พนันรัก AtthanonSumer Love bet

101

“เดยี วสิ คยุ กนั ก่อน!” ผมดงึ เธอไวเ้ มอื เห็นวา่ เธอจะลกุ

“มะ..มอี ะไร?” เธอถามแต่ไมย่ อมมองหนา้ ผม ผมเลยอมุ้ ใหเ้ ธอนงั ครอ่ มผมไว้

“หายโกรธพไี ดม้ ยั ?” ผมถามเธออยา่ งอ่อนโยน ทงั เสียงและสายตา เธอเงยี บและไมต่ อบผม

“พยี อมรบั ว่าเขา้ หาเมอรเ์ พราะเรอื งพนนั แต่พีไม่รูว้ า่ ใจของพีเปลยี นไปตงั แต่ตอนไหน ตงั แต่พี
จีบเมอร์ พีไปหาผูห้ ญิงคนอืนแค่ครงั เดียวและไม่ไดไ้ ปอีกเลย แลว้ พอมีอะไรกับเมอร์ พีก็ไม่
อยากมีอะไรกับใครอีก วนั นนั ทีพีพูดไปเพราะยงั ไม่แน่ใจกับความรูส้ ึกของตวั เอง พีไม่เคยรกั
ใครมากอ่ น แตพ่ อเหน็ เมอรย์ ิมใหค้ นอืนทคี ลบั วนั นนั มนั ทาํ ใหพ้ รี ูว้ า่ พรี กั เมอรช์ อบเมอรไ์ ปแลว้
ไม่ใชเ่ พราะพนนั !” ผมพดู ความรูส้ กึ ของตวั เองออกไปจนหมด

“พจี ะใหเ้ มอรเ์ ชอื คาํ พดู ของคนทเี ขา้ มาหาเมอรด์ ว้ ยการหลอกลวงหรอ จะใหเ้ มอรเ์ ชอื คนทีเอา
ความรกั ของเมอรเ์ ป็นเครืองเดมิ พนั หรอ?” เธอเอย่ ถามผมนงิ ๆ

“เมอรไ์ มต่ อ้ งเชือก็ได้ พจี ะทาํ ใหเ้ มอรเ์ หน็ แตไ่ มว่ ่ายงั ไงตอนนเี มอรก์ ็เป็นเมียพแี ลว้ !” พดู จบผม
อมุ้ เธอลกุ จากอา่ ง

“อ๊ะส!์ !!อมุ้ เมอรท์ ะ..ทาํ ไม” เธอหนา้ แดงเมือตอนนผี มและเธอเปลอื ยป่าวทงั คู่ ผมไมต่ อบอะไร
แตอ่ มุ้ เธอมาทฝี ักบวั แทน ก่อนจะเปิดนาํ ลา้ งฟองทตี วั ของเราสองคนออก

เมือฟองถกู ลา้ งออกจนหมดผมดนั เธอตดิ กาํ แพงก่อนจะดดู ไซรไ้ ปตามซอกคอของเธอ

“อมื มมมสพ์ นี นท!์ ” เสียงครางของเธอปลกุ เรา้ อารมณข์ องผมไดเ้ ป็นอยา่ งดี

“เมอรเ์ ป็นเมียพีแลว้ นะ!” พูดจบผมค่อยๆอุม้ เธอขึนใหเ้ ตา้ อวบของเธอพอดีกับปากของผม
และกม้ ลงไปดดู พรอ้ มทาํ รอยรกั

จว๊ บบบ
!!!!!!

102

“อา๊ าาสเ์ สยี ว” เมอรค์ รางพรอ้ มกบั ขยมุ้ หวั ของผม

“อืมมมครางออกมาเมอร์ ครางชือพีออกมา!!”ผมพดู แลว้ กม้ ลงไปดดู ยอดอกของเธออีก ก่อน
จะยกเธอขึนใหเ้ ธอครอ่ มบา่ ของผม เทา่ กบั ตอนนรี อ่ งรกั ของเธออย่ตู รงหนา้ ผมพอดี

“อ๊ะส!์ !พนี นทเ์ ดยี วตก!!” เธอรอ้ งออกมาอย่างตกใจ

“ไม่ตกหรอก ผัวหนูแข็งแรงจะตาย!!” พูดจบผมก็โลมเลียไปทีร่องรกั ของเธอทนั ที กลินหอม
ของเธอดงึ ดดู ใหผ้ มทาํ อยแู่ บบนนั

แพรบ่ ๆๆๆ


“ออื ออพนี นทข์ าเมอรเ์ สยี ววว!!!” ยิงเธอครางมากเท่าไหรผ่ มยงิ รวั ลินรอ้ นของผมมากเท่านนั

“อา๊ าาสจ์ ะไม่ไหวแลว้ วว!!” รอ่ งของเธอเรมิ ตอดรดั ลนิ ของผม

“ออื อจะสะ..เสรจ็ แลว้ วว อา่ าาาส
์ ” ในทีสดุ เมอรก์ ็ปลดปลอ่ ยนาํ รกั ของเธอใหผ้ มไดช้ ิม

ผมค่อยๆอุม้ เมอรล์ งจากบ่า เธอตวั อ่อนแรงเมือเพิงเสร็จไป ผมอุม้ เธอในท่าอุม้ แตงแลว้ มอง
หนา้ เธออยแู่ บบนนั ตอนนสี ายตาทเี มอรม์ องมาบง่ บอกวา่ เธอกาํ ลงั ตอ้ งการผม ผมจบั ทอ่ นเอน็
ถไู ปมาทรี อ่ งรกั ของเธอ

“อือออพะ..พีนนทใ์ ส่สกั ทอี ๊าาาสเ์ มอรอ์ ยากแลว้ !!” เธอรอ้ งขอใหผ้ มทาํ เท่าทีผมสงั เกตเวลาที
เมอรท์ าํ รกั กบั ผม เธอมกั จะเป็นแม่เสือสาวทีแสดงความตอ้ งการออกมา นนั คือสิงทีทาํ ใหผ้ ม
ชอบ เพราะมนั หมายถึงเธอมคี วามสขุ กบั รสเซ็กซข์ องผม

“เราสองคนเป็นอะไรกันครบั หืมมม?” ผมถามพรางเอาท่อนเอ็นถรู อ่ งของเธอไปมาใหเ้ ร็วขึน
เพราะตอ้ งการใหเ้ ธออยากและตอบตามทผี มอยากไดย้ ิน

“อมื มมพเี ป็นผวั เมอร!์ !” พอเธอตอบออกมาแบบนนั ผมกด็ นั ท่อนเอน็ เขา้ ไปทเี ดยี วจนสดุ

103

พรวดดดดด!!
“อา๊ าาาาาาส!์ !!”
“โอว้ วววววสซ์ ีดดด!!!” ผมขบกรามแนน่ เมือรอ่ งรกั ของเธอมนั รดั ทอ่ นของผมแน่นไปหมด
“พนี นทเ์ มอรจ์ กุ กก!” เธอพดู แลว้ กดั ปาก
“อืมมร่องหนมู นั แน่นไปหมดเลยซีดดดด!!” ผมแช่ทิงไวส้ กั พกั เพราะกลวั เมอรเ์ จ็บ พอเห็นเธอ
เรมิ ปรบั ตวั ได้ ผมค่อยๆสบั เอวสอบของผมเบาๆ
ตบั !! ตบั !!
“ออื ออสแ์ รงหนอ่ ยพนี นท”์ เธอรอ้ งขอผมก็ไมข่ ดั
ปักกๆๆๆ!! ผมกระแทกเขา้ ไปทงั เรว็ และแรง
“อ๊ะสๆ์ ๆๆๆ ซีดดดด!”
“อืมมเมอรร์ ่องหนูรดั ควxพีไปหมดอืมมมมม” ผมกม้ ดูดไปทีคอของเธอ โดยทีเอวของผมยงั
ทาํ งานอยู่
ตบั ๆๆๆ พบั ๆๆๆ ปักๆๆ!!!!
“ออื ออจะเสรจ็ แลว้ ววว” พอไดย้ นิ เมอรพ์ ดู แบบนนั ผมยงิ รวั เอวของตวั เองอกี

“ระ..รอก่อนพะ..พจี ะเสรจ็ แลว้ เหมอื นกนั อืมมมม

” ผมดดู ไปทีคอของเธอจนแดงไป
หมด
ปักกๆๆๆ!! ผมซอยไปอกี ไม่กีครงั เมอรแ์ ละผมกเ็ สรจ็ ออกมาพรอ้ มกนั

“อ่าาาาาาส
์ ”

104

“โอว้ วววววส
์ ” พอเสรจ็ ผมหอมเธอซาํ ๆอยแู่ บบนนั โดยไม่ไดป้ ล่อยเธอลง ก่อนจะอมุ้ เธอไป
นงั ทีอา่ งลา้ งหนา้ เพราะตอนนเี มอรข์ าสนั ไปหมด

“พะ..พจี ะทาํ อะไร?” เธอเอ่ยถามเมือจๆู่ ผมกอ็ มุ้ เธอมาวาง

“เดียวพีอาบนาํ ให้ หนูอยู่เฉยๆ!” ผมพูดจบก็เริมลงมืออาบนาํ ถูสบู่ใหเ้ ธอ พออาบนาํ ใหเ้ ธอ
เสรจ็ ก็อาบนาํ ตวั เองต่อ จากนนั ผมก็เอาผา้ มาพนั ทีเอวก่อนจะเอาผา้ อีกผืนไปห่อตวั เธอ แลว้
อมุ้ เธอออกจากหอ้ งนาํ

“เมอรเ์ ดินเองได!้ !” เธอพดู พรอ้ มแกม้ ทีแดงระเรอื

“แนใ่ จนะวา่ เดินได?้ !” ผมเอ่ยถามอย่างยมิ ๆ

“แน่ใจสิ ทาํ ไมเมอรจ์ ะเดินไม่ได!้ ” เธอเถียงออกมาเหมือนลืมไปบางอย่างว่าเมือกีผมและเธอ
ทาํ อะไรกนั

“พีอุม้ แหละดีแลว้ ลืมไปหรอว่าเพิงทาํ รกั กันไป ขาหนูสนั จนลม้ แน่ถา้ เดินเอง!” พอเธอไดย้ ิน
แบบนนั กซ็ กุ หนา้ มาทีอกของผม เธอคงเขินทผี มพดู แบบนนั จากนนั ผมก็วางเธอลงทีเตยี ง

“เอาเสอื ผา้ ใหห้ น่อย!” เธอเอ่ยขอเสอื ผา้ กบั ผม

“ไม่ตอ้ งใส่หรอกนอนกับผวั เสือผา้ ไม่จาํ เป็น” พดู จบผมก็เดินไปปิดไฟหอ้ ง ตอนนีมีแค่ไฟขา้ ง
เตียงทียงั ติดอยู่ ผมดึงผา้ ทีห่อตวั เธอและผมออก ก่อนจะลม้ ตวั ไปนอนขา้ งเธอและดึงเธอเขา้
มากอด

“ฝันดีนะครบั เมีย ฟอดดด!” พูดจบผมก็หอมเธอแรงๆ เธอซุกหนา้ ทีอกของผมทันทีทีผมทาํ
แบบนนั หลงั จากนนั เราสองคนก็พากนั หลบั ไป!

105

EP คลปิ !
นนท์ Talk
เชา้ ผมตืนมาดว้ ยความงวั เงียเมือไดย้ ินเสียงโทรศพั ท์ พอกม้ มองก็เห็นว่าตอนนีซมั เมอรน์ อน
กอดผมอยู่ พอเห็นแบบนนั ผมยิมออกมา ก่อนจะเอือมมอื ไปหยบิ โทรศพั ทม์ ารบั สาย

ป๊ า
“ครบั ป๊ า”
“งอ้ เมยี รยึ งั ?” ป๊ าเอย่ ถามผม
“งอ้ อย่คู รบั แต่นอ้ งยงั ไมเ่ ชือผมเท่าไหร!่ ” ผมเอย่ พรางกม้ ลงไปมองซมั เมอรด์ ว้ ย
“งอ้ ใหไ้ ด้ ชว่ ยขนาดนีแลว้ !!” ป๊ าพดู แบบนนั ผมเลยยมิ ออกมา
“จะงอ้ ใหไ้ ดค้ รบั ยงั ไงลกู สะใภป้ ๊ าก็ตอ้ งเป็นซมั เมอรอ์ ยแู่ ลว้ !” ผมพดู แลว้ หอมไปทหี วั เธอเบาๆ
“เออ ถา้ รอบนีแกเอานอ้ งกลบั มาเป็นเมียไมไ่ ด้ ป๊ าก็ไม่รูจ้ ะช่วยยงั ไงแลว้ รกั เขาแต่กเ็ สอื กโง่!!”
ป๊ าพดู จบกว็ างสายไป เหมอื นเมือกีป๊ าจะด่าผมวา่ โง่ถา้ ผมฟังไมผ่ ดิ
พอป๊ าวางสายไปผมก็ขยับตวั เองลงมาใหห้ นา้ ของผมกับนอ้ งอยู่ระดบั เดียวกนั พอเห็นปาก
อวบอิมของเธอมนั ทาํ ใหผ้ มอดใจไม่ได้ เลยเขา้ ไปจบู ปากเธอ

“อมื มมมมม
” เธอครางในลาํ คอกอ่ นคอ่ ยๆลมื ตาขึนทงั ๆทีปากเราสองคนยงั จูบกนั อยู่ พอ
ผมเห็นเธอลมื ตา เลยจบู เธออย่แู บบนนั กอ่ นจะค่อยๆพลกิ ตวั ขึนไปครอ่ มเธอ
ติง!!!! เสียงออดดงั ขึนทาํ ใหผ้ มตอ้ งผละปากเธอออก ผมทาํ หนา้ เสียดายเล็กนอ้ ย แต่ซมั เมอร์
หนา้ แดงไปหมด
“ใครมาขดั จงั หวะอีกวะ่ !!!” ผมเอ่ยอยา่ งหวั เสยี

106

“ลงไปไดแ้ ลว้ เมอรห์ นกั !” เธอพดู แลว้ หลบหนา้ ผม
“หนกั หรอื เขนิ ครบั เมีย!” ผมพดู ดว้ ยนาํ เสยี งทเี หยา้ แหย่เธอ
“ลกุ สิมีคนมาไม่ใช่หรือไง เมอรจ์ ะไปใส่เสือผา้ !” เธอหนา้ แดงแลว้ เอ่ยปากไล่ใหผ้ มลกุ เพราะ
ตอนนผี มครอ่ มเธออยู่ ผมดงึ ผา้ ออกก่อนจะกม้ ลงไปดดู เตา้ อวบเธอแรงๆ
“ซีดดดด ยะ..อยา่ พนี นท์ มะ..มีคนรออยไู่ มใ่ ช่หรอื ไงออื อ!” เธอครางออกมาพรางเอ่ยหา้ มผม
“แม่งใครมาว่ะ!” ผมไดแ้ ต่ยอมลุกออกจากเธอแลว้ เอาผ้ามาพันเอวไว้ ส่วนซัมเมอรน์ ัง
อยบู่ นเตียง
“หนไู ปใส่เสือผา้ ก่อน” ผมเอย่ บอกเธอเพราะหากมีคนเขา้ มาจะไดไ้ มเ่ หน็ เธอโป๊
“พกี ็ออกไปสิ เมอรจ์ ะไดล้ กุ ไปเอาผา้ !” เธอพดู แบบเขนิ ๆ
“เขนิ ทาํ ไม เมือคืนพสี าํ รวจหนทู กุ สว่ นแลว้ !” ผมพดู แบบนนั เมอรก์ ็เขวียงหมอนมาทนั ที
ตบุ้ !! อ่าเธอแมน่ ซะดว้ ย โดนผมเต็มๆ
“โอย้ !! หนเู ขวียงทาํ ไมเนยี !!”
ตงิ !! เสียงออดกดซาํ อีกรอบ
“พมี าโรคจิตใส่เมอรท์ าํ ไมหล่ะ ออกไปเรว็ ๆเขากดสองรอบแลว้ เหน็ มยั !”
“อ่ะ!” ผมยืนผา้ ไปใหเ้ ธอแลว้ เดินเขา้ ไปหาเธอใกลๆ้ กอ่ นจะฝังจมกู ลงไปทแี กม้ ของเธอ
“ฟอดดด!! เปลยี นชดุ เรว็ ๆนะครบั ไม่อยากใหใ้ ครเหน็ รา่ งกายของหน”ู พดู จบผมก็เดินออกมา
จากหอ้ งนอน แลว้ เดินไปเปิดประตใู หญ่ เจอกับยยั นอ้ งและพีชายของซมั เมอรก์ าํ ลงั จอ้ งหนา้
กนั อย่างเอาเรือง พอเห็นผม ยยั นอ้ งยิมออกมา แตพ่ ชี ายเธอมองผมอยา่ งกบั จะฆา่ ผม

