นิราศเวียงพิงศ์ก โอ้ เวียงพิงค์ดังเวียงสวรรค์ สวยกว่าถ้อยค า เสกสรร ที่พรรณนาเปรียบเปรย แดนไหนอื่น หมื่นแสนบ่แม้นได้เลยเฮานี้สุดหาถ้อยเอ่ย เปรียบ เปรยงามนั้นได้หนา หากใครแม้น เที่ยวไป ได้เห็น สักครา เขาคงจะจ าติดตา ตรึงอุรามิเคยเสื่อม คลาย คู่ เวียงพิงค์คือปิงสุดงาม สวยอยู่บ่เคยเสื่อม ทราม ช่างงามซึ้งใจบ่วาย น้ าใสเย็น มองเห็นจน พื้นหาดทราย ปลาน้อยแตกฝูงกระจาย อยู่ใน ธาราน่าชม ช่างพาฝัน งามนั้นชวนฉันชื่นชม ฉัน พลอยคลายความโศกตรม นั่งชมน้ าปิงสุขใจ *เบื่อ ล าน้ าเฮาไปแอ่วดอย ผาเงิบชวนเพลินใช่ น้อย แอ่วดอย แสนเพลินกระไร มีน้ าตก และนก บินร้องก้องไพร ยินเสียงมันแล้วสุขใจ สุขใดบ่มี เปรียบปาน โอ้เวียงพิงค์ แม้ฉันจากไปแสนนาน แต่ความหมุนเวียนแห่งกาล บ่ได้ท าให้ข้าลืม *
โชครักก โอ้แม่บุญปลูก ก าลังจะถูก ชายรัก จะบอกให้ น้องรู้จัก ว่าชายแอบรัก อยู่คนหนึ่ง สังเกตให้ดี คนที่ท าตา ซึ้ง ๆ บางที่ก็ต๊ก ตะลึง ถึงคราว เจอน้อง อย่างจัง โอ้แม่ตาโศก ก าลังมีโชค แล้วน้อง ที่มีชายคิด หวังปอง ใยน้อง ไม่มอง ดูมั่ง โชคสัตว์สองเท้า ก าลังเข้ามา อย่างจัง เพราะวาสนา ร้อยชั่งก าลังตกใน เกณฑ์ดี *ไม่ใกล้ไม่ไกล คิดได้ไหม แม่คุณ กามเทพ ก าลังหนุน ความรักมาใกล้เต็มที่ พี่จึงบอกน้อง ว่า น้องก าลัง โชคดี โชครักแท้ อย่างนี้ หาได้ล าบาก หนักหนา โอ้แม่บุญปลูก ก าลังจะถูก เกณฑ์โชค จะเจอ ความรัก หายโศก มารับโชครัก ดีกว่า บอกใบ้ให้ น้อง ว่าคนที่ปอง รักกานดา ทั้งรูปร่างหน้าตา เหมือนกันกับพี่ นี่แหละน้อง
น ้าลงเดือนยี่ก ย่างเดือนสิบเอ็ดน้ าเริ่มไหลนอง พอเดือนสิบสอง น้ าในคลองก็เริ่ม จะทรง ครั้นถึงเดือนยี่ น้ าก็ลี่ ไหล ลง ไหลลง ตกเดือนสาม แล้วน้ าก็คง แห้งขอด ตลอด ล าคลอง เมื่อเดือนสิบเอ็ด น้องให้สัญญา ชวนพี่มาหา หมั้นขวัญตาในเดือนสิบสอง พี่เตรียมขันหมาก ทั้ง รับปาก ว่าจะซื้อทอง แต่ความหวังของพี่มันต้อง พังทลาย เหมือนสายฟ้าผ่า *เพราะว่าเดือนยี่ ได้ข่าว น้องมีแฟนใหม่ โธ่เอ๋ย น้ าใจ หนอใจสาวชาวบ้านนา ช่างเป็น ไปได้ เหมือน สาย น้ าเจ้าพระยา พอถึงเดือนสี่ เดือนห้า น้ า เจ้าพระยา ก็แห้งลง เมื่อเดือนสิบเอ็ด น้ าเริ่มไหลนอง เพ็ญเดือนสิบ สอง พี่และน้องร่วมลอย กระทง แล้วใยเดือนยี่ น้อง ของพี่ รักเริ่มถอยลง เหตุไฉนน้ าใจอนงค์ ไหลถอยลง เหมือนน้ าเดือนยี่ ( * )
สมัครรักสมัครแฟนก คุณเอ๋ย สงสัยไม่เคยมีแฟน ที่จะมาเกี่ยวแขน คู่เป็นแฟนของคุณ เมื่อยามผมจ้อง เห็นต้องหลบ ชุลมุน สงสัยแท้ แม่คุณ จะรอไออุ่น จากใคร คุณครับ สงสัยไม่รับเป็นแฟน หนุ่มหนุ่มเสนอ ทั่วแดน ที่ขอเป็นแฟนเคียงกาย ผมก็สมัคร ขอรัก จากห้วงหัวใจ เป็นแฟนสักคนได้ไหม เอาไว้ใช้ก็ได้ คนดี *คุณสวยเกินไป เห็นมีชายหมาย ปอง กลัวตก กระป๋อง เธอไม่มองมาสักที เจอะกันทีไรคุณเอียง อาย หน่ายหนี หรือตัดไมตรี ที่ผมนี้เสนอยิ้มไป **คุณเอ๋ย สงสัยไม่เคยมีแฟน เนื้อหอมคุณคง หวงแหน เงินแสนคุณคงไม่ขาย ผมขอสมัคร คู่รัก ภักดีจนตาย ขอยอมเป็นทาสเคียงกาย แลกใจของ คุณมาครอง ( * , ** )
