รักวุ่นๆของเหล่ายัยตัวเเสบ

รักวุ่นๆของยัย เหลุาตัวเเสบ นางสาว ณัฐธิดา กาทู ผู ้แต่ง

บทท ี ่น า มห ี ยง ิสาวคนหน ึ ่ง ชื อ่ฟ้ าใสเเละเหลา ่ เพ ื อ่นๆของ นางน่าร ักมาก ฟ้ าใสเป็ นคนสู็ขยัน เหลา ่ เพ ืนๆถึงจะ่ มีปากเสียงกังเล็กน้อยเเต่พวกเขาก็คิยช ่วยเหลือ กันเเละกันสนับสนุน ผ ้าใสเป็ นเด็กฉลาดเเต่วัน หน ึ ่งนางไดเ ้ จอกบ ั คนท ี ต่ว ั เองรก ั เเละเเอบชอบ ตอน เเรกคิดว่าอาจจะไม่สมหวังเลย เเตพ ่ อหลง ั คนท ี นาง่ ชอบกลับแอบชอบเหมือนกัน เหลา ่ เพ ื อ่นของฟ้าใส ก ็ เเอบปล ื ม ้ คนท ี ต่ว ั เองชอบเหมอ ื นกน ั จนในท ีสุด่ พวกเชาก็ได ้ผ่านอะไรมามากมายจนสุดท ้าย สมหวง ัในความรก ั ท ั ้ งคเ ่ ู เละรวมถง ึฟ้ าใสดว ้ ย ครอบคร ัวของฟ้ าใสของดูแลแและร ักลูกสาวมากๆ

บทท ี ่น า (บทท ี ่1) แนะน าตัวละคร (ร ักวุ่นๆเเหล่ายัยตัว แสบ) • ฟ้ าใส:เป็ นเด ็ กสาวท ี ม่แ ี ตค ่ วามรก ั น ิสย ั ดน ี่ ารก ั ข ี ้ เล ่ นแต ่ เป็ นคนท ี อ่ารมณร ์ อ ้ นสด ุ ๆ ใจกวา ้ งรก ั เพ ื อน่ • ผักกาด :น ิสย ั ดเ ีป็ นคนท ี ่ เขา ้ หายากฉลาดใจเย็น ใจกว ้างรอบคอบ เย็นชาไปล ้างเเต่ก็ร ักใครร ักจริง • น ้า: เป็ นผู ้น าในแก๊งเป็ นคนรอบคอบแต่เป็นคนท ี ่ ปากจด ั รก ั เพ ื อ่น support เพ ื อ่น • พลอย: เป็ นคนท ีป่ากเป็ นคนตรงๆปากแรงแต ่ น ิสย ั อย ่ ด ู ว ้ ยเป็ นคนท ี น่ ่ ารก ั และข ี อ้อ ้ นมากๆใจกว ้างและ ความสงบเป็ นแม่ขาลุย ไม่กลัวอะไร • สา: เป็ นคนอารมณ์ดีตลกข าๆไม่เครียดแนะน า เพ ื อ่นเป็ น ่ ห ่ วงเพ ื อ่นเป็ นคนกน ั เอง • อ ้อย: เป็ นคนท ี ่ เงย ี บไม ่ ค ่ อยสนใจใครรก ั สงบชอบ วาดรูปได ้อยู่คนเดียว • บอย: ปากไวปากจด ั ปากเจ ็ บแต ่ ก ็ รก ั เพ ื อ่น support เพ ื อ่นคอยแนะน าเพ ื อ่นน ิสย ั ดเ ี ขา ้ ถง ึ ง ่ าย • นัท: เป็ นคนท ี ่ เงย ี บๆนอ ้ ยใจคอยแนะน าทางให ้ เพ ื อ่นๆเป็ นคนท ี น่ ่ ารก ั เขาถง ึ ง ่ ายรก ั เพ ื อ่นๆพ ีน้อยใจนิด ่ หน่อย

เเนะน าตัวละครพวกหนุ่มๆบ ้าง • ทอม:ข ี ้ เกก ๊ ข ี อ ้ อ ้ นน ิสย ั ดเ ีป็ นคนเขา ้ถึงง่าย น่าร ักเป็ นกันเองไม่เครียดร ักใครร ักจริงไม่ผิดหวัง • ต ้น:หน ู ข ี ้ เกก ๊ ข ี ้ เล ่ นเป็ นคนตลกกวนประสาท ฉลาดขรม ึ เป็ นคนกน ั เองรก ั เพ ื อ่น • ชิง:เป็ นรน ุ ่ พ ี ท่ีส่ ุ ดในกล ุ ่ มรก ั นอ ้ งๆ support นอ ้ งๆแนะน าแนวทางนอ ้ งๆเป็ นคนท ี ข่ี ้ เล ่ นกวน ประสาท • พาย:หน ู ส ุ ดเน ิ รด ์ เป็ นหน ุ ่ มแวน ่ เป็ นคนท ี ่ ปากจด ั แตก ่ ็ รก ั เพ ื อ่นๆเป็ นหว ่ งเพ ื อ่นๆตลอดเวลา • เอก:เป็ นรดเป็ นหนุ่มแข็งแรงมาก ความสามารถเป็ นชอบลุยคนชอบลุยนิสัยน่าร ักเป็ น กันเอง • ไบร ์ท:หน ุ ่ มขาวส ู งต ี ห๋ล ่ อเป็ นล ู กคร ึ ่งไทยจีน น ิสย ั แฟนล ี ข่รม ึ เย ็ นชาน ่ ารก ั • เก ้า:เป็ นคนน่าร ักไม่ค่อยติดกับใครเป็ น นักกีฬาเป็ นตัวท็อปของสาวๆเลยล่ะ • จ ั ม ๊ : ข ี ้ เกก ๊ คนเย ็ นชาไม ่ คอ ่ ยส ุ งสง ิ กบ ัใครร ัก สงบแตก ่ ็ รก ั เพ ื อ่นๆมาก ในเม ื อ่ทก ุ คนรต ู ้ ว ั ละครหมดแลว ้ ง ั น ้ น ามาเพ ิ ม่กน ั เลยค่ะร ักวุ่นๆของยัยตัวแสบ!!

วันแรกก็สายซะแล ้ว! กริ ่งๆๆ ๆ(เสยีงนาฬกิาปลกุสาวนอ้ยนทีก่า ลงัตืน่ )// ท าหน้างัวเงีย// ฟ้าใสไดต้ืน่มาหลบัๆตืน่ๆตืน่ๆแม่ ของฟ้ าใสตะโกนเรียก คุณพ่อ: ลกูตืน่มาทานขา้วทานน ้าไดแ้ลว้หลงัจากเสยีงพ่อสิน้สดุแม่ก็ไดพู้ดแทรกมาว่า คุณเเม่: ตืน่ ไดแ้ลว้ลกูเดีย๋วไม่ทนัไปโรงเรยีนหรอกเปิดเทอมวนัแรกดว้ยนะ //หน้าดุหน้าบึ ้ง// ฟ้ าใส:ค่ะ เเม่//ง่วงหาว// หลงัจากนั ้นฟ้าใสก็ไดต้กใจเพราะเวลาก็ปาไป 7 โมงครึ ่งแลว้ ว ้ายๆๆสายแล ้ว ฉันตืน่ สายแลว้เนี ่ย เปิดเทอมวนัแรกของฉันบา้จรงิเสยีงบ่นใหส้ิน้สดุลง //เพือ่นรกัของฟ้าใสก็ได ้โทรมาก็คือ ผกักาดนั ่นเอง// ตืด๊ๆๆ( ร ับโทรศัพท ์) ผักกาด: เฮย้สายแลว้นะเดีย๋วก็โดนท าโทษอกีหรอกยยั ฟ้าใหร้บีมาเรว็พวกฉันจะไปรอเขาแถวก่อน ้ นะฉันจะรอทีห่นา้หอ้ง ฟ้ าใส: เชีย้ ..จริงดิเออๆกูจะไปละกันไม่ต ้องรอฉันนะเข ้าแถวก่อนเลย//รีบร ้อน// ผักกาด:ได ้มึงรีบๆมานะฉันเป็ นห่วง ….เมือ่สิน้สดุการบทสนทนาทั ้งสองก็ไดว้างโทรศพั ท ์ลง //ตดัมาทีฟ่้าใส// ว ้ายตายๆๆ จะทนัไหมเนี ่ยสายแลว้เนี ่ยโอย๊ชวีติ //หน้าท ้อใจ// ในจงัหวะนั ้นรถบสัโรงเรยนได ้มาพอดีฟ้ า ี ใสก็รบีวิ ่งพุ่งขึน้ไปขึน้รถ ทันที จากนั ้นฟ้าใสก็ไดม้าถงึโรงเรยีนแลว้ในเวลา 8:30 น ครูห ้องระบบได ้ตักเตือนฟ้ าใสว่า….ท าไมวนันีถ้งึมา สายนักละ่เพือ่นๆมากนัแลว้ท าไมเธอถงึสายไดไ้ม่มรีะเบยีบวนิัยเลยหรอืไงวนัแรกเปิดเทอมเธอก็มา สายเลยนะ//หน้าดุ//… จากนั ้นฟ้าใสก็ไดพ้ดูกลา่วว่าขอโทษนะคะเมือ่คนืหนไูม่ว่างพกัผ่อนนอ้ยทีห่ลงัหนูจะไม่มาสายแล ้ว ค่ะ//หน้าอ ้อน// ตายตายท าไมตอ้งดขุนาดนี ้ เนี ่ย (พูดในใจ) ตดัภาพไปที ่ เพือ่นๆของฟ้าใส เวลา 8:30 น เพือ่นๆของฟ้าใสไดร้อแลว้ก็บ่นๆพรา ๆไปดว้ย จากนั ้น เพือ่นคนแรกก็พูดขึน้มาว่า ..//บอย: เฮย้ฟ้าใสมงึไปตายไหนเนี ่ยพวกฉันรอขาจะเข็ดละ่ //หน้าโกรธ// หลงัจากนั ้นเพือ่นคนหนึ ่งก็ไดพู้ดขึน้มาว่า น ้า: รุนแรงมาก ผักกาด:ฟ้าใสท าไมยงัไม่มาวะจะเรยีนแลว้เนี ่ย//เหนื ่อยใจ// นัท: โอย๊รออะไรกนัเนี ่ยฟ้ายงัไม่มาเลยอกีหรอเราไปรอกนัทีห่อ้งไหม น ้า: นั ่นดกิเูห็นด ้วยกับไอ ้นัทนะ สาเห็นถา้ไม่ดสีาก็ไดพู้ดขึน้มาวา่งัน้ เราไปฟ้าไหม ออ้ยเพือ่นรกัก็ไดพู้ดขึน้มาว่า ก็บอกทุกๆคนว่า เอางี ้ เราไปหาฟ้าทีห่อ้งปกครองกนัเถอะกเูป็นห่วงมนัว่ะกกูลวัมนัจะกกูลวัมนัจะตคีรเูขากอ่นไหมเนี ่ย …(.หน้าข า)//ทุกคนต่างหัวเราะชอบใจทุกคนต่างพูดกันว่าเออๆไปหามันดีกว่า// กลบัไปทีห่นา้หอ้งปกครองเพือ่นๆทุกคนไดต้า่งวิ ่งเขา้มาหาฟ้าใส // ผกักาดไดว้ิ ่งมากอดฟ้ าใสอยาก เป็ นห่วงมากๆ// ผักกาด ก็ไดพู้ดขึน้มาว่า โอ๊ยทีหลังมาเช ้าหน่อยสิ!!!ไอเหีย้ !!..//หลังจากนั ้นทุกคนก็ บ่นใหญ่ฟ้ าใสหูชาเลย//ฟ้ าใส:โอ๊ยฉันขอโทษได ้ไหมล่ะ บอย: มงึมาขนาดนีม้งึไม่ตอ้งมาหรอกนะ!!หน้า ..เย็นชา.. น ้า: สายแบบนีก้ ็มแีตม่งึ สา:พอๆๆเลยไม่ต ้องเถียงกันเราต ้องไปเรียนได ้แล ้วนะ!!//หนา้นิ ่ง// นัท: ยนืบ่นกนัแบบนีค้งไม่ไดไ้ปเรยีนหรอก อ ้อย: เสยีเวลาวาดรปูของฉันจรงิๆเลยพวกแกเนี ่ย พลอย:ไร ้สาระไอ ้พวกมึงรู ้จักโตบัดซบ//หนา้นิ ่ง// ทุกคนตา่งว่าเอา้มาว่ากนัท าไมเนี ่ย ..//ฟ้ าใสผักกาด//… ทั ้งสองคนแทบสา นึกในทางก็ไดพู้ดพรอ้มกนัว่าเออๆไปรบีๆเขา้เรยีนกันเถอะ หลงัจากนั ้นพวกแกง๊สาวๆก็ไดเ้ขา้เรยีนกนัตามปกตจินถงึตอนเทีย่งก็เกดิขึน้มเีรืองซะแล ้ว่ !!!(เขินค่ะ) ตดัภาพมาทีห่อ้งเรยีน ฟ้าใสและเพือ่นๆไดเ้ขา้เรยีนตามปกติ ทางโรงเรียนได ้ประกาศว่าในวนัที ่ 19 มกราคมทางโรงเรียนจัดกิจกรรมในงานพระราชทาน หลงัจากนั ้น เพือ่นของยยั ฟ้าก็ไม่พอใจก็มีคนก็ มีบ่นๆกันบ ้าง สา โอย๊งานเยอะจรงิงานการบา้นฉันเต็มหวัไปหมดเลยเนี ่ยหนา้ เศร ้า อ ้อย หัวเราะ มึงไม่ท าไงอี

ฟ้าใสก ็ไดบ้อกเพือ่นๆวา่เฮย้พวกแกฉันไปเขา้หอ้งน ้ากอ่นนะฟ้าใสไดร้บีวิ ่ง ลงบนัไดดว้ยความรบีรอ้นนั ้นความที ่ไม่รอบคอบของในตวัแสบก ็ไดไปชน ้ ชายร ่างสูงเข ้าไปซะได ้ฟ้าใสไดเ้งยหนา้มองหนา้คนๆนั ้น ..// ตึก โอ๊ยๆเจ็บ เว ้ยใครว่ะโทษนะคะ ฉันไม่ไดต้ ั ้งแตจ่ะชนคุณเมือ่ฟ้าใสเห ็ นคนนั ้นฟ้าใสก ็ อึ ้ง เพราะความน่ารกันั ้นมนัน่ารกัและละลาย ดูอบอุ่น// หน้าแดง// พูดอะไรไม่ ออกหลงัจากนั ้นชายรา่งสงูก ็ไดพู้ดขึน้มาวา่ ชายร ่างสูง: เฮ ้ยเป็ นไรไหม!! เธอเจ็บตรงไหนเปล่าว..//มือจับไหล่ด ้วยความเป็ น ห่วง/ ฟ้ าใส://หน้าแดง//..เอิม่ เราไม่เป็ นไรเราขอโทษเราไม่ดูทางเอง เลยไปชนนาย เข ้า!..//ยิม้ เเกเ้ขนิ // ชายร ่างสูง: เฮย้ท าไมหนา้แดงเนี ่ยน่ารกัจงันะวา่แต่ชือ่อะไรเหรอห ้องอะไรอ่ะ หน้าไม่คุ ้นเลย//ยิม้ // ฟ้ าใส: โอโ้หค่อยๆถามทลีะอย่างสเิฮย้ถามแบบนี ้ใครจะตอบทนัละ่ //เขิน// เอิม่ฉันชือ่ฟ้าใสนะอยู่หอ้ง 4 จ๊ะแล ้วนายล่ะ//หน้าแดง//ตายกูตายอีห่าเขิน มากฉันไม่ไหวแลว้อยากไปหาเพือ่น(พูดในใจ) ชายร ่างสูง: ฉันไม่บอกเธอหรอกนะหัวเราะฮ่าๆๆ ฟ้ าใส: เอ ้ากวนจังวะ //หน้า เหวอ// ฟ้ าใส :ไอเชีย้นี ้ถึงจะกวนประสาทเเต่หล่ออ่ะให ้อภัย ค่ะ//หน้าแดง// นี ่ เธอหลอกถามฉันหรอไม่บอกวา่เรือ่งของนายส//ิหนา้โกรธหนา้บึ ้ง// ชายร ่างสูง: ฮ่าๆๆฉันลอ้เลน่น่ะเธอนี ่ใจรอ้นจงัเลยนะแต่ก ็ไม่น่ากลัวเท่าไหร ่// ยิม้ // ฟ้ าใส: อนันี ้ เริม่ ไม่ใชล่ะเขาเรยีกวา่กวนบาทาเเลว้โวย้ย!!(พูดในใจ) .. แล ้วไงชิ!! ชายร ่างสูง: นี ่ เราชือ่ตน้นะ มีอะไรให ้ช ่วยก็บอกฉันได ้ล่ะฉันพร ้อมช ่วยเธอ เสมอ ฟ้ าใส: โอย๊คนอะไรชือ่ก ็ น่ารกัแถมคนยงัหลอ่อกีเลศิ(พูดในใจ)…ช ่วยเลิก กวนประสาทชัน้ฉันนะสไิม่วา่นายอะ่ //หนา้นิ ่ง// เราชือ่ฟ้าใสนะยนิดที ี ่ไดร้จู้กั นะไปละฉันปวดท ้องจะแย่ ต ้น:ไว ้เจอกันนะ//ยิม้ //..

