อ่านคล่อง

เยน็ เยน็

โปก๊ เปก๊ กรงุ๋ กรงิ๋ กรุ๋งกร๋งิ
นำ้ แขง็ อร่อยจริง
ขอกนิ อีกหน่อย
ลูกชา้ งชอบกินนำ้ แข็งกด

ราดน้ำแดงสีสด
ชืน่ ใจไม่น้อย
ขออกี ขออกี ช้างชอบ
เยน็ เย็น กรอบกรอบ อรอ่ ย อรอ่ ย

คดิ ถงึ เพือ่ นรกั

ใจหาย คิดถงึ เพอื่ นรกั
เคยอยูพ่ รอ้ มพรัก
จะต้องจากกัน
เคยเลน่ เคยกิน เคยนอน

แมย้ ามพกั ผอ่ น
ยงั หว่ งหากนั
ลาก่อน เพือ่ นเลน่ เพ่อื นรัก
อีกไมน่ านนัก คงไดพ้ บกนั

อร่อย อรอ่ ย

เดนิ ทางเป็นแถวเขา้ ป่า
ชักหวิ แลว้ หนา
หยุดพกั สกั หนอ่ ย
อาหารทำจากครัวป่า
ทั้งขา้ วทง้ั ปลา
น่ากินไม่น้อย
นำ้ พริกหมกั หมกผักสด
กนิ กันจนหมดชา่ งอร่อย อรอ่ ย

กลวั ทำไม

ฝนตกแล้วชวนกนั วง่ิ
รวดเรว็ จรงิ ลืมดทู าง
ทนั ใดฟ้าท่สี ว่าง
กลับมืดมิดเหมือนปิดตา

มองทางไหนก็ไม่เห็น
มอื เทา้ เย็นกลัวหนักหนา
ไฟสอ่ งถ้ำงามจับตา
หัวเราะรา่ กลวั ทำไม

จำลาจาก

สง่ เพ่อื นเขา้ ปางชา้ ง
แสนอ้างว้างอาลยั หา
นำ้ ใสและภผู า
เชด็ นำ้ ตาใจอาวรณ์

เพือ่ นช้างคงโศกเศรา้
ทา่ ทางเหงาตอ้ งลาก่อน
เหลยี วมาจำลาจร
ขออวยพรใหโ้ ชคดี

ชว่ ยกัน

ถ้าคนเรามนี ำ้ ใจ
มีอะไรชว่ ยเหลอื กนั
รู้จกั ให้รแู้ บ่งปัน
ลว้ นผูกพนั ดว้ ยไมตรี

ตา่ งดูแลความสะอาด
ชว่ ยเก็บกวาดไปทุกที่
มองทางไหนดสู วยดี
บ้านเมืองนเ้ี ป็นของเรา

สายรุ้ง

สายรุ้งมีเจ็ดสี
ดูให้ดสี ีสวยงาม
แดง แสด เหลอื ง เขยี วตาม
น้ำเงนิ คราม ม่วงเรยี งไป

สายร้งุ ทาบท้องฟ้า
งามจับตาสสี ดใส
บอกลาแม้ลาไป
ฝนตกใหมจ่ ะกลบั มา

ร่วมแก้ไข

โลกร้อนขึน้ ทุกวัน
หากพากันปลอ่ ยก๊าซพิษ
แมเ้ ราตวั นอ้ ยนดิ
ก็มีจติ คิดแกไ้ ข

ร่วมกนั ประหยัดนำ้
ปลกู พชื งามประหยัดไฟ
ถงุ ผ้านำมาใช้
ฝกึ นสิ ยั ใหเ้ คยชิน

รักแท้
รักพ่อและรักแม่
รักแน่แม้ปานดวงใจ
พอ่ แม่มแี ตใ่ ห้
ลกู สดใสทุกเวลา
พอ่ แม่งานหนกั หน่วง
แตใ่ นหลวงหนักยิง่ กว่า
ถวายพระพรพระราชา
พระราชินี “ทรงพระเจริญ”

กินดีมีสุข

กนิ ขนมไมแ่ ปรงฟัน
กนิ ทกุ วันฟันจะผุ
อ้วนมากเพราะกินจุ
อาจเจบ็ ป่วยน่าสงสาร

ลา้ งมอื กอ่ นทกุ ครัง้
ไม่พลาดพล้ังก่อนรับประทาน
ควรระวงั เร่ืองอาหาร
เหน็ ตกหล่นอย่าเก็บกิน

เด็กดี ทำดี

เด็กดรี ้หู นา้ ที่
รกั ความดีมนี ำ้ ใจ
เชอ่ื ฟังคำผู้ใหญ่
เกบ็ ของไดค้ นื เจา้ ของ
งานบา้ นช่วยเกบ็ จัด
ทั้งประหยัดใชเ้ งนิ ทอง
รกั เพ่อื นและพีน่ อ้ ง
ตา่ งปรองดองสามัคคี

ชาตไิ ทย

คนไทยสรา้ งชาติไทย
ตง้ั แตส่ มัยเนิ่นนานมา
เรามีนักรบกล้า
รวมคนมาตง้ั เป็นเมอื ง

ผองไทยเปน็ ปึกแผ่น
เป็นแวน่ แคว้นนามประเทอื ง
ชาติอยเู่ กียรติฟเู ฟอื่ ง
เพราะคนไทยสามัคคี

ไกแ่ จ้

ไกเ่ อย๋ ไกแ่ จ้
ถงึ ยามขนั ขนั แซก่ ระช้นั เสียง
โก่งคอเรื่อยรอ้ งซ้องสำเนียง
ฟังเพียงบรรเลงวังเวงดงั

ถา้ ตวั เราเหลา่ นห้ี มั่นนกึ
ถึงคุณครผู สู้ อนสงั่
ไมม่ ากนักสักวนั ละสองครั้ง
คงตง้ั แตส่ ุขทุกวนั เอย

รกั ษาป่า

นกเอ๋ยนกนอ้ ยน้อย บนิ ลอ่ งลอยเป็นสขุ ศรี
ขนขาวราวสําลี อากาศดีไมม่ ีภยั
ทกุ ทิศเจา้ เที่ยวท่อง ฟา้ สีทองอนั สดใส
มีป่าพาสุขใจ มตี น้ ไม้มลี ําธาร
ผคู้ นไม่มโี รค นบั เปน็ โชคสุขสาํ ราญ
อากาศไรพ้ ิษสาร สัตวช์ น่ื บานดินช่ืนใจ
คนสตั วไ์ ดพ้ ่ึงปา่ มารกั ษาป่าไม้ไทย
สิน้ ป่าเหมือนส้ินใจ ช่วยปลูกใหมไ่ วท้ ดแทน

รืน่ รสสักวา

สกั วาหวานอนื่ มหี มนื่ แสน
ไมเ่ หมอื นแมน้ พจมานท่ีหวานหอม
กล่ินประเทยี บเปรยี บดวงพวงพะยอม
อาจจะน้อมจติ โนม้ ดว้ ยโลมลม

แม้ลอ้ ลามหยามหยาบไม่ปลาบปลื้ม
ดงั ดดู ดมื่ บอระเพ็ดต้องเข็ดขม
ผดู้ ไี พรไ่ มป่ ระกอบชอบอารมณ์
ใครฟงั ลมเมินหน้าระอาเอย

กาดำ

กาเอย๋ กาดำ
ร้จู ำรู้จักรกั เพ่ือน
ไดเ้ หยือ่ เผอื่ แผไ่ มแ่ ชเชือน
รบี เตือนพวกพ้องร้องเรียกมา

เกลอ่ื นกลมุ้ รมุ ลอ้ มพร้อมพรัก
นา่ รักน้ำใจกระไรหนา
การเผ่อื แผแ่ น่ะพ่อหนูจงดกู า
มนั โอบอารีรักดนี ักเอย

ความดีความชั่ว

ปลกู ต้นข้าวเกิดเมล็ดขา้ วดงั เขาวา่
ปลูกถั่วงาเกิดถวั่ งาเปน็ แมน่ มน่ั
ปลูกอย่างไรไดผ้ ลอย่างเดียวกนั
ตามพืชพันธ์ุหวา่ นลงจงเข้าใจ

แม้ความชว่ั ปลูกลงคงได้ชว่ั
ความดคี งไมก่ ล้ัวคมุ้ ตัวได้
ปลกู ความดีผลดีมที วั่ ไป
ความชั่วไซรอ้ ยา่ ปลกู เปน็ ถูกเอย