อำมาตย์บัณฑิต กับ พระยาช้างต้น อภิณหชาดก ว่าด้วยการติดเพื่อน

อามาตยบ์ ณั ฑติ กบั พระยาชา้ งตน้

อภณิ หชาดก วา่ ดว้ ยการตดิ เพอื่ น

หอ้ งสมดุ ประชาชนอาเภอดงเจรญิ จงั หวดั พจิ ติ ร











ข้อคิดจากชาดก

การมีเพ่ือนเป็นส่ิงดี แต่การติดเพ่ือนจะให้โทษ เพราะก่อให้เกิดทุกข์
2 ประการ คือ

1. ทุกขเ์ พราะความคิดถึง
2. ทุกข์เพราะเสยี การงาน
แม้กระท่ังในครอบครัวก็เช่นกัน สามีภรรยาที่ติดฝ่ายใดฝ่ายหน่ึงมาก
จนเกินไป พ่อแม่ที่ติดลูกจนทะนุถนอม และห่วงใยดังไข่ในหิน ก็ไม่ปาน
ย่อมไม่ก่อให้เกิด ประโยชน์แก่ฝ่ายใดเลย เพราะนอกจากจะสร้าง ความทุกข์
กังวลใจ ให้ต้องทรมานซ่ึงกันและกัน เมื่อพรากจากแล้ว ยังทาให้ต่างฝ่าย
ต่างไม่สามารถเป็น ตัวของตัวเองได้ เป็นการถ่วงความเจริญก้าวหน้าของ
กันและกนั อีกดว้ ย ดงั น้ัน ใครที่กาลงั รักใคร่ในบุคคลใดกต็ าม พงึ เตอื นตนให้รัก
แตพ่ อประมาณ ส่วนใครทไ่ี มไ่ ดร้ กั ใคร่ผใู้ ด ก็อย่าไดข้ วนขวยใหว้ ุ่นวายใจ ให้คดิ
เสมอวา่ "มากรักก็มากน้าตา ไม่มีรักกไ็ ร้น้าตา"

http://www.kalyanamitra.org