วิจัยในชั้นเรียน1-65 การซ๋อมเเซมเสื้อผ้า

บันทกึ ข้อความ

เรียน ส่วนราชการ โรงเรยี นโนนสมบูรณว์ ทิ ยา อำเภอเสงิ สาง จังหวดั นครราชสีมา

ท่ี ศธ. ๐๔๓๐๖.๑๕/ วันท่ี ๑๖ พฤษภาคม ๒๕๖๕

เรื่อง รายงานการสง่ วิจยั ในช้นั เรยี น ภาคเรียนที่ ๑ ปกี ารศึกษา ๒๕๖๕

..............................................................................................................................................................................

เรยี น ผูอ้ ำนวยการโรงเรียนโนนสมบรู ณว์ ิทยา

ข้าพเจ้า นางสาวภชสร เพตาเสน ตำแหน่งครูชำนาญการ ได้รับมอบหมายให้จัดทำวิจัยในชั้นเรียน

ภาคเรียนที่ ๑ ปีการศึกษา ๒๕๖๕ ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑ เพื่อให้สอดคล้องกับกระบวนการ

จดั การเรยี นการสอนสำหรบั นักเรียน

บัดนี้ข้าพเจ้า นางสาวภชสร เพตาเสน ได้ดำเนินเสร็จสิ้นแล้ว จึงขอรายงานการจัดทำวิจัยในชั้นเรียน

ภาคเรยี นที่ ๑ ปีการศกึ ษา ๒๕๖๕ และใช้เป็นข้อมลู ในการปรับปรุงและพัฒนาการเรยี นการสอนตอ่ ไป

จึงเรียนมาเพือ่ โปรดทราบ

(ลงชอ่ื )

(นางสาวภชสร เพตาเสน)

ความเห็นหวั หนา้ กลุ่มสาระ ตำแหน่ง ครู วทิ ยฐานะชำนาญการ

..................................................................... ความเห็นหวั หน้าฝา่ ยบริหารงานวิชาการ

..................................................................... .....................................................................

.....................................................................

(ลงช่ือ) (ลงช่อื )
(นายวิฐวัฒ ตรีชะลา) (นายไพโรจน์ ไวส้ศู ึก)

หัวหน้ากลุ่มสาระการเรยี นร้กู ารงานอาชีพ หัวหน้าฝา่ ยบรหิ ารงานวิชาการ

ความเห็นรองผู้อำนวยการโรงเรยี นฝา่ ยบริหารงานวิชาการ

..............................................................................................................................................................................

(ลงชื่อ)
(นางสาวรตั นาภรณ์ ชินศร)ี

รองผ้อู ำนวยการโรงเรยี นโนนสมบูรณ์วทิ ยาฝา่ ยบรหิ ารงานวิชาการ
ความเหน็ ผู้อำนวยการโรงเรียน
..............................................................................................................................................................................

ว่าที่ ร.ต.

(วรี ชน เทนอิสสระ)
ผู้อำนวยการโรงเรียนโนนสมบูรณว์ ทิ ยา

รายงานวจิ ยั ในชัน้ เรียน

เรื่อง การพฒั นาทกั ษะการเยบ็ ผา้ ด้วยมือ แบบการด้นถอยหลงั ด้วยชดุ ฝึกทกั ษะ ชน้ั มัธยมศกึ ษาปีท่ี 1

นางสาวภชสร เพตาเสน
ตำแหนง่ ครู วทิ ยฐานะ ครูชำนาญการ

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

โรงเรยี นโนนสมบรู ณว์ ทิ ยา อำเภอเสงิ สาง จังหวัดนครราชสมี า
สำนกั งานเขตพน้ื ทกี่ ารศกึ ษามธั ยมศึกษาเขต 31
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขนั้ พน้ื ฐาน
กระทรวงศึกษาธิการ

