะ
สามารถรักษาคนได้เช่นกัน
คนเราต่างก็มีเรื่องที่ถนัดไม่เหมือนกัน

77

เช่นนั้นแล้วอย่าได้สงสัย
ในความสามารถของตัวเองเลย
ถึงแม้ความพยายามในบางเรื่อง
จะยังไม่เป็นผลเท่าที่คิด
มันก็ไม่ได้หมายความว่าเราไม่ดีพอ

กลับกันเราได้เรียนรู้
ในเรื่องต่างๆซึ่งก็
ไม่ได้ศูนย์เปล่าเสมอไป

ธรรมชาติได้สรา้ งสรรค์สงิ่ ที่
แตกต่างให้กับคนทุกคนเสมอ
เราตา่ งมีสงิ่ ทเี่ ราเกง่ และไม่เก่ง
ซงึ่ นนั้ มนั ท�ำ ให้ตวั ตน
ของเราทุกคนพิ เศษขนึ้ ไปอกี

78





หลอ่ เลี้ยง

ผีเสื้อสิ่งมีชีวิตสวยงาม
ที่ตายลงหลังจากการผสมพันธ์
ช่างไม่ต่างกับความสัมพันธ์
ที่สวยงามแต่เป็นพิษ

หยอดน้ำ�หวานล้อหลอก
ให้เรามอบโลกทั้งใบให้
สุดท้ายก็สุญเสียตัวเอง
และตายลงอย่างทรมาน

มันไม่ค้มุ กันหรอก
ความสมั พั นธ์ทรี่ ู้วา่ ไปดว้ ยกันไมไ่ ด้
ละทงิ้ กันและแยกยา้ ยเพื่อไปเตบิ โต

มันดกี วา่ การพยายามไปแบบรู้จดุ จบ

หลงเหลือใจไว้รักตัวเองสักหน่อย
อาจแปรเปลี่ยนการตายที่ทรมาน
เป็นการเงยหน้ามองฟ้า
แล้วรับรู้ว่ามันก็สวยงามเหมือนกันก็ได้

81

เตมิ

สิ่งที่สำ�คัญในการเดินทางไกล
คือสภาพของพาหนะที่ใช้ในการเดินทาง
เครื่องไหวไหม ร้อนเกินไปหรือเปล่า
และที่สำ�คัญคือมีพลังงานมากพอ
ที่จะขับเคลื่อนไปถึงที่หมายไหม

ตลอดการเดินทาง
ต้องคอยสำ�รวจอยู่เสมอ
หากดูท่าทางจะไม่ไหวก็ต้องพัก
หากพลังงานหมดก็ต้องเติม
ไม่เช่นนั้นอาจจะเกิดเหตุไม่คาดฝัน
ที่เกินจะแก้ไขขึ้นได้

การพักไม่ได้หมายความ
ว่าเราจะไปไม่ถึงที่หมาย
เพียงแค่ช้าลงเล็กน้อย
ซึ่งก็ไม่เสียหายอะไรสักหน่อย
ที่หมายของเรามันก็ยังคง
อยู่ที่เดิมไม่ไปไหน

84

ลองหันกลบั มาสนใจ
ระหว่างทางทจี่ ะไป
ใส่ใจพาหนะหรอื

สภาพของคนขบั บา้ ง

บางทีความสวยงาม
อาจจะอยู่ทกี่ ารเดนิ ทาง

อยา่ งมคี วามสขุ
มากกว่าทหี่ มาย
ทีเ่ ราเฝ้ าฝั นถึงอยูก่ ็ได้

85

ทบทวน

บางครั้งเราก็เผลอ
เอาเป้าหมายของชีวิต
ไปผูกติดไว้กับคนอื่น

จนเมื่อครั้งที่ไม่มีเขาอยู่
โลกทั้งใบแทบล่มสลาย
เกิดอาการทรงตัวไม่อยู่
86

เราอยู่ไม่ได้หรอกถ้าไม่มีเขา
ความเจ็บปวดทั้งหมดถูกมองข้าม
พยายามดึงรั้งเขาไว้
อย่างสุดความสามารถ

เพื่อรักษาจุดมุ่งหมายในการใช้ชีวิต
จนลืมไปว่าเขาเองก็มีชีวิตของเขาเช่นกัน

87



ถ้าพลาดพลั้งไปแล้ว “
ไม่เป็นไรนะ
เธอเก่งขนาดนี้
เธอจะสามารถผ่านมันไปได้แน่นอน

ไม่จำ�เป็นต้องรีบหา
เป้าหมายของชีวิตหรอก
บางทีถ้าหากเธอปล่อยใจให้พักบ้าง
เธออาจจะเห็นว่า

“ เป้ าหมายของเธอคือ

มีชีวติ อยูไ่ ม่ใชเ่ พื่อใคร
แต่เพื่อเป็ นสงิ่ สวยงาม
ทแี่ ต่งแต้มบนโลกใบนี้
บางทีแคเ่ พี ยงเท่านัน้ กพ็ อแลว้

