-no rain no flowers-
อากาศเยน็ ๆ ชาสกั ถ้วย
ขนมทีชอบกับหนงั เรอื งโปรดในวนั สบายๆ
ความสบายในวนั วา่ งๆ
คือความสขุ อยา่ งหนงึ ใน
การใหร้ างวลั ตัวเอง :)
ใ น วั น ว่ า ง ๆ บ ร ร ย า ก า ศ แ ส น ส ด ใ ส
กั บ ห นั ง สื อ เ ล่ ม โ ป ร ด สั ก เ ล่ ม : )
การดมื ดาํ กับบรรยากาศ สมั ผสั สายลมทีพดั ผา่ นเรา
อยูก่ ับตัวเองและเรอื งราวทีชอบ
มคี วามสขุ ไมน่ อ้ ยเลยใชไ่ หมล่ะ
ดอกไมห้ ลากสสี นั
ชว่ ยแต่งแต้มความรสู้ กึ คณุ
ในวนั ทีคณุ มเี พยี งแค่ สเี ทา
สสี นั ของสงิ ต่างๆ บางทีอาจไมใ่ ชแ่ ค่ดอกไม้
อาจชว่ ยใหว้ นั เทาๆของเราจางลงและเปลียนเปนสที ี
สดใสขนึ :)
ดอกไมส้ ชี มพูหวานแหวว๋ ทําไมถึงเหน็ ในหนงั romantic
ตังมากมายกันนะ ?
เพราะสชี มพูเปนสแี หง่ ความโรแมนติกยงั ไงล่ะ
ความอ่อนหวาน และความอ่อนไหว
ยามใดทีคณุ รสู้ กึ วา่ ชวี ติ กําลังมรี สขมติดปลายลิน
สชี มพูก็เปนเหมอื นขนมสายไหมทีชว่ ยเปลียนรสสมั ผสั
อันไมต่ ้องใจนนั ใหก้ ลายเปนความนมุ่ หวานได้
เหมอื นไดร้ บั ขนมหวานทีเปนขุมพลัง สรา้ งความสขุ ใหก้ ับคณุ
ท้องฟาสชี มพูอมมว่ ง
สญั ญาณเตือนแหง่ ยามเยน็
ท้องฟาสสี วย ไดส้ ง่ สญั ญาณเตือน
เวลาของการหมดวนั
ใหค้ ณุ รวู้ า่ ถึงเวลาของการไดพ้ กั ผอ่ น
สรา้ งเสรมิ พลัง ดว้ ยความสขุ
ใหค้ ณุ พรอ้ มสใู้ นวนั ต่อไป
ในวนั ทีเหนอื ยล้า ยงั มหี มอนกับเตียงนมุ่ ๆ
และผา้ หม่ อุ่นๆใหเ้ ธอไดพ้ กั
ววิ ทิวทัศนจ์ ากหนา้ ต่างหอ้ ง
ก็เปนฮีลลิงทีดอี ยา่ งหนงึ
ใหค้ ณุ ไดม้ องมนั ใหไ้ กลสดุ ตา
หลีกหนคี วามวุน่ วาย และ อยูใ่ นทีทีปลอดภัย :)
CHAPTER 2
ความสขุ ช่วยเยยี วยา ความสบายช่วยเยยี วใจ
จ
CHAPTER 4
ความสุขระหว่างทาง
ฉนั เลอื กแผน่ หนงั มาเรอื่ งนงึ ทร่ี สู้ ึกชอบ
ใสม่ นั เขา้ ไปในเครือ่ งเลน่
จากนน้ั ท้ิงตวั ลงบนโซฟา พิงหมอนใบโปรด
หนงั เร่มิ ฉาย ดวงตามองผ่านหนา้ ตา่ งออกไป
แตห่ ยู งั คงจดจอ่ กบั เสียงในทวี ี
แตแ่ ลว้ ความสบายของรา่ งกายทไ่ี ดพ้ กั ผ่อน
กพ็ รากสติของฉนั ไป เปลอื กตาปิดลง