ตดัมาที ่ เพือ่นๆของฟ้าใส บอย:ฟ้ าใสมันตกส ้วมหรือผลิตส ้วมวะนานจัง..หน้าเซ็ง.. อ ้อย:แกบ่นไรบอย?ผัดกาด:ยยันี ่ เคยไปไหนเคยมาเรว ็ กบัเขาป่ะละ่ //ยิม้ // พลอย:พวกมึงบ่นอะไรกันหนักหนาวะร าคาญบ ้าจริง//หน้าไม่พอใจ // นัท:บ ้าได ้มึงไง//หัวเราะ// สา:เอาน่าเดีย๋วมนัมา น ้า:อืมใช ่.. ณ หอ้งน ้าฟ้าใสไดท้ าธรุะสว่นตวัเสรจ ็ เรยีบรอ้ยฟ้าใสก ็ไดร้บเข ้าห ้องเรียน ี ทันที ฟ้ าใส:เฮย้มาแลว้มาแลว้เฮอ้เซง ็ชะมดัแต่ก ็ คุม้ไดเ้จอคนนั ้น//หนา้ยิม้ เขิน// เหม่อลอยใจลอยยิม้อยคู่นเดยีว.. ผักกาด:พวกมงึวา่ผกักาดพูดขึน้ทุกคนก ็ ต่างหนัหนา้มามองทุกคนต่าง บอกวา่ยายฟ้าใสเป็ นไรยิ ่งอยคู่นเดยีวทั ้งคาบบดิตวัไปมาแลว้ก ็ตีพวกกู อีก//หน้างง// ผักกาด://ตบไหล่ //มงึยิม้คนเดยีวท าไมวะเขาจะหามงึบา้เอานะ//หน้าสงสัย // ฟ้ าใส:แกฉันไปเจอคนๆนึงเวย้ตอนทีฉ่ ันไปหอ้งน ้าอ่ะฉันจะชวนเขาเขา หล่อนะน่าร ักมากกูชอบเขาอ่ะมึงแต่ว่า…//หน้าเศร ้า // ผักกาด:อะไร! ฟ้ าใส:พอจะมีแฟนหรือยังวะ//หน้าหงอย//ผักกาด:ถามเขาดิกูจะไปรู ้เหรอ? ฟ้ าใส:อืม //ยิม้ // บอย:โห ้วเเกจะไปกลัวอะไร ถ ้าเเกกลัวอะนะค่อยคุยกับเขาถ ้าสนิทกันเเล ้ว ค่อยถามก็ได ้นิ//ยิม้ // สา:วนันีม้งึพูดมสีาระปากไม่หมาวะ่ //หัวเราะ// อ ้อย:ก ็ใหก้า ลงัใจเพือ่นไง น ้า:ใชค่นกา ลงัมคีวามรกัก ็ งี ้ //เขิน // พลอย:ถ ้ามึงชอบเขาจริงๆค่อยคุยดูนิสัยเขาไปก่อน ไม่ต ้องรีบร ้อนเชือ่กู นัท:ใชอ่ยา่งทีพ่ลอยบอกชอบก ็ จบีเลย อยา่เก ็ บไวน้านเดีย๋วเขาจะไปมีคน อืน่ เพราะเขาไม่รไู้งวา่มงึชอบเขางี ้ //ยิม้ // ฟ้ าใส:ขอบใจพวกมงึมากเวย้รกัพวกมงึทีส่ดุ ..ฟ้าใสวิ ่งเขา้ไปกอดเพือ่นๆ ..//กอด // เพือ่นฟ้าใสไดพู้ดขึน้มา อืมพวกกูยินดีเป็ นปรึกษาเเละช ่วยมึง เสมอนะเว ้ย ฟ้ าใส:โอ ้ยกอดเเรงไปแแล ้ว เพือ่นๆฟ้าใสไดห้วัเราะกนัอยา่งสนุกสนาน เห ็ นเพือ่นสาวมคีวามสุข อะเนอะ

ณโรงอาหารตอนเทีย่งเวลา 12.00 น.ขา้วทั ้งหมดก็จะมี5 รา้นน ้า 2 ร ้านของทอด 1 ร ้าน นัท:เฮย้นัทไดถ้ามเพือ่นในแกง๊ว่าพวกมงึจะกนิอะไรดขีองเยอะแยะเลยเลอืกไม่ถูกแฮะ //หนา้นิ ่ง// บอย:เลอืกทา ใหม้นัยากมนัก็ขา้วนิหมอืนกนันี ่ ..//โมโหหิว // ผักกาด:มงึลองคุยกบัเพือ่นดๆีสกัวนัไม่ไดห้รอยยับอย //หน้าเย็นชา // บอย:เออกูขอโทษได ้ไหมล่ะ//ยิม้ เเหง้ // ผักกาด:กูล ้อเล่นใครจะโกรธมึงลงล่ะ//หัวเราะ// สา:เฮ ้ยบอยยอมด ้วยว่ะ//หัวเราะ // น ้า :งัน้กบัพลอยไปดรูา้นอืน่นะ //เดิน //ไปรา้นราดเเกงจากนั ้นฟ้ าใสก็ได ้ ออกตวัตหีา่งไปกนิรา้นอืน่ เหมอืนกนั ฟ้ าใส:กนิไรดเีนีย้ ..ฟ้ าใสหันหลังไปชนคนสักคนอย่างจัง โอ๊ยชนใครวะ !! ขอโทษคะ.ค่ะ..อ ้าวนาย!! ต ้น:อ ้าวเธอ !!เดินไม่ดูทางเลยนะเธอ //หน้าไม่พอใจ // ฟ้ าใส:เอ ้า !!ใครจะไปมีตาหลังล่ะ ถ ้าฉันเห็นอะนะไม่ชนนายหรอก ชิ//หน้าโกรธไม่พอใจ // ..เพือ่นตนก็ได ้ ้ ตักเตือนฟ้ าใสกับต ้นว่า… ทอม:เฮ ้ย!!ท าเลาะไรกัน เบาๆดิคนเยอะเเยะเลยนะ!?? ผักกาด:เฮ ้ย!!มไีรกนัยย้ฟ้าใสมเีรือ่งอะไรกบัเขาอกีละ่ //หนา้นิ ่ง // หลงัจากผกักาดมาเพือ่นของต ้นคือทอม นั ้นเองรชู้อบเพือ่นของฟ้าใสคอืผกักาดนั ้นเอง ทอม: //หน้าเเดง //ท าไรไม่ถูก เอิม่ เพือ่นเรามนัคนเป็นขีห้วัรอ้นน่ะ ต ้น:ไรมงึเนี ่ย ผักกาด:อ๋อไม่เป็ นไรค่ะ //หนา้นิ ่ง// ทอม:คร ับ //หน้าเเดง //เขิน ฟ้ าใส:หนึ่ารา คาญจองเพื ่อนฉันไรขนาดนี ้ //หน้าไม่พอใจ //..ฉันไม่อยากมเีรือ่งกบันาย!!ฉันไม่ยอมหรอกครั ้ง นีฝ้ากไวก้อ่น เถอะ ทอม:ผูห้ญงิอะไรโหดเหีย้ๆ //หน้าตกใจ // ต ้น:ยยันี ้ เวลาโกรธดเูหมอืนเด็ก น่าร ักดีกูชอบ //หน้าเเดง // ทอม:โห ้ว!!กยูอมใจมงึนีจ้องอะไรแปลกไปคะ่กนิขา้วกนิเถอะเดีย๋วไม่ทนัเรยีน ต ้น:ยิม้ไม่หบุเลยนา้ชอบเพือ่นยยันั ้นเหรอ //หัวเราะ//ชอบใจ ทอม:ตบไหล่..// ไอต ้นมึงไม่ต ้องพูด // หน้าเเดง //หลงัจากนั ้นพวกเพือ่นๆเเละตน้ก็ไดไ้ปนั ่งกนข ้าวตามปกติ ิ … ตดัมาทีก่ลมุ่เพือ่นๆของฟ้าใส..// ฟ้ าใส:วนันี ้วนัซวยของฉันชะมดั เซ็งกินไม่ลงเจอทีไรเถียงกันตลอด ..//หน้าไม่พอใจ // ผักกาด:เป็ นไร มงึยงัคดิเรือ่งไอคนนั ้นอยเู่หรอ? สา:อะไรเนีย้ เจอกนัเเทนทีจ่ะคยุกนัดๆีกลบัไปหา้วใสเ่ขาเนีย้นะ ? อ ้อย:นี ้ๆเขาวา่กนัคนเรายิ ่งเจอกนับ่อยพรหมลขิติ ชดั ฟ้ าใส:นรกสิไม่ว่า เเต่ก็อะนะน่าร ัก หลอ่ดถีงึจะกวนประสาทฉันก็ชอบเเต่ตานี ่ทั ้งกวนทั ้งวนั ฉันก็โมโหเป็ น // ทุบโต๊ะ //เพือ่นในกลมุ่ตกใจ ..เชีย้ ..ไรวะ บอย:ฟ้ามงึเป็นเหีย้ไร ข ้าวติดกูตายห่า //หน้าไม่พอใจ // นัท:โห ้ว ยัยเเว่นเวอร ์ไป !! หัวเราะ พลอย:ฟ้ าใสมึงท าหน้าอย่างก ับตูดลิง กินข ้าวเถอะ น ้า:พวกมงึรบีๆกนิขา้วไดป้้ะขา้วหนอนขึน้หมดจานละมั ้ง เพือ่นๆของฟ้าใสเเละตน้ก็ไดก้นิขา้วตอนเทีย่งพวกเขาก็ไดร้บีเขา้หอ้งเรยีนเรยีนตามปกตจินถึงตอนเลิก เรียนเวลา16:00น.รถบัสของโรงเรียนได ้มาร ับฟ้ าใสกับต ้นเวลา 16:30น.เเตร่ถบสัโรงเรยีนพวกเพื ่อนของพวก ต ้นเเละฟ้ าใสกลับก ่อนเวลา(16:20น.)..// ถึงเวลาเลิกเรียน สี ่โมงตรง เด็กทุกคนเริม่ทยอยออกมาจากหอ้งเรยีนเพื ่อทีจ่ะกลบับา้นบางคนก็เเวะซือ้ของ กินเล่น บอย,พลอย,นัท สามคนนี ้ไดก้ลบับา้นกอ่นทั ้งสามก็พูดพรอ้มกนัว่า เฮ ้ยพวกกลับก่อนนะเจอกันพรุง่นีน้ะจะ๊ สา:งัน้ฉับกบัออ้ยออกไปหาไรกนิจะกลบัเเลว้นะบายเจอกนัพรงุ่นีน้า้ ผักกาด:กกู็กลบัเเลว้นา้คนืนีจ้ะโทรไปหา //ยิม้ //ฟ้ าใส:จร ้ากลับดีๆนะทุกคน ตดัมาทีพ่วกเพือ่นของตน้ ทอม :พวกกูกลับก่อนนะเว ้ย //บาย // เก ้า:กูจะไปเล่นบอลก่อนค่อยกลับ //.เกา้รบีไปวิ ่งไปสนามบอสไม่งัน้ โดนลงโทษหนักเเน่ // เอก:กูก็รีบหลับละฟิ ตร ่างกายซะหน่อย จัม๊ :กูต่องรีบกลับไปท างาน กูไปก่อนนะพวกมึง ต ้น:เออๆ เจอกนัพรงุ่นีน้ะพวกมงึ

ณ หน้าห ้องระบบ ฟ้ าใสได ้เดินผ่านมาพอดีฟ้ าใสเลยเข ้าไปช ่วยยกของขนของอย่างเต็มใจ ฟ้ าใส:คณุครคูะเดีย๋วหนูชว่ยอกีเเรงนะคะคุณครูพดูขึน้มาขอบคุณนะลกู ฟ้ าใส:ไม่เป็ นไรค่ะหนูยินดี//ยิม้ //หลังเวลาผ่านไปสักพักเสียงชายร ่างสูง ผมช ่วยอีกคนนะคร ับ สาวร ่างบางหงายหน้ามอง //หน้าเเดง // อ ้าวนายยังไม่กลับเหรอ ต ้น:อ๋อรถบัสยังมาร ับช ้าอ่ะ เธอท าไมไม่กลบัเหรอเนีย้ ฟ้ าใสได ้ตอบสวนไปว่ากลับได ้ไงล่ะฉันช ่วยครูเขาอยู่นะตาดูบ ้างดิวะต ้น:คร ับคุณฟ้ าใส//ยิม้ เยาะเยย้ // ฟ้ าใส://ตีไหล่.//อย่ากวนฉันนะ!! ต ้น:โอ๊ยๆขอโทษ//หัวเราะ// คุณครู:ค่อยจีบกันนอกโรงเรียนช ่วยครูก ่อนลูก//หนา้นิ ่ง// ฟ้ าใส.ต ้น:ค่ะ’คร ับ…ครูหลงัจากนั ่ ้ ทั ้งสองกไ็ดช้ว่ยงานคณุครูจนเสรจ็ คุณครูขอบใจนะลูกกลับบ ้านดีนะลูกฟ้ าใส.ต ้น:คร ับ.ค่ะ ~~ เมือ่ทั ้งสองคนไดช้ว่ยงานครเูสรจ็ใชร้า่งสงูกถ็ามสาวรา่งบางวา่หวิหรอืเปลา่เพราะวา่ ในตอนนั ้นเป็นเวลา 5 โมงเย็นซึ ่งรถบัสโรงเรียนจะมี2 รอบ รอบที ่2 จะมาในเวลา 5 โมงครึ ่ง ต ้น:เธอหวิมัย้ ? ฟ้ าใส:ฉันไม่หิวหรอกนะเสียงท ้องร ้อง ~~โจ๊กโจ๊ก~~ //ข าเเห ้ง// ต ้น:อ ้าว ?ไม่หิวจริงดิ//ยิม้ // ฟ้ าใส:เบือ่ขีห้นา้นายไงฉันถงึไม่อยากกนิ!!ต ้น:เอ ้าบอกเบือ่ เเต่หนา้เเดงแบบนี ้ไม่ไหวนา้ ฟ้ าใส:อยากดูตัวเองหน่อยเลยฉันไม่ได ้เขินเว ้ย ฟ้าใสกไ็ดร้บีเดนิไปทีอ่ืน่ ต ้น:เฮย้ค่อยๆเดนินะเดีย๋วระวงัจะลม้เอาละ่ //วา้ยๆตายแลว้โอย๊เจ็บจงัใครมาวะวางหนิไวแ้ถวนี ้ เนี ่ยเจ็บอะ่ ในตอนนั ้นฟ้าใสได ้จะสะดุดล ้มกับหิน เขา้ใหม้เีลอืดออกกบัขาขอ้เทา้พลกิรา่งสงูไดท้า หนา้ตกใจแลว้วิ ่งเขา้มาดู ชายร ่างสูงได ้เข ้ามาอุ ้มหญิงสาวความเป็นห่วง ชายร ่างสูงได ้ปลอบ หญิงสาวและได ้บ่นเล็กน้อย ฟ้ าใส:ฉันขอโทษฉันจะไปพดูค าถามกฉ็ ันไม่เห็นนี ่ ต ้น:ฉันบอกแลว้ไงวา่เดนิใหร้ะวงัฉันเป็นหว่งเธอนะไม่เป็นไรเธออยตู่รงนีล้ะ่เดีย๋วฉันออกซือ้ยาให้ ฟ้ าใส:ขอบใจนะ//หน้าเเดง// ชายรา่งสงูไดร้บีออกไปซือ้ยาพอถงึผา่นเวลาไปสกัพกัชายรา่งสงูก็ไดซ้ ือ้ยามาทารบีทายาใหท้นัที ฟ้ าใส:โอ๊ยๆแสบเจ็บนะเบาๆสิวะ ต ้น:ถ ้ายังไม่หยุดดุฉันจะหอมเธอจริงๆนะ//ยิม้ชอบใจ // ฟ้ าใส:โหว้ถงึกบัขเู่บบนี ้ เลยหรอวะ ทนัใดนั ้นชายรา่งสงูก็ไดจ้บัใบหนา้อดทนหน่อยนะระหวา่งฉันและชายรา่งสงูไดจ้บัใบหน้าของสาวร ่างบาน อย่างอ่อนโยน ฟ้ าใส:จะจ ้องหน้าฉันอีกนานไหม//หนา้นิ ่ง//ถ ้าไม่อยากฟังฉันบ่นน่ะนะมีข ้อแม ้ว่า… ต ้น:อะไร? ฟ้ าใส:ได ้เลิกกวนประสาทฉันได ้ล่ะ//หนา้บึ ้ง// ต ้น:โหข่อ้นีค้งไม่ไดห้รอกนะเวลาเธอโกรธเธอน่าร ักดีฉันชอบ//ยิม้หน้าเเดง// เมือ่ตน้ทายาใหฟ้้าใสเสรจ็ชายรา่งสงูไดอ้มุ้สาวรา่งบางคอยพยงุอยตู่ลอดเวลาหลงักนิขนมทา แผลเสรจ็รถบสัทางโรงเรยีนก็ได ้มาพอดีชาย รา่งสงูไดโ้อบกอดสาวรา่งบานดว้ยความเป็นหว่งใชร้า่งทรงแตพ่ดูขึน้มาว่ากลบับา้นดนีะฉันเป็นหว่ง ฟ้ าใส:ขอบใจนายนะ//ยิม้ //ฟ้าใสไดย้ิม้แลว้โบกมอืบา๊ยบาย ทางทีบ่า้นของฟ้าใส มาแลว้ค่ะคณุแมค่ณุพ่อคณุแมค่ณุพ่อไดเ้หน็ขาและแผลของฟ้าใสคุณพ่อคณุแมไ่ดท้า หนา้ตกใจไม่ไดพ้ดูขึน้มาว่าลูกไปท าอะไรมาไม่ รอบคอบเลยนะซนเหมือนเดิมเลยคุณพ่อกับคุณแม่บดฟ้ าใสจนฟ้ าใสแทบส านึกไม่ทัน..เศร ้า คุณแม่:ไม่เป็นไรหรอกลกูที ่แม่บน่ที ่ว่าลกูนั ้นน่ะพ่อแม่เป็นหว่งจะ้//กอด// คุณพ่อ:ใช ่เเบ ้วลูกไม่ต ้องคิดมากนะมากินข ้าวกินปลากินยาแล ้วก็นอนพักผ่อนซะนะ ฟ้ าใส:ค่ะคุณพ่อคุณแม่ หลงัจากนั ้นคุณพ่อคณุแมก่ ไ็ดเ้ขา้มากอดฟ้าใสปลอบใจลกูฟ้าใสกไ็ดก้นิขา้วกนิยาทา ธรุะของตัวเองเสร็จฟ้ าใสก็ได ้ รบีเขา้ไปเขา้ไปในหอ้งเพือ่พกัผ่อน แตใ่นชว่งที ่ราคาพกัผ่อนนั ้นฟ้าใสก็ไดค้ดิถงึแต่เรือ่งเมือ่ตอนเย็นยิม้อยคนเดียวในห ้องู่ //ยิม้ // เราคิด อะไรอยเู่นีย้บา้ไปแลว้..จับหน้าตัวเอง.. //เสียงแชทกลุ่ม//ตืด๊ๆพวกเพือ่นๆของฟ้าใสกไ็ดโ้ทร video call กันในแชทกลุ่ม 1 2 3.เริม่ ผักกาด:เฮย้ทกุคนกมูเีรือ่งจะคยุ ..เงียบ.. ฟ้ าใส:เงียบท าพระเเสงอะไรพูดดกิรูอฟังมงึเนี ่ย ผักกาด:เนี ่ยเขามซีอ้มงานพระราชทานพวกมงึไดท้า อะไรกนับา้งวะ? ฟ้ าใส:เพือ่นฉันอาจจะไปชว่ยอะไรมากเพราะว่าตอนเยน็ฉันบงัเอญิ สะดดุลม้แลว้กข็อ้เทา้พลกิ บอย:อ ้าวมึงเดินยังไงให ้ล ้มวะตามึงไม่ประดับหน้าหรือไง!!//หน้าเซ็ง//ทีบ่อยพูดไปอยา่งนั ้นเพราะเราเป็นหว่งเพือ่นนะคะทกคนุ ผักกาด:อีบอยมึงอย่าวีนค่ะ!!//หนา้นิ ่ง// สา:อ๋อพอดีฉันกับอ ้อยจะไปขายของน่ะจะทา พวกน ้าสมุนไพรจะ๊ นัท:สว่นฉันบอยจะพูดเกีย่วกบัขอ้มูลในโรงเรยีนกบัทา่นคณะกรรมการทีจ่ะประเมนิน่ะ พลอย:สว่นฉันกบัยยัน ้าจะไปงานฝีมอืจะ๊ แลว้เพือ่นๆในกลมุ่กถ็ามผกักาดและฟ้าใสวา่แก2 คนล่ะจะท าอะไรผักกาดก็ได ้ตอบไปอ๋อฉันกับฟ้ าใสอ่ะได ้ท าเทียนน่ะ หลงัค าถามสิน้สดุเสยีงเพือ่นๆทกุคนก็ไดถ้ามฟ้าใสวา่แลว้คนทีม่งึชอบอะ่ตอนนีค้วามสมัพนัธเ์ป็นไงบา้งฟ้าใสและสวนแปลว่าเฮ ้ยจะเจาะจงไป แลว้นะตน้นึงหรอกเ็ป็นคนทีอ่บอนุ่ดดีแูลเอาใจใสเ่ ป็นหว่งฉันมากเป็นคนขี ้ เกก๊แต่วา่จรงิๆเป็นคนทีน่ ่ารกัคนนึงและขีอ้อ้นมาก //เขิน //ทุกคน ต่างมองบน ฟ้ าใส:// หัวเราะ //พวกแกก็รีบมีหวานใจเหมือนฉันล่ะแต่ว่าเหมือนผักกาดจะมีแล ้วนะแต่กูเสียดายมึงเข ้าถึงยากมากกูสงสารคนทีช่อบมงึ จริงๆ//หนา้นิ ่ง//ฟ้ าใส่ก็ได ้วางสายจากกลุ่ม