น ้าตาลาไทรก ลาแล้วแก้วตา สัญญาให้ไว้ยังจ า บุญหนี บาปน า พี่มาไม่เจอนวลนางทั่วถิ่น พนาตามหา หมดทาง เจ้าทิ้งสัญญาหรือนาง พี่อ้างว้าง อารมณ์ นางไม้แม่เอย ไยเฉยให้ช้ าวิญญา นวลน้อง ไม่มา ยิ่งพาอุราระบมหรือเจ้า เขาไพรบังไว้ ซ่อนชม ข้าขอจอมไพรพนม ยอมสิ้นลม บวงสรวงจอมไพร *เทพารักษ์ ร่มไทรสาขา อุ้มสมพานางน้อง มา ให้ข้าเถิดหนาพระไทรมีน้ าตา ข้าหลั่งริน จากใจ ขอหลั่งไว้ ล้างเท้าเทวดา **ขอหนุนตักนาง จนสางอรุโณทัย ยอมแม้ สิ้นใจ เซ่นสรวงแด่ปวงเทวาคอยเจ้า แม้เงาไม่ เห็นเจ้ามา พี่นี้มีเพียงน้ าตา รินหลั่งลารากไม้ ไทรงาม
รักคนชื่อน้อยก ผมหลงรักคนผู้หญิงชื่อน้อย เฝ้ารักเฝ้าคอย แต่น้อยไม่ยอมเห็นใจเมินหน้าหนีไม่มีเยื่อใย ไม่แลเหลียว ไม่ยอมเคียงใกล้ โอ้ใจน้อยด า เหลือทน ผมหลงรักคนผู้หญิงชื่อน้อย เฝ้ารักเฝ้าคอย แต่น้อยไม่ยอมให้ยลคงเกลียดผม เพราะความ ยากจน จึงหลบหนี ผมหมองหม่น เฝ้าทน ด้วยความน้อยใจ * ตัดน้ า ยังตัดไม่ขาด ตัดสวาท น้อยจะตัด ขาดอย่างไร ตัดบัว ยังมีเยื่อใย น้อยตัดน้ าใจ ควรมีเมตตา ** ผมขอร้องคนผู้หญิงชื่อน้อย อย่าทิ้งให้ คอย ให้คอยจนสิ้นชีวา วอนให้น้อยนั้นจงคืน มา น้อยไม่รักผมก็ไม่ว่า ขอเพียงเห็นหน้าก็พอ (* , **)
สาวฝั่งโขงก โอ้ ฝั่งล าน้ าโขง ยามเมื่อแลงค่ าลง สาวเจ้าคง ลงเล่นตามท่า สาวเจ้าคงสิเพลินหนักหนา ข้อย หรือมาคอยท่า สาวเจ้าอย่ามัวหลงลอย ขึ้น จากโขงเถิดหนา มาเฝ้าคอยขวัญตา น้อง อย่าช้าเพราะเฮาเฝ้าคอย โขง พาใจข้อยนี้เลื่อน ลอย เกรงฮักเฮาจะปล่อย ไหลล่องลอยบ่กลับคืน มา โอ้ หนอแม่สาวฝั่งโขง ข้อยหรือหลงคอยเจ้า ฮักสาวเจ้านั้นหนักหนา ขอ ให้สาวเจ้าโปรดเมตตา เพียงตอบค าฮักมา ขวัญตาเจ้าอย่าเอียงอาย * ข้อย จากสาวฝั่งโขง นอนหลับตาบ่ลง คิด พะวงสาวเจ้า จะหน่าย แม้น ได้สาวเจ้ามาแนบ กาย ข้อยสิตายบ่ว่า นอนคอยท่าผวาแต่กอด หมอน ( * )
เทพีเชียงใหม่ก แดนแห่งความฝัน ซึ้งตรึงใจมั่น นั้นคือ นคร เชียงใหม่ เอื้องสวยงามสดใส ธรรมชาติ ทั่วไป งดงามเหมือนถิ่นสวรรค์ เคยเที่ยวเริงใจ สงกรานต์เชียงใหม่ นั้น ตรึงตราใจฉันมั่น หนุ่มสาวช่างสุขสันต์ เขา เพลิดเพลินทั้งวัน รดน้ าให้กันฉัน เที่ยวดู เจอสาวหนึ่ง ช่างงามซึ้งวิไล ห่มสไบแพรสี ชมพู เป็นเทพีที่ฉันปอง ครองคู่ เพลินพิศมอง โฉมตรู หลงรักเธออยู่แต่วันนั้นมา *จ าติดตรึงใจ พี่มาเชียงใหม่ หมายใจได้ ยลโฉมหน้า ใคร่พบนางเอื้องฟ้า ทุกทุก ปีที่มา หมายพบกานดานั้นผู้เดียว ( * )
สัญญาเมื่อสายัณห์ก จาก ปากช่องมา เจ้าลืมสัญญา สอง เรา เมื่อสา ยัณห์ ก่อนเคยรัก ใจภักดิ์ไม่เปลี่ยน ผัน ท าไร่ใกล้กัน จนตะวันตกดิน กลับบ้าน เดินเคียง ส าเนียงได้ ยิน ไม่เล่นลิ้น รักสิ้น ดิน ฟ้า จาก น้องสามปี อยู่วงดนตรี หา เงินมา หมั้นขวัญตา วิหคกลับคอน ดังพี่ย้อน กลับนา โอ้น้องแก้ว ตา สัญญาเขาคอยเจ้าอยู่แห่งไหน หัวใจเลื่อนลอย พี่บุญน้อย หลงคอย ทั้งคืน * เจ้า ลืมรอยรัก ที่พี่ สลัก ฝังรักให้ทราม ชื่น เจ้าแปรไป หัวใจเหมือนถูกปืน แทบล้ม ทั้งยืน สะอื้นอกตรม จากไร่ไปหา เงินตราชวด ชม วิมานพี่ล่ม ลืมสัญญาเมื่อสา ยัณห์ ( * )
ในฝันก หากฝันว่าฉันและเธอ ละเมอความรักร่วมกัน ทุกๆ วันแสน สุขฤทัย ...หากความรักนั้นหนักเหลือ แนบเนื้อเชื้อรักดังไฟ ฉันขอตายบน ตักนาง หากเราได้รักร่วมกัน ผูกพันกระสันแน่นเหนียว ขอรักเดียวไม่ จืดและจาง ...หากเป็นดั่งเช่นที่หมาย จะตายฉัน ไม่ขอห่างขอรักนางเนื้อนวลแน่นอน มอบ ใจ และกาย ทุกสิ่งมั่นหมาย ถึงตัวตายไม่ คลายรักก่อนสู้ ทน อ้อนวอน ยอมฝันแม้ยามหลับ นอน ทนกอดหมอน นานมา * หากฝันฉันไม่หลอกหลอน ตื่นนอนคงพบหน้า น้อง สมดังปองใจปรารถนา ...หากเป็นดังเช่นที่หมาย จะตายฉัน ไม่น าพา ขอบูชาน้องนางแน่นอน ( * )