จนไมร่ ูว้ า่ .... “ตอนน้คี นดูหนงั หรอื วา่ หนงั ดูคนกนั แน”่
บางทีการดูหนงั ก็ใหค้ ณุ คา่ อะไรกบั เรามากกวา่ แค่
การดคู นแสดง ทเ่ี คล่ือนไหวอยู่บนหนา้ จอสีเ่ หล่ยี ม
ในวนั ทีฝ่ นตก
จบิ ชารอ้ นสกั ถว้ ย
ดื่มดา่ รสชาตขิ องชารอ้ น
ทา่ มกลางกลนิ่ ไอฝน
เป็นความสงบทหี่ าไม่ไดบ้ ่อยนกั
สุดทา้ ยแลว้ เราก็จะรูว้ ่า..ความสขุ พบไดโ้ ดยไมจ่ าเป็ นตอ้ งทาอะไร
ยงิ่ ใหญม่ ากมาย บางทคี วามสขุ อาจตอ้ งการแค่ มมุ เล็กๆสกั มมุ
ทีม่ แี คเ่ รา เปิ ดเพลงคลอเบาๆและแนน่ อนชารอ้ นสกั ถว้ ย
วนั ท่แี สนเหน่อื ยหนา่ ย
ความรูส้ กึ หมน่ ๆเกดิ ข้ึนมาไดอ้ ย่างไรก็ไม่อาจตอบได้
แมแ้ ตส่ ถานทีท่ เ่ี ต็มไปดว้ ยของหวานและกาแฟ
กย็ งั ไมส่ ามารถเรียกพลงั งานกลบั มาไดเ้ ลย
แตแ่ ลว้ ก็มีเสยี งเพลงจากในรา้ น
ฉนั หยุดนงิ่ หยดุ ทาทกุ ส่งิ
เพราะเสยี งเพลงไดด้ ึงความสนใจไปหมดแลว้
....ฟังแลว้ รูส้ กึ สบายใจจงั
บางทีการฟังเพลงก็เป็ นเหมือนการ
บาบดั อย่างนงึ เสียงดนตรนี นั้ ชว่ ยผอ่ น
คลายความเครียดได้
“เราจะมองเห็นแจม่ ชดั ดว้ ยหวั ใจ ส่ิงสาคญั นนั้ ไม่อาจเหน็ ไดด้ ว้ ยตา”
-The little Prince by Antoine De Saint -Exupery
คนื วนั ศกุ ร์
สุขกายสบายใจ
กลบั มาบา้ นอาบนา้ ท้ิงตวั ลงนอน
โดยไม่ตอ้ งคดิ วา่ พรุง่ น้จี ะตอ้ งตนื่ ไปเรียนหรอื ทางาน
วนั ทีท่ กุ ชีวติ เฝ้ านบั คอยอยากใหม้ าถงึ ไวๆ ฉนั เองกค็ ดิ แบบนน้ั
เจา้ ชายนอ้ ยกบั คนื วนั ศุกร์ ชา่ งเป็นอะไรทล่ี งตวั
คงจรงิ อย่างทเ่ี จา้ ชายนอ้ ยวา่ สง่ิ สาคญั นนั้ ไมอ่ าจมองเหน็ ไดด้ ว้ ยตา
ความสุขที่กอ่ ตวั ข้นึ เล็กๆ เกดิ ข้นึ โดยท่เี ราไมท่ นั ไดร้ ูต้ วั ....
เชน่ เดยี วกบั บางคนท่ไี ม่ทนั ไดค้ ิดวา่ การใหเ้ วลากบั ตวั เอง
ก็เป็นเร่อื งสาคญั การไดท้ าในส่งิ ท่ีชอบ ย่อมทาใหเ้ กิดความสขุ
แหกโมงเย็นวนั น้ที อ้ งฟ้ าสวยจงั เลยนะ
อากาศเยน็ สบาย ลมพดั มาออ่ นๆ ทาใหร้ ูส้ กึ สบายตวั
ลมเยน็ ๆปะทะเขา้ หนา้
ฉนั หลบั ตาลงแลว้ สูดหายใจเขา้ ใหเ้ ตม็ ปอด....
