วิชาภาษาไทย
ชน้ั ประถมศกึ ษาปีท่ี ๓
เครือ่ งหมายวรรคตอน
คณุ ครูวิยะดา พงษว์ ิจติ ร
เครื่องหมายวรรคตอน
ๆ ไม้ยมก
ใช้หลงั คาหรอื ข้อความที่
ตอ้ งการใหอ้ ่านซา
งา่ ย ๆ อา่ นว่า ง่าย-ง่าย
สุด ๆ อา่ นว่า สดุ -สดุ
วันหนึ่ง ๆ อา่ นว่า วัน-หน่งึ -วัน-หนึ่ง
เด็ก ๆ อา่ นว่า เดก็ -เดก็
ตา่ ง ๆ อ่านวา่ ตา่ ง-ต่าง
เลก็ ๆ อา่ นว่า เล็ก-เล็ก
ยกเวน้ คาวา่ นานา ใช้คารูปเดมิ เขยี นซา
ฯ ไปยาลน้อย
ใช้ละคา
ท่ีเปน็ ที่ทราบกันทวั่ ไป
กรุงเทพ ฯ อ่านว่า
กรุง-เทบ-มะ-หา-นะ-คอน
โปรดเกล้า ฯ อ่านว่า
โปรด-เกล้า-โปรด-กระ-หม่อม
ข้า ฯ อา่ นวา่
ขา้ -พระ-พดุ -ทะ-เจา้
ทลู เกล้า ฯ อ่านว่า
ทูน-เกลา้ -ทูน-กระ-หม่อม
ฯลฯ ไปยาลใหญ่
ใช้ละขอ้ ความขา้ งทา้ ย
ท่ีอยู่ในประเภทเดียวกนั
ซึ่งยงั มีอกี มาก
เด็ก ๆ ช่วยกันหิวมะขาม
กระเทียม หวั หอม ฯลฯ
อ่านว่า เด็ก ๆ ชว่ ยกันหวิ
มะขาม กระเทียม หวั หอม ละ
หรอื เดก็ ๆ ช่วยกันหวิ มะขาม
กระเทียม หวั หอม และอนื่ ๆ
ในปา่ มี เสือ ลิง นก ฯลฯ
อา่ นว่า ในปา่ มี เสอื ลงิ
นก ละ
หรอื ในป่ามี เสือ ลงิ
นก และอน่ื ๆ
“...” อญั ประกาศ
ใช้เขยี นหนา้ และหลัง
ข้อความทเี่ ป็นคาพูด
แม่บอกว่า
“รักลกู ทกุ คนจะ้ ”
คุณครูถามวา่
“วนั นีด่ืมนม
หรอื ยัง”
! อัศเจรยี ์
ใชเ้ ขียนหลังคาอทุ าน
อุ๊ย !
ไชโย !
แหม !
ว้าย !
วา้ ย ! มคี นตกนา
อ้ยุ ! นา่ อายจัง
(...) นขลิขติ
ใชข้ ยายข้อความ
กรุงเก่า (กรุงศรีอยุธยา)
เมืองทมี่ แี ม่นา
ไหลผา่ นกลาง(เมอื งอกแตก)
- ยตั ภิ งั ค์
๑.ใชแ้ ยกพยางคเ์ พอื่ บอกคาอ่าน
๒.ใชใ้ นความหมาย “ถงึ ”
๑.ใช้แยกพยางคเ์ พ่ือบอกคาอ่าน เช่น
รางวัล
อ่านวา่ ราง-วนั
๒.ใช้ในความหมาย “ถึง” เช่น
อายุ ๑๒-๑๓ ปี
อา่ นว่า
อา-ยุ-สิบ-สอง-ถึง-สิบ-สาม-ปี
____ สญั ประกาศ
ใชข้ ดี เสน้ ใต้ขอ้ ความท่ีสาคัญ
ท่ีตอ้ งการเนน้
คณุ ครพู าพวกเราไปเที่ยวอทุ ยานประวัติศาสตร์
ซึ่งถือว่าเป็นมรดกทางวฒั นธรรมของโลก
/ ทบั
ใช้เขียนหลังจานวนเลข
เพ่อื แบง่ จานวนยอ่ ย ออกจากจานวนใหญ่
บ้านเลขที่ ๙๘/๖๔
อา่ นว่า บา้ น-เลก-ท-ี่ เกา้ -สิบ-แปด-ทบั -หก-สิบ-ส่ี
. มหพั ภาค
ใช้กากบั อักษรย่อ
ป. คาเต็มวา่ ประถมศกึ ษา
ตร. คาเตม็ วา่ ตารวจ
รร. คาเตม็ วา่ โรงเรยี น
คณุ ครูวยิ ะดา พงษว์ ิจติ ร