107

“มงึ ทาํ อะไรนอ้ งก!ู !” อ่อทพี เี ธอหวั รอ้ นคงเพราะผมมแี ค่ผา้ ทีพนั เอวอย่สู ินะ
“ผวั เมียอยดู่ ว้ ยกนั จะทาํ อะไรกนั หล่ะครบั พีเมีย!” ผมเอ่ยอย่างกวนๆ เวลาไดก้ วนพีเมียกส็ นกุ
เหมือนกนั ส่วนมากผมไม่ใช่คนขีเล่นเท่าไหร่ แต่เพราะเขาเป็นคนในครอบครวั เมีย ผมก็ตอ้ ง
อ่อนนอ้ มไว้
“นนั สิ ถามโงๆ่ คณุ ลงุ !!” นชิ าหนั ไปพดู ใสพ่ แี ซม พแี ซมรบี หนั ขวบั ไปหานิชาทนั ที
“เธอเรียกใครลงุ หะ้ ยยั เตีย!!” อา่ สองคนนที ะเราะกนั ซะงนั
“เรียกลุงนันแหละ แก่แล้วยังยุ่งเรืองเด็กอีก!!” พูดจบนิชาก็เดินแทรกเข้ามาในห้องผม
ตามดว้ ยพแี ซมทเี ดนิ เขา้ มาพรอ้ มกบั ทาํ หนา้ ม่ยุ
“นอ้ งกหู ละ่ ?!” พแี ซมหนั มาถามผม
“แตง่ ตวั อยู่ เดียวกอ็ อกมา!” ผมตอบไปนงิ ๆ
แกรก๊ ! พดู จบซมั เมอรก์ เ็ ปิดประตอู อกมาพอดี
“อา้ วพแี ซม!” เธอเอ่ยทกั พีชายของเธอทนั ทีแลว้ หนั ไปยิมใหน้ ิชา
“มนั ทาํ อะไรเมอรร์ ปึ ่าว?” พชี ายเธอรีบเอย่ ถามเธอทนั ทที เี หน็ หนา้
“โอย้ ลุง!!! ผัวเมียกันเขาจะทาํ อะไรกันมันก็เรืองของเขามัยหะ้ !!” นิชาพูดอย่างใส่อารมณ์
ดเู หมอื นยยั นอ้ งผมอยากจะกนิ หวั พีชายเมยี ผมซะแลว้ สิ
“ฉนั ไมไ่ ดถ้ ามเธอ!”
“น!ี !” นิชาตะคอกพรางยืนขนึ ไงหละ่ ครบั เชือเจา้ พอ่ ไม่ทงิ แถวจรงิ ๆ

108

“พอเลยทงั คู่ พีแซมจะทะเลาะกบั นิชาทาํ ไมคะ ส่วนนิชาพูดว่าพีแซมแบบนีไม่น่ารกั เลย!” อ่า
สองคนโดนเมียผมดแุ ลว้ ผมไดแ้ ต่ยนื เงยี บๆ
“พกี ็เหมอื นกนั แทนทจี ะหา้ มยนื ยิมอย่ไู ด!้ !” อ่าสดุ ทา้ ยผมกไ็ มร่ อด เมียบน่ ผมดว้ ยอยดู่ ี
“กพ็ ีชายเมอรว์ ่านิชาว่าเตียกอ่ น แถมยงั ย่งุ อย่ไู ด!้ ” นิชาพดู อย่างไมพ่ อใจ
“ก็เธอมนั เตียจรงิ ๆ!” พอพีแซมพดู แบบนนั นิชาก็หนั ไปจอ้ งหนา้ อยา่ งเอาเรือง
“พอเลยพีแซม ขอโทษนิชาเดียวนเี ลย ไม่งนั เมอรจ์ ะบอกคุณแม่ว่าพีพดู ไมน่ ่ารกั ” ซมั เมอรพ์ ดู
แบบนนั พแี ซมเลยหนั หนา้ ไปหานิชา
“เออๆ ขอโทษ!” พแี ซมพดู อยา่ งไม่เต็มใจ
“ชิ!!” นิชาสบดั หนา้ ใส่
“เหอ้ สรุปแลว้ พีแซมมาทาํ อะไรคะ?” ซมั เมอรเ์ อ่ยถามพชี ายของเธอ
“มาอย่เู ป็นเพอื น พไี ม่ไวใ้ จ!” พดู จบกห็ นั หนา้ มาทีผม
“ไมต่ อ้ งหว่ งหรอกครบั ซมั เมอรเ์ ป็นเมยี ผม ผมดแู ลอย่างด!ี ” ผมเอย่ แบบกวนๆ
“พอเลยพีนนท์ ไปใส่เสือผา้ อย่ามาทาํ ให้พีชายเมอรห์ งุดหงิด!” อ่าซัมเมอรด์ ุผม ยยั เด็กซือ
คนนดี ผุ ม
“โดนดซุ ะงนั !” ผมพดู เบาๆ
“เมอรไ์ ดย้ ินนะ!” เธอพดู แบบนนั ทาํ เอาผมสดงุ้ ไอบา้ เอย่ นกี กู ลวั เมยี หรอวะ่ แม่ง
“คา้ บขอโทษคา้ บ งนั พีไปเปลียนเสือผา้ ก่อน!” ผมเดินกลบั เขา้ มาในหอ้ งนอน แต่ไดย้ ินเสียง
ไลนโ์ ทรศพั ทซ์ มั เมอรเ์ ขา้ พอดี ผมเลยเปิดดู ปรากฏว่าเป็นขอ้ ความจากคนทีไม่ไดเ้ ป็นเพือน

109

ของเธอส่งมา มันเป็นคลิป พอผมกดดูทาํ เอาเลือดขึนหนา้ เพราะในคลิปนนั เป็นคลิปตอนที
ปริมกาํ ลงั ทาํ ออรลั เซ็กซใ์ หผ้ มอย่างถึงพริกถึงขิงเลยทีเดียว ผมกดบล็อคและลบขอ้ ความออก
จากนนั ผมกห็ ยบิ โทรศพั ท์ กดโทรหาลงุ ไมก้ ารด์ คนสนิทของป๊ าทนั ที


ลงุ ไม้

“วา่ ไงครบั !” ลงุ ไมเ้ อ่ยทกั ผมทนั ที

“ผมรบกวนลงุ ไมห้ น่อยครบั !” ผมเอ่ยบอกสิงทีตอ้ งการ

“มีอะไรใหล้ งุ ช่วย?” ลงุ ไมเ้ อ่ยถามผมนงิ ๆ

“ส่งคนไปจดั การเด็กเก่าผมใหห้ น่อย ชือปรมิ !”

“สงั สอน?” ลงุ ไมเ้ อย่ เหมอื นถามวา่ ตอ้ งการแบบไหน

“เอาตาย!” พูดจบผมก็วางสายไป เมือคิดจะเล่นกับผม ผมจะทาํ ใหม้ นั รูว้ ่ามนั คิดผิด ถา้ เกิด
ซมั เมอรเ์ ห็นขนึ มามหี วงั ครงั นีเธอเกลยี ดผมแนๆ่ แมต้ อนนเี ธอยงั ไม่ดีกบั ผม แต่เธอกย็ งั ดมู ที า่ ที
ทอี อ่ นลงบา้ งแลว้ ผมเก็บโทรศพั ทซ์ มั เมอรม์ าไวท้ ตี วั ก่อนจะเดินออกไปหาเธอ!

EP มเี มยี คนเดียว!

ซมั เมอร์ Talk
ตอนนีฉันเหมือนนงั อย่กู ลางสนามรบของพีแซมกบั นิชา ไม่รูว้ ่าทาํ ไมสองคนถึงไม่ชอบกนั จอ้ ง
กันอย่างเอาเป็นเอาตายขนาดนี เรืองทีพีนนทจ์ ่ๆู ก็มาเป็นคู่หมนั ฉันตกใจพอสมควรทีเมอื วาน
เห็นเขาอยบู่ า้ นหลงั นนั ตอ้ งตกใจหนกั กวา่ เดิมทีจๆู่ พอ่ ฉนั ก็ใหฉ้ นั หมนั กบั เขา ถามวา่ หายโกรธ
เขาหรือยงั มนั ก็ยงั แต่เวลาทเี ขามางอ้ ฉนั ยอมรบั ว่ารูส้ ึกดีมากเลยทีเดียว หลงั จากนคี งตอ้ งดู
กันไปก่อน ส่วนพีนนทฉ์ ันเอาคืนแน่ ช่วยไม่ไดใ้ ครใชใ้ ห้เอาความรกั ของฉันเป็นเครืองพนัน
ฉนั บอกแลว้ ไงว่าฉนั แค่ซือ ไมไ่ ดโ้ ง่!
“มองหนา้ ทาํ ไมตาลงุ !!” อา่ าาตอนนนี ชิ าเปิดศกึ กบั พแี ซมอกี แลว้

110

“ทาํ ไมจะมองไม่ไดห้ ะ้ !” พแี ซมพดู พรางทาํ หนา้ กวนใสน่ ิชา
“พอเลยๆ เมอรบ์ อกวา่ อย่าทะเลาะกนั ไง!!” ฉนั เอ่ยหา้ มศกึ ครงั นีก่อนมนั จะบานปลาย
“ชิ พชี ายของพีสะใภน้ นั แหละ ชอบวา่ นชิ าก่อน!” นชิ าเอ่ยพรางหนั มาฟอ้ งฉนั
“นอ้ งฉนั ไปเป็นพสี ะใภเ้ ธอตอนไหนหะ้ !!” พแี ซมพดู พรางทาํ หนา้ ไม่พอใจ
“ก็ซมั เมอรเ์ ป็นเมียพีนนท์ ก็เท่ากบั เป็นพีสะใภน้ ิชา!” ฉนั เห็นตอนทีนิชาแทนตวั เองแบบนนั พี
แซมแอบอมยิมกอ่ นจะทาํ หนา้ ขรมึ เหมอื นเดมิ
“อยา่ หวงั ว่าจะไดซ้ มั เมอรเ์ ป็นพสี ะใภ!้ ” พแี ซมพดู แบบนนั กม็ ีอกี เสยี งพดู ขึนทนั ที
“ยงั ไงนิชากจ็ ะไดซ้ มั เมอรเ์ ป็นพสี ะใภแ้ นน่ อน!!” นนั เป็นเสียงพีนนทท์ เี ดินออกมา
“มงึ แน่ใจหรือไงวา่ กจู ะรบั มึงเป็นนอ้ งเขย!” พแี ซมพดู และยิมมมุ ปากใส่พนี นท์
“ผมยอมรบั วา่ ตอนนนั ผมเขา้ หาซมั เมอรเ์ พราะเรืองนนั จริงๆ แต่ตอนนีมนั ไม่ใช่ ผมรกั ซมั เมอร์
ใหผ้ มไดพ้ ิสจู นต์ วั เองอกี ครงั !” พนี นทพ์ ดู ดว้ ยใบหนา้ ทีจรงิ ใจ!
“ห!ึ !” พแี ซมสบทแลว้ พรางหนั หนา้ หนี
“งันไหนๆก็มาแล้วไปหาซืออะไรมาทาํ กินกันมัย เมอรห์ ิว!” ฉันเอ่ยขึนไปเพราะไม่อยาก
ใหเ้ ครยี ดไปมากกวา่ เดมิ
“ไปสิ เดยี วพพี าไป!” พนี นทร์ บี ออกตวั ขึนมาทนั ที
“ไมต่ อ้ ง กไู ปกบั นอ้ งกเู อง!” อ่าพแี ซมก็ไม่ยอม
“ผมพาไปเอง พีเมียมาทงั ทีจะใหไ้ ปหาซือของกินใหผ้ มไดไ้ ง!” พีนนทพ์ ูดและยิม เหอ้ ฉนั ตอ้ ง
ปวดหวั ตายแนๆ่
“กบู อกวา่ ..” พแี ซมกาํ ลงั จะพดู แต่พีนนทพ์ ดู ประโยคนึงมาทาํ เอาพีแซมตอ้ งยอม
“หรือจะใหผ้ มโทรไปบอกคณุ พอ่ ดคี รบั ว่าพมี าขดั จงั หวะผม?” พนี นทพ์ ดู แลว้ ทาํ หนา้ รา้ ยๆ
“เออแม่ง ซมั เมอรไ์ ปกบั มนั ระวงั ตวั ดว้ ย!” พแี ซมกลวั พ่อซะยงิ กว่าอะไร
“แลว้ นิชาหละพนี นท?์ ” นิชาเอย่ ถามพรางทาํ หนา้ งอ
“อย่กู บั พแี ซมไปก่อน เดียวพกี บั ซมั เมอรร์ บี มา!” พดู จบพนี นทก์ ็ลากแขนฉนั ออกมาทนั ที

111

จนมาถงึ รถ!
“พีปล่อยให้นิชาอยู่กับพีแซมแบบนัน สองคนจะไม่ทะเลาะกันหรือไง?” ฉันเอ่ยถามดว้ ย
ความเป็นห่วง
“ไม่หรอก หนูไม่ตอ้ งคิดมาก ว่าแต่อยากกินอะไรพีจะพาไปซือ” พีนนทพ์ ูดก่อนจะสตารท์ รถ
แลว้ เลอื นมือมาจบั ฉนั ไวแ้ บบเนยี นๆ
“ไม่ตอ้ งมาเนียน เมอรไ์ ม่ไดบ้ อกว่าจะดีกบั พ!ี !” ฉนั พดู พรางหนั หนา้ หนี
“ก็พีบอกเมอรแ์ ลว้ ไงวา่ พีจะงอ้ แต่ไม่ว่ายงั ไงตอนนเี มอรก์ ข็ ึนชือว่าเป็นเมยี พ!ี ” เขาพดู พรางทาํ
หนา้ มนึ
“เมอรไ์ มใ่ ชเ่ มยี พี!!” ฉนั หนั ไปพดู เสียงแข็ง
“แลว้ ไอทีเสรจ็ คาปากพีหล่ะ ไม่เรียกเมียจะเรียกอะไรหืมมม” พอเขาพูดแบบนนั ภาพเมือคืน
ในหอ้ งนาํ ก็ลอยเขา้ มาทนั ที
“โรคจิต!! ถา้ งนั พคี งมีเมยี เยอะแยะแลว้ แหละ!” ฉนั พดู ประชดเขา
“พมี ีเมยี แคค่ นเดียว เพราะมีแค่หนทู เี สรจ็ คาปากพี!” ฉนั หนั ไปมองหนา้ เขาทนั ทที ีเขาพดู จบ
“หมายความวา่ ไง?” ฉนั ถามอยา่ งไมเ่ ขา้ ใจ
“ก็มแี ค่หนคู นเดยี วไง ทพี ใี ชป้ ากดว้ ย” พอเขาพดู จบทาํ เอาใบหนา้ ฉนั เหอ่ รอ้ นทนั ที
“พอเลยๆ! เมอรห์ ิวแลว้ รบี ขบั หน่อย!” ฉนั รบี เปลียนเรอื งทนั ที
“เขินหรอครบั ฟอดด!!” เขาหอมมาทมี อื ของฉนั อย่างหนกั
“ขบั รถไดแ้ ลว้ เมอรห์ ิวจะแยแ่ ลว้ เนยี !”
“โอเคครบั เมยี !” เขาพดู แลว้ หนั กลบั ไปขบั รถโดยไมไ่ ดป้ ลอ่ ยมือของฉนั