น ้าท่วมก น้ าท่วม น้องว่าดีกว่าฝนแล้ง พี่ว่าน้ าแห้ง ให้ฝน แล้ง เสียยังดีกว่า น้ าท่วมปีนี้ ทุกบ้านล้วนมี แต่ คราบน้ าตา พี่หนีน้ า ขึ้นบนหลังคา น้ าตาไหลคลอ สายชล น้ าท่วม ใต้ฝุ่นกระหน่ า ซ้ าสอง เสียงพายุก้อง เหมือนเสียงของ มัจจุราชบ่น น้ าท่วมที่ไหน ก็ต้อง เสียใจด้วยกันทุกคนเพราะต้องพบ กับความยากจน เหมือนคน หมดเนื้อสิ้นตัว บ้านพี่ก็ถูกน้ าท่วม เหมือนกัน ที่ ประจวบคีรีขันธ์ เหมือนกัน ไปทุกครอบครัว พื้น นาก็ล่ม ไร่แตงก็จมเสียหายไปทั่ว พี่จึงเหมือนคน หมดตัว หมดตัวแล้วนะ แก้วตา * น้ าท่วม พี่ต้องผิดหวังชอกช้ า พี่คิดเช้าค่ า ปล่อยให้น้ าท่วมตายดีกว่า น้องอยู่บ้านดอน ช่าง ไม่อาทรถึงพี่สักครา ไม่มาช่วย พี่ซับน้ าตา ไม่มา มองพี่บ้างเลย ( * )
วาสนาพี่น้อยก โชคยังไม่มา และวาสนา ก็ไม่ช่วย ด้วยเหตุฉะนี้ แม่คนสวยน้องจึงได้เมินเหินห่างพี่ไป โอ้วาสนา ของ หนุ่มบ้านนา ช่างน้อยกระไร น้องจึงมี คู่รักใหม่ หัวใจพี่เลยระก า โชคยังไม่มี ต้อยต่ าเพียงนี้ ช่วยไม่ได้ หัวอก ปวดร้าว ไม่เอาไหน คิดแล้วน้อยใจ รักพี่ชอกช้ า เจ้า จากพี่ไป ไม่สั่งไม่เสีย พี่แม้สักค า เห็นพี่เป็นคนชั้นต่ า เลยท าเหมือนคนเกลียดชัง ขอให้ไปดี ไปดีเถิดแม่แก้วตา ไปเป็นนางฟ้า ที่ เฟื่องอยู่เมืองสวรรค์ พี่มันคนจน จึงต้องทน ใจกลั้น ตัดสวาท สัมพันธ์ คิดว่าฝัน ร้าย ไป * โชคพี่ยังอับ คิดว่าอาภัพ อย่างแน่ๆ ด้วยเหตุ ฉะนี้ แม่ดวงแข น้องจึงไม่แลทิ้งพี่จากไกล ถ้าหาก งามข า ของพี่ชอกช้ า กลับบ้านเมื่อไร พี่จะคอยรัก น้องใหม่ โดยไม่คิดว่า เหลือเดน ( * )
ฝนเดือนหกก โอ๊บ โอ๊บ ย่างเข้าเดือนหก ฝนก็ตก พร าพร า กบ มันก็ร้อง งึมง า ระงมไปทั่ว ท้อง นา ฝนตกทีไรคิดถึง ขวัญใจ ของข้า แม่ดอกโสน บ้านนา น้องเคยเรียกข้า พ่อดอกสะเดา ย่างเข้าเดือนหก ฝนก็ตก โปรยโปรย หัวใจพี่ร้อง โอยโอย คิดถึงแม่ดอก บานเช้า ฝนตกลงมา คิดถึง ขวัญตา น้องเจ้า ไม่เจอะหน้าน้อง แม้เงา หรือลืมรัก เราเสียแล้วแก้วตา *ถามว่าฝนเอย ท าไมจึงตก ตอบว่าฝนตกเพราะ กบมันร้องเรียกฝนบนฟ้า ถามว่าพี่เอยท าไมร้องไห้ และหลั่งน้ าตา ตอบว่าหัวใจ ของข้า คิดถึงแก้วตา จึง ร้องไห้ **ย่างเข้าเดือนหก ฝนก็ตก ปรอยปรอย พี่ยังมา หลง ยืนคอย น้องจนพี่ปวด หัว ใจ ฝนตกพร าพร า พี่ ยิ่ง ระก า หมองไหม้ พี่ต้องตากฝน ทนหนาวใจ น้องจากพี่ไปเมื่อเดือนหก เอย ( * / ** )
คืนฝนตกก (อยู่ดีดีน้องหาว่าพี่โกหก)....(อยู่ดีดีน้องหาว่าพี่โกหก) พี่อยู่ดีดี น้องหาว่าพี่โกหก รู้ไหม น้ าตา พี่ไหลตก เสียอ๊ก เสียใจ น้องไม่ฟังพี่ เรารักกันมา เป็นเวลาตั้งห้า หกปี ไปเชื่อ ข่าวลือ เขาได้ว่าพี่ มีเมีย อยู่ที่บางกอก อยู่ดีดี น้องหา ว่าพี่พูดปด น้องเอ๊ย น้ าตา พี่ไหลหยด จนหมดหัวใจ พูดไม่ค่อยออก มันเจ็บ หัวใจ เหมือนว่า ใคร เอาเข็ม มาตอก หัวอกระบม ขืนขม ขัดยอก พี่อยู่ บางกอกเห็น จะไม่นาน อะภิโธ่ โอ้ อะภิถัง น้องนางบ้านนา ขอร้องน้องอย่า หูเบา เชื่อเขาประจาน ถ้าพี่โกหก ขอให้ต๊ก เมือง ยมพบาล ถ้าพี่นั่งรถไฟ กลับบ้าน ขอให้ รถไฟ วิ่ง ต๊ กราง อยู่ดีดี น้องหาว่าพี่ โกหก น้องลืมสัญญา คืนฝนตก หัวอก ของพี่ ร้อน เหมือนไฟย่าง ตัวพี่มันจน แม่หน้ามล จึงแกล้งปิดทาง ลืมสิ้น เมื่อคืน ฝนต๊กเปียกร่าง พี่หาร่ม กาง ให้น้อง แทบตาย ( * / ** )
