หนังสือส่งเสริมการอ่าน การเขียน สําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปี ที่ ๓ ช ุ ด นิทานชวนคิด พิชิตการเขียน เรียนร้ ู ๕ STEP เล่มที่ ๗ หมีกับคนเดินทาง นางชลธิภา วัชรภัทร คร ูชํานาญการพิเศษ โรงเรียนบ้านคลองเมือง กล่มโรงเรียน ุ นครโกสัมพี สํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากําแพงเพชร เขต ๑
คํานํา หนังสือส่งเสริมการอ่าน การเขียน กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย สําหรับนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปี ที่ ๓ เรื่อง หมีกบคนเดินทาง เป็ นหนังสือใน ั ชุดนิทานชวนคิดเล่มที่ ๗ มีลักษณะ เป็ นนิทานคํากลอนประกอบด้วย หนังสือนิทาน ๑๕ เรื่อง ได้แก่ เล่มที่ ๑ เรื่อง กบเลือกนาย เล่มที่ ๒ เรื่อง กระต่ายตื่นตูม เล่มที่ ๓ เรื่อง มดน้อยจอมขยัน เล่มที่ ๔ เรื่อง โคนันทวิศาล เล่มที่ ๕ เรื่อง เด็กเลี้ยงแกะ เล่มที่ ๖ เรื่อง สิงโตเบาปัญญา เล่มที่ ๗ เรื่อง หมีกบคนเดินทาง ั เล่มที่ ๘ เรื่อง หนูกดเหล็ก ั เล่มที่ ๙ เรื่อง นกอินทรีเจ้าเล่ห์ เล่มที่ ๑๐ เรื่อง กิ้ งก่ าได้ทอง เล่มที่ ๑๑ เรื่อง ปลาใหญ่กบปลาเล็ก ั เล่มที่ ๑๒ เรื่อง ก่องข้าวน้อยฆ่าแม่ เล่มที่ ๑๓ เรื่อง ปลาบู่ทอง เล่มที่ ๑๔ เรื่อง เทพารักษ์กบคนตัดไ ั ม้ เล่มที่ ๑๕ เรื่อง ท้าวแสนปม หนังสือส่งเสริมการอ่าน การเขียนชุดนี้ เป็ นหนังสือสําหรับใช้ประกอบการจัดกิจกรรมการ เรียนการสอนกลุ่มสาระภาษาไทยชั้นประถมศึกษาปี ที่ ๓ สร้างและนํามาใช้เพื่อฝึ กให้นักเรียนได้พัฒนา ทักษะด้านการอ่าน การฝึ กด้านกระบวนการคิดวิเคราะห์ และฝึ กด้านการเขียน อีกทั้ งเป็ นหนังสือที่มี เนื้อหาส่งเสริมให้ผู้เรียนได้รับการพัฒนาด้านความรู้คู่คุณธรรมอีกด้วย ขอขอบคุณผู้ที่มีส่วนเก ี่ยวข้องทุกท่านเป็ นอยางสูง่ ที่ให้การสนับสนุนเป็ นกาลังใจในการจัดทํา ํ พร้อมทั้ งให้คําแนะนําที่เป็ นประโยชน์และหวังเป็ นอยางยิ ่งว่า่ หนังสือส่งเสริมการอ่าน ชุดนิทานชวนคิด ชุดนี้จะเป็ นหนังสือ ชุดสื่อนวัตกรรมที่เป็ นประโยชน์ต่อการพัฒนาคุณภาพการศึกษาได้เป็ นอยางดียิ ่ง ่ ชลธิภา วัชรภัทร ครูชํานาญการพิเศษ
โรงเรียนบ้านคลองเมือง คําชี ้ แจง หนังสือส่งเสริมการอ่าน การเขียน กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย สําหรับนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปี ที่๓ เรื่อง หมีกบคนเดินทา ั ง เป็ นหนังสือในชุดนิทานชวนคิดเล่มที่ ๗ จากจํานวน ทั้ งหมด ๑๕ เล่ม ใช้ประกอบการจัดกิจกรรมการเรียนรู้กลุ่มสาระภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปี ที่ ๓ เรื่องละ ๑ สัปดาห์ สัปดาห์ละ ๓ ชัวโมง สร้างขึ ่ ้นโดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อใช้ฝึ กและพัฒนาผู้เรียนใน ด้านทักษะการเขียน เนื้อหาสาระของนิทานแต่ละเล่ม ดัดแปลงมาจากนิทานพื้ นบ้านและนิทานอีสป เพื่อมุ่งให้ นักเรียน เกิดความสนุกสนานและเพลิดเพลินในรูปลักษณ์ของภาษา มีความรู้และเข้าใจในคําภาษาไทย พื้ นฐาน สามารถพัฒนาศักยภาพด้านการเรียนภาษาไทยให้เป็ นผู้มีทักษะการอ่าน คืออ่านออกอ่านคล่อง มีทักษะในด้านการคิดและวิเคราะห์ สามารถคิดอยางเป็ นระบบ และมีทักษะในด้านการเขียน อีกทั ่้ ง ส่งเสริมให้เกิดการเรียนรู้คู่คุณธรรม ซึ่งเป็ นไปตามองค์ประกอบของเป้าหมายการเรียนรู้กลุ่มสาระการ เรียนรู้ภาษาไทย ชลธิภา วัชรภัทร ครูชํานาญการพิเศษ โรงเรียนบ้านคลองเมือง