112

Tops Market

ตอนนฉี นั กาํ ลงั เดนิ เลือกซือของโดยมีพีนนทต์ ามหลงั
“พอี ยากกนิ อะไร?” ฉนั หนั ไปถามเขา
“หนทู าํ อะไรพีก็กินทงั นนั แหละ” เขาตอบแลว้ ยิมหวานมาใหฉ้ ัน รอยยิมของเขาทาํ เอาฉันเขิน
เหมือนกนั อย่างทบี อกเขาหลอ่ และเป็นทหี มายปอง ใครจะคิดวา่ ฉนั จะไดม้ าอย่ใู กลเ้ ขา
“มอี ะไรทชี อบกินมยั หละ?” พอฉนั ถามแบบนนั พนี นทก์ เ็ อาแตย่ ิม
“พยี ิมอะไร??” ฉนั เอย่ ถามเขาทีเขาเอาแต่ยิมอย่แู บบนนั
“กย็ ิมใหห้ นไู ง ถึงแมจ้ ะโกรธแต่ก็ยงั ใส่ใจพี!” พอเขาพดู แบบนนั ฉนั เลยเดินหนี
“อา้ วหนีพที าํ ไม?!” เขาเดนิ ตามมาควา้ แขนฉนั
“พีเอาแต่พดู มากไง รีบซือรีบกลบั ดีกว่าเมอรเ์ ป็นห่วงพีแซมกบั นิชา!” จากนนั เราสองคนก็พา
กนั หาซือของจนครบแลว้ พากนั กลบั
คอนโด
พอเปิดประตูเข้าไปภาพตรงหนา้ ทาํ เอาฉันยิมออกมา ก็ไม่รูว้ ่าทาํ ไมตอนนีนิชาถึงนอนตกั
พแี ซมแลว้ หลบั อย่แู บบนนั โดยทีพแี ซมก็ใหน้ อน
“แฮม่ !” พนี นทส์ ่งเสียงพอพแี ซมหนั มาเหน็ กร็ บี ยกหวั นิชาลงจากตกั ทนั ที
“อะไรของมงึ !” พแี ซมเหมอื นลนๆแลว้ หนั มาแหว้ ใสพ่ นี นท์
“ออื อออ” เป็นชว่ งทนี ชิ างวั เงยี ตนื พอ
“ทาํ ไมนชิ านอนตกั พีแซมหละ่ ?” ฉนั เอย่ ถามพรางยิมเพราะอยากรู้
“หมื ม เมอรว์ ่าอะไรนะ?” นิชาถามออกมาอย่างงงๆ
“ไม่มีอะไรหรอก ไหนเมอรซ์ ืออะไรมาพีจะช่วยทาํ !” พูดจบพีแซมก็ลากแขนฉันมาทีหอ้ งครวั
ทนั ที ฉนั เหน็ พแี ซมแอบถอนหายใจออกมา
“โลง่ ใจอะไรคะ?” ฉนั เอ่ยถามพีชายของตวั เอง
“ป่าว!” พแี ซมตอบพรางไมม่ องหนา้ ฉนั

113

“พชี อบนชิ าหรอ?” ฉนั ถามพแี ซมแลว้ จอ้ งเอาคาํ ตอบ
“จะบา้ หรอื ไงซมั เมอร์ ใครจะไปชอบยยั เตียนนั !” พแี ซมพดู แลว้ หลบสายตาฉนั
“อะ๊ ๆ ไม่ชอบกไ็ มช่ อบเมอรถ์ ามไปงนั แหละ” ฉนั พดู ก่อนจะเดนิ ไปเตรียมของทาํ อาหาร
“แลว้ เมอรห์ ล่ะ ใหอ้ ภยั มนั แลว้ หรอื ไง?” พอพแี ซมถามแบบนนั ฉนั กไ็ ดแ้ คน่ ิงไง
“เมอรไ์ มร่ ู!้ ” ฉนั ตอบและเดินเลียงพีแซมเพือเตรยี มของไปเรอื ย
“พไี มห่ า้ มเมอรน์ ะไม่ว่าเมอรจ์ ะตดั สินใจยงั ไง ถา้ เมอรร์ กั เขาพีจะไม่ขดั เพราะสงิ ทีสาํ คญั กบั พี
คือความสขุ ของเมอร์ แตถ่ า้ วนั ไหนเขาทาํ เมอรเ์ สียใจเมอรย์ งั มพี ีอย่ตู รงนรี ูม้ ยั !” พแี ซมพดู พราง
ลบู หวั ฉนั ฉนั จงึ หนั กลบั ไปกอดพแี ซมไว!้

EP ควรเลอื กแบบไหน?
นนท์ Talk
หลงั จากซมั เมอรแ์ ละพีชายของเธอเขา้ ไปในครวั ผมก็เดินเขา้ ไปหายยั นอ้ ง

“ทาํ ไมจๆู่ ไปนอนตกั พีแซมแบบนนั ?” ผมเอ่ยถามยยั นอ้ งนิงๆ อยา่ งทีรูผ้ มค่อยขา้ งจะหวงนชิ า

“นิชาไม่รู้ เผลอหลับไปตืนมาอีกทีก็เห็นพวกพีแลว้ ” ยัยน้องตอบพรางมองหนา้ ผม ผมเลย
ไม่ถามต่อ คงไม่มีอะไรเพราะนชิ าไมเ่ คยโกหกผม

“นิชาว่าพีควรงอ้ ซมั เมอรย์ งั ไงด?ี ” ผมเอ่ยถามพรางทาํ หนา้ ครุน่ คิด

นิชา : อา้ ว ยงั ไม่ดีกนั หรอ?

ผม: ซมั เมอรย์ งั ไมด่ ดี ว้ ย แต่พบี อกเธอไปว่าไม่วา่ ยงั ไงตอนนเี ธอก็ขึนชือว่าเป็นเมยี พแี ลว้ !

นิชา : มีแบบนดี ว้ ย?

ผม : เหอ้ พกี ลวั จงั นิชา ถา้ ซมั เมอรไ์ มด่ ีกบั พี พจี ะทาํ ยงั ไงดี

114

นิชา : อย่าเพิงคิดมากสิพีนนท์ นิชาเชือว่าเมอรร์ กั พี แต่พีตอ้ งทาํ ใหเ้ มอรเ์ ห็นก่อนว่าพีก็รัก
เมอรเ์ หมือนกนั
ผม : พคี วรทาํ ยงั ไง ยกทกุ อย่างใหเ้ ป็นชือซมั เมอรไ์ ปเลยดีมยั บา้ น รถ คอนโด เงินทอง ผบั
“ถา้ มึงทาํ ไดก้ จู ะยกนอ้ งกใู ห!้ ” ประโยคนันทาํ เอาผมหนั ไปทางตน้ เสียง เป็นพีแซมพดู ขึนมา
โดยมีซมั เมอรย์ นื ขา้ งๆ
ผม : ถา้ ผมยกทกุ อยา่ งใหเ้ มอร์ พจี ะยอมใหเ้ มอรเ์ ป็นเมียผม?
พีแซม : ใช่ กจู ะยอม แต่มึงแน่ใจนะวา่ มงึ ทาํ ได?้
ผม : ผมใหเ้ มอรไ์ ดท้ กุ อย่างเธอเป็นเมียผม
เมอร์ : จะบา้ หรือไงมายกทกุ อย่างใหเ้ มอรท์ าํ ไม?
ผม : กเ็ มอรเ์ ป็นเมียพไี ง พยี กทกุ อยา่ งใหเ้ มอรไ์ ม่เหน็ แปลก
“แลว้ ถา้ วนั นึงเมอรร์ ูส้ กึ ว่าใหโ้ อกาสพไี มไ่ ดห้ ละ่ ?” ซมั เมอรพ์ ดู แบบนนั ทาํ เอาผมหนั ไปมอง
“พคี งยอมหมดตวั !” ผมพดู ดว้ ยนาํ เสียงทนี งิ ผมไม่ชอบการทเี ธอพดู แบบนกี บั ผม
“หึ!!” พแี ซมสบทออกมาทีเหน็ เหมือนตอนนผี มจะโกรธเมอร์ แตเ่ ธอไม่สนใจยกของทีทาํ ไปวาง
ทโี ต๊ะอาหารโดยไมม่ องว่าตอนนผี มกาํ ลงั ไม่พอใจเธออยู่
“มากินขา้ วกนั เมอรเ์ ตรยี มเสรจ็ แลว้ !” เธอเอย่ เรียกทกุ คนไปกนิ ขา้ ว ผมเดินไปนงั นิงๆ พรางคดิ
บางอย่างไปในหวั
“เป็นอะไรรปึ ่ าวพีนนท?์ ” นิชาหันมาถามผม คงมีแค่ยัยนอ้ งทีแครว์ ่าตอนนีผมไม่เหมือนเดิม
แต่ต่างกบั ซมั เมอรเ์ ธอไมส่ นดว้ ยซาํ วา่ ตอนนผี มทาํ หนา้ ยงั ไง

115

“ป่ าว พีเตรียมตวั ออกไปทาํ งานก่อนนะ!” พูดจบผมก็ลกุ ออกจากโต๊ะแลว้ เขา้ มาในหอ้ งนอน
ก่อนจะอาบนาํ เปลยี นชดุ เพอื จะไปดงู านทโี กดงั ระหวา่ งทกี าํ ลงั ใสเ่ สอื ประตกู เ็ ปิดออก

“ทาํ ไมไม่กนิ ขา้ วกอ่ น?” ซมั เมอรเ์ ดินเขา้ มาถามผมจากดา้ นหลงั

“เมอร์ทานเถอะ พีจะออกไปทาํ งานแล้ว!” ผมกําลังจะเดินเลียงเธอออกมาแต่เธอคว้า
แขนผมไว้

“พเี ป็นอะไร?” เมอรเ์ อ่ยถามผม

“พแี คไ่ ม่อยากทาํ ใหเ้ มอรล์ าํ บากใจ พรี ูว้ า่ สงิ ทพี ที าํ มนั เหน็ แก่ตวั และทาํ ใหเ้ มอรเ์ จบ็ ถา้ เมอรใ์ ห้
โอกาสพีไม่ได้ เมอรไ์ ม่ตอ้ งฝืนอยู่ พีจะใหป้ ๊ ายกเลิกให้ พีไม่อยากใหห้ นูตอ้ งทนกับพีอีก!”
พูดจบผมแกะมือเธอออกแลว้ เดินออกจากหอ้ งมาเพือไปทาํ งาน ผมไม่เคยเป็นแบบนีมาก่อน
แต่พอเธอพูดคาํ ว่าเลิกมนั ทาํ ใหผ้ มเจ็บจนจุก เธอพูดเหมือนว่าเธอไม่สามารถใหอ้ ภยั ผมได้
แลว้ มนั จะมปี ระโยชนอ์ ะไรทผี มจะยือเธอไวใ้ หเ้ ธอเจ็บ

โกดัง
ผมออกมาถึงโกดงั พอเดินเขา้ ไปก็เจอกบั พวกนอ้ งๆครบทกุ คน ผมนดั มนั ออกมาเชค็ สินคา้ กนั
ตอนแรกผมว่าจะไม่มีมาอยากอยู่กับซัมเมอร์ แต่พอได้ยินประโยคนันผมเลยเลิกจะ
ออกมาทาํ งาน

“อา้ วไหนว่าวนั นไี ม่มาไงเฮีย?” ไอรนั เวยเ์ อย่ ทกั ทนั ทีทเี ห็นหนา้ ผม

“เฮียเบือๆหน่ะ” ผมพดู พรางเดนิ ไปเช็คสินคา้

“ทะเลาะกบั เมีย?” พอไอกราฟพดู แบบนที าํ เอาผมหนั ไปมองหนา้

“ชา่ งเถอะ!” ผมตอบอย่างไม่ใสใ่ จกอ่ นจะทาํ งานต่อ

116

“วนั นีไปเมากันสักหน่อยมัย ไม่ไดไ้ ปคลบั เฮียนานมากแลว้ พนั ซค์ อแหง้ !” นาํ พันซเ์ อ่ยชวน
อยา่ งยิมๆ

“มงึ กค็ อแหง้ ตลอดแหละ!” รนั เวยเ์ อย่ แขวะจนเป็นเรืองปกติ

“ปากมึงนีวอนจรงิ ๆ!” นาํ พนั ซพ์ ดู อย่างเอาเรือง เห็นแบบนมี นั สองคนสนิทกนั สดุ ๆ

“เอาหล่ะๆ เอาแบบนันก็ได้ ยังไงวันนีเฮียต้องไปทาํ งานทีคลับอยู่แล้ว!” ผมเอ่ยพูดขึน
เพือใหส้ องคนหยดุ เถียงกนั

“เออไอเวยว์ นั นนั กเู ห็นมึงกบั ผหู้ ญิงคนนึงเถียงกนั ทหี า้ ง ใครว่ะ?” นาํ พนั ซห์ นั ไปถามทาํ เอาผม
ตอ้ งหนั ไปมอง ปกตริ นั เวยม์ นั ไมเ่ คยเถียงกบั สาวทไี หน

“ยยั ปากหมา ผหู้ ญิงบา้ อะไรไม่รูแ้ สบชิบหาย!” มนั พดู พรางยิมมมุ ปาก

“กวู า่ เหมาะกบั การเป็นเมยี มงึ ดี!” ไอพนั ซพ์ ดู แบบนนั ทาํ เอาเจา้ เวยต์ วดั สายตาไปแรงๆ

“เหมาะตรงไหนแมง่ ปากก็หมา แถมแสบสดุ ๆ!”

“ระวงั จะหลงเขาแบบไม่รูต้ วั !” พนั ซเ์ อย่ แซวแบบยิมๆ

หลงั จากนนั พวกผมกพ็ ากนั เช็คสินคา้ ตวั ไหนทคี ณุ ภาพไม่ไดผ้ มกค็ ดั ออกไมส่ ง่ สินคา้ จากทาง
ผมตอ้ งคุณภาพเท่านัน หลังจากทาํ งานทีโกดงั เสร็จผมก็ขบั มาทีคลบั เลย เพราะยังไม่อยาก
กลบั ไปเห็นสายตาของซัมเมอร์ ผมกลวั ใจตัวเอง ไม่อยากตอ้ งรกั เธอไปมากกว่านี หากเธอ
ตดั สนิ ใจดแี ลว้ ว่าใหโ้ อกาสผมไมไ่ ด้ ผมจะยอมปล่อยเธอไป ผมนงั เครยี งานไปจนสองทมุ่ ก็เดิน
ลงมาจากออฟฟิศ เหน็ ไอบาสกบั ไอวนิ นงั อย่กู บั พวกนอ้ งผมแลว้ พวกมนั รูจ้ กั กนั ดี

“ไง ทาํ ไมเพิงลงมา?” ไอบาสเอ่ยถามทนั ทีทีเหน็ หนา้ ผม

“กมู ีงานตอ้ งทาํ ไม่ไดว้ ่างแบบมงึ !” ผมอดทีจะหนั ไปแขวะมนั ไมไ่ ด้

117

“ดา่ มนั สะเทอื นก!ู ” ไอวินทาํ หนา้ สลด
รันเวย์ : วนั นเี ฮียดอู ารมณไ์ มด่ ี มีอะไรรปึ ่าว?
กราฟ : นนั สิ ตงั แต่ทโี กดงั แลว้
ผม : ไม่มี เฮียคงเหนอื ยๆ
ไอบาส : แลว้ เรอื งซมั เมอร?์
ผม : เหอ้ !
ไอวนิ : ทาํ ไมถอนหายใจแบบนนั ?
นําพนั ซ์ : ซมั เมอรเ์ ป็นใคร?
หลงั จากนนั ไอบาสก็เล่าใหน้ อ้ งๆฟังตงั แตต่ น้ จนจบ
กราฟ : งานใหญ่มากเฮยี !
ผม : ตอนนเี มอรเ์ ป็นค่หู มนั ก!ู
ทกุ คน : ค่หู มนั ???
ผม : อืม
ไอบาส : เป็นไปไดไ้ ง?
รันเวย์ : นนั สิ ไหนวา่ แค่ตอนแรกเขา้ ไปหาเพราะพนนั ไง?
ผม : ป๊ าเฮียกับพ่อของเมอรร์ ูจ้ กั กัน ป๊ าเห็นว่าพีรกั ซมั เมอร์ เลยช่วยใหเ้ ธอไดม้ าเป็นค่หู มนั มา
อย่กู บั เฮยี แต่ดเู หมอื นตอนนซี มั เมอรค์ งใหโ้ อกาสเฮียไม่ไดแ้ ลว้

118

นําพนั ซ์ : ทาํ ไมหละ่ เฮีย ลองงอ้ เมียเฮยี ดกู อ่ นสิ!

