สรุปการเสียดินแดน 14 ครั้ง ของไทย ที่คนไทยส่วนใหญ่ไม่เคยรู้มาก่อน

ส่งเสริมการอ่านและการเรียนรู้
ห้องสมุดประชาชน "เฉลิมราชกุมารี" อำเภอองครักษ์

สรุป

การเสียดินแดน 14 ครั้ง ของไทย

ส่งเสริมการอ่านและการเรียนรู้
ห้องสมุดประชาชน "เฉลิมราชกุมารี" อำเภอองครักษ์





เสียเกาะหมาก (ปีนัง) ให้กับประเทศอังกฤษ เสีย ทวาย ตะนาวศรี ให้กับพม่า เมื่อ 16 มกราคม
เมื่อ ๑๑ สิงหาคม ๒๓๒๙ พื้นที่ ๓๗๕ ตร.กม. พ.ศ.2336 พื้นที่ 55,000 ตร.กม. ในสมัย ร.1 แต่
ในสมัย ร.๑ เกิด จาก พระยาไทรบุรี ให้อังกฤษเช่า เดิมเป็นของไทยครั้งสมัยสุโขทัย มังสัจจา เจ้า
เกาะหมาก เพื่อหวังจะขอให้อังกฤษคุ้มครองเกาะ
หมากจากกองทัพของกรมพระราชวังบวรสถาน เมืองทวายเป็นไส้ศึกให้พม่า รัชกาลที่ 1 ไม่
มงคล ซึ่งยกทัพมาจัดระเบียบหัวเมืองปักษ์ใต้ ใน สามารถตีคืนจากพม่าได้ ประกอบกับชาวเมือง

ที่สุดอังกฤษก็ยึดเอาไป ทวายไม่พอใจกองทัพไทยที่เข้ายึดครอง
จึงตกเป็นของพม่าไป

เสียบันทายมาศ (ฮาเตียน) ครั้งที่ 4 เสียแสนหวี เมืองพง เชียงตุง ให้กับพม่าเมื่อ
ให้กับฝรั่งเศส เมื่อ พ.ศ.2353 พ.ศ.2368 พื้นที่ 62,000 ตร.กม.ในสมัย รัชกาลที่ 3 แต่เดิม
เราได้ดินแดนนี้มาในสมัยรัชกาลที่ 1 โดยพระเจ้ากาวิละ ยก
ในสมัยรัชกาลที่ 2 ทัพไปตีมาขึ้นอยู่กับไทยได้ 20 ปี เนื่องจากเป็นดินแดนที่อยู่
ไกล ประกอบกับเกิดกบฏเจ้าอนุเวียงจันทร์และเกิดกบฏ

ทางหัวเมืองปักษ์ใต้ (กลันตัน ไทรบุรี) ไทยจึงห่วงหน้า
พะวงหลัง ไม่มีกำลังใจจะยึดครอง หลังจากนั้นพม่าเป็น
เมืองขึ้นของอังกฤษ เชียงตุงก็เป็นของอังกฤษโดยสิ้นเชิง

เสียรัฐเปรัค ให้กับอังกฤษเมื่อ พ.ศ.2369 เสียสิบสองปันนา ให้กับจีนเมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ.2393 พื้นที่
ในสมัยรัชกาลที่ 3 เป็นการสูญเสีย ที่ทำร้าย 90,000 ตร.กม. ในสมัยรัชกาลที่ 4 เป็นดินแดนในยูนานตอนใต้ของ
จิตใจ คนไทยทั้งชาติ เพราะเป็นการสูญที่ ประเทศจีน เมืองเชียงรุ้งเป็นเมือง หลวงของไทยสมัยรัชกาลที่ 1 ต่อ
มาเกิดการแย่งชิงราชสมบัติกันเอง แสนหวีฟ้า มหาอุปราชหนีลง
ห่างจากครั้งก่อนไม่ถึง 1 ปี มาพึ่งพระบรมโพธิสมภารในสมัยรัชกาลที่ 3 ได้เกณฑ์ทัพเชียงใหม่
ลำปาง ลำพูน ไปตีเมืองเชียงตุง (ต้องตีเมืองเชียงตุงให้ได้ก่อนจึงจะ
ได้เชียงรุ้ง) แต่ไม่สำเร็จเพราะไม่พร้อมเพรียงกัน มาในสมัยรัชกาล
ที่ 4 ได้ให้กรมหลวงลวษาธิราชสนิท (ต้นตระกูลสนิทวงศ์) ยกทัพไป