ขี เหร่ก็รักก ขี้เหร่เพียงไร ขี้เหร่เพียงไรฉันก็จะรัก ฉันรักฉันใคร่ เธอด้วยหัวใจของฉัน คนขาวคนด า คนต่ าสูงนั้น ส าคัญก็ที่จิตใจ ผิวฉันมันด าก็เพราะ ตรากตร าอยู่กับนาไร่ ไม่รู้รังเกียจฉันไปท าไม หรือว่า ชาวไร่อย่างฉันมันจน ฉันรักฉันใคร่ เธอที่หัวใจเหมือนกัน เธอคิดระแวง คอยแบ่งแยกชั้น เหมือนฉันไม่ใช่เป็นคน ฉันหลง ละเมอ หลงรักแต่เธอผู้เดียวเหลือล้น เหนื่อยยาก เพียงใดฉันก็ยอมทน ตากแดด ตากฝน เพื่อเธอ เช้า ขึ้นมาฉันไปท าไร่ ส่วนเธอก็ไป ท างานที่ศาล อ าเภอ กลับบ้านตอนเย็น มาเห็นใบหน้าของเธอ เคย ยิ้มให้อยู่เสมอ เดี๋ยวนี้เธอบึ้งตึงเปลี่ยนไป *ฉันรักฉันใคร่ เธอด้วยหัวใจสัมพันธ์ ไม่คิดรังเกียจ รูปร่างเธอนั้น ผิวพรรณฉันไม่สนใจ ถึงแม้เธอเป็น ผู้หญิงจากเหนืออีสานและใต้ ถ้าฉันสมัครรักเป็นจอม ใจ ขี้เหร่แค่ไหน ก็รัก ( * )
โธ่คนอย่างเราก แหงนมองเมฆฝนบนฟ้า ครึ้มด าคล้ ามา ฝนฟ้าก็ มืดมัวมนหัวใจคนหนุ่ม มันกลุ้มจนเหลือจะทน เหมือนฝนฟ้าเบื้องบนพยับพะโยมเพราะลมเปลี่ยน ผัน หัวใจตกในเหวรัก เหมือนคนไข้หนัก เผลอรัก ตลอดคืนวันเมื่อรู้ตัวว่าคุณค่าแห่งรักอนันต์ เหมือน ค่าไม้จิ้มฟัน แหวนเพชรเงินพันค่าเพียงสลึง *ปวดใจแท้ๆ แม้มันช่างปวดรวดร้าวพิลึก หัวใจ สะอึก หัวใจสะอื้นอยู่อึงคะนึง รักเขาข้างเดียว เหมือนต้นข้าวเหนียวที่ยื่นตายนึ่ง น้ ามันท่วมไม่ถึง มันจึงต้องแห้งเหี่ยวตายคานา **ผู้ชายรูปหล่ออย่างเรา สาวยังไม่เอาไว้เป็นคู่ แนบชีวา เห็นทีจะต้องเข้าบวชเป็นพระหลวงตา แล้วศึกษาวิชาธรรมะ ธรรมโม โธ่คนอย่างเรา ( * / ** )
ไอดินกลิ่นสาวก กลิ่นโคลนสาบควาย มันติดผิวกายพี่มา มาอยู่ กรุงเทพฯ เมืองฟ้า ตั้งสามปีกว่าก็ยังมีกลิ่น อาบ น้ าประปา ใสกว่าน้ าโคลน น้ าดิน ไม่อาจลบทั้ง รอยและกลิ่น ไอดินกลิ่นโคลนสาบควาย กลิ่นฟางสาบสาว หอมติดกายเราเรียกร้อง เห็น แต่ใบหน้า นวลน้อง ใส่งอบเดินท่องผืนนาตอนบ่าย ผิวน้องมอมแมม สองแก้มเปื้อนดินและทราย ไม่อาจ ลบความงามลงง่าย ไม่วายชวนมองต้องตา *อยู่กรุงเทพฯผิวพรรณมันซีด ผู้หญิงในเมือง คอนกรีต มีแต่ชีวิตไม่มีชีวา คิดถึงแก้มหอม คิดถึง กระท่อมรักที่ท้องนา คิดถึงสายบัวจิ้มน้ าพริกป่า น้อง เอามาให้พี่กิน **กลิ่นโคลนสาบควาย หอมติดผิวกายพี่นัก ทั้ง กลิ่นฟางข้าว สาวรัก เมื่อคิดแล้วอยากหวนคืนยัง ถิ่น อยากพบแก้วตา แม่เทพธิดาพื้นดิน น้องบ้านนา ขวัญตาของถิ่น พื้นดินกันดารบ้านนา ( * / ** )
ดอกรักบานแล้วก ปีนี้ฝนตกทั้งปีไม่สร่าง กบเขียดร้องคราง เคล้าเสียงอึ่งอ่างระงม ฟังเสียงลอยมาตามลม คิดถึงแม่เอวกลม อกพี่ขื่นขม สุดจะฝืน ปีนี้ฝนตกทั้งปีชุ่มฉ่ า เมื่อยามฝนพร า ฟ้า ครางกระหน่ า ดังครืน ฟังคล้ายเสียงแม่ขวัญ ยืน พบเจ้าเมื่อวานซืน น้องมาสะอื้นในอ้อม อกพี่ น้องมาบอก ว่าหนุ่มบางกอกมาขอ หัวใจพี่ ฝ่อ เหมือนมือพระกาฬขยี้ ถ้าอกกลัดหนอง ก็ เห็นจะต้องพาหนี น้องจะไปกับพี่ หรือจะอยู่ กับพ่อ *ปีนี้ฝนตกทั้งปีไม่สร่าง พี่นอนร้องคราง เหมือนเสียงอึ่งอ่างฝืดคอ ดอกรักบานแล้วทั้ง กอ ไม่เด็ดมัวรีรอ ขืนช้าละก็จะแห้งเหี่ยวตาย ( * )
