รายงานนิทาน 7 คำ (2)

รายงานภาษาไทย

เรื่อง

นิทานคา 7 ชนิด
จัดทำโดย

ด.ญ. ทฤฒมน ทงั้ เจรญิ กุล
ชัน้ มธั ยมศึกษาปีที่ 1/7 เลขที่ 26

เสนอ

อาจารย์ สุวิมล ผะสม

รายวชิ าภาษาไทยโรงเรยี นปรินสร์ อย

แยลส์วทิ ยาลยั
ภาคเรยี นที่ 2 ปีการศึกษา 2564

คำนำ

รูปเล่มเรื่อง นทิ าน 7 คานี้เป็นเร่อื งเกยี่ วกับ
คาไทยเจ็ดชนดิ ท่ไี ด้เรยี นและศึกษาในชน้ั
มธั ยมศึกษาปีที่ 1 ปกี ารศึกษา 2564 ใน
รปู แบบนทิ านฉบบั แตง่ เองโดย ด.ญ. ทฤฒมน
ทั้งเจรญิ กุล เรอื่ ง ปา่ แสนสุข นทิ านเรือ่ งนจ้ี ะ
สอดแทรกตัวอย่างคาไทยเจด็ ชนดิ เข้าไปในเนอื้
เรือ่ งโดยจะเรม่ิ ต้นดว้ ย กาลครง้ั หน่งึ มตี ายาย
สองคนและหมบู่ ้านแหง่ หนง่ึ ท่ีอยอู่ ยา่ งสงบสขุ
มาชา้ นานแต่แลว้ วนั หนง่ึ กเ็ กิดเหตุการณไ์ ม่
คาดฝันขึน้ เรอ่ื งนจี้ ะเป็นอยา่ งไรตอ่ ไปโปรด
ติดตามได้ในเรอ่ื ง ป่าแสนสุข

สำรบัญ หนำ้
1-3
คำนำม 4-7
คำสรรพนำม 8-10
คำกริยำ 11-13
คำบพุ บท 14-17
คำสันธำน 18-20
คำอุทำน 21-24
คำวิเศษณ์

ตอนท่ี 1 คำนำม

1

กำลครั้งหน่ึง มตี ำยำย คหู่ นง่ึ อำศยั อยู่
ในปำ่ ท่ีมกี ระทอ่ มหลังหนง่ึ แสนอบอุ่น
แลว้ ตรงบริเวณกระท่อมหลังนน้ั กม็ ี
ตน้ ไม้ท่สี ำคัญมำกๆสำหรับปำ่ นอ้ี ยู่
ต้นไม้ตน้ นั้นได้ชือ่ ว่ำ ต้นแสงแดด เพรำะ
ตน้ แสงแดดนัน้ จะชอบเปลง่ ประกำย
ระยบิ ระยับเม่ือมีแสงแดดส่องถึงและต้น
นที้ ี่อยูม่ ำไดจ้ นถงึ ทกุ วนั นี้ก็เพรำะ กำรใส่
ใจซงึ่ กนั และกนั และควำมอบอุ่น ของ
ชำวบ้ำนบรเิ วณนนั้ ชว่ ยกันดูแล ป่ำนจี้ ึง
ไม่ไดม้ ีแคต่ น้ ไม้เพยี งอยำ่ งเดียวแต่ยังมี

ฝงู นกและสตั ว์ปำ่ อีกมำกมำยอยู่อีกดว้ ย

2

ตำยำย = สามานยนาม

คู่หนึ่ง = ลกั ษณนาม

ตน้ แสงแดด = วสิ ามานนาม
กำรใสใ่ จซ่ึงกันและกนั และควำมอบอุ่น
= อาการนาม
ฝงู นก = สมุหนาม