ผม : เฮียพยายามแลว้ แต่คาํ พูดของเธอทาํ ใหเ้ ฮียหนั กลับมาคิด เฮียเห็นแก่ตัวมากไป ตอน
แรกเฮียเขา้ ไปหาเธอเพราะอยากเอาชนะ พอไดค้ บกบั เธอก็บอกเธอไปตรงๆแบบนนั ว่าคบกบั
เธอเพราะอะไรจนทาํ ใหเ้ ธอเจ็บ มารูว้ ่ารกั เธอจรงิ ๆกส็ ายไป วนั นีเฮียอยากจะไดเ้ ธอคนื มา แต่
ลืมไปว่าการกระทาํ ของเฮยี มนั ทาํ รา้ ยเธอมากแคไ่ หน เฮียคดิ ถึงแต่ตวั เอง ไม่แปลกถา้ ซมั เมอร์
จะใหอ้ ภยั เฮียไม่ได!้

พดู จบผมก็ยกแกว้ เหลา้ ขึนมากระดกทเี ดยี วจนหมด ตอนนหี ลายความคดิ มนั ตีในหวั ผม ผมรกั
เธอไปแลว้ ไม่อยากปล่อยเธอไป แต่แบบนนั มนั ก็ดเู ป็นการเห็นแก่ตวั ผมควรทาํ ยงั ไงกับหวั ใจ
ของผม จะงอ้ เธออยู่แบบนีจนเธอกลบั มาเป็นเมียหรือควรปล่อยใหเ้ ธอไปเรมิ ตน้ ใหม่กับคนที
ไม่ทาํ ใหเ้ ธอเจ็บแบบผมด!ี

EP ทขี องซมั เมอร์

นนท์ Talk
หลงั จากนงั คิดอะไรไปมา ผมกด็ มื กบั นอ้ งๆจนกระทงั มีผหู้ ญิงคนนึงเดินเขา้ มาทกั
“ขอเบอรห์ น่อยไดม้ ยั คะ?” พอผหู้ ญิงคนนนั พดู ทาํ เอาคนทงั โตะ๊ ผมหนั มามองทนั ที
“ขอใครคะ?” เป็นนาํ พนั ซท์ เี อ่ยถามขึนมา
“พคี นนคี ่ะ!” เธอพดู พรางชีมาทผี ม ส่วนผมไดแ้ ตท่ าํ หนา้ นิงๆเพราะไมไ่ ดส้ นใจ
“มีเมียแลว้ !” ผมตอบไปอย่างนิงๆ คนทงั โต๊ะหนั มามองผมเป็นตาเดียว เพราะผหู้ ญิงตรงหนา้
นนั ตรงสเปคผมทกุ อย่างแต่ผมกบั ปฏิเสธ
“เมียไมอ่ ย่ไู มเ่ ห็นเป็นไร” เธอพดู พรางยิมมาทผี ม
“แตต่ อนนเี มยี เขามาแลว้ ฉนั วา่ คณุ หาคนใหมเ่ ถอะคะ่ !” พอไดย้ นิ เสียงนนั ทาํ เอาผมเงยหนา้ ขนึ
ไปมอง เป็นซัมเมอรท์ ีพูดเธอมาพรอ้ มกับนิชา แถมยงั แต่งตวั ทีทาํ ใหผ้ มหวั รอ้ นอีกต่างหาก

119

ฝีมือนิชาแน่ๆ ปกติซัมเมอร์แต่งตัวหวานๆ แต่วันนีแซ่บจนทาํ ผมนังไม่สุข ต้องลุกถอด
เสอื คลมุ ไปคลมุ ตวั เธอไว้
“เมยี กมู าแลว้ มงึ ออกไปไดแ้ ลว้ !” ผมหนั ไปพดู กบั ผหู้ ญิงคนนนั นงิ ๆ ก่อนเธอจะเดินออกไป
นอ้ งๆหนั มามองอย่างเอาคาํ ตอบวา่ ผหู้ ญิงทีผมถอดเสอื คลมุ ใหเ้ ป็นใคร
“นซี มั เมอร์ เมียเฮีย!!” ผมหนั ไปพดู แค่นนั กอ่ นจนดงึ ซมั เมอรม์ านงั ทีตกั สว่ นนิชานงั อยขู่ า้ งๆ
นาํ พนั ซเ์ รียบรอ้ ย
“มาไดย้ งั ไง?” ผมเขา้ ไปกระซิบถามซมั เมอรใ์ กลๆ้ เพราะเสียงเพลงดงั กลวั เธอจะไม่ไดย้ นิ แต่
การทเี ขา้ ไปใกลแ้ บบนนั ทาํ เอาผมไดก้ ลินหอมๆของรา่ งกายเธอ
“นิชาพามา! พใี หเ้ มอรน์ งั ขา้ งๆกไ็ ด้ คนอืนมองหมดแลว้ !” ผมเงยหนา้ ขึนไปนอ้ งๆตา่ งพากนั
มองมาทผี มกบั เมอร์ ผมไมไ่ ดเ้ อาเธอลงจากตกั แต่กระชบั กอดเอวเธอเขา้ หาตวั
“ทาํ ไมมองกนั แบบนนั ?” ผมเงยหนา้ ขึนไปถามทกุ คน
รันเวย์ : คนนเี มียเฮยี ?
นําพนั ซ์ : นนั สิ ไหนพบี าสบอกว่าไมใ่ ชส่ เปคไง
กราฟ : ผมวา่ แซบ่ กวา่ สเปคเฮยี อกี
ไอบาส : นอ้ งเมอรเ์ ปลียนไป
นิชา : พอเลยๆ นแี หละซมั เมอรเ์ มยี พีนนท์ ส่วนเรอื งทสี งสยั กนั ใชอ่ ยซู่ มั เมอรไ์ มช่ อบแตง่ ตวั
ส่วนพนี นทช์ อบผหู้ ญิงแซบ่ ๆ นชิ าเลยแปลงโฉมใหไ้ ง สวยมยั หละ!! (นชิ าพดู ออกมาอยา่ ง
ภมู ิใจ)
นําพนั ซ์ : สวยมาก พชี ือนาํ พนั ซเ์ ป็นนอ้ งเฮยี นนท์
เมอร์ : ซมั เมอรค์ ะ่
ผม : ไมพ่ ดู ดว้ ยหละ่ ว่าเป็นอะไรกบั พี
พอผมพดู แบบนนั ซมั เมอรห์ นั หนา้ มาหาผมทนั ที
“แลว้ เมอรค์ วรบอกวา่ เป็นอะไรกบั พดี หี ละ?” เธอหนั มาถามผมแลว้ ยมิ มมุ ปาก

120

“สาํ หรบั พหี นเู ป็นเมีย สาํ หรบั หนพู ไี มร่ ู!้ ” ผมตอบแลว้ เอือมไปหยบิ แกว้ เหลา้ มาดมื การกระทาํ
ของผมทแี สดงออกวา่ นอ้ ยใจเธอ ทาํ เอาคนทงั โตะ๊ จอ้ งผมไมว่ างตา แต่ผมไม่สนใจหรอก ก็
ตงั แตม่ ีเธอ ผมกก็ ลายเป็นแบบนี
“หึ! ซมั เมอรเ์ ป็นเมยี พีนนทค์ ่ะ!” เมอรห์ นั ไปพดู กบั ทกุ คนในโต๊ะ ประโยคนนั ทาํ เอาผมยมิ
ออกมาอย่างหา้ มไม่ได้
“เมยี พดู แคน่ ียิมหนา้ บานเลยนะไอสสั !!” ไอบาสหนั มาพดู กบั ผม
“ไมเ่ คยเหน็ เฮียนอ้ ยใจใครมากอ่ น รกั มาก?” เจา้ รนั เวยพ์ ดู พรางจอ้ งผมอย่างเอาคาํ ตอบ
“รกั รกั มาก!” ผมตอบพรางมองไปทซี มั เมอร์ เธอยิมออกมาแถมหนา้ แดงไปหมด
“โอย้ หวาน!!!” นชิ าทาํ หนา้ หมนั ไส้
“ซมั เมอร์ นนั รนั เวย์ กราฟฟิค นาํ พนั ซ์ เป็นนอ้ งพี เป็นลกู ของเพอื นป๊ าพีทสี นทิ กนั !” ผมหนั ไป
แนะนาํ ทกุ คนใหเ้ มอรร์ ูจ้ กั ซมั เมอรย์ ิมใหท้ กุ คนแลว้ พยกั หนา้ ให้
“สวยแบบนนี เี อง เฮียผมถงึ หลง!” เจา้ กราฟพดู แลว้ ยมิ
“ไมห่ ลงไดไ้ งพกี ราฟ เมือกลางวนั แคซ่ มั เมอรพ์ ดู นดิ หนอ่ ยกน็ อ้ ยใจแลว้ ” อ่ายยั นอ้ งของผม
กาํ ลงั เผาผมซะงนั
“นอ้ ยใจเมอรห์ รอ?” คนตวั เลก็ ทอี ย่บู นตกั ถามพรางหนั มาหาผม
“พคี วรนอ้ ยใจมยั หละ ทหี นพู ดู แบบนนั !” ผมอดทจี ะประชดเธอไมไ่ ด้ พดู แลว้ ยกแกว้ เหลา้ อยู่
แบบนนั
“งอแงเป็นเดก็ ไปได!้ ” ซมั เมอรพ์ ดู พรางส่ายหวั เบาๆ
“คืนนหี นตู อ้ งงอ้ พี ทที าํ พเี สียใจ!” ผมพดู แลว้ ยกยิมใหเ้ ธอ
“ทาํ ไมเมอรต์ อ้ งงอ้ เมอรย์ งั ไมด่ กี บั พสี กั หนอ่ ย!” อ่าเธอพดู แลว้ ยกยิมพรางทาํ หนา้
เหนอื กวา่ ผม
“งนั มาหาพที าํ ไม!” ผมพดู อยา่ งไม่สบอารมณแ์ ละหนั หนีเธอ แต่เธอเอามอื มาคลอ้ งคอผมไว้
แลว้ ประกบปากจบู ผมกลางคลบั แบบนนั การกระทาํ ของเธอทาํ เอาผมเบกิ ตากวา้ ง
“อมื มมมมม
”

121

“ฮวิ ววววววว!!” เสยี งคนในโตะ๊ เอ่ยแซว จบู ไปสกั พกั เมอรก์ ็ผละปากออก ผมไดแ้ ตท่ าํ หนา้
เสยี ดาย
“หายงอนนะคะคนด!ี ” ซมั เมอรเ์ ขา้ มากระซบิ ทหี ผู มเบาๆ เธอจะรูม้ ยั วา่ การทาํ แบบนมี นั กาํ ลงั
ปลกุ อารมณผ์ มอยู่ แค่ลาํ พงั กลินหอมๆของเธอผมก็แทบควบคมุ อารมณไ์ มไ่ ดอ้ ย่แู ลว้
ผมยิมกอ่ นจะพาเธอลกุ ขึน
“จะไปไหนเฮยี ?” เจา้ รนั เวยห์ นั มาถามทีเหน็ ผมลกุ ทกุ คนในโต๊ะหนั มามองพรางอยากได้
คาํ ตอบ
“พาเมยี ไปเครียงานขา้ งบนก่อน ถา้ เฮียเสรจ็ !!ชา้ กลบั กนั กอ่ นไดเ้ ลย!” พดู จบผมกพ็ าเมอรเ์ ดนิ
ขึนออฟฟิศทนั ที โดยมเี สียงนอ้ งๆแซวตามหลงั แตต่ อนนอี ะไรกห็ า้ มผมไม่อยู่ ทอ่ นของผมมนั
แข็งดนั กางเกงไปหมด พอเขา้ มาผมกดล็อคทนั ที
“มาเครยี งานอะไรคะ?” เมอรเ์ อย่ ถามเธอคงไม่รูค้ วามหมายทผี มบอกนอ้ ง
“เครยี งานหนกู บั พไี ง!” ผมพดู แลว้ คอ่ ยๆปลดกระดมุ เสอื ทคี ลบั มหี อ้ งนอนในออฟฟิศอยู่ ผม
ทาํ ไวเ้ ผอื วนั ไหนทาํ งานดกึ ไมเ่ คยมีผหู้ ญิงคนไหนไดเ้ ขา้ มา เพราะผมไมเ่ คยมีอะไรกบั ใครทนี ี
แต่เมอรท์ าํ ใหผ้ มมอี ารมณจ์ นตอ้ งดงึ เธอขึนมาแบบนี
“งานหนกู บั พ?ี ” เธอเอย่ ถามอยา่ งงงๆ
“งานบนเตยี งไงคะ? หนยู วั พี พเี ลยตอ้ งพาหนขู ึนมาเครยี !” ผมพดู แลว้ ถอดเสอื ของตวั เองออก
กอ่ นจะเขา้ ไปอมุ้ ซมั เมอรแ์ ลว้ พาเดนิ เขา้ ไปในหอ้ งนอนดา้ นหลงั
“พะ..พจี ะทาํ ทีนหี รอ?” เมอรเ์ อ่ยถามอย่างหวนั ๆ
“ใช่ พอี ดใจไปถึงคอนโดไม่ไหวแลว้ !” ผมพดู พรางหอมไปทซี อกคอขาวๆของเธอ
“ตะ..แต่” เมอรเ์ หมอื นอยากพดู บางอยา่ ง
“แตอ่ ะไรครบั ?” ผมจอ้ งเธอแลว้ เอย่ ถาม
“เมอรไ์ ม่อยากทบั ทใี คร!” เธอพดู แลว้ จอ้ งหนา้ ผม ผมเลยยิมออกมา ก่อนจะเขา้ ไปกระซบิ ทหี ู
เธอ
“พไี ม่เคยมีอะไรกบั ใครทนี ี แลว้ ทกุ ที ทพี มี อี ะไรกบั หนู กไ็ มเ่ คยทบั ทใี คร เพราะมนั เป็นทสี ว่ นตวั
ทงั นนั มแี คห่ นคู นเดียวทีพที าํ แบบนดี ว้ ย คลบั คอนโดสว่ นตวั รถ ตวั พี เป็นทขี องหนหู มด และ
มนั กจ็ ะเป็นทขี องหนคู นเดียว พจี ะไมท่ าํ แบบนกี บั ใครอีก จะไมม่ ีอะไรกบั ใครอีกนอกจากหน!ู ”