พี่จนไปหน่อยก พี่จนไปหน่อย ถึงคอย ไม่ไหว ปล่อยไป ตาม กรรม เพราะบุญ เราท า ร่วมกัน แค่นี้ ลาก่อน แม่สาว ในตา สีโศก ขอให้โชคดี แล้ว นึกถึงพี่ เพียง วันละหน่อย โบก มืออ าลา น้ าตา ร่วงไหล หักใจ มองเมิน เสียดาย เหลือเกิน ด้วยเงิน เราน้อย น้ าตา พี่ไหล จนนอง ใบหน้า ใช่มา ส าออย เพราะ จนไปหน่อย น้อยใจ น้อยใจ *เขา มาทีหลัง พี่ ตั้งนาน ชาวบ้าน ก็รู้ แต่แล้ว พี่สู้ เขา ไม่ได้อ านาจ ยศฐา บรรดาศักดิ์ ตัดรัก แรมไกล ตั้งแต่ นี้ไป เหมือนเส้น ขนาน **พี่จนไปหน่อย แหงนคอยอกเอ๋ย หลุดเลย ลอยไกล ขอเพียงเสี้ยวใจ จาก แม่จอมขวัญ จง แบ่ง ใจนึก และคิด ถึงพี่ เพียงปี ละวัน ถึง จะไกล กัน ชื่นใจ คนจน ( * / ** )
แล้วแต่วาสนาก พี่บอกแล้วว่าแล้วแต่วาสนา สุดแต่โชคชะตา จะเข่นจะฆ่าหรือว่าจะส่ง.. ได้มาพบน้อง ก็วาสนา แล้วโฉมยงค์ ถ้าวาสนาของพี่ไม่ส่ง พี่เองก็คงจะสิ้น หวัง.. พี่บอกรักก็เพราะพี่รักจนหลง พี่หักใจไม่ลง สิ้น วาสนาน้ าตาจึงหลั่ง.. สงสารเถิดน้อง อย่าให้พี่ หมองเพราะน้องชัง อยากมีแฟนเป็นฝาเป็นฝั่ง จะ จนก็ช่างขอให้มีคู่.. *น้องนั้นมีวาสนาจึงมีเสน่ห์ ถึงใส่เพชรทองของ เก๊ รับรองว่าเท่ห์คนมองไม่รู้.. แต่วาสนาของพี่มัน สั้นจุ๊ดจู๋ คนเขาไม่อยากเหลียวดู เหมือนต้มปลาทู ค้างคืนแท้ๆ **พี่บอกแล้วว่าแล้วแต่วาสนา จึงต้องเสีย น้ าตา เจ็บใจหนักหนานอนดิ้นนอนแผ่.. เห็นหน้า พี่แล้ว เจ้าท าเหมือนดังเห็นตุ๊กแก เพราะวาสนาของพี่มันแย่ เหมือนดังตาแก่ขอ ทาน ..
เฝ้าดอกฟ้าก เกิดเป็นชาวดิน ถวิลคอยแหงนคอตั้งบ่า มุ่งหวัง จะเด็ด ดอกฟ้า หวังว่าจะได้เชยชม ถูกเขา หยามหมิ่น ว่าเป็นดินโคลนตม ถูกเขาเอาน้ าลายถ่ม จึงต้องอกตรมหนักหนา เกิดมามีกรรม จึงช้ าใจไม่มีสิ้นสร่าง ระทมอก ตรมอ้างว้าง เหมือนก้างทิ่มต าอุรา ฐานะของพี่ นี่ เปรียบดังชาวนา ศักดิ์ศรีของน้องเหนือกว่า เพราะว่าเป็นลูกเศรษฐี ถึงหัวใจเราจะรักใคร่กันแนบสนิท มันก็มาติด ก าแพง ประเพณี ดอกกัญชา คู่กับดอกฟ้าคงไม่มี หัวใจของพี่นี้จึง เป็นทาสทรมาน *เกิดเป็นชาวดิน ถวิลคอยแหงนคอตั้งบ่า มุ่งหวังจะเด็ด ดอกฟ้า เหมือนบ้าเฝ้าโศรกซมซาน เฝ้าดอกฟ้าร่วง เฝ้าจนทรวงแหลกลาญ ดอกฟ้ายัง ไม่ร่วงผ่าน หรือก้านดอกฟ้าแน่นเหนียว ( * )
กว๊านพะเยาก โอ โอ่โอโอ่โอ้ละเน้อ ท าบุญจั่งใดเล่าเออ ถึง ได้มาเจอสาวเจ้า น้องอยู่ดงดอย ดินแดน ห้วยป่า และเขา ถิ่นพงไพรในป่าล าเนากว๊านแห่งพะเยายัง งามละเน้อ.. ..โอ โอ่โอโอ่โอ้นวลน้อง เจ้าคงสร้างบุญด้วย ทอง ไผมองเห็นจึงหลงเพ้อ ถึงอยู่พะเยา น้องยัง สวยแจ่มเลิศเลอ สาวเมืองกรุงยังบ่เทียมเธอ ใช่ยอ นะเออพี่พูดด้วยใจ *เจ้าแต่งตัว ยามเล่นน้ า เจ้านุ่งกระโจม เก็บ กล้วยไม้มาแซมเสียบผม แลสลวยสวยงามวิไล เห็นดอกบัวตูม เด่นงามท่ามกลางน้ าใส เจ้าผุดด า โผแหวกเวียนว่าย ร้องกรีดหวีดไปในเพื่อนหนุ่มสาว **โอ โอ่โอโอ่โอ้ละหนอ ท าบุญจั่งใดพี่ขอ ยกผล กุศลให้เจ้า ขอตักบาตรพระ ร่วมเรียงเคียงคู่กับ สาว แม่ตาหวานกว๊านแห่งพะเยา ขอปองฮักเจ้า จนวันชีพวาย ( * / ** )
คนเหมือนกันก น้องเอ๋ย เกิดมาเป็นคน จะรวยหรือจนก็หนี ไม่พ้นเป็นคนเช่นกัน มีหูมีตา มีหน้ามีปากมีฟัน ถึงต่างเพศผิวพรรณ ก็คนเหมือนกันนั่นแหละ หนา ถึงพี่จะเป็นคนจน ตากแดด ตากฝน ก็สุขใจ ล้นเป็นคน บ้านนา พอถึงวันโกน วันพระก็เข้า วัดวา ฟังเทศน์ของหลวงตาแล้วเก็บเอามาคิด เป็นก าไร *หลวงตาท่านว่าเอาไว้ข้อหนึ่ง ยิ่งคิดยิ่งซึ้ง ซึ้งเข้าสู่หัวใจ ว่าคนชื่อน้อย บางทีรูปร่างโตใหญ่ บางคนชื่อยิ้มท าไม ถึงได้ หน้าบึ้งอยู่ตลอดวัน **น้องเอ๋ย เกิดมาเป็นคน จะรวย หรือจนก็ หนีไม่พ้นความตายเช่นกัน เราเกิดเป็นคน มองเห็นคนไม่ส าคัญ คิดเหยียบย่ า หยามกัน เขา ว่าคนนั้นมิใช่เป็นคน ( * / ** )
