Presentation1

สำหรับผู้เขียนแล้ว พลังบวกน้ันเป็นพลังที่สำมำรถทำให้เกิด
ควำมสุขให้แก่ตัวเองหรือผู้อ่ืน และเป็นพลังท่ีสำมำรถสร้ำงแรง
บันดำลใจให้แก่ผู้คนที่กำลังสิ้นหวังให้กลับมำมีชีวิตชีวำอีกคร้ังหนึ่ง
เพรำะฉนั้นแล้ว ทำงผู้เขียนจึงได้เขียนหนังสือเล่มนี้ออกมำ เพื่อ
สร้ำงรอยย้ิมและแรงบันดำลใจให้แก่ผู้ที่อ่ำน ถึงแม้ว่ำหนังสือเล่มน้ี
อำจจะไม่ได้เป็นหนังสือท่ีให้กำลังใจได้ดีที่สุด แต่อย่ำงน้อยมันก็
อำจจะเป็นกำลังใจเล็กๆ ที่ผู้เขียนสำมำรถมอบให้กับผู้คนท่ีกำลัง
ทอ้ แทก้ ับกำรใชช้ วี ติ ให้กลบั มำใช้ชีวติ อยำ่ งมคี วำมสขุ อกี คร้งั หน่ึง

ผเู้ ขียน : ตัวแทนแห่งจันทรำ

พลังบวกเป็นพลังท่ีทำให้เกิดควำมสุขต่อตัวเองและคนอ่ืนไม่ว่ำ
จะมำด้วยวิธีใดก็ตำม แต่ถ้ำสำมำรถสร้ำงควำมสุขให้แก่ตัวเอง
หรือผู้อ่นื กถ็ ือว่ำเป็นพลังบวกทง้ั นัน้ ซ่ึงพลงั บวกนั้นสำมำรถเกดิ
ได้จำกหลำยๆ ส่ิง ยกตัวอย่ำงเช่น พลังบวกที่เกิดจำกกำรมอง
โลกในแงด่ ี พลังบวกทีเ่ กิดจำกกำรได้รบั หรอื กำรให้กำลงั ใจผ้อู ่ืน
หรอื พลงั บวกท่เี กิดจำกสง่ิ แวดล้อมทีด่ ี





สวัสดี ผมเองฮบั คนเขยี นเร่ืองนี้
วันนี้ก็จะมำเล่ำประสบกำรณ์ของตัวเองให้ผู้อ่ำนได้ฟังกัน ว่ำผมมี
วิธีกำรใช้ชีวิตอย่ำงไร จัดกำรกับตัวเองอย่ำงไรเวลำเครียด มีวิธีกำร
สร้ำงกำลังใจให้ตัวเองอย่ำงไร เผื่อมันอำจจะช่วยให้กำลังใจคนที่
กำลังท้อแท้กับชีวิตอยู่ ถึงจะนิดหน่ึงก็ยังดีนะหรือแกล้งทำเข้ำใจก็
ไดน้ ะ ไมว่ ่ำกัน555
ง้นั ถ้ำพร้อมแล้วเรำกม็ ำเรมิ่ กันเลยดีกว่ำ
จริงๆ แล้ว ผมก็ไม่ใช่คนที่มีควำมสำมำรถพิเศษอะไรหรอก ออกจะ
เป็นคนธรรมดำท่ีใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วๆ ไปเน่ียแหละ กิน นอน
ทำงำน กนิ นอน เปน็ กิจวตั รประจำวนั เผลอๆ อำจจะเป็นคนท่ีดูจืด
จำงไปเลยด้วยซำ้

2

แต่ว่ำผมก็เป็นอีกคนหน่ึงที่ชอบกำรออกไปทำกิจกรรมข้ำงนอก
มำกๆ โดยเฉพำะตอนเรียนอยู่มัธยมต้น ไม่ว่ำจะเป็นกิจกรรมอะไร
หรือเพ่ือนชวนทำอะไรเรำก็ไปเสมอไม่เคยพลำด จะเรียกว่ำเป็นคน
ทป่ี ฏิเสธใครไมเ่ ป็นกไ็ ด้ แต่สำหรบั คนที่เป็น Introvert ก็คงไมถ่ ูกใจ
สิ่งเหล่ำน้ีแน่ๆ ผมก็เลยอยำกแนะนำว่ำ ถ้ำทำแล้วไม่สนุกก็อย่ำทำ
ต่อจะดีกว่ำ อย่ำไปฝืนทำในสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบเลย ย่ิงทำแบบนี้ย่ิง
ทำให้ไม่มีควำมสุขมำกกว่ำเดิมอีก แต่สำหรับตัวผมเองนั้น กำรได้
ลองทำอะไรหลำยๆ อย่ำง มันทำให้เรำรู้สึกสนุกไปกับมัน ถึงแม้จะ
มีผิดมีพลำดกันบ้ำง แต่มันก็เป็นส่ิงที่ผมทำแล้วรู้สึกดี เป็นส่ิงท่ีทำ
แล้วตัวเองมีควำมสุข และมันยังทำให้ผมได้พบเจอกับผู้คนท่ี
หลำกหลำยมำกข้นึ มนั กเ็ ลยทำใหผ้ มรสู้ กึ ว่ำ “สิง่ นเ้ี หล่ำแหละคือส่ิง
ท่ที ำใหช้ ีวิตของเรำมสี สี ันข้ึนมำบ้ำง

แตพ่ อโตขนึ้ ความรบั ผิดชอบท่ีมีก็ย่ิงตอ้ งเพิ่มขึน้ มีหลายสง่ิ ท่ีตอ้ ง
ทามากขนึ้ ถึงแมว้ า่ ตวั เองจะไม่อยากทาก็ตาม เวลาในการทาส่ิง
ท่ีชอบก็ค่อยๆ เร่ิมลดลงไปเร่ือยๆ จนบางทีตัวเองก็รู้สึกเครียด
และรูส้ ึกทอ้ แทก้ ับการใชช้ ีวิตเป็นอย่างมาก แต่ดว้ ยหนา้ ท่ีและ
ความคาดหวงั ของคนในครอบครวั มนั จึงเป็นส่ิงท่ีทาให้ผมยงั คง
ตอ้ งใชช้ ีวิตตอ่ ไป ถงึ แมว้ า่ ชีวติ มนั จะห่วยแตกขนาดไหนก็ตาม แต่
สาหรับคนอ่ืนๆ แล้ว เขาก็อาจจะมีเง่ือนไขในการใช้ชีวิตท่ี
แตกตา่ งออกไปจากตวั เองก็ได้ ดงั นนั้ ไม่วา่ ทกุ คนจะมีเง่ือนไขใน
การใชช้ ีวิตอย่างไร แต่เราก็ไม่ควรปล่อยใหส้ ่ิงเหลา่ นี้ครอบงาตวั
เรามากจนเกินไป เราควรออกไปหากิจกรรมอ่ืนๆ ทาบา้ ง เพ่ือ
พกั ผอ่ นรา่ งกายและจติ ใจของตวั เองใหก้ ลบั มาสดใสอกี ครงั้

3

ทุกๆ คนนั้นล้วนมีวิธีกำรผ่อนคลำยจำกควำมเครียดที่แตกต่ำงกัน
เช่น บำงคนอำจจะชอบออกไปเที่ยวกับครอบครัวหรือเพื่อนๆ บำง
คนอำจจะชอบนอนอยู่ๆ เฉยในบ้ำน หรือบำงคนก็ออกไปหำ
กิจกรรมอ่ืนๆ นอกเหนือจำกงำนของตัวเอง สำหรับตัวผมเองก็มีวิธี
ผ่อนคลำยจำกควำมเครียดท่ีคล้ำยๆ กับสิ่งท่ีผมเพ่ิงยกตัวอย่ำงไป
ซึ่งก็คือกำรเล่นดนตรี กำรเล่นดนตรีมันทำให้ผมรู้สึกเหมือนว่ำผ่อน
คลำยจำกทุกส่ิงทกุ อย่ำงบนโลก เพรำะว่ำมันทำให้ตัวเรำโฟกัสเพียง
แค่เสียงของดนตรีอยำ่ งเดยี วและทำให้ควำมคิดของเรำไม่ฟุ้งซ่ำนไป
ที่อื่น แต่ก็อย่ำงท่ีผมบอกไปนั่นแหละว่ำทุกคนน้ันต่ำงก็มีวิธีกำร
จัดกำรควำมเครียดที่แตกต่ำงกัน ผมจะไม่บอกว่ำวิธีท่ีผมแนะนำไป
มันจะได้ผลดีหรือเปล่ำ แต่อย่ำงน้อยมันก็เป็นวิธีท่ีทำให้ผมทำแล้ว
มันรู้สึกผ่อนคลำยขึ้นจริงๆ ทุกคนอำจจะเอำไปลองทำดูก็ได้นะ แต่
ถ้ำไม่ชอบก็ไปหำกิจกรรมอื่นทำจะดกี วำ่ นะ555

4

ถ้ำจะถำมถึงวิธีกำรสร้ำงกำลังใจให้ตัวเองของผม โดยส่วนตัวแล้ว
เน่ียผมเป็นคนท่ีไม่ค่อยคิดมำกกับส่ิงต่ำงๆ อยู่แล้วก็เลยอำจจะไม่
ค่อยได้ให้กำลังใจตัวเองบ่อยขนำดนั้น ถ้ำจะให้แนะนำวิธีของผมก็
คงจะเปน็ กำรซื้อของทต่ี วั เองอยำกไดใ้ นขณะนน้ั กำรทำแบบน้ที ำให้
ผมมีกำลังใจในกำรทำส่ิงต่ำงๆ มำกขึ้น เพรำะว่ำเงินในกระเป๋ำมัน
ลดลงยังไงหล่ะ จะได้มีกำลังใจในกำรหำเงินมำกข้ึนมำแทนส่วนท่ี
หำยไปมำกขน้ึ

อ๊ะ! ไม่เกี่ยวๆ โทษทีนอกเรอ่ื งไปหน่อย555

วิธีกำรสร้ำงกำลังใจให้ตัวเองสำหรับตัวผมก็คือ กำรตั้งเป้ำหมำยให้
ตวั เอง อยำกทำอะไร แบบไหน ทำเมอ่ื ไหร่ ทำอย่ำงไร ทำแบบนมี้ ัน
ช่วยให้ผมมีพลังในกำรทำสงิ่ ต่ำงๆ มำกขึ้น เพรำะเป็นเหมือนกับกำร
ท้ำท้ำยตัวเรำเอง และเป็นกำรสร้ำงแรงฮึดให้กับตัวเองไปในตัวด้วย
ไม่จำเป็นต้องต้ังเป้ำหมำยให้มันใหญ่ก็ได้ แค่เป้ำหมำยเล็กๆ ก็
เพียงพอแล้ว และพอเรำทำเป้ำหมำยที่เรำต้ังไว้จนสำเร็จแล้วเน่ีย
มันจะทำให้เรำรู้สึกว่ำ “ตัวเรำเองก็ทำได้น่ีหว่ำ” และกำรทำแบบนี้
ไปเรอื่ ยๆ มันจะทำให้ตงั้ เป้ำหมำยในกำรใชช้ ีวิตไดม้ ำกข้นึ อีกด้วย

5

ถึงแม้ว่ำส่ิงท่ีผมเล่ำทั้งหมดนี้ อำจจะไม่ใช่คำแนะนำท่ีดีที่สุดสำหรับ
ทุกๆ คน แต่อย่ำงน้อยมันก็อำจจะช่วยให้ผู้อ่ำนได้เข้ำใจในส่ิงที่ผม
ต้องกำรจะสื่อ และอำจจะลองนำไปปรับใชใ้ นชีวิตประจำวนั ของแต่
ละคน จะสำเร็จหรือไม่สำเร็จน้ันสุดท้ำยมันก็ข้ึนกับตัวของตัวของ
พวกคณุ เอง สุดท้ำยนี้ ผมอยำกจะให้กำลังใจทกุ คนท่ีกำลังทอ้ แท้กบั
กำรใช้ชวี ิตอยู่ พวกคุณเก่งมำกๆ ท่ีสำมำรถใช้ชีวิตภำยในโลกท่ีแสน
โหดร้ำยนี้ได้ รักตัวเองเยอะๆ เพรำะว่ำไม่มีใครรักคุณเท่ำกับตัวคุณ
เองอีกแล้ว สู้ตอ่ ไปนะสำหรับคนท่กี ำลังท้อแท้อยู่ สกั วนั จะต้องดีขึ้น
อย่ำงแน่นอน ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ำมำอ่ำนครับ ขอบพระคุณจำก
ใจจรงิ ๆ

นำมปำกกำ : โบวเคนดะโบวเคน้

6



เมื่อ 4 ปีท่ีแล้วฉันได้รู้จักกับคนคนหนึ่งซ่ึงเป็นรุ่นพ่ีท่ีโรงเรียน เขำ
เป็นคนนิสัยดีมีควำมเป็นสุภำพบุรุษ และเขำก็เป็นนักกีฬำฟุตบอล
ประจำโรงเรียนอีกด้วย ในตอนน้ันฉันกำลังเรียนอยู่ช้ัน ม.5 และ
ตอนนัน้ กอ็ ยใู่ นชว่ งกีฬำสีพอดี ฉันได้เขำ้ ไปดกู ำรแขง่ ขับกีฬำฟุตบอล
ระหว่ำง คณะกรรมกำรนักเรียนปี 61 และปี 62 ซึ่งตัวรุ่นพี่เองอยู่
ในทมี ของปี 61 แตร่ ุ่นพบี่ อกวำ่ อีกไมก่ ี่วันเขำตอ้ งไปคัดเลอื กนักกฬี ำ
ฟุตบอลประจำจังหวัด จึงบอกกับเพื่อนร่วมทีมว่ำขอแค่นั่งดูในรอบ
น้ี แต่เพรำะควำมเก่งของรุ่นพี่เพื่อนร่วมทีมทุกคนเลยเข้ำมำขอร้อง
เพ่ือท่ีจะให้รุ่นพี่ลงแข่ง สุดทำ้ ยก็ทนแรงตื้อของเพ่ือนๆ ไม่ไหวทำให้
ต้องลงแข่งขันในที่สุด ระหว่ำงเกมก็เกิดเหตุกำรณ์ไม่คำดคิด
ในขณะที่รุ่นพ่ีได้ครองบอลก็มีคู่ต่อสู้เข้ำมำเบียดแย่งทำให้เกิดกำร
ชนกัน และเครำะห์ร้ำยเท้ำขวำของเขำน้ันได้ไปเตะกับพื้นหญ้ำ ทำ
ใหเ้ ทำ้ บดิ และมอี ำกำรเจบ็ ทหี่ ัวเข่ำอย่ำงมำก

8

ฉันเลยเขำ้ ไปปฐมพยำบำลเบือ้ งต้น จำกกำรสงั เกตพบว่ำเท้ำของรุ่น
พ่ีมีอำกำรบวมถึงหัวเข่ำ เห็นอำกำรไม่สู้ดี ฉันเลยเรียกรถพยำบำล
ในเวลำไมน่ ำนร่นุ พกี่ ไ็ ด้ขน้ึ รถโรงพยำบำลไป ซ่ึงตอนท่เี กดิ เหตุนน้ั รุน่
พ่ีบอกกบั ทกุ คนว่ำไม่ต้องเป็นหว่ งและคอยให้กำลงั ใจเพื่อนๆ คนอ่นื
เสมอ และบอกกับเพื่อนๆ ว่ำ ไม่เป็นไรเป็นเขำท่ีพลำดเองไม่มีใคร
เข้ำมำเตะเรำเรำไมเ่ ป็นไร หำหมอก็หำยแลว้ ทำให้เพ่ือนๆและคนท่ี
อยู่ในเหตุกำรณ์รู้สึกโล่งใจ แต่จริงๆแล้วผลตรวจที่ออกมำเป็นที่น่ำ
ตกใจอย่ำงมำก ปรำกฏว่ำ เส้นเอ็นบริเวณหัวเข่ำ ได้มีอำกำรฉีกทำ
ให้ต้องมีกำรผ่ำตัดและต้องใช้เวลำฟ้ืนตัวท่ีนำนมำกกว่ำจะหำย แต่
ตัวรุ่นพี่เองไม่เคยแสดงออกกำรเสียใจออกมำให้เห็นเลย เพรำะหัว
คนรอบข้ำงเป็นห่วง อีกทั้งยังถำมกลับมำว่ำ ผลฟุตบอลวันน้ันเป็น
ยังไงบ้ำง แถมยังพูดติดตลกว่ำ ถ้ำมีเรำเกมวันนั้นทีมของปี 61 คง
จะชนะขำดลอยไปแลว้

หลังจำกงำนกีฬำสีประจำโรงเรียนได้จบลง รุ่นพ่ีก็ได้มำโรงเรียน
พร้อมกับไม้ค้ำจนเวลำผ่ำนไป 2 เดือน ฉันได้มีโอกำสเข้ำไปถำม
อำกำรบำดเจ็บของรุ่นพ่ีและได้พูดคุยและพบว่ำจริงๆแล้วตัวรุ่นพี่
เสียใจอย่ำงมำกในกำรบำดเจ็บครั้งนี้แต่ไม่อยำกแสดงอำกำรเสียใจ
ให้ทุกคนเห็น เพรำะเหตุกำรณ์ในวันนั้นมีคนเกือบท้ังโรงเรียนมอง
เขำอยู่ เขำไมส่ ำมำรถแสดงอำกำรท่บี นั ทอนจิตใจออกมำได้เพ่ือท่ีจะ
รักษำควำมรู้สึกคนรอบข้ำง ณ ตอนนั้น ฉันเลยถำมว่ำเขำจัดกำร
ตัวเองยังไงทำไมถึงดูไม่รู้สึกเศร้ำใจกับเหตุกำรณ์ท่ีเกิดข้ึนกับตัวเอง
เลยอีกทั้งยังใช้ชีวิตได้ปกติอีกด้วย บำงวันยังเห็นรุ่นพ่ีเดินและวิ่งได้
แถมยังไปเลน่ ฟตุ บอลกบั เพ่อื นๆ อกี ดว้ ย

9

รุ่นพี่ก็บอกว่ำตัวเขำนั้นไม่ได้อยำกจะพูดให้ตัวเองดูดีหรอกนะ เขำรู้
ดวี ่ำทกุ คนมำเพ่ือชว่ ยเหลือเพรำะควำมหว่ งและอยำกให้กำลังใจ แต่
สิง่ ที่เขำต้องกำรมำกที่สดุ คือกำรชนะหัวใจตัวเอง เรำตอ้ งไม่ยอมแพ้
ต่อปัญหำที่เกิดข้ึนไม่ว่ำมันจะร้ำยแรงหรือส่งผลต่อสภำพร่ำงกำย
และจิตใจแค่ไหน ถ้ำเรำจมอยู่กับมันยังไงเรำก็ไม่หำยและจะอยู่กับ
ควำมเจ็บปวดเหล่ำนั้นไปตลอด แต่ถ้ำเรำก้ำวเดินต่อไปได้พร้อมกับ
ไม่คิดติดใจว่ำถ้ำวันน้ันพ่ีไม่ลงเล่นพี่ก็คงไม่เป็นแบบนี้และพี่อำจจะ
ได้ไปคัดตัวนักกีฬำฟุตบอลและอำจจะสำมำรถเข้ำไปเป็นตัวแทน
ของจังหวัดได้ ถ้ำวันน้ันพี่คิดอย่ำงน้ีผลเสียทั้งหมดมันก็จะส่งผลต่อ
ตัวพี่เอง และพ่ีอำจจะตัดพ้อจนทำให้เพื่อนๆ ของพี่รู้สึกแย่ตำมกัน
ไป และคนที่มีผลมำกที่สุดก็คือคนรอบตัวของพ่ีเอง ทุกคนคอยให้
กำลังใจและสนับสนุนพ่ีอยู่เสมอ ไม่ว่ำพ่ีจะบำดเจ็บเดินไม่ได้
ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ คนรอบตัวทุกคนก็ไม่เคยปล่อยให้ตัวพ่ีเอง
ลำบำกเลย โดยเฉพำะเพ่ือนๆ ของพ่ีพวกเขำดูแลพ่ีดีมำก กำร
บำดเจ็บคร้ังน้ีมันได้สอนพี่ในหลำยๆ อย่ำง ทั้งเร่ืองของน้ำใจ ควำม
เป็นห่วงของทุกคนรอบตัว ซ่ึงท่ีสำคัญที่สุดเลยคือทุกกำลังใจที่ส่ง
มอบให้พ่ี ไม่ว่ำจะเป็นคำพูดหรือกำรแสดงออก ทุกอย่ำงทำให้พี่ลืม
อำกำรบำดเจ็บไปหมด และได้รู้ว่ำสิ่งท่ีสำคัญท่ีสุดมันไม่ใช่ควำมฝัน
หรือควำมสำเร็จ แต่มันคือตัวเรำและคนรอบข้ำง เพรำะแบบน้ันพี่
เลยไม่จำเป็นต้องแสดงอำกำรน้อยใจหรือตัดพ้อให้คนอ่ืนได้รับรู้
เพรำะมันไมส่ ำคัญอะไรเลยกับสง่ิ ท่ที ุกคนได้กระทำตอ่ ตวั พเ่ี อง

10

และในท่ีสุดก็ผ่ำนมำได้โดยท่ีไม่เคยคิดเสียใจกับเหตุกำรณ์ท่ีเกิดขึ้น
หลังจำกท่ีได้ฟังคำพูดและท่ำทำงของรุ่นพี่ รุ่นพี่ไม่ได้แสดงออกกำร
เจ็บปวดหรือเศร้ำใจให้เห็น มีแต่สีหน้ำยิ้มแย้มตลอดกำรสนทนำใน
ครั้งนี้ มนั ทำให้ตัวฉันเข้ำใจวำ่ ไม่มีสง่ิ ใดในโลกนี้ทจ่ี ะสำคัญเท่ำ คนท่ี
รักเรำอีกแล้ว ไม่ว่ำจะเป็นครอบครัว เพื่อนฝูง รวมถึงตัวเรำเองที่
เปน็ คนทรี่ กั ตัวเรำมำกท่สี ุด

นำมปำกกำ : เดก็ หญงิ นริ นำม

11



เด็กชำยและกลุ่มเพื่อนพูดคุยกันจนกระท่ังเสียงออดดัง เขำจึงต้อง
รีบไปยงั หอ้ งสอบกอ่ นเพอื่ ไมใ่ ห้เสียเวลำในกำรทำแบบทดสอบ
“โชคดีนะเพอ่ื น เธอทำไดแ้ นๆ่ ไฟท์ตง้ิ ”
เด็กชำยไม่ตอบกลับแต่เขำย้ิมให้กับเพ่ือนๆ ก่อนจะไปยังห้องสอบ
ระหวำ่ งทำงกม็ ีคนโทรศพั ท์มำหำเขำ
“ฮลั โหลครบั แม”่
“ไงลกู กำลังจะไปสอบใช่มยั้ ”
“ครับแม่กำลงั เดินไปห้องสอบ”
“สๆู้ นะลกู ทำให้ดีท่ีสดุ ไมต่ อ้ งกงั วลไปนะลกู เรำทำไดอ้ ยูแ่ ลว้ ”
“ขอบคุณครับแม”่
“พอ่ ก็เป็นกำลังใจใหน้ ะลูก สูๆ้ นะ เอำละ่ พ่อกบั แม่จะไม่กวนลกู แล้ว
ตัง้ สมำธิดๆี อยำ่ ตน่ื ตระหนกนะลูก”
“ครบั ผม”

13

เด็กชำยเขำสู่ห้องสอบแมจ้ ะไม่สำมำรถกำจดั ควำมกังวลต่ำงๆ ไปได้
หมดแต่ด้วยกำลังใจต่ำงๆ ทั้งจำกพ่อแม่และเพ่ือนจะสำมำรถช่วย
เขำไดห้ รอื ไม่
หลังจำกน้ันไม่นำนก็ถึงวันประกำศผลกำรคัดเลือกตัวแทนผ่ำนทำง
เว็บไซต์
“จะติดตัวแทนมย้ั นะ อย่ำงน้อยก็ขอที่ 3 เถอะ”
“ใจเย็นๆ เพอื่ น ใจเย็นๆ ไม่ตอ้ งต่นื เตน้ น่ำเธอตดิ อยแู่ ลว้ ”
“มำแล้วผลออกแล้ว”

14

เดก็ ชำยและเพื่อนๆต่ำงจอ้ งไปทีห่ น้ำจออย่ำงไมก่ ระพริบตำ ขณะท่ี
ผลประกำศคอ่ ยๆ โหลดข้ึนเนอื่ งจำกมีคนใช้เวบ็ ไซต์มำกพรอ้ มกัน
“เรำตดิ ตวั แทน แถมยงั ...”
“เห้ยที่ 1 ของโรงเรยี นด้วย บอกแล้วไงว่ำเธอทำได้”
“ไม่คดิ เลยว่ำจะถงึ ขนำดนี้ นึกว่ำคงตดิ แบบเฉียดฉวิ เอง”
“อย่ำงน้ีตอ้ งฉลองสเิ พื่อน”
“ไดเ้ ลย”

นำมปำกกำ : เดก็ ชำยนริ นำม

15



18