095 ลักษิกา พงศ์ประยูร

! การอ่านและการเขีจยัดนทร้ำอโยดกยรองเชิงสร้างสรรค์!

นางสาวลักษิกา พงศ์ประยูร
รหัสนักศึกษา 6206510095

เสนอ
ผศ.จรูญศักดิ์ บุญญาพิทักษ์
คณะศึกษาศาสตร์และศิลปศาสตร์

มหาวิทยาลัยหาดใหญ่

คำนำ

หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ (E-BOOK) เล่มนี้เป็นส่วน
หนึ่งของรายวิชา 604-205 การอ่านเเละการเขียน
ร้อยกรองเชิงสร้างสรรค์จัดทำขึ้นเพื่อเรียบเรียง เเละ
รวบรวมโคลงกาพย์และกลอนซึ่งผู้ประพันธ์ได้รวบรวม
บทประพันธ์ไว้ทั้งหมด 7 เรื่อง
ผู้ประพันธ์หวังเป็นอย่างยิ่งว่าหนังสืออิเล็กทรอนิกส์
(E-BOOK) เล่มนี้จะเป็นประโยชน์เเก่ผู้อ่านไม่มาก
ก็น้อย หากผิดพลาดประการใด ขออภัยมา ณ ที่นี้

สารบัญ

หน้า
เรื่อง 1
กลอนสุภาพ เรื่อง เเม่จ๋า 2
3
กลอนสุภาพ เรื่อง ชายผ้าเหลือง 4
5
กาพย์ยานี11 เรื่อง สองมือแม่ 6
7
กลอนสุภาพ เรื่อง ภาพจำ

โครงสี่สุภาพ เรื่อง รักอาภัพ

กาพย์ยานี 11 เรื่อง เพราะอะไร?

กาพย์ยานี11 เรื่อง ชีวิตนก

1
เเม่จ๋า

ใ จ ด ว ง นี้ ลู ก ข อ อ ยู่ กั บ เ เ ม่
ค อ ย เ ผื่ อ เ เ ผ่ โ อ บ อุ้ ม คุ้ ม ค ร อ ง ไ ด้
ห นึ่ ง ชี วิ ต ค ร่ำ ค ร ว ญ พ ร่ำ เ สี ย ใ จ

ว่ า ทำ ไ ม . . . มิ เ ห มื อ น ที่ เ พื่ อ น มี

2

ชายผ้าเหลือง






พนมมือไหว้ลูกชายผ้าเหลือง
แอบชำเลืองนัยตาคอยหวงหา
ลูกขอบวชตามรอยพระสัมมา
ขอกราบลาแทบเท้าคุณของแม่

3


สองมือแม่

ส อ ง มื อ เ ลี ้ ย ง ลู ก ม า ห วัง เ เ ค่ ว่า เ ป็ น ค น ดี

ส อ ง มื อ ที่ เ ค ย ตี อ ย า ก ใ ห้ดี อ ย า ก ใ ห้จำ

ส อ ง มื อ ที่ บ า ก บั่น ใ ห้ลู ก นั้น มี ง า น ทำ

ส อ ง มื อ ที่ ค อ ย ค้ำ ลู ก จ ะ จำ สุ ด หัว ใ จ

4

ภาพจำ

อยากจำจำว่ารักก็จำเถิด หากก่อเกิดเเรงใจในทุกหน

อยากจะคิดถึงใครสักหนึ่งคน ไม่ต้องทนฝึกกลั้นหักห้ามใจ

เพียงเเต่ต้องยิ้มได้ในภาพเก่า เมื่อตัวเราเลือกจำทำได้ไหม

ตั้งแต่เธอนั้นได้จากเราไป ไม่มีใครแทนที่เธอได้เลย

5

รักอาภัพ

ยินดีต้อนรับ
สู่ชั้นเรียน
ของเรา

ใจฉันอาภัพเเท้ เกินใคร
มิรื่นเริงฤทัย เหว่ว้า
น้ำตาหลั่งรินไหล หล่นร่วง
ฝืนจิตคิดยิ่งล้า จึ่งต้องหมองตรม

6

เพราะอะไร?

รักเเท้มีจริงไหม อยากถามไถ่ถึงเรืองนี้

รักนั้นเป็นสิ่งดี สิ่งเหล่านี้อยู่ที่ใจ

เกิดมาอาภัพรัก น้อยคนนักจะห่วงใย

ผู้คนมีถมไป เหตุไฉนถึงไร้คู่

7

ชชีีววิิตตนนกก

ชีวิตที่ราบเรียบ มิต้องเทียบกับเงินทอง

สร้างรังช่วยคุ้มครอง ยามฟ้าร้องไม่หวั่นไหว

ถึงเล็กเเต่มีสุข ไร้เรื่องทุกข์อยู่อาศัย

เท่านี้ก็พอใจ หมดหมองไหม้ในวิญญาณ์