กลอนดารารัตน์

ท่องจ่าคา่ บาลี อรรถคดีงามไสว

รสคา่ ความงามวิไล จับจิตใจไม่ลืมเลือน
กราบพระธรรมวินยั อันอ่าไพใครจะเหมือน
ให้ทุกเรอื นเรยี นพระธรรม
ทรงดินฟ้ามาเตือน เสด็จเข้าสิงใจจา่
เชิญคณุ พระธรรมเจ้า ได้เผยแพรแ่ ก่สาธุชน
งามเลิศล้า่ คา่ นิพนธ์
เบิกจิตใจแต่งธรรม ดลใจให้ได้เด่นดี
อย่าได้ขดั ข้องคา่
มาปกเกล้าเหนือเกศี
ยานีอย่าอับจน ให้ชีวีข้าแต่งธรรม์
แปดหมืน่ สีพ่ นั ธรรมขันธ์
กราบพระสงฆ์เจ้า แต่งทุกวันรอ้ ยกว่าบท
ขอบญุ พระสงฆ์นี้ กาพยก์ ลอนโคลงรา่ ยกฎ
ลือปรากฎเกียรติกา่ จร
ถ้วนจบธรรมวินยั ช่วยถ่ายแก้เก่งอักษร
ขอเรี่ยวแรงกานอนันต์ ชนนิกรบ่ตรชี า
สถิตสู่ใจอาตมา
เขียนธรรมล้นฟ้า รจนากาพยซ์ าบซึง้ ใจ
ถกู ต้องเลิศอรรถรส

กราบบุญคุณพ่อแม่
อย่าข้องขดั คา่ บวร

กราบบุญคณุ ครู
ซึมทราบอาบวิชชา

ไพเราะคือเภรี ตรีโลกกมั ปนาทไหว
ยินฟงั กาพย์ชน่ื ใจ สาธุในรสธรรมา
ให้เลิศล้า่ ทิพย์อกั ษรา
จกั เริ่มร้อยกรองธรรม สู่เมืองฟ้าแห่งฝั่งฝัน
หอมหวนทวนลมพา จะน้อมนา่ เครือ่ งเจริญธรรม์
พรรณนาสาธยาย
วฑุ ฒิ คือ พระธรรม เสวะหวงั คบสัตบรุ ษุ หมาย
สี่อย่างต่างต่างกัน ว่าหญิงชายทีท่ ่าดี
วาจาไซร้ไม่หมองศรี
หนึ่งสปั ปรุ สิ สัง- คณุ ทวีวัฒนา
สตั บรุ ุษอธิบาย ฟงั ค่าพระเทศนา
ทั้งวาจากายใจสงบ
ประพฤติชอบกายใจ ทุกคา่ เช้าโดยเคารพ
คิดพดู ทา่ สิง่ ดี
พบพระอริยทรัพย์
สองสัมทธมั มัสสวนะ นอนห้อยหวั ในถ้า่ ลับ
สอนธรรมน่าอาตมา เสียงเสนาะเพราะจับใจ
ธรรมบรรยายเสียงสดใส
ตั้งใจฟังพระเจ้า ตนต้องตายวายชีวา
ไปเกิดพลนั มนษุ ยม์ า
เกิดฌานที่เลิศลบ
เช่นค้างคาวห้าร้อยตวั เปน็ ภิกษลุ ุอรหันต์

ฟังพระสวดมนต์สรรพ
ลืมตนลืมตัวหมาย

ลืมเกาะถ้า่ ตกไป
ผลบญุ ฟงั ธรรมนั้น

บวชเรียนในศาสนา

สามโยนิโสมะ- นสิการตริตรอง พลนั
ให้รู้จกั ดีชัว่ น้ัน โดยอุบายทีช่ อบธรรม
ปญั ญารวยศีลเลิศล้่า
พิจารณาด้วย นา่ วิเคราะห์ข้อเท็จจริง
ท่านสอนใจจดจา่ อยา่ เชือ่ ง่ายเสียทกุ สิง่
ช่ัวคือเหตุให้เกิดทุกข์
ดีชัว่ จรงิ หรือไม่ มปฏิปัตตบิ ัติให้สขุ
ดีคือเหตุสขุ จริง ที่ต้ังไวโ้ ดยบุคคล
วิธีอันบรรลผุ ล
สีธ่ ัมมานุธมั - ได้แยบยลเยย่ี งอยา่ งดี
ธมั มะคือเป้าหมาย ลงมือพลนั ปฏิบัตินี้
ปัญญามีเหน็ หนทาง
อนธุ มั มะนน่ั ได้แช่มชืน่ ใจสว่าง
เป้าหมายเกิดแก่ตน สรรปญั ญาบารมี
เรียงเรียบธรรมน่าศาสน์ศรี
ปฏิบัตินั้น เสียงดังดีมีมนต์ขลัง
ตรองตริด้วยวิธี ดงั ปีแก้วแจ้วแจ้วส่ัง
คลายทกุ ข์สงั สารวัฎ
เกิดประโยชน์ตนคนอ่นื แห่งองค์ธรรมน่าผองสตั ว์
โยนิสืบสรา้ ง ไปอุบตั ิด้วยผลบุญ
เนาเมืองฟ้าใจการุณ
ดึกแล้วมาเสงียบ อยา่ ลืมคุณรัตนตรัย
กบเขียดเพื่อนชวี ี

เกรียดกรีดหวีดวะแว่ว
ขอบุญแต่งธรรมมั่ง

จงรบั อานิสงส์
กบเขียดเพือ่ นปา่ ชฎั

ให้เจ้าเกิดชาติหน้า
รกั ษาศีลธรรมค้่าจุน

ขอบญุ คุณแต่งธรรม จงน้อมนา่ อาตมาไป

นิพพานเมืองแก้วใส ตัดบ่วงห่วงใยโลกา
บ่วงกรรมจงก่าจัด ขอบญุ ตัดกรรมเวรา
ปัจจบุ ันชาติขาดไป
แต่อดีตชาติมา ทีเ่ คยทา่ ทกุ ข์แก่ใคร
กายกรรมวจีกรรม จงขาดไปด้วยบารมี
ทีไ่ ด้ท่าสิง่ ไม่ดี
มโนกรรมด้วยใจ เจ้ากรรมมีมารบั บุญ
ขออโหสิกรรม จงรบั ทานผลอดุ หนุน
รบั เอาบุญให้สุขสบาย
ทุกชาติภพท้ังนี้
เจ้ากรรมนายเวรท่าน ลูกประกาศบญุ ถวาย
ให้สขุ กายสบายไป
อานิสงส์แต่งธรรมคณุ ดีทว่ั แม่รกั ลูกสดุ ใจ
สู่สถานพิมานฟ้า
พญายมราช ดีทว่ั ลูกอาบกินรินมา
จงรบั บุญแต่งธรรมไว้ ลกู แต่งธรรมาทศพล

ธรณีแม่เหนือหวั
เชิญแม่รบั บุญไซร้

คงคาแม่ทนู หวั
ขอแม่รบั บญุ ญา

โพสพแม่อยู่หัว ดีทว่ั เลี้ยงกายสากล
ขอแม่รับบุญเลิศล้น ไม่ทุกข์ทนหม่นหมองใจ
งามตระการเรืองวิไล
ขอแม่เน่าในพิมาน ให้สขุ เกษมเปรมปรีดิ์
เมืองฟ้ามายาใจ มารบั เล่าบญุ บารมี
ขอบุญนี้ถึงพระไป
สรู ย์จนั ทรัพย์พระเจ้า สุขศานติท์ กุ ภพไตร
ลูกแต่งธรรมยานี แจ่มจ่ารัสสทั ถาวร
พระผนั ผายรบั พระพร
เสวยสุขทิพย์พมิ าน ลูกแต่งกลอนรบั บุญไป
รงั สีสว่างใส เนาเมืองฟ้าสุขกายใจ
สมดังใจลกู ปรารถนา
พระพิรุณโปรยปราย ทกุ ทกุ ท่านยนื ชันษา
บุญทานธรรมสนุ ทร สุขกายาสราญครัน
สองฝ่ายยมาพลนั
ขอบญุ ถึงปิตมุ ารดา ตายายนั้นสู่สวรรค์
เป็นเทพบุตรวิไล ในเมืองแก้วสโุ ขพลัน
ได้ตัดบ่วงห่วงสงสาร
ขอบุญถึงครอู าจารย์
หายจากโรคโรคา

ขอบญุ ถึงตายาย
รบั บุญลกู แต่งธรรม์

เสวยผลทิพย์แผ้ว
หมดทกุ ข์ทนโทษทัณฑ์

ขอบุญญาติทั้งหลาย ที่ได้ตายวายสงั ขาร
เชิญรับบญุ ธรรมทาน ให้ทุกท่านสมั ปรายภพ
บุญนา่ เกิดให้เลิศลบ
สู่สุขคติเถิด พบพระจฬุ ามณี
สรวงสวรรค์สงบ ให้ทุกท่านสขุ ทวี
สวสั ดีสถาพร
ขอบญุ แก่ผู้อา่ น จงน้อมนา่ สขุ สโมสร
กายใจภยั อย่ามี ทรพั ย์สินบวรเตม็ คามา
ให้ม่ังมีเงินทองหนา
ขอบญุ แก่ผู้พิมพ์ธรรม รบั อาสาทา่ การงาน
ห่างไกลภัยเดือดรอ้ น เป็นสุขแท้เกษมศานติ์
ตัดบ่วงมารมารยา
นัง่ นอนเทียมเศรษฐี ตามชินวรศาสดา
ข้าทาสรบั ใช้มา สู่เมืองฟ้าแห่งฝั่งฝนั
หายทรมาทุกคืนวัน
ขอบญุ ผเู้ ผยแพร่ ช่วยเปตาน่นั พ้นทุกข์
หมดทกุ ข์สู่นิพพาน