122

EP เอกสาร! Nc
นนท์ Talk
หลงั จากพดู ประโยคนนั ไปซมั เมอรก์ ็มองผมดว้ ยสายตาทหี ยาดเยมิ ทาํ เอาผมอดใจไมไ่ หวตอ้ ง
กม้ ลงไปประกบปากจบู เธอ แลว้ เอามอื บบี ไปทเี ตา้ อวบนนั อย่างไมอ่ อมแรง
“อมื มมมพีนนท”์ เมอรค์ รางเรยี กชือผมออกมาดว้ ยเสยี งหวานๆของเธอ
“ตอ่ ไปเวลาอย่บู นเตียง พอี นญุ าตใหห้ นเู รยี กพวี ่าผวั เท่านนั !” ผมพดู พรางปลดสายชดุ ทีเธอใส่
มาวันนีออก พอเสือผา้ หลดุ ออกจากตวั เธอ ทาํ เอาผมละสายตาจากเธอไม่ได้ แมค้ รงั นีไม่ใช่
ครงั แรกทีไดเ้ หน็ รา่ งกายของเธอ แต่ผมกบั ประหม่าทกุ ครงั ทีเห็น รา่ งกายของเธอ ผวิ ขาวเนียน
เตา้ อวบ สะโพกของเธอ ทุกส่วนของเธอทาํ ผมหลงไหลไปหมด ผมค่อยๆลกุ ถอดกางเกงของ
ตวั เองออก ซมั เมอรจ์ อ้ งไมว่ างตา ไม่รูว้ ่าตอนแรกทจี ะทาํ ใหเ้ ธอสยบ แต่กลายเป็นเธอสยบผม
ตงั แตเ่ มอื ไหร่
“จอ้ งพีแบบนีทาํ ใหพ้ ีหน่อยไดม้ ยั ?!” พอถอดจนหมดผมก็ขึนไปคร่อมเธอไว้ ก่อนจะหอมไปที
รา่ งกายของเธอ
“ถา้ พีสญั ญาว่าจะมีแค่เมอรค์ นเดียว ก็ยกทุกอย่างใหเ้ มอร์ เมอรจ์ ะทาํ ใหพ้ ีทกุ อย่าง!” อ่ายยั
เด็กซือเปลยี นไปแลว้ จรงิ ๆเธอมขี อ้ ตอ่ รองทเี ด็ดขาด
“พยี อม!” ผมพดู จบจะกม้ ลงไปหอมเธอ แตเ่ ธอเบยี งหลบ ทาํ เอาผมคิวขมวด
“ทาํ ไม??” ผมเอย่ ถามอย่างไม่เขา้ ใจทีเธอไม่ยอมใหผ้ มทาํ
“เมอรจ์ ะมนั ใจไดย้ งั ไงวา่ พีจะทาํ ตามทพี ดู ?” เธอเอย่ ถามพรางจอ้ งหนา้ ผม
“แลว้ เมอรจ์ ะใหพ้ ที าํ ยงั ไง พยี อมทกุ อย่าง!” ผมพดู แลว้ จอ้ งหนา้ เธอกลบั
“งนั พีก็เซ็นเอกสารนีใหเ้ มอร!์ ” เธอเอือมไปหยิบกระเป๋ าก่อนจะหยิบยืนเอกสารทีเป็นใบมอบ
ทรพั ยส์ ินมาใหผ้ ม แตเ่ อกสารมนั เป็นของบา้ นผมโดยเฉพาะ เพราะฉะนนั คนทเี อาเอกสารนีให้
เมอรต์ อ้ งเป็นคนในบา้ น แต่ไม่ใช่นิชาเพราะเอกสารนีมีแค่ป๊ ากบั มา๊ เท่านนั ผมเงยหนา้ ไปมอง
เธออย่างยิมๆ สว่ นเธอกจ็ อ้ งผมอย่แู บบนนั
“วา่ ไงคะ พจี ะเซ็นมยั ?!” ผมวา่ ยยั เดก็ ซอื นี เธอรา้ ยขึนเยอะ
“ถา้ พีเซ็นแลว้ พีจะไดอ้ ะไร?”ผมเอ่ยถามพรางยกยิม ไม่ว่ายงั ไงผมก็เซ็นใหเ้ ธออยู่แลว้ เพราะ
ผมมนั ใจว่าผมรกั เธอ

123

“พจี ะไดเ้ มอรเ์ ป็นเมียแลว้ เมอรจ์ ะทาํ ใหพ้ มี คี วามสขุ ทกุ คืน!” พอเธอตอบแบบนนั ผมเออื มหยิบ
ปากกามาเซ็นทนั ที แลว้ ส่งเอกสารใหเ้ ธอ เธอเบกิ ตากวา้ งทเี หน็ ผมเซ็นง่ายๆแบบนนั
“พะ..พ!ี !” เธอทาํ หนา้ ตกใจ
“เมอรพ์ ูดแลว้ นะว่าทกุ คนื ! พีเซ็นใหห้ นแู ลว้ ถึงตาหนตู อ้ งทาํ ตามทีพดู แลว้ ครบั !” ผมมองหนา้
เธออย่างรา้ ยๆ ผมรูว้ ่าเมอรย์ งั ไม่มนั ใจในตวั ผม ถึงเอาเอกสารนนั มาเป็นเครืองพิสจู น์ แต่เธอ
คงไม่รูว้ า่ หากผมมนั ใจอะไร ตอ่ ใหแ้ ลกมากกว่านีผมก็ยอม ผมเอาปากกาและเอกสารไปวางที
โตะ๊ ขา้ งเตียง กอ่ นจะกลบั มาครอ่ มซมั เมอรไ์ ว้
“ทีนีเมอรก์ ็เป็นเมียพแี ลว้ !” พูดจบผมก็กม้ ไปดูดเตา้ อวบของเธอ เมอรเ์ อามือขยมุ้ มาทีผมของ
ผม เพอื ระบายความเสยี วของเธอ
“อ๊าาาส์ บะ..เบาหน่อยผวั ขา!!” อา่ เอกสารแผน่ นนั ทาํ ใหเ้ ธอพอใจสินะ
“ครางแบบนี พจี ดั ใหท้ งั คนื เลยดมี ยั ?” ผมเงยหนา้ จากเตา้ อวบ เพือถามแลว้ จอ้ งหนา้ เธอแบบ
นนั แตต่ ่างกนั ทคี รงั นีซมั เมอรไ์ ม่หลบสายตา แตต่ อบกลบั มาทาํ เอาผมพอใจไม่นอ้ ย
“ถา้ พีไหวเมอรก์ ไ็ หว!” พดู จบเธอกพ็ ลิกมาครอ่ มผมแทน
“จะทาํ อะไรหืมม?!” ผมเอย่ ถามคนตวั เลก็ ทคี รอ่ มผมอยู่
“ก็ทาํ ใหพ้ ีมีความสขุ ตามทีพดู ไง!” เมอรค์ ่อยๆเลือนตวั ลงไปจนถึงทอ่ นผม ผมมองการกระทาํ
ของเธอดว้ ยใจทีเตน้ รวั ผมกับเธอมีอะไรกนั ไม่มีกีครงั แลว้ เมอรก์ ็ไม่เคยลกุ ผมสกั ครงั พอเธอ
เป็นฝ่ายลกุ บา้ งทาํ เอาผมตืนเตน้ ไมน่ อ้ ย
“ขอเมอรช์ ิมหน่อยว่าพีหวานแค่ไหน?!” จบประโยคเธอก็จับท่อนเอ็นของผมเข้าปากเล็กๆ
ของเธอ
“ซีดดดดดดเมยี !!!” สมั ผสั แรกทเี ธออมเขา้ ไปทาํ ใหผ้ มเสียวมาก
บ๊วบๆๆๆๆๆอ๊อกๆๆๆๆ!!!! ผมแทบไม่ตอ้ งทาํ อะไรเลย เมอรเ์ ธอทาํ ไดต้ รงตามจังหวะทีผม
ตอ้ งการ
“อืมมมมเมอรใ์ ครสะ..สอนหนูแบบนีซีดดดดด!!” ผมรวบผมเธอแลว้ ขยุม้ เพือระบายความ
เสยี วทซี มั เมอรท์ าํ
จว๊ บบ!! ออ๊ ก! อ๊อก! ซมั เมอรด์ ดู เนน้ ทหี วั หยกั กอ่ นจะเอามอื ของเธอรูดไปมา

124

“อ๊าาสเ์ มยี พะ..พจี ะเสรจ็ !!” ยิงผมครางออกไปซมั เมอรย์ งิ เรง่ จงั หวะของเธอใหเ้ รว็ ขึน จนใน
ทสี ดุ ..
“โอว้ วววสแ์ ตกแลว้ อา่ าาาส
์ ” ผมปลดปลอ่ ยนาํ รกั จนเต็มปากของเธอ มนั ลน้ ออกมา
ดา้ นขา้ ง ซมั เมอรใ์ ชล้ นิ เลียไปรอบๆ
“ใครสอนใหท้ าํ แบบนหี มื มม!” ผมพดู พรอ้ มดนั ตวั เองมหน้ งั พงิ เตยี งกอ่ นจะจบั ซมั เมอรม์ านงั
ครอ่ มไว้
“อ๊ะ!!” เธอตกใจทผี มอมุ้ ขึนมาแบบนนั
“ใครสอนหมื มม?” ผมเอ่ยถามเธอซาํ ๆอยา่ งทรี ูผ้ มมีอะไรกบั เธอคนแรก แตว่ นั นเี ธอดเู ก่งขึนทาํ
เอาผมเสียหลกั ไม่นอ้ ย
“นอ้ งพีคะ่ นชิ าบอกพีหลงเมอรแ์ ต่ถา้ เมอรท์ าํ ใหพ้ มี คี วามสขุ บนเตยี งไดด้ ี พจี ะยงิ รกั เมอรเ์ ขา้
ไปอีก!” เมอรต์ อบพรางเอาแขนคลอ้ งคอผมไว้ ผมอยากจะกลบั ไปหอมยยั นอ้ งแรงๆสกั ที
“ไปคยุ กนั ตอนไหนหมื มม!!” ผมถามพรางยกเอวเธอขนึ เลก็ นอ้ ยแลว้ จบั ท่อนเอ็นของผมถไู ปที
รอ่ งรกั ของเธอ
“วะ..วนั นอี มื มมม!” เธอตอบแลว้ ครางออกมา ดเู หมือนตอนนเี ธอจะเสียว
“แคเ่ ป็นหนู ไมต่ อ้ งทาํ พกี ็หลง!” พดู จบผมกย็ ดั ท่อนเอ็นเขา้ ไปทีเดยี วทงั ๆทเี มอรอ์ ยดู่ า้ นบน
พรวดดดด!!
เมอร์ : อ๊าาาส์
ผม : ซีดเมอร์ ทาํ ไมมนั แน่นขนาดนี!!!
เมอร์ : อมื มมเมอรจ์ กุ
ผม : ขยม่ พหี น่อยคนดี
พอผมพดู จบเมอรก์ น็ งั ทา่ ทีถนดั กอ่ นจะตอกลงมาแรงๆทีทอ่ นของผม
ตบั ๆๆๆๆ พลบั ๆๆๆๆๆ ปักๆๆๆ!!!! ผมมองเมอรท์ ขี ย่มดว้ ยสายตาทหี ลงเธอไปหมด
เมอร์ : อะ๊ สๆ์ ๆๆ เสียวอืมมมม
ผม : อมื มมเมยี แรงอกี !!

125

เสยี งเพลงในคลบั ดงั ทะลเุ ขา้ มาในหอ้ งแตผ่ มกลบั ไดย้ ินแตเ่ สียงครางของเมอร์
“อมื มมมพีนนทข์ าาเมอรเ์ สยี วว!!” เธอตอกลงมาแถมครางยวั ผม
“เดยี วพที าํ ใหเ้ สยี วกวา่ นีอกี !!” ผมพลิกเธอลงก่อนจะขึนไปอยบู่ นตวั เธอแทน แลว้ สบั เอวสอบ
เขา้ ไปในรอ่ งรกั ของเธอ
ตบั ๆๆๆ พลบั ๆๆๆ !!!!! ผมกระแทกท่อนเอน็ เขา้ ไปเนน้ ๆ
“อ๊าาาสพ์ นี นทเ์ มอรจ์ ะเสรจ็ อืมมมม!!” รอ่ งเธอเรมิ รดั ท่อนผมแนน่ ขึน
“อมื มเมอรพ์ ใี กลแ้ ลว้ !!!” ผมขบกรามแน่นเมือตอนนคี วามแน่นของรอ่ งรกั เธอบีบจนผมแทบ
เสรจ็ ออกมา
“อมื มมมะ..ไมไ่ หวแลว้ พีนนทอ์ มื มมเมอรส์ ะ.เสรจ็ แลว้ อา่ าาาส
์ ” เธอแตกนาํ ผมไปกอ่ นผม
รีบเรง่ จงั หวะเอวอกี ไม่กีทีกป็ ลดปลอ่ ยนาํ รกั ไปเตม็ รอ่ งของเธอ
“เมยี อ่าาาาาส
์ ” พอแตก ผมกจ็ บั เมอรเ์ ปลียนท่าแลว้ ยดั ท่อนเอน็ เขา้ ไปใหม่
“ซีดพีนนท!์ !” เมอรไ์ มต่ งั ตวั ทีผมยดั เขา้ ไปทีเดียว
“อีกนาํ นะเมอร์ เดียวพีพากลบั ไปตอ่ ทคี อนโด!!” พดู จบผมก็ทาํ รกั กบั เธออกี ที พอเสรจ็ นาํ ที
สองผมจบั เธอแตง่ ตวั กอ่ นอมุ้ เธอมาทรี ถแลว้ กลบั คอนโด ถงึ คอนโดผมยงั ทาํ รกั กบั เธอต่อจนใน
ทสี ดุ เมอรก์ ็หมดแรงหลบั ไปผมกห็ ลบั ตามไปเหมอื นกนั !

126

EP 31 มมุ ซมั เมอร์
นนท์ Talk
หลงั จากเมือคนื ทมี ีอะไรกนั เสรจ็ เชา้ ผมตนื ก่อนเธอ พอกม้ ลงไปมองก็เหน็ เธอหลบั ตาพรมิ อยู่
ผมเลยปลกุ ดว้ ยการฝังจมกู ลงไปแรงๆ
“ฟอดดด!! ตนื ไดแ้ ลว้ ครบั !” เธอคอ่ ยๆลืมตามอง
“ออื อออ!! ยงั งว่ งอยเู่ ลย!!” เธองอแงกอ่ นจะพลิกตวั หนั หนผี ม
“ตนื ไปมหาลยั ไดแ้ ลว้ วนั นหี นมู เี รียนนะ!!” พอผมพดู แบบนนั เธอกด็ ีดตวั ลกุ ทนั ที
“กีโมงแลว้ ?!” เธอหนั มาถามดว้ ยสหี นา้ ตกใจ คงกลวั ไปเรยี นสาย
“เพงิ 8 โมง พรี ูว้ า่ หนมู ีเรยี น 10 โมง ปลกุ เผอื หนแู ตง่ ตวั !” ผมพดู แบบนนั เธอกย็ ิมออกมา
“ฟอดดด!! นา่ รกั มาก ทาํ ตวั ดีๆนะคะ ไม่งนั เมอรจ์ ะทิงใหพ้ หี มดตวั !!” เธอพดู แลว้ ลงจากทนี อน
เมอื กีเธอกาํ ลงั ข่ผู มสนิ ะ ผมไดแ้ ตส่ ายหวั เบาๆ ก่อนจะไปเตรียมชดุ เธอและผมมาแขวนไว้ พ่อ
ของเธอฝากชดุ นกั ศกึ ษามาใหต้ งั แต่เมือวานแลว้ ผมใหแ้ ม่บา้ นรีดมาใหเ้ รียบรอ้ ยแลว้ ดว้ ย พอ
เตรียมเสรจ็ เธอกอ็ อกมาจากหอ้ งนาํ โดยมผี า้ ขนหนพู นั ไวห้ ลวมๆ
“ออกมาแบบนรี ะวงั จะไมไ่ ดไ้ ปเรยี น!!” ผมพดู แลว้ เดนิ เขา้ ไปหาเธอ
“พอเลยพนี นท์ ไปอาบนาํ !” เธอถอยหนีผมแลว้ ออกคาํ สงั กอ่ นจะทาํ หนา้ ดๆุ ผมกท็ าํ ไดแ้ ค่ยอม
“ใจรา้ ย!” ผมบ่นเบาๆกอ่ นหยบิ ผา้ แลว้ เดนิ เขา้ หอ้ งนาํ เพอื อาบนาํ วนั นผี มมีเรยี นพรอ้ มเธอแต่
เลิกกอ่ น นนั ไมใ่ ชป่ ัญหา ผมนงั รอเธอเลิกเรยี นได!้
ซมั เมอร์ Talk
ฉนั ไดแ้ ตอ่ มยมิ กบั ท่าทางของพีนนท์ ฉนั ไดเ้ ห็นอกี มมุ ของเขาทีนชิ าบอกวา่ ไม่ใชท่ กุ คนจะได้
เห็น เมือวานหลงั จากเขานอ้ ยใจแลว้ ออกจากหอ้ งไป ฉนั พแี ซม และนิชาก็ไดแ้ ตม่ องหนา้ กนั
พอนงั กนิ ขา้ วเสรจ็ พแี ซมก็ขอตวั ไปทาํ งานโดยมนี ิชาทยี งั อย่กู บั ฉนั
ยอ้ นไปเมือวาน
“ซมั เมอรท์ าํ พีชายนชิ านอ้ ยใจแลว้ !” นิชาพดู พรางจอ้ งหนา้ ฉนั ทนั ทที ีอยกู่ นั สองคน
“นอ้ ยใจ?” ฉนั เอ่ยถามอยา่ งสงสยั