3

ตอนท่ี 2 คำสรรพำม
4

วันหนึง่ ตำยำย 2 ทำ่ น ก็เห็นเดก็ สำวคน
หน่ึงหลงทำงอยใู่ นปำ่ ระหว่ำงทไ่ี ปเกบ็
วตั ถดุ บิ มำทำอำหำรในตอนกลำงวัน 2 ตำ
ยำยจึงได้เดนิ เข้ำไปถำมเด็กสำวท่หี ลง
ทำงนนั้ ว่ำ มีอะไรให้ช่วยไหมหนนู อ้ ย เดก็
สำวทำทำ่ ทำงหวำดระแวงแล้วตำมด้วย
น้ำเสียงสะอึกสะอ้ืนเหมือนจะรอ้ งไหว้ ำ่
ค..คอื วำ่ หนเู ขำ้ มำในปำ่ พร้อมพอ่ กับแม่
แล้วจๆู่ พอ่ กับแม่ก็เดนิ หนหี นไู ปพอหนจู ะ
ตำมไปกต็ ำมไปไม่ทนั

5

แลว้ พอหนั มำอีกทกี เ็ ห็นคณุ ลุงคุณป่ำ
ตำ่ งคนต่ำงเก็บพวกผักหรอื ผลไม้กนั นะ่
คะ่ ฮึกๆ หนูร..รูส้ กึ กลัวมำกๆเลยละ่ ค่ะ
ตำยำยตอบกลับ ไมต่ อ้ งกลัวไปหรอกจ่ะ
ใครๆ ทอ่ี ยใู่ นปำ่ แหง่ น้กี ็เป็นคนดีกนั หมด
น่ันแหละจ่ะ ไมว่ ำ่ จะเป็นท่นี ัน้ หรอื ท่นี ่กี ็
ตำม เพรำะง้ันไม่ตอ้ งกลวั นะ๊ จ๊ะหนนู อ้ ย
มำอยูก่ ับพวกเรำก็ได้ พอได้ยินคำพูดนัน้
หนูนอ้ ยกห็ ลับมำย้มิ แลว้ กค็ อ่ ยๆหำย
จำกอำกำรหวำดระแวง ตำยำยจึงถำม
กลบั ไปว่ำหนนู ้อยชื่ออะไรหรอ หนูน้อย

ตอบกลบั พรอ้ มรอยย้มิ วำ่ หนชู ่อื แมวคะ่

6

ท่ำน = บรุ ุษสรรพนาม
มอี ะไรให้ช่วยไหมหนนู อ้ ย = ปฤจฉสรรพ
นาม
ต่ำงคนต่ำงเกบ็ พวกผลไม้กนั = วภิ าคสรรพ
นาม
ใครๆ = อนิยมสรรพนาม

ท่ี = ประพนั ธสรรพนาม
ที่นน่ั หรอื ทนี่ ี่ = นยิ มสรรพนาม

7

ตอนท่ี 3 คำกรยิ ำ
8

และแล้วหลงั จำกนั้น ตำยำยก็ไดร้ บั เลย้ี ง
แมวมำ ผำ่ นไปหลำยเดอื น แมวก็
เจรญิ เตบิ โตขึน้ เร่ือยๆ แมวนั้นกินจุเป็น
อย่ำงมำก ตำยำยท่ีรับเลยี้ งแมวมำนั้นก็
เอน็ ดเู ธอเปน็ อย่ำงมำกและนับวนั ขึน้ กย็ ง่ิ
ซนเหมือนลิง แต่ก็โตมำอยำ่ งมควำมสุข
จติ ใจแจ่มใสและไม่อยู่ตดิ กับบ้ำนเอำแต่
วิ่งเลน่ กับเพอ่ื นๆรุ่นรำวครำวเดยี วกันกับ
เธอจนดกึ ด่นื

9

ตำยำยกไ็ ด้รับเลย้ี งแมวมำ =
อกรรกรยิ า
กินจุ = สกรรมกริยา
นบั วนั ขึน้ ก็ยิง่ ซนเหมือนลงิ
= วิกตรรถกรยิ า
ไมอ่ ยตู่ ดิ กับบ้ำน = กรยิ านุ
เคราะห์