สู่ทางโลกอุดร
ด่าเนินเดินมรรคา

ขอบญุ ถึงเปตา
ขอบญุ ข้าแต่งธรรม์

พ้นจากนรกไฟ เผากายใจให้ท่านสขุ
สู่สวรรค์ผ่านยุค แสนสนุกในเมืองฟ้า
ทุกท่านอ่านธรรมา
ขอบุญถึงพระอาจารย์ ลูกวนั ทาบาทบงส์
สวนโมกข์โลกโสภา ให้ทกุ ท่านอริยสงฆ์
นิพพานจงสถาพร
ขอบญุ สนุ ทรทาน ทีข้องขดั กรรมเดือดร้อน
ส่าเร็จอรหันต์วงศ์ ขอให้ผ่อนผันเป็นเย็น
ช่วยชีวพี ้นทุกข์เข็ญ
ขอบุญอุทิศสัตว์ บุญมาเปน็ ทานบารมี
ทุกข์ทนคือไฟฟอน ให้คลายทกุ ข์เศร้าหมองศรี
อม่ิ หนา่ ดีสุขสบาย
พบแต่สิ่งทีด่ ี ให้บุญยงั รอดใจกาย
ชีวิตกายลา่ เค็ญ สขุ ใจกายทกุ คืนวัน
ดวงดอกฟ้าเฉลิมขวัญ
ผองสตั ว์เสวยสขุ สุขสบสนั ต์นิพพานเทอญ
มีผู้รักเลยี้ งชีวี

ทีเขาจะฆ่าขงั
ปลดปล่อยอย่าวางวาย

หอมเอยหอมธรรมา
เฉลิมอภิวันท์

วุฑฒิสี่ จ่านวน 100 บท
แต่งวันพฤหัสบดีที่ 14 กรกฎาคม 2559
เวลา 19.00-23.56 น.
ณ บ้านเพื่อนเดินทาง
คณุ ครูดารารตั น์ ไชยชะนะ ประพันธ์

นกเขาคคู ู่คู เสียงคูอยู่ในกรงใหญ่
นอนนง่ั ไม่ต้ังใจ ให้อาลยั รวงรังครัน
บินหลาป่าให้สขุ สนั ต์
บินหลารอ้ งเรียกหา จ่าเริญขวัญของแม่อา
ลกู น้อยคอยทกุ วนั นกส่งเสียงทุกวนั มา
อยากอยู่ป่าปลืม้ ใจจัง
เขาเลก็ ในกรงเลี้ยง เจ้าสขุ ศานติ์ในกรงขัง
ร้องขอให้ปล่อยข้า ใส่กะละมังข้าวปลามี
เปิดกรงพาเทีย่ วจรลี
ไอ้น้องหมาหลงั อาน
เจ้าของระไววงั เพื่อนก็มีสขุ มากมาย
แสงสูรย์ดับเวหาหาย
เช้าเช้าเจ้าของมา สีมัวหมายมากมายมี
พระพายพานพดั เรว็ รี่
วิง่ เล่นเต้นสุขดี ผ่านพงพีภผู าใหญ่
สุรยิ งพระลงลับ เมฆกลับก่อฝนตกไป
ภผู าใหญ่รองรบั ธาร
เมฆเกลื่อนเคลื่อนคลคี่ ลาย
ลมจดั พัดเมฆจ้าน

เมฆเคลือ่ นเลื่อนจรลี
เลือ่ นกลุ้มชุมช่อ

รินหลังถัง่ เรว็ ไว

น้า่ ตกน้า่ โตนฉา น้า่ พัดพาน้า่ พัดผา่ น
สิง่ ใดขวางทางธาร น้า่ พดั พานพาไปไกล
ย่อมพัดพาวิญญาณไป
เปรยี บอย่างกรรมเวรา กรรมนา่ ให้ทุคติภพ
บญุ น่าสคุ ติใจ พระสคุ ตงามเลิศลบ
อักษรครบลบเลิศไกร
อภิวาทบาทบงกช แต่งธรรมาพิสมัย
ขอพระมาช่วยชบ คิดสิ่งใดสมใจจินต์
ลือเลิศล้่าธรรมถวิล
ขอพระพรแก่ข้า ชนยลยินแล้วเยินยอ
ไร้ทุกข์โศกโรคภัย อนิ ทราดังปลุกพระหน่อ
ผลาญราพณ์มรณะกรรม
แคล่วคล่องอักษรธรรม ประเสรฐิ ล้า่ ได้แจ้งจา่
แต่งได้สวยโสภิณ พระได้น่าวิญญาณไป
เสรจ็ เข้าสิงสู่ใจ
ไพเราะคือเสียงสังข์ เขียนธรรมให้พสิ ดาร
นารายณ์อวตารรอ แผดรอ้ งมาฆ่าพลมาร
ให้พลมารพ่ายแพ้ภัย
อภิวาทพระธรรม
บาปบุญสรุ ทรธรรม

ขอคุณพระธรรมเจ้า
เอิบอาบทราบทรวงใน

กัมปนาทดังฟ้า
ย่อยยบั ดงั สงั ขาร

อภิวาทบาทพระสงฆ์ ทุกทุกองค์ได้เป็นใหญ่
เนือ้ นาบญุ อา่ ไพ สงั่ สอนใจให้ศรัทธา
ทวั่ แดนด้าวได้สุขา
โปรดสัตว์ทุกคา่ เช้า ท้ังวิญญาณ์ที่ทกุ ข์ทน
โปรดมนุษย์เทวา เสดจ็ เข้าบันดาลดล
ทกุ ช้ันชนชมชื่นใจ
อพรพระสงฆ์เจ้า บนั ดาลตีบนั ลือไกล
แต่งกาพย์เลิศนิพนธ์ เพิม่ ไพเราะเสนาะครัน
แต่งธรรมมาให้สุขสันต์
ไพเราะคือเภรี ยืนชีวันเป็นขวัญใจ
เพิม่ ยศเพ่มิ ศักดิช์ ยั ช่วยคิดอา่ นให้อา่ ไพ
ให้วิไลใจแสนดี
ขอพรพอ่ แม่ข้า
หมดทุกข์โศกโรคนั ดียิง่ ยวดเฉลิมศรี
เลิศกวีเมธีธรรม์
ขอพรครูอาจารย์ ดุจมณีเมืองสวรรค์
แต่งธรรมรอ้ ยรัดใจ คณุ อนนั ต์ต่อมนษุ ย์
เหมือนล้อรถาสูงสุด
ขอพรหลวงปู่ทวด เหล่าชาวพทุ ธให้เจริญ
อวยชัยให้ศษิ ย์น้ี

จักกล่าวถึงจักรสี่
ล้า่ เลิศรุ่งลาวัณย์

จักรธรรมน้ันแปลว่า
เหตนุ ่าทางมนุษย์

ท้ังทางโลกและธรรม รู้บญุ กรรมน่าสรรเสรญิ
ถือธรรมจึงจา่ เรญิ จึงขอเชิญปฏิบตั ิธรรม
ท่องธรรมะพิจารณ์จา่
เช่นสวดมนต์ไหว้พระ ใจน้อมน่าท่าความดี
รา่ ลึกตรึกในธรรม ถึงสมบัติสวรรค์มี
ทกุ ข์ที่มีก็มลาย
ทา่ สมาธิวัตร ให้อาหารน้่ากระหาย
สติใช้ทา่ หน้าที่ คนเจ็บไข้หายทกุ ข์ทน
มิข้องขัดสถาผล
ตกั บาตรทา่ บุญทาน เจริญชนมายนุ าน
ช่วยเหลือคนยากไร้ เทสะวาสะบรรหาร
ให้พิจารณาทีต่ รงดี
ช่วยไถ่ชวี ิตสตั ว์ คนนิยมธรรมเมธี
เหมือนต่ออายุตน ความรู้ดีดงั จินดา
ไม่เกลือกกล้ัวบาปบญุ พา
หนึ่งปฏิรูป- เป็นเทวาเลิศไกร
ปลกู บ้านแลเรอื นชาน ด้วยบญุ ญาธรรมวิไล
ต่างสุขใจใบบญุ บงั
ต้ังอยู่ในสงั คม ปสั สยะดงั มนต์ขลงั
มีศีลมีธรรมบารมี ต้ังบัญญัติสามประการ

