จงึ ทำใหม้ วี ัฒนธรรมทเ่ี กยี่ วกบั กำรเพำะปลกู มำกมำย เชน่ อนิ โดนีเซยี มำเลเซยี บรูไน ทีน่ ำวัฒนธรรม
อสิ ลำมมำปรบั ใช้
ทำให้เกดิ เปน็ รำกฐำนแบบแผนกำรดำเนนิ วถิ ีชวี ติ เช่น วฒั นธรรมดำ้ นภำษำ กำรแตง่ กำย อำหำรฯ
แตกต่ำงและคล้ำยคลงึ กนั ตำมภมู หิ ลงั ของแตล่ ะประเทศ
บำ้ นเรอื นของประเทศตำ่ งๆในแถบเอเชยี ตะวนั ออกเฉยี งใต้ มกั มคี วำมคลำ้ ยคลงึ กนั
เน่อื งจำก …ล…ัก…ษ…ณ…ะภ…ูม…ปิ …ร…ะเ…ทศ…แ…ล…ะภ…ูม…อิ …ำก…ำ…ศ… โดยมลี กั ษณะ สร้ำงดว้ ยไม้ ยกพื้นสงู หนำ้ จว่ั
กำรนบั ถอื ศำสนำในภมู ภิ ำคเอเชยี มหี ลำยหลำก ไดแ้ ก่ พุทธ ครสิ ต์ อิสลำม
สง่ ผลให้ “พธิ ีกรรมและแบบแผนกำรดำเนนิ ชวี ติ ” แตกตำ่ ง/คลำ้ ยคลงึ กนั ตำมศำสนำท่นี บั ถอื
ชุดประจำชำตขิ องแตล่ ะประเทศในเอเชียตะวนั ออกเฉียงใต้ “แตกตำ่ งกัน” และมี
“เอกลกั ษณเ์ ปน็ ของตนเอง” ซ่งึ อำจจะขน้ึ อยกู่ บั กำรรบั วฒั นธรรมของแตล่ ะประเทศ
ประเทศเพอ่ื นบ้ำนทมี่ ภี ำษำพดู และเขียนคลำ้ ยคลงึ กบั ไทยก็คอื “ลำว”
สว่ นชำตอิ น่ื จะใชภ้ ำษำของตน โดยมภี ำษำ ……จ…ีนแ…ล…ะอ…งั …ก…ฤษ…… เปน็ ภำษำกลำง
ส่วนใหญอ่ ำหำรหลกั ของคนในแถบเอเชยี ตะวนั ออกเฉียงใต้ คอื ………ข…้ำว………
และกำรปรงุ อำหำรมกั ใช้ “เครอื่ งเทศ” และมกั มี “รสชำตเิ ผด็ รอ้ น จดั จ้ำน”