องค์ประกอบของนาฏศิลป์
ครูผู้สอน
ครูสุภิศา เเสงอาวุธ
จัดทำโดย
ด.ญ.กุลนิ ภา นาสิน ม.3/9 เลขที่20
องค์ประกอบของนาฏศิลป์
จะประกอบไปด้วย
1.จังหวะและทำนอง
2.การเคลื่อนไหว/ลีลาท่ารำ
3.อารมณ์ความรู้สึก
4.นาฏยศัพท์และภาษาท่า
5.รูปแบบการแสดง
6.การเเต่งกาย
7.อุปกรณ์ประกอบการแสดง
จังหวะเเละทำนอง
จังหวะถือว่าเป็นพื้นฐานในการฝึกการแสดงนาฏศิลป์
ผู้แสดงนาฏศิลป์จะต้องทำความเข้าใจจังหวะดนตรี
เพื่อให้สามารถรำหรือเเสดงท่าทางได้ถูกต้องตามจังหวะ
หากแสดงไม่ถูกต้องตามจังหวะหรือที่เรียกว่า “บอดจังหวะ”
จะทำให้การแสดงไม่สวยงามและไม่พร้อมเพรียง
การเคลื่อนไหว / ท่ารำ
นาฏศิลป์ไทยจะมีการประดิษฐ์คิดค้นท่ารำต่างๆเป็นระเบียบแบบแผน
ให้เหมาะสมกับการแสดงเพื่อถ่ายทอดเรื่องราว
และสื่อความหมายในการแสดง เช่น ระบำพรหมาสตร์ เป็นการร่ายรำของเทวดา นางฟ้า ที่มี
ความหมายสวยงาม ดูมีความสุข
หัวใจส่าคัญของการเคลื่อนไหวมีหลายปัจจัย เช่นรูปแบบการแปรแถว ประกอบการแสดง ลีลาท่า
รำ ฯลฯ
อารมณ์ความรู้สึก
นาฏศิลป์ไทยเป็นการแสดงที่ผู้แสดง
ต้องถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกของผู้แสดงผ่านสีหน้า ท่าทาง
เพื่อที่ผู้ชมจะได้เข้าใจเป็นการเพิ่มอรรถรสในการ รับชม
ช่วยให้การแสดงมีความสมบูรณ์มากยิ่งขึ้น
นาฎยศัพท์ ภาษาท่า
นาฏยศัพท์ ภาษาท่า มีความสําคัญในการถ่ายทอดเรื่องราว
ในการแสดง ต้องศึกษาความหมายของท่ารำ
ตามหลักนาฏศิลป์เพื่อเข้าใจในความหมายของท่ารำได้ชัดเจนและถูกต้อง
ตามความหมายของท่ารำ
รูปเเบบการเเสดง
แบ่งออกเป็น 4 ประเภท คือ
1.โขน เป็นศิลปะการแสดง ชั้นสูงของ ไทยทีมีความสง่างาม อลังการและอ่อนช้อย
2.ละคร เป็นการแสดงที่ถ่ายทอดเรื่องราว ดำเนินเรื่องด้วยการร่ายรำ ซึ่งแต่ละประเภท
จะมีลักษณะที่แตกต่างกันออกไป เช่น ละครใน ละครนอก ละครร้อง
3.รำ-ระบำ
รำ เป็นการแสดงโดยใช้ผู้แสดง 1-2 คน ไม่เล่นเป็นเรื่องราวมีบทขับร้องหรือไม่มี
ก็ได้ เช่น การรำเดี่ยว การรำคู่ การรำอาวุธ ซึ่งแต่ละการรำจะมีลักษณะการแต่ง
กายตามรูปแบบของการแสดง
ระบำ เป็นการแสดงใช้ผู้แสดงมากกว่า 2 คนขึ้นไป ความงามของระบำ อยู่ที่
ความพร้อมเพรียงกัน กระบวนการท่ารำมีหลากหลาย
และมีความสมบูรณ์ในตัวเองในแต่ละชุดไม่ดำเนินเรื่องราวเหมือนละคร
นอกจากความงามของระบำยังอยู่ในรูปแบบการเเปรเเถวอีกด้วย
4.การเเสดงพื้นเมือง เป็นการแสดงที่แสดงออกถึงการสืบทอดทางศิลปะและ
วัฒนธรรมของแต่ละท้องถิ่นที่สืบทอดต่อๆมา การแสดงจะออกมาในรูปแบบใดนั้น
ขึ้นอยู่กับสภาพทางภูมิศาสตร์ สิ่งแวดล้อม อาชีพ และความจำเป็นทางเศรษฐกิจ
ตลอดจนอุปนิสัยของประชาชนในท้องถิ่น จึงทําให้การแสดงพื้นเมืองมีลีลาท่าทาง
ที่แตกต่างกันออกไปแต่ก็มีจุดหมายเดียวกัน คือ เพื่อความสนุกสนานรื่นเริง และพักผ่อนหย่อนใจ
ซึ่งมีความเเตกต่างกันตามเเต่ละภูมิภาค
การเเต่งกาย
การแต่งกายในการแสดงนาฏศิลป์
สามารถบอกถึงยศฐาบรรดาศักดิ์ของตัวละครได้และ
สามารถบอกได้ว่าผู้แสดงรับบทบาทเป็นตัวละครใด
อุปกรณ์ประกอบการเเสดง
การแสดงบางชุดอาจจะต้องมีอุปกรณ์ประกอบการแสดงด้วย เช่น ระ
บ่าพัด ระบ้านกเงา ฟ้อนเทียน ฟ้อนเล็บ ฯลฯ
ซึ่งอุปกรณ์แต่ละชนิดที่ใช้ประกอบการ แสดง
จะต้องสมบูรณ์ สวยงาม และ สวมใส่ได้พอดี