ตีเชียงตุงเป็นครั้งที่ 2 แต่ไม่สำเร็จจึงต้องเสียให้จีนไป

เสียเขมรและเกาะ 6 เกาะ ให้กับฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 15 เสียสิบสองจุไทย (เมืองไล เมืองเชียงค้อ) ให้กับฝรั่งเศส เมื่อ
กรกฎาคม พ.ศ.2410 พื้นที่ 124,000 ตร.กม. ในสมัย ร.4 22 ธันวาคม พ.ศ.2431 พื้นที่ 87,000 ตร.กม. ในสมัย รัชกาล
ฝรั่งเศสบังคับให้เขมรทำสัญญารับความคุ้มครอง จาก
ฝรั่งเศส หลังจากนั้นได้ดำเนินการทางการฑูตกับไทย ที่ 5 พวกฮ่อ ก่อกบฏ ทางฝ่ายไทยจัดกำลังไปปราบ 2
ขอให้มีการปักปันเขตแดน เขมรกับญวน แต่กลับตกลง กองทัพ แต่ปฏิบัติเป็นอิสระแก่กัน อีกทั้งแม่ทัพทั้งสองไม่
ถูกกัน จึงเป็นโอกาสให้ฝรั่งเศสส่งทหารเข้าเมืองไล โดยอ้าง
กันไม่ได้ ว่า มาช่วยไทยปราบฮ่อ แต่หลังจากปราบได้แล้ว ก็ไม่ยอม
ยกทัพกลับ อีกทั้งไทยก็ไม่ได้จัดกำลังไว้ยึดครองอีกด้วย จน
ในที่สุด ไทยกับฝรั่งเศสได้ทำสัญญากันที่เมืองแถง (เบียนฟู)

ยอมให้ฝรั่งเศสรักษา เมืองไลและเมืองเชียงค้อ

เสียดินแดนฝั่ งซ้ายแม่น้ำสาละวิน เสียดินแดนฝั่ งซ้ายแม่น้ำโขง (อาณาจักรล้านช้าง หรือประเทศลาว)
(5 เมืองเงี้ยว และ 13 เมืองกะเหรี่ยง) ให้กับฝรั่งเศส เมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ.2436 พื้นที่ 143,000 ตร.กม.
ให้กับประเทศอังกฤษในสมัย รัชกาลที่ 5 เมื่อ
27 ตุลาคม พ.ศ. 2435 เป็นการสูญเสียครั้งยิ่ง ในสมัยรัชกาลที่ 5 พื้นที่นี้เป็นของไทยมาตั้งแต่สมัยสมเด็จพระนเรศวร
ใหญ่ทางด้านรัฐศาสตร์ เศรษฐกิจและ ต้องเสียให้กับฝรั่งเศสตามสัญญา ไทยกับฝรั่งเศส เท่านั้นยังไม่พอ
ทรัพยากร อันอุดม ด้วยดินแดนผืนป่าอันอุดม
ฝรั่งเศสเรียกเงินจากไทย 1 ล้านบาท เป็นค่าเสียหายที่ต้องรบกับไทย
สมบูรณ์ยิ่ง เสียค่าประกันว่าไทยต้องปฏิบัติตามสัญญาอีก 3 ล้านบาท และยังไม่พอ
ฝรั่งเศสได้ส่งทหารมายึดเมืองจันทบุรีและตราด ไว้ถึง 15 ปี นับว่าเป็น

