พระราชดำรัสเกี่ยวกับครู

พระราชดาํ รสั เกย่ี วกบั ครู

พระราชดาํ รัส
พระบรมราโชวาท

ของ
พระบาทสมเด็จพระเจา อยหู วั

พระราชทานแกค ณะครู

๑. “ ถา ครไู มห ว งประโยชนทคี่ วรจะหวง
หนั ไปหวงอํานาจ หวงตําแหนง หว งสิทธ์ิ
และ หว งรายไดก นั มากเขา ๆ แลว จะ
เอาจิตเอาใจที่ไหน มาหวงความรู ความ
ดี ความเจริญของเด็ก ความ หวงในสง่ิ
เหลา นนั้ กจ็ ะคอ ย ๆ บนั่ ทอนทําลาย
ความเปนครูไปจนหมดสิน้ จะไมม ีอะไร
เหลือไว พอท่ตี ัวเองจะภาคภูมิใจ หรอื
ผูกใจใครไวไ ด ความเปน ครกู จ็ ะไมม คี า
เหลอื อยูใหเปน ทีเ่ คารพบชู าอีกตอไป ”

พระราชดาํ รัสแกครูอาวุโส
ในโอกาสเขาเฝาฯ วนั เสาร ท่ี ๒๑
ตุลาคม ๒๕๒๑

๒. “......ครู ท่ีแทจ รงิ นน้ั ตอ งเปนผทู ํา
แตค วามดี คอื ตองหมน่ั ขยนั และ
อตุ สาหะพากเพยี ร ตองเอ้อื เฟอ เผ่ือแผ
และเสยี สละ ตอ งหนักแนนอดทน และ
อดกลัน้ สาํ รวม ระวังความประพฤติ
ปฏบิ ตั ิของตน ใหอ ยูในระเบียบ แบบ
แผนทด่ี ีงาม รวมทั้งตอ งซอ่ื สัตย รกั ษา
ความจรงิ ใจ วางใจเปนกลาง ไมปลอ ย
ไปตามอํานาจอคติ…...”

พระราชดํารัส
พระราชทานแกค รอู าวุโส ๒๘ ตุลาคม
๒๕๒๓

๓. “.....ครู จะตอ งต้ังใจในความดี
อยูตลอดเวลา แมจ ะเหน็ดเหนือ่ ย
เทาไรก็จะตองอดทน เพือ่ พิสจู นว า
ครูน้เี ปน ทีเ่ คารพสักการะได แตถา
ครูไมต้ังตัวในศลี ธรรม ถาครูไมท าํ
ตัวเปน ผูใ หญ เด็กจะเคารพได
อยางไร……”

พระบรมราโชวาท
พระราชทานแกค ณะครู โรงเรียน
ราษฎรท ัว่ ราชอาณาจกั ร ณ ศาลา
ผกาภริ มย ๘ พฤษภาคม ๒๕๑๓

๔. “...ครู น้นั จะตองใหความรูแก
เด็ก ๆ ดว ยความเมตตา ดวย
ความหวงั ดี คอื ดว ยความเมตตาตอ
ผทู ี่เปน ลกู ศษิ ย และดวยความหวังดี
ตอ สว นรวม เพราะถาสว นรวม
ประกอบดวยบุคคล ท่ีมีความรดู ี
สวนรวมก็ไปรอด....”

พระบรมราโชวาท
พระราชทานแกค ณะ อาจารยและ
นักเรียนโรงเรยี นวงั ไกลกังวล ณ
พระราชวังไกลกงั วล หัวหนิ ๒๗
พฤษภาคม ๒๕๑๓

๕. “…… ผู ท่ีเปน ครู จะตอ ง
นกึ ถึงความรับผิดชอบ เพราะวา
ถา เปนครแู ลว ลกู ศษิ ยจะตองนับ
ถอื ได ตอ งวางตัวใหเหมาะสมกับ
ท่ีเปนครู ไมใชว างตัวอยา งหน่ึง
แลวมาสอนอกี อยา งหนึง่ ….”

พระราชดํารสั
พระราชทานเนื่องในวันการศกึ ษา
สมั พนั ธ ณ วิทยาลัยวิชาการ
ศึกษาประสานมิตร ๑๕ มนี าคม
๒๕๑๒

๖. “... ผู ท่ีเปน ครอู าจารยนน้ั ใช
วา จะมีแตความรใู นทางวชิ าการ
และในทางการสอนเทา น้ันกห็ าไม
จะตอ งรูจ กั อบรมเดก็ ท้ังในดา น
ศีลธรรม จรรยาและวัฒนธรรม
รวมทง้ั ใหมีความสํานกึ รับผิดชอบ
ในหนาที่ดว ย…. ”

พระบรมราโชวาท ในพธิ ี
พระราชทานปริญญาบตั ร
วทิ ยาลยั วชิ าการศกึ ษา ๑๕
ธันวาคม ๒๕๐๓

๗. “...มหาวิทยาลัย มงุ ส่ังสอน
นักศึกษาใหเ ปน คนเกง ซึง่ เปน การ
ดี แตนอกจากจะสอนใหเกงแลว
จําเปน อยา งยิง่ ทจ่ี ะอบรมใหดี
พรอมกนั ไปดว ย ประเทศเราจงึ จะ
ไดคนที่มคี ณุ ภาพพรอมคือ ทงั้ เกง
และทั้งดมี าเปนกาํ ลัง ของ
บา นเมือง…. ”

พระบรมราโชวาท
พระราชทานแกค ณะผบู ริหาร และ
สภาคณาจารยม หาวทิ ยาลยั ตาง ๆ
ณ ศาลาดุสิดาลยั ๓ ตลุ าคม
๒๕๓๓

๘. “…… การศกึ ษาเปน เครื่องอนั
สาํ คัญในการพัฒนา ความรู ความคดิ
ความ ประพฤติ ทศั นคติ คานิยมและ
คณุ ธรรมของบุคคล เพือ่ ใหเ ปน พลเมืองดี
มีคณุ ภาพและประสทิ ธิภาพ เมื่อบา นเมือง
ประกอบไปดว ยพลเมอื งทม่ี คี ุณภาพและ
ประสทิ ธภิ าพ การพัฒนาประเทศชาตกิ ็
ยอมทําใหไ ดโ ดยสะดวกราบร่ืน ไดผลท่ี
แนน อนและรวดเร็ว … ”

พระราชดํารัส พระราชทาน
แกครูใหญ และนกั เรียน ณ ศาลาดสุ ิดา
ลยั พระราชวงั ดุสิต ๒๒ กรกฎาคม
๒๕๒๐

๙. “...งาน ดานการศึกษาเปนงาน
สําคัญที่สดุ อยางหนง่ึ ของชาติ เพราะ
ความเจริญและความเส่ือมของชาติ
นัน้ ขน้ึ อยูก ับการศกึ ษาของพลเมือง
เปน ขอ ใหญ จงึ ตอ งจัดการศึกษาให
เขมแขง็ ย่ิงขน้ึ ....”

พระบรมราโชวาท ใน
พิธพี ระราชทานปริญญาบตั ร ณ
วิทยาลยั วชิ าการศึกษาประสานมิตร
๑๒ ธนั วาคม ๒๕๑๒