พระเจ้าอโศก ม.1/2

พระเจ้าอโศกมหาราช

เนื้อเรื่อง

เรื่องราว “อโศกมหาราช” มหากาพย์ภาพยนตร์ที่เล่าเรื่องจากเสี้ยวหนึ่งในพระชนม์ชีของมหาจักรพร
รดิอโศก หลานชายของพระเจ้าจันทรคุปต์ เมารยะ ผู้ครองบัลลังก์แคว้นมคธเมื่อ 300 ปีก่อนคริสต์
ศักราช เมื่อปู่สละราชบัลลังก์ออกบวช พระเจ้าพินทุสารพระบิดาสืบต่อ บัดนี้กาลเวลาล่วงเลย แก่ชรา
ลงไป ใครจะได้ครองบัลลังก์ ศึกสายเลือดระหว่างพี่น้องต่างมารดา บัลลังก์ตกเป็นของเจ้าชายอโศก
เพื่อขยายราชอาณาจักร พระเจ้าอโศกทรงก่อสงครามนองเลือดที่สุดในประวัติศาสตร์ โดยเข้าตีคลิงกะ
แคว้นเพื่อนบ้านจนพินาศย่อยยับ หลังจากได้รับชัยชนะบนกองซากอศุภนับแสน พระเจ้าอโศกทรง
สำนึกเสียพระทัย จนตั้งประปณิธานว่าจะยุติการเดินทางบนเส้นทางแห่งสงคราม หันมาทุ่มเทให้กับการ

ทำนุบำรุงและเผยแพร่ศาสนาพุ ทธให้ขจรไกล

ประวัติย่อ

จักรพรรดิอโศก หรือ อโศกมหาราช เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเมารยะ ผู้
ปกครองส่วนใหญ่ของอนุทวีปอินเดีย ตั้งแต่ ป. 268 ถึง 232 ปีก่อน ค.ศ. วิกิ

พี เดีย
เกิด: ปาฏลีบุตร
เสียชีวิตเมื่อ: พ.ศ. 312, ปาฏลีบุตร
คู่สมรส: Maharani Devi (สมรส พ.ศ. 258), อสันธิมิตรา (สมรส พ.ศ. 274–
พ.ศ. 304), Padmavati (สมรส พ.ศ. 278), ติชยะรัคชา
หนังสือ: The Edicts of Asoka, The Edicts of King Asoka: An
English Rendering, Aśokan inscriptions, The Avayavinirākaraṇa
of Paṇḍita Aśoka, The Moral Edicts of King Asoka, เพิ่มเติม
บุตร: Mahinda, ภิกษุณีสังฆมิตตา, เจ้าชายกุณาละ, Charumati, Tivala,

Jaluka
หลาน: พระเจ้าทศรถเมารยะ, พระเจ้าสัมประติ, Satakarni

ปู่ย่า/ตายาย: พระเจ้าจันทรคุปตเมารยะ, Durdhara

เนื้อหาที่ ๑ พระเจ้าอโศกมหาราชจักรพรรดิจักรพรรดิแห่งโมริยะ องค์ที่ 3
ครองราชย์ พ.ศ. 270–311 [3]ราชาภิเษก
พ.ศ. 275 [3]ก่อนหน้าพระเจ้าพินทุสารถัดไปพระเจ้าทศรถ
อัครมเหสีพระนางอสันธิมิตราพระสนม4 นางพระราชบุตร11 พระองค์
ราชวงศ์โมริยะพระราชบิดา , พระเจ้าพินทุสาร , พระราชมารดา , พระนางสุ
ภัทรางคีประสูติพ.ศ. 239 ณ ปัฏนาสวรรคตพ.ศ. 311 (ชันษา 72) ณ ปัฏนา
ศึกครั้งสำคัญของจักรพรรดิอโศกคือศึกต่อรัฐกลิงคะ (ปัจจุบันอยู่ในรัฐโอริ
สา)[8] ซึ่งท้ายที่สุดทรงยึดครองได้เมื่อ 260 ปี ก่อน ค.ศ.[9] ข้อมูลจาก
การตีความจารึกพระเจ้าอโศก ระบุว่าพระองค์เปลี่ยนศาสนาเป็นศาสนา
พุ ทธ[8] หลังต้องเผชิญกับการล้มตายครั้งใหญ่ในสงครามกลิงคะ ซึ่งมี
รายงานเสียชีวิตอยู่ที่ราว 100,000 รายเป็นอย่างต้ำ[10] จักรพรรดิอโศก
เป็นที่จดจำในฐานผู้ตั้งอโศกสตมภ์ และเผยแผ่จารึกของพระองค์[11] และ
จากการส่งพระสงฆ์ไปยังศรีลังกาและเอเชียกลาง[7] รวมถึงการสร้างวิ
หารชึ้นเพื่อบูชาและเป็นอนุสรณ์ต่อช่วงชีวิตสำคัญของพระโคตมพุ ทธ
เจ้า[12]

เนื้อหาที่ ๒

วิบัติแห่งสงครามครั้งนี้ ทําให้อโศกมหาราชทรงเศร้าพระทัยเป็นอย่างยิ่ง
และหันมานับถือพระพุ ทธศาสนาโดยทันที ทรงเจริญศีล ละเว้นปาณาติบาต
อย่างเคร่งครัด กับอุปถัมภ์พระพุ ทธศาสนาอย่างจริงจัง โดยจัดสร้างวัด
หรือวิหารถึง 84,000 แห่ง ซึ่งปรากฏอยู่ทุกแคว้นทุกเมืองในชมพู ทวีป
ประหนึ่งว่าจะลบพระนามอโศกผู้โหดเหี้ยม (จัณฑาโศก) ให้เลือนหายไปด้วย
เคยกระทําการฆ่าพี่ น้องไม่น้อยกว่าร้อยองค์เพื่ อขึ้นครองราชสมบัติแต่ผู้
เดียว ต่อเมื่อพลิกกลับพระทัยมานับถือพุ ทธศาสนาจึงได้พระนามใหม่ว่าธร
รมาโศกหรืออโศกผู้ทรงธรรมและรู้จักกันทั่วไปอีกพระนามหนึ่งว่าศรีธรรมา
โศกราช ทรงเป็นผู้ชนะอย่างแท้จริงด้วยธรรมพิชัย (ชัยชนะโดยธรรม) ทรง
ประกาศพุ ทธศาสนาขึ้นเป็นประธานสําหรับประเทศ ยอมอุทิศพระองค์เป็น
อุบาสกและทรงผนวชเป็นพระภิกษุอยู่ครั้งหนึ่งและเคยเสด็จไปนมัสการถึง
สังเวชนียสถานทั้ง 4 แห่งด้วย

สมาชิกใน ด.ช.นราธิป ถาวร เลขที่ 9
กลุ่ม ด.ช.ปัณณวิชญ์ อารัมภ์วิโรจน์ เลขที่10
ด.ช.ศุภวิชญ์ ศิลารัตน์ เลขที่ 15
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ห้อง 2 ด.ญ.ขวัญข้าว สิงคิบุตร เลขที่ 19
ด.ญ.ธัญรัศม์ น้อยโนนนิ้ว เลขที่ 24
ด.ญ.พัทธ์ธีรา พงษ์คำผาย เลขที่ 29