ศิลาจารึกหลักที่ 1

บรรทดั ท่ี ๘ ชา้ งดว้ ยขุนสามชน ตนกพู ุ่งชา้ งขุนสามชนตัวช่อื



บรรทดั ท่ี ๑๐ ช่ือรามคาแหง เพ่อื กพู งุ่ ขนุ สามชน เม่อื





บรรทดั ท่ี ๑๓ อันใดกนิ อรอ่ ยกินดี กเู อามาแก่พอ่ กู กูไปตี











๑. มกี ารกล่าวถงึ พระราชประวตั ิของพ่อขนุ รามคาแหงมหาราช
ว่าพระองคม์ ีพระบดิ าและพระมารดามีพระนามว่าอะไร และมี
พระเชษฐาก่พี ระองค์

ดา้ นที่ ๑ บรรทัดท่ี ๑ - ๒)

๒. มีการกลา่ วถงึ พระเกียรติประวตั ิในการรบของ
พอ่ ขนุ รามคาแหงมหาราช

”
(ด้านที่ ๑ บรรทดั ท่ี ๗ - ๙)

๓. มกี ารกลา่ วถงึ สาเหตทุ ี่ทรงไดช้ ื่อว่า “พระรามคาแหง

(ด้านท่ี ๑ บรรทัดท่ี ๙ - ๑๐)

ไดแ้ ก่ ตหี นงั วงั ชา้ ง, พ่นี ้องทอ้ งเดยี ว, ไพร่ฟา้ หนา้ ใส

ไดแ้ ก่ ตวั เนื้อตวั ปลา, ไดป้ ั่วไดน้ าง, ไดเ้ งอื นไดท้ อง,

เชน่ พ่อ แม่ พี่ กู ปลา เปน็ ต้น และการใชภ้ าษา
โบราณ ไดแ้ ก่ หมาก, แพ,้ ตู

เชน่ “...กูไดต้ วั เน้อื ตวั ปลา กเู อามาแกพ่ ่อกู”

“เมอ่ื กูขึน้ ใหญ่ได้สิบเกา้ เขา้ ขนุ สามชนเจา้ เมอื งฉอดมาท่
เมืองตาก”

“พ่อกตู ายยงั พ่กี ู กูพรา่ บาเรอแก่พี่กูด่งั บาเรอแก่พอ่ กู
พี่กูตายจึง่ ไดเ้ มืองแกก่ ทู ง้ั กลม”

“สโุ ขทยั น้ดี ี ในน้ามปี ลา ในนามขี า้ ว”