ความรักเจ้าขาก คนงาม ทรามวัย โถไม่ เคลียคลอ รูปพี่ ไม่ หล่อ พ่อพี่ไม่รวย คนสวย ไม่แล ยามกินยามนอน อาวรณ์ อยู่ในดวงแด อกพี่มีแผล ระทม ไม่วาย ท าไมเธอจึง ถึงไม่ เมตตา ความ รัก เจ้าข้า หายหน้าหายตา ไม่เห็น เรือนกาย ใยจึงใจเค็ม ให้ พี่ ล าเค็ญเดียวดาย อยู่ใน ความรัก ความรักไม่ เห็น สักที *ความรักเจ้าขา เมตตา พี่บ้างได้ไหม โปรดจง เห็นใจ โปรดจง เยื่อใยไมตรี โถใย แม่คุณ แม่คุณ ถึงทารุณพี่ เปลี่ยว ฤดี อ๊กใจ สะท้อน **เธอเป็นเทพี พี่เป็น ดอกหญ้า น้อง รู้ ไหมว่า น้ าตาพี่ต๊ก อกหนองยามนอน จงปราณี ดวงใจ อย่าได้อาทร พี่เฝ้า วิงวอน ความรักเจ้าขา เจ้าข้า ( * / ** )
น ้าตาชายเหนือก แฟนจ๋าแฟน แฟนอ้าย เจ้าไปไหนหล้า ลืมไร่ นา หอมเกรียมกระเทียมแห้งแล้ง อาชีพเคยท า เจ้าเปลี่ยนหรือไร ล าไยหน้าแล้ง สาวเนื้อแน่น แฟนอ้าย ถูกชายเว้าวอน เสียงพิณก้อง แซ่ซ้อง เสียงซึงเสียวซ่าน วัน สงกรานต์ ชาวบ้าน ออกมาร าฟ้อน ล าเจียก ก็มี ลิ้นจี่ก็มา แม่ขนตางอน สาวเนื้ออ่อน ค าหล้า เจ้า มาหายไป เสียงซึงก้อง เหม่อมองไม่เจอน้องหล้า ข่าวเขา ว่า ค าหล้า เจ้าถูกพาหาย ไอ้หนุ่มเมืองกรุง มันมุ่ง หมายปอง มาพาน้องไป ไปอยู่บ้านใหญ่ ไฟสี ทิ้ง พี่ให้หมอง ลืมไร่ยา ผ้าเหนือ เคยทอเสื้อใส่ หลงของใหม่ ลืมอ้าย เคยเป็นคู่ซ้อน ไอ้หนุ่มภาคเหนือ มัน ต้องร้องไห้ หัวใจรอน รอน สาวเนื้ออ่อน บ้าน อ้าย เจ้าไปขายตัว
บอกรักฝากใจก พี่ เอารักมาฝาก เป็นความรักจาก ชายคน หนึ่งส่งถึงทรามวัย ขอ ฝากหัวใจเอาไว้ ในห้อง หอหัวใจ ของเจ้าที่เขาบูชา พี่ เอารักมาส่ง จากชายซื่อตรงคงค ามั่นไม่ผัน วาจา รัก กว่าน้ าดินและฟ้า หญิงทั่วทั้งโลกา ไม่ ปรารถนาใครเลย รักหนักอก จนเก็บเอาไว้ไม่ไหว ต้องบอกให้รู้ ความนัยน์ ข่มใจตัดความเก้อเขิน ฟังนะเจ้า รัก นงเยาว์เหลือเกิน จะกินจะนอนจะเดิน ก็ยัง คิดถึงร่ าไป พี่ น ารักมาสู่ ใช่มาหยามหลู่ เพราะมีคู่คลั่ง ไคล้ทรามวัย เขา กลุ้มเหมือนดังเป็นไข้ ช่วยรับ รักษาใจ ให้เขารอดตายเถิดหนา
วาสนาเจ้าลอยก ดวงชะตาวาสนาของเจ้าลอย กระท่อม หลัง น้อยยังเฝ้าคอยไม่เห็นมา ชม โสพิน เจ้าบินจาก ท้องนา ร่อนถลาลืมสัญญากระท่อมร้าง เจ้าลอย อ้างว้างเมื่อน้องนางไม่คืนมา นวลอนงค์แม่โฉมยงคงเพลินกรุง คงลืม ผ้าถุง ลืมผักบุ้งที่ปลายนา เจ้า ลอย มันจนน่ามลจึงไม่มา ฝน สั่งฟ้ามองท้องนามืดด า เพราะใจ เจ้าด าหลง น้ าค าแล้วลืมกัน โอ โอละเน้อ เอ้อ..โอ้ละเนอ เอ้อ..โอ้ละเนอ เจ้าลอยพร่ าเพ้อหลงละเมออยู่ทุกวัน ธาร ใสเย็น เคยเล่นร่วมกัน ต่าง สุขสันต์ด าว่ายกันชื่นใจ สายน้ า ไหลไปเหมือนน้ าใจเจ้าไม่ไหลคืน ดวงชะตาวาสนาของเจ้าลอย กระท่อมหลัง น้อยยังเฝ้าคอยอยู่ทุกวันคืน ลม หวน มา ยิ่งพา หัวใจสะอื้น สุด จะฝืน กล้ ากลืน ข่มใจ หมื่นแสน อาลัยไม่ถึงใจของเจ้าลอย
ทหารบกพ่ายรักก เพียง พี่ได้พบสบตา น้องมา เที่ยวที่ ว.ส.ป นาง ฟ้าคงจ าแลง มาล่อ ใจพี่จ่อ แม่นวลละออ ไฝ่ฝัน ใจ บึ่งไปถึงที่รัก สองเราฝาก ฝากใจรักผูกพัน เพียง หนึ่งเดือน ที่เลื่อนจากกัน ไหวหวั่น เจ้ามี คู่หมั้น ประคอง ไหนน้องว่ารัก ทหารทัพบก แล้วมาโกหก จน หัวอกกลัดหนอง เจ้า ไม่น่า แชเชือน เห็นพล เรือน มีเงิน มีทอง แง่งเดียว บั้งเดียว ไม่เหลียว มามอง เงินเดือนให้น้อง ก็น้อยเต็มที ลืม ลืมทหาร เดินดิน ลืมถิ่น รักเก่า เมือง ลพบุรี ลืม เจ้าลืม รถจี.เอ็ม.ซีลืมสิบตรี คนนี้ เสียแล้ว หนอนาง
