กาพย์เห่เรือ รื ชมปลา
จัด จั ทำ โดย นาย ชุติวัต วั หนูคุ้ม เลขที่ 2 นาย กิต กิ ติคุณ สุดแก้ว เลขที่ 4 น.ส. ณัฐกมล จูอ๊อต เลขที่ 12 นาย ชัย ชั ยุทธ แซ่สง เลขที่ 13 น.ส. เขมประภัส ภั สร ท้าววิร วิ าษ เลขที่ 20
ประวัติ วั ติ ผู้แต่ง ผู้แต่งกาพย์เห่เรือ รื : เจ้าฟ้าธรรมธิเ ธิ บศไชยเชษฐ์สุริย ริ วงศ์(เจ้าฟ้ากุ้ง) เป็นพระราชโอรสพระองค์แรกในสมเด็จ ด็ พระเจ้าอยูหัว หั บรมโกศ พระราชชนนีคื นี อ คื พระพัน พั วัส วั สาใหญ่ กรมหลวงอภัย ภั นุชิต ชิ ผู้สืบ สื เชื้อ ชื้ สาย จากตระกูลพราหมณ์เพชรบุรี
พิศ พิ พรรณปลาว่ายเคล้า ถวิล วิ สุดาดวงจัน จั ทร์ มัต มั สยาย่อมพัว พั พัน พั ควรฤพรากน้องช้า คลึง ลึ กัน กั แจ่มหน้า พิศ พิ วาส ชวดเคล้าคลึง ลึ ชม เมื่อ มื่ กวีเ วี ห็น ห็ ปลาสายพัน พั ธุ์ต่างๆ ว่ายปะปนกัน กั ทำ ให้นึก นึ ถึง ถึ นางอัน อั เป็นที่รัก รั ที่เปรีย รี บเป็นดวงจัน จั ทร์ของ กวี ทั้ง ทั้ ที่หมู่ปลายัง ยั ได้อยู่ใกล้ชิด ชิ คลอเคลีย ลี กัน กั แต่ตัว ตั กวี ต้องพรากจากนางอัน อั เป็นที่รัก รั ถวิล วิ แปลว่า คิด คิ /คิด คิ ถึง ถึ มัต มั สยา แปลว่า ปลา พิศ พิ วาส แปลว่า รัก รั ใคร่ ควรฤ แปลว่า ไม่ควร
พิศ พิ พรรณปลาว่ายเคล้า มัส มั ยายัง ยั รู้ชม คิด คิ ถึง ถึ เจ้าเศร้าอารมณ์ สมสาใจไม่พามา เมื่อ มื่ กวีม วี องดูปลาที่ว่ายคลอเคลีย ลี กัน กั ทำ ให้กวีนึ วี ก นึ ถึง ถึ นางอัน อั เป็นที่รัก รั จนเศร้าใจ กวีคิ วี ด คิ ว่าขนาดปลา ยัง ยั ได้อยู่เชยชมกัน กั ส่วนตัว ตั กวีไวี ด้แต่สมน้ำ หน้าตนเองที่ไม่พานาง อัน อั เป็นที่รัก รั มาด้วยกัน กั
นวลจัน จั ทร์เป็นนวลจริง ริ คางเบือ บื นเบือ บื นหน้ามา เจ้างามพริ้ง ริ้ ยิ่ง ยิ่ นวลปลา ไม่งามเท่าเจ้าเบือ บื นชาย เมื่อ มื่ กวีเ วี ห็น ห็ ปลานวลจัน จั ทร์ก็บ ก็ อกว่ามีสี มี น สี วลสมชื่อ ชื่ แต่กวีบ วี อกว่านางอัน อั เป็นที่รัก รั นั้น นั้ กลับ ลั งามนวล ยิ่ง ยิ่ กว่า เมื่อ มื่ กวีเ วี ห็น ห็ ปลาคางเบือ บื นที่หัน หั หน้ามาก็บ ก็ อกว่าไม่งามเท่านางอัน อั เป็นที่รัก รั เมื่อ มื่ เบือ บื นหน้ามามอง กวี นวลจัน จั ทร์ คือ คื ปลาชนิดหนึ่ง นึ่ มีรู มี รู ปร่างเพรีย รี วยาว ปากเล็ก ล็ ตาโต ปัจ ปั จุบัน บั ได้สูญพัน พั ธุ์ไปแล้ว คางเบือ บื น คือ คื ปลาชนิดหนึ่ง นึ่ ลำ ตัว ตั แบน หน้างอนขึ้น ขึ้ ปาก เชิด ชิ เพีย พี นทอง คือ คื ปลาตะเพีย พี นทอง ปลาน้ำ จืด จื มีสี มี สั สี น สั สวยงาม มีค มี วาม ว่องไว
เพีย พี นทองงามดั่งทอง กระแหแหห่างชาย ไม่เหมือ มื นน้องห่มตาดพราย ดั่งสายสวาทคลาดจากสม เมื่อ มื่ กวีเ วี ห็น ห็ ปลาตะเพีย พี นทองก็เ ก็ปลีย ลี บว่ามีสี มี ง สี ามดั่งทองแต่ไม่งามเท่านางอัน อั เป็นที่รัก รั เมื่อ มื่ ห่มสไบ เมื่อ มื่ กวีเ วี ห็น ห็ ปลากระแกที่ว่ายอยู่ห่างจากกวีก็ วี เ ก็ปรีย รี บว่าดัง ดั ตัว ตั กวีที่ วี ที่ ต้องห่างจากนางอัน อั เป็นที่รัก รั ตาดพราย คือ คื สไบ โดนทอด้วยไหมควบกับ กั เงิน งิ แล่งหรือ รื ทองแล่ง กระแห คือ คื ปลากระแก มีรู มี รู ปร่างป้อมสั้น สั้ ลำ ตัว ตั แบนข้าง หัว หั และตาเล็ก ล็ ปากสั้น สั้
แก้มช้ำ ช้ำ ใครต้อง ปลาทุกทุกข์อกกรม อัน อั แก้มน้องช้ำ เพราะชม เหมือ มื นทุกข์พี่ที่ พี่ ที่ จากนาง เมื่อ มื่ กวีม วี องเห็น ห็ ปลาแก้มช้ำ ก็คิ ก็ ด คิ ว่า ช้ำ เพราะเหตุใด แต่แก้มของนางอัน อั เป็นที่รัก รั นั้น นั้ ช้ำ เพราะถูกเชยชมปลาทุก ชื่อ ชื่ เหมือ มื นทุกข์ระทมใจ เหมือ มื นตัว ตั กวีที่ วี ที่ ต้องห่างจากนางอัน อั เป็นที่รัก รั แก้มช้ำ คือ คื ปลาแก้มช้ำ เป็นปลาน้ำ จืด จื ที่อยู่ในสกุลเดีย ดี วกับ กั ปลาตะเพีย พี นขาว ปลาทุก คือ คื ปลาน้ำ จืด จื เป็นปลาใหญ่ไม่มีเ มี กล็ด ล็ มีชื่ มี ชื่ อ ชื่ เรีย รี กว่าปลาเต้าดำ ในภาคกลาง
น้ำ เงิน งิ คือ คื เงิน งิ ยวง ไม่เทีย ที บเปรีย รี บโฉมนาง ขาวพรายช่วงสีสำ สี สำอาง งามเรือ รื งเรื่อ รื่ เนื้อสองสี เมื่อ มื่ กวีม วี องเห็น ห็ ปลาน้ำ เงิน งิ มีสี มี ขสี าวผ่องเป็นมัน มั เงาวับ วั ดูสวยงาม แต่ไม่งามเท่าตัว ตั นางอัน อั เป็นที่รัก รั ที่มีผิ มี ผิ วสองสี น้ำ เงิน งิ คือ คื ปลาน้ำ เงิน งิ ที่มีรู มี รู ปร่างคล้ายกับ กั ปลาเนื้ออ่อน ลำ ตัว ตั เรีย รี วยาว ท่อนหางโค้ง เล็ก ล็ น้อย สัน สั หลัง ลั บริเ ริ วณต้น ต้ คอลาดต่ำ ลง จะงอยปากแบน เนื้อสองสี คือ คื ผิวสองสี