127

“ก็ใช่นะสิ พีนนทก์ าํ ลงั งอ้ เมอรอ์ ยู่ แต่เมอรพ์ ูดเหมือนใหโ้ อกาสพีนนทไ์ ม่ไดแ้ บบนัน พีนนท์
เสยี ใจแย่!” นิชาพดู พรางทาํ หนา้ เศรา้
“จะใหเ้ มอรท์ าํ ไง ใหเ้ มอรเ์ ชือพีนนทอ์ ีกรอบนึงหรอ นิชาก็เห็นว่าพีนนทเ์ ห็นเรืองของเมอร์
เป็นแคก่ ารพนนั !” ฉนั พดู ออกมาดว้ ยความเจ็บปวด
“แตต่ อนนพี ชี ายนิชารกั เมอรจ์ รงิ ๆนะ!” นิชาพดู แลว้ จอ้ งหนา้ ฉนั
“แลว้ เมอรจ์ ะมนั ใจไดย้ งั ไง?!” ฉนั หนั ไปถามนิชา ฉันเองก็อยากเชือ แต่มนั ก็ตอ้ งมีอะไรทเี ป็น
หลกั ประกนั ของฉนั บา้ ง
“งันเอางี เมอรไ์ ปอาบนาํ เดียวนิชาพาไปเอาหลกั ประกนั !” พอนิชาพูดแบบนนั ฉันก็ไดแ้ ต่ทาํ
หนา้ งง และไปอาบนาํ ตามทเี ธอสงั พอเสรจ็ นิชาก็พามาทีบา้ นของเธอ เดินเขา้ ไปเจอป๊ าม๊าของ
นชิ านงั อยู่
“อา้ วหนเู มอร์ ทาํ ไมมากบั นิชาไดห้ ละ่ ?” ป๊ าของนิชาเอ่ยถามดว้ ยความสงสยั
“นิชาพาเมอรม์ าเอาหลักประกันว่าพีนนทร์ ักเมอรจ์ ริงๆ” นิชาพูดแบบนันทาํ เอาฉันตอ้ ง
หนั กลบั ไปมองเธองงๆ
“ไม่ตอ้ งทาํ หนา้ งง ป๊ าม๊ารูเ้ รืองของหนกู ับนนทแ์ ลว้ ตานนทร์ กั หนจู รงิ ๆนะลกู ม๊าไม่ไดเ้ ขา้ ขา้ ง
ลกู ชาย!” ม๊าของพนี นทพ์ ดู แลว้ มองหนา้ ฉนั ดว้ ยสายตาทเี อน็ ดู
“ทปี ๊ าใหห้ มนั กนั เพราะอยากใหห้ นกู บั ตานนทค์ บกนั อีกอยา่ งป๊ าดอู อก ถงึ ตานนทจ์ ะเคยเจา้ ชู้
แต่ตงั แต่วนั ทีเกิดเรืองนันขึน ตานนทไ์ ม่เคยไปหาใครอีก ป๊ าเลยไปคุยกับพ่อของหนตู รงๆว่า
อยากใหห้ นูกบั ตานนทล์ องดกู นั อีกครงั หากไปกนั ไม่รอดจรงิ ๆก็ไมเ่ ป็นไร แต่ถา้ ตานนทท์ าํ หนู
เสยี ใจป๊ าจะจดั การเอง!” พอป๊ าพีนนทพ์ ดู แบบนนั ก็ทาํ ใหฉ้ นั เขา้ ใจเรอื งทงั หมด
“ป๊ าขาาา ป๊ าเอาหลกั ประกันใหเ้ มอรส์ ิค่ะ!” พอนิชาพูดป๊ าของเธอก็ยิมทนั ที และหันไปหยิบ
เอกสารบนโต๊ะยืนใหฉ้ นั
“อะไรคะ?” ฉันเอ่ยถามดว้ ยความไม่เขา้ ใจแต่ก็รบั มา พออ่านมนั เป็นเอกสารมอบทรพั ยส์ ิน
ของตระกลู เขา
“ป๊ าเตรียมไวใ้ หแ้ ลว้ เอกสารนีจะยืนยนั ว่านนทร์ กั หนจู รงิ ถา้ นนทเ์ ซ็นทกุ อย่างของนนทจ์ ะเป็น
ของหนหู มด ป๊ าเชือว่าถา้ นนทไ์ ม่รกั นนทจ์ ะไม่ยอมเซ็นใหห้ นูแน่ๆ!” ฉนั ไดแ้ ต่มองเอกสารนัน
ก่อนจะเอย่ ถาม

128

“แลว้ ถา้ พีนนทเ์ ซ็นหล่ะคะ?” ฉนั เอ่ยถามไปเพราะอยากรู้
“นนั หมายถึงนนทร์ กั หนูจริงๆ แลว้ ทุกอย่างทีเป็นของนนทก์ ็จะเป็นของหนู!” ม๊าพูดออกมา
ยิมๆ
“แต.่ .” ฉนั วา่ มนั อาจจะเป็นการเกินไปหากจะใหเ้ ขาแลกทกุ อยา่ งทีเขามเี พอื ใหฉ้ นั เชือ
“เชือป๊ า ลองดหู นจู ะไดร้ ูไ้ งวา่ ตานนทเ์ ปลียนไปหรือยงั !” พอป๊ าพดู จบฉนั กเ็ ก็บเอกสารนันก่อน
จะนิชาจะลากฉนั ขึนไปบนหอ้ งของเธอ นิชาบอกว่าถามนอ้ งๆของพนี นทแ์ ลว้ ว่าวนั นนี ดั กนั ไป
กินเหลา้ ทีคลบั นิชาเลยจบั ฉนั แต่งตวั ดว้ ยชดุ โป๊ ๆของเธอ
“เมอรว์ า่ มนั โป๊ ไปนะนชิ า” ฉนั พดู ออกไปเพราะไม่ชินทแี ตง่ ตวั แบบนี
“ไม่โป๊ หรอก นิชารูว้ ่าเมอรไ์ ม่ชิน แต่ถา้ เมอรอ์ ยากมดั ใจพีนนท์ เมอรต์ อ้ งแซ่บเขา้ ไว้ สเปคพี
นนทน์ ะเอ็กซ์ แต่การทีพีนนทม์ าชอบเมอรแ์ สดงว่าเขาไม่สนใจสเปคทีตงั ไว้ เพราะฉะนนั เมอร์
ตอ้ งทาํ ใหพ้ ีนนทเ์ ห็นว่าเมอรส์ ามารถเป็นในแบบทีพีนนทช์ อบได!้ ” พอนิชาพูดแบบนันฉันก็
ยอมใสแ่ ตโ่ ดยดี ฉนั อยากพิสจู นเ์ หมือนกนั วา่ พนี นทจ์ ะรกั ฉนั จรงิ ๆมยั ฉนั จะลองเสยี งกบั เขาอกี
สกั ครงั
พอถงึ เวลานชิ ากพ็ าฉนั ออกมาจากบา้ นแลว้ ตรงมาทคี ลบั ระหว่างทางนชิ าก็พดู บางอย่างขึน
“เมอร์ จาํ ไวน้ ะผหู้ ญิงเราเวลาอยบู่ นเตียงจะตอ้ งเป็นแม่เสือสาว นคี อื อกี อย่างทีมดั ใจพีนนทไ์ ด้
อย่ามวั แต่เขินรูม้ ยั !” ฉนั จาํ ประโยคนนั ไว้ พอมาถึงคลบั เห็นผหู้ ญิงคนนึงกาํ ลงั ขอเบอรพ์ ีนนท์
อยู่ฉันเลยเขา้ ไปแทรกและแสดงความเป็นเจา้ ของ ตอนทีพีนนทใ์ หบ้ อกกบั พวกนอ้ งๆของเขา
ว่าฉันเป็นอะไรกับเขา ตอนแรกฉันลงั เล แต่เห็นเขานอ้ ยใจเลยพูดออกไปว่าเป็นเมีย แบบนนั
ทาํ ใหพ้ นี นทย์ ิมออกมา ฉนั ยวั จนพนี นทล์ ากฉนั ขนึ มาบนออฟฟิศเพอื จะทาํ รกั กนั แต่กอ่ นทาํ รกั
ฉนั กย็ ืนเอกสารใหพ้ นี นทเ์ ซ็นเพอื เป็นการต่อลองและพสิ จู น์ ฉนั จะไดร้ ูว้ ่าฉนั มคี ่ากบั เขามยั
ใจนึงฉันบอกกับตวั เองว่าเขาไม่ยอมเซ็นแน่ๆ แต่กลบั ผิดคลาดเมือพีนนทถ์ ามว่าถา้ เซ็นจะได้
อะไร พอฉนั ตอบว่าจะไดฉ้ ันเป็นเมียและฉนั จะทาํ ใหม้ ีความสขุ ทุกคืน พีนนทก์ ็หยิบปากกาไป
เซ็นอย่างไม่ลงั เลฉันองึ เพราะคดิ ไม่ถึง พอพีนนทท์ าํ แบบนนั ฉนั ก็ตอบแทนดว้ ยความสขุ ใหเ้ ขา
เมอื คืน ถามวา่ หายโกรธมยั เรืองทเี ขาทาํ เจอแบบนใี ครไมห่ ายบา้ ง แคน่ เี ขากพ็ ิสจู นใ์ หเ้ หน็ แลว้
ว่า ฉนั มีคา่ กบั เขามากแค่ไหน!

129

EP เปลียนไป
ซัมเมอร์ Talk
หลงั จากวนั นนั ทเี ราสองคนดีกนั พนี นทก์ ็ทาํ ตวั ดมี าตลอดจนตอนนฉี นั อยปู่ ีสองแลว้ สว่ นพนี นท์
จบไปทาํ งานทีบริษัทเต็มตวั แต่มาช่วงอาทิตยห์ ลงั ฉันรูส้ ึกเหมือนพีนนทเ์ ปลียนไป เขาเคยมา
รบั หลงั ฉนั เลกิ เรียนตลอด ไม่วา่ ยงุ่ แค่ไหน แตอ่ าทติ ยเ์ ขาใหฉ้ นั กลบั เอง
“เป็นอะไรซมั เมอรท์ าํ ไมทาํ หนา้ เครยี ดแบบนนั !!” พรกิ ถามฉนั ทเี อาแต่เหมอ่ ลอย
“ป่าวหรอก ชว่ งนีเมอรเ์ หนอื ยหนะเพลียดว้ ย!” ฉนั ตอบไปแบบนนั เพราะอยากใหพ้ รกิ สบายใจ
แตช่ ว่ งนฉี นั เหนอื ยง่ายจรงิ ๆ ไมร่ ูว้ า่ เป็นอะไร
“มีอะไรไมส่ บายใจรปึ ่าวเมอร?์ ” พรกิ ถามฉนั ดว้ ยความเป็นหว่ ง
“ป่าวหรอก เรยี นเสรจ็ แลว้ เดียวเมอรก์ ลบั คอนโดกอ่ นนะ!” ฉนั บา่ ยเบียงเพราะไม่อยากใหพ้ รกิ
จบั ได้ ฉนั ไมอ่ ยากใหใ้ ครไม่สบายใจไปกบั ฉนั
“เดยี วกลบั กะนิชา นิชาไปส่งเอง!” จๆู่ ฉนั ก็ไดย้ นิ เสียงของนชิ าฉนั จึงหนั กลบั ไปมอง
ฉัน : อา้ วนชิ าเลิกเรียนแลว้ หรอ?
นิชา : ใช่ แลว้ นีพนี นทไ์ ปไหนทาํ ไมปลอ่ ยเมอรก์ ลบั เอง
ฉัน : งานพนี นทค์ งยงุ่
นิชา : ทีแต่ก่อนยุ่งยังมารบั ไดเ้ ลย! (พอนิชาพูดประโยคนนั ก็ทาํ ฉันนิงไป นิชาเหมือนจะรูว้ ่า
กาํ ลงั พดู ใหฉ้ นั คดิ มากเลยยกมือขึนปิดปากตวั เอง
ฉัน : กลบั กนั เถอะ
หลังจบประโยคนันนิชาก็พาฉันเดินมาทีรถ แต่ทางทีนิชาพาฉันมาไม่ใช่คอนโดแต่เป็น
บรษิ ทั ของพีนนท์
“พาเมอรม์ าทนี ที าํ ไม?” ฉนั หนั ไปถามงงๆ
“เมอรค์ วรมาดวู ่าเพราะอะไรทีพีนนทไ์ ม่ว่างไปรบั ไม่ใช่เอาแต่คิดมากอยู่คนเดียว!” นิชาพูด
อยา่ งหนกั แน่น

130

“ไมห่ ละ่ นิชาพาเมอรก์ ลบั เถอะ เมอรเ์ หนอื ยๆ!” ฉนั ไมก่ ลา้ พอทจี ะขึนไป หากขึนไปแลว้ พีนนท์
กาํ ลงั ทาํ งานฉนั คงดงู ีเหงา่ แตถ่ า้ ขึนไปแลว้ พีนนทก์ าํ ลงั อยกู่ บั ใครฉนั คงเจ็บไมน่ อ้ ย
“แต.่ .”
“พาเมอรก์ ลบั เถอะนะ!” ฉนั พดู แบบนนั นิชาจงึ พาฉนั กลบั แต่โดยดี
“หนา้ ซดี ๆนิชาพาเมอรไ์ ปหาหมอดีกวา่ !” นชิ าหนั มามองหนา้ ฉนั แลว้ พดู ออกมา
“เดยี วไวเ้ มอรไ์ ปเอง เมอรไ์ ม่อยากรบกวน” ฉนั หนั ไปพดู แบบนนั นชิ าก็ควิ ขมวดทนั ที
“ไม่รบกวนอะไรทังนันเมอร!์ เดียวนิชาพาไปโรงบาลอาพายุ!” พูดจบเธอก็ขับรถตรงมาที
โรงบาล
โรงบาล

เมอื มาถงึ นิชาก็เดินจบั มือฉนั เขา้ มาหาหมอ
“อา้ วนชิ าหนเู ป็นอะไร?” เสียงผชู้ ายทดี มู ภี มู ิฐานคนนึงเอย่ ทกั นิชา
“นชิ าพาเมียพีนนม์ าหาหมอคะ่ อาพาย!ุ ” ฉนั ยกมือไหวอ้ าพายุ เขายมิ ออกมาฉนั เลยยิมตอบ
“เมียเจา้ นนทส์ วยขนาดนเี ลย แลว้ ทาํ ไมเจา้ นนทไ์ ปไหนถึงไมพ่ ามา?” อาเอ่ยถามอย่างสงสยั
“คงงานย่งุ ค่ะ!” ฉนั ตอบแลว้ ยมิ ใหท้ า่ น
“เอาหล่ะเดียวอาใหห้ มอทีดที ีสดุ ดแู ลแลว้ กนั !” จากนนั อาก็ยกโทรศพั ทพ์ อคุยจบเขากใ็ หน้ ชิ า
พาฉนั มาทีหอ้ งหมอ
หมอ : เป็นอะไรมาครบั ?
ฉัน : พอดีช่วงนหี นเู หนือยง่าย และเหมือนจะนอนบ่อยๆ กลวั ว่าจะเป็นอะไรเลยอยากใหห้ มอ
ตรวจหน่อยค่ะ
หมอ : ประจาํ เดอื นมาล่าสดุ เมือไหรค่ รบั ? (พอหมอถามแบบนนั ทาํ เอาฉนั บบี มือแนน่ )
ฉัน : เอ่อ..สะ..สามเดือนไดแ้ ลว้ ค่ะ (พอฉันตอบแบบนันนิชาหนั มามองหนา้ ฉันอย่างไวแต่
ไมไ่ ดพ้ ดู อะไรขึนมา)
หมอ : งนั หมอขอตรวจปัสสาวะหนอ่ ยนะครบั

