การเขียนบันเทิงคดี
ตัวชีว้ ดั
• ผลิตงานเขียนของตนเองในรูปแบบตา่ งๆ
อยากแตง่ เรื่องสัน้
ใหส้ นกุ จงั
นกั เรียนคดิ ว่า งานเขียนบนั เทิงคดีท่ีดคี วรมีลักษณะอยา่ งไร
ลักษณะของบันเทิงคดี แนวทางการเขยี นบนั เทงิ คดี
ลักษณะบันเทิงคดีทีด่ ี แนวทางการฝกึ เขยี นบันเทิงคดี
ประเภทของบันเทงิ คดี ตัวอย่างการเขยี นบนั เทิงคดี
องคป์ ระกอบของบนั เทงิ คดี
บนั เทิงคดี ส่งเสริมสติปัญญา มีข้อคิดคติเตือนใจ
ลักษณะบนั เทงิ คดีท่ีดี
ให้ความสนุกสนาน
มีความคิดรเิ ร่ิมสรา้ งสรรค์ ส่งเสริมคุณธรรม ใชถ้ อ้ ยคาเหมาะสม
บันเทิงคดี
ปลรักะษเภณทะขบอนั งเบทนัิงคเทดงิ ีทค่ดี ดี ี
บันเทงิ คดปี ระเภทร้อยแกว้ ทเ่ี ป็นทีน่ ยิ มกันอยา่ งแพรห่ ลายในปัจจบุ ันมี ๒ ประเภท คอื
๑. นวนิยาย คอื การเขยี นผกู เรื่องราวท่มี พี ฤติกรรมตอ่ เน่ืองกัน มคี วามสัมพนั ธ์กัน
ในลักษณะจาลองสภาพชวี ติ ของสังคมส่วนหนงึ่ ส่วนใด
๒. เรอื่ งสน้ั คือ การเขียนเรอ่ื งจาลองสภาพชีวิตในชว่ งสน้ั ๆ มมุ หน่งึ ของชวี ติ
เหตุการณห์ นึ่ง หรือชว่ งระยะหน่งึ ของชวี ติ
นักเรยี นจะเลอื กแต่งนวนยิ ายหรอื เรอ่ื งสน้ั เพราะเหตใุ ด
บนั เทิงคดี
อปงรคะป์ เภรทะกขออบงบขอันงเทบิงนั คเทดีงิ คดี
โครงเรื่อง โครงเรอื่ ง คอื การลาดับเหตกุ ารณท์ ่ีกาหนดไวล้ ว่ งหน้าว่า จะเขยี นเรื่อง
ตัวละคร
ให้ดาเนินไปอยา่ งไร โดยนาเหตกุ ารณม์ าตอ่ กัน ซง่ึ แต่ละเหตกุ ารณ์จะต้อง
เก่ยี วเนือ่ งเช่ือมโยงกันอยา่ งเป็นเหตเุ ปน็ ผล
แนวคิด
ฉาก
กลวิธี
ภาษา
บันเทิงคดี
องค์ประกอบของบันเทงิ คดี
โครงเรอื่ ง ตัวละคร คือ บุคคลที่สมมติข้ึน เพื่อให้ทาพฤติกรรมตามเหตุการณ์ในเรื่อง
ตัวละคร หรือเป็นผู้ท่ีได้รับผลจากเหตุการณ์ท่ีเกิดขึ้น อาจเป็นคน สัตว์ ต้นไม้ วัตถุก็ได้
แบ่งออกเปน็ ๒ ประเภท ได้แก่ ตวั ละครเอกและตวั ประกอบ
แนวคิด
ฉาก
กลวธิ ี
ภาษา
บันเทิงคดี
องค์ประกอบของบันเทงิ คดี
โครงเรอ่ื ง แนวคิด หรอื แก่นของเรอื่ ง คอื ทรรศนะหรอื แนวคิดสาคัญทผี่ ู้เขียน
ตวั ละคร
แนวคิด ตอ้ งการนาเสนอ เปน็ ความหมายรวมของเรอื่ งทงั้ หมด แบง่ ออกเป็น ๔ ชนดิ
ดังน้ี
ฉาก
กลวธิ ี ๑. แกน่ เรอ่ื งแสดงทรรศนะ มุ่งเสนอความคดิ เห็นตอ่ สิ่งใดสิ่งหนึง่
๒. แก่นเรอ่ื งแสดงอารมณ์ มงุ่ แสดงสภาวะอารมณค์ วามร้สู ึกของตวั ละคร
๓. แกน่ เรือ่ งแสดงพฤตกิ รรม ม่งุ เสนอพฤติกรรมบางอย่างหรือบางแง่มมุ ของตวั ละคร
๔. แกน่ เรื่องแสดงสภาพและเหตกุ ารณ์ มงุ่ แสดงภาพบางอยา่ งหรือเหตกุ ารณ์บางตอน
ของชวี ิตตวั ละคร
ภาษา
บนั เทิงคดี