ยิ่งโตยิ่งสวยก บ้านใกล้เรือนเคียง แต่เช้ายันเที่ยงจรดเย็น แอบมองน้องอยู่ไม่เว้น เห็นน้องทุกวันพี่แสนปลื้ม ถ้าหากวันไหนไม่เห็นหน้าน้องชักซึมๆ ทรวง สะท้อน สะลือสะลึม วันนั้นพี่ซึมอยู่ทั้งวัน เมื่อตอนยังเล็ก น้องยังเป็นเด็กขี้แย ออดอ้อน รบกวนพ่อแม่ จะกินขนมเสียงลั่น พี่อยากจะนอน น้องร้องหนวกหูพี่อยู่ทั้งวัน แต่เดี๋ยวนี้ไม่เป็นอย่าง นั้น ยิ่งอยู่ใกล้กันยิ่งดี พูดถึงตอนนั้นอายุพี่ได้สิบห้า ส่วนตัวน้องยา ตอนนั้นเพิ่งได้สี่ปี เปลือยกายล่อนจ้อน ร้องขี้มูก โป่งสิ้นดี ผิดกันไกลกับเดี๋ยวนี้ น้องสวยจนพี่อดรัก ไม่ไหว เมื่อยามได้เห็น ใจนี้พี่เต้นตึ้กตึ้ก ทุกวันทุกคืนพี่ นึก ว่าน้อง จะรักพี่หรือไม่ ไม่กล้าจะบอก ว่าพี่รัก น้องเท่าใด กลัวว่าน้อง ไม่สนใจ พี่นี้จึงได้แต่มอง
คุณนายโรงแรมก จะจ้าง สักพัน ฉันก็ไม่หันไปมอง ถึงเธอ จะใส่ ทอง เส้นโต เท่าโซ่รถไฟ จะขี่รถเก๋ง เรือบินหรือ เดินดินไป สวมสร้อยเพชร เม็ดโตเท่าไข่ ราคาแค่ ไหนฉันก็ ไม่มอง จะจ้าง สักพัน ฉันก็ไม่หันไปแล เพราะเธอ เคย ฝากแผล ให้ไว้ จนใจกลัดหนอง จะเป็นคุณหญิง คุณนายฉัน ก็ไม่มอง ถึงอย่างไรเธอ ก็ยังต้อง ขึ้น ชื่อว่าคนสองใจทุกวัน ก่อน อยู่บ้านนา เขาเรียกกันว่าอีกลอย มาอยู่ กรุงเทพฯ มี ผัวนายร้อย เปลี่ยนจากกลอยมาเป็น แรมจันทร์ แรมจันทร์แรมใจ ดีดีไปตัวใครตัวมัน ซื่อเกินไปถึงไล่ไม่ทัน ช้ าช่างมันนึกว่าฝันเลยไป จะจ้าง สักพัน ฉันก็ไม่หันไปมอง ถึงตัว จะหุ้ม ทอง ไม่มอง ให้โง่ท าไม สักวันเถิดหนา น้ าตาจะ นองหน้าใคร เขาไม่แลแล้ว คงจะได้ ขึ้นชื่อ คุณนาย ประจ าโรงแรม..
ส่งแอ๋วเรียนรามก ขับรถสองแถวส่งแอ๋วเรียนราม ปีนี้คนงามเรียน อยู่ปีสามนิติศาสตร์ ออก รถทุกวันเหนื่อยจนใจนั้น แทบจะขาด ค่าโดยสาร คนละบาท อุตส่าห์ ประหยัด ส่งแอ๋วเรียนราม ขับรถสองแถวส่งให้แอ๋วเรียน แอ๋วก็หมั่นเพียร ขยันไปเรียนรอบค่ า ทุกเย็นถึงวินรับส่งยุพินถึงบ้าน ประจ า รักกันไม่เคยเกินกล้ า ส าเร็จจากรามเรา หวังแต่งกัน พอขึ้นปีสี่ คนดีไยมาเปลี่ยนแปลง แอ๋วไปนั่งรถ มัสแตงติดแอร์สีแดงรับส่งทุกวัน เป็นลูกเศรษฐี ห้อยกระบี่นายร้อยสามพราน แฟนใหม่แอ๋วมี หลักฐาน สองแถวโดยสารแอ๋วเลยไม่มอง เดี๋ยวนี้สองแถวขาดแอ๋วนั่งเคียง เหลือไว้แต่ เพียง เบาะเปล่าที่ไร้เจ้าของ สองแถวมันจน น่ามล แอ๋ว เลยไม่มอง ขับรถหัวใจลอยล่อง ต้องล็อค ประตูเข้า อู่ ร้อง ไห้
เก็บเงินแต่งงานก พี่อุตส่าห์ท างานก็เพื่อน้อง หวังเก็บเงิน เก็บ ทองเอามาหมั้นแม่ขวัญใจ ถึงงานจะหนัก แม้จะ เหนื่อยสักเท่าไหร่ จะตากแดดผิวเกรียมไหม้ก็หวัง ให้ได้เงินมา ถ้ารวบรวมเงินได้สักหนึ่งก้อน พี่จะไปหมั้นแม่ ขวัญบังอร อย่าได้ตัดรอน นะหล่อนจ๋า ช่วยบอก พ่อแม่ พี่จนแท้นะขวัญตานึกว่าช่วยกรุณา อย่า เรียกราคาให้แพง เดือนหก จะยกขันหมากมา พร้อมกระทั่ง เงินตรามีใบละร้อย แดงแดง เรียกเท่าไหร่ จะหามา ให้ไม่เปลี่ยนแปลง จะขายข้าว มาจัดแจง ก า ใบแดงแดง มาแต่งงาน คราวนี้คงไม่ได้อาย ชาวบ้านเขา สองเรา ช่วยกันท ากินสร้างหลักฐาน จะไม่เที่ยวเตร่ไปฮาเฮ เป็นหนุ่มส าราญ จะขอท ากินตลอดกาล อยู่กับ บ้านท างานเรื่อยไป