ศีลธรรมไม่น่าชัว่
เนาในพมิ านฟ้า

บ้านเมืองวัฒนา
ราษฎร์รฐั ร่วมไผท

สองสปั ปุรสิ ู-
คบหาสตั บุรษุ ดงั

หนึง่ สละของตน เพือ่ คนอ่นื ให้เปน็ ทาน
สองบวชตนตระการ บพั พัชชาไม่ฆ่าเบียน
บิดามารดาด่ังวิเชียร
สามปฏิบัติว่า เมือ่ จวนเจียนเฒ่าชรา
ให้สขุ กายใจเพียร ท่าชีถ้ กู ให้สขุ า
เลี้ยงรกั ษาจนเติบใหญ่
พ่อแม่ดงั่ พรหมของลูก ยามเกิดร้องเจบ็ กายใจ
แก้ไขผิดอาตมา ทกุ สิง่ ให้ไม่หวงแหน
สนั ธ์ุมาวาดไม่ทดแทน
สิบเดือนทนอุ้มท้อง ยังทดแทนได้ไม่หมด
เลี้ยงลกุ จนโตใหญ่ ปณธิ ิธรรมหมดจด
ชว่ั ร้ายหมดทา่ ความดี
เอาฟ้าเป็นกระดาษ รกั ษ์กายใจธรรมวิถี
บณุ คณุ มากเหลือแสน ประเพณีร่วมสืบสาน
ให้สขุ ล้า่ ท่าการงาน
สามอัตตสัมมา ถือศีลทานอยู่ในธรรม์
ว่าตงั้ ตนให้ละลด ปุญญตา ลาวัณย์
ทา่ ได้ไว้ชาติปางก่อน
ทา่ จิตให้ผ่องใส
เคารพกฎหมายนี้

รกั ษาวฒั นธรรม
สุจริตไตรทวาร

สปี ุพเพกตะ
ความหมายของธรรมนั้น

ได้สร้างเหตแุ ห่งความสขุ นิราศทกุ ข์สโมสร
ท่าดีไว้กาลก่อน ไม่ทุกข์ร้อนแสนสบาย
ทกุ เดือนปีอย่าให้สาย
ต้ังใจท่าหน้าที่ สุขสบายบรบิ รู ณ์
ครองธรรมนา่ ใจกาย ละโลภโกรธให้สิน้ สูญ
เจิดจา่ รูญวัฒนา
สรา้ งเหตุแห่งประโยชน์ พายหุ ายฝนไม่มา
รักธรรมสุขเพิ่มพนู แรงอา่ ลาไปข้างไหน

ขอจบธรรมบรรยาย ดวงดอกฟ้ามายาใจ
หิวข้าวน้า่ แล้วหนา ชวนชาวไทยสู่นิพพาน

หอมเอยหอมธรรมา
หอมหวนทวนลมไกล

จกั รสี่ 50 บท
แต่งวนั ศุกร์ที่ 15 กรกฎาคม 2559

เวลา 17.45-19.54 น.
ณ บ้านเพื่อนเดินทาง

คุณครดู ารารตั น์ ไชยชะนะ
ผู้แต่ง

คือ ธรรมที่ควรต้ังไว้ในใจสี่อย่าง เรียบเรยี งธรรมล้่าโวหาร
ให้ไพศาลในการบุญ
ดึกแล้วมาสงดั เงียบ หมายชักน่าธรรมอดุ หนุน
จา่ นงจิตคิดทาน คือใบบุญศาสดา

จึงจงใจแจ้งธรรม ร่มโพธิช์ าติรกุ ขา
ร่าลึกนึกพระคุณ ปกเกศาได้ร่มเยน็
แปดหมืน่ สี่พนั ธรรมขนั ธ์
เราอาศยั ในศาสน์ มีอนันต์ยงั ยืนอยู่
ดุจใบบญุ พระสมั มา พระจรลีนิพพานสู่
ลองตรองดูอศั จรรย์
แค่ใบไม้ก่านี้ หลายพันปีเมืองสวรรค์
พระตรัสว่าป่านั้น ชาติชรานั้นเนืองมา
แม้หลีกเลีย่ งยังมาหา
แค่ใบไม้ก่านี้ กลบั ชราหาแว่นมอง
ป่าใหญ่ใครจะรู้

แค่ใบไม้ใบนี้
ยังเวียนว่ายวนวัน

สังขารใดไม่เทีย่ ง
หูตาเอยโสภา

ผมเคยด่ากลับขาว ฟนั เมื่อสาวสามสิบสอง

คร้ันห้าสิบห้าปอง ต้องจองคิวรอถอนฟนั
เมื่อก่อนสงู ผิวใส คร้ันกาไม่แก่แลผกผัน
ชอบรา่ พันแต่เรือ่ งทกุ ข์
ผิวดา่ แลไม่ผ่องพรรณ ไม่ยืนนานอย่าสนกุ
อนิจจงั สังขาร มาปลอบปลุกให้ปลงใจ
ยานีขอแถลงไข
คิดถึงธรรมน่ายุค เหมือนดวงใจของร่างกาย
อธิฐานธรรมสี่
สีข่ ้อใหญ่ควรจ่าหมาย
คือธรรมทีอ่ า่ ไพ ทางธรรมหมายเกิดดับ
มีทรัพย์กลับอบั สรรพ
ทีค่ วรตั้งในใจ มีสูงศกั ดิก์ ลบั ต่าทราม
หนึ่งปัญญาพรรณราย ในทางธรรม์ไตรลกั ษณส์ าม
ให้เหน็ ตามธรรมวินยั
มีเกิดกม็ ีดับ ละแบ่งชนชั้นวิสยั
มีรักมีเกลียดกลับ เมตตาไปสู่นิพพาน
ทา่ จิตใจให้สุขศานติ์
ไม่ควรยึดให้มัน่ อนาคตกาละไม่ไกล
ไม่เทีย่ งแม้รูปนาม สงั เกตเสื่อมเจริญไฉน
วิชาใดใดให้เรียน
ละทิฏฐิมานะ
ละเลิกจองเวรภัย

ไม่รักไม่ชงั ใคร
ด่าเนินพระนิพพาน

ทางโลกรู้จกั เหตุ
เดินทางจ่าเรญิ ใจ

การศึกษาให้สูง ดังยูงทองแต้มขนเขียน
ย้อมสีทองคือเพียร ให้เล่าเรียนวิชา
ทรัพย์นา่ มาให้สุขขา
เมือ่ มีวิทยา สิง่ โสภามาเพียบพรอ้ ม
เกียรติยศตามมา มีคนรักเฝ้าถนอม
จึงเพียบพร้อมคณุ ความดี
บรวิ ารยศศกั ดิ์ กล่าววาทะจริงใจนี้
ด้วยวิชชาโน้มน้อม ทา่ แต่ดีมีน้า่ ใจ
ดังบรรทดั วดั ตรงไป
สองนั้นคือสัจจะ ไม่ผิดค่าที่สญั ญา
พูดแล้วทา่ ทุกที สู่ตนนีไ้ ม่มสุ า
สู่กายาให้ดีงาม
รักษาวาจาสตั ย์ ข้ามชรามรณะตาม
สัญญาแล้วท่าไว้ ทกุ โมงยามให้ยง่ั ยืน
เสียสละไม่ขดั ขืน
สัจจะนา่ ความดี ให้ย่ังยืนความจริงใจ
ความดีทกุ ชนิดมา ความคิดที่ดีไม่ใหญ่
ทั้งวาจากายใจจริง
พระโพธิสตั ว์วา่
เพราะถือสัจจะงาม

สามนั้นคือจาคะ
สละข้าศกึ ไม่คืน

รู้จักกลบั ใจจิต
มาทา่ ดีอ่าไพ

เสียสละละช่วั อย่าเมามวั ทุกสิ่ง
แล้วจาคะละทิ้ง ทา่ ได้จริงไม่จนใจ
อย่าเลยละแถลงไข
สีอ่ ปุ สมะ ให้สงบสบสันติ
ดับความขุ่นข้องใจ เรือ่ งตัวตนเฝา้ ต่าหนิ
หนีอริตัดนิวรณ์
คละความคิดกงั วล จอมเมธีได้เทศน์สอน
ละวิตกทา่ สมาธิ จะกา่ จรเกียรติเกริกไกร
สุขให้ช่วั อายุไข
คืออธิฐานธรรมสี่ ได้สุขใจทุกเวลา
ให้ไว้ในใจก่อน น้า่ ค้างพลดั ตกเคหา
เชิญนิทราเถิดหนาน้อง
ปรารถนาใดได้ แต่งธรรมแก้วไม่เศรา้ หมอง
เพราะอยู่ในธรรมอ่าไพ ยานีร้อยกรองต้องใจ

ดึกแล้วเงียบสงดั
แว่วจังหรีดครวญมา

เจด็ คืนเจ็ดวันแล้ว
ไม่เว้นวา่ งราชการครอง

ขอจบอธิษฐานธรรม ให้สขุ ล้า่ ชนชาวไทย
ปรารถนาสิ่งใดใด สขุ สมใจในความคิด
บ้านที่ดินกรรมสิทธิ์
ให้รา่ รวบทรพั ย์สิน ให้โสภิตทุกสิง่ สรร
เงินทองแก้ววจิ ิตร จงน้อมน่าโชคอนนั ต์
ชาวเมืองสขุ สนั ต์หรรษา
ขอบุญข้าแต่งธรรม ในธารามีปปู ลา
ให้ไทยใจเทิดธรรม์ พรรณผลาแสนสมบูรณ์
สินค้าไทยเจิดจ่ารูญ
ข้าวกองเต็มท้องนา ให้เพิ่มพนู ศฤงคาร
ฝนตกต้องสธุ า
ใครอย่าหมายมาจองผลาญ
ค้าขายได้ก่าไร สุขส่าราญนิรันดร
ปัญญาไม่เสือ่ มสญู ดวงดอกฟ้าคู่นาคร
ดับทกุ ข์ร้อนนิพพานเทอญ
ให้ปลอดภยั ก่อการร้าย
ให้แพ้พระชนะมาร

หอมเอยหอมธรรมา
หอมหวนทวนลมจร

อธิษฐานธรรม 40 บท

แต่งวนั ศุกร์ที่ 15 กรกฎาคม 2559
เวลา 20.30-23.03 น.
ณ บ้านเพื่อนเดินทาง
คณุ ครูดารารตั น์ ไชยชะนะ ผปู้ ระพนั ธ์

เช้าเดือนแปดแดดเปร้ียง เลยเทีย่ งฝนตกแสนห่า
พระพายฉายพัดพา เมฆาเกลื่อนเคลื่อนจรลี
มาสู่แหล่งหลา้ ราศี
วสันตฤดู เป็นเดือนดีที่ส่าคัญ
กรกฎหมดราคี ก็เวียนมาบุญสขุ สัน
บญุ ทานทนั สงฆ์สาวก
วันอาสาฬหบูชา ญาติกาอบุ าสก
ชาวไทยไปวดั กนั มคั ทายกช่วยกิจวัด

เสด็จแล้วเข้าพรรษา คนรวยมีอรรถจดั ถนัด
อุบาสิกาสาวก เหมือนตลาดนัดชุมชน
คนซอื้ ไปให้ฉงน
แห่เทียนพรรษาสวย ขายคนจนมาท่าไม
ขายสินค้าจดั งานวดั ดงั ก้องมาจากไหน
ร้องทา่ ไมไหนบอกมา
ขายสังฆทานใหญ่
บ้างหมดอายุปน ไม่แคล้ววิฬามาหา
วิฬาพาลาจบั กิน
เสียงนกกามาร้อง
เอยี้ งอ้ียงเสียงไม่ไกล

เอยี้ งว่าโอก้ รรมแล้ว
ลงดินไม่ได้นานมา

ไหนว่าเอ้ียงเลี้ยงควาย เช้าสายเอาใจใฝ่ถวิล
นั่งหลังควายอาจิน หรือหาเก็บเห็บควาย
เสดจ็ เข้าเหนือใจกาย
ไหว้คุณพระพุทธเจ้า แต่งธรรมขยายพระบาลี
ขอพรพระบรรยาย แต่งกลอนถวายพระชินศรี
โมฬีโลกดบั โศกชน
ให้คล่องทิพย์อกั ษร เสด็จเข้าสิงกมล
ล้่าเลิศหล้าธาตรี
ขยายอรรถให้ชัดเจน
ไหว้คณุ พระธรรมเจ้า ทกุ ค้่าเช้าดังมาเกณฑ์
มิโอนเอนหลงอบาย
สว่างบัญญาดล เกลือกกลั้วสิง่ ฉิบหาย
ไหว้คุณพระสงฆ์เจ้า ระวงั กายวาจาใจ
สอนเขียนอ่านศิษย์วไิ ล
ให้ลกู พ้นภัยเวร ได้น่าไทยน่าพระธรรม
ไม่ให้ทา่ ความช่วั ผู้รักแท้อปุ ถมั ภ์
ในตา่ ใตห้ าไม่มี
อบายมุขหกวอดวาย
ไหว้คณุ ครอู าจารย์

เกิดปญั ญาวิทยไ์ กล
ไหว้คุณบญุ พ่อแม่

หาไหนได้เลิศล้่า

สิบหกห้องช่องฟ้า ท้ังพรหมมาประเสริฐศรี
ให้เหมือนพ่อแม่นี้ มิมีเทียบเปรียบพระคุณ
ช่วยเผือ่ แผ่เข้าค้่าจนุ
ขอบญุ คุณพ่อแม่ ได้อุดหนุนศาสนา
แต่งธรรมจ่าเรญิ คณุ ดุจลมพัดเหินเวหา
ทวนลมมาเพลิดเพลินใจ
อย่าได้แต่งข้องขดั ทิศหกนา่ แถลงไข
ไพเราะคือพิณพา เป็นใบบญุ คุณโลกา
พระประสิทธิพ์ ระคาถา
จกั เริ่มบรรยายธรรม มารดาบิดาบุตรา
แปลธรรมให้ยองใย ตอบแทนท่านได้เลี้ยงมา
เลี้ยงกายาให้สบาย
หนึง่ ปุรตั ฉิมทิศ ให้กินยาไม่ห่างหาย
นั้นคือทิศเบอื้ งหน้า พดุ ให้คลายความทุกข์ใจ
สงสการศพยิง่ ใหญ่
พึงบ่ารุงห้าสถาน ให้วิญญาณผ่านเมืองฟ้า
ครั้นท่านแก่ชรา ช่วยทา่ กิจการนานา
อุตส่าห์ชว่ ยด้วยรู้คุณ
ยามเจบ็ เพียรรกั ษา
บีบนวนบ่ารุงกาย

ยามท่านละสงั ขาร
ท่าบญุ อุทิศไป

ถ้าท่านมีชวี ิต
แบ่งเบาภาระมา

ช่วยดา่ รงวงศ์ตระกูล ได้เพิ่มพูนด้วยการณุ
มีลูกหลานใจบุญ เหมือนแทนคณุ บุพการี
รบู้ ญุ กรรมทา่ แต่ดี
ดา่ รงตนในธรรม ให้ทวีวัฒนา
รักษาทรัพย์ทีม่ ี ต้องดูแลบุตรธิดา
อกุศลาพาอบาย
เมื่อเราเป็นพ่อแม่ ศีลธรรมมีอย่าห่างหาย
ห้ามทา่ เร่อื งชัว่ ช้า เดินตามธรรมหมายสวรรค์
วิทยาคณุ อนนั ต์
ให้ตั้งในความดี ให้คู่ควรกนั ครอง
รกั ษาศีลคู่กาย ดังร่มฉตั รไม่เศรา้ หมอง
นา่ ชนปองครองใจกนั
ให้ศึกษาวิชา พระประสิทธิ์เบอื้ งขวาน้ัน
หาภรรยาดีนั้น ผกู้ พันธ์รกั เมตตามา
มิได้คิดรษิ ยา
มอบทรพั ย์สินสมบัติ ผคู้ วรค่าบชู าคณุ
สฤงคารงามเรืองรอง สี่ประการมาการณุ
สองกรณุ าคณุ าคุณ
สองทกั ขิณทิศ
คือครูอาจารย์อัน

ส่งั สอนเสรมิ สร้างศิษย์
เหนื่อยยากล่าบากมา

เพราะมีพรหมวิหาร
หนึ่งเมตตาค้่าจุน

สามมุฑิตาด้วย แม้รา่ รวยเปน็ ท่านขนุ
สีอเุ บกขาบญุ มาอดุ หนุนในใจครู
แสนสมบัติผเู้ ลิศหรู
จึงเปน็ ร่มโพธิสัตว์ ได้เชิดชูคณุ ความดี
ทา่ ตวั อย่างศิษย์ดู เอกราชวงศ์จักรี
กายใจนี้ปกป้องไทย
สอนให้ศษิ ย์รักชาติ ทา่ ความดีดลกสดใส
รกั ศาสนาพลี รหู้ ่วงใยกันและกนั
ตอบแทนผู้คุณอนันต์
สอนศิษยร์ ู้สามคั คี แก่ชรามาเย่ยี มเยยี น
เสียสละมีน้า่ ใจ ไทยคู่ฟ้าใช้ขีดเขียน
ให้เล่าเรียนคู่ชีวิต
สอนศิษย์รู้กตญั ญู
เลี้ยงดบู ุพการีนั้น ประเพณนี ั้นไพจิตร
ด่ังชวลิตชวาลา
สอนศิษยร์ ักภาษา- แก่คนพาลด้วยเมตตา
สืบสารรกั อา่ นเพียร คืนคณุ ค่าคนคู่ไทย
ให้สุภาพท้ังกายใจ
สอนศิษยส์ านขวัญ ทุกชนชั้นย่อมสรรเสรญิ
วัฒนธรรมโสภิต ได้น้อมน่าให้เจรญิ
ได้จา่ เริญวฒั นา
สอนให้อภัยทาน
ช่วยให้ดีคืนมา

สอนท่าละบุญละบาป
คารวะธรรมไป

สอนปฏิบตั ิธรรม
มรรคแปดคือทางเดิน

ศิษย์พงึ บา่ รงุ ครู ห้าอย่างดไู ด้ศกึ ษา
หนึง่ ลุกขนึ้ ยนื รบั เมือ่ มา สองนั้นหนาคอยรับใช้
สีอ่ ปุ ัฏฐากให้
สามต้องเชือ่ ฟงั ครู โดยเคารพพบสุขสนั ต์
ห้าเรียนวิทยาได้ พระประสิทธิธ์ รรม์ลาวลั ย์
บ่ารงุ ด้วยสถานห้า
สามคือปัจฉิมทิศ มีหน้าตาสขุ หรรษา
เบื้องหลงั ภรรยาน้ัน มอบบรรดาทรัพย์ทีม่ ี
ให้เลวทรามไร้ศักดิ์ศรี
หนึง่ ยกย่องภรรยา ท้ังทา่ ดีเสมอไป
ให้เครื่องประดับงามตา หญิงใดใดไม่ยุ่งไขว่
คู่ชวี ิตคิดผกู พันธ์
สองไม่ดูหมิน่ หยาม เหนือผู้ใดในเรือนนั้น
ยกย่องด้วยวจี หาสิง่ มิง่ มงคลดี
พระประสิทธิ์ทิศซ้ายศรี
สามไม่ประพฤตินอกใจ ให้ปนั สินทรัพย์ทีม่ ี
รกั เดียวใจเดียวใน แสนเสนาะมีราศี
ดีเสมอต้นเสมอปลาย
สี่มอบความเปน็ ใหญ่ ไม่ชักน่าเร่อื งเสียหาย
ห้าให้เครือ่ งแต่งตัวสรร และใจไว้ให้ระวัง
คิดจงหนกั เรื่องรักชัง
สี่อตุ ตรทิศ
คือมิตรผู้อารี ให้ยับยงั้ ชง่ั ใจก่อน

เจรจาถ้อยคา่ ไพเราะ
สงเคราะห์ประโยชน์นี้

พดู จาตรงถ้อยคา่
รกั มิตรต้องครองกาย

อย่าประมาทเชื่อนัก

เชือ่ นักมักพลาดพลั้ง

ไม่ละทงิ้ ยามวิบัติ ยังยนื หยดั ช่วยผนั ผ่อน
รักษาทรพั ย์มิตรบวร ยามเดือดรอ้ นให้พง่ึ พา
ได้เพิ่มพูนญาติวงศา
นบั ถือวงศ์ตระกลู ได้รักษาศรทั ษาธรรม
เหมือนพีน่ อ้ งกันมา พระประสิทธิ์ทิศเบือ้ งต่า
จดั การงานให้สมควร
ห้าเหฏฐิมทิศ รกั ษาขวัญให้ถูกถ้วน
ได้แก่บ่าวรับใช้น่า รักษาพยาบาลกนั
ของใช้สอยให้แบ่งปนั
ให้อาหารรางวัล ตามสมัยนักขตั ฤกษ์
เจบ็ ไข้ได้ลาภล้วน พระประสิทธิ์เหมือนบุญเบิก
ผบู้ ุกเบิกศาสนา
ของกินรสอรอ่ ย จะพูดจาด้วยศรทั ธา
ให้ไปเที่ยวสงั สรรค์ ยอวนั ทาสดดุ ี
วาจาให้กุศลมี
หากอปุ รมิ ทิศ บ้านเรอื นนีเ้ คารพรับ
คือสมณะพราหมณร์ ู้ฤกษ์ ทั้งบรขิ ารพร้อมสรรพ
ฐานะและบคุ คล
พึงบา่ รงุ ด้วยเมตตา ทิศหกน่าสถาผล
ออ่ นน้อมค้อมเศียรมา ให้เลิศล้นด้วยความดี
ดวงดอกฟ้าประเสรฐิ ศรี
สา่ รวมกายจิตใจ ทกุ ชีวีสู่นิพพานเทอญ
เชือ้ เชิญอญั ชลี
ทิศหก 66 บท
จานเจืออามิสทาน แต่งวนั เสาร์ที่ 16 กรกฎาคม 2559
สงเคราะห์ให้เหมาะกบั เวลา 17.30-21.36 น.
ณ บ้านเพื่อนเดินทาง
ขอจบบรรยายธรรม คณุ ครูดารารัตน์ ไชยชะนะ
เทิดธรรมน่าบคุ คล ประพันธ์

หอมเอยหอมธรรมา
หอมหวลทวนโลกีย์

จนั ทร์เพ็ญงามเด่นฟ้า อาสาฬหบูชาดิถี
ทรงกลดหมดราคี เปน็ เดือนดีมีพลงั
พระประกาศพระธรรมขลงั
กรกฎามาส ปัญจวคั คีย์ท้ังห้า
อริยสจั สี่ยัง มฤคทายวนั ป่า
โปรดบรรดาพราหมณน์ ี้
แห่งอสิ ิปตน- โดยวิถีพระโคจรมี
พระจา่ นงเทศนา พระดา่ เนินวนาลยั
อนุกูลพระจอมตรัย
ป่าอยู่พาราณสี ประสงค์ให้สบื ศาสนา
ด้วยพระบาทบทศรี เปล่งวาทะรบั ศาสดา
วันอาสาฬหบุรมี
ทวยเทพรุกขมูล หนึง่ กามสุขัลลกิ านุโยค
ให้เทศน์ธรรมวินยั สองอัตตกิลมถานุโยค

อัญญาโกญทัญญะ
พระจึงเทศนา

ว่าทีส่ ดุ สองมี
ผู้หลงโลกเรือ่ งกาม

คือความเหน็ดเหนือ่ ยเปล่า บรรพชิตมีควรเอาประโยชน์
บรรพชิตผู้มีโชค ควรดา่ เนินมชั ฌิมาฯ
เด่นชัดมรรคแปดมรรคา
คือข้อปฏิบัติ สงั สารวฏั อริยะสงฆ์
ผู้ปฏิบตั ิฝ่า ประกอบด่าริชอบตรง
เลีย้ งชีพชอบทางสมั มา
คือบัญญาเหน็ ชอบ ระลึกชอบธรรมสุขา
วาจาชอบมัน่ คง การงานชอบไร้เวรา
เจตจา่ นงแสดงธรรมา
ความเพียรชอบวตั รนี้ วิลาวัณย์เลิศไกร
ต้ังใจชอบธรรมา
ความเกิดแก่เจ็บตายไป
จากนั้นพระพุทธองค์ ในท่ามกลางความเปน็ ไป
อริยสจั สี่นั้นหนา ทุกคนเกิดมาทุกข์ใจ
ทนทุกข์ใจตลอดชีวิต
หนึ่งทุกข์รมุ รุกใจ เหตใุ ห้เกิดทุกขล์ ิขติ
สี่อย่างให้ทกุ ข์ใหญ่ นา่ ชีวิตเกิดความทกุ ข์

ทกุ ข์นเี้ ปน็ ธรรมดา
ต้ังแต่เกิดตายไป

สองนี้สมุทยั
คือตัณหาพิชิต

หนึ่งกามตณั หา คือหลงกามาไร้สุข
สองภวตณั หา ที่ตามมาในบ่วงทุกข์
สุขพรรณนาไร้สุข
สามวิภาวตัณหา จึงทกุ ข์ทนหมดหนทาง
ตณั หาสามประยุค สงสารนิพพานหมองหมาง
แม้เพียรสรา้ งสมบารมี
ไม่อาจข้ามวัฏ- คือความสละละที่
ตณั หามิละวาง ให้ละวางตณั หาสาม
ถึงความดบั ทุกข์เลวทราม
สามชือ่ ว่านิโรธ อาจข้ามวัฏสงสาร
ละทุกข์ตณั หานี้ ใครบรรลเุ หน็ ธรรมฌาน
อญั ญาสิ อญั ญาสิ
สี่มรรคได้แก่ทาง ภาษาเมืองมคธนี้
ด้วยมรรคองค์แปดนาม อญั ญาโกณทัญญะ

นี้ชอ่ื วา่ ธรรมจกั ษุ
โกณทัญญะพระอุทาน

ภาษามคธี
ว่าได้รู้แล้วที่

วันนี้เกิดพระสงฆ์ วนั ครบองค์พระรัตนะ
วนั ปฐมเทศนาพระ ธรรมอุบตั ิรัตนรยั
พระไตรรตั น์สมัย
สามโลกอภิวาทใน มีน้่าใจศรทั ธาธรรม
จึงเชิญชวนชาวไทย ทดแทนคณุ พระอปุ ถมั ภ์
ได้น้อมนา่ ชีวติ ตน
ไปตักบาตรท่าบญุ เลี้ยงชีพชายหญิงสถาผล
ธรรมะจกั ษุธรรม รกั เลิศล้นด้วยความดี
ไปเบอื้ งหน้าภพที่มี
เบิกฟ้ายังอบาย ท่าจิตนีใ้ ห้ผ่องใส
ด้วยธรรมน่าจิตชน

สวดมนต์ภาวนา
ละช่วั มาทา่ ดี

คือหวั ใจศาสนา ศาสดาประกาศไว้
เชิญชวนมวลมิตรได้ ถือไว้ปฏิบัติตน
อาสาฬหหมายเกิดผล
ขอจบธรรมบรรยาย จักเลิศล้นด้วยความดี
ครองธรรมครองใจคน ดวงดอกฟ้าจา่ เริญศรี
ชวนชาวพทุ ธนีน้ ิพพาน
หอมเอยหอมธรรมา
หอมหวนทวนโลกีย์

แต่งวันอาสาฬหบชู า 30 บท
วนั อังคารที่ 19 กรกฎาคม 2559
เวลา 19.00-20.30 น.
ณ บ้านเพือ่ นเดินทาง
คุณครูดารารตั น์ ไชยชะนะ ผปู้ ระพนั ธ์

ดาวเดือนก็เลือ่ นลับ น้อมคา่ นบั ศาสดา
ขอพรแต่งธรรมา ให้เลิศฟา้ ทา่ ความฝนั
ชีแ้ จงอรรถให้ลาวณั ย์
ให้คล่องสัมผสั ชดั เผยแผ่แก่นรชน
น้อมนา่ ธรรมพระน้ัน เปน็ สขุ ล้่าเลิศเวหน
ธราดลสวสั ดี
น้อมคา่ นับพระธรรม อยู่เหนือเกล้าธิบดี
ครองโลกครองบุคคล ให้โสภีเสนาะกรรณ
งามไพจิตรอักษรสรร
ขอพระธรรม์เจ้า งามฉนั ทลกั ษณ์เรืองรอง
ดลจิตแต่งยานี ทกุ ทกุ องค์ไม่เศรา้ หมอง
ด้วยสงฆ์ครองธรรมประไพ
งามคา่ งามความคิด ทุกค่าเช้าคุ้มกายใจ
งามรสกวีวรรณ ดุจเทพไทรจนา
งามวาจาเสน่หา
น้อมคา่ นบั พระสงฆ์ ช่วั ดินฟ้าล่มสลาย
รกั ษาศาสน์พระทอง จักน้อมน่าธรรมบรรยาย
เป็นสุขกายสบายใจ
ขอพรพระสงฆ์เจ้า เสดจ็ เข้าประทบั ใน
แต่งกาพย์งามวิไล วัดอา่ ไพในวนา

งามล้่างามเลิศฟ้า
งามธรรมล้่าโลกา

จักกล่าวบรรยายธรรม
ฆ่าความโกรธอยู่สบาย

สมยั หนึ่งพระเจ้า
เวฬวุ นั ป่าไผ่

เปน็ ที่พระราชทาน ซึง่ อาหารกระแตมา
กินเหยือ่ ได้หรรษา พระราชาราชคฤห์นี้
นางพราหมณที ีด่ ี
ณ สมัยน้ันแล แห่งภารทวาชโคตร
นามธนญั ชานี้ พระสมั มาผู้สนั โดษ
แลพระธรรมและพระสงฆ์
เสือ่ มใสศาสดา ก้าวเท้าผา่ นพลาดพลิกลง
ทรงพระนามอโุ ฆษ นอบน้อมพระศาสดา
ก็ขึง้ โกรธกล่าวโกรธา
กา่ ลงั น่าอาหาร คุณสมณะโล้นไซร้
เปล่งอุทานสามปลง นางกล่าวใยยกย่องให้
ดีอย่างไรพระโคดม
ภารทราชโคตร แจ้งสามีให้นิยม
หญิงถ่อยกล่าววาจา ศาสดาพุทธองค์
น้า่ ใจโฉดให้ยืนยง
ไม่ว่าทีใ่ ดใด บรรจงถามข้อสงสยั
พระโดดมท่าไม

นางธนัญชานี
ไปสู่พระบรม

ภารทวงคโ์ คตรโกรธ
ตรงไปเฝ้าพระองค์

บคุ คลฆ่าอะไร เขาย่อมได้นอนสุขฤทยั

ฆ่าอะไรได้ใน ย่อมไม่เศร้าโศกเสียใจ

ข้าแต่พระโคดม พระนิยมฆ่าธรรมใด

อันเปน็ ธรรมประไพ เปน็ เอกแห่งพระจอมไตร

พระผู้มีพระภาค- เจ้าบุญมากเฉลยไข

ฆ่าความโกรธเรว็ ไว ย่อมนอนเป็นสขุ กายใจ

พระอริยเจ้า ไม่โศกเศร้าย่อมสดใส
ยอ่ มสรรเสริญใครใคร ผู้ฆา่ ความโกรธเสียได้
โกรธมีฤทธิ์อ่านาจให้
ความโกรธรากเป็นพิษ ฆ่าโกรธได้ไม่เศรา้ โศก
มียอดหวานแล้วไซร้ กราบทูลความพระคุ้มโลก
แจ่มแจ้งวิโมกขธรรมหมาย
ภารทวาชพราหมณ์ อนั เลิศล้่าสขุ สบาย
ภาษิตพระดจุ โชค บุคคลทั้งหลายเข้าใจ

พระทรงประกาศธรรม
ดจุ ของคว่าแล้วหงาย

บอกทางแก่ผู้หลง ให้มุ่งตรงยังทิศไป
ดุจประทีปโคมไฟ สว่างไสวท่วั นาคร
จ่าเรญิ พรตบงั เทิงใน
ข้าขออปุ สมบท ไปสู่ประตนู ิพพาน
ศาสนาจอมไตร ได้ประกาศเจตนาการ
ให้ผนวชบวชเป็นสงฆ์
เมือ่ ภารทวาช ฝกั ใฝ่เรียนให้มั่นคง
สมเด็จพระจอมอาจารย์ ตรงวนาป่าพงไพร
พรหมจรรย์อนั วิไล
กจ็ า่ เรญิ ธรรมเพียร จิตแจ่มใสใจเบิกบาน
หลีกลีจ้ ากหมู่สงฆ์ พระจอมธรรม์เป็นสุขศานติ์
ธนญั ชานีสตู รธรรม
จนบรรลอุ รหันต์ ดารารายส่องแสงนา่
ชาติชราสืบไป บ่าเพ็ญบญุ สุนทรทาน
ดวงดอกฟ้าทีห่ อมหวาน
เป็นหนึง่ อรหนั ต์ พระนิพพานสูงสดุ เอย
จบฆ่าความโกรธพาล
ฆ่าความโกรธแล้วอยู่เป็นสขุ 34 บท
จบแล้วธรรมบรรยาย แตง่ วันอาทิตยท์ ี่ 9 ตลุ าคม 2559
ส่องให้รู้บุญกรรม เวลา 12.00-14.17 น. ณ ห้องประชาสมั พันธ์

หอมเอยหอมธรรมา คณุ ครูดารารัตน์ ไชยชะนะ
หอมหวนทวนลมนาน ประพนั ธ์

งงู ดู ูดุรา้ ย ใครใกล้กรายอาจเป็นผี

งูพิษฤทธิว์ ารี ฆ่าอนิ ทรีย์ชวี ีมรณ์

ง.งดู ดู รุ ้าย อย่าได้หมายเล่นด้วยกร

จบั เล่นหรอื หิ้วร่อน งงู องอนช้อนกัดไว

ง.งูดไู ม่งาม แต่เกรงขามพิษพ่นใส่

ตาบอดในบดั ใจ กัดเรว็ ให้กายพกิ าร

ง.งูกะปะพิษ แม้น้อยนิดพิษมากนาน

บ้างกดั โลหิตซ่าน ออกทกุ เส้นโลมาไหล

ง.งกู ะปะลาย หางนั้นไหม้ดังลนไฟ

พิษมากตายเรว็ ไว อยู่ใกล้ใครให้หนีไกล

ง.งเู ห่าสีด่า หรือสีคล้า่ คลายปลาไหล

กัดแล้วหาวนอนไป ไม่ฟื้นตายมากมายนัก

ง.งชู ือ่ บองหลา กัดเฉาะมาศีรษะหนัก

กดั ตายได้เร็วนัก คนจึงมกั คลมุ ศีรษะ

ง.งเู ปรียบกามา ซึง่ หมายฆ่าพรหมจรรย์ละ

มิให้พน้ วัฏตะ สงสารนพิ านสูงสดุ

ง.งานคือธรรมะ อย่าเลยละเปน็ มนุษย์
หน้าที่อันสงู สุด คือหลดุ พ้นวฏั สงสาร
ทกุ คนมีทกุ วนั วาร
ธรรมะคือหน้าที่ มีการงานเป็นของตน
ทุกตัวสตั ว์ทกุ กาล เปน็ การงานสถาผล
ได้เลี้ยงจนอ่มิ อาหาร
สนุ ัขต้องเฝ้าบ้าน แมวยอ่ มรปู้ ระจ่าการ
ตอบแทนคุณของคน กัดเบาะอานอาหารเสีย
แบกไถพาแม้จะเพลีย
แมวหน้าทีจ่ ับหนู มิเสียธรรมกตัญญู
ไม่ให้หนใู จพาล ยอมอบั จนทนอดสู
คนไดอ้ ยู่สขุ สบาย
โคหน้าทีไ่ ถนา
หนกั เหนือ่ ยใจละเหีย่

โครคู้ ณุ ของคน
ไถนาทั้งฤดู

ได้ข้าวราวน้่าทิพย์ อันลอยลิบเฉิดโฉมฉาย
อ่มิ ท้องอยู่มิวาย บ้างซอื้ ขายทา่ ก่าไร
ร่มเงามีดอกผลไสว
ต้นไม้มีหน้าที่ ความสขุ ให้ชว่ั ตาปี
คนสตั ว์เกบ็ กินใช้ เลี้ยงชีวเี ย็นกายี
ดื่มกินดีมีก่าลัง
ธารามีหน้าที่ ธาราฉ่าดจุ มนต์ขลัง
ชา่ ระสระเกศี พืชมรณงั ตายลง
ธารานา่ ใชบ้ รรจง
ทา่ เกษตรกรรม ต้องประสงค์ถูกสดั สว่ น
ขาดน้่าก็พินพัง มิเลยละทุกระบวน
ตามสมครแก่เชือ้ เพลิง
ท่าอตุ สาหกรรม บัคเตรไี วรัสเถกิง
ชา่ ระผสมคง ดั่งอศุภซากเน่าหนอน
มิเลยละพัดพาจร
อัคคีมีธรรมะ กลิ่นเกสรสุมามาลย์
เผาไหม้มิเรรวน

แม้โลกขาดอคั คี
จักทา่ รายระเรงิ

มารุตมีธรรมะ
กลิน่ อายอนั บวร

หอมรน่ื ชืน่ ฤทัย ดจุ รัตนตรยั ไพศาล
หอมหวนทวนลมทาน กว่าสมุ ามาลยป์ ระไพ
มิเลยละทรงเป็นใหญ่
ธรณมี ีธรรมะ ให้คงอยู่คู่ฟ้าดิน
ด่ารงทกุ สิ่งไซร้ แม่ย่อมรใู้ จถวิล
อกแผ่นดนิ มิอาดูร
แม้ลูกกตัญญู แม่ย่อมรไู้ ม่สาปสญู
รกั ษ์เลี้ยงทุกชีวนิ รกั ซากศพกลบเกลื่อนฝงั
ใชส้ รรสรา้ งเลิศพลัง
แม้ลูกมิกตญั ญู เพราะเงินทั้งตัณหามาร
แม่ยงั อนุกูล อยู่เหนือเกล้าให้สขุ ศานติ์
แม้ผิดธรรมกจ็ ่าทน
ง เงินคือสือ่ กลาง ต้องเร่งรีบกอบโกยกล
เกลียดโกรธโลภรักชงั จากความทุกข์สขุ นิรนั ดร์

บ้างเทียบเงินพระเจ้า
ไม่เลือกทา่ การงาน

บ้างเปรียบเงินคือชีพ
มีเงินคิดว่าพ้น

พระพุทธองค์ทรงตรัส พระปรมัตถ์ธรรมขนั ธ์
เงินอสรพิษน้ัน อาจเข่นฆ่าชวี าวาย
จา่ จากเรือนมามุ่งหมาย
เช่นมนุษย์เงินเดือน หามิง่ายใชห้ มดไว
เงินงานท้ังหญิงชาย เงินหมดไปหนี้เตบิ ใหญ่
บ้างสิ้นไปบนกองเงิน
สนิ้ เดือนเหมือนสิ้นใจ คือนิวรณ์ให้ขัดเขิน
เงินงามงานอะไร ให้ใจเพลินนิวรณ์ธรรม
อย่าให้ถ่วงธรรมน้อมนา่
ง ง่วงเหงาหาวนอน บีบนวดคอพอหายหาว
ขัดขวางธรรมดา่ เนิน จักน่าพาไกลดวงดาว
ดุจดวงดาวผพู้ ้นบุญ
จงเรง่ ก่าจัดง่วง กิเลสน้ันบงั บญุ คุณ
ล้างพกั ตร์ลบู กรรณคลา่ บ่ท่าบญุ สุนทรทาน
ยึดอัตตาตณั หามาร
ง โง่อวิชชา งามตระการลืมนิพพาน
ไกลนิพพานแพรวพราว

ง โง่ไม่รู้ทัน
ฟังธรรมการุณ

หลงติดอวิชชา
หลงทรพั ย์ศฤงคาร

ง งนุ งงหลงผิด ดงั หลงทิศไม่สุขศานติ์
หลงรปู หลงวิญญาณ หลงกิเลสมารมายา
โอวาทะพระศาสดา
ไม่แจ้งแห่งธรรมะ จนมรณาชาติภพ
จึงหลงอวชิ ชา อย่าเลยละธรรมเลิศลบ
สุขสนั ต์ทุกวันทิวา
ง งานคือธรรมะ ดารารายเหินเวหา
งานคือหน้าทีส่ บ- หวังประชาท่าความดี
ดวงดอกฟ้าสวยโสภี
ขอจบธรรมบรรยาย จรลีสู่นิพพาน
แสงส่องต้องนภา

หอมเอยหอมธรรมา
หอมหวนชวนเมธี

ง งานคือธรรมะ 42 บท
วนั จนั ทร์ที่ 10 ตลุ าคม 2559
เวลา 21.30-24.10 น.
ณ บ้านเพือ่ นเดินทาง
คณุ ครดู ารารัตน์ ไชยชะนะ
ประพันธ์

จ จานให้จริงใจ สิง่ ใดใดดจุ แมนสรวง
จริงใจไม่แหนหวง ไม่ผกู บ่วงรัดตัวเอง
จะแช่มชืน่ ไม่หวนั่ เกรง
จรงิ ใจต่อผู้อ่นื ย่อมเกรงใจให้เคารพ
ผู้ผิดหรือนกั เลง ท่าทุกครั้งอย่างนอบนบ
ใชป่ ระจบแต่จริงจงั
จ จานให้จริงจัง ลับหลังนมี้ ิมีชัง
มารยาทงามลบ ร่วมพลังต้านผองภยั
คือเจริญตามวินยั
อยู่ต่อหน้าก็ดี ย่อมคุ้มภัยไกลพาลา
สุขทุกข์ได้มีหวงั ย่อมหยาบโลนคนไร้ค่า
อทินนาไม่ยา่ เกรง
จ จานนี้จ่าเรญิ ดวงวิญญาณตกนรกเอง
สรา้ งบุญเป็นนิสยั กรรมบรรเลงเร่าร้อนไฟ
ในกิจการงานน้อยใหญ่
จ จานเขียนว่าโจร รู้แก้ไขสรา้ งเสรมิ ทัน
ปล้นจชี้ าวพารา ดง่ั เวียงไชยมีราชนั
บญั ชาการต้านไพรี
ยามดับสังขารา
ใชก้ รรมที่ข่มเหง

จ เจนจัดเชี่ยวชาญ
ผิดถกู รู้เรว็ ไว

จ จานจิตเป็นใหญ่
สถิตที่จติ มน่ั

ณ เมืองกายนคร อนั บวรธรรมเมธี
จิตราภูมี ขวญั ธานีธรรมโสภณ
พลอดุลสถาผล
สองพระกรคือขุน- อริแพ้พา่ ยแสยง
ต่างทัพหน้ากล้าผจญ พฤฒารู้เวทย์คา่ แหง
ดงั แสดงพระบาลี
สองพระเนตรดัง่ ครู อ่ามาตยน์ งั่ เฝ้าบาทเฉลิมศรี
สอนชนาฤทธิแรง ทกุ ราตรที ิวาวัน
พูดสือ่ สารคุณอนนั ต์
สองพระกรรณดง่ั บ่เทียบท่าระย่าไป
ระวงั ภยั ภูมี ประเสรฐิ สดุ กว่าสิง่ ไหน
ไม่มีใครเหน็ แผลเปน็
พระโอษฐ์ดั่งราชทตู อาจชื่นชมดงั่ เดือนเพญ็
อริราชบ่ทนั ใครฤาเห็นอาวธุ ใด
แห่งเสนาภกั ดีไทย
ใชช้ ิวหาอาวุธ ยอมกาไมรองบาทา
เหตุฟงั เข้าถึงใจ พร้อมกายใจอยู่รกั ษา
ทกุ วิวาราตรีกาล
อาจรักอาจหลงลม อันบวรเปน็ สขุ ศานติ์
อาจแค้นฆา่ ลา่ เค็ญ ผ่านฟ้าเกษมเปรมปรีดิ์

สองพระบาทคือข้า
รกั ท้าวด้วยดวงใจ

ธ เสด็จแห่งใด
เฝ้าแหนเสน่หา

ณ เมืองกายนคร
จิตราชพระภูบาล

จ จันทร์เจ้าโสภิต กายสิทธิ์ลอยเมฆี
เหินหาวคราวราตรี รศั มีสีนวลตา
ขี่ม้าเหาะเหินเวหา
คือเทพนพเคราะห์ งามโสภาเศวตวรรณ
ม้าขาวสกาวตา ชอบโจมจู่ให้เสียขวญั
เสียงสน่ันช่วยจนั ทรา
ยงั มีพระราหู ปู่ตานัง่ บนคามา
ตีเกราะเคาะไม้กัน เล่าเรอ่ื งมาแต่ก่อนกาล
เฉิดโฉมงามนามเรียกขาน
จะกล่าวนิทานยัง เยาวมาลยร์ ักหมดใจ
ตะบนั หมากพูดจา ผิดพี่ผองอ้วนด่าใหญ่
สามหน่อไทให้ท่าบญุ
หญิงม่ายมีลูกสาม
อาทิตยจ์ นั ทร์ชายชาญ

ราหูน้องสดุ ท้อง
แม่กร็ กั ห่วงใย

อาทิตยข์ นั ทองทา่ บุญน้อมน่าให้จุนเจือ
ตักบาตรขันทองคุณ มากา่ เนิดเกิดกายสีทอง
มิขดั เขินบุญทั้งผอง
พระจนั ทร์ตักขนั เงิน ผิวจนั ทราเศวตวรรณ
เกิดชาติใหม่ลา่ ยอง จึงเอาชันใส่ข้าวนั้น
มาเกิดน้ันร่างใหญ่
ราหไู ม่มีขนั แสนโกรธาใจโมโห
ตักบาตรเหมือนพี่กนั กลืนกินไม่มีเมตตา
ใจวิโยคแทบมรณา
อบั อายขายพกั ตรา นิคาลัยไปนิพพาน
ไล่จับจนั ทรเ์ ทโว วิ่งเรว็ รีว่ อนชาวบ้าน
ขอเพอื่ นบ้านช่วยไล่ตี
มารดาแสนเศร้าโศก แม่โศกศลั ย์เศร้าหมองศรี
กลัวพระจนั ทรเ์ ทวา นางวอนว่าให้ชว่ ยจันทร์
มีอา่ นาจใหญ่มหันต์
ร้องไห้ข้อนอกตี ครองเขตขณั ฑ์อนนั ตกาล
ช่วยจนั ทรใ์ ห้ทันกาล