องค์ประกอบของบันเทงิ คดี
โครงเร่ือง ฉาก คือ เวลาและสถานทข่ี องเหตกุ ารณท์ ่เี กดิ ขนึ้ ในเรื่อง รวมทง้ั
ตัวละคร
แนวคิด สภาพแวดล้อมตา่ งๆ ทีเ่ กี่ยวขอ้ ง ประกอบดว้ ยส่วนตา่ งๆ เช่น
- ภูมิประเทศ สภาพท้องถน่ิ เชน่ ทีต่ ้ังของหน้าต่างในห้อง
ฉาก - อาชพี ความเปน็ อยู่ของตัวละคร เช่น ตาแหนง่ งานของตวั ละคร
กลวธิ ี - เวลา เช่น ยุคสมยั ทางประวตั ศิ าสตร์ ฤดกู าลของปี
- สภาพแวดล้อมโดยทั่วไปของตวั ละคร เชน่ สภาวะเงอ่ื นไขทางศาสนา
ศีลธรรม สังคม สภาวะอารมณ์
ภาษา
บันเทงิ คดี กลวิธี คือ การเล่าเรื่องโดยกาหนดว่าผู้เขียนเป็นผู้เล่าเรื่องน้ันเอง
องค์ประกอบของบันเทงิ คดี หรอื กาหนดให้ตวั ละครเปน็ ผ้เู ลา่ และผ้เู ขยี นหรือตัวละครที่เล่าเรื่อง
โครงเรื่อง นน้ั มฐี านะอะไรในเรอื่ ง
ตัวละคร
แนวคดิ
ฉาก
กลวิธี
ภาษา
บันเทิงคดี ภาษา คือการเลือกใช้ถ้อยคาท่ีส่ือความหมายได้ดี
องค์ประกอบของบนั เทงิ คดี มีการใช้คาท่ีมีความหมายโดยนัย สุภาษิตพังเพย เพ่ือให้
โครงเรื่อง เร่ืองน่าอ่าน ไม่ใช้คาฟุ่มเฟือยโดยไม่มีความหมาย โดยลีลา
ตัวละคร การใช้ภาษาหรือสานวนโวหารของแต่ละคนหรือแต่ละ
แนวคดิ ส ถ า น ก า ร ณ์ จ ะ มี เ อ กลั ก ษ ณ์เ ฉ พ า ะตั ว ขึ้น อ ยู่ กั บ
ประสบการณ์ ความรู้สึกนึกคดิ และความสามารถเฉพาะตวั
ฉาก
กลวธิ ี
ภาษา บนั เทงิ คดีจาเป็นต้องมีสุภาษติ พังเพยในเรอื่ งหรือไม่ เพราะเหตใุ ด
กบาันรเเทขงิ ยี คนดบี นั เทงิ คดี การดาเนนิ เรือ่ ง การปิดเรื่อง
อแงนควป์ ทราะงกอาบรฝขกึอเงขบยี นั นเบทนัิงคเทดงิี คดี ตอ้ งสรา้ งความขัดแย้งหรือปัญหาที่ ทาได้หลายวิธี เช่น การปิดเรื่องแบบ
ทาให้ดาเนินเรื่องราวต่อไปได้ และ หกั มุม การปิดเรื่องแบบโศกนาฏกรรม
โครงเร่อื ง อาศยั กลวิธกี ารเล่าเรอ่ื งทเ่ี หมาะสม ปดิ เรื่องแบบสมจริงในชวี ติ
ตวั ละกคารรเปดิ เรือ่ ง
ทาไแดน้หวลคาดิยวิธี เช่น เปิดด้วยการ
บรรยาย เปิดโดยใช้การกระทาของตัว
ละคร ฉเปาิดกโดยใช้บทสนทนา
กลวธิ ี
ภาษา
การเขียนบันเทงิ คดี
แนวทางการฝึกเขยี นบนั เทงิ คดี
การสร้างตวั ละคร การสรา้ งลักษณะนิสัย แนวคดิ
ของตัวละคร
ทาได้ ๔ วิธี ได้แก่ สร้างให้สมจริง ทาได้ ๒ วิธี คือ การบอกตรง ๆ และ
สร้างตามอุดมคติ สร้างแบบเหนือจริง ตอ้ งสรา้ งความขัดแยง้ หรือปัญหาท่ี การแฝงไว้ในส่วนต่าง ๆ เช่น เหตุการณ์
และสรา้ งโดยใชต้ ัวละครแบบฉบับ ทาให้ดาเนินเรื่องราวต่อไปได้ และ พฤตกิ รรมของตัวละคร
อาศยั กลวธิ กี ารเลา่ เรอ่ื งทเ่ี หมาะสม
การเขียนบันเทิงคดี
แนวทางการฝกึ เขยี นบนั เทงิ คดี
ฉาก กