นิทานอีสป เรื่อง ลิงเริงระบำ

กจิ กรรมสง่ เสรมิ การอา่ น
นทิ านอสี ป
“ลงิ เรงิ ระบา”

หอ้ งสมดุ ประชาชนอาเภอดงเจรญิ
สงั กดั สานกั งาน กศน. จงั หวดั พจิ ติ ร

นทิ านอสี ป
เรอื่ ง ลงิ เรงิ ระบา

ผแู้ ตง่ : อสี ป

เจ้าชายองค์หน่ึง ฝึกลิงไว้เต้นระบาจนมันสามารถเลียนแบบท่าทางของมนุษย์และ
เต้นราได้สวยพอ ๆ กบั คนเลยทีเดยี ว

วันหนึ่งมีงานฉลองของเมอื ง เจ้าชายจึงใหพ้ วกลงิ ร่วมแสดงดว้ ย บรรดาฝูงลิงแต่งตวั
ด้วยเส้ือผ้าหน้ากากสวยงามและเต้นรากันอย่างสนุกสนาน จนได้รับเสียงปรบมือจากผู้ชม
ชาวเมืองคนหนง่ึ เกิดความรู้สกึ ริษยา จงึ หยบิ ลูกนัทมาหน่งึ กามือแลว้ ขว้างไปบนเวที เม่อื ฝงู
ลงิ เห็นลูกนทั ต่างกล็ มื การแสดงพากันดึงท้ึงเส้ือผ้าหนา้ กากออก แลว้ ว่งิ กรกู นั เขา้ มาแย่งกิน
ลกู นัท การแสดงจึงจบลงด้วยความวุ่นวายในท่สี ดุ

:: นิทานเร่ืองนี้สอนให้รู้วา่ ::
ภาพลกั ษณภ์ ายนอกอาจเปลยี่ นแปลงไดแ้ ตน่ สิ ยั เดิมนั้นยากที่จะเปลี่ยนแปลง

:: พุทธภาษติ ::
ปูติมจฺฉ กุสคฺเคน โย นโร อปุ นยหฺ ติ
กุสาปิ ปูติ วายนฺติ เอว พาลูปเสวนา.

คนห่อปลาเน่าด้วยใบหญ้าคา
แม้หญา้ คากพ็ ลอยเหมน็ เนา่ ไปดว้ ยฉันใด, การคบกับคนพาลกฉ็ นั น้ัน.

http://www.kalyanamitra.org