ความหมายคีตศิลป์ไทย

1. การใช้เสยี งโดยอิสระหรือการขบั ร้องโดยไม่มดี นตรีประกอบ
การขับร้องประเภทนี้ ประกอบดว้ ย

- การขบั ลานา
- การอ่านทานองเสนาะ
- การขับเสภา
- การร้องเพลงพนื้ เมอื ง
- การพากย์ เจราจาโขน

2. การขับร้องประกอบการบรรเลงดนตรี คือการเปล่งเสยี งร้องโดย
มีระดับเสียงดนตรีเป็ นตัวกาหนด และการขับร้องจะตอ้ งถกู ตอ้ ง
ตามสานวนทานองเพลงและจงั หวะหน้าทพั ของเพลง ดังต่อไปนี้

- การร้องรับและร้องส่ง
- การร้องคลอ
- การร้องเคล้า
- การร้องลาลอง
- การร้องประสาน
- การร้องสอดรับ

3. การขบั ร้องประกอบการแสดง หมายถงึ การร้องเพลงตามบท
ร้อยกรองทใี่ ช้ในการแสดงทุกประเภท ผู้ขับร้องจะตอ้ งร้องใหไ้ ด้
อารมณท์ เ่ี หมาะสมกับบทตามกิริยาและอารมณ์ แบ่งออกเป็ น 5
ประเภท ดงั นี้

- ร้องประกอบการแสดงละครโนราหห์ รือละครชาตรี

- ร้องประกอบการแสดงละครนอก

- ร้องประกอบการแสดงละครใน และประกอบการแสดงโขน

- ร้องประกอบการแสดงละครดกึ ดาบรรพ์

- ร้องประกอบการแสดงละครพนั ทาง