เชา้ในวนัที ่16ตุลาคมเวลา 5 โมงเช ้า ฟ้าใสตืน่มาแต่เชา้หลบัๆตืน่ๆฟ้ าใส: //หาวงัวเงีย // กี ่โมงแลว้เนี ่ยเอะ๊ 5 โมงเชา้อย่เูลยวนันีฉ้ ันจะไม่สายไม่งัน้ โดนท าโทษครใูจรา้ยคนนั ้นอกีแน่ๆ// หน้า หวาดกลัว// เสียงโทรศัพท ์จากผักกาด ฟ้ าใส:ตืน่ เชา้จงัปลกุฉันอ๋อ?? ผักกาด:เออจะโทรมาปลกุเผือ่ยายตวัแสบของเคา้จะตืน่สาย//หัวเราะ // ฟ้ าใส:แหวะ!!ขนลกุเออเดีย๋วฉันจะรบีแต่งตวัแลว้ก็รบีไปแลว้กนัเจอกนันะที ่โรงเรยีน ตืด๊ เสยีงวางจากโทรศพัท์ ฟ้าใสไดท้ าธรุะแต่งตวัเสรจ็เรยีบรอ้ยกนิขา้วกนิยาตามทีค่ณุพ่อคณุแม่ไดจ้ดัวางไวค้ณุแม่กบัคณุพ่อของฟ้าใสไดท้ างานช ่วงเช ้าเลิกงาน 4 โมง เย็น เวลา 7:00 นรถบสัโรงเรยีนไดม้าจอดหนา้บา้นของฟ้าใสหญงิสาวรา่งมาค่อยๆเดนิออกมาจากบานและไดร้บีขึน้รถไปทนัที ฟ้ าใส: โอย๊เจ็บนูน้เจ็บนี ้ใชช้วีติล าบากจงันะฟ้าใสกไ็ดบ้่นไปเรือ่ยๆตลอดทาง เฮ ้อสู ้วะ!! ณ โรงเรียนเจ็ดโมงสิบ คนทีม่าถงึเรยีนกอ่น คือ น ้า พลอย ผักกาด บอย สา อ ้อย พวกเพือ่นๆของฟ้าใสกไ็ดร้บีท าเขตท าความสะอาดบรเิวณ หน้าอาคารเเละบริเวณ ตน้ไมเ้ขตทีต่วัเองรบัผดิ ชอบ บอย:ฟ้ ามันมาช ้าอ่ะกูจะปล่อยให ้ท าเขตคนเดียวเเล ้วล่ะ ผัดกาด:ให ้ฟ้ าใสทิ ้งขยะมัย้ บอย:เฮ ้ย!!เมือ่ เชา้เห็นไอตน้อย่เูเถวหนา้อาคารอ่ะกูมีเเผน//หนา้ตาอนัชั ่วรา้ย// สา:ยยับอยเรือ่งความรกัมงึถนัดจงัเลยนะ!//หน้างง// พลอย:โห่เเค่ดูหน้ากูรู ้มึงคิดไรอยู่!!! น ้ ่ า:ความคิดดี//ยิม้ // ณ ตอนนั ้นฟ้ าใสได ้ถึงโรงเรียนทันเวลาฟ้าใสรบีเขา้ไปหาเพือ่นๆ ฟ้ าใส:เฮ ้ยๆมาเเล ้วมาช ้าหน่อยนะพอเจ็บข ้อเท ้าน่ะ บอย: แกไปทิ ้งขยะเลยพวกฉันท าเรียบร ้อยเเล ้ว นัท:พวกกูจะไปกินข ้าว เจอกนัที ่ เเถวนะ พลอย:ใช ่ถงัขยะเเค่นี ้ เองเดีย๋วเชค็ ชือ่ ใหจ้ะ๊ ฟ้ าใส:ก็ได ้ว่ะเจอกนัที ่ เเถวนะ ผัดกาด:อ ้าวยัยฟ้ ามาแล ้วเหรอมาช ้าสุดในกลุ่มเลยอ่ะเเกอ่ะฉันปลกุกอ่นใครเลยนะเนีย้ ?? //ฉันช ่วยแกเอง// ทั ้งสองคนกไ็ด้ไปทิ ้งถงัขยะตามจดุบรเิวณทางโรงเรยีนวางจดัต่างๆไว้ เพือ่นของตน้เเละตน้กเ็ลยเดนิ สวนมาพอดเีเเลว้ทั ้งสองฝ่ายไดเ้จอหนา้กนัโดยความบงัเอญิ ฟ้าใสยิม้พยายามเกบ็อาการเขนิ ส่วนผักกาดเก็บ อาการเหมือนก ันท าเป็ นเฉยชาต่อหน้าหนุ่มๆเเต่ใจในพวกเขินมากๆ …. ทอม:อ ้าวเจอก ันอีกแล ้วนะบังเอิญจัง?? ต ้น:ฟ้าใสท าไมเธอถงึไดท้ ิ ้งขยะล่ะขาเธอยงัไม่หายดเีลยนะ ?? ฟ้ าใส:ไม่เป็ นไรฉันไม่เจ็บหรอกนะฉันน่ะแข็งแรงจะตายไป//เจ็บพอสมควร// ผักกาด:จริงๆแกก็ไม่ไหวหรอกนะยัยฟ้ า..//หนา้นิ ่ง// ทอม:ฟ้าใสนี ่ใหพ้วกฉันไปทิ ้งใหไ้หม ผักกาด:ขอบใจมากนะทอม//ยิม้ //ทอม//เดิน..// ผกักาดกไ็ดไ้ปที ่โรงอาหารแลว้บอกฟ้าใสว่าฉันจะไปโรงอาหารกอ่นนะฉันหวิขา้วไปเจอกนัทีแ่ถวล่ะแลว้เพือ่นของทอมกไ็ดบ้อกตน้ว่าเดีย๋วฉัน ก็จะไปท างานก่อนนะพอดีครูเรียก ต ้น:หาอะไรกินข ้างนอกก ันฉันเลีย้งเธอเอง!!//ยิม้ // ฟ้ าใส:นายเลีย้งฉันหรอต ้น:แน่นอนเธอเจ็บข ้อเท ้าอยู่นะฉันเต็มใจ เป็นห่วงนะรูม้ัย้ //ลูบหน้าจับเเก ้ม//..~~ ตดัมาที ่ เพือ่นๆของฟ้าใส ผักกาด:เฮย้ไอบ้อยมงึใจรา้ยมากนะยยัฟ้ามนัเจ็บขอ้เทา้อย่แูกกใ็หม้นัเดนิไปทิ ้งขยะท าไม น ้ากบัพลอยต่างพูดพรอ้มกนัว่ามนัคอืแผนยงัไงล่ะ~~ ผักกาด:แผนอะไรของมึงวะ ?? บอย: //หัวเราะชอบใจ // พวกมงึฟังกนูะใจเย็นคนืนี ้ เมือ่ เชา้กเูห็นไอต้น้กา ลงัมาโรงเรยีนพอดกีเูลยคดิว่าฟ้าใสมาทหีลงัยงัไงสองคนนั ้นจะไดเ้จอ กนักถ็อืว่าฉันเป็นโอกาสทีด่ เีลยล่ะที ่ เขาจะไดค้ยุกนั ผักกาด:ส่งเสริมยัยฟ้ ามากเลยนะยัยแว่นคนกต็ ่างคนขึน้มาว่าถา้สมหวงักย็อมจะ๊ หลงัจากที ่ เพือ่นๆพูดจบบอยกไ็ดร้บีวิ ่งไปดผูลงานทีต่วัเองคดิไวว้ิ ่งน ากอ่นเพือ่นแลว้เพือ่นๆทกุคนกต็ะโกนบอกว่าเฮ ้ยๆรอด ้วยยัยแว่น ตดัภาพไวท้ ีฟ่้าใสกบัตน้ ฟ้ าใส:โอย๊ฉันจะบอกพรุง่นีย้งัไงวะเนี ่ยว่าฉันจะไปขา้งนอกกบัตน้!! ต ้น:ฉันมาแลว้ป่ะไปหาอะไรกนิกนัของอรอ่ยทั ้งนั ้น ฟ้ าใส:โห่กลวัคณุครูเขาด่าหรอืไงคณุครูที ่ เนี ่ยดนู่ากลวัจะตายคดิแลว้ขนลกุ //หน้าผวา // ฟ้าใสไดท้รงตวัขึน้ เพือ่จะเดนิไปชายรา่งสงูไดโ้อบกอดไวเ้เน่น ฟ้ าใส:ฉันเดินเองไม่ต ้องพยูงฉันหรอก( อึบ๊ เอือ้กโอย๊เจ็บๆโอย๊เจ็บจงัวะ)..//พูดในใจ // ต ้นก็ได ้เอ่ยถามฟ้ าใสว่าเธอไหวไหมฟ้าใสเลือกสวนกลับว่า ไหวสิ!! ..//ชายร ่างสูงจับมือสาวร ่างบางอุ ้มด ้วยความเป็ นห่วง ตดัภาพไปที ่ เพือ่นของฟ้าใส เพือ่นๆของฟ้าใสไดเ้ห็นภาพทีอ่ย่ตูรงหนา้ทกุคนต่างมคีวามสขุและภมูใิจในผลงานของพวกเขา สา:ผูช้ายคนนั ้นอบอ่นุดนีะพวกแกว่าไหมทกุคนในกล่มุกไ็ม่ตอบอะไรทกุคนเอาแต่ยิม้