10

ตอนที่ 4 คำบพุ บท

11

จนกระทั่งวันหนึง่ แมวกไ็ ด้พบกับเพอ่ื น
ท่ีดคี นหนงึ่ เพ่อื นของแมวชอื่ วำ่ เต่ำมำ
จำกหม่บู ้ำนข้ำงๆที่ใกลก้ ับหมบู่ ำ้ นของ
แมว แมวได้พำเต่ำไปหำตำและยำย
เพอ่ื ท่ีจะได้ทำควำมรจู้ ักกนั มำกยิ่งขึน้
เนือ่ งจำกพอ่ แม่ของเต่ำนน้ั ทำงำนหนกั
และไมค่ อ่ ยอยู่ที่บำ้ น แมวจึงได้เลน่ กับ
เต่ำตัง้ แต่เช้ำจนถงึ เยน็ แตเ่ นอ่ื งแตเ่ ตำ่
น้นั รวู้ ่ำพอ่ แม่ของตนเองน้ันทำงำนหนกั
เพือ่ ให้พวกเรำไดม้ ีเงนิ ใช้กันจึงไมไ่ ด้
โกรธหรอื เสียใจอะไร

12

แมวก็ได้พบกบั เพ่อื นท่ดี คี นหน่งึ =
บพุ บทบอกความประสงคห์ รือ
เกี่ยวข้อง
มำจำกหมบู่ ำ้ นข้ำงๆ = บุพบทบอก
สถานที่
ใกลก้ บั หมู่บำ้ นของแมว = บุพบท
บอกความเป็นเจา้ ของ
ตง้ั แตเ่ ช้ำจนถงึ เยน็ = บพุ บทบอก
เวลา

13

ตอนที่ 5 สันธำน

14

และแลว้ วันถดั มำ แมวและเต่ำก็ได้ไป
เล่นกนั ที่ป่ำ พอกลับมำในตอนน้นั แมวก็
ได้ชวนเต่ำมำกนิ ข้ำวที่บ้ำน แตท่ ว่ำพอ
กลบั ถึงบำ้ นกพ็ บว่ำข้ำวของในบำ้ น
กระจัดกระจำยเตม็ ไปหมด ในขณะนน้ั
แมวกต็ กใจไปสักครู่นึงแลว้ ก็คดิ ว่ำมคี น
มำขโมยของในบำ้ นหรอื ตำกับยำย
ทะเลำะกนั แลว้ เขว้ียงปำข้ำวของ แมว
จงึ ไปถำมตำกบั ยำยว่ำเกิดอะไรขนึ้ ตำ
ยำยบอกวำ่ ทีบ่ ้ำนของเรำนำ่ จะโดน
ขโมยขน้ึ บำ้ น

15

เพรำะฉะนน้ั ตำยำยจึงบอกว่ำช่วงนไี้ ป
ไหนมำไหนก็ระวังตัวหนอ่ ยเพรำะ
ไมใ่ ช่แตบ่ ำ้ นเรำท่ีโดน ในตอนนนั้ นนั้
แมวพยกั หน้ำตอบรับไปแตแ่ ลว้ ควำม
จรงิ นนั้ แมวนั้นหวั ร้นั ไม่ฟงั จึงไปชวน
เตำ่ ไปชว่ ยกนั ตำมหำคนร้ำยในวนั
พรุ่งนี้ เม่ือเช้ำถงึ พระอำทิตยโ์ พล่
ออกมำจำกภเู ขำลูกใหญ่ แมวและเต่ำ
แอบออกตำมหำคนร้ำยไปทั่วทั้งป่ำแต่
ก็หำไมเ่ จอท้ังๆทกี่ ็ไปถำมชำวบำนที่
เห็นเหตกุ ำรณ์หรือทีอ่ ยใู่ นสถำนกำรณ์
น้นั แล้วกต็ ำม

16

และ = คาสนั ธานทเ่ี ชอ่ื มความ
คลอ้ ยตามกัน
แต่ทว่ำ = คาสันธานทเ่ี ชอ่ื มความ
ขัดแย้งกัน
หรอื = คาสนั ธานท่ีเช่ือมข้อความ
ใหเ้ ลอื ก
เพรำะฉะนั้น = คาสันธานทีเ่ ชอ่ื ม
ความท่ีเป็นเหตุเป็นผล