131

จากนันฉันก็เดินไปเก็บปัสสาวะใหห้ มอตรวจ ระหว่างทีนงั รอผลใจของฉนั เตน้ ไม่เป็นจงั หวะ
ถา้ ทอ้ งขึนมาพีนนทจ์ ะดีใจมยั เพราะชว่ งนเี ขาดเู ปลยี นไป
“ทาํ ไมทาํ หนา้ เครียดแบบนนั เมอร?์ ” นชิ าหนั มาถามพรางจบั มือฉนั ไว้
“ถา้ เมอรท์ อ้ งหละนชิ า?” ฉนั หนั ไปถามดว้ ยสีหนา้ กงั วล
“จะเครยี ดทาํ ไม ยงั ไงพีนนทก์ ร็ กั เมอรอ์ ยแู่ ลว้ !” นชิ าพดู ประโยคนนั ทาํ เอาฉนั จกุ อยใู่ นใจ ฉนั ไม่
รูว้ ่าตอนนเี ขายงั รกั ฉนั อย่จู รงิ ๆมยั เพราะเหมือนเขาจะดเู ปลียนไป
“มอี ะไรทยี งั ไม่บอกนชิ ามยั เมอร?์ ” เธอหนั มาถามฉนั ดว้ ยแววตาทดี ดู ุ
“เอ่อ..”
“ผลออกมาแลว้ นะครบั !” ระหว่างทีจะตอบหมอก็เดินเขา้ มาพอดี
“เพือนนชิ าเป็นยงั ไงบา้ งคะ?” นชิ าฉนั ไปถามสว่ นหมอไดแ้ ต่ยิม
“ยินดีดว้ ยนะครบั คุณตงั ครรภ์ 9 สัปดาหแ์ ลว้ ครบั ” พอหมอพูดแบบนนั ทาํ เอาฉันยิมออกมา
ตอนนีฉันมาเจา้ ตวั นอ้ ยในทอ้ งแลว้ หลงั จากนนั นิชากถ็ ามหมอเรืองการดแู ลเกียวกบั ทกุ อย่าง
ฉนั ไดแ้ ต่นงั ลบู ทอ้ งไปมา พอตรวจเสรจ็ รบั ยา นิชาก็พาฉนั มาทีบรษิ ทั พีนนทอ์ กี ครงั
“ทาํ ไมมาทนี นี ชิ า?” ฉนั หนั ไปถามเธอ
“พาเมอรม์ าเครียกับพีนนทใ์ หร้ ูเ้ รือง เมอรก์ าํ ลงั ทอ้ งนะ จะมาเครียดเรืองพวกนีอย่ไู ม่ได!้ ” พอ
จบประโยคนิชาก็ลากฉนั ขึนมาทีบรษิ ัท ทกุ คนต่างทาํ ความเคารพ เพราะรูด้ ีว่าฉนั เป็นค่หู มัน
ของพีนนท์ และนชิ าก็เป็นลกู สาวคนเลก็ ของบา้ นดว้ ย
พลกั !!! นิชาเปิดประตเู ขา้ ไปเจอพีนนทน์ งั อา่ นเอกสารอยู่
“อ้าวนิชา! ซัมเมอร?์ ?” พีนนทท์ าํ หนา้ งงๆ ส่วนนิชาเหมือนกาํ ลังจะเอาเรืองพีชายตัวเอง
แบบนนั
“ทาํ ไมพีนนทถ์ ึงปล่อยซมั เมอรก์ ลบั คอนโดเองหะ้ !!” เมือนิชาถามไปดว้ ยอารมณพ์ ีนนทก์ ็หนั
มามองหนา้ ฉนั ดว้ ยสายตานงิ ๆ ฉนั ไดแ้ ตก่ ม้ หนา้
“พที าํ งานยงุ่ ” พนี นทต์ อบอยา่ งไมอ่ ะไร
“งานมนั สาํ คญั กวา่ เมียพีหรือไงพนี นท์ แตก่ ่อนงานย่งุ นชิ ายงั เหน็ พไี ปรบั เมอรไ์ ดเ้ ลย!” นิชาพดู
แบบนนั ทาํ เอาฉนั ปวดหนบึ ทใี จ มนั เป็นเรอื งจรงิ ไมว่ า่ เขาจะยงุ่ แค่ไหน เขาก็มารบั ฉนั ทกุ ครงั

132

“มนั ไม่ใชแ่ บบนนั เมอรก์ ส็ าํ คญั แตว่ า่ ช่วงนี..” พนี นทพ์ ดู ไมท่ นั จบฉนั เลยหนั ไปพดู
“ไม่เป็นไรคะ่ เมอรเ์ ขา้ ใจ!” ฉนั พดู ว่าตวั เองเขา้ ใจทงั ๆทีตอนนใี นใจฉนั ไมโ่ อเค
“กลบั กนั เถอะนิชา เมอรเ์ หนอื ย!” ฉนั พดู พรางดงึ แขนนชิ าเพือจะกลบั คอนโด แต่จๆู่ พนี นทก์ ็มา
กอดจากดา้ นหลงั
“หนคู ิดมากเรืองพีหรอเมอร!์ ” เขากอดและถามฉนั อยแู่ บบนนั โดยมสี ายตาของนชิ าทมี องอยู่
“ปะ..เปลา่ ค่ะ พนี นทป์ ลอ่ ยเมอรเ์ ถอะ เมอรจ์ ะกลบั แลว้ พจี ะไดท้ าํ งาน!” ฉนั พดู พรางแกะมอื พี
นนทอ์ อก
“อยทู่ นี ดี ว้ ยกนั ค่อยรอกลบั พรอ้ มพ!ี ” เขาพดู พรางจอ้ งหนา้ ฉนั
“ไม่ดีกวา่ ค่ะ เมอรไ์ ม่อยากรบกวน!” ฉนั พดู แลว้ จะเดินออกแต่พนี นทก์ ร็ งั แขนไว้
“นชิ ากลบั ไปกอ่ น เดยี วพพี าเมยี พีกลบั เอง!” พนี นทห์ นั ไปพดู แบบนนั นชิ าเลยยอมเดินออกไป
“อย่าเดินหนีแบบนี มีอะไรก็คุยกันสิ?” พีนนท์สวมกอดฉันอีกครงั แลว้ ถามดว้ ยนาํ เสียงที
นมุ่ นวล
“งนั พีบอกเมอรห์ น่อยทีพเี ปลียนไปเพราะอะไร เมอรร์ ูว้ ่างานพีย่งุ แต่ก่อนหนา้ นีไม่วา่ มนั จะยงุ่
แค่ไหน พีก็ไม่เคยทิงใหเ้ มอรก์ ลบั เอง ใจพีมนั เปลียนไปแลว้ รปึ ่ าวพีนนท์ พีหมดรกั เมอรแ์ ลว้ รึ
ป่ าว!”

EP ทาํ ไมไ่ ด!้
นนท์ Talk
ชว่ งนีผมทาํ อะไรหลายๆอยา่ งเลยไมค่ อ่ ยว่างไปรบั ซมั เมอรเ์ ท่าไหร่ เพราะผมตอ้ งเรง่ สงิ ทีทาํ อยู่
ใหเ้ สรจ็ แตเ่ หมอื นซมั เมอรเ์ ธอกาํ ลงั เขา้ ใจวา่ ผมเปลียนไป ผมกาํ ลงั จะอา้ ปากตอบคาํ ถามของ
เธอ แตโ่ ทรศพั ทก์ ็ดงั ขึนมา เห็นสายทโี ทรเขา้ มาทาํ เอาผมควิ ขมวด เพราะปกตทิ า่ นไมเ่ คยโทร
มาถา้ งานไมม่ ีปัญหา

อาพายุ ผมหยิบโทรศพั ทม์ ารบั โดยทีมืออีกขา้ งยงั กอดเอวซมั เมอรไ์ วอ้ ยู่
“ครบั อา?” ผมเอย่ ทกั ปลายสาย
“งานยงุ่ หรอ?” ท่านถามผมนงิ ๆ

133

“ยุ่งนิดหน่อยครบั งานมีปัญหาอะไรรปึ ่ าวครบั ?” ผมเอ่ยถามเขา้ ประเด็นเพราะอยากจะคุย
กบั ซมั เมอรม์ ากกวา่
“งานไมม่ หี รอก แต่นนทก์ าํ ลงั จะมีปัญหา!”
“ครบั ??” พออาพดู แบบนนั ทาํ เอาผมสงสยั
“เมียกาํ ลงั ทอ้ งทาํ ไมถึงปล่อยใหม้ าหาหมอกับนอ้ งสาว ทาํ ไมไม่พาเมียมาเอง?” พออาพูด
ประโยคนนั ทาํ เอาผมหนั ไปมองซมั เมอร์
“ผมยงั ไม่ทราบเรอื งนีครบั แลว้ อา??” ผมเอย่ เชิงถามว่าทา่ นรูไ้ ดย้ งั ไง
“วนั นีนิชาพาเมียนนทม์ าหาหมอ อาเลยใหห้ มอมือหนึงดแู ล หมอเพิงบอกอาว่าเมียของนนท์
ทอ้ ง เพราะฉะนนั ดแู ลเมียดีๆ ดเู หมือนว่าตอนนีนนทก์ าํ ลงั ทาํ ใหเ้ มียคิดมากอยู่!” อาพายุพดู
อยา่ งรูท้ นั
“ขอบคณุ มากครบั อาทีโทรบอก!” ผมเอ่ยขอบคณุ อาพายโุ ดยทียงั จอ้ งหนา้ ซมั เมอรอ์ ยแู่ บบนนั
หลงั จากนนั อาก็วางสายไป ผมเลยดงึ มอื ซมั เมอรก์ ลบั มาทีโต๊ะทาํ งาน กอ่ นจะอมุ้ เธอนงั บนโตะ๊
แลว้ ผมนงั อยทู่ เี กา้ อี
“ปลอ่ ยเมอรค์ ่ะเมอรจ์ ะกลบั คอนโดแลว้ !” เธอพดู แลว้ ไมม่ องหนา้ ผม
“ก็บอกแลว้ ไงวา่ ใหก้ ลบั พรอ้ มกนั !” ผมพดู พรางจอ้ งหนา้ ของซมั เมอร์
“วนั นไี ปไหนมา?” ผมเอ่ยถามเธอโดยทีเธอไม่มองหนา้ ผม
ซมั เมอร์ : ไปเรียนไงคะ!
ผม : แลว้ ไปไหนมาอีก?
ซมั เมอร์ : ปะ..เปลา่
ผม : แนใ่ จนะ?
ซัมเมอร์ : อมื
ผม : งอนอะไรพ?ี
ซัมเมอร์ : ไมไ่ ดง้ อน
ผม : แลว้ ทีถามเมือกีคอื อะไร คิดว่าพเี ปลยี นไป พไี มร่ กั เมอรห์ รอ?

134

ซัมเมอร์ : แลว้ มนั จรงิ ไมใ่ ช่หรือไง พไี มไ่ ปรบั เมอรเ์ ป็นอาทติ ย์ พไี มม่ เี วลาใหเ้ มอรเ์ ลย
ฮึก พีมคี นอืนใช่มยั ฮือออ
ผม : ซมั เมอรม์ นั ไม่ใช่แบบนนั หนอู ยา่ รอ้ ง!
ตอนนผี มตอ้ งปลอบคนตวั เล็กทเี อาแต่รอ้ งไหอ้ ยแู่ บบนนั ผมไมไ่ ดเ้ รอื งเลยจรงิ ๆปลอ่ ยใหเ้ ธอ
คิดมากแบบนี
ซมั เมอร์ : ปล่อยเมอร์ เมอรจ์ ะกลบั คอนโด! (เธอพยายามจะดินออกจากออ้ มกอดของผม)
ผม : อย่าดิน ถา้ อยากกลบั พจี ะพาหนกู ลบั เอง
ซมั เมอร์ : ไมต่ อ้ ง พที าํ งานไปเถอะ!
ผม : อยา่ ดือกบั พนี ะเมอร์ ไม่งนั คาออฟฟิศพกี ็ทาํ !
พอผมพดู แบบนนั เมอรก์ ห็ ยดุ ดิน ผมมีวธิ ีปราบเด็กนอ้ ยของผมอย่แู ลว้ เธอรูด้ ีหากดือกบั ผมจะ
โดนอะไร ผมจะไม่ถามเรอื งทเี ธอทอ้ งตอนนี รอใหถ้ งึ คอนโดก่อน ถา้ ไม่บอก ผมจะกดใหจ้ มคา
เตียงเลย ทอ้ งกท็ อ้ งเถอะคอยดู
“พพี ากลบั คอนโด!” ผมจงู มือเธอออกมาจากออฟฟิศ พนกั งานพากนั ยมิ ใหเ้ ธอ พอมาถงึ รถผม
ก็เปิดประตใู หเ้ ธอเขา้ ไปนงั แต่เธอยงั หนา้ บดู อย่แู บบนนั ผมส่ายหวั หน่อยๆกบั การขีงอนของ
เธอ จากนนั ผมกว็ ิงมาฝังคนขบั แลว้ พาเธอกลบั คอนโด
คอนโด
“จะไปไหน?” ผมจบั มอื ซมั เมอรเ์ มือเห็นวา่ เธอจะเดนิ หนผี ม
“จะเขา้ หอ้ งนอน!” เธอพดู แลว้ หลบสายตาดทู า่ จะยงั โกรธผมอยู่
“ยงั โกรธพอี ยหู่ รอ?” ผมถามเธอแลว้ เดินเขา้ ไปกอดเธอเบาๆ
“เมอรไ์ ม่ไดโ้ กรธ พีงานยุ่งเมอรง์ ีเหงา่ เอง แต่ถา้ วนั ไหนเมอรร์ ูว้ ่าพีไม่ไดย้ ่งุ อย่กู ับงาน แต่ย่งุ อยู่
กับอย่างอืน เมอรจ์ ะไปจากพีทันที!” เมอรพ์ ูดออกมาหลบสายตาผม แต่เหมือนนาํ ตาเธอ
มนั คลอ
“คิดอะไรแบบนนั เมอร์ พีไม่ไดม้ ีใคร พีมีแค่หนู ส่วนทีอาทิตยน์ ีพีไม่ไดไ้ ปรบั เมอรก์ ็เพราะพเี รง่
ทาํ บา้ นอยู่ พีอยากใหบ้ า้ นเสร็จทนั วนั เกิดของหนู พีอยากเซอไพรสเ์ ลยเร่งทาํ จนไม่ว่างไปรบั
เมอรแ์ บบนนั พีไม่ไดม้ ีใครจริงๆนะเมอร”์ ผมกอดแลว้ พูดความจริงกับเธอทุกอย่าง ทีผมย่งุ

135

เพราะอะไร มันใกลว้ นั เกิดเมอรแ์ ลว้ ผมเลยซือบา้ นเพราะอยากใชช้ ีวิตเป็นครอบครวั กบั เธอ
ผมเขา้ ไปคยุ กบั ผใู้ หญ่แลว้ ว่าตงั ใจจะขอเธอแต่งงาน เลยอยากมบี า้ นเป็นเรือนหอ แต่ลืมคดิ ไป
วา่ เมอรจ์ ะคิดมากมยั ถา้ ผมไม่ว่าง
“พีพดู จรงิ ๆหรอ ฮึก” เธอพูดพรางสะอืนออกมา ผมไม่ไดบ้ อกเรืองแต่งงานเพราะอยากจะเซอ
ไพรสเ์ ธอในวนั เกิด
“จรงิ สิ พจี ะโกหกหนทู าํ ไมครบั หมื มม?” ผมพดู แลว้ เขา้ ไปคลอเครยี ทคี อของเธอ
“พะ..พไี มไ่ ดม้ คี นอืนหรอ?” เธอถามพรางกม้ หนา้
“ทาํ ไมคดิ แบบนนั ?” ผมอยากรูว้ า่ มนั เพราะอะไร
“เมอรค์ ิดว่าพเี บือเมอรแ์ ลว้ !” เธอพดู แลว้ บบี มือตวั เองเบาๆ
“พีไม่เคยเบือหนนู ะเมอร์ เรืองนีพีผิดเองทีไม่แบ่งเวลาเลยทาํ ใหห้ นคู ิดมาก พีขอโทษนะครบั !”
ผมจบู ไปทผี มของเธอเบาๆ
“ฮึก เมอรข์ อโทษทงี ีเหงา่ !” เธอรอ้ งไหส้ ะอืนแลว้ กอดผม
“อยา่ รอ้ งเมอรพ์ ไี มโ่ กรธหนเู ลย ผิดทพี ี ทที าํ ใหห้ นคู ดิ มาก!” ผมกอดพลางเอย่ ปลอบเธอ ผมอมุ้
เธอก่อนจะพาเธอเขา้ หอ้ งนอน
“อะ๊ !! พะ..พจี ะทาํ อะไร?” เมอรต์ กใจพรางเอาแขนคลอ้ งคอผม
“จะงอ้ หนไู ง!!” ผมพดู แบบนนั เมอรก์ ็กม้ หนา้ งนุ ผมวางเมอรล์ งบนเตยี งพรางครอ่ มเธอเอาไว้
“เอ่อ…ทาํ แบบนไี ม่ไดน้ ะ!” เมอรพ์ ยายามดนั ผมออกคงกลวั ทเี ธอกาํ ลงั ทอ้ ง
“ทาํ ไมหล่ะ ปกติเราก็ทาํ หนิ!!” ผมพูดพรางเข้าไปไซรค้ อเธอ ผมอยากจะรูเ้ หลือเกินทาํ ไม
เธอไมบ่ อกผมว่าเธอทอ้ ง
“เอ่อ..เมอร!์ ” เธออกึ อกั ไมย่ อมตอบผม
“มอี ะไรทยี งั ไม่บอกพีหรอ?” ผมถามพรางแสรง้ ทาํ หนา้ ไม่รูเ้ รือง
“เมอรท์ อ้ ง!” เธอพดู เบาๆแลว้ กม้ หนา้ ลง
“พรี ูแ้ ลว้ !!” ผมพดู แลว้ จบู ไปทเี ธอเบาๆ
“พะ..พรี ูไ้ ดย้ งั ไง?” เธอถามพรางเบิกตากวา้ ง

