นิทาน3สัตว์ป่า (2)

นิทานเสริมความรู้สู่ทักษะทางภาษา

ชื่อเรื่อง 3สัตว์ป่า

3สัตว์ป่า

ภาพ; ด.ญ จิรัชญา เมฆิน
เรื่อง: ด.ญ จิรัชญา เมฆิน
เรียบเรียง: ด.ญ จิรัชญา เมฆิน

นิทานเสริมความรู้สู่ทักษะทางภาษา

เรื่อง 3สัตว์ป่า




จัดทำโดย
ด.ญ จิรัชญา เมฆิน
เลขที่45 ชั้น ม.1/9

เสนอต่อ
คุณครูสุวิมล ผะสม

วิชาภาษาไทย ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1
ปีการศึกษา 2564

คำนำ

นิทานเสริมความรู้ ทักษะทางภาษา (คำไทย 7 ชนิด โวหารในการเขียนโวหารภาพพจน์)
เรื่อง 3สัตว์ป่า ที่ข้าพเจ้าได้จัดทำในครั้งนี้ เป็นนิทานที่นำความรู้ในเรื่องคำไทยชนิดใน ภาษาไทย ที่มี
ลักษณะการใช้แตกต่างกันออกไปตามหน้ าที่ของคําในแต่ละชนิด เล่าเรื่องผ่านนิทานที่น่าสนใจให้ ความรู้
แก่ผู้อ่านไปในขณะเดียวกัน

ขอขอบคุณ คุณครู สุวิมล ผะสมคุณครูผู้สอนวิชาภาษาไทย ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 ปีการศึกษา
2564 ที่ให้คำแนะนำ ให้คำปรึกษาในการทำนิทานเล่มเล็กในครั้งนี้

ข้าพเจ้าหวังเป็ นอย่างยิ่งว่านิทานเสริมความรู้สู่ทักษะทางภาษาในครั้งนี้จะเป็ นประโยชน์แก่ผู้อ่าน
ไม่มากก็ น้ อย หากผิดพลาดประการใด ข้าพเจ้าขออภัยไว้ ณ โอกาสนี้

ผู้จัดทำ
ด.ญ จิรัชญา เมฆิน

3สัตว์ป่า สัตว์ คือ สิ่งมีชีวิตซึ่งแตกต่าง
ไปจากพรรณไม้ ไม่สามารถ
=คำทั้ง7ชนิดที่ใช้ สังเคราะห์แสงได้เอง ส่วนใหญ่
=โวหารที่ใช้ เนื้อเยื่อมีพัฒนาการไปเป็ นอวัยวะที่
ทำหน้าที่เฉพาะ มีความรู้สึก และ
เคลื่อนไหวย้ายที่ไปได้เอง

3สัตว์ป่า



คำนาม
บุคลาธิษฐาน

กาลครั้งหนึ่งนานมาเเล้ว มีเหล่าสัตว์อยู่ 3ประเภท 3ตัว 1.คือ กระต่าย ชื่อซูบิน 2.คือ
กระรอก ชื่อเเทฮยอน เเละ 3.คือกวาง ชื่อหนิงไค

ซซููบบิินน หหนนิิงงไไคค

เเเเททฮฮยยออนน

คำนาม
อธิพจน์

ทั้ง3อาศัยอยู่ด้วยกันอย่างไม่เป็นมิตร ต่างฝ่ายต่างเเย่งอาหารกัน เเย่งผลไม้กัน เเละมีการต่อสู้
กัน เพื่อเเย่งชิงอาหารกันอย่างดุเดือด

คำสรรพนาม
อุปลักษณ์

ไม่ใช่เเค่การเเย่งอาหารกันเท่านั้น พวกเขายังหวงอาณาเขตกันอีกด้วย ผู้ใดที่ลุกล้ําอาณาเขต
ของอีกฝ่าย จะเกิดการถามเป็นเจ้าหนูจำไมเสมอว่า
"ที่ไหนอาณาเขตเธอ!?" เเละมักถกเถียงกันว่า
"ตรงนี้ ที่นี่อาณาเขตของฉัน ใครๆก็รู้!"

ที่ไหนอาณาเขตเธอ? ตรงนี้ ที่นี่อาณาเขตของฉัน หยุด!ของฉันต่างหากนะ!
ใครๆก็รู้!

คำสรรพนาม

จึงทําให้เกิดการทะเลาะกันขึ้นมา เป็นเช่นนี้อยู่ประจํา

ของฉัน ฉันจองก่อน!!! ฉันอยู่ที่นี่มานาน เจอก่อน เเต่ฉันอายุน้ อยที่สุด!ต้องได้!
ไม่ๆๆ ทุกคน!!! หยุดนะ!!

อย่าเถียง!!

คำกริยา คำบุพบท คำสันธาน
อุปลักษณ์

อยู่มาวันหนึ่งกระรอกอยากกินพุทรา มันกําลังจะวิ่งไปเด็ดพุทราเหมือนกัน เเต่ทว่าระหว่างนั้น
กระต่ายกับกวางก็อยากกินเหมือนกัน ทั้งสามวิ่งกันเป็นThe Flash

คำกริยา คำบุพบท คำสันธาน
บุคลาธิษฐาน




ด้วยเห็นเเก่กิน เเต่นั้นมาทั้ง3จึง ผลักกันไปมาเเย่งลูกพุทราเพียงลูกเดียวที่บนต้นไม้เพราะ
การเเย่งกันจากทั้ง3ตัว จึงทําให้ลูกพุทราเละเทะ

อันนี้ของฉัน!!!

ฉันต้องได้กิน!!!

เอามา!!!ของฉัน!!!

คำกริยา คำบุพบท คำสันธาน

เมื่อเป็นเช่นนั้นเเล้ว ทั้ง3จึงโทษกันไปโทษกันมาว่า สัทพจน์ เเละอุปมา




"หากไม่ใช่เพราะเธอมิฉะนั้นลูกพุทราคงไม่เละเทะ จนกินไม่ได้ขนาดนี้"

ทั้ง3โต้เถียงกันไปมา กว่าจะหยุดก็เมื่อมีงูร้องซู่ๆตัวหนึ่งเลื้อยเข้ามาห้าม ทำหน้ าที่เหมือนผู้ห้าม

ปรามเเละไกล่เกลี่ย

ไม่ใช่เพราะเธอลูกพุทราคงไม่
เละเทะจนกินไม่ได้ขนาดนี้!

ซู่ๆๆ

เธอต่างหาก!

เธอนั่นเเหละ!

คำอุทาน คำวิเศษณ์
อุปมาโวหาร

เเล้วงูก็ได้บอก ว่า
"ฉันรําคาญพวกเธอมาก คุยเอะอะเสียงดังทะเลอะทะเลาะกัน ไม่เกรงใจฉันเลย พวกเธอเป็นเพื่อ
นกันรึเปล่า? พวกเธอทะเลาะกันเพียงเพราะพุทราลูกนั้นลูกเดียวข้างล่างนั่นเนี่ยนะ? โอ้ย! ชั่งงี
เง่ามากเหลือเกิน เพื่อนกันเเท้ๆไม่ใช่ใครที่ไหนเเละที่ฉันมาบอกพวกเธอก็เพราะอยากให้รักกัน
พื้นที่ป่าสีเขียวชอุ่มนี้เป็นของทุกคน ในอนาคตพวกเธออาจจะต้องพึ่งพากันนะ เป็นสิ่งมีชีวิต
เหมือนสัตว์ตัวอื่นๆ เพราะฉะนั้นจงรักกันเอาไว้"

ฉันรำคาญพวกเธอมากเลย!

คำอุทาน คำวิเศษณ์

บุคลาธิษฐาน อุปมา

งูถามต่อว่า อุปลักษณ์ สัญลักษณ์
"เข้าใจหรือไม่?"



สัตว์ทั้ง3ตัวต่างคิดได้เเละตอบรับทราบครับ กันทั้ง3 เเละยกย่องให้งูเป็นดั่งเเสงอาทิตย์ของตน

เเละรักกันตลอดมา

รับทราบครับจารย์!!!

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่าการตัดสิน
ใจด้วยอารมณ์ไม่ใช่ทางออกที่ดี เรา
ควรใช้สติในการเเก้ไขปั ญหาต่างๆ
เเละควรมีน้ำใจเอื้อเฟื้ อเผื่อเเผ่ซึ่งกัน
เเละกัน

THE END