17

ตอนท่ี 6 คำอทุ ำน

18

จนกระท่งั วนั หนึ่ง ท่ีแมวกบั เตำ่ ตำมหำ
อยู่ นั้นกป็ รำกฏตัวข้นึ ต่อหนำ้ ตอ่ ตำแลว้
พูดขึ้นมำวำ่ พวกแกทั้งหลำย ถ้ำยงั ตำม
หำตัวของฉันหรอื อยำกจะเรียกตำรวจอยู่
ล่ะกฉ็ ันจะเผำโรงบ้ำนโรงเรือนของพวก
แกท้ิงใหห้ มดเลย คอยดเู ถอะ เหอะ!
ต้ังแต่วันนัน้ มำทกุ คนในหมบู่ ำ้ นก็
หวำดกลัวและหวำดระแวงมำกข้นึ เรอ่ื ยๆ
ในทกุ ๆวันวำ่ เจำ้ ขโมยนน้ั จะปรำกฏตวั
ขนึ้ อีกหรอื ไม่ แตท่ ว่ำแมวกับเต่ำน้ันไม่
ยอมแพท้ ่จี ะจบั ตัวพวกมนั จงึ ตัง้ หน้ำ
ต้งั ใจมุง่ หำตัวของพวกมนั ในทกๆวัน

19

โรงบำ้ นโรงเรอื น = คา
อุทานเสริมบท
เหอะ!= คาอทุ านบอก
อาการ

20

ตอนที่ 7 คำวเิ ศษณ์

21

และแล้วหลงั จำกนน้ั ประมำณ 2-3 วนั ก็
เจอตวั ขโมย ขโมยนัน้ กอ็ ยู่ใกล้กลบั
หมู่บ้ำนหนึ่ง ซง่ึ นนั่ กค็ อื หมูบ่ ้ำนของเต่ำ
ตอนท่ชี ำวบำ้ นเห็นก็หวำดกลัวเปน็
จำนวนมำก ตอ่ มำแมวและเต่ำก็ได้ไป
ซอ่ นหลงั ต้นไม้ขนำดใหญก่ ันอยู่สองคน
แล้วจๆู่ ทนั ใดน้ันเองขโมยกไ็ ด้ตะโกน
พร้อมกับถอื อำวุธข้นึ มำวำ่ มีของมีคำ่
อะไรเอำมำใหห้ มด เรว็ ! พอแมวและเต่ำ
เห็นอยำ่ งนนั้ ก็รบี วงิ่ ไปแจ้งตำรวจใน
เมืองเร็วท่สี ุดเท่ำท่ีจะทำได้ พอถึงสถำนี
ตำรวจ

22

ตำรวจทเี่ หน็ แมวและเตำ่ ก็ได้ถำมข้ึนวำ่
มอี ะไรรึเปล่ำเจำ้ หนูท้ังสอง แมวและเตำ่
ก็เล่ำเร่อื งรำว สถำนกำรณแ์ ละสถำนท่ี
ให้ตำรวจน้ันทรำบ พอตำรวจรจู้ งึ ตอบ
กลบั วำ่ ทรำบแล้ว เด๋ยี วพวกลงุ ๆจะเข้ำ
ไปช่วยเดี๋ยวน้แี หละ ไมต่ ้องเขำ้ ไปใน
หมบู่ ำ้ นจนกว่ำพวกลุงจะกลบั มำนะ ครงั้
นแ้ี มวและเต่ำพยกั แล้วตำมด้วยครับ/ค่ะ
ลงท้ำยและทำตำมทีล่ ุงตำรวจนน้ั บอก
สดุ ท้ำยแลว้ ขโมยคนนนั้ ก็ถูกตำรวจจบั
หลังจำกนน้ั ตอ่ มำทุกคนในหมบู่ ้ำนที่
หวำดระแวงกก็ ลบั มำยม้ิ ไดอ้ ีกครงั้

23

หลงั จำกนน้ั = กาลวิเศษณ์
ใกล=้ สถานวิเศษณ์
นั้น= นิยมวิเศษณ์
หวำดกลวั = ลกั ษณะวิเศษณ์
มำก= ประมาณวเิ ศษณ์
มีของมคี ำ่ อะไรเอำมำ= อนยิ มวเิ ศษณ์
มีอะไรรเึ ปลำ่ = ปฤจฉาวิเศษณ์
ไมต่ อ้ งเข้ำไปในหมู่บ้ำน= ประติเษธ
วิเศษณ์
ครับ/ค่ะ= ประตชิ ญาวิเศษณ์
ทกุ คนในหมบู่ ้ำนทีห่ วำดระแวง= ประพนั ธ
วิเศษณ์

24