บรรณานุกรม คณะกรรมการการศึกษาขั้ นพื้นฐาน,สํานัก (๒๕๓๑) บัญชีคําพื้นฐาน ที่ใช้ในการเรียน การสอนภาษาไทย ช่วงชั้ นที่ ๑ (ชั้ นประถมศึกษาปี ที่ ๑-๓) เอกสารอัดสําเนา ราชบัณฑิตยสถาน.(๒๕๓๙) พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๒๕.(พิมพ์ ครั้งที่ ๖).กรุงเทพฯ : อักษรเจริญทัศน์. http://sukumal.brinkster.net/isoppu/isoppu.index.html
คําวามิตรภาพ ่ บอกให้ทราบความสัมพันธ์ ช ่วยเหลือร่ วมแบ ่ งปัน ผูกใจมันสร้างสัญญา ่ มีนิทานเรื่องหนึ่ง ย้อนนึกถึงคํานี้ หนา เพื่อนรักฝากชีวา กลับหนีหน้าเมื่อมีภัย ๑
อ้วนผอมเป็ นเพื่อนซี้ ทั ้ งสองมีสิ ่ งฝันใฝ่ ชอบการเดินทางไกล ท่องเที่ยวไปให้ทัวแดน ่ บุกป่ าและฝ่ านํ้ า เช้าจนคํ่าลําบากแค้น ใครเห็นเป็ นเหนื่อยแทน ทั ้ งสองแสนสุขอุรา ๒
วันหนึ่งคู่ เพื่อนรัก ต ่ างชวนชักกนเข้าป่ า ั เพื่อเกบผักนานา ็ ของจากป่ ามาไว้กิ น ทั ้ งสองออกเดินทาง พงไพรกว้างเร่งผันผิน พูดคุยพอได้ยิน หยอกเล ่นลิ ้ นฉันเพื่อนเกลอ ๓
ยังมีเจ้าหมีร้าย มองเห็นชายทั้ งสองเผลอ “อาหารมาแล้วเออ ข้าอยากเจอมาตั้ งนาน” ค ่ อยยองจากพุ ่ มไม้ ่ โดดเข้าใส่ อยางอาจหาญ ่ อ้วน ผอมที่สําราญ ไม่รู้พาลภัยถึงตัว ๕๔๔
หมีใหญ่ร้องคําราม น่าเกรงขามดังไปทัว ่ อ้วน ผอม ตกใจกลัว วิงหนีมั ่ วสุดก ่ าลัง ํ เจ้าผอมวิ่ งเร็วจี๋ อ้วนเพื่อนซี้ วิงตามหลัง ่ เจ้าผอมปี นขึ้ นนัง ่ แอบหลังกิ ่ งไม้ดังใจ ๕
เจ้าอ้วนกายใหญ่โต ชักโมโหปี นไม่ไหว เรียกผอมช่วยเร็วไว หมีมาใกล้เดี๋ยวไม่ทัน “ผอมดึงมือเราหน่ อย อยามัวคอยมองขบขัน ่ ยื่นมือให้จับพลัน เร็วเข้านันหมีมัน ่ มา” ๖
เจ้าผอมกลัวหมีมาก จึงเอ่ยปากบอกอ้วนวา ่ “อยาเลยเจ้าเพื่อนยา ่ เราไม่กล้าเสี่ยงชีวิน ตัวเจ้าหนักและอ้วน กลัวจะชวนกน ั ตกดิ ้ น หมีร้ายกจะก ็ ิ น เราคงสิ ้ นถึงความตาย” ๗
อ้วนฟังเพื่อนรักกล่ าว สุดแสนเศร้านึกใจหาย เพื่อนทิ้ งให้เดียวดาย คงต้องตายอยางแท้จริง ่ ก ่ อนหมีจะมาถึง ตัวอ้วนจึงนอนแน ่นิ ่ ง แกล้งตายไม่ไหวติง หยุดทุกสิ ่ งในกายตน ๘
เพราะเคยได้ยินมา คนแก ่ วามักเป็ นผล ่ เจอหมีอยาร้อนรน ่ แกล้งทํากลเป็ นคนตาย ด้วยเคยเป็ นอาจิณ หมีชอบกิ นของสดใหม่ ลองทําตามเป็ นไร เชื่อผู้ใหญ่ คงได้ดี ๙
หมีป่ าตามมาทัน เจอเหยื่อนั้ นอยูก ่ บที่ ั เข้าดมทัวอินทรี ่ เหยื่อไม่มีลมหายใจ เขี่ยตัวพลิกไปมา ไร้ทีท่ าจะเคลื่อนไหว หมีจึงเดินจากไป อ้วนปลอดภัยแสนปรีดา ๑๐
เจ้าผอมเห็นเหตุการณ์ รีบลนลานลงมาหา “ถ้าไม่ เห็นกบตา ั ไม่ เชื่อวาเจ้าเก ่ ่ งจริง แต ่ เรายังสงสัย หมีบอกอะไรที่เจ้านิ่ ง” “หมีบอกให้เราทิ้ ง เพื่อนไม่จริงในนํ้ าใจ” ๑๑
“เพราะไม่ ใช่เพื่อนแท้ เอาเพียงแค่ตัวเป็ นใหญ่ คนอื่นจะอยางไร ่ ไม่ ใส่ใจจะดูแล แบบนี ้ ควรเลือกรับ ไม่ควรนับเป็ นเพื่อนแท้ บทเรียนที่ยํ่าแย ่ ให้เราแก จํา ้ เตือนใจ” ๑๒