ปลากรายว่ายเคีย คี งคู่ แต่นางห่างเหิน หิ พี่ เคล้ากัน กั อยู่ดูงามดี เห็น ห็ ปลาเคล้าเศร้าใจจร เมื่อ มื่ กวีม วี องเห็น ห็ ปลากรายที่ว่ายมาเป็นคู่นั้น นั้ ดูสวยงาม แต่ตัว ตั กวีที่ วี ที่ ต้องมาอยู่ห่างจากนางอัน อั เป็นที่รัก รั เมื่อ มื่ มองเห็น ห็ ปลาที่ว่ายมาคู่กัน กั แล้ว ทำ ให้รู้สึ รู้ ก สึ เศร้าใจ ปลากราย คือ คื ปลาน้ำ จืด จื รูปร่างแบนด้านข้างมากและเรีย รี วไปทางด้านท้าย ครีบ รี หลัง ลั เล็ก ล็ ครีบ รี ก้น ก้ และครีบ รี หางยาวติด ติ กัน กั
คิด คิ อนงค์องค์เอวอร หางไก่คล้ายไม่มีห มี งอน ผมประบ่าอ่าเอี่ยมไร เมื่อ มื่ กวีม วี องเห็น ห็ ปลาหางไก่ที่แหวกว่ายไปมา ถึง ถึ จะชื่อ ชื่ หางไก่แต่ไม่มีห มี งอน เมื่อ มื่ มองแล้วก็ คิด คิ ถึง ถึ นางอัน อั เป็นที่รัก รั ที่ไว้ผ ว้ มยาวประบ่าสวยงาม หางไก่ว่ายแหวกว่าย หางไก่ คือ คื ปลาที่ลำ ตัว ตั แบนข้าง ปลายปากถึง ถึ ครีบ รี หลัง ลั กว้างเป็นรูปสามเหลี่ย ลี่ ม เกร็ด ร็ เล็ก ล็ หลุดง่าย ก้านครีบ รี ยาวคล้ายหนวด อนงค์ คือ คื นางอัน อั เป็นที่รัก รั อร คือ คื สวยงาม เอี่ยม
ไม่เห็น ห็ เจ้าเศร้าบ่วาย ปลาสร้อยลอยล่องชล เหมือ มื นสร้องทรงทรามวัย วั ว่ายเวีย วี นวนปนกัน กั ไป เมื่อ มื่ กวีม วี องเห็น ห็ ปลาสร้อยที่ว่ายปะปนกัน กั ในน้ำ เหมือ มื นสร้อยที่นางอัน อั เป็นที่รัก รั เคยสวม ใส่แต่เพราะไม่ได้เห็น ห็ หน้านางอัน อั เป็นที่รัก รั จึง จึ ทำ ให้กวีเ วี ศร้าเสีย สี ใจ ปลาสร้อย คือ คื ปลาน้ำ จืด จื ลำ ตัว ตั สีขสี าว มีจุ มี จุ ดคล้ำ บนเกร็ด ร็ จนเห็น ห็ เป็นเส้นลายแถบพาดตามยาวอยู่ข้างตัว ตั ชล คือ คื แม่น้ำ ทรามวัย วั คือ คื หญิง ญิ สาววัย วั รุ่น รุ่
