นิทาน นวัตกรรม

นทิ าน เรื่องพนิ อคคโิ อ Pinocchio



There is an old man named Geppetto. He has no son and is alone.
One day, he makes a puppet from wood.
Then surprisingly, the puppet starts moving.
“Your name is Pinocchio. You will be my good son.
And you must go to school. Will you promise me?”
“Yes, I will. I will be a good boy and go to school.”

ยงั มีชายชราผหู้ น่ึงช่ือวา่ เจพแพทโท เขาไมม่ ลี ูกชายและอยตู่ วั คนเดียว
วนั หน่ึง เขาก็ไดส้ ร้างหนุ่ กระบอกที่ทาจากไมข้ ้ึนมา 1 ตวั
แลว้ ก็นา่ ประหลาดทเ่ี จา้ หุน่ กระบอกนน่ั เริ่มขยบั ตวั เอง
“ช่ือของเธอคือ พินอคคิโอ นะ เธอจะตอ้ งเป็นลูกชายท่ีดีของฉนั
และจะตอ้ งไปโรงเรียนดว้ ยนะ จะสญั ญากบั ฉนั ไดไ้ หม”
“ครบั ผมสญั ญา ผมจะเป็นเดก็ ดีและจะไปโรงเรียน”

On the way to school, Pinocchio hears someone call out.
“The funniest puppet show! Hurry up! The show will be starting
soon.”
At that moment, Pinocchio forgets his promise to Geppetto.
Pinocchio exchanges his books for a ticket and runs to the puppet
show.
During the show, the puppets call Pinocchio.
“Pinocchio, come here! Come with us!”

ในระหวา่ งทางไปโรงเรียน พินอคคิโอไดเ้ สียงใครบางคนตะโกนเรียก
“การแสดงหนุ่ กระบอกท่สี นุกทส่ี ุดมาแลว้ จา้ ! รีบๆหนอ่ ยเร็ว! ใกลจ้ ะ
เริ่มแสดงแลว้ นะจะ๊ ”
ขณะน้นั พินอคคิโอลืมคาสญั ญาทใ่ี หไ้ วก้ บั เจพแพทโทแลว้
พินอคคิโอแลกหนงั สือของตวั เองกบั ตว๋ั 1 ใบ แลว้ ก็ว่ิงเขา้ ไปดกู าร
แสดงหุ่นกระบอก
ระหวา่ งการแสดง เหล่าหุ่นกระบอกท้งั หลายกเ็ รียกพินอคคิโอ
“พินอคคิโอ มานี่เร็ว! มากบั พวกเราสิ!”

Pinocchio jumps on the stage. It makes the owner angry.

“You ruined my show!”

The angry owner takes Pinocchio and locks him in a cage.

Pinocchio cries in a cage.

“Help me! Help me!” พินอคคิโอกระโดดนข้ึนไปบนเวที นน่ั ทาใหเ้ จา้ ของโกรธข้ึนมา

“แกทาลายการแสดงฉันพงั หมดเลย!”

เจา้ ของทีก่ าลงั โกรธอยคู่ นน้นั กเ็ อาตวั พินอคคิโอไปขงั ไวใ้ นกรง
พินอคคิโอร้องไหอ้ ยใู่ นกรงน้นั
“ช่วยดว้ ย! ช่วยดว้ ย!”



Suddenly, Blue Fairy appears to Pinocchio.
“What’s wrong with you?
Why didn’t you go to school, Pinocchio?”
“The man forced me to come here.”
Pinocchio’s nose grows longer and longer.
“Your nose tells me when you lie. But if you become a good boy,
You will turn into a real boy. Will you promise me?”
“Yes, I will!”
Then, Pinocchio’s nose gets smaller again.
The Blue Fairy helps Pinocchio go back home.

ทนั ใดน้นั นางฟ้ าสีน้าเงินก็ปรากฏตวั ต่อหนา้ พินอคคิโอ
“เกิดเร่ืองอะไรข้ึนกบั เธอจะ๊ ”
ทาไมถึงไมไ่ ปโรงเรียนล่ะจะ้ พินอคคิโอ”
“ก็ผชู้ ายคนน้นั บงั คบั ใหผ้ มเขา้ มาทน่ี ี่นี่ครบั ”
จมกู ของพินอคคิโอก็งอกยาวข้ึนยาวข้ึน
“จมกู ของเธอทาใหฉ้ ันรูว้ า่ เธอโกหกอยนู่ ะจะ๊
แต่ถา้ เธอเป็นเดก็ ดีเมอ่ื ไหร่”

เธอจะไดก้ ลายเป็นคนจริงๆนะ จะสัญญากบั ฉันไดไ้ หม
“ครบั ผมสญั ญา!”
จากน้นั จมกู ของพินอคคิโอกเ็ ลก็ ลงเหมือนเดิมอีกคร้งั
นางฟ้ าสีน้าเงินชว่ ยพินอคคิโอเดินทางกลบั บา้ น

On his way home, he meets a fox and a cat.
“I’m going to Toyland.”
“Why don’t you come with me?”
“No, I don’t want to go. I have to go home.
My daddy is waiting for me.”

ในระหวา่ งทางกลบั บา้ น เขาก็เจอหมาป่าตวั หน่ึงและแมวอีกหน่ึงตวั
“ฉนั กาลงั จะไปเมอื งของเลน่ นะ”
“ทาไมไมไ่ ปกบั ฉนั ดว้ ยล่ะ”
“ไมล่ ่ะ ฉันไมอ่ ยากไปหรอก ฉันตอ้ งกลบั บา้ นแลว้
พอ่ รอฉันอย”ู่

But when Pinocchio sees the wonderful wagon, he changes his mind.
He jumps on the wagon.
Finally, they arrive at Toyland. Pinocchio gets very excited.
But he doesn’t notice himself changing.
He becomes a donkey with the tail and big ears.
“Oh, no! Help me! I don’t want to be a donkey!”