136

“อาพายโุ ทรบอกตอนทอี ยอู่ อฟฟิศไง!” ผมตอบแลว้ กม้ ลงไปจบู ทคี อเธอ พรางปลดกระดมุ เสอื
ของเธอออก
“อ๊ะ!!พีจะทาํ อะไร” เมอรต์ กใจถามผมขนึ
“ครอ่ มหนแู บบนี ปกติพีทาํ อะไรหละ?” ผมถามแลว้ จอ้ งหนา้ เธอ
“แตเ่ มอรท์ อ้ งนะ!” เธอเอย่ คา้ นผม
“ทอ้ งก็ทาํ ได้ เดียวพีทาํ เบาๆ!” พูดจบผมก็ลกุ ถอดเสือผา้ ของตวั เองออก แลว้ กม้ ลงไปดดู ยอด
อกของเธอ
“ออื ออพนี นท!์ ” เธอครางออกมาทนั ทีทผี มดดู ลงไป
“ใหพ้ ีทาํ นะ พีสัญญาจะทาํ เบาๆ!” หลังจากนันก็นนั แหละครบั ต่อแขนต่อขาใหล้ ูกของผม
ยาวๆ ผมดีใจทีเมอรท์ ้อง มันไม่แปลกอยู่แล้วเพราะผมไม่เคยป้องกัน ทีแปลกคือทาํ มา
เป็นปีกว่าจะตดิ นีสิ!

EP วนั เกดิ
The End

นนท์ Talk
หลังจากวันนันมาสองอาทิตย์ วันนีก็เป็นวันเกิดของเมียผม ผมวางแพลนว่าเขา้ พาเธอไป
ทาํ บญุ แลว้ จะพาเธอไปช็อป
“วนั นพี ไี ม่ทาํ งานหรอ?” เมอรเ์ ดนิ มาจากดา้ นหลงั ก็เอย่ ถามผมขนึ
“วนั เกดิ เมียพีทงั ที มวั แตท่ าํ งานไดไ้ ง!” ผมพดู แลว้ หนั หลงั กลบั ไปกอดเธอไว้
ซัมเมอร์ : งนั วนั นพี จี ะพาเมอรไ์ ปไหน เมอรจ์ ะไดแ้ ตง่ ตวั ถกู
ผม : เดียวเชา้ พีพาเมอรไ์ ปทาํ บญุ กอ่ น เสรจ็ แลว้ เดียวพพี าไปช็อปดีมยั
ซัมเมอร์ : จะพาไปช็อปงบเทา่ ไหรค่ ะ?
ผม : ใหห้ มดตวั เลยครบั ไม่จาํ กดั งบ
ซัมเมอร์ : วนั นพี ใี จดีจงั
ผม : กบั หนพู ใี จดีทกุ วนั แหละ มวั แต่กอดแบบนเี ดยี วไม่ไดไ้ ปนะ

137

ซัมเมอร์ : ไม่ตอ้ งมาหนื เลย เมอรไ์ ปอาบนาํ ดกี วา่
หลงั จากนนั ซมั เมอรก์ ็เดนิ หนีผมเขา้ หอ้ งนาํ ผมไดแ้ ต่สา่ ยหวั เบาๆ นบั วนั เธอยงิ รูท้ นั ผมมากขึน
ผมกดโทรออกหานิชา

นชิ า
“ว่าไงคณุ พชี าย!” นชิ าเอ่ยทกั กวนๆตามนิสยั ของเธอ
“สถานทที พี ใี หจ้ ดั เรียบรอ้ ยรยึ งั ?”
“เรียบรอ้ ยคา้ าาคณุ พชี าย ขาดแคพ่ ี กบั เจา้ สาวและแหวน” ผมยิมออกมาทไี ดย้ นิ แบบนนั
“โอเค เดียวก่อนเขา้ ไปพีโทรอีกที!” ผมพูดจบก็วางสายไป ผมอดยิมไม่ไดเ้ มืออีกไม่กีชวั โมง
ขา้ งหนา้ ผมจะขอเมอรแ์ ตง่ งาน เธอเป็นทงั เมียและแม่ของลกู ผม
แกรก๊ !!
“เดินระวงั ๆนะ เดียวลืน!” ผมรีบเขา้ ไปประคองทนั ทที เี ห็นเมอรอ์ อกจากหอ้ งนาํ มา
“เมอรโ์ ตแลว้ นะ ไม่ใชเ่ ด็กนอ้ ยซะหนอ่ ย!” เธอทาํ หนา้ ม่ยุ ซะงนั
“เมอรโ์ ตแลว้ พีรู้ แต่เด็กในทอ้ งเมอรย์ งั เล็กอยู่ เพราะงนั พีถึงตอ้ งคอยดแู ลหนูไง!” ผมพดู แบบ
นนั เจา้ ตวั กย็ ิมกวา้ งออกมาทนั ที
“เมอรร์ กั พีจงั !ฟอดดดด!” พดู จบเธอก็หอมมาทแี กม้ ผม
“พีก็รกั หนคู รบั งนั เดียวพอี าบนาํ แปปนงึ หนแู ต่งตวั รอก่อนนนะครบั !” พูดจบผมก็หยบิ ผา้ เดิน
เขา้ หอ้ งนาํ
ซมั เมอร์ Talk
หลังจากแต่งตัวทาํ อะไรเรียบรอ้ ย พีนนทก์ ็พาฉันออกมาไหวพ้ ระทาํ บุญ พอเสร็จเขาก็พา
ฉนั มาทีหา้ ง
“หนอู ยากไดอ้ ะไรบา้ ง?” พนี นทห์ นั มาถามฉนั
“อยากไดท้ กุ อยา่ งเลยค่ะ!” ฉนั พดู พรางหนั ไปยิมกวา้ งใหเ้ ขา
“งนั ลยุ เลยครบั พพี รอ้ มจ่าย!” พอพนี นทพ์ ดู แบบนนั ฉนั กไ็ มร่ อชา้ ช็อปตามทีตอ้ งการ พอไดท้ กุ
อยา่ งครบพนี นทก์ ็พาฉนั มาหาอะไรกิน

138

“หนูอยากกินอะไรคะ?” พีนนทห์ ันมาถามฉัน ส่วนของทีซือพีนนทใ์ ห้การด์ มาเอาไปเก็บ
หมดแลว้
“อมื มม ฟจู ิคะ่ !” ฉนั พดู แลว้ ลากแขนพนี นทใ์ หเ้ ดนิ ตามมา
ตอ้ งบอกก่อนเลยว่าตงั แต่เขารูว้ ่าฉันทอ้ งก็ใหฉ้ ันไปดร็อปเรียน และเขา้ ไปขอขมาพ่อแม่ฉัน
เรียบรอ้ ย พ่อแม่ฉนั ก็ไม่ไดว้ า่ อะไรเพราะเราสองหมนั กันแลว้ พีนนทบ์ อกรออะไรหลายๆอย่าง
ลงตวั แลว้ ค่อยแต่งกนั ถา้ ถามว่าตอนนีพีแซมไปไหน พีแซมไปดงู านทีต่างประเทศได6้ เดือน
แลว้ เห็นว่าจะกลบั มาเดือนหนา้ พอพีแซมรูว้ ่าฉันทอ้ งก็โทรบ่นพีนนทย์ บั ว่าทาํ ไมไม่รอใหฉ้ ัน
เรียนจบก่อน แต่พีนนทบ์ อกว่า “โชคดีแค่ไหนแลว้ ทีเพิงทอ้ ง ตงั ใจปล่อยตงั แต่แรกแลว้ ดว้ ย
ซาํ !!” พอไดย้ ินประโยคนันทาํ เอาฉันตกใจไม่นอ้ ย ฉันคิดว่าเกิดจากการพลาด แต่ความจรงิ
แลว้ พีนนทเ์ ขาตงั ใจต่างหาก และตงั แตฉ่ นั ทอ้ งพีนนทก์ ็ตามใจทกุ อยา่ ง พาฉันไปดว้ ยทกุ ที พอ
กลางคืนเขากจ็ ะหาขอ้ อา้ งทาํ เรอื งแบบนนั กบั ฉนั ทกุ คนื เดียวบอกวา่ ต่อแขนต่อขาบา้ ง บางวนั
ก็บอกว่าเพิมสารความรกั ใหล้ กู ถามว่าฉนั ยอมมยั ก็ตอ้ งยอม พีนนทข์ ีออ้ นจะตาย แถมหลงั ๆ
มานี เขาจะเป็นคนแพท้ อ้ งแทนฉนั บ่อยๆ
“คิดอะไรอยหู่ มื !!” พีนนทเ์ อ่ยถามเมือตอนนีเราสองคนอย่บู นรถ เขาบอกว่าจะพาฉันไปทที นี งึ
กวา่ จะออกจากหา้ งมากม็ ืดแลว้
“คิดเรอื งเราสองคนไงคะ!” ฉนั ยมิ กวา้ งและหนั ไปตอบเขา
“พโี ชคดจี งั ทีไดห้ นเู ป็นแมข่ องลกู ! ฟอดดด!” พดู แลว้ พีนนทก์ ด็ งึ มอื ฉนั ไปหอม
“หนกู โ็ ชคดเี หมือนกนั ทไี ดพ้ เี ป็นพ่อของลกู !”
“งนั ตอนนีหนูเอาผา้ ผูกตาไวก้ ่อน ใกลถ้ ึงแลว้ !” พูดขบพีนนทก์ ็ยืนผา้ ใหฉ้ นั ฉันยอมทาํ ตามแต่
โดยดี ไม่นานรถก็จอดนิงสนิท ตอนนีเหมือนว่าพีนนทก์ าํ ลงั เปิดประตรู ถ และประคองฉนั เดิน
เรอื ยๆ
“อกี ไกลมยั คะ?” ฉนั เอย่ ถามเมือเดินมาไดส้ กั แปป
“ถึงแลว้ แต่หนูอย่าเพิงเปิดตานะยืนรอแปปนึง!” ตอนนีเหมือนดา้ นขา้ งของฉันมนั ดูเงียบไป
หมด ฉนั ตืนเตน้ ไม่นอ้ ย เพราะรูว้ า่ เขากาํ ลงั จะเซอไพรสบ์ างอย่าง
“เปิดตาไดแ้ ลว้ ครบั !” พอไดย้ ินเสียงพีนนทพ์ ูดแลว้ นนั ฉันค่อยๆแกะผา้ ทีผกู ตาออก พอลืมตา
เห็นทกุ คนยืนอย่ดู า้ นหนา้ และมีพีนนทย์ ืนถือเคก้ ไว้ หลงั จากนนั ทกุ คนก็รอ้ งเพลงแฮปปีเบิรด์

139

เดย์ ฉนั ยิมอย่างมีความสขุ ทีวนั นีมีทุกคนในวนั เกิด พ่อแม่ นิชา ป๊ าม๊า พีนนท์ ขาดก็แตพ่ ีแซม
แต่เมือเชา้ เขาโทรมาอวยพรฉนั เรียบรอ้ ย พอทกุ คนรอ้ งเพลงจบ พนี นทก์ ็ยิมออกมา
“แฮปปีเบิรด์ เดยน์ ะครบั !” พีนนทพ์ ูดพรางยิมก่อนจะยืนเคก้ ใหฉ้ ันเป่ า พอเป่ าเสร็จนิชาก็รบั
เคก้ ไปจากพีนนท์ จๆู่ พนี นทก์ ค็ กุ เข่าลง ทาํ เอาฉนั ตกใจไมน่ อ้ ย
“พะ..พจี ะทาํ อะไรคะ?” ฉนั เอ่ยถามเสียงสนั
“พีเคยบอกว่าถา้ ทกุ อย่างลงตวั พีจะขอหนูแต่งงาน วนั นีพีพรอ้ มแลว้ บา้ นหลงั นีเป็นบา้ นทีพี
ทาํ ไวเ้ ป็นเรอื นหอของเราสองคน ตอนนขี าดก็แตค่ นทจี ะเขา้ มาอยู่ พเี องพรอ้ มทจี ะเป็นหวั หนา้
ครอบครวั และพีก็อยากใหห้ นูมาเป็นคนทีอยู่ข้างๆพี เป็นเมีย เป็นแม่ของลูก ซึงตอนนีหนู
เป็นไปแลว้ พีอยากทาํ เรืองของเราใหถ้ ูกตอ้ ง ถา้ ตอนนีพีจะขอใหเ้ ราสองคนแต่งงานกนั เมอร์
จะว่ายงั ไง!!” พนี นทพ์ ดู แบบนนั ทาํ เอานาํ ตาฉนั ไหลลงมาอยา่ งหา้ มไมไ่ ด้ วนั เกดิ ปีนที าํ ใหฉ้ นั มี
ความสขุ มากจรงิ ๆ

“Will You Marry Me?”

“I Will Marry You!!” พอฉนั ตอบไปพนี นทก์ ็ลกุ ขึนสวมแหวนใหฉ้ นั ก่อนจะจบู มาทีฉนั อยา่ ง
ดดู ดมื
“ฮิววววววววว!!” เสยี งของรอบขา้ งทเี อ่ยแซว ไม่ทาํ ใหพ้ นี นทผ์ ละปากออก เขาจบู จนเขาพอใจ
พอปากเราสองคนแยกจากกนั เขาก็ยมิ กวา้ งมาทฉี นั ทนั ที
“พสี ญั ญาว่าจะเป็นพ่อทดี ี ผวั ทีดีและจะทาํ ใหห้ นมู คี วามสขุ มากทสี ดุ !!” พนี นทก์ อดฉนั ไวแ้ น่น
ส่วนฉนั ไดแ้ ต่ยิมอยา่ งมีความสขุ ฉนั ไม่คิดว่าเราสองคนจะเดนิ มาไดไ้ กลขนาดนี แทบไม่เชือวา่
ผูช้ ายทีเป็นทีหมายปองของใครหลายๆคน จะมาหยุดอย่ทู ีฉนั ฉนั รกั เขา รกั เขาเพียงคนเดียว
แมว้ า่ ตอนแรกฉนั จะเจ็บกบั สงิ ทีเขาทาํ แคไ่ หนก็ตาม

นนท์ Talk
ผมไม่คดิ วา่ ผหู้ ญิงธรรมดาแบบเธอจะทาํ ใหผ้ มสยบได้ จากทเี ขา้ ไปเพียงเพราะการพนนั สนกุ ๆ
แตก่ ลบั ทาํ ใหผ้ มหลงเธอจนไปไหนไมร่ อด วนั นผี มไดเ้ ธอมาเป็นเมยี และแม่ของลกู ผมจะทาํ ให้
เธอเป็นผหู้ ญิงทีโชคดที ีสดุ จะไมน่ อกใจนอกกายใหเ้ ธอตอ้ งเสียใจเดด็ ขาด ผมอยากบอกวา่ ผม
รกั เธอ




THE END