บันทึกรักการอ่าน-มีน

บันทึกรักการอ่าน

ชื่อ-นามสกุล
ด.ญ.ศิวาพร นิลพัฒน์

ชั้น-เลขที่ รหัสประจำตัว
ม.1/5 เลขที่ 42 36839

ปีการศึกษา 2564
โรงเรียนสารวิทยา

ชื่อหนังสือ กากับนกนางแอ่น
ผู้แต่ง ฐิติพงศ์ สกุลสุทธวงศ์ สำนักพิมพ์ ดี.เค.บุ๊ค ดิสทริบิว

อ่านวันที่ 3 เดือน มกราคม ปี2565

นกนางแอ่นถามกาว่า เจ้าว่าขนข้ากับขนเจ้า ใครงามดว่า
กามองขนของตนแล้วตอบว่า ข้าว่าขนของข้าก็สวยนะ นก
นางแอ่นขยับปีกพลางว่า แต่เจ้าดูสิ ขนของข้าเูสวยเป็น
พิเศษในฤดูร้อน กาจึงกล่าวว่า ก็จริงนะแต่ขนข้างามทุก

ฤดู ไม่ว่าฤดูไหนก็จะดำเช่นนี้เหมือนเดิม

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า sustainable beauty Surely not true
beauty :)

ชื่อหนังสือ หมากับเงา
ผู้แต่ง อีสป สำนักพิมพ์ ดี.เค.บุ๊ค ดิสทริบิว.

อ่านวันที่ 5 เดือน มกราคม ปี2565

หมาตัวหนึ่งคาบก้อนเนื้อวิ่งข้ามสะพานมา เมื่อถึงกลางสะพานก็ก้มมอง
ลงไปในนำ้เบื้องล่างเห็นหมาตัวหนึ่งกำลังคาบเนื้อชิ้นใหญ่กว่า โอ้โห!
เจ้าหมานี่มันได้เนื้อมาตากไหนนะ ชิ้นใหญ่กว่าเราเสียอีก เจ้าหมาคิดใน
ใจด้วยความละโมบ จึงอ้าปากแย่งเอาเนื้อก้อนนั้นมาครอง ทันที่ที่อ้า
ปาก เนื้อที่คาบอยู่ก็ร่วงหล่นลงนำ้ กว่าจะสำนึกว่าได้ว่า หมากับก้อน

เนื้อที่เห็นคือเงาของตัวเองในนำ้ก็สายไปเสียแล้ว

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า very greedy, lost :)

ชื่อหนังสือ แม่ตุ่นกับลูกตุ่น
ผู้แต่ง อีสป สำนักพิมพ์ บจก.
อ่านวันที่ 9 เดือน มกราคม ปี2565

ลูกตุ่นตััวหนึ่งเพิ่งคลอดออกมาได้ไม่กี่วัน ยังมองเห็นไม่ชัดนััก
แต่ลูกตุ่นกลับคุยโวกับแม่ตุ่นว่า "แม่จ๋า หนูมองเห็นทุกอย่างได้ชัดแจ๋ว
เลยจ้ะ" แม่ตุ่นจึงพูดว่า อย่างนั้นเหรอ ไหนลูกลองบอกแม่ซิว่านี่คือ
อะไร จากนั้นแม่ตุ๋นก็หยิบกำยาน*ก้อนหนึ่งมาวางไว้ตรงหน้าลูกตุ๋น ลูก
ตุ๋นเพ่งมองก่อนจะตอบว่า ก็ก้อนหินไงจ๊ะแม่ โธ่ลูกเอ๊ยนอกจากตาไม่

ดีเเล้ว จมูกเจ้ายังใช้การไม่ได้อีกด้วย แม่ตุ่นกล่าวอย่างท้อใจ

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า Bragging about what you don't have will
cause others to find more flaws :)

ชื่อหนังสือ แม่ไก่ตาบอด
ผู้แต่ง อีสป สำนักพิมพ์ บจก.
อ่านวันที่10 เดือน มกราคม ปี2565

ณ บ้านหลังหนึ่ง มีแม่ไก่ตอาศัยสองตัว ตัวหนึ่งตาดี ส่วนอีกตัว
ตาบอดสนิท ในแต่ละวันแม่ไก่ตาบอดจะออกคุ้ยเขี่ยพื้นดิน เพื่อหา
อาหารอย่างขยันขันแข็ง ส่วนแม่ไก่ตาดีเอาแต่อยู่เฉยๆ ไม่เคยออกไป
ไหนไกล เพราะกลัวว่าเท้าอันอ่อนนุ่มทั้งสองข้างจะหยาบกร้าน แม่ไก่
ตาดีใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย ด้วยการคอยจิกกินผลไม้ที่แม่ไก่ตาบอด
เพียรพยายามหามา แต่มันก็ต้องมีชีวิตอยู่อย่างไร้ค่า เพราะไม่สามารถ

หาเลี้ยงตัวเองได้นั่นเอง

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า People with physical disabilities if they
are diligent are more valuable than normal people who do not

make a living :)

ชื่อหนังสือ กากับนกยูง
ผู้แต่ง อีสป สำนักพิมพ์ บจก.
อ่านวันที่10 เดือน มกราคม ปี2565

กาตัวหนึ่งไม่ชอบใจขนสีดำของตนเอง จึงคิดแปลงโฉมโดยเก็บขนหาง
ที่นกยูงสลัดทิ้งมาเสียบแซมกับขนของตน มันบินอวดพวกกาด้วยกัน
และเยาะเย้ยว่า ดูขนของข้าสิ ทั้งแวววาวและมีสีสันสวยงามกว่าขนดำปี๋
ของพวกเจ้าซะอีก ข้าจะไปอยู่กับฝูงนกยูงดีกว่า จากนั้นกาก็ผละจากฝูง
ของตนเข้าไปอาศัยอยู่กับฝูงนกยูง พวกนกยูงเห็นกาไม่เจียมตัวก็รุมจิก
ตีจนขนหลุดร่วงพร้อมกับไล่ตะเพิด หน็อยแน่ คิดอยากจะเป็นนกยูง
อย่างพวกเราช่างไม่เจียมตัวไปให้พ้นนะ กาต้องบินซมซานกลับไปหา
พวกพ้องแต่ฝูงกาก็ไม่ยอมให้อยู่ด้วยเจ้ากาหลงตัวจึงต้องอยู่อย่างโดด

เดี่ยวตั้งแต่นั้นมา

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า be content with what you have :)

ชื่อหนังสือ นกกระเรียนกับหมาป่า
ผู้แต่ง อีสป สำนักพิมพ์ บจก.
อ่านวันที่13 เดือน มกราคม ปี2565

นกกระเรียนเห็นหมาป่านอนดิ้นทุรนทุรายอย่างเจ็บปวดที่กลางป่าจึง
เข้าเข้าไปถามไถ่อย่างเวทนาว่า"เจ้าเป็นอะไรหรือ" "ข้ากลืนชิ้นเนื้อ
เข้าไป กระดูกติดคอข้า ทำอะไรก็ไม่ออก" หมาป่าบอกแล้วก็ขอร้องให้
นกกระเรียนช่วยตน แล้วตนจะให้รางวัลอย่างงามตอบแทน นก
กระเรียนจึงยื่นคออันยาวเรียวของมันเข้าไปในปากหมาป่าและสามารถ
ล้วงเอากระดูกออกมาได้ เมื่อรกกระเรียนถามถึงรางวัล หมาป่าก็ตำราม

ว่า ข้าไม่งับคอเจ้าก็ดีแล้ว ยังจะมาเอาอะไรจากข้าอีก

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า Bad people don't always see what other
people think :)

ชื่อหนังสือ หมีและหมาป่า
ผู้แต่ง อีสป สำนักพิมพ์ บจก.
อ่านวันที่13 เดือน มกราคม ปี2565

หมีตัวหนึ่งถูกชาวบ้านนำมาเลี้ยงตั้งแต่เล็กๆ ชาวบ้านสอนให้มันเป็น
หมีที่เชื่อง มีนิสัยอ่อนโยนจนวันหนึ่งหมีได้เดินเที่ยวเข้าไปในป่าลึก
ขณะที่มันกำลังเพลินเพลินชมนกชมไม้อยู่นั้น ก็มีฝูงหมาป่า ดุร้ายล้อม
เจ้าหมีไว้ เพราะเห็นว่าหมัตัวนี้ดูอ่อนแอ ไม่ดุร้ายเจ้าหมีเชื่อง วันนี้พวก

ข้าจะกินเจ้าเป็นอาหาร"
พูดจบหมาป่าตัวหนึ่งก็กระโดดกระโจนเข้าไปหาหมี หวังที่จะตะปบให้
ตาย หมีเห็นดังนั้น สัญชาตญาณความเป็นหมีของมันก็เกิดขึ้นทันที มัน
จึงใช้มือตบหมาป่าที่กระโจนเข้ามาหาด้วยพลังทั้งหมดที่มี ทำให้หมาปา
กระเด็นไปไกล ดิ้นตายในทันที"ยังมีใครคิดจะกินข้าเป็นอาหารหมาป่า

เห็นดังนั้นก็พากันวิ่งหนีไม่คิดชีวิต

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า Don't judge a person by their outward
appearance :)

ชื่อหนังสือ ราชสีห์กับหนู
ผู้แต่ง อีสป สำนักพิมพ์ บจก.
อ่านวันที่13 เดือน มกราคม ปี2565

ราชสีห์เจ้าป่ากำลังนอนหลับอย่างสบายใจ หนูตัวหนึ่งวิ่งซุกซนจนเผลอ
ไต่ขึ้นไปบนร่างของราชสีห์ ทำให้ราชสีห์ตื่นและร้องคำรามด้วยความ
โกรธ จึงตะปบหนูไว้ในกรงเล็บ หนูตกใจกลัวจนตัวสั่น พร้อมร้องขอ
ชีวิตและกล่าวว่า หากปล่อยตัวเองไป ในวันข้างหน้าอาจสามารถช่วย
เหลือราชสีห์ได้ แม้ราชสีห์จะหัวเราะเยาะ แต่ก็ยอมปล่อยหนูไป ต่อมา

วันหนึ่งราชสีห์ออกล่าเหยื่อแล้วพลาดท่าติดบ่วงของนายพราน
พยายามดิ้นเท่าไรก็ดิ้นไม่หลุด หนูได้ยินเสียงร้องของราชสีห์จึงเข้ามา
ช่วยเหลือด้วยการกัดแทะบ่วงจนขาด ทำให้ราชสีห์รอดชีวิตมาได้ จาก

ความช่วยเหลือของหนูตัวเล็กๆ นั่นเอง



นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า Don't u
nderestimate anyone for being

worthless. Small people can do great things one day :)

ชื่อหนังสือ หมาจิ้งจอกกับไก่ฟ้า
ผู้แต่ง อีสป สำนักพิมพ์ บจก.
อ่านวันที่20 เดือน มกราคม ปี2565

สุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ตัวหนึ่งเดินผ่านมาเห็นไก่ฟ้าเกาะอยู่บนกิ่งไม้ สูงข้าง
ทางมันอยากจะกินไก่ฟ้าเป็นยิ่งนักจึงคิดหาอุบายแล้วเอ่ยขึ้นว่าไก่ฟ้า
เอ๋ย ท่านช่างเป็นสัตว์ที่งดงามนัก ปีกของท่านมีสีสัน สดใสหลายสี
ปากก็งดงามไม่เหมือนใคร อยากรู้จังว่าถ้าท่าน หลับตา แล้วยังจะงาม
อยู่หรือไม่"ไก่ฟ้าได้ฟังคำยกยอก็หลงเคลิบเคลิ้ม รีบหลับตาอวดทันที
สุนัขจิ้งจอกก็รีบฉวยโอกาสนั้นกระโดดงับตัวไก่ฟ้าไว้ได้เมื่อไก่ฟ้า
พลาดท่า แต่ก็ยังมีสติ จึงเอ่ยขึ้นว่า"จิ้งจอกเอ๋ย ก่อนตายข้าอยากฟัง
เสียงอันไพเราะของท่าน อีกครั้งได้ไหม"สุนัขจิ้งจอกได้ฟังคำป้อยอก็

หลงกล รีบอ้าปากเท่าคำราม ไก่ฟ้าจึงรีบบินหนีจากไปทันที
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่าคำยกยอปอปั้นทำให้คนหลงเคลิบเคลิ้มจนไม่

ระวัคนได้เสมอ
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า The words of flattery make people so

enchanted that they are not always aware of them :)

ชื่อหนังสือ หมาจิ้งจอกกับไก่ฟ้า
ผู้แต่ง อีสป สำนักพิมพ์ บจก.
อ่านวันที่20 เดือน มกราคม ปี2565

วันหนึ่ง สุนัขจิ้งจอกเดินไปพบสิงโตที่กลางป่า มันรู้ว่าสิงโด
จะต้องจับมันกินเป็นอาหารแน่ๆ สุนัขจิ้งจอกจึงรีบกล่าวกับ สิงโตว่

"ข้ารู้จักลาตัวอ้วนตัวหนึ่ง ข้าจะไปหลอกมันมาให้ท่าน"
หลังจากนั้นสุนัขจิ้งจอกก็รีบไปหลอกพาลามาที่กลางป่า
ลายอมตามมาเพราะได้เคยตกลงทำสัญญาเป็นเพื่อนตาย ต่อกันมา

นานแล้ว
เมื่อลาเดินเข้าไปติดกับที่สิงโตวางไว้ สิงโตก็หันไปตะปบ
สุนัขจิ้งจอกก่อน เพราะคิดว่าลานั้นเก็บไว้กินทีหลัง สุนัขจิ้งจอกก็ได้

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า Unnamed people and friends, no one
wants to be in a relationship. :)

ชอบอะนิเมะ
ชอบดูหนัง
ชอบฟังเพลง
ชอบเล่นดนตรี
ชอบวาดรูปเสื้อผ้า

ชื่อ ศิวาพร นิลพัฒน์
ชื่อเล่น: มัน

เกิดวันที่: 2/04/52