บางครงั้ เรากต็ อ้ งหดั หลบั ตาลงบา้ ง
เพื่อทจี่ ะเปิดหวั ใจใหก้ วา้ งข้นึ
แลว้ สิ่งรอบตวั นนั้ จะดขี ้นึ เอง
ฉนั นง่ั มองภาพๆนึง
ภาพนนั้ สวย โทนสีที่ดเู ขา้ กนั ไดด้ ี
มองแลว้ ไมอ่ ยากละสายตาเลย
การชมงานศิลปะ ทาใหเหมอื นหลงอยู่ในความคดิ ไปชว่ั ขณะ
เป็นการเสพท่ีหลายคนเลกิ ไมไ่ ด้ และบางคนกย็ งั เขา้ ไมถ่ งึ
สุขหรอื ทุกขอ์ ย่ทู ี่เรามอง บางครงั้ การ
ไดม้ องส่งิ ทด่ี ใี หค้ วามสบายใจ
กส็ ามารถทาใหใ้ จเราเป็นสุขได้
กลบั กนั หากเราเหน็ ภาพทเ่ี ราไมช่ อบ
ภาพนนั้ กจ็ ะติดตา ทาใหใ้ จเราทกุ ข์
ซงึ่ บางครงั้ เรากไ็ ม่สามารถเลี่ยงได้
เพราะงนั้ ควรมองในส่งิ ทอ่ี ยากมอง
เทา่ นน้ั และเม่ือไมอ่ ยากมองกจ็ งปิดตา
อยา่ งมีสติ
CHAPTER 5
ความสขุ อยรู่ อบกาย
ทอ้งฟ้าทส่ีดใส
อากาศแจม่ใส
กาแฟในแกว้ใบโปรด
กบัเสยีงเพลงท่ีเปิดคลอเบาๆ
และตวัเราทกี่ำลังมีชว่งเวลาแหง่ความสขุ
“ความสุขกบัสง่ิท่อียู่รอบกาย”
เสียงคล่นืทะเลที่ซัดเขา้หาชายฝ่งั
สายลมทพ่ีัดผ่านฟังเพลงที่ริมหาด
และเหยยีบพ้ืนทราย
นบัเป็นชว่งเวลาแหง่การพกัผอ่น
ชว่งเวลาแหง่การผ่อนคลาย
ช่วงเวลาดๆีทใี่ห้รา่งกายและจิตใจไดเ้ป็นสขุ
หลีกหนีจากข้างนอกที่แสนวุ่นวาย
เข้ามาอย่ใูนห้องกบัความสงบ
เตยีงน่มุกบัเสยีงดนตรวีงโปรด
อากาศเยน็กบัแดดอ่อนจากหน้าตา่ง
ชา่งเปน็วนัที่ดีกบัการได้อยูก่ับตวัเอง
พระอาทิตย์ใกลจ้ะลบัขอบฟ้า
เงยหน้าจากงานทที่ำอยู่
สายลมท่พีัดผา่นหน้าตา่ง
กับใบไม้ที่ปลวิไสว
เกบ็ส่ิงท่วีุ่นวายน้ันไว้
ถึงเวลาท่กีายและใจจะได้พัก
หยดนำ้ที่นอกหนา้ต่าง
หมอกขาวและเมฆบางๆ
ลมพัดผา่นมาพาฝนโปรยลงตรงใบหญา้
หยดน้ำคา้งดอกไม้และเสียงเพลง
ชวนใหน้ึกถึงช่วงเวลาที่แสนอบอ่นุ
ช่วงเวลาทเี่ราได้อย่กูบัตวัเอง
ชว่งเวลาแห่งความสขุและความสบายใจ
ทา่มกลางผู้คนมากมาย
ท่ามกลางความสบัสนวุน่วาย
ร่างกายและจิตใจชา่งเหนอื่ยล้า
หันไปมองทอ้งฟา้พบเมฆขาวและแสงแดด
หันมองสง่ิรอบกายพบดอกไม้ท่ีกำลงัรอวันเบ่งบาน
พบความสวยงามความสงบและความสบายใจ