ลูกหมู3ตัว
นาย วรฤทธิ์ วิทย์ศิวะกุล
นาย กฤษณะ เพ็ชรงาม
เรื่อง สารบัญ หน้า
ลูกหมู3ตัว 1
17
คติพจน์
18
บรรณานุกรม
คำนำ
หนังสือนิทานเรื่องนี้จัดทําขึ้นเพื่อเป็นสื่อในการเรียนการสอน
ของรายวิชา องค์ประกอบศิลป์สําหรับ
งานคอมพิวเตอร์ ของนักเรียนชั้น ปวช 3/3 สาขาคอมพิวเตอร์
วิทยาลัยเทคโนโลยีเกวลินบริหารธุรกิจ
หากผิดพลาดประการใด ขออภัยไว้ ณ ที่นี้
“พวกลูกๆ โตเกินกว่าที่จะ กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว มีแม่หมูและลูกหมู 3 1
ตัว อาศัยอยู่ในป่าแห่งหนึ่งวันหนึ่ง แม่หมูได้พูด
อยู่ในบ้านหลังน้อยของแม่
กับลูกหมูทั้งสามตัวว่า
แล้ว
ถึงเวลาที่ลูกๆ จะต้องมีบ้าน
เป็นของตัวเองได้แล้วล่ะจ้ะ”
2
พี่คนโตเลือกที่จะสร้างบ้านด้วยฟากเพราะหาง่าย
สร้างแปบเดียวก็เสร็จ แต่จะไม่เข็งเเรงนัก
3
แล้ววันนึงหมาป่าก็มาเคาะประตูหน้าบ้าน 4
แล้วพูดว่า
ข้าไม่เปิดหลอกถ้าข้าเปิด
โอ้วเจ้าลูกหมูเปิดประตูให้ข้าเข้าไป เจ้าก็เข้ามากินข้าหนะสิ
เยี่ยมชม
บ้านของเจ้าหน่อยสิ
บ้านหลังแค่นี้ข้าเป่าเบาๆ 5
ก็พังแล้วหละ
พี่รอง ตัดสินใจซื้อเศษไม้ไปสร้างบ้าน เพียง 6
ตอกตะปูไม่กี่ทีก็เสร็จแล้ว อีกทั้งยังสามารถ
ต้านลมที่พัดมาแรงๆ ได้อย่างแน่นอน
7
ลูกหมูตัวพี่ทั้งสองออกไปวิ่งเล่น ว่ายน้ำ ส่วนน้องเล็ก
ก็ตั้งหน้าตั้งตาสร้างบ้านจนเสร็จ พอตกดึก ลูกหมูทั้ง
สามตัวก็เข้านอนบ้านใครบ้านมัน
8
พี่ใหญ่ที่โดนหมาป่าไล่มาจึงมาแอบที่บ้านของพี่รอง
ที่สร้างจากไม้ จึงอุ่นใจว่าหมาป่าไม่สามารถทำราย
บ้านไม้ได้
9
และเจ้าหมาป่าก็มาเคาะที่ประตูแล้วบอกให้เปิด
ลูกหมูบอก ...ไม่มีทางข้าไม่ยอม
เปิดประตูให้หมาป่าใจร้ายเด็ดขาด ... อ๋อเหรอ
บ้านไม้ที่ไม่แข็งแรงแบบนี้แค่ข้ากระโดดกระ
แทกประตูสองที มันก็พังแล้วล่ะ เอาล่ะนะ
แล้วเจ้าหมาป่าก็พังประตูเข้ามาได้
ส่วนน้องเล็กที่ตัดสินใจซื้ออิฐมาสร้างบ้านเพื่อ 10
ความแข็งแรงสูง
พี่ๆทั้ง2ตัวที่ได้หนีมาถึงบ้านน้องเล็กที่ 11
สร้างจากหิน
และมีความเข็งแรงมาก
12
หมาป่าตามมาจนถึงมาหน้าบ้านของน้องเล็ก
ที่ทำจากอิฟฐ แล้วพูดว่า
"บ้านหลังแค่นี้ค่าเป่าก็ปลิวแล้ว"
แต่ไม่ว่าหมาป่าจะเป่าลมแค่ไหน
หมาป่าที่เห็นป่องไฟจึงพยายามที่จะลงไป เจ้าพวกโง่ข้าจะลงไปใน 13
ในป่องไฟ ป่องไฟละจะไปกินพวกเจ้า
หมาป่าที่โดดลงไปแลพโดน 14
ไฟลวกและหนีออกมา
15
หมาป่าที่พ่ายเเพ้ ฝากไว้ก่อน
จึงวิ่งหนีไป
17
บรรณานุกรม
https://guru.sanook.com/27373/
นิทานเรื่องลูกหมูสามตัวสอนให้รู้ว่า
“การเกียจคร้านไม่ได้ทำให้เราสบายได้จริง .. แต่จะนำทุกข์ภัยมาสู่ตน
เราจึงควรอย่างยิ่งที่จะขยันหมั่นเพียร ...”