ให้ราหคู ายจนั ทร์
ทกุ บ้านเรอื นเตือนมี

จ จกั รพรรดิราช
เหนือทกุ องค์ราชัน

จบ จ.จานจรงิ ใจ ธรรมยิง่ ใหญ่ให้สุขศานติ์
ให้ชนยลสราญ ใช้ จ.จานส่าแดงธรรม
ดารารายงามคมขา่
ขอจบธรรมบรรยาย ชาวพุทธนา่ ปฏิบตั ิ
แสงส่องต้องเลศิ ล้่า ดวงดอกฟ้างามดงั่ ฉตั ร
น่าผองสัตว์สู่นิพพาน
หอมเอยหอมธรรมา จงน้อมน่าความสขุ ศานติ์
หอมหวนทวนลมพดั พระชนมานได้หมืน่ ปี
พระเป็นสขุ เกษมศรี
ขอบญุ ข้าแต่งธรรม แสนเปรมปรีดิส์ ุขสดใส
แด่พ่อหลวงสราญ เชิญรักษาจอมไผท
ดุจสวรรค์บนแดนดิน
ปลอดภัยไกลความทกุ ข์ น้อมเศียรเกล้านบอาจิณ
หายโรคาชื่นชีวี ช่วั ฟ้าดินทรงพระเจรญิ

ปวงเทพทุกชั้นฟ้า
ธ สถิตแดนใด

ปวงข้าพระพุทธเจ้า
ภักดีพระปรมินทร์

ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ
ข้าพระพทุ ธเจ้า

นางสาวดารารตั น์ ไชยชะนะ ผู้ประพนั ธ์
จ จริงใจ 40 บท

วนั องั คารที่ 11 ตุลาคม 2559
เวลา 10.30-12.00 น.

ณ ร.ร.กาญจนาภิเษกวิทยาลัย สรุ าษฎร์ธานี

สมยั หนึ่งพระเจ้า เสดจ็ เข้าประทับใน
เชตะวันวิไล พระอารามนามยรรยง
ฑิกเศรษฐปี ระสงค์
ของอนาถบิณ- ใกล้สาวตั ถีนครา
สรา้ งถวายพุทธองค์ คนน้ันปองเฝ้าสัมมา
ถึงที่ประทบั พระองค์
ครั้งน้ันและพราหมณส์ อง ก้มเกล้าเกศแจ้งจา่ นง
สมเดจ็ ศาสดา อายกุ าลหนึ่งร้อยยีส่ ิบปี
ชัว่ ชีวีมิมีศรี
พราหมณน์ อมศิโรเพศ ต้านทานความขลาดไว้เลย
ว่าพวกข้าพระองค์ โลกชืน่ ชมดังเฉลย
ธรรมะมิละเลยน้ัน
มิได้สร้างความดี ดุจบิดรเกิดชีวนั
ไม่ได้ท่ากรรมที่ แก่พวกข้าจิรกาล
ตรัสว่าที่สุขสา่ ราญ
ข้าแต่พระโคดม โลกนี้ถูกชราพยาธิ
ผู้เจริญเปิดเผย

ทรงโอวาทส่งั สอน
เพือ่ ประโยชน์สุขอัน

สมเดจ็ พระมนุ ี
ดกู ่อนพราหมณ์อาจารย์

อกี ท้ังมรณะ จ่าให้ละชาติเด็ดขาด
ความสา่ ราญมารยาท ทางกายวาจาแลใจ
หมู่มารในสังขารไซร้
ย่อมเปน็ ทีต่ ้านทาน เปน็ เกาะฝั่งเป็นทีพ่ ึง่
เป็นทีเ่ ร้นเร็วไว คนทั้งผองผู้จะถึง
จะได้พึ่งธรรมะนี้
เป็นที่ยึดเหนีย่ วของ เข้ามาคร่าซึ่งชีวี
มรณะเข้าจงึ อายสุ ้ันพลันลง
เข้าจองจ่าซึง่ ชีพปลง
ชีวติ ถกู ชรา จะต้านทานภัยชรา
เข้าไปใกล้ความมี ประเด็นภยั สังขารา
ควรท่าบญุ ทั้งหลายอัน
ผู้ทีถ่ กู ชรานา่ แก่ผู้ได้ท่าบญุ นั้น
ย่อมไม่มีที่คง กบั ทางวาจาและใจ
ไปเพือ่ เห็นความสุขสดใส
เมือ่ บคุ คลเล็งเหน็ ไปแล้วน้ันทันด้วยบุญ
ในความตายน้ีหนา

นา่ ความสุขมาให้
ความสา่ รวมทางกายกัน

ในโลกนี้ย่อมเปน็
แก่ผู้ละโลกไซร้

ผู้ซึ่งสรา้ งสมบญุ ไว้เปน็ ทุนได้อุดหนุน
แก่ชพี เหมือนการุณ ด้วยบญุ คร้ังมีชีวิตอยู่
เปรยี บดงั ทูตธรรมสวยหรู
จากปฐมชนสูตร
และอรรถกถานี้
พระไตรปิฎกครู
หน้ามีสองร้อยสิบสี่
เล่มทีส่ ามสิบสี่ เปน็ ยานีให้ยรรยง
ร้อยกรองพระบาลี
บรสิ ุทธิโ์ ลกธา่ รง
ขอขมาพระพุทธ
ขอพระจงโปรดเกศา
แม้ธรรมข้าพลั้งหลง
ได้ก่อเกือ้ ศาสนา
แม้ผิดพลาดขาดเหลอื
ให้ธรรมาผิดเพี้ยนไป
มิใชแ่ สรง้ พาลา
อย่าได้มีซึง่ เวรภัย
ขอพระโปรดเกศี บญุ นา่ ไปสวรรยา
พ้นอบายเร็วไว จงน้อมน่าสุขหรรษา

ขอบุญข้าแต่งธรรม หายโรคาทีเ่ บียดเบียน

ถวายพ่อหลวงเลิศฟ้า

ขอพระพุทธโปรดเกล้า ต่อชีพเจา้ ด่ังวิเชียร
ยืนชนั ษาจ่าเนียร พันปีจิรกาลนาน
พระธรรมสร้างทุกกายการ
ขอพระธรรมแต่งร่าง หายพ้นโศกวิโยคใน
ให้ในหลวงชนม์นาน ร่วมดวงใจอุทิศไท
ที่บา่ เพญ็ บารมี
ขอบุญพระสงฆ์ไทย มหาราชะเฉลิมศรี
บุญญานสิ งส์ใด ชืน่ ชวี ีสุขนิรนั ดร์
ดวงดอกฟ้าเลอสวรรค์
แต่พระภัทร พระมิง่ ขวัญทรงพระเจริญ
โรคาปลาตหนี

หอมเอยหอมธรรมา
หอมหวนทวนลมทนั

ทีพ่ ึง่ ในชาติหน้า 28 บท
วนั พฤหสั บดีที่ 13 ตุลาคม 2559

เวลา 11.00-12.18 น.
ณ เพือ่ นเดินทาง

นางสาวดารารัตน์ ไชยชะนะ
ผู้ประพันธ์

สมยั หนึ่งพระเจ้า เสดจ็ เข้าเชตวัน
อารามงามครบครนั อนาถบิณฑกิ ะ
ยาจกคราวหิวโหยละ
เศรษฐแี ห่งก้อนข้าว ท่านมานะต่อชีวติ
เพียรขอต่อชีวะ ให้ทานฟรีดัง่ ญาติมิตร
อ่มิ ท้องต้องใจในทาน
อนาถเศรษฐี เทพจากสรวงมีสขุ ศานติ์
ขอท่านได้อ่มิ จิต จรด้าวเฝา้ มุนี
แทบพระบาทชินศรี
เมื่อปฐมยามล่วง อนั ควรส่วนที่ข้างหนึ่ง
ผิวกายงานประพาฬ ส่าแดงบาลีเทพซึ่ง
แห่งชนาทัว่ โลกไซร้
เทวาอภิวาท เจ้าของได้ขนของไป
แล้วสถิต ณ ที่ ครั้นออกไปเป็นประโยชน์
ที่แชร์เชอื นย่อมมีโทษ
เทโวกล่าวคาถา ไฟย่อมไหม้เผาทา่ ลาย
เป็นโอวาททีพ่ ่งึ อนั อุบัติย่อมสลาย
และมรณะเผาผลาญ
เมือ่ เรือนถกู ไฟไหม้ สิ่งเลิศล้า่ ทรัพย์ตระการ
ภาชนะใดใด มิให้ไฟเผาท่าลาย

ส่วนสิ่งของในเรือน
มิได้ขนให้โหด

โลกคือหมู่สตั ว์
เกิดแล้วชรากาย

ก็ฉนั นั้นควรน่า
นา่ ออกจากเรือนชาน