ความเจ็บปวดที่สุด ของไทยถึงขนาดที่เจ้านายฝ่ายในต้องขาย เครื่อง
แต่งกายเพื่อนำเงินมาถวาย ร.5 เป็นค่าปรับ
ร.5 ต้องนำถุงแดง (เงินพระคลัง) ออกมาใช้

เสียดินแดนฝั่ งขวาแม่น้ำโขง (ตรงข้ามเมืองหลวงพระบาง เสียมลฑลบูรพา (พระตะบอง,เสียมราฐ,ศรีโสภณ) ให้กับ
ดินแดนในทิศตะวันออกของน่านคือ จำปาสัก และไซยะบูลี) ฝรั่งเศส เมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2449 พื้นที่ 51,000 ตร.กม. ใน
ให้กับฝรั่งเศสเมื่อ 12 พฤษภาคม พ.ศ.2446 พื้นที่ 25,500
สมัย ร.5 ไทยได้ทำสัญญากับฝรังเศส เพื่อแลกกับ
ตร.กม. ในสมัย.ร.5 ไทยทำสัญญากับฝรั่งเศส เพื่อขอให้ ตราด,เกาะกง,ด่านซ้าย ตลอดจนอำนาจศาลไทยที่จะบังคับ
ฝรั่งเศสคืน จันทบุรีให้ไทย แต่ฝรั่งเศสถอนไปแต่จันทบุรี ต่อคนในบังคับ ของฝรั่งเศส ในประเทศไทย เพราะขณะนั้นมี
แล้วไปยึด เมืองตราดแทนอีก 5 ปี แล้วเมื่อฝรั่งเศสได้ หลวง
พระบางแล้วยังลุกล้ำย้านนาดี, ด่านซ้าน จ.เลย และยังได้ คนจีนญวนไปพึ่งธงฝรั่งเศสกันมาก เพื่อสิทธิการค้าขาย
ฝรั่งเศสก็เพียงแต่ถอนทหารออกจากตราดเมื่อ 6 กรกฎาคม
เอาศิลาจารึกที่ พระเจดีย์ศรีสองรักษ์ไปด้วย
พ.ศ.2450 กับด่านซ้าย คงเหลือแต่เกาะกงไม่คืนให้ไทย

เสียรัฐกลันตัน,ตรังกานู,ไทรบุรี, ปริส ให้กับอังกฤษเมื่อ เสียเขาพระวิหาร ให้กับเขมร (กัมพูชา) เมื่อ 15 มิถุนายน
10 มีนาคม พ.ศ.2451 พื้นที่ 80,000 ตร.กม. ในสมัย ร.5 พ.ศ.2505 พื้นที่ 2 ตร.กม. ใน ร.9 ตามคำพิพากษาของศาลโลก
ให้เขาพระวิหารตกเป็นของเขมร เนื่องมาจาก หลักฐานสำคัญ
ไทยได้ทำสัญญากับอังกฤษ เพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจ ของเขมร ในสมัยที่เป็นของฝรั่งเศส เมื่อรู้ว่ากรมพระยาดำรง
ศาลไทยที่จะบังคับคดีความผิดของคนอังกฤษในไทย ราชานุภาพ จะเสด็จเขาพระวิหาร จึงขึ้นไปก่อนแล้วชักธงชาติ
ฝรั่งเศสรับเสด็จ แล้วถ่ายรูปไว้เป็น หลักฐาน และนำมาใช้เป็น
หลักฐานสำคัญที่แสดงต่อศาลโลก ทำให้เขมรชนะด้วยเสียง 9

ต่อ 3

ขอขอบคุณที่มาของข้อมูล

WINNEWS เรื่อง สรุปการเสียดินแดน 14 ครั้ง ของไทย ที่คนไทยส่วน
ใหญ่ไม่เคยรู้มาก่อน : https://www.winnews.tv/news/