ว่ายสู่ความยั่งยืน: ทางเลือกสระว่ายน้ำที่เป็นมิตร ต่อสิ่งแวดล้อมเพื่ออนาคตคาร์บอนต่ำ ตอนที่ 2

ตอนที่ 2 พาผู้อ่านไปสู่กรณีศึกษาระดับโลกจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและพาราลิมปิก ปารีส 2024 ซึ่งผู้จัดงานเลือกใช้ สระว่ายน้ำสเตนเลสแบบโมดูลาร์ (Stainless Modular Pool) แทนการก่อสร้างสระคอนกรีตถาวร พร้อมทบทวนผลการศึกษา การประเมินวัฏจักรชีวิต (Life Cycle Assessment: LCA) และการวิเคราะห์สถานการณ์สมมติเมื่อมีการรื้อถอน ย้าย และนำสระกลับมาใช้ซ้ำ (reuse)

ผ่านมาแล้วกับมหกรรมกีฬา SEA Games ครั้งที่ 33 ที่จัดขึ้นในประเทศไทย ซึ่งถือเป็นงานกีฬาระดับภูมิภาคที่มีขนาดใหญ่ มีนักกีฬา ผู้ติดตาม และกิจกรรมสนับสนุนจำนวนมาก การจัดงานลักษณะนี้ไม่ได้เป็นเพียงเวทีการแข่งขันกีฬาเท่านั้น หากแต่ยังเป็น “อีเวนต์” ที่สร้างผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในหลายมิติ โดยเฉพาะประเด็น Carbon Footprint of Event (CFE) ซึ่งเป็นแนวคิดที่ยังค่อนข้างใหม่ในบริบทของการจัดงานกีฬาในประเทศไทย
งานมหกรรมกีฬาขนาดใหญ่มีแหล่งกำเนิดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากหลายภาคส่วน ไม่ว่าจะเป็นการเดินทางของนักกีฬาและผู้ชม การใช้พลังงานระหว่างการแข่งขัน ตลอดจน การก่อสร้างอาคารและโครงสร้างพื้นฐานใหม่ ซึ่งงานวิจัยจำนวนมากชี้ให้เห็นว่า “การก่อสร้าง” เป็นหนึ่งในแหล่งการปล่อยคาร์บอนที่สำคัญ โดยเฉพาะในรูปของคาร์บอนแฝง (embodied carbon) ที่เกิดขึ้นตั้งแต่ก่อนการแข่งขันจะเริ่มต้น
หนึ่งในกีฬาที่พึ่งพาโครงสร้างเฉพาะทางมากที่สุดคือ กีฬาว่ายน้ำ ซึ่งต้องใช้สระที่ได้มาตรฐาน มีความปลอดภัยสูง และรองรับผู้ใช้งานจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม สระว่ายน้ำแบบดั้งเดิม โดยเฉพาะ สระคอนกรีต กลับแฝงภาระทางสิ่งแวดล้อมไว้จำนวนมาก ตั้งแต่การใช้ปูนซีเมนต์ซึ่งมีการปล่อยคาร์บอนสูง ไปจนถึงการรื้อถอนที่ก่อให้เกิดของเสียจำนวนมาก และยากต่อการรีไซเคิลหรือการนำกลับมาใช้ซ้ำ
เพื่อให้การจัดงานกีฬาในอนาคตมีความยั่งยืนมากยิ่งขึ้น บทความชุดนี้จึงชวนผู้อ่านสำรวจคำถามสำคัญว่า
เราจะสร้างสระว่ายน้ำที่ดีต่อกีฬา และดีต่อโลกไปพร้อมกันได้อย่างไร