89

รักแรก

รักแรกเป็นรักที่เรา
ไม่สามารถที่จะลืมได้
เป็นความทรงจำ�
ที่มีชีวิตอยู่จนถึงปัจจุบัน

แม้อาจจะลืมนึกถึง
ในยามที่มีความสุข
แต่จะหวนนึกถึงเสมอ
ยามที่เราทุกข์ใจ

เพราะเขาเป็นคนที่คอยโอบกอด
คอยถามไถอยู่ตลอด
ต่อหน้าเขาเราจะงอแงเท่าไรก็ได้
จะโวยวายเอาแต่ใจเขาก็ไม่เคยว่า

คนที่ทำ�อาหารได้อร่อย
และถูกปากเราที่สุด
คนที่ยังคงรอคอย
ให้เรากลับไปหา

90



แม้เราลืมที่จะใส่ใจบ้าง
แต่เขาไม่เคยลืมเลย
บางทีเราควรจะ
หันกลับไปสนใจเขา

คนทเี่ ป็ นรักแรกในความทรงจ�ำ
ทเี่ กดิ ขนึ้ พร้อมกนั เมอื่ ตอนลืมตา

และจนถงึ ตอนนกี้ ็จะ
ยังเป็ นรักทจี่ ะรกั ตลอดไป

วนั เกิด

รู้สึกเหมือนกันใช่ไหม
ว่าเมื่อเราโตขึ้น
เทศกาลหรือวันสำ�คัญต่างๆ
มันน่าตื่นเต้นน้อยลง

อายุที่เพิ่มขึ้นคงทำ�ให้เราเลือก
ที่จะใส่ใจและให้ความสำ�คัญ
ในสิ่งที่ต่างออกไปจากเมื่อก่อน

มีหลายสิ่งหลายอย่าง
ผ่านเข้ามาในชีวิตและจากไป
มีสิ่งผิดพลาดไม่เป็นอย่างที่นึกฝัน
จนบางทีก็ไม่อยากนึกคาดหวังอะไร

93

ถึงคิดที่จะไม่สนใจวันพวกนั้น
แต่ก็อย่าลืมที่จะมีวันเป็นของตัวเอง
วันที่ให้รางวัลแก่ความพยายาม
ที่ผ่านเรื่องราวชวนท้อต่างๆมาได้

เวลาที่จะได้พักผ่อนสุขสบาย
กินอาหารที่อยากกิน
กับหนังที่อยากดู
ปล่อยปละสิ่งที่ตึงเครียด

ไม่ว่าจะอยู่ในวัยไหน
หรือผ่านอะไรมา

ก็จงใชป้ ั จจุบนั ให้เต็มทที่ สี่ ุด
เพื่อจะไดไ้ มเ่ สียใจภายหลัง

เพราะสุดท้ายวันนึง
เรากจ็ ะท�ำ ได้แค่

นึกถึงมนั เทา่ นนั้ เอง

94



จานสี

ชีวิตคนเราก็ไม่ต่าง
จากการผสมสี
ไม่ใช่ว่าทุกครั้ง
จะเป็นไปได้อย่างใจต้องการ

บางครั้งก็เผลอ
ทำ�สีหกเลอะเทอะ
หรือบางทีสีก็ผสมกัน
ผิดพลาดจนอยากจะเททิ้ง

แต่ต่อให้เราก็ล้างจานสีดีแค่ไหน
คลาบของสีก็ยังคงเหลืออยู่
ไม่ต่างกับเศษความทรงจำ�

แต่นั้นก็ไม่ใช่อุปสรรค
ในการที่จะเทสีใหม่ลงไป
ต่อให้ความทรงจำ�ที่หลงเหลือ
จะบั่นทอนจิตใจแค่ไหน

เรากส็ ามารถความทรงจำ�ใหม่
ทีส่ วยงามทับลงไปได้เสมอ

96



นกั แต่งนิทาน

กาลครั้งหนึ่งในนิทาน
มักจะมีการเดินทางผ่านอุปสรรค
และจบลงอย่างสวยงาม

กาลครั้งหนึ่งในชีวิตจริง
แต่ละบทช่างยาวนาน
เรื่องราวอุปสรรคมันอาจจะมาก
เกินกว่าที่ตัวละครหนึ่งจะรับไหว

เพราะเธอเป็นทั้งตัวเอกและนักเขียนบท
เพื่อที่จะเรียงร้อยเนื้อเรื่องให้สวยงามเสมอ
หน้าที่กำ�หนดเส้นทางจึงหนักหนา

แต่ละบทจะจบอย่างไร
สุดท้ายแล้วจะสวยงาม
หรือเต็มไปด้วยบาดแผล
คนที่กำ�หนดได้คือตัวเธอเอง

แม้บทนี้จะผิดพลาด
และเต็มไปด้วยความรวดร้าว
มันก็ไม่ได้หมายความว่า

จะไม่มโี อกาสมคี วามสขุ ในบทถดั ไป
เพราะหนังสอื นิทานทชี่ อื่ วา่ ชีวิตจรงิ
มนั ยังคงไม่จบลงซะทเี ดยี ว