เนื้ออ่อนอ่อนแต่ชื่อ ชื่ ใครต้องข้องจิต จิ ชาย เนื้อน้องฤาอ่อนทั้ง ทั้ กาย ไม่วายนึก นึ ตรึก รึ ตรึง รึ ทรวง เมื่อ มื่ กวีม วี องเห็น ห็ ปลาเนื้ออ่อน อ่อนแค่เพีย พี งชื่อ ชื่ แต่เนื้อกายของนางอัน อั เป็นที่รัก รั นั้น นั้ อ่อน ไปทั้ง ทั้ ตัว ตั หากชายใดได้สัม สั ผัส ผั จะตราตรึง รึ อยู่ในใจไม่หาย เนื้ออ่อน คือ คื ปลาน้ำ จืด จื ไม่มีเ มี กร็ด ร็ ฟัน ฟั แหลมคม ลำ ตัว ตั แบนข้าง ท้องเป็นสีน้ำ สี น้ำ เงิน งิ อาจมีห มี รือ รื ไม่มีค มี รีบ รี หลัง ลั ก็ไก็ ด้
ปลาเสือ สื เหลือ ลื ที่ตา เลื่อ ลื่ มแหลมกว่าปลาทั้ง ทั้ ปวง ดูแหลมล้ำ ขำ เพราคม เหมือ มื นตาสุดาดวง เมื่อ มื่ กวีม วี องเห็น ห็ ปลาเสือ สื เป็นปลาที่ตาแหลมคมกว่าปลาอื่น อื่ ทั้ง ทั้ ปวง เหมือ มื นกับ กั ดวงตาน้องนางที่ตาแหลมคมสวยงาม ปลาเสือ สื คือ คื ปลาน้ำ จืด จื ตัว ตั ลาย ในไทยพบอยู่ 3 ชนิด ได้แก่ ปลาเสือ สื พ่นน้ำ ปลาเสือ สื สุมาตรา ปลาเสือ สื ตอ ขำ เพราคม คือ คื สวย น่ามอง
แมลงภู่คู่เคีย คี งว่าย เห็น ห็ คล้ายคล้ายน่าเชยชม สนิทเคล้าเจ้ คิด คิ ความยามเมื่อ มื่ สม าเอวบาง เมื่อ มื่ กวีม วี องเห็น ห็ ปลาแมลงภู่ว่ายเคีย คี งคู่เหมือ มื นกำ ลัง ลั เชยชมกัน กั ทำ ให้คิด คิ ถึง ถึ เมื่อ มื่ ตอนกวีแ วี ละนางอัน อั เป็นที่รัก รั อยู่ใกล้ชิด ชิ กัน กั ปลาแมลงภู่ คือ คื ปลาน้ำ จืด จื ลำ ตัว ตั กลมยาวเป็นทรงกระบอกคล้ายปลาช่อน ลำ ตัว ตั สีน้ำ สี น้ำ ตาล มีแ มี ถวสีส้ สี ส้ มพาดตามลำ ตัว ตั
หวีเ วี กศเพศชื่อ ชื่ ปลา คิด คิ สุดาอ่าองค์นาง หวีเ วี กล้าเจ้าสระสาง เส้นเกศสลวยรวยกลิ่น ลิ่ หอม เมื่อ มื่ กวีม วี องเห็น ห็ ปลาหวีเ วี กศก็ทำ ก็ ทำให้นึก นึ ถึง ถึ เมื่อ มื่ นางอัน อั เป็นที่รัก รั สางผม เส้นผมของนางอัน อั เป็นที่รัก รั สลายและมีก มี งิ่น งิ่ หอม ปลาหวีเ วี กศ คือ คื ปลาน้ำ จืด จื ไม่มีเ มี กร็ด ร็ ลำ ตัว ตั เรีย รี วยาว คล้ายปลาสัง สั กะวาดและปลาเนื้ออ่อนผสมรวมกัน กั เส้นเกศ คือ คื เส้นผม
