วงดนตรีพื้นเมือง

หน่วยการเรียนรู้ที่ 3 ดนตรีกับสังคมไทย

วงดนตรีพื้นเมือง

วิช า ด น ต รี- น า ฏ ศิ ล ป์ 1 ชั้น มัธ ย ม ศึ ก ษ า ปี ที่ 1 ภ า ค เ รีย น ที่ 1 ปี ก า ร ศึ ก ษ า 2 5 6 4

ครูทวีวัตร รุ่งเรือง ตำแหน่ง ครูผู้ช่วย

โ ร ง เ รี ย น ส ม า ค ม ป่ า ไ ม้ แ ห่ ง ป ร ะ เ ท ศ ไ ท ย อุ ทิ ศ

วงดนตรีพื้นเมือง

วงดนตรีพื้นเมือง คือวงดนตรีที่คนในท้องถิ่นคิดค้นขึ้นมา
เพื่อใช้บรรเลงเพื่อความบันเทิงหรือประกอบการแสดงชุดต่าง ๆ
ซึ่งจะมลักษณะที่แตกต่างกันไปในแต่ละท้องถิ่น เครื่องดนตรีที่ใช้
จะเป็นเครื่องดนตรีที่ท้องถิ่น นั้น ๆ จัดทำขึ้นเอง ส่วนมากเป็น
แบบง่าย ๆ วัสดุที่ใช้ทำเป็นวัสดุหาง่าย ๆ ในท้องถิ่นนั้น ๆ

วงดนตรีพื้นเมืองภาคเหนือ
วงดนตรีพื้นเมืองภาคเหนือ คือวงดนตรีที่คนในท้องถิ่นภาคเหนือได้คิดค้น
จัดวงขึ้น ซึ่งประกอบด้วยเครื่องดนตรีในท้องถิ่นภาคเหนือเอง ได้แก่ กลอง
ขนาดใหญ่ (กลองแอว) ฉาบ ฆ้องหุ่ย ปี่ จุม เป็นต้น นำมาผสมวงเพื่อใช้บรรเลง
ประกอบการขับร้องและประกอบการแสดงการฟ้อนต่าง ๆ ของภาคเหนือ เช่น
วงสะล้อซอซึง เป็นต้น

วงสะล้อซอซึง

วงดนตรีพื้นเมืองภาคใต้
คือวงดนตรีที่คนในท้องถิ่นภาคใต้ใช้บรรเลงประกอบการแสดงพื้นเมือง
ของชาวภาคใต้ เช่น วงปี่ พาทย์ชาตรีใช้บรรเลงประกอบการแสดงโนราห์และ
หนังตะลุง วงกาหลอใช้บรรเลงในงานศพ และวงดนตรีที่ใช้ประกอบการ
แสดงรองเง็ง ซึ่งประกอบด้วยไวโอลิน กลองแขก และกลองอเมริกัน เป็นต้น

วงปีพาทย์ชาตรี

วงดนตรีพื้นเมืองภาคอีสาน

วงดนตรีพื้นเมืองภาคอีสาน คือวงดนตรีที่คนในท้องถิ่นภาคอีสานใช้
บรรเลงประกอบการแสดงพื้นเมือง เช่น การฟ้อนรำ (เซิ้ง) ที่มีลีลาจังหวะ
สนุกสนาน รวดเร็ว กระฉับกระเฉง ได้แก่ วงแคน วงโปงลาง เป็นต้น

วงโปงลาง

วงดนตรีพื้นเมืองภาคกลาง
ส่วนในภาคกลางจะนิยมเล่นเพลงพื้นบ้าน จะไม่มีวงดนตรีพื้นเมือง ส่วน
วงดนตรีที่ใช้ในโอกาสต่าง ๆ จะใช้วงดนตรีไทยธรรมดา เพลงพื้นบ้านที่นิยม
เล่นกันในแถบภาคกลาง ได้แก่ เพลงฉ่อย เพลงเรือ เพลงเกี่ยวข้าว เพลงสง
ฟาง เพลงปรบไก่ เพลงพิษฐาน เพลงอีแซว เพลงพวงมาลัย เป็นต้น

วงกลองยาว