ตน้ภาพทีต่น้กบั ฟ้าใส ฟ้ าใส:พอแล ้วไม่ต ้องอุ ้มแล ้วฉันเขินนะ //หน้าเเดง// ต ้น:โอ๊ยเจ็บนะผู ้หญิงบ ้าอะไรมือหนักชะมัดเลย.. ฟ้าใสไดเ้อย่ ปากว่าขอบคุณนะตน้ที ่ เป็นหว่งฉันตลอดฉันจะซมุ่ ซา่มขนาดไหนเธอยงัหว่งฉันตลอดเลยอะ่แกอบอุ่นมากเลยนะ ชายร ่างมันก็ได ้เอ่ยบอกว่าไม่เป็ นไรฉันยินดีช ่วยเธอและจะดูแลเธอเสมอ เธอจะซมุ่ ซา่มไม่เหมอืนคนอืน่ฉันก็ยินเดินพร ้อมไป ก ับหน้านะ // ยิม้ // ฟ้ าใส://หน้าเเดง// อืม้ … ทั ้งสองพูดคุยและกนิขนมเสรจ็ทั ้งสองก็ไดท้ ี ่ เขา้มาโรงเรยีนและแยกยา้ยไปตามกลุ่มของตวัเองหลงัจากนั ้นเพือ่นๆของฟ้าใสก็ ไดก้นิขา้วและไดเ้ขา้แถวตามเวลาสิน้สุดลงเด็กๆทุกคนก็ไดเ้ขา้เรยีนตามปกติ ห ้องเรียน เวลา 8:30 น. ผักกาด:ยิม้ใหญเ่ลยนะมงึดูมคีวามสุขอะ่ดิ//ยิม้ // บอย:ไม่คิด่าจะได ้ผลเกินคาด//หัวเราะ // น ้า:แผนยัยบอยมันเด็ดว่ะกูชอบ //ยิม้ // ฟ้ าใส:โห ้ว ยัยผักกาดของเเกก็ไม่เบา ผักกาด: //หน้าเเดง// ฟ้ าใส:แล ้วก็ขอบคุณแผนของแกนะยัยบอย เพราะทุกคนไดพู้ดคุยเสรจ็ผกักาดก็ไดพู้ดขึน้มาว่าพวกมงึเงยีบกอ่นคุณครมูาแลว้..// คุณครกูไ็ดบ้อกกบัเด็กๆว่าวนันีท้างโรงเรยีนจะไดจ้ดัการซอ้มแขง่ขนัราชทานคณุครอูยากจะใหเ้ด็กๆมหีนา้ทีช่ว่ยกนัทา สถานที ่ เด็กๆในหอ้งของฟ้าใสไดช้ว่ยท าสถานที ่ไดม้กีจิกรรมชว่ยครกูบัคนอืน่ๆและจะมเีด็กหอ้งหนึ ่งมาช ่วยอีกบางส่วน.//ตัด ทีภ่าพเพือ่นๆของฟ้าใสก็จะมหีนา้ทีแ่ตกต่างกนั //พลอยกบัน ้าจะท าหนา้ทีซ่มุ้งานชา่งฝีมอื // สาคบัออ้ยท าหนา้ทีซ่มุ้ขายของน ้าสมุนไพร // นักก ับบอยท าหนา้ทีม่คัคุเทศก์// และผกักาดกบั ฟ้าใสท าหนา้ทีซ่มุ้ท าเทยีน// เมือ่ทุกเมือ่คุณครรูหู้นา้ทีข่องทุกคนหมดแลว้คุณครกู็ไดป้ล่อยทุกคนตามปกตเิพราะในเวลานี ้ไดเ้วลาทานข ้าวพอดี เวลาเทีย่งตรง ตดัมาที ่ เพือ่นๆของตน้ ต ้น:เฮย้ปีนีแ้ขง่รางวลัพระราชทานเราไดช้ว่ยสูบกบัเด็กหอ้ง 4 ว่ะ ทอม:ห ้องไหนน่ะ??!! จัม็ :มึงหูหนวกเหรอไอ ้ห่าทอมห ้อง 4 ไง เอก:จรงิเด็กดอีะ่ ไดเ้จอคนทีจ่ะชอบแลว้!! ชิง:ใครวะคนนั ้นน่ะหรอ //ยิม้ // เก ้า:แต่พวกมึงได ้ช ่วยท าอะไรก ันวะ?? พาย:ไม่รดู้เิดีย๋วเขาจะบอกกนัอกีทวีนัจรงิอะนะ ไบร ์ท:เอาน่ะเรือ่งนีค้ ่อยคุยกนัตอนที ่ เราไปกนิขา้วกอ่นเถอะกูหวิว่ะ!! ตดัภาพมาที ่ เพือ่นของฟ้าใส บอย:จรงิดทิ ีค่รวู่าเราจะไดท้ างานอกีหอ้ง1อ่ะ สา:โหแค่ห ้องตัวเองแล ้วก็ปวดหัวจะแย่ละ ผักกาด:กูคนปวดหัวมึงมากกว่านะสา!! พลอย:พี ่ว่าเด็กหอ้งหนึ ่งพวกของตน้หรอืเปล่าที ่ เขาจะมาชว่ยเราอะ่ ?? นัท:ใชแ่ลว้เพือ่นของตน้หล่อๆทั ้งนั ้นเลยนะเวย้ //หน้าเเดง // อ ้อย:แหนะชอบพวกนั ้นน่ะดพิวกแกอะ่ //หัวเราะ // ผัดกาด:ก็ชอบนิไม่ใช ่เหรอ..อ ้อยฉันดูนะว่าคนไหนแต่ฉันแค่ไม่พูดน่ะ//ยิม้ เล่หเ์หลีย่ม // ฟ้ าใส: เออเอานะเรือ่งนีค้ ่อยคุยกนัและกนัพวกเราไปกนิขา้วกอ่นเถอะฉันหวิจะแย่ละ //หน้าไม่พอใจ // พวกเขาก็ได ้กินข ้าวได ้เข ้าห ้องเรียนตามปกติจนถึงเลิกเรียน หลงัจากนั ้นเพือ่นๆของฟ้าใสและตน้ทุกคนก็ไดเ้หนื ่อยหลงัจากการซอ้มท างานทั ้งวนัเพือ่นๆของตน้และฟ้าใสก็ได ้กลับก ่อน ตน้กบั ฟ้าใสก็ไดย้นืรอหนา้โรงเรยีนแต่ในเวลานั ้นฝนกต็กพอดฟี้าใสไดว้ิ ่งเขา้ไปหลบที ่รม่ทนัที ฟ้ าใส:โอย๊นี ่มนัจะซวยอะไรขนาดนีฝ้นตกแลว้ก็ถามก็ยงัดนัมาเจ็บอกี ซวยจรงิๆเลยเรา //น่าทอ้ใจและเหนื ่อยใจมาก// …//ชายรา่งสูงไดก้างรม่ ใส่เสือ้แขนยาวใหส้าวรา่งบาง นวดข ้อเท ้าอย่างอ่อนโยน เราได ้พูดก ับเด็กสาวว่าฉันเป็นห่วงเธอนะช ่วง นีพ้กัผ่อนบา้งเถอะอย่าหกัโหมเกนิไปเลย ..ก็ได ้ลูบหัวสาวร ่างบางทะนุถนอมและด ้วยความเอ็นดู ฟ้าใสก็ไดเ้อย่ถามตน้ว่านี ่นายชอบผูห้ญงิแบบไหนหรอ?? ต ้น:ถา้เธอถามเรือ่งว่าชอบอะ่นะยิม้มุมปากและมองทีห่ญงิสาวฉันชอบผูห้ญงิกบัเธอไงน่ารกัถงึปากจะเจ็บก็เถอะแต่เธอก็มี จติใจทีอ่อ่นโยนใจดเีป็นคนที ่รกัฉันโดนชอบลุยๆฉันรกัเธอแหละรกัแรกของฉันดว้ย//ยิม้ // ฟ้ าใส: //หน้าเเดง//ท าไรไม่ถูก ต ้น:ฉันพูดจริงนะ!! ฟ้ าใส:นายมนับา้ทีส่ ุด//หน้าเเดง//..หันหน้าหนี ต ้น:น่าร ักจังเวลาเธอโกรธ ฉันชอบจัง //ยิม้ // ฟ้ าใส : //หน้าเเดง//ไอบ้า้พูดอะไรเนี ่ยฉันเขนินะเอะ๊รถบสัมาแลว้ฉันกลบักอ่นนะตน้ ตึกตึกชายร ่างสูงได ้โอบหลังไว ้เพราะกลัวว่าจะตกจากรถใช ้แล ้วสูงได ้โบกมือบ๊ายบายแต่พูดออกมาว่าไว ้เจอก ันนะฟ้ าใส

ณ บ ้านฟ้ าใส เพือ่นของ ฟ้ าใสมีงานทางโรงเรียนราชทานมีการร ่วมงานท าเทียนท าซุ ้มต่างๆต ้อง ไปโรงเรียน ผักกาดเลยจ าเป็ นต ้องขอทางบ ้านมานอนกับฟ้ าใส1วัน ฟ้ าใส~~ คุณเเม่มาเเล ้วค่ะมีไรกินข ้าวบ ้างคะหนูหิวเเล ้ว คุณเเม่ อ ้าวลูกมาเร็วจัง วนันีม้ เีเขก มาบ ้านลูกด ้วยนะคุณพ่อ:ลกูไปหาเพือ่นขา้งบนกอ่นเถอะลกูฟ้ าใสค่ะ ฟ้ าใส:เฮ ้ย!! //หน้าตกใจ//มากันไม่บอกกันวะ ผักกาด:ไม่บอกอะไร กูทักไปหามึงมึงไม่ออนล่ะฟ้ าใสหืม้ ?? ฟ้ าใส:อ๋อ~~บางดตีดิ ฝนทึ ่โรงเรยีนน่ะสัญญาณไม่ค่อยดีด ้วย //หน้าเลิกลัน่ // ผักกาด:ตดิ ฝนหรอืตดิกบัคนนั ้นนา้ หึ!!! ฟ้ าใส:หยุดความคดิ ชั ่วๆของมงึเลยนะไอผกักาด หลัง คุณพ่อคุณเเม่ตะเรยีกทั ้งสองคนลงไปกนิขา้วเย ็ น ฟ้ าใส กับ ผักกาดได ้ตอบร ับ ทันทีว่าได ้ค่ะเเม่ คุณเเม่:ลกูทั ้งสองคนกนิตามสบายเลยจะ๊ฝีมอืเเม่อรอ่ยมากเลยนะ ฟ้ าใส:ขอบคุณ ค่ะ คุณเเเม่ คุณพ่อ: ใช ่แล ้วล่ะฝีมือแม่อร ่อยมากเลยนะลูกผักกาดก็ได ้เอย่ขึน้มาว่า เเม่คะพ่อคะรีบกินข ้าวได ้แล ้วพวกหนูจะไปนอนเเล ้วนะคะ ฟ้าใสกบัผกักาดกนิขา้วเสรจ ็ ทั ้ง2 คนก ็ รบีขึน้บนหอ้งตกึตกึตกึ ฟ้ าใส:เรานอนกนัเถอะพรงุ่นีต้อ้งไปเตรยีมงานเเต่เชา้เลยวะ ผักกาด:ไม่บอกใครบางคนเหรอจ๊ะฟ้ าใสก็งงก็เลยพูดค าว่าบอกฝันดีใคร? ผักกาด:ต ้น!!ฟ้ าใส //หน้า เเดง//ผักกาด:แค่เรยีกชือ่ก ็ เขนินะเวย้ ฟ้ าใส:เเกพูดว่าเรือ่งของแกนอนไดแ้ลว้ฉันงว่ง ผักกาด: จา้ฝันดนีะฟ้าใสก ็ ตอบไปวา่ ฝันดแีกพรุง่นีต้อ้งเก ็ บแรงอกีเยอะทั ้งสองคนก ็ ได ้หลับลง..zzzz เช ้าตรู ่ในเวลา 6:00 น19 มกราคมเป็ นวันจริงการแข่งขันของพระราชทาน ตืน่ๆฟ้าใสไดล้กุขึน้ตืน่ ไดด้เูวลาตอนนี ้6:00 น ซะแล ้วฟ้ าใสได ้ปลุกเพือ่นของเธอ ผักกาด: เฮ ้ยอะไรวะบ่นอะไรของมึงกูจะนอนต่อ ฟ้ าใส: เฮย้ยยันี ่ตืน่สายแลว้นะ 7 โมงแล ้วนะเว ้ย//ไดพ้ดูหยอกเลน่กบัเพือนสาว่ // ผักกาด: เฮย้ๆอะไรเนี ่ยอา้วยยันี ่ //ตบหวัคว ่า// ฟ้ าใส: เฮ ้ยเบาๆดิเจ็บนะเว ้ย หลงัจากนั ้นผกักาดก ็ไดห้วัเราะชอบใจแลว้ก ็ พดูขึน้มา ว่าก็มึงกวนประสาทกูนิ ผักกาด: ขาเเกหายดีแล ้วใช ่ไหม ? ฟ้ าใส: ใช ่ขาฉันหายดีแล ้ว ผักกาด: ว่าแต่พ่อกับ แม่แกไปไหน ฟ้ าใส:อ๋อพ่อกบัแม่ฉันไปท างานแกกบัฉันไดก้นิขา้วเถอะเดีย๋วจะไปสาย!! ฟ้าใสกบัผกักาดไดท้า ธรุะสว่นตวัแตง่ตวัเรยีบรอ้ยพวกเขาไดร้บีขึน้รถบัสถึง โรงเรียนเวลา 7:00 นพอดี ตดัภาพไวท้ี ่ เพือ่นๆของฟ้าใส คนทีม่าโรงเรยีนกอ่นก ็ จะมนี ้าพลอยบอยนัทสาและออ้ย นัด: วนันี ้แปลกผกักาดมาชา้จงั สา เห ็ นว่าเมือ่วานผกักาดไดไ้ปนอนบา้นเดีย๋วฟ้าใสนี ่

ตดัภาพวนัที ่ เพือ่นๆของตน้ก็จะมีชิง จัม๊ เอกพาย ทอม ไบรท ์เเละเก ้า ต ้น: วนันี ้ไม่เห็นเธอเลยพูดในใจพรอ้มท าหนา้เหม่อลอยและพูดลงทา้ยว่าคดิถงจัง ึ ..ไบรท ์:ได ้ เขา้ไปตบไหล่และไดพู้ดกบัเพือ่นว่าคดิถงึคนนั ้นหรอ พาย: โห่คนทีช่ือ่ฟ้าใสอ่ะนะ เอก: มึงรู ้จักเขาด ้วย?//หน้าเหวอ// ทอม: โห่แกง๊นีน้ ่ารกัเป็นกนัเองนี ่คนนั ้นน่ะโคตรน่ารกัเลยว่ะ //หน้าเป็ น// ชิง:ใครวะ //หน้างง// เก ้า:พวกมงึชอบพวกนั ้นหรอ จัม๊ // หนา้นิ ่ง// คงเป็นอย่างทีม่งึพูด เก ้า ทุกคนในกลุ่มเงียบและต่างคนต่างเขินเพราะทุกคนมีคนในใจเป็ นของตัวเองแล ้ว จะใครก็เก่งๆ สาวๆของเรานั ่นแหละ ตดัไปที ่แกงสาวๆทีก่า ลงัขน้คดิอะไรสกัอย่างจงัหวะนั ้นฟ้าใสก็ไดห้นัมาสบตากับต ้นสาวร ่อง น ้าแอบดูอยู่ห่างๆดไูปเขนิไปซะงัน้คดิยิม้อยู่คนเดยีวหลงัจากนั ้นชายรา่ งสูงก็ได ้แอบดู เหมือนกัน ผักกาด: เฮ ้ยมึง//เข ้าไปตบไหล่// ฟ้ าใส: อะไรมงึตกเปล่าๆก็ไดน้ี ่ไหล่กูจะหลุดละ//หน้าไม่ พอใจ//.. ผัดกาด:เหมือนมีคนมองกูเลยอ่ะ เพือ่นตน้คนทีท่อมอ่ะ//หนา้นิ ่ง// พลอย: คนทีช่ือ่จัม๊สูงๆขาวๆตดิๆน่ารกัจงัว่ะแก //หน้า เเดง// น ้า: คนที ่ เล่นกฬีาเขาก็น่ารกัอ่ะแกแต่ฉันไม่รู้ชือ่ เขาซะงัน้ เศรา้จงั ฟ้ าใส: น ้ามงึฟังกูนะคนทีม่งึพูดถงึอ่ะเขาชือ่ เกา้ บอย:ไอค้นทีม่องกูบ่อยๆเป็นคนที ่ใส่แว่นชือ่อะไรวะกูเห็นบอกกูบ่อยซะเหลอืเกนิจิม้ตาให้ ฟ้ าใส: โห่มงึใจเย็นกอ่นสเิคมเีขา้กนัเวอรค์นนั ้นน่ะชือ่พาย สา: ชือ่คลา้ยกนัดว้ยบอยกบัพาย//หน้า เขิน // บอย: ของมึงกับอ ้อยก็ไม่ใช ่ย่อยคู่แอบสังเกตพวกแก๊งต ้นน่ะมองพวกเราบ่อยมากและท าตัว เขนิๆดว้ยเพราะพวกเราห่างไปก็เหมอืนเป็นคนมองหรอืแอบมองอยู่นั ่นเอง อ ้อย: คนไหนยัยบอย สา: คนสูงน่าตีข๋าวอ่ะหล่อมากดูมงึบ่อยสตัวส์่วนใหญ่นัดคนทีอ่วบๆกไูม่ รูช้ ือ่ว่ะมองมงึบ่อยเหมอืนกนันะ ฟ้ าใส: ใหพู้ดไดย้งัไอค้นทีพ่วกมงึพูดมาทั ้งหมดนั ้นน่ะชือ่ชงิไอตาตีน๋ ่ะชือ่ ไบรท์ส่วนอกีคนชือ่ เอก หลงัจากนั ้นเพราะฟ้าใสบอกชือ่ เสรจ็พวกเพือ่นก็ท าหนา้เขนิเลยเงยีบกนัทั ้งหมด หลงัจากทางโรงเรยีนไดท้ ากจิกรรมบา้นแถวเสรจ็ทางโรงเรยีนก็ไดเ้ริม่มกีจิกรรม แข่งขันวัน พระราชทาน ตดัมาที ่ เพือ่นๆของฟ้าใส บอย: ประกวดอะไรนักหนาวะผักชีโรยหน้าชะมัด!! ผักกาด: เอาน่าท าเพือ่ โรงเรยีนแลว้ก็ท าๆไปเถอะ นัด: เด็กดีไปไหมมึง?? พลอย: ฉันกบัน ้าจะไปทางซมุ้ของตวัเองกอ่นนะเดีย๋วไม่ทนักรรมการจะมาไปก่อนนะตอน เทีย่งเจอกนัล่ะ สา: เออเห็นว่าพวกเด็กข ้อ 1 จะมาช ่วยด ้วยคู่ละ 2 คนน่ะ อ ้อย: เฮ ้ยพวกไอ ้ต ้นหรือเปล่าวะ นัด: โห่บงัเอญิหรอืพรหมลขิติเนี ่ย ฟ้ าใส : คนมันใช ่ยังก็ได ้เจอกันว่ะ //หน้า เเดง// ตบไหล่ผักกาดอย่างจัง