ชะแวงแฝงฝั่งแนบ ชะวาดแอบแปบปนปลอม เหมือ มื นพี่แ พี่ อบแนบถนอม จอมสวาทนาฏบัง บั อร เมื่อ มื่ กวีเ วี ห็น ห็ ฝูงปลาชะแวงที่ว่ายอยู่ตามริม ริ น้ำ ที่มีปมี ลาชะวาดว่ายปนอยู่ด้วย เหมือ มื นกวีที่ วี ที่ แอบใกล้ชิด ชิ ดูแลนางอัน อั เป็นที่รัก รั
พิศ พิ ดูหมู่มัจ มั ฉา ว่ายแหวกมาในสาคร คะนึง นึ นุชสุดสายสมร มาด้วยพี่จ พี่ ะดีใดี จ เมื่อ มื่ กวีม วี องดูหมูปลาแหวกว่ายอยู่ในน้ำ ทำ ให้กวีคิ วี ด คิ ถึง ถึ นางอัน อั เป็นที่รัก รั ถ้าหากนางอัน อั เป็นที่รัก รั ได้มาด้วยกัน กั กับ กั กวี กวีก็ วี ค ก็ งรู้สึ รู้ ก สึ ดีใดี จ นฎบัง บั อร คือ คื นางอัน อั เป็นที่รัก รั มัจ มั ฉา คือ คื ปลา สาคร คือ คื แม่น้ำ สายสมร คือ คื นางอัน อั เป็นที่รัก รั ชะแวง คือ คื ชื่อ ชื่ ปลา
ปลาในเรื่อ รื่ ง นวลจัน จั ทร์
ปลาในเรื่อ รื่ ง คางเบือ บื น
ปลาในเรื่อ รื่ ง ตะเพีย พี นทอง
ปลาในเรื่อ รื่ ง กระแห
ปลาในเรื่อ รื่ ง แก้มช้ำ
ปลาในเรื่อ รื่ ง ทุก
ปลาในเรื่อ รื่ ง น้ำ เงิน งิ
ปลาในเรื่อ รื่ ง กราย
ปลาในเรื่อ รื่ ง หางไก่
ปลาในเรื่อ รื่ ง สร้อย
ปลาในเรื่อ รื่ ง เนื้ออ่อน
ปลาในเรื่อ รื่ ง เสือ สื
ปลาในเรื่อ รื่ ง ชะแวง
ปลาในเรื่อ รื่ ง แมลงภู่
ปลาในเรื่อ รื่ ง หวีเ วี กศ
ปลาในเรื่อ รื่ ง ชะวาด
1 ลัก ลั ษณะการแต่ง แต่งตามฉัน ฉั ทลัก ลั ษณ์มีสั มี ม สั ผัส ผั ไพเราะ ใช้คำ ช้ คำง่าย 2 การใช้คำ ช้ คำ รู้จัก จั สรรคำ ที่มีค มี วามหมายเด่นชัด ชั คำ ทุกคำ มีค มี วามไพเราะรื่น รื่ หู มีสั มี ม สั ผัส ผั แพรวพราวทั้ง ทั้ ในและนอกรวมถึง ถึ สระ อัก อั ษร สำ นวนกะทัด ทั รัด รั จัด จั วาง เหมาะสม คุณค่าด้านวรรณศิลป์
3 ใจความทุกวรรค ทำ ให้ผู้อ่านเกิด กิ ภาพพจน์ มีก มี ารพรรณนา แยบยลอย่างล้ำ ลึก ลึ ใจความดำ เนินแบบมีชี มี วิ ชี ต วิ ชีว ชี าสมกับ กั บทเเห่เรือ รื เป็น จุดมุ่งหมายไม่ให้เหน็ดเหนื่อย 4 ใช้โวหารเปรีย รี บเทีย ที บให้เกิด กิ ภาพพจน์ (อุปมาโวหาร) 5 มีก มี ารใช้อุปลัก ลั ษณ์ คุณค่าด้านวรรณศิลป์ 6 มีก มี ารเล่นคำ ให้แสดงออกอย่างชัด ชั เจน
THANK YOU