แตเ่ มื่อพินอคคิโอเห็นรถมา้ วิเศษ เขาก็เปล่ียนใจ
เขากระโดดข้ึนไปบนรถมา้ คนั น้นั
ในท่สี ุด พวกเขาก็มาถึงเมืองของเลน่ พินอคคิโอรู้สึกต่ืนเตน้ มากๆ
แตเ่ ขาก็ไมท่ นั สังเกตวา่ ตวั เองมีบางอยา่ งเปลี่ยนไป
เขากลายเป็นลาไปแลว้ มีหางและหใู บใหญ่
“โอ้ ไมน่ ะ! ชว่ ยฉันดว้ ย! ฉันไมอ่ ยากเป็นลานะ!”

At last, Pinocchio escapes from Toyland.
He is searching for his daddy in a small boat.
“Daddy! Where are you? Is there anyone who has seen my daddy?”
But with a big storm Pinocchio sinks deep into the sea.

จนทา้ ยทีส่ ุด พินอคคิโอก็หนีออกมาจากเมอื งของเล่น
เขากาลงั ลอ่ งเรือเลก็ ๆลาหน่ึงเพื่อตามหาพอ่ ของเขา

“พ่อจ๋า! พอ่ อยไู่ หน มใี ครเห็นพอ่ ฉันบา้ งไหม”
แตด่ ว้ ยพายทุ ่ีหนกั มาก พินอคคิโอกจ็ มน้าลึกลงไปในทะเล

Soon, a big whale swallows him. Pinocchio walks inside the whale.
He sees a light and an old man in a ship.
“Daddy!”
“Oh, my son!”
They hug each other.
“How can we get out of here?”

ไมน่ าน กม็ ีปลาวาฬยกั ษต์ วั หน่ึงกลืนตวั ของเขาเขา้ ไป พินนอคคิโอเดินเขา้ ไปในทอ้ งของปลาวาฬ
เขาก็เหน็ ลาแสงหน่ึงและเห็นชายชราคนหน่ึงกาลงั นง่ั อยใู่ นเรือ
“พอ่ จ๋า!”
“โอ้ ลกู พอ่ !”
ทง้ั สองสวมกอดกนั และกนั
“เราจะออกไปจากทีน่ ี่ยงั ไงกนั ”

Suddenly, Pinocchio has a good idea.
“Let’s start a fire and make smoke. Then the whale will sneeze us out.”
When the whale feels the fire and smoke, he sneezes and lets them out.
“A-choo!”

ทนั ใดน้นั พินอคคิโอก็นึกวิธีออก
“มาจดุ ไฟกนั เถอะและทาใหม้ คี วนั เยอะๆเลย เด๋ียวเจา้ ปลาวาฬ
จามเอาพวกเราออกมา”
เม่อื เจา้ ปลาวาฬรูส้ ึกถึงกองไฟและควนั นนั่ มนั ก็จามอและปลอ่ ย
ท้งั สองคนออกมา
“ฮ๊า-ชิ๊ววว!”

Geppetto and Pinocchio can go back home.
Pinocchio really regrets his behavior.
He really feels sorry to his father, Geppetto.
So the Blue Fairy turns Pinocchio into a real boy and they live happily ever after.

เจพแพทโทและพินอคคิโอก็เดินทางกลบั ถึงบา้ นได้
พินอคคิโอเสียใจกบั ส่ิงท่เี ขาทาไปมากๆ
เขารูส้ ึกเสียใจจริงๆต่อพอ่ ของเขา แจพพาโท
นางฟ้ าสีน้าเงินจึงเสกใหพ้ ินอคคิโอกลายเป็นคนจริงๆ
และทง้ั สองกอ็ ยดู่ ว้ ยกนั อยา่ งมคี วามสุขแต่น้นั มา



คำศพั ท์ (Vocabulary)

1. puppet = (n.) หนุ่ กระบอก หนุ่ เชิด
2. promise = (n./v.) คำสญั ญำ สัญญำ รับคำ
3. call out = (v.) ตะโกนเรียก
4. forget = (v.) ลืม เผลอ นึกไม่ออก
5. exchange = (n./v.) กำรโต้เถียง กำรแลกเปล่ยี น
6. ruin = (n./v.) ซำกปรักหักพัง กำรทำลำย ทำให้พนิ ำศ
7. appear = (v.) ปรำกฏ แสดงตวั เกดิ ขนึ้ ดเู หมือน
8. force = (n./v.) กำลัง แรง อำนำจ บงั คบั บบี คนั้ ฝืนใจ ยดั เยียด
9. lie = (v.) โกหก
10. wagon = (n.) รถม้ำบรรทกุ สลี่ ้อ รถเข็น รถโกดงั
11. escape = (n./v.) กำรหลบหนี หลบภยั ลี้
12. sink = (v.) จม ลดลง ตกตำ่
13. swallow = (n./v.) กำรกลืน กลืนลงไป
14. sneeze = (n./v.) กำรจำม เสยี งจำม จำม
15. regret = (n./v.) ควำมเสยี ใจ ควำมเสียดำย เศร้ำโศก



จดั ทาโดย

นางสาวศศิกานต์ น้อยแสง

สาขาวิชาการศึกษาปฐมวยั Sect1
มหาวทิ ยาลัยราชภัฎวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์