ร้องไห้กับเดือนก มองดูเดือน เหมือนเตือนให้ใจคิดถึง ที่รักรักจ๋า หนุ่มนาร าพึง คิดถึงนงคราญบ้านนา พอไกลลืมกัน สาบานก็ลืมสัญญา ปล่อยให้หลงคอยท่า ลับลาไม่ กลับแม้เงา เคยเคลียคลอ พะนอเดินเล่นกับน้อง ครั้งเมื่อ งาน เดือนเพ็ญสิบสอง เมื่อตอนลมล่องข้าวเบา เพื่อนฮาเราเฮ สรวลเสรักกันหนุ่มสาว อุ่นไอรักรวง ข้าว โถเจ้าไม่น่าหน่ายหนี พอเดือนแรม รักก็แรมร้างเลื่อน โถดาวขาด เดือน ฉันก็เพื่อนไม่มี แต่เดือนยังมา ให้ดาวเห็น หน้าทุกที แต่คนรักข้าซิ เป็นปีมิเคยเห็นหน้า คงมีใคร เขาคอยเอาใจเก่งนัก เจ้าถึงลืม ลืม ชายที่รัก ให้คอยเหงาหงอยอยู่นา ยิ่งมองดูเดือน เหมือนเตือนให้ใจผวา ยิ่งคืนนี้ เดือนจ้า ฉันมา ร้องไห้กับเดือน
คิดถึงจังเลยก ไม่เจอะกันนาน คิดถึงจังเลย โธ่เอ๋ยน้อยเอ๋ย จะรู้หรือเปล่า ตั้งแต่วันนั้น จนถึงบัดนี้ หัวใจ ของพี่ เรียกหาเจ้า ทั้งเย็นและเช้า ค่อนคืน จึงหยิบเอารูป ที่เธอให้ไว้ มาดูทีไร หัวใจ สะอื้น พี่กลัว ไอ้หนุ่ม อยู่ข้างหลัง มาตื้อน้อง นาง ขวัญยืน พี่จนต้องฝืน ยืนร้องไห้ โถมากรุงเทพ เทียวหางานท า ตากแดดหน้า ด า พี่ทนท าไป ทั้งงานรับจ้าง ทุกแห่งหน เป็น เพราะความจน ยากเข็ญใจ หวังเก็บเงินไป แต่ง กับเธอ จงรอพี่ก่อน ขอวอนเถิดน้อง อย่าให้พี่หมอง เพราะน้องนะเอ้อ พี่รักเนื้อนวล อย่างสุดซึ้ง คิดถึงพี่บ้าง หรือเปล่าเธอ ส่วนพี่สิเพ้อ คิดถึง อย่างแรง
ขันหมากเศรษฐีก จะหลับตาลงไปได้อย่างไร หัวใจมันเจ็บ ไอ้ หนุ่มกรุงเทพ จะมาแย่งแฟน พรุ่งนี้ขันหมาก เศรษฐี ผู้ดีเนื้อแน่น จะหอบเงินแสนมาซื้อเจ้า กลอย จะหลับตาลงไปได้อย่างไร เหมือนคนไข้หนัก เพราะสิ่งที่รัก จะจางร้างรอน ชอกช้ าหัวอก เป็น แผล เพราะแพ้ยับย่อย เจ้ากลอยบ้านนาน้องฆ่า พี่ลง น้ านองเจิ่งสองตลิ่ง เหมือนใจผู้หญิงหลายใจ ไหลมาไหลไปไหลขึ้นไหลลง คนรวยเหมือน เทวดา คนจนคนป่าคนดง จะรักจะหลงเขา คง ไม่ได้ อยากเกิดมาจนโธ่คนอย่างเรา รักเขาจนเซ่อ เลยกลับมาเจอแต่ ความช้ าใจ พรุ่งนี้รักจาง ห่างเหิน เพราะเงินก้อนใหญ่ หมดก าลังใจเพราะ พ่ายเศรษฐี
ร่มฟ้าป่าซางก แสนเพลินใจได้มาถึงถิ่นป่าซาง ช่างงามสม ตามค าอ้าง ป่าซางเหมือนเมืองสวรรค์ เที่ยว แดนใดบ่ชวนใจคิดผูกพัน ใครเห็นเป็นบุญโดย มั่นป่าซางสุขสันต์ทั่วถิ่น ดินดีถิ่นที่มีน้ ามีปลา สมบูรณ์พูนผลธัญญา ไร่นาล้วนชวนท ากิน เมืองบุญอบอุ่นค้ าหนุนคา นิน ผองชนมีศีลอาจิณ แผ่นดินของความชื่น บาน ดูสดใสทั่วไปไร้ความร าคาญ ป่าซางเหมือน วิมาน บ้านคนมั่งมี เสียงเล่าลือว่าคือแคว้นถิ่นคนงาม ช่างชวน นิยมทุกยาม ป่าซางสาวงามสดสี ได้มาเห็นดั่ง เป็นกุศลโชคดี นางฟ้าลอยดินหรือนี่ เด่นดีกว่า สาวแดนใด ตะลึงมองเนตรจ้องดังสองดาวดวง พักตร์ พริ้งเพราซึ้งตรึงทรวง ดั่งดวงพระจันทร์อ าไพ
นวลปรางเปล่งปลั่งดั่งเนื้อนวลใย พักตร์ยิ้มยาม ยิ้มพิมพ์ใจ จะชมฉันใดดีเอย นวลสมร ได้พรคิดใดเลิศเลย เสกนวลโฉม ชวนเชย สุดเอ่ยค าชม รักเหลือเกิน เที่ยวเพลินมิอยากจากไกล ต้องมนต์สายตาตรึงใจ จากไปแล้วคงต้องตรม ถิ่นทองกวาว ดอกพราวบานสวยน่าชม คงฝังใจ จ าเหลือข่ม อกตรมเหน็บหนาวเต็มที่ อาวรณ์ สุดอ้อนวอนหวังปองใคร ฉันจนจ า เหนียมเจียมใจ สุดมองหาใครใยดี อาลัยสุด ใฝ่ใจหมายไมตรี ฉันคงคอยฟ้าปราณี ช่วยชีวิต ฉันชื่นชูมีบ้างไหมผู้ใดเห็นใจเอ็นดู ช่วยชวนฉัน ชิดคู่ อยู่ร่วมป่าซาง