ร่ร่ ร่ า ร่ างทรง
ณ บ้านผือ มีเรื่องเล่าอันยาวนานเกี่ยวกับพิธีการที่นำ วิญญาณมาเข้าร่างทรงผู้ถูกเลือกทางสาย เลือด เพื่อที่จะสื่อสารกับลูกหลานของตน ในการดำ เนินพิธีนั้นต้องมีของเซ่นไหว้ไว้ให้ผีบรรพบุรุษที่ถูก อัญเชิญมาเข้าร่าง กลุ่มคนในหมู่บ้านแห่งนี้นับถือเรื่องนี้มากกว่านับถือศาสนา
ออเดรย์ลูกครึ่งไทย-เยอรมัน ที่พึ่งไปเรียนแลกเปลี่ยนจากต่างประเทศได้กลับมาที่หมู่บ้านผือ เขา เดินทางกลับมากับเพื่อนอีก2คนที่มีชื่อว่า บรู๊กและคาเดล สองคนนี้เป็นแฟนกัน ทั้ง3คนนั้นได้เดินทาง มาถึงหมู่บ้านในเวลาช่วงพบค่ำ
เมื่อถึงบริเวณทางเข้าหมู่บ้าน มียายแก่ๆคนหนึ่งได้เดินถือตะกร้าหมากมาต้อนรับทั้ง3คน และเดินนำ ไปยังบ้านของออเดรย์ ยายคนนั้นได้พูดกับแม่ของออเดรย์ว่า “บอกลูกมึงดูแลเพื่อนที่พามาด้วยดีๆล่ะ” ทางออเดรย์เมื่อได้ยินก็ตอบรับยายคนนั้น แต่ยายแก่ไม่ตอบอะไรกลับมาแล้วเดินออกจากบ้านของ ออเดรย์นั้นไปเลย
เมื่อถึงเวลาทานเข้าเย็นแม่ได้เรียกทั้ง3คนมานั่งทานเข้าที่ใต้ถุนบ้าน แม่นั้นได้แบ่งกับข้าวที่ยังไม่ทันได้ ทานนำ ใส่ใบตองแล้วเอาไปวางไว้ตรงศาลพระภูมิ ทางคาเดลได้แต่นั่งงงกับสิ่งแม่ของเพื่อนนั้นได้ทำ แต่ บรู๊กนั้นกับไม่ได้นั่งเฉยเขาเดินไปถามแม่ออเดรย์ว่าทำ ไมถึงทำ แบบนี้
ทางฝั่งแม่ได้เล่าประวัติเรื่องราวที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านแห่งนี้ให้ทางบรู๊กฟัง แต่บรู๊กนั่นหาว่าคนในหมู่บ้านนี้ งมงาย และไม่เชื่อในสิ่งที่แม่ออเดรย์นั้นได้เตื่อนเอาไว้ เมื่อถึงเวลากลางดึก ออเดรย์ได้มาปลุกเพื่อนทั้งสอง คนเพื่อที่จะให้ไปเข้าร่วมพิธีกรรมของหมู่บ้าน
เมื่อทั้ง3คนนั้นได้เดินมาถึงลานพิธี ที่ทุกคนนั้นได้เตรียมไว้เพื่อที่จะต้อนรับทั้ง 3 คนแต่ทางด้าน บรู๊กนั้นเมื่อมาถึงก็ได้แต่งงและไม่เข้าใจว่าสิ่งที่ทุกคนทำ มันคืออะไร แต่เขาเห็นอาหารที่เตรียมไว้ใส่ ใบตองจึงนึกอยากกินขึ้นมา เพราะเจ้าตัวกินอาหารเย็นไม่อิ่ม
บรู๊กจึงเดินไปยิบอาหารนั้นกิน ทางคาเดลนั้นได้ห้ามไว้ แต่ไม่สามารถรั้งไว้ได้ ทุกคนที่ตอนนี้วุ่นวาย อยู่กับการจัดงาน ก็ได้แต่ตกใจเมื่อรู้ว่าบรู๊กนั้นได้กินอาหารที่วางไว้หมดแล้ว มีคนหนึ่งเข้ามาบอก บรู๊กว่าให้ไปขอขมาเดี๋ยวนี้ถ้าไม่ขอมันจะเกิดอันตราย แต่ทางด้านบรู๊กนั้นบอกไม่เป็นไร เขาไม่กลัว
คนในหมู่บ้านนั้นได้แต่มองบรู๊กอย่างหวาดกลัว และบอกให้ออเดรย์นั้นพาเพื่อนทั้งสองนั้นกลับบ้าน ไป แล้วยกเลิกพิธีต้อนรับของคนนั้นหมู่บ้านเพราะทางคนมาใหม่นั้นไม่ให้เกียรติพิธีและไม่เชื่อในสิ่งที่ คนในหมู่บ้านนั้นเชื่อ
เมื่อทั้ง3เดินมาถึงบ้าน แม่ของออเดรย์ที่รออยู่ได้มองมายังทั้ง3คนอย่างตกใจ แล้วเธอก็วิ่งไปเอา ผ้าถุงมาตีที่หัวของออเดรย์และ คาเดล แต่ทางด้านของบรู๊กนั่นไม่ยอมให้ตี แล้วบอกว่าหมู่บ้านนี้มีแต่ คนเชื่อเรื่องไรสาระ รู้งี้ไม่น่ามาดีกว่า
เมื่อถึงกลางดึกทุกคนนั้นได้เข้านอนหมดแล้ว มีเสียงกรี๊ดดังขึ้นมาจากห้องนอนของดาเดลและบรู๊ก ซึ่งเสียงนั่นคือเสียงของคาเดลนั่นเอง ทำ ให้สองแม่ลูกได้ตื่นขึ้นและวิ่งไปยังห้องนั้นทันที เมื่อเปิดประตู ห้องเข้าไปก็พบกับดาเดลที่ก้มหน้าตัวสั่นไม่กล้ามองอะไรเลย กับทางบรู๊กที่ได้รำ โดยที่ไม่มีดนตรีอะไร เลย และทางบรู๊กที่เป็นคนต่างชาตินั้นไม่ได้ฝึกรำ มาด้วย
แม่นั้นได้ออกไปเรียกผู้ชายในหมู่บ้านเพื่อมาจับบรู๊กนั้นให้หยุดรำ แต่ไม่สามารถที่จะหยุดได้เพราะ บรู๊กนั้นได้ทำ ร้ายร่างกายของคนที่มาช่วย แม่จึงได้เดินไปยังบ้านยายสาเพื่อที่จะให้ยายนั้นมาช่วยเหลือ เมื่อยายและแม่กลับมายังบ้านก็ต้องตกใจไปอีก เพราะบรู๊กนั้นได้วิ่งหายไปในป่าแล้ว
ออเดรย์นั่งปลอบใจคาเดลที่ยังตื่นกลัวไม่หายอยู่ ส่วนคนอื่นๆนั้นได้ออกตามหาตัวบรู๊กที่หายไป ทาง ด้านยายสาได้ทำ พิธีขอขมาแก่เจ้าที่เจ้าทาง ที่บรู๊กได้กระทำ ผิดเมื่อตอนต้อนรับคนเข้าหมู่บ้าน และให้คน ได้เดินหน้าหาบรู๊กต่อไปเรื่อยๆ
เมื่อใกล้ถึงเวลาฟ้าสางมีคนได้ไปเจอบรู๊กที่ใต้ต้นโพธิ์ใหญ่ และทางตัวของเขาได้สลบไป คนจึงนำ ตัว ของเขานั้นกลับมานอนที่บ้าน ทางด้านดาเดลนั้นดีใจมากที่บรู๊กนั้นได้กลับมาถึงบ้าน และขอบคุณทุกคน ที่ช่วยตามหา แล้วได้นำ ดอกไม้เพื่อเอาไปให้ยายสาแทนการขอบคุณ
เมื่อบรู๊กนั่นฟื้นขึ้นมาจึงได้แต่ขอบคุณทุกคนอยู่อย่างนั้น แล้วทางยายสาได้เล่าให้ฟังว่าทำ ไมถึงเกิด เหตุการณ์นี้ นั่นเป็นเพราะเข้าได้ไปกินของเซ่นไหว้ที่ทางหมู่บ้านได้จัดเตรียมไว้ ผีเจ้าที่ของหมู่บ้านจึง รู้สึกโกรธมากที่บรู๊กกระทำ อย่างนั้น
เมื่อบรู๊กทราบถึงสิ่งที่ตอนนั้นได้กระทำ ลงไปและได้รับสิ่งที่ตามมา จึงรู้สึกเชื่อถือและได้ไปขอขมากับ ศาลของหมู่บ้าน แล้วหลังจากนั้นทั้ง3คนจึงได้เดินทางกลับไปเรียนเหมือนอย่างปกติ แต่ทางด้านบรู๊ก และคาเดลยังไม่ลืมสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างตอนเองกับหมู่บ้านแห่งนี้เป็นอันขาด
จัดทำ โดย นายศิรศักดิ์ ดิษฐ์จันทร์ เลขที่ 10 นางสาวณวรา จันทร์สุข เลขที่ 19 นางสาวปริยา สระภู เลขที่ 27 นางสาววรกมล ทะวาศิริ เลขที่ 34 นางสาวศุลีพร สอนศรี เลขที่ 36 ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6/3