คุณครูกุลธิดาได ้ตามพวกเด็กๆรวมไปท างานไปยังซุ ้มต่างๆ ๆก ็ จะมดีงันี ้ 1 ซมุ้ขายของพวกน ้าเย ็ นน ้าหวานฝากบัออ้ยเอกกบัไบท์ 2 ทรงท างานฝีมอืพวกพบักระดาษเป็ นหนา้ทีข่องพลอยน ้า เกา้กบัจัม๊ 3 ซมุ้น าเสนอขอ้มูลหรอืมคัคุเทศกเ์ป็ นหนา้ทีน่ ัดบอยชงิกบัพายและอีกหลายๆคน 4 ซมุ้วฒันธรรมไทยหรอืทา เทยีนพรรษาเป็ นหนา้ทีข่องฟ้าผกักาดตน้และทอม ตดัมาทีฟ่ ้าใสกบัผกักาด 2 คนไดร้บีวิ ่งไปทีป่ระจา ของตวัเองวา่ถงึทีหมายแล ้ว่ต ้นและ ทอมก ็ไดร้อทั ้ง 2 คน ต ้น:ให ้ท าไมมาช ้านักล่ะทอม:คิดถึงอ๋อ//หนา้ยิม้สะใจ// ต ้น:คนทีม่งึชอบมาดว้ยนะ ?!! ทอม://หน้าเเดง// หลงัจากหนุ่มๆพดูคยุกนัเสรจ ็ ผกักาดและฟ้าใสรบีวิ ่งขึน้มาแตเ่หตกุารณท์ี ่ไม่คาด ฝันเกดิขึน้ผกักาดสะดดุลม้ทอมไดเ้ขา้ไปรบัตวัสาวรา่งบางค่อยๆประคบั ประคองอย่า ออ่นสว่นฟ้าใสกบัตน้ก ็ไดอ้ทุานตกใจขึน้มาวา่อา้วเฮย้ๆอะไรกนัวะ!! ผักกาด: ว ้ายแม่ตายๆกูตายปล่อยได ้ยังอ่ะ//หน้า เเดง// ทอม: เอิม่ เราขอโทษเธอเดนิระวงัหน่อยสไิม่ตอ้งรบี //หน้า เเดง// ผักกาด:ขอบใจนายมากเลยนะ//ยิม้ // ฟ้ าใส:จีบกันอีกนานป่ ะเอาเทียนไปต ้มได ้แล ้วกรรมการก็ทยอยมาแล ้วนะ ต ้น: เทียนหมด>< //หนา้นิ ่ง// ฟ้าใสกบัตน้ก ็ไดม้องจอ้งมองที ่2 คนผักกาด:มองอะไรใหก้กูบัทอมซือ้วา่งัน้ เสยีงตน้ไดพ้ดูขึน้มาวา่ ใชพ่วกเธอไปซือ้ใหห้น่อยไดไ้หมอยหู่นา้โรงเรยีนนี ่แหละ ฝาก ซือ้หน่อยไดไ้หมเดีย๋วพววกฉันจะอยู่รอตรงซมุ้นี ้พวกแกซือ้ใหห้น่อยไดป้่ะทั ้งสองคน ก ็ไดร้บั ปากวา่ ไดห้รอืวา่ฉันจะรบีซือ้มาใหน้ะ ฟ้ าใส: นายกลา้มากนะใชเ้พือ่นฉันน่ะฉันรนู้ายคดิอะไรอยู่ //ยิม้ //ต ้น: ก็อยากให ้พวก เขาสมหวงักนันี ่นา~~~ยิม้ ทั ้งสองคน ก็ได ้รบีวิ ่งอออกจากโรงรยีนทั ้งทเีพือ่ทีจ่ะไดไ้ปซือ้ เทยนเล่มใหญ่ ีมา3อัน เพือ่ท างานในซมุ้ของพวกเขา ….///

ตัดภาพ ซุ ้มของอ ้อยก ับสา อ ้อย:ของเตรียมครบยังสา กรรมการจะมาแล ้วนะ?!! สา:ครบหมดเเลว้เเเต่เราตอ้งรอเพือ่นเราอกี สองคนจัม๊ !! อ ้อย:ใครน่ะ มึง อ๋อ~~พวกนั ้นนะหรอ สา:ใช ่เเล ้วล ้า ….~~~ ตดัภาพมาที ่ เอกกบัไบรท์ทั ้งสิงก าลงัชว่ยงานคุณครทูางโรงเรยีนพอดตีรงกบัเวลาตอ้งไปซมุ้ต่างๆ เอก :รีบท าหน่อยสิวะ พวกนั ้นรอพวกเราอยู่นะเวย้!! ไบรท ์:กูรู ้กูรีบอยู่โห่กลัวไม่ได ้เจอเขาเหรอไง? เอก: ไม่ใช ่แบบนั ้นสะ หน่อย//หน้าแดง/ ทั ้งสองก็รบีท างานเเลว้ไปยงัซมุ้สากบัออ้ย เขาเป็นหว่งสาวๆพวกนั ้นมากเลยตอ้งรบีหน่อย//เขิน// …<>~~ ตดัทีอ่อ้ยกบั สา สา:เห ้ย !!มาไดเ้เลว้มั ้ง อ ้อย:มึงใจเย็นหน่อยดิพอดีเขาติดงานนะ?? พอก าลังจะพูดเอกก ับไบร ์ทได ้มาพอดี //วิ ่ง หอบ// เอก:โทษทีนะ พวกฉันไปช ่วยคุณครูเขาเขาน่ะ ไบรท ์:มไีรใหช้ว่ยมัย้ ? อ ้อย:ไม่ต ้อง หรอกค่ะ พวกฉันท าเสร็จเเล ้ว!!//หนา้นิ ่ง// ไบรท ์:อะไรเนี ่ยอยากชว่ยนิ อ ้อย: อยากชว่ยทหีลงัก็มาเรว็กว่านีส้ยิ่ะมาชา้แบบนี ้ไม่ทนักนิเขาหรอก //เดินหนี// เอก:สา สา:อะไรเหรอ ? เอกไดช้วนสาไปซื ้ ิ อน ้าเเข็งเเละของกนิกนัเพราะพวกเขายงัไม่กนิไดเ้ลยเเต่เชา้ สา:อ่า ได ้ๆ ซือ้ เผือ่ เพือ่นฉันเเละนายดว้ยนะ//ยิม้ // เอก:นั ้นดปิล่อยสองคนนีท้ะเลาะกนัไปเถอะ//หัวเราะ// สา:ไม่คดิจะหา้มกนัเลยรไึงเนีย้ //หัวเราะ// เอก:น่าร ักจัง//หน้า เเดง// สา:อะไรนะ ?ตัวก็ใหญ่เสียงนายเเต๋วมากเลย//หนา้บึ ้ง// ทั ้งสองก็ไดร้บีออกไปซือ้ของกนั ….~~ ตดัภาพมาที ่ไบรท์ออ้ย ไบร ์ท:เธอหน่ะ เฮ ้ย!!นิสยัเเบบนีห้าแฟนไม่ไดห้รอก!! อ ้อน:ท าไมล่ะ ฉันจะมขีองเรือ่งของฉันไม่ใชข่องนาย//หน้า ไม่พอใจ// ไบรท ์: เอ ้า!!นี ้ไงปากก็รา้ยใครเขา้หาคงยาก อ ้อย: ถงึเป็นแบบนั ้นฉันมคีวามสุขโดยที ่ใครไม่มาปั ่นประสาทฉัน!!! ไบรท ์://หัวเราะ//ขอโทษ ฉันพูดเเรงก ับเธออ่ะ //หน้ารเศร ้า// อ ้อย:ชิ!!ตอนพูดไม่คิดหน้าตาก็ดีเเต่ปากร ้ายชะมัด//หนา้นิ ่ง// ไบรท ์ได ้ อ ้อนเเละขอโทษสารพัดหลายอย่างเเต่ดูเเววอ ้อยไม่ค่อยหายเลยเเค่ในใจของอ ้อยละลายหมดเเล ้วค่ะเพราะเขาก็ แอบชอบก ันมานานพอสมควร อ ้อยได ้เล่นตัวสักไบร ์ทก็ไม่ยอมเช ่นก ัน ชายร ่างสูงเอ่หน้ามาจ ้องใกล ้ๆหน้าเธอ~~~ ไบรท ์:ฉันขอโทษ อภัยให ้ฉันน้า อ ้อย:อ ้อนเป็ นด ้วยเหรอ ไบรท ์:โห่ คนส าคัญนิ//หน้า เเดง// อ ้อย:นาย นีน้ะ //ฝามืออรหันต ์// ไบรท ์:โอ ้ย เจ็บๆเขนิแบบนี ้ไม่เอานะ?? …..~~~~

ตัดภาพ ซุ ้มของอ ้อยกับสา อ ้อย:ของเตรียมครบยังสา กรรมการจะมาแล ้วนะ?!! สา:ครบหมดเเล ้วเเเต่เราต ้องรอ เพ ื อ่นเราอก ี สองคนจ ั ม๊ !! อ ้อย:ใครน่ะ มึง อ๋อ~~พวกน ั ้นนะหรอ สา:ใช ่เเล ้วล ้า ….~~~ ตด ั ภาพมาท ี ่ เอกกบ ัไบรท ์ ท ั ้งสงิกา ลัง ช ่วยงานคุณครูทางโรงเรียนพอดีตรงกับเวลาต ้องไปซุ ้มต่างๆ เอก :รีบท าหน่อยสิวะ พวกน ั ้นรอพวกเราอยู่นะเวย ้ !! ไบรท ์:กูรู ้ กูรีบอยู่โห่กลัวไม่ได ้เจอเขาเหรอไง? เอก: ไม่ใช ่ แบบน ั ้นสะ หน่อย//หน้าแดง/ ท ั ้งสองก ็ รบ ี ท างานเเลว ้ไปยง ั ซมุ้สากับอ ้อย เขาเป็ นห่วงสาวๆพวกน ั ้นมากเลยตอ ้ งรบ ี หน่อย//เขิน// …<>~~ ตด ั ท ี อ่อ ้ ยกบ ั สา สา:เห ้ย !!มาไดเ ้ เลว ้ ม ั ้ง อ ้อย:มึงใจเย็นหน่อยดิ พอดีเขาติดงานนะ?? พอก าลังจะพูดเอกกับไบร ์ทได ้มาพอดี// วิ ่ง หอบ// เอก:โทษที นะ พวกฉันไปช ่วยคุณครูเขาเขาน่ะ ไบรท ์:มไี รใหช้ ว่ยม ั ย้ ? อ ้อย:ไม่ต ้อง หรอกค่ะ พวกฉันท าเสร็จ เเล ้ว!!//หนา ้ นิ ่ง// ไบรท ์:อะไรเน ี ่ยอยากชว่ยนิอ ้อย: อยากช ่วย ทห ี ลง ั ก ็ มาเรว ็ กวา่น ีส้ยิ่ะมาชา ้ แบบน ี ้ไม่ทน ั กนเขาหรอกิ //เดิน หนี// เอก:สา สา:อะไรเหรอ ? เอกไดช้ วนสาไปซื ้ ิ อน ้าเเข ็ งเเละ ของกินกันเพราะพวกเขายังไม่กินได ้เลยเเต่เช ้า สา:อ่า ได ้ๆ ซื อ้ เผ ื อ่ เพ ื อ่นฉ ั นเเละนายดว ้ ยนะ//ยิม้ // เอก:น ั ้นดปล่อยสอง ิ คนน ี ท้ะเลาะกน ัไปเถอะ//หัวเราะ// สา:ไม่คิดจะห ้ามกันเลยรึไง เน ี ย้ //หัวเราะ// เอก:น่าร ักจัง//หน้า เเดง// สา:อะไรนะ ?ตัวก็ ใหญ่เสียงนายเเต๋วมากเลย หนา ้ บ ึ ้ง ท ั ้งสองก ็ไดร ้บออกไป ี

ตด ั ภาพมาท ี ่ไบรท ์ ออ ้ ย ไบร ์ท:เธอหน่ะ เฮ ้ย!!นิสัยเเบบน ี ห้า แฟนไม่ได ้หรอก!! อ ้อน:ท าไมล่ะ ฉ ั นจะมข ี องเร ื อ่งของฉ ันไม่ใช ่ ของนาย//หน้า ไม่พอใจ// ไบรท ์: เอ ้า!!น ี ้ไงปากก ็ รา ้ ยใครเข ้า หาคงยาก อ ้อย: ถง ึ เป็ นแบบน ั ้นฉ ั นมค ี วามสขุโดยท ี ่ใครไม่มา ปั ่นประสาทฉ ั น!!! ไบรท ์://หัวเราะ//ขอโทษ ฉันพูดเเรงกับ เธออ่ะ //หน้ารเศร ้า// อ ้อย:ชิ!!ตอนพูดไม่คิดหน้าตาก็ดีเเต่ ปากร ้ายชะมัด//หนา ้ นิ ่ง// ไบรท ์ได ้ อ ้อนเเละขอโทษสารพัด หลายอย่างเเต่ดูเเววอ ้อยไม่ค่อยหายเลยเเค่ในใจของอ ้อย ละลายหมดเเล ้วค่ะเพราะเขาก็แอบชอบกันมานานพอสมควร อ ้อยได ้เล่นตัวสักไบร ์ทก็ไม่ยอมเช ่นกัน ชายร ่างสูงเอ่หน้ามา จ ้องใกล ้ๆหน้าเธอ~~~ ไบรท ์:ฉันขอโทษ อภัยให ้ฉันน้า อ ้อย: อ ้อนเป็ นด ้วยเหรอ ไบรท ์:โห่ คนส าคัญนิ//หน้า เเดง// อ ้อย: นาย น ี น้ะ //ฝามืออรหันต ์// ไบรท ์:โอ ้ย เจ ็ บๆเขนิแบบน ี ้ไม่เอา นะ?? …..~~~~ ตด ั ภาพมาท ีส่ากบ ั เอก ร ้านข ้าวราดแกงบ ้านเรา เอก:น ี ้ เธอไปรา ้ นอ ื น่ม ั ย้คนเยอะมาก//เหน ื ่อย// อ ้อย:โห่ ฉันจะ ถลม่ท ั ้งคนเเละเม่คา ้ เลย//หน้า ไม่พอใจ// เอก:ใจเย็นๆนะ // ยิม้ // ชายร ่างสูงได ้จับมือสาวร ่างบางไปร ้านขายของขนม ท ั ่วไป สา:ใจเต ้น เเรง หน้าแดง// เชี ย้จับมือกูเฉยเลย(ในใจ) ณ ร ้านเม่วันทอง เอก:ถึง เเล ้ว น ีส้คินไม่เยอะของกนิเพยบ ี !! สา : ปล่อยมือฉันได ้ยังอ่ะ//หนา ้ นิ ่ง// เอก:อ ้าวลืมตัวหน่ะฉันเห็น เธอหวิเลยจบ ั มอ ื เธอไปรา ้ นน ี ้ไง ยิม้สา ไม่เป็ นไร หรอกรีบ

ตดัภาพมาที ่ อ ้อยกับไบร ์ท ไบรท ์:เธอหิวยังอ่ะ//หน้า เป็ นห่วง// อ ้อย:หิว~~//ท ้องดัง/ เอกกับ สาได ้มาทันทีดว้ยความที ่รบีเเละเป็นห่วงเพือ่นสาวของนาง สาได ้เผลอสะดุ ้งตอไม ้เอกได ้ รีบเข ้าไปร ับทันทีอ ้อยกับไบร ์ท ท าหน้าตกใจเเละอุทาน เฮ ้ย! ระวัง หน่อย!! สา:โอ ้ยๆว ้ายๆ// ใจหาย// เอก:เป็นไรมากมัย้ ไม่ต ้องรีบสิฉันไม่ร ับเธอเเย่เเน่//หน้าดุ อ ้อย:มากินกันเถอะ พูดจบข ้อข่าวก็ได ้กินขนมกันไปท าธุระส่วนตัวเรียบร ้อย ….~~~ ณ ซุ ้มท างานฝี มือ พลอย กบัน ้า จัม๊ เเละเกา้หอ้งฝึกซอ้มกฬีาของเกา้เเละจัม๊จัม๊ไดบ้่นๆพรกึพรา ๆอยู่คนเดียวสัก พัก เพือ่นก็เลยหนัมามองดว้ยความเป็นหว่งเเละไดเ้อยถาม เก ้า:อะไรมึงบ่นอะไรอยู่คน เดียว ขี ้ เกยีจท างานชว่ยสาวสองคนนั ้นรไึง จัม๊ :กูอยากอยู่//หน้า เเดง// เก ้า:เอ๋??หน้า เเดง ท าไม ก่อน//ยิม้หัวเราะ// จัม๊ :ชิฉันก็อยากจะเล่นกีฬาก่อนนิ//หนา้นิ ่ง// …~~ ตดัภาพทีซ่มุ้ ของพลอยกบัน ้า พลอย:พวกนั ้นยงัไม่มาอกีหรอเนีย้ ?? น ้า:เขาไม่ว่างรึปล่าว เป็ นนักกีฬา ด ้วยนะ พลอย:นักกีฬาเเล ้วไงก็ต ้องมาต ้องเวลาดิ!! น ้า:แหนะ! อยากเจอเขา อะดิ//ยิม้ // จัม๊ กบัเกา้ไดร้บีเขา้มาซมุ้ของพลอยกบัน ้า ทันที!! เก ้า:เฮ ้ย โทษทนีะเพือ่นมนเตรียมของไป ั เล่นกีฬาหน่ะ พลอย:เอาเวลางานโรงเรียนก่อนป่ ะ! จัม๊ :เอ ้า!! ดีกว่าไม่มาช ่วย ทั ้งสองเถียง กนั สกัพกัทั ้งคไู่ดม้องหนา้กนัอย่างเเลว้ทั ้งคกู่ ็เขนิเเบบไม่รตู้วัทางน ้ากบัจัม๊ก็งงทะเลาะ กนัแแลว้จอ้งตากนัอยา่งกบัคนที ่รกักนัมายงัไงไม่รู้พลอย:นิของอยทู่ ึครูอ่ะ่ นายไปเอากับ ฉันหน่อยมันหนัก วา่นายชือ่จั ํมใชป่ ่ะ? จัม๊ :รชู้ ือ่ฉันดว้ยเหรอสว่นเธอพลอยสินะ? //ยิม้ // ทั ้งสองพลอยกบัจัม๊ก็ไดไ้ปเอาของทีค่ ุณครเูพือ่มาท างานซมุ้ของตวัเอง ทีย่งัอยทู่ ีซ่มุ้เกา้ กบัน ้า เก ้า:นี ้ เธอ ยัยตัวเล็ก น ้า:เรยีกชือ่ฉันก็ไดน้ะยะ๊!! เอก:อ๋อ~~น ้าสินะ ชือ่น่ารกัคนก็ น่าร ัก//ยิม้ // น ้า:นายพูดบา้อะไรเนีย้ //หน้า เเดง// หลงัเถยีงจบพลอยกบัจัม๊ ก็ได ้มาพอดี ทั ้งสีค่นก็ไดท้ ากจิกรรรมของตวัเองท าธรุะเตรยีมของเพือ่น าเสนอกรรมการอยา่งเต็มที ่ ….~~~ ตดัภาพทีบ่อยกบันัท ทั ้งบอยนัทชงิเเละพายไดม้าอบรมกบัทีห่อ้งสภาเพื ่อวางเเผน ในการน าเสนอเรือ่งกกรรมการเกีย่วกบัขอ้มูลทางโรงเรยีนตา่งๆนั ้นเองบอยก็ได ้พูดคุย กบัเพือ่นๆเเละน าเสนอเเบ่งขอ้มูลจดัตา่งตา่งๆสว่นนัทเตรยีมเอกสารต่างๆใหกับชิงพาย ้ เเละคนิ ื ่ นทึ ่ เริม่ทยอยกนัมาเรือ่ยๆ พาย:นี ้ชิง สาวเเว่นคนนั ้นอ่ะดเูป็นผูน าอ่ะฉันชอบเเบบ ้ นีอ้ ่ะเเพเ้ลย //หน้า เเดง// ชิง:กกู็ชอบเพือ่นเขาวะ่คนทีช่ือ่นัทอ่ะดนูิ ่งๆเรียบร ้อยดีกูอยากดู เเล//ยิม้ // บอยกับนัทก็มีเเอบมองหนุ่มๆบ ้าง เเค่ไม่นานนักหรอก เเอบมองอยู่ห่างห่วงๆ นัท:เเกเขามองกูกับมึงด ้วย//ยิม้ // บอย:หืม้ //หนา้นิ ่ง// ก็ได ้เผลอสบตากันพร ้อมกัเก็บ อาการเล็กนอ้ยหนา้เเดงกระสบี สา่ยท าไรไม่ถกูซะงัน้กระสบั สา่ยท าไรไม่ถกูซะงัน้หลัง อบรมเสรจ็ทกุคนก็ไดเ้เยกยา้ยไปท างานของตวัเองเวลานั ้นกรรมการไดม้าพอดที ั ้งเพือ่น

ทกุคนเเยกยา้ยกลบับา้นของตวัเองเเตต่ดัมาทีพ่วกฟ้าใสกบัตน้พวกเขายัง ไมก่ลบับงัเอญิอยู่พรอ้มหนา้พรอ้มตากนัทั ้งสองฝ่ายยนืจอ้งกนท าไม่ถูกถูก ั จนฟ้าใสกบัตน้ทนไมไ่หวไดพู้ดขึน้มาทนัทีฟ้ าใส:พวกแกเป็ นใบ ้กันรึไง ต ้น: นั ้นดิตอนทา งานดว้ยกนัไม่เห ็ นงฃีเงยีบแบบนี ้ทอม:โห่ใครจะเหมือนแกกับ ฟ้ าใสล่ะ//ยิม้ // ผักกาด:นายเเกลง้เพือ่น!!//หัวเราะ// ทุกคนต่างหัวเราะเเละ คยุกบัอย่างสนุกสนานเเละสนินกนัมากขึน้ๆวนันีพ้วกเจาเอารถมากนเองไม่ ั รีบกลับบ ้านพวกเขากลับได ้ช ้าหน่อย ราว1ทุ่มกว่าๆ ฟ้ าใสได ้ชวนทุกคนไป กนิไอศกรมีตรงขา้นรา้นอาหารหรชูือ่ดงัทกุคนไดเ้ห ็ นตกลงกนัพวกเขาได ้ รีบไปร ้านทันทีณ คาเฟ่เเเมวไอศกรมีเมีย๊วๆๆ บอย:ชือ่รา้นน่ารกั เเมวก็ด ้วย// ยิม้ // พาย:ตวันีก้ ็ น่ารกันะ//ยิม้ // ทุกคนหันมามองพร ้อมกันเเล ้วพูดว่า โห่ๆ หวานแบบนี ้ไม่ตอ้งกนิไอศรมีเเลว้มั ้งคะพ่อคณุ //หัวเราะ// จัม๊ :อยากกินผลไม ้ วะ ชายรา่งสงูไดม้องทีพ่ลอย พลอยทา หนา้นิ ่งเเลว้ถามไปวา่ ..อะไร? จัมได ้ ๊ ลากร ่างลากบางไปกินของผลไม ้ผัก พลอยก็ยอมไปด ้วยดี~~ พลอย//เขิน// จัม๊ ://หน้า เเดง// น ้า:อ ้าวไปไหนกัน?? ชายร ่างสูงได ้หันหน้ามามองคนนั ้นคอื เกา้นั ้นเอง เก ้า :นี ้ !เธอ น ้า:ท าหน้าตกใจ//..อะไร!! จะจูบกันอยู่ล่ะ!!โอ ้ย//หน้า ดุ//ชายรา่งสงูจงูมอืไปรา้นบงิซกูนัเถอะนะๆอยู่ขา้งรา้นไอตมินี ้ เองเดีย๋วคอ่ย มานีต้อ่ //หน้าอ ้อน// น ้า://ลูบหัว//ได ้ดิไปกัน!! อ ้อย:เฮ ้ย!!ไร เนี ่ย หนัมองไปที ่ ไบร ์ท ไบรท ์ได ้หันกลับมา ไบร ์ท:หวิเหรอฉันสั ่งอนัใหญ่เลยนะ//ยิม้ // อ ้อย:ยิม้ . สว่นสากบัเอกสั ่งเป็ นเซต ็ ครู่กัซะงัน้ส่วนนัทบอยมองกันครุ ่นคิดอะไรสัก เลือกไม่ถูก? พายกบัชงิมาเดนิมาอยู่ตรงหนา้ทั ้งสองคนเเลว้ถามวา่ เลือกไม่ ถูกเหรอ นัท.บอย:ใช ่มันเยอะน่ากินไปหมด บอย:งัน้ เหมาไปเลยมัย้ //หัวเราะ// พาย:บอยพูดถูกนะ ชิง:ส่งเสริมกันเข ้าไป นัท://หนา้นิ ่ง//หิวอ่ะพวกแกรบีสั ่ง เถอะ สีค่นเลยสั ่ง นมสดคาราเมลโอริโอ สตอรี ่ เบอรร ์ี ่บลเูบอรร ์ี ่ เคลือบช็อคโก

ตดัมาท ีฟ่้ าใสกบัตน ้ ชายร ่างสูงได ้ถาม.. น ี ้ เธอจะกนิอะไรสั ่งเลย นะฉันเล ี ย้งเอง//ยิม้ // ฟ้ าใส:ใจดีเกินไปแล ้ว//หนา ้ นิ ่ง//หญิงสาว รา่งบางจบัเเกม ้ เล่นอย่างกบัเเมวซะงัน้ //ยิม้ //ขอบใจน้า~~ ชาย ร ่างสูงมองสาวยังกับเป็ นเเมวน้อยของเขา ตน ้ไดส้ั ่งพนักงาน รส ชาเย ็ นกบัรสเผอ ื กชป็ ปิ ้งดว ้ ยครม ี เม ื อ่สั ่งเสรจ ็ ทุกคนท ี ต่ ่างเเยก ยา ้ ยไปท ี อ่ื น่ก ็ไดส้ ั ่งไอศกรม ี เพิม่มเเลว ้ มานั ่งพรอมหน้าพร ้อม ้ หน้ากัน ต่างคนต่างมร ีสท ี ่ไม่เหมอ ื นกนัพอถง ึ ท ี น่ ั ่งเพ ื อ่นๆของ ฟ้ าก ็ เเย่งกนักนิเล่นๆอย่างอรอ่ยตามภาษาเพ ื อ่นสาวพวกหนุ่ม มองกนัก ็ ยิม้ไปเพราะพวกสาวเล่นกนัน่ารกัเป็ นเด ็ กซะงัน้ !!!! ฟ้ า ใส:โอ ้ย!!! พอเลยพวกแกอ่ะเล่นอะไรกัน บอย:โตป่านน ี ย้งัเล่น อะไรเหมือนเด็ก สา:โห่ ปากมง ึ น ี น้ะ.. ผักกาด:ร ่างจริงมา เปิดเผย!!//หัวเราะ// อ ้อย:เอาน่า.. พลอย:น่าร าคาญ!! ..น ้า:กิน เถอะ นัท:ไม่กินกูจะเอาไปให ้แม่กู!!!//หัวเราะเยาะ// พวกหนุ่มก็ ต่างหวัเราะชอบใจเพราะความน่ารกัของสาวๆกล่มุน ี ้ เอง หลังจบ การเเข่งขันพระราชทานเสร็จ ..ทุกคนก็ได ้เเยกย ้ายกันกลับบ ้าน ในเวลา สองทุ่มพอดีเเต่ในเวลานั ้นความสมัพนัธข ์ องพวกเคา เริม่ชดัเจนมใี จกนัและกนัความใวใ้ จมติรภาพมากข ึ ้ เเต่ในเวลา นั ้นความสมัพนัธข ์ องพวกเขาเริม่ชดัเจนมใี จกนัและกนความใว ้ ั ใจความเชื อ่มั ่นในความรกักนัมากข ึ น้ ….เป็ นเวลา1เดือนกว่าๆ ~~

ณ บ ้านฟ้ าใส 13กุมภาพันธ ์พรุง่น ี ้ ..(วัน วาเลนไทน์) เวลา 21:00น. เสย ี งจากโทรศพัทด ์ งัข ึ น้ทุกคนต่างเขา ้ รว่มกล่มุบทสนทนาก ็ไดเ ้ ริม่ ข ึ น้ ฟ้ าใส:โอย ้ เหน ื ่อยๆ อะไรเน ี ่ยข ึ น้ เดอ ื นใหม่เเลว ้ ?? ผักกาด:นั ้นดิ เวลาเร็วชะมัด //หาว// พลอย:เด ี ย๋ว!!เดอ ื นน ี ้มัน…….. น ้า:เเห่งความ ร ัก บอย:กูไม่อินค่ะ ฟ้ าใส:กไูม่เชื อ่มง ึ ค่ะ//หนา ้ นิ ่ง// …. อ ้อย:โห่ เเต่ก็ ใด ้ใจเขาเเล ้วล่ะ นัท:พวกมง ึ ทกุคนนั ้นเหละ… สา:มึง ด ้วย!!! ฟ้าใส: วันแห่งความร ัก..สินะ //ยิม้ // ผักกาด:การท ี ่ เราเเอบชอบใครสกคนั ควรบอกมัย้วะ//ถาม ทุกคน// เพ ื อ่นๆในกล่มุอ ึ ้งมากกบัค าพูดของ เพ ื อ่นสาวของตวัเองแลว ้ ทกุคนก ็ ตอบพรอ ้ มกนัว่าอม ื ควรบอกอ่ะ นะแลว ้ ทกุคนก ็ ยิม้ เพราะว่าต่างคนต่างมค ี นในใจท ี ่ เขาอยากจะบอก อยู่แล ้ว.. ฟ้ าใส:พวกแกน ี อ้ ่อนไหวง่านนะเน ี ย้นอนเถอะ พรุ ่งน ี ้ เราม ี งานนะ ฝันดีทุกคน// ..~~ ตดัภาพวนัท ี ่ เพ ื อ่นๆของตน ้ สี ท่ ่มุเสียงแช ทกล่มุก ็ไดเ ้ ดง ้ ข ึ น้มาเสย ี งแชทกล่มุก ็ไดเ ้ ดง ้ ข ึ น้มา//เเชทกลุ่มคน เเก่กู ้โลก// พาย:ใครตั ้งชื อ่กล่มุวะ ฉลาดมัย้คนตั ้งอ่ะขนลุก!!.. ชิง:กู เองมีปัญหาป่ ะ//หน้าดุ// เอก:กูมี!! ..ไบรท ์:มึงมาไง//หัวเราะ//. ทอม://หัวเราะ// .. เก ้า:บา ้ ทั ้งกล่มุก ็ พอรบัได ้… จัม๊ :มึงเล่นข ้ามรุ ่น!!! ต ้น:เฮ ้ยหยุดทะเลาะกันก่อน เดอ ื นน ี ้ กุมภาพันธ ์นิใช ่ วันวาเลน ไทน์!!!//หน้าตา ต ื น่ เตน ้ // เอก:วันแห่งความร ักเฮ ้ยชอบใครก็ สารภาพร ักเขากูบอกนะพวกแกหน่ะ?? ชิง:ท ี ่โรงเรย ี นเราเขาจะม ี กิจกรรมวันเลนไทน์เอก:ก็คือให ้ทุกคนจับคู่ ก็อารมณ์เหมือนชอบ ใครถูกชะตากบัใครค่คูนนั ้น เขาก็มีกิจกรรมส่งเสริมคู่รกันั ้นๆ เม ื อ่ ทกุคนไดย ้ นิท ี ่ เอกพูดทกุคนก ็ ต่างยิม้ในใจน ึ กถง ึ แกงของพวกฟ้ าใส ๊

14 กุมภาพันธ ์ณ โรงเรียนได ้จัดกิจกกรรมวันวา เลนไทน์ ทางโรงเรียนได ้มีการจับฉลากคู่แต่ด ้วย ความบังเอิญคู่พวกของต ้นนางฟ้ าใสก็ได ้จับคู่กัน พอดน ีี ่คอ ื พรหมลข ิ ต ิ ชด ั ๆ?? …..~~~~~ ฟ้ าใสกับต ้น พลอยกบ ั จ ั ม ้ ผักกาดกับทอม บอย กับพาย นัทกับ ชิง อ ้อยก ับไบร ์ท สากับเอก น ้ ากบ ั เกา ้ เม ือทุกคนรู ้คู่่ ของตัวเองแล ้วทุกคนก็ต่างสงสัยว่าท าไมท าไมมัน เกน ิ กน ั ขนาดน ี ้ เจอกน ั ท ุ กวน ั แลว ้ ก ็ ยง ั เจอหน้ากัน อก ี เพ ื อ่นของฟ้ าใสไม ่ แกลง ้ ก ็ไดบ ้่ น ตัดภาพท ี ่ เพ ื อ่นๆของตน ้ พวกเขาก ็ ตกใจเหมอ ื นกน ัไม ่ คดว่าจะ ิ ไดค ้ ก ู ่ บ ั คนท ี ต่ว ั เองชอบและตว ั เองท ี อ่ยากจะบอก สารภาพความรก ั ท ี ต่ว ั เองรก ั เเละชอบเหมอ ื นกน ั ต ้น:บังเอิญเกินไปแล ้ว เเต่ด็ดีนะอยู่กับยัยน ั ้ น//ย ิ ม ้ // เพ ื อ่นหน ั มามองท ุ ดคนตา ่ งเขา ้ใจกบ ั หมดเพราะ พวกเขาก ็ คด ิ ถง ึ แบบน ั ้ นเหมอ ื นกน ั แต่ละคู่ร ักจะได ้ สถานท ี ต่า ่ งกน ัไม ่ เหมอ ื นกน ั ค ู ่ ท ุ กคก ู ่ ็จะได ้ตาม สถานท ี จ่ด ั ตามกจ ิ กรรมทางโรงเรย ี นท ี ่ไดจ ้ดไว ้ ั

คทู่ ี ่1 ฟ้ าใสกับ ต ้น เวลา9:00น. เกมส ์เขาวงกตพวงเเห่งความร ัก กฎของ เกมสใ์ หท้กุคนไปหาเเลว้น าของในเขาวงกตนีม้า1สิ ่งทีค่ดิถกูใจของคนู่ ้นๆ ทีส่ดุประทับใจ ทีส่ดุให ้กับ อีกฝ่ าย ครู่กัของเธอนั ้นเอง~~ ฟ้า:โธ่ ทางตรงก็ สิน้ เรือ่ง ต ้น:มนัไม่ตืน่ เตน้ตืน่ตาละมั ้งฟ้ า:น่าเบือ่วะ!! ทั ้งคเู่เละอกีหลายคเู่ริม่ ออกตวักนัเพือ่หาของสิ ่งทีต่วัเองชอบ เริม่ !!~~~ ฟ้ าใสต ้นได ้ผูกเชือกคู่กัน จบัทอืกนัทั ้งคสู่นุกมนั สดุเหวีย่งไปเลย มีของอะไรๆน่าสนน่าตืน่ตาไปหมด ซะงัน้ !! หลงัจบซมุ้เสรจ ็ เอาฟ้าใสกนัตน้เหนื ่อยพอๆกนั ชายร ่างบางของ สร ้อยคอ ส่วนฟ้ าใสไม่ได ้อะไรเลย~~ ชายร ่างสูงถามหญิงสาวตรงหน้า พรอ้มกบัเอามอืลบูหวัเชค ็ เหงื ่ ่ อให้ฟ้ าใส://หน้า เเดง// ต ้น:ฉันเอาน ้าใหน้ะ รอตรงนี ้ //เดิน//..หยิบ น ้า.. ฟ้ าใส:ขอบใจนะ //ยิม้ // ชายร ่างสูงได ้สวมสร ้อย ให ้ฟ้ าใส //หน้า มคีวามสขุยิม้ // ของขวัญวันวาเลนไทน์ใหค้นที ่ เราเเละคน ส าคัญ.. ฟ้ าใส://ตีไหล่อย่างจังเเเก ้เขิน ต ้น:เจ็บ โอ ้ย ๆๆ ฟ้ าใส:ร ักนายนะ …// หนา้เลกิลัน่ // ต ้น://อะไรนะ??// ไม่ได ้ยิน!!! หญิงสาว ตะโกน กูชอบมึงกูร ัก มึงนะโว ้ยยต ้น: //เดินไปกอดหญิงสาว//ฉึก..เหมือนกันนะ//ลูบหัว.. …~~

ค่ทูี ่2 ผักกาด กับ ทอม เวลา 9:30น. ทั ้งสองคนท าตวัไม่ต่างคนต่างเขิน เพราะพวกเขาไม่ค่อยเข ้าสังคมเก่งนัก เงียบสักพักผักกาดก็ได ้เริม่พูด ก่อนว่า ผักกาด:นายไม่คิดจะพูดอะไรกับฉันหน่อยหรอ?? ทอม://หน้า เเดง//เอิม่ ..ฉัน.. ผกักาดไดเ้อามอืมาเตะทีห่นา้ผากของทอม ผักกาด:เฮ ้ย เป็ นไรหน้าเเดงท าไมไม่สบาย…เหรอ//หน้าตกใจ// ทอม:ปล่าว!! ทอม ได ้ เห็นซุ ้มกิจกกรรมปาเป้ า ไดถ้ามผกักาดขึน้มาว่า นี ้ เธออยากไดต้กุ๊ตามัย้ ผักกาดหันไปเห็นตุ๊กตาหมีตัวขาวตัวใหญ่ ผกักาดวิ ่งเขา้ไปทันทีทอมได ้ จับมือไว ้ผักกาด:ฉันอยากไดอ้่ะเเต่ฉันเล่นเกมสพ ์ วกนี ้ไม่เกง่ //หน้าเศร ้า// ทอมไดย้นิเเลว้ไดย้ิม้ขึน้มา ทอมได ้ลูบหัวผักกาดแล ้วบอกกับเธอว่าฉันจะ เล่นให ้เอง ฉันจะเองของขวญันีข้องวญัวาเลนไทนข ์ องเธอ //หน้า เเดง// ผักกาดสะดุ ้ง เขินท าตัวไม่ถูกเลยทีเดียว สักพักทอมก็ได ้ท าตามทีต่วัพูด ทอมรีบน าตุ๊กตายืนให ้กับผักกาดยืนอยู่ตรงหน้า ผักกาดดีใจมากจน เผลอลมืตวัวิ ่งเขา้ไปกอดทอม ทอม://อึ ้ง// กอดของเธออุ่นจัง ผักกาด:อุ ้ย ขอโทษ//หน้าอ ้อน// ทอมเรามเีรือ่งจะบอกถงึเธอจะไม่รบัก ็ เถอะ แต่รู ้สึก แบบนั ้นจรงิ เป็ นห่วง เธอ อยากเข ้าใกล ้อยากดูเเลลเธอให ้ดีกว่านี ้ฉัน.. ชอบเธอนะ ผักกาด://หน้า เเดง // อืม้ ~~(เอาไงดีวะ กูก็ไม่บอกโว ้ย)//พูดใน ใจ// ทอม://หนา้นิ ่ง// ฉันขอโทษ ท าให ้เธออ… ผักกาด:อึดอัดนะเหรอไม่ หรอก..ฉันก็รู ้สึกเเบบนายเหมือนกันฉันก็อยากบอกเเต่ฉันไม่กล ้า ขอบคณุนะตลอดทีผ่ ่านมา//ยิม้ // //กอด// ทั ้งสองคนไดบ้อกความในใจ เเละพวกเขาก็ไปยังกิจกกรรมต่างๆ

คู่ที ี ่ 3-4 บอยกับพายเเละนัทกับชิง เวลา10:00น. ….~~~ นัท:ท ้องร ้อง//โจ๊ก// ชิงก็ร ้องเหมือนกัน บอบกับพายถึงกับหยุดเเล ้วหันหน้ามาได ้ถามข ึ น้มา ว่า บอย: ยงัไม่ไดก ้ นิอะไรมาเหรอเนีย้พาย://หัวเราะเยาะ// โอ ้ยหิวพร ้อม กันอีก บอย:เอาไว ้ไปซุ ้มท าอาหารจานโปรดป่ ะ ให ้ท าเป็ น คู่ไหนชนะได ้ ของรางวัลเพียบเลบ พาย:รางวลันีข้ามของกนิทั ้งนั ้นสนิะ//ยิม้ // เมือ่ทั ้ง สองได ้ยินชิงได ้ชูงมือของนัทไปยังซุ ้มท าอาหารทันที//วิ ่ง// พายกับบอย //หน้างง// พาย:เราควรไปมัย้ เนีย้ !! บอย:ไม่ต ้องหรอกไปแล ้ว ก็ไม่ได ้ท าอะไรมากนักหรอกไปขว ้างความร ักเขาเสียปล่าว //หน้านิ ่ง//.. พายมองหน้าบอยเพราะชอบในการของบอยเป็ นคนตรงไปตรงมา เด็ดขาด เเกร ่งน่าร ัก ไม่เหมือนใคร~~ บอย://ดีด หน้าผาก//เหม่ออะไรของ นายจอ ้ งฉันขนาดนีข้อเป็ นเเฟนฉันเลยมัย้ !!!//หนา ้ นิ ่ง// พาย:พูดเเล ้วนะ ไม่คืนค าละ//ยิม้ // พายก ็ไดเ ้ อยว่ ่าฉันชอบเธอ//หนา ้ นิ ่ง// บอย://เสียงลน หนา ้ เลกิลัน่ //อะไร..นะ ขอแบบนี ้ เลยเหรอ//หน้า เเดง// พาย ผู ้หญิงอะไร บอกเเข็งจัง งัน้ เธอเป็ นเเฟนฉันนะ ห ้ามปฎิเสธด ้วย//หน้าดุ// บอย:อืม้ ..ก็ ได ้//ยิม้ //เดินหนีพาย:เฮ ้ยรอฉันด ้วย//เดินตาม//

~~~ตดัภาพมาท ีช่งิกบันัท ซุ ้ม ท าอาหาร สภานักเรียน:เชิญทั ้งสอง เลยค่ะ พวกเรามเ ี มนูตามท ี พ่วกพ ี อ่ยากจะเลอ ื กเลยนะคะ ตามสบาย เลยค่ะ นัทกับชิง:ค่ะ.คร ับ~~ นัททอ ้ งดงัข ึ น้มารอบท ีส่อง ของหันมา หัวเราะเอ็นดูร ้องอีกแล ้ว มาฉันท าอาหารให ้ดีกว่า นัท:น ีฉันก็ท าฉัน ้ จะชว่ยทา ดว ้ ยหลงัพดูจบนัทจะหนัหลงัไปเอาของแลว ้ ท ีช่นหน้าจ ้อง กันเข ้าอย่างจัง ชิงหน้าเเดงท าตัวไม่ถูก นัทได ้รีบถอยมาทันทีนัทขอ โทษ~~ ชิง://ยิม้ ไม่เป็ นไร ฉัน ยินดี//ยิม้นัทไดย ้ นิเเบบนั ้นใจเต ้นเเรง แปลก หน้า เเดง (เราจะ อ่อนไหวง่ายๆแบบน ี ่ไมไ่ด)// ้ พูดในใจ//…ทั ้งคู่ก็ ได ้ร ังสรรค ์ท าอาหารเสร็จสมบูรณ์… นั ้นคอ ื เมนูทั ้งค่ก็ได ้กินอาหารู ท ี ต่วัเองท ากบัมอ ื เสรจ ็ เรย ี บรอ ้ ย ชิงก็ได ้ชมไม่หยุดอาหารจานน ี อ้รอ่ย มากเพราะนัทเป็ นคนท าทั ้งหมด นัท://หน้า เขิน//ชมอยู่ได ้ฉันเขินนะ ชิง:คนเขินก็น่าร ักนะ หลงัจากน ี ้ทั ้งคกู่็ไดบ ้ อกความในใจซึ ่งกนัเเละ กันเเละได ้ตกลงเป็ นเเฟนกัน (คนู่ี ล้งเอยกนัง่ายมาก เขาก็ร ักของเขา ตั ้งนานเเลว ้ นะคะ)

คู่ที ่5 พลอย$จัม๊ เวลา10:30น. ซุ ้ม บ ้านผีสิง จัม๊อึ ้งไม่คดิวา่จะมาเลนบ ้านผีสิง ่ !//หน้า งง// พลอย://ตบ ไหล่//งงไรของนายป่ ะเข ้าไปเล่นกัน//ยิม้ สะใจ// จัม๊นี ้ เธอ//หน้าดุ// พลอย:ท าไมเหรอกลัวผีหลอกรึไง จัม๊ไดเ้อาหนา้มาใกลเ้เต่ผที ีอ่ยู่ตรงหน้าฉันได ้ หลอกเอาหัวใจฉันไปเเล ้ว //ยิม้ //พลอย:.......//หน้าเเดงพลักอออก// ทั ้งสองคนก ็ได ้ เข ้าไปเล่นบ ้านผีสิง….. พลอย:กรีด๊ ..//กุมมือ จัม๊ เเน่น// จัม๊ :ไหวมัย้ เนีย้ //หน้า เป็ น ห่วง// พลอย:ไหวดติะกี ้ เเค่ตกใจ//ยิม้แหง้// เดินไปสักผ่อน… ~~ผีหัวขาดลอยมา ตรงหน้าสาอย่างจัง พลอยตกใจอย่างมากหนัไปกอดจัม๊โดยไม่เขนิหรอืว่าไม่สนอะไร ทั ้งนัน!!! จัม๊ตกใจ//กอดสาอยย่างไม่ห่าง// …ทั ้งสองคนก ็ไดเ้ลน่บา้นผสีองจนจบ พลอยไม่พูดอะไรเอาเอาเเต่หน้าเเดง ท าตัวไม่เป็ นตัวเองเพราะเขินหลังจากไปกอด คนทีต่วัเองชอบเเละเป็ นคู่กดัอกีดว้ย… จัม๊ :ขับไล่ พลอย สะดุ ้ง เฮ ้ย อะไรวะ //ก าหมัด จะต่อย//จัม๊ :ใจเย็นๆ ฉันขอโทษ//หัวเราะ// จัม๊ :นี ้ เมือ่ ไหรจ่ะใจออ่นอะ่พลอย:ไม่รู ้//หัน หน้าหนี// (เเต่ภายในใจของพลอยใจออ่นตั ้งนานเเลว้แแต่ก ็ไม่กลา้บอก) //หน้า เเดง// เหม่อลอย จัม๊ :เป็ นแฟนกนัมัย้ !!//ตะโกน…พลอย:ห ้ะ ไรวะเป็ นๆๆ//หน้าตกใจ//..เเล ้วได ้ ครุ ่นคิดทวนใหม่ ..เฮ ้ย!!เลน่งี ้ เลยเหรอนาย(ในใจพลอยก็ดีใจมากเเละสมหวังในความ รกัครั ้งนี ้ ) จัม๊ ://ยิม้ //เย ้มีความสุขจังโว ้ยย!!//หัวเราะ// สาไลต่จีัม๊ไม่ยั ้ง.. จัม๊ :โอ ้ยๆตาม ให ้ทันดิ//วิ ่งหนี//…พลอย://วิ ่งตาม//..มานี ้ เลยนะ!!ไอ ้บ ้า//หน้า

คทู่ ี ่6 อ ้อย$ไบร ์ท 11:00น. ทั ้งสองกบัเดนิจบักนัเเลว้เดนิไปมาเพราะทั ้งคไู่ม่รจูัะ ไปซุ ้มกิจกรรมทีไหนดี?? ไบรทไ์ ดถ้ามออ้ยวา่เธอชอบวาดรปูใชม่ ัยเราไปซุ ้ม ้ วาดรูปกันเถอะ//ยิม้ // ออ้ยไดย้ิม้ ..อ ้อย:รู ้ใจฉันดีจังนะ อ ้อย:ฉันใส่ใจเธอไง// ยิม้ // ไบรท ์ได ้จูงมือไปซุ ้มศิลปะ ณห ้องศิลปะ อ ้อยได ้วาดรูปเเนวแฟนตาซี ส่วน ไบรท ์วาดเเนวการ ์ตูนอนิเมะ ออ้ยไดอึ ้งกบัไบรท ์ ที ่วาดรปูไดสวยพอกับ ้ เธอเลย อ ้อย:โห่ สวยอะ่นายชอบเเนวเเบบนี ี ้ ดว้ย ฉับชอบอะ ไบรท ์:ชอบฉัน เหรอ ….//ยิม้ // อ ้อย:บ ้า!! //หน้า เเดง//ไบรทไ์ ดพู้ดขึน้มาทนัวา่ฉับชอบเธอนะ เธอน่าร ักเธอเรียบร ้อยฉันอยู่ดูแลอยากอยู่กับเธอเธอดูอบอุ่น ไบรท ์ได ้เขียน ตรงวาดรูป //เป็ นเเฟนกันนะ// (อ ้อยก็ได ้เขียนตอบตกลง)ทั ้งคมู่องตากันอยู่ นาน สักพักวาดรูปกันต่อจนรูปเสร็จสมบูรณ์แบบตามตัวเองต ้องการ

คู่ที ่7-8 สา$เอก น ้า$เก ้า เวลา11:00น ณ โรงยิมบาส น ้าไดเ้ป็ นคนชวนมาทีน่ีส้าก ็ไม่ ค่อยชอบเลน่กฬีาเท่าไหรเ่ลยไดบ้อกเพือ่นสาววา่นีฉ้ ันไม่อยากเลน่ อ่ะฉันไปข ้าง นอกกับเอกนะ เอกก็ตอบตกลงทันทีอืม้ ได ้น ้าไดย้นิ สาพูดก ็ไม่ขดัใจอะไร น ้า:อ๋อ ได ้ตอนเทีย่งเจอกนันะ สาตแบตกลง ได ้สิไปก่อนนะ สากับเอก ได ้เดินออกจาก โรงยิม //เดิน// …~~ตดัภาพมาทีน่ ้ากบัเกา้ เก ้า:เธอชอบเลนบาสเหรอตัวเล็กแบบนี ้ จะลงห่วงเหรอหืม้ //ยิม้ // น ้าไดย้นิค านีถ้งึกบั สะดุง้โมโหเลยทเีดยวี ……น ้า:หนอย!! ดู พูดเป็ นคนอยู่ปะ? //หน้างอน// เก ้ากระซิบเบาๆถึงตัวเล็ก เวลาโมโหน่าร ักเหมือน เเมวเลยนะ//ยิม้ // น ้า:บ่นอะไรคนเดียว!! //หนา้นิ ่ง// เก ้า://หัวเราะ//เเข่งกันป่ ะล่ะ น ้า:ท ้าเหรอ!!ได ้…มาสิ//ก าหมัด// กอ่นจะเเขง่เกา้กบัน ้าไดเ้ลน่บาสกนเก ้าเเกล ้ง ั ด ้วยเอาบาสยกสูง.. สว่นน ้าก ็ เขย่งเอา …เเต่ว่าไปก็ก็ไม ้ถึงอยู่ดีจังหวะเก ้าได ้หอม หนา้ผากน ้าพอดีน ้า สตัน้ไปเลย10วิ พอได ้สติบ่นเป็ นเเร็ปเลย … เก ้า: //หน้า เเดง//….~~ น ้า:เดีย๋ว ถ ้าเเพ ้จะโดนท าโทษอะไร? //หน้างง// เก ้า:ไม่บอกค่อยบอก ตอนเเพ ้//ยิม้ // น ้า:มงึยิม้ไรคนเดยีว?? //หนา้นิ ่ง// หลังเเข่งกันเสร็จคนที ่ เเพค้อืน ้า ขิงเราเอง น ้า:ฉันเเพ ้เเล ้ว!!??//หนา้บึ ้ง// เกา้ก ็ พูดขึน้บทลงโทษก ็ คอื … น ้า??!! คือ.. น ้า:มึงพูดมาสิ! เเกต ้องมาเป็ นเเฟนเรา น ้า: //หน้า เเดง// ไม่… เก ้า:คนเเพ ้มสีทิธิป์ฎิ เสธด ้วยหรอ?? น ้า:โห่ ต่ยิกบัฉันมัย้ //ก าหมัด// อ้มื ~จริงๆกูก็ชอบมึงนะ บทลงโทษ อนันี ้ไม่ปฎเิสธจะ๊//ยิม้ // เกา้ไดย้นิเเบบนีด้ ใีจมากไดว้ิ ่งเขา้ไปอมุ้น ้า//อุ ้ม// ขอบใจที ่ ร ักกันนะ…น ้า:จ๊ะ …~~~

.~~ตดัภาพมาที ่ เอกกบั สา ทั ้งคู่ก ็ไดเ้ดนิไปมาทั ้วโรงรยีนเพราะพวกเขาไม่รจู้ะไปที ่ ไหนส่วนของโรงเรียน….เอกก ็ไดพู้ดถามออ้ยขึน้มาวา่นี ้ เธอ..ไม่เหนื ่อยเหรอ.??// หน้า สงสัย // อ ้อย:เหนื ่อยมาก//หน้าท ้อ// เอกไดพ้าไปซัม้กอจกรรมต่างๆออ้ยก็ไม่ไป ไดบ้อกกบัเอกว่ามนัน่ ่าเบื ่ ิ อมากคนก ็ เยอะฉัมไม่ชอบ.. เอกก็ได ้เอาผ ้ามาซบัเหงือ่ ใบหน้าของอ ้อย อ ้อย//หน้า เเดง// สกัพกัเอกก ็ไดพ้าออ้ยไปนั ่งใตต้น้ใมหินอ่อน ้ … อ ้อย:โห่ บรรยากาศดีอ่ะเหมาะกับการฟังเพลงเนอะ//ยิม้ // เอก:เเนวหมอล า.// หัวเราะ// อ ้อยหน้าเหวอเเล ้วหลุดข าหัวเราะ เอกก็ได ้จ ้องมองเพราะความร ักของอ ้อย นั ้นเอง อ ้อย://มือ ตบหน้า//..หน้าฉันเหมือเเม่มึงเหรอ?//หน้า สงสัย// เอก:รุน เเรงวะ ปล่าวแฟนในอนาคต..//หน้า เเดง// ออ้ยไดย้นิแบบนั ้นท าเป็ นฟังเพลง ~~~บลาๆๆ … เอกถามฟังเพลงไรอ่ะ อ ้อย(ในใจกูอยากจีบมึงอ่ะ จบีไงดีรใึหฟ้ ังเพลงนี ้ เเล ้วจีบไปเลย ไม่สิต ้องบอกชอบ!!คิด ไม่ออกโว ้ย) เหม่อ เลย อ๋อ เอิม่ ..จบีกอ่นผดิมัย้ //หน้าอ ้อน// เอก:ไม่ผิด หรอก //ยิม้ // อ ้อย:คือว่า//ทุบ โต๊ะ// กูชอบมึง ชอบมานานแล ้วชอบมาก ดว้ยมงึน่ารกัมงึเฟนรลีม่งึใสใ่จกู!! กูจะจบีมงึเเละขอมงึเป็ นแฟนวนันี ้ เลย!! //หอบ// เอกตกใจเล็กน้อย ก ็ไดต้อบไปว่ ่า หืม้ ได ้สิฉันก็ชอบเธอนะ ร ักเลยอ่ะ//ลูบหัว// ขอบคุณนะนี ้ เหละของขวญัวาเลนไทนข์องฉัน //ยิม้ // ทั ้งคู่ไดบ้อกความในใจกันมอง หนา้กนั สกัพกัก ็ไดเ้ดนิ ซือ้ของไปดว้ย พอถึง เวลพกัเทีย่ง 12:30น. พวกเขาก็ได ้กินข ้าวตามปกติท ากิจกกรรมโรงเรียนด ้วย จนถึง เลิกเรียน ……ทั ้งพวกฟ้าใสและตน้คนก ็ไดส้ารภาพรกักนัไปหมดเเลว้เวลายิ ่ง ผ่านไปบางครั ้งอาจจะมทีะเลาะกนับา้งเล ็ กนอ้ยเเต่พวกเขาก ็ เขา้ใจกนัมากขึน้รกักนั มากขึน้ …ตอนเเรกทั ้งคู่จะเขนิหน่อยสกัพกัก ็ปกตเิเลว้ …~~เวลาไปสองเดือนพวกเขา

ณ โรงเรียน เวลา 7:00น. (25 มีนาคม )... พวกของฟ้ าใสก็ได ้มาถึงโรงเรียน กอ่นเเลว ้ส่วนเพือ่นพวกของตน ้ จะมาสายหน่อย!! สักพักสาวๆก็ได ้เมา มอยกนัเรือ่งของหนุ่มของตวัเองใหฟ้ ัง บลาๆ~~ ผักกาด:เป็ นไงบ ้าง ร ักกัน ดมี ัย้จะ๊บอย:ร ักกัน ดีมาก//ยิม้ // สา:โห่ ดูมัน//หนา ้ นิ ่ง// ฟ้าใส:สมหวัง ก็ดี แล ้ว สาวก ็ไดค ุ้ยกนั สกัพกัพลอยก ็ไดถ ้ ามเพือ่นวา่ เออพวกมึงจบม.ปลาย เอล ้วอ่ะ อนาคตจะเป็ นอะไรกันหรอ? น ้า: นายก!!! //หัวเราะ// บอย://ก า หมัด//ควาย ในประเทศไม่พอมึงจะเป็ นควายตัวเมียอีกเหรอสมองกวง!..// หนา ้ นิ ่ง// พลอย:วา่เพือ่น!!! //หัวเราะ// นัท:ฉันจะวิศวะโปรแแกรม คอมพิวเตอร ์อ ้อย:ฉันต่อวิจิตรศิลป์ จ๊ะ ผักกาด:ฉันครูสอนภาษาอังกฤษ น ้า:ครูนาฎศิลป์พลอย:เชฟท าอาหาร สา: มัคคุเทศก ์จ๊ะ บอย:นิติศาสตร ์ ทนายความ พลอยก ็ไดย ้ิม้ เเลว ้ หนัไปถามฟ้ าใสเเลว ้ แกล่ะจะเรยีนสายอะไร เป็ นอะไร??// หน้า สงสัย// ฟ้ าใส:ฉันอยากเป็ นหมอจ๊ะ //ยิม้ // ทุกก็ยิม้ เเลว ้ พูดยิม้ซึ ่งกนัเเละกนัใหก ้ า ลงัใจกนั สักพักพวกฟ้ าใสก็ได ้ลงไปกนิที ่โรง อาหารของโรงเรียน …~~~ เพือ่นๆของตน ้ ~~~ ต ้น:ไงพวกมง ึ หลอ่กนัข ึ น้ เยอะเลยตั ้งเเตม่คีวามร ัก // หัวเราะ// ทอม:พูดมากมึงอ่ะ//หนา ้ นิ ่ง// เก ้า:กู เห็นด ้วย//เดินหนี// ชิง: เฮ ้ย!!! จะจบม.ปลายเเล ้วคิดถึงพวกมึงเเย่ …ทุกครสหีนา ้ เปลีย่นทั ้งทีพาย: พูดบ ้าไรวะ//หน้าเศร ้า// ทุกคนหน้าเศร ้าอย่างเห็นได ้ช ัด… ต ้นก็ได ้พูด ปลอบใจอฃเพือ่นๆเอาน่ ่าๆๆจะจบม.ปลายกูขอถามพวกมึงหน่อย จะต่อ เรียนอะไรกัน อนาคตอยาก เป็ นไร?? ทุกคนก ็ ยิม้ เเลว ้ ทยอยกนัตอบทละี คนๆ พาย:กูต่อนิติศาสตร ์นัก ทนาย ชิง:ทันตแพทย ์ เก ้า:ต ารวจ เอก: ทหารบก ไบรท ์:ของ กูต ้องเตรียใ ศิลปะศาสตร ์คณะวิจิตรศิลป์จัม๊ :คณะ บริหารธุรกิจ ทอม:นักวิจัย ตน ้ ก ็ไดช้ ืน่ชม แล ้วบอกของตัวเองกบัเพือ่นวา่ ..

ร ้านกินอร ่อยกอนเพลินสตาร ์ชาบู เวลา 18:00 น คนท ี ม่าถง ึ กอนก็ ่ จะเป็ นพวกของตน ้ และเพ ื อ่นของฟ้ าใส มาสายเพราะช ่วยงานทาง บ ้านพ่อแม่นิดหน่อย เพ ื อ่นพวกเพ ื อ่นๆของตน ้ และฟ้ าใสก ็ได ้รอ ผกักาดเพ ื อ่นรกัของฟ้ าใสก ็ไดโ้ ทรหา ต ื ด๊ๆๆๆๆ บทสนทนาเริม่ข ึ น้ .. ผักกาด:แก ท าไรอยู่? ฟ้ าใส:โทษทีนะคือฉะนพ่อเเม่ท างานนะเเล ้ว ฉันไม่มีรถด ้วย ผักกาด:อ ้าว….งัน้ใหต ้ น ้ไปรบันะเครมัย้ ฟ้ าใส:จ๊ะ ๆๆ// ยิม้ // เม ื อ่ตน ้ไดย ้ นิ สาวๆคยุกนัตน ้ ก ็ไดร ้ บ ีไปรบัฟ้ าใส หน้าบ ้าน ฟ้ า ใส: พ่อกับแม่ได ้ถามว่าฟ้ าใสจะไปไหนฟ้ าใสก็ได ้บอกพ่อกับแม่ว่า หนูจะไปกนิ ชาบกูบัเพ ื อ่นๆคะ่พ่อกบัแม่ฟ้ าใสก ็ไม่วา่อะไรแต่ก็ได ้ บอกลูกตัวเองว่าอย่ากลับดึกนะลูก//ลูบหัว// จากนั ้นฟ้ าใสกับตนก็ ไปยังร ้านหมูกระทะทันทีบอย:กูหิวเเล ้วนะ!!! พาย:เธอ ใจเย็นน่ะ// เล่นเเก ้ม// หลังบอยบ่นเสร็จฟ้ าใสกับต ้นก็ได ้มาพอดีหลังจากนั ้น ทุกคนก็ได ้กินชาบูพูดคุยอยากสนุกสนานมิตรภาพและความร ัก ตอ ้ งมเ ี พิม่ข ึ น้ เร ื อ่ยๆพวกเขาไดค ้ ยุเร ื อ่งในวยัมธัยมพวกเขาได ้คุย เร ื อ่งตา่งๆไดค ้ ยุเร ื อ่งท ี ่ไดเ ้ จอกนัครั ้งแรกและก ็ รกักนัครั ้งแรก …เวลา 20:30น. เวลาน ี ท้ ุกคนก ็ไดแ ้ ยกยา ้ ยกลบับา ้ นตามปกติเหลือเพียงแต่ ต ้นกับฟ้ าใส ต ้น:เธอ เวลาเร็วเนอะจะจบเเล ้วอ่ะ ฟ้ าใส:เอาน่าเรา ตั ้งใจเรย ี นเราจะผ่านมนัไปดว ้ ยกนั //ยิม้ // ต ้นโอบกอดฟ้ าใสเเล ้วพูด ว่าขอบคุณนะ ฉันร ักเธอ เราจะผ่านอะไรไปด ้วยกันเเละเราจะมี อนาคตร ่ววมกันนะ …เวลาผ่านไปไม่ก ี ่ เดอ ื นก ็ ถง ึ วนัจบม. 6 วันปัจฉิม นิเทศของมัธยมม.ต ้นและม.ปลาย

วัน ปัจฉิม 1เมษายน … ดูในความทรงจ าตลอดไป พวกต ้นเเละพวก ฟ้ าใสก็ได ้อยู่ด ้วยกัน พวกเขามองหน้ากันและท าหน้าเศร ้าพวก เขาก ็ไดค ุ้ยกนัและเล่าประสบการณใ์ หม่ๆบอสก ็ไดพ ู้ดข ึนมาว่า้ … บอย: ฉันคงคิดถึงพวกแกแน่เลย เศรา ้ฟ้ าใสก ็ เลยพูดข ึ น้มาว่าแก อย่าร ้องเลยถึงพวกเราจะเรียนจบพวกเราก็ไม่ลืมกันใช ่ไหมทุกคน ก ็ ต่างพยกัหนา ้ แต่ณตอนนั ้นทุกคนก ็ เศรา ้ กนัมากเพราะทุกคน ตอ ้ งแยกยา ้ ยกนัไปเตบิโตแต่ความลบัในมติรภาพนั ้นก ็ไม่จาง หายไปไหน.~~ ฟ้ าใสก ็ไดบ ้ อกเพ ื อ่นๆวา่มาพวกเรามาถ่ายรปูกลุ่ม กัน //แชะ 1 ภาพ// ผักกาด: ป๊ ามง ึ แขนสัน้ว่ะใหพ ้ วกผูช้ ายถอ ื ไหม??.พลอย: ไม่ตอ ้ งพวกผูช้ ายนั ้นหรอมนัไม่สวยเวย ้ นัท: ใครมี ไม ้ถือกล ้องบ ้างวะ น ้า: สาอ ้อยมึงมีป่ ะ สาขาอ ้อยก็ได ้บอกว่ามี เพ ื อ่นๆทุกคนท าหนา ้ เซง ็ เพราะว่าท าไมไม่บอกตั ้งแต่แรก!!! ก็ ผูช้ ายก ็ เอาแต่ยิม้แต่ก ็ไม่ไดพ ู้ดอะไรเพราะว่าไม่อยากขัดใจสาวๆ ฟ้ าใส:เอาละ น้า ปร ับทุกคนถ่ายรูปเสร็จทุกคนก็ท ากิจกรรมและ ทุกคนก็ได ้พูดคุยกัน แต่ก็แอบมีร ้องไห ้ได ้เศร ้ากันบ ้าง แต่พวกเขา ก็ได ้สัญญากันว่าพวกเขาจะไม่ลืมกันได ้ความร ักของพวกเขานั ้น เขาก็ได ้สัญญากันว่าอนาคตเขาจะมีอะไรด ้วยกัเขาก็ได ้สัญญา กนัว่าพวกเขาจะไม่ลม ื กนัไดค ้ วามรกัของพวกเขานั ้นเขาก ็ได ้ สัญญากันว่าอนาคต จะไปด ้วยกันจะข ้ามก ้าวไปด ้วยกัน… จะร ัก และจะห่วงใยกันตลอดไป!!!.. พวกเขาจะคอยห่วงใยกันดูเเลกัน เข ้าใจกันเเละกันเเละสร ้างอนาคตไปด ้วยกัน

……หลังจบ มัธยมปลาย หลังจากจบมัธยมศึกษาพวกเขาก็ได ้เรียน มหาวทิยาลยัทีต่วัเองสมหวงัและไดท้ าอาชพีทีต่วัเองไดช้อบและตอ้งการพวก เขาไดเ้รยีนจบพวกเขาก ็ไดท้ าตามค าสญัญาที ่ว่ากนัไวพ้วกเขามคีวามรกัที ่ สวยงามและได ้แต่งงานก ันในอนาคต พวกเขามีความสุขมาก พวกเพือ่นๆของ ต ้นและฟ้ าใสก็ได ้แต่งงานก ันครบหมดแล ้วแต่ยังเหลือฟ้ าใสก ับต ้น พวกเขา กา ลงัเก ็ บตงัคไ์ ม่กี ่ เดอืนพวกเขาก ็ เก ็ บตงัคไ์ ดพ้วกเขาก ็ไดเ้ชญิ บัตรงานแต่ง ใหก้บัเพือ่นๆของเขา …งานแต่งงาน ฟ้ าใสก ับต ้น เพือ่นฝั ่งเจา้สาวกจะมี ็ พลอย ผกักาดน ้านัทบอย อ ้อยสา เพือ่นฝั ่งเจา้บ่าวจะมีทอมไบรท ์ จัม๊ชงเอกพายเก ้า ิ เพลงเสยีงในงานก ็ บรรขึน้ ~ พวกเพือ่นๆของฟ้าใสก ็ไดพู้ดคุยถามเรือ่งราว เกีย่วกบัชวีติหนา้ทีก่ารงานพวกเขาก ็ไดคุ้ยกนัอย่างมคีวามสุขเพราะพวกเขา คดิถงึกนัมากไม่ไดเ้จอกนัมาหลายปีพวกเพือ่นๆของตน้ก ็ไดคุ้ยกนั อย่างสนิท อย่างเชน่เคยมทีะเลาะกนับา้งตามประสาเพือ่นเกา่งาน งานเเต่งวิวาห ์ได ้เริม่ขึน้ บอย:ฉันดีใจมันนะมันมีความรีกดีก ับเขาสักที//ยิม้ // ผักกาด:นั ้นนะสิดูมี ความสุขมากเลย พลอย: คนเรารกักนัจรงิมาถงึจดุนีฉ้ ันนับถอืจรงิๆ น ้า:พวกเรา ก็มีความร ักดีเหมือนก ับยัยฟ้ าใสนะ//ยิม้ // นัท:ใช ่ๆ //ยิม้ // สา:ฟ้ าใสดูสวยมาก เลยอ่ะฉันชอบ//ยิม้ // อ ้อย:ดีใจก ับเเด ้วยนะฟเาใส//ยิม้ / พวกหนุ่มๆก็ไม่ว่าอะไรได ้ แต่มองสาวๆแลว้ก ็ ยิม้ตดัภาพประทปี ฟ้าใส่กบัตน้ก ็ไดม้องดเูพือ่นๆของตัวเอง คุยก ันอย่างสนุกสนานพวกเขาก็มีความสุขแล ้ว ต ้น://หันมองมา// ฉันมีความสุข มากนะ ที ่ เรามาถงึจดุนีฉ้ ันขอบคณุเธอจรงิๆที ่ เราอุตส่าหต ์ั ้งเรยนและี ผ่านอะไร มาด ้วยก ันมากมาย รกักนัจนถงึทุกวนันี ้ฟ้ าใส://ยิม้ // ฉันก็ดีใจเหมือนก ันขอบใจ มากนะที ่ไม่นอกใจกนัยงัซือ่สตัยก ์ นั เป็ นห่วงฉันตลอดถึงเราจะเรียนคุณละคณะ แต่เราก ็ ผ่านดว้ยกนัขนาดนีข้อบใจนะฉันรกัเธอทีส่ดุเลย//กอด// ….//จูบ//

จบบริบูรณ์… เรือ่งนีม้ขีอ้คดิไวว้า่การที ่ เราจะรกัใครสักคนนึงหรือ การที ่ เราจะรอใครสกัคนนึงเราตอ้งใชค้วามอดทนและความซือ่สัตย ์ ความพยายามต่อคนที ่ เรารกัไม่นอกใจเขามติรภาพของเพือ่นและ คนที ่ เรารกั สา คญัและการศกึษาการตั ้งใจการที ่ เราคาดหวงอะไรไว ้ ั ถา้เราท าอยา่งจรงิจงัและมุ่งมั ่นมนัก ็ จะสา เรจ ็ ทั ้งการงานและความ ร ักทุกๆด ้าน เชือ่มั ่นเเละเชือ่ ใจถงึจะไกลกนัเเต่ถา้อดทนเเละรกัมั ่นก ็ อยู่รอดเเละร ักกันอย่างมีควาใสุข