บทท่ี 1 ทม่ี าและความสำคัญ

ความเป็นมาและความสำคัญของปัญหา เนื่องจากนักเรียนไม่เข้าใจการดูแลเสื้อผ้าและเครื่องแต่งกาย
ขาดทักษะการปฏิบัติงาน และไม่ สามารถสร้างช้ินงานจากการเย็บผ้าพื้นฐานได้ ซ่ึงการฝึกการตัดเย็บ เสื้อผ้า
การดูแลเสื้อผ้า การซ่อมแซม เสื้อผ้าเป็นเนื้อหาสาระที่นักเรียนจะต้องฝึกปฏิบัติงานให้เป็น เพราะเป็นสิ่งที่
นักเรียนจะต้องทำในชีวิตประจำวันของนักเรียนเอง เพ่ือเป็นการประหยัดค่าใช้จ่ายช่วยเหลือผู้ปกครองและ
เป็นการปลูกฝังให้ นักเรียนเป็นผู้พอเพียง ฝึกทักษะการปฏิบัติงานและการแก้ปัญหาของนักเรียนในการลงมือ
สร้างชนิ้ งาน นักเรยี นสามารถนำช้ินงานที่ประดษิ ฐข์ นึ้ ไปประยกุ ต์ใชใ้ นชวี ิตประจำวันได้
2. วัตถุประสงค์ของการวิจัย เพื่อให้ นักเรียนมีความรู้ความเข้าใจ เรื่อง การซ่อมแซมเสื้อผ้าด้วยมือ
แบบดน้ ถอยหลงั สามารถใช้ชดุ ฝกึ ทักษะฝกึ เยบ็ เบอ้ื งตน้ จนเกดิ ความขำนาญ ประณตี สวยงามได้
3. ความสำคัญของการวจิ ัย
3.1 นักเรียนเป็นผู้มีความรู้และเข้าใจ สามารถตอบคำถามก่อนเรียนและหลังเรียนได้ เรื่อง การซ่อมแซม
เสอ้ื ผ้าแบบด้นถอยหลังได้
3.2 นักเรียนสามารถลงมือปฏิบัติการเย็บผ้าด้วยมือ แบบด้นถอยหลังได้ และยังสอนเพื่อนในห้องเย็บผ้า
ตามลำดับข้นั ตอนได้ถกู ต้อง
4. ขอบเขตของการวิจยั
4.1 นักเรียนในรายวิชาการงานอาชีพ1 (ง 21101)
4.2 นักเรยี นระดับชน้ั มัธยมศึกษาปีท่ี 1/3 จำนวน 28 คน
5. ระยะเวลาในการทำการวจิ ยั
ภาคเรียนท่ี 1 ปกี ารศกึ ษา 2562 ระหว่างวนั ท่ี 1 สิงหาคม 2565 ถงึ 30 กนั ยายน 2565
6. ตวั แปร

ตัวแปรต้น ชุดฝึกทักษะการเยบ็ ผ้าดว้ ยมอื แบบด้นถอยหลัง
ตัวแปรตาม ความก้าวหนา้ คร้ังท่ี 1 และความก้าวหน้าครั้งท่ี 2
7. ประโยชนท์ ่ีได้รบั จาการวิจัย
7.1 นกั เรียนไดฝ้ ึกทกั ษะการเย็บผา้ ดว้ ยมอื แบบด้นถอยหลัง
7.2 นักเรียนสามารถนำความรู้ที่ได้ประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันสำหรับการซ่อมแซมเสื้อผ้าเบื้องต้น
อยา่ งงา่ ยๆ โดยไมต่ อ้ งลงทนุ ซื้อจักรเย็บผ้า
7.2 สรา้ งแรงบนั ดาลใจกบั นกั เรยี นที่มีความสนใจ ถนัดในสายงานวิชาชีพในอนาคต

บทท่ี 2 เอกสารทเี่ ก่ียวขอ้ ง

ในการวจิ ยั ในครง้ั นี้ ผู้วจิ ัยไดศ้ ึกษาเอกสารและงานวจิ ัยท่ีเก่ียวขอ้ ง และไดน้ ำเสนอตามหัวข้อตอ่ ไปน้ี
1. เอกสารที่เกย่ี วขอ้ งกับหัวข้อตา่ งๆ

1.1 แนวคดิ และทฤษฎีเก่ียวกบั การลงมือทำ
1.2 ความหมายของการซอ่ มแซมเสอ้ื ผา้
1.3 ประโยชนข์ องการซอ่ มแซมเสอื้ ผา้
1.4 ความหมายของชดุ ฝกึ ทกั ษะ
1.5 ประโยชน์ของชุดฝึกทักษะ

แนวคดิ และทฤษฎีเกยี่ วกบั การลงมอื ทำ
พฒั นาการ 4 ดา้ น เสรมิ ไดด้ ว้ ยการลงมอื ทำ (Learning by Doing)

การลงมือทำ หมายถึง ผู้เรียนได้กระทำสิ่งต่างๆด้วยตนเอง ผ่านการปฏิบัติการจริงคือ ผู้เรียนได้ฝึก
ในสภาพสิ่งแวดล้อมจริง ได้ฝึกคิดและลงมือทำสิ่งต่างๆด้วยตนเอง ทั้งนี้ การสนับสนุนให้เด็กได้พัฒนา
คุณลักษณะที่พึงประสงค์ตามวัยและได้ผลตามความคาดหวังของสังคมนั้น การจัดประสบการณ์จะให้
ความสำคัญกับบทบาทการเรียนรู้ของเด็ก จึงได้มีการศึกษาแนว คิดที่จะนำไปสู่การปฏิบัติได้ การใช้แนวคิดที่
เน้นให้ผู้เรียนเป็นผู้ลงมือกระทำหรือการปฏิบัติในสภาพจริง จึงเป็นที่สนใจและนำมาใช้ ดังที่ประเทศไทยได้
กำหนดพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติพุทธศักราช 2542 เน้นให้มีแนวการจัดการศึกษาที่เน้นผู้เรียนเป็น
สำคญั ซงึ่ กลา่ วถึงการสง่ เสรมิ ใหผ้ เู้ รียนได้ปฏิบตั หิ รอื ลงมือกระทำ

การเรียนรู้โดยการลงมือทำ

การเรียนรู้โดยการลงมือทำเป็นแนวคิดหรือความเชือ่ ที่สนับสนุนให้คนเราปฏิบัติสิ่งต่างๆ ด้วยตนเองตามความ
สนใจ ตามความถนัดและศักยภาพ ด้วยการศึกษา ค้นคว้า ฝึกปฏิบัติ ฝึกทักษะจนถึงการเรียนรู้ด้วยตนเอง
เพราะเชื่อว่าหากคนเราได้กระทำจะทำให้เกิดความเชื่อมั่นเป็นแรงจูงใจให้เกิดการใฝ่รู้ ใฝ่เรียน ผู้เรียนจะ
สนกุ สนานทีจ่ ะสบื ค้นหาความร้ตู อ่ ไป มคี วามสุขท่จี ะเรยี น
การจัดการเรียนรู้โดยลงมือกระทำมลี กั ษณะสำคัญดังนี้

 มีจุดมุ่งหมาย มุ่งใหผ้ ู้เรียนนำประสบการณ์ที่ไดร้ ับจากการแก้ปญั หาไปใช้ในการตดั สนิ ใจ
 จดั การเรยี นท่ยี ดึ ผเู้ รียนเป็นสำคญั เนน้ ความถนัดและความสนใจ
 ครูมีลักษณะของการเป็นผู้รอบรู้และมีประสบการณ์ ยอมรับความแตกต่างของผ้เู รียน
 ผูเ้ รยี นเปน็ ศนู ยก์ ลางรบั ประสบการณจ์ ากการกระทำของตนเอง ผู้เรียนได้ทดลอง ทำปฏบิ ตั ิ สบื

เสาะหาข้อมูล จดั ระเบยี บข้อมลู หาขอ้ สรปุ และหาวิธกี ารกระบวนการด้วยตนเอง
 จดั หลักสูตรจะเนน้ ประสบการณข์ องผเู้ รียน เปน็ หลักสูตรกิจกรรม

การเรยี นรู้โดยการลงมอื ทำ มปี ระโยชนต์ อ่ เด็กดังน้ี

 เดก็ จะเรยี นรู้ท่จี ะเข้าใจตนเอง
 เดก็ จะได้เคล่อื นไหวรา่ งกาย เปน็ การพฒั นากล้ามเนือ้ ใหญ่ ไดแ้ ก่ ลำตวั แขน ขา และกลา้ มเนือ้ เลก็ ซึง่

ได้แก่ นิว้ มือ
 เดก็ จะได้ใช้ประสาทสมั ผสั ทำให้เกิดเป็นประสบการณ์
 เด็กได้รจู้ กั การสบื คน้ หาความร้เู พ่อื แก้ปญั หา
 เดก็ จะไดเ้ ข้าใจธรรมชาติ
 เด็กจะเกิดความคดิ สรา้ งสรรค์
 เดก็ ได้เรียนรสู้ ่งิ ต่างๆรอบตวั
 เดก็ ได้สร้างความสมั พนั ธ์กับผูอ้ น่ื
 เด็กจะได้พัฒนาวฒุ ิภาวะทางด้านอารมณ์ รวมทัง้ รับรลู้ กั ษณะอารมณแ์ ต่ละชนิด เชน่ ชอบกล่นิ หอม

แต่ไม่ชอบกล่ินเหมน็ ไมช่ อบเดินเท้าเปลา่ เหยียบกอ้ นหนิ ที่แขง็ หยาบ แตจ่ ะรูส้ ึกชอบเดนิ บนพรมที่
อ่อนนุ่นสบายฝ่าเท้า ไมช่ อบเสียงดนตรีทแ่ี ผดเสยี งดัง แต่ชอบเสยี งดนตรีบรรเลงเพลงเบาๆ เป็นต้น
 เด็กจะไดพ้ ัฒนาการทางดา้ นสติปัญญา ได้คดิ และเขา้ ใจความเปน็ เหตุผล

สถานศึกษาทจ่ี ดั การเรยี นรูโ้ ดยการลงมอื ทำ
โรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน

กระทรวงศกึ ษาธิการ (โรงเรยี นรฐั บาล) ทั่วประเทศ ดำเนินการสอนโดยใช้หลกั สูตรสถานศกึ ษาที่พัฒนามาจาก
หลักสูตรการศึกษาปฐมวัยพุทธศักราช 2546 เป็นหลักสูตรที่มีพัฒนาขึ้นอย่างสอดคล้องกับพระราชบัญญัติ
การศึกษาแห่งชาติ และหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน สำหรับการจัดการเรียนรู้สำหรับเด็กปฐมวัย ได้กำหนด
หน่วยการจัดประสบการณ์การเรียนรู้หรือหน่วยการเรียนรู้ เน้นการบูรณาการสาระการเรียนรู้ ผ่านการ
ผสมผสานเนื้อหาสาระภายในศาสตร์หรือสาขาวิชาหรือผสมผสานเนื้อหาระหว่างศาสตร์ เน้นกระ บวนการ
เรียนรมู้ ากกว่าผลผลติ เปิดโอกาสให้เดก็ ลงมอื ปฏบิ ัติ และพัฒนาการคดิ การตดั สินใจ การทำงานรว่ มกบั คนอ่ืน
สนับสนุนให้เด็กสร้างองค์ความรู้ด้วยตนเอง ลักษณะดังกล่าวสอดคล้องกับแนวคิดที่สนับสนุนการเรียนรู้ของ
ผู้เรียนโดยการลงมือปฏิบัติหรือการกระทำ และโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัดเหล่านี้เปิดการสอนระดับ
ประถมศึกษาปี่ที่ 1-6 การจัดกิจกรรมจะเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ กล่าวคือ ผู้เรียนมีโอกาสเรียนรู้จาก
ประสบการณ์จริง มีการปฏิบตั ิ มุ่งให้เด็กได้คิดเป็น ทำเป็น ด้วยกระบวนการสบื ค้น ฝึกทักษะการคิดตามความ
สนใจ มีครูเปน็ ผ้อู ำนวยความสะดวก มผี ูป้ กครองและชมุ ชนเป็นแหลง่ เรียนรู้ ซงึ่ สอดคลอ้ งกบั หมวด 4 แนวการ
จดั การศึกษา มาตรา 24 ของพระราชบัญญตั กิ ารศึกษาแหง่ ชาตเิ ป็นสำคัญ

การจัดการเรียนรู้โดยให้เด็กได้ลงมือกระทำนั้น สิ่งที่เป็นปัจจัยท่ีเอื้อต่อการเรียนรู้ที่บังเกิดผลได้ตาม
ความคาดหวังของหลัก สูตรการศึกษาปฐมวัยคือ เด็กเป็นผู้มีการพัฒนาคุณลักษณะที่พึงประสงค์ทั้งด้าน
ร่างกาย อารมณ์ สังคมและสติปัญญานั้น ครูจะต้องสนใจธรรมชาติการเรียนรู้ของเด็ก และลักษณะของ
กิจกรรมซึ่งควรสอดคล้องกัน และพร้อมท่ีจะส่งเสริมให้เด็กได้ลงมือกระทำ เช่น การเรียนรู้ของเด็กปฐมวัยจะ
เรียนรู้จากรูปธรรมไปสู่นามธรรม ดังนั้น ครูควรจัดกิจกรรมที่มีสื่อวัตถุให้เด็กได้ใช้ประสาทสัมผัสหลายๆส่วน
ได้เล่น ทดลอง บทบาทสมมติ เพลง เกม งานศลิ ปะ เป็นตน้

ความหมายของการซอ่ มแซมเสอื้ ผ้า

ซ่อมแซมเส้ือผา้ หมายถงึ การทำใหเ้ ส้ือผ้าที่ชำรดุ สามารถนำกลับมาใชใ้ หม่ได้อกี คร้ัง

วิธีการซอ่ มแซมเสอ้ื ผ้าประเภทตา่ งๆ

การเนา คือ การเย็บผา้ ดว้ ยมอื ซึ่งทำใหฝ้ นื ผา้ ตดิ กันชั่วคราว

การด้นถอยหลัง คือ การเย็บผ้า 2 ชิ้นให้ติดกัน โดยแทงเข็มขึ้นและย้อนไปแทงเข็มด้านหลังให้ฝีเข็มมีความ

ยาว 1/2 เซนติเมตร จากนั้นแทงเข็มลงแลว้ ดึงด้ายขึ้นดา้ นหน้าจะมีลกั ษณะฝีเข็มเหม่อนการเย็บด้วยจักร ส่วน

ดา้ นหลงั ดา้ ยเย็บซอ้ นกนั แน่น เหมาะสำหรบั การเยบ็ ผา้ ทั่วไปทตี่ อ้ งการความทนทาน

รปู ภาพการดน้ ถอยหลงั (ดา้ นหนา้ ) รปู ภาพการด้นถอยหลัง (ดา้ นหลงั )

เครอ่ื งมือซอ่ มแซมเส้อื ผา้ (การด้นถอยหลงั )

1. เข็มเยบ็ มอื ใชส้ ำหรับด้นผ้า มีหลายขนาดควรเลอื กให้เหมาะสมกับผ้า

2. เข็มหมุด ใชส้ ำหรับกลัดยดึ ผ้าให้ตดิ กนั เพอ่ื ป้องกนั ผ้าเคลอ่ื นเวลาเย็บ

3. ดา้ ย ใชส้ ำหรับเยบ็ ควรเลือกทใี่ ห้เหมาะสมกบั สผี ้านยิ มใช้เบอร์ 60

4. กรรไกร ใช้สำหรบั ตดั ผ้าหรือดา้ ย

5. ที่เลาะผา้ ใช้สำหรับเลาะเส้นดา้ ยหรอื เส้นเย็บที่ไมต่ ้องการทิ้ง

6. หมอนเขม็ ใชส้ ำหรับปักและเก็บเข็มชนดิ ต่างๆ

ความหมายของชุดฝกึ ทกั ษะ

ชุดฝึกทักษะ หมายถึง งานหรือกิจกรรมที่ครูสร้างขึ้นโดยมีรูปแบบกิจกรรมหลากหลาย มีจุดมุ่งหมาย

เพื่อฝึกให้นักเรียนมีความรู้ความเข้าใจบทเรียนได้ดียิ่งขึ้น และช่วยฝึกทักษะต่าง ๆ ให้ผู้เรียน เกิดการเรียนรู้

อย่างแท้จริงอาจใหน้ กเรียนทำชุดฝกึ ทักษะขณะเรียนหรือหลังจากจบบทเรยี นไปแล้วก็ได้

ถวัลย์ มาศจรสั และคณะ (2550 : 21) ได้กล่าวถงึ แบบฝกึ ทกั ษะท่ดี ีจะต้องมลี ักษณะ ดงั นี้

1. จุดประสงค์

1.1 จุดประสงค์ชดั เจน

1.2 สอดคล้องกับการพัฒนาทักษะตามสาระการเรียนรู้ และกระบวนการเรยี นรู้ ของกลุ่มสาระการเรยี นรู้

2. เนอ้ื หา

2.1 ถูกต้องตามหลกั วชิ าการ

2.2 ใช้ภาษาเหมาะสม

2.3 มีคำอธิบายและคำสงั่ ทชี่ ัดเจน ง่ายแกก่ ารปฏบิ ตั ิ

บทท่ี 3 วธิ กี ารดำเนินการวจิ ัย

ในการวิจยั ในครั้งนี้ ผวู้ ิจัยได้ศึกษาเอกสารและงานวจิ ยั ทเี่ ก่ียวขอ้ ง และไดน้ ำเสนอตามหัวขอ้ ต่อไปน้ี
1. ประชากร นกั เรียนโรงเรียนโนนสมบูรณ์วิทยา อำเภอเสิงสาง จงั หวัดนครราชสมี า ชน้ั มธั ยมศกึ ษาปีที่ 1
จำนวน 28 คน รายวชิ าการงานอาชพี 1 รหัสวชิ า ง21101
2. กลมุ่ ตัวอยา่ ง นักเรยี นระดบั ชนั้ มัธยมศกึ ษาปีท่ี 1 ในรายวิชาการงานอาชีพ1 รหัสวิชา ง21101
จำนวน 28 คน
3. เคร่อื งมอื ท่ใี ชใ้ นการรวบรวมข้อมลู

3.1 แบบสงั เกตพฤติกรรมการทำงานรายบุคคล
3.2 แบบประเมนิ ความก้าวหน้าของชิ้นงาน
4. การเก็บรวมรวมข้อมูล
4.1 ชิน้ งาน ครัง้ ท่ี 1 และครงั้ ท่ี 2
5. การวิเคราะหข์ ้อมูล
สถิติท่ีใชใ้ นการวเิ คราะห์ขอ้ มลู มีดังนี้
1. สถติ ิพื้นฐานในการวเิ คราะหข์ ้อมลู ไดแ้ ก่
1) หาค่าร้อยละ (Percentage) ใช้สตู รดงั น้ี (บญุ ชม ศรีสะอาด, 2545)

2. การหาค่าเฉลย่ี (Mean) ใช้สตู รดังนี้ (บญุ ชม ศรสี ะอาด, 2545)

บทที่ 4 ผลการวเิ คราะหข์ ้อมูล

ในการวจิ ัยในครงั้ น้ี ผวู้ ิจยั ได้ศึกษาเอกสารและงานวจิ ยั ทเี่ กยี่ วขอ้ ง และไดน้ ำเสนอตามหวั ขอ้ ต่อไปน้ี

ตารางการพัฒนาทักษะความก้าวหน้าในการเย็บผ้าด้วยมือ แบบด้นถอยหลัง ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
รายวิชาการงานอาชีพ1 รหัสวิชา ง21101 จำนวน 28 คน ครั้งที่ 1 และครั้งที่ 2 ผลปรากฎว่านักเรียนมีผล
คะแนนความก้าวหน้าเฉล่ยี (Mean) 12.07 เปน็ 14.14

บทท่ี 5 สรปุ ผลการวจิ ัย

การวิจัยในครั้งนี้ ผู้วิจัยได้ศึกษาข้อมูลพื้นฐานการเย็บผ้าด้วยมือ แบบด้นถอยหลังของนักเรียน
โรงเรียนโนนสมบูรณ์วิทยา อำเภอเสิงสาง จังหวัดนครราชสีมา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 รายวิชาการงานอาชีพ1
รหสั วชิ า ง21101 จำนวน 28 คน มีวัตถุประสงคเ์ พอ่ื ให้ นักเรียนมีความร้คู วามเข้าใจ เรื่อง การซอ่ มแซมเสือ้ ผา้
ด้วยมอื แบบดน้ ถอยหลงั สามารถใช้ชุดฝึกทกั ษะฝึกเยบ็ เบือ้ งตน้ จนเกิดความขำนาญ ประณตี สวยงาม

จากผลการปฏิบัติการเย็บผ้าด้วยมือ แบบด้นถอยหลังครั้งที่ 1 นักเรียนส่วนมากมีความรู้พื้นฐานการ
เย็บในระดับน้อย เนื่องจากนกั เรียนจบมาจากโรงเรียนระดับประถมในหลายพืน้ ท่ี บางโรงเรียนครูก็เคยสอนมา
บ้าง แต่บางโรงเรียนยังไม่เคยมีพื้นฐานการเย็บมาก่อน ครูผู้สอนจึงต้องเริ่มการสอนใหม่ไปพร้อมๆกัน ดังน้ัน
การเย็บชนิ้ งานของนกั เรยี นแตล่ ะคนกจ็ ะมีชา้ บา้ ง เรว็ บา้ ง ไม่ประณตี สวยงาม

หลังจากที่ครูให้ชุดฝึกเย็บโดยที่ครูเป็นผู้ให้คำแนะนำไม่ได้ใช้วิธีการสอนแบบสาธิตแบบครั้งที่ 1
นักเรียนสามารถเย็บผ้าด้วยมือ แบบด้นถอยหลังได้ ประณีตสวยงามขึ้นโดยคิดคะแนนค่าเฉลี่ยครั้งที่ 1
คอื 12.07 ครง้ั ที่ 2 คะแนนเฉลี่ย 14.14