การแต่งกลอนสุภาพ (กลอนแปด) แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์ มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน จากเรื่อง พระอภัยมณี ผู้แต่ง สุนทรภู่ นางสาวเบญจมาศ อินทลักษณ์
กลอนสุภาพ คือ กลอนที่ใช้ถ้อยคำ ทำ นองเรียบ ๆ ในการถ่ายทอดคำ ประพันธ์ออกสู้ผู้ฟัง แบ่งออกเป็น ๔ ชนิดได้แก่ ๑. กลอน ๖ ๒.กลอน ๗ ๓. กลอน ๘ ๔. กลอน ๙
การแต่งกลอนแปด สัมผัสนอกหรือสัมผัสระหว่างวรรค อันเป็นสัมผัสบังคับ มีดังนี้ คำ สุดท้ายของวรรคที่หนึ่ง (วรรคสดับ) สัมผัสกับคำ ที่สามหรือที่ห้า ของวรรคที่สอง (วรรครับ) คำ สุดท้ายของวรรคที่สอง (วรรครับ) สัมผัสกับคำ สุดท้ายของวรรคที่สาม (วรรครอง) และคำ ที่สามหรือ ที่ห้าของวรรคที่สี่ (วรรคส่ง) สัมผัสระหว่างบทของกลอนแปด คำ สุดท้ายของวรรคที่สี่ (วรรคส่ง) เป็นคำ ส่งสัมผัสบังคับให้บทต่อไปต้องรับสัมผัส ที่คำ สุดท้ายของ วรรคที่สอง (วรรครับ)
การแต่งกลอนแปด มีการบังคับเสียงวรรณยุกต์ คำ ท้ายวรรคที่ ๑ กำ หนดให้ใช้ได้ทุ ด้ ทุ กเสียง คำ ท้ายวรรคที่ ๒ กำ หนดให้ใช้เสียง เอก โท จัตวา คำ ท้ายวรรคที่ ๓ กำ หนดให้ใช้เสียงสามัญกับตรี คำ ท้ายวรรคที่ ๔ กำ หนดให้ใช้เสียงสามัญกับตรี
เรื่องกานท์กลอนอ่อนด้อยค่อยค่อยหัด แม้นอึดอัดขัดใจอย่าไปเลี่ยง ทีละวรรคถักถ้อยนำ ร้อยเรียง แม้ไม่เม่คียงเยี่ยงเขาจะเศร้าไย วางเค้าโครงโยงคำ ค่อยนำ เขียน เฝ้าพากเพียรเจียรจารนำ ขานไข จะถูกนิดผิดบ้างช่างปะไร เขียนด้วยใจใฝ่รักอักษรา ตัวอย่างกลอนแปด ตรวจเสียงวรรณยุกต์พยางค์ท้ายกันเถอะ วรรคที่ ๑ หัด คือ เสียงเอก วรรคที่ ๒ เลี่ยง คือ เสียงโท เขียน คือ เสียงจัตวา ไข คือ เสียงจัตวา วรรคที่ ๓ เรียง คือ เสียงสามัญ วรรคที่ ๔ ไย คือ เสียงสามัญ ไร คือ เสียงสามัญ รา คือ เสียงสามัญ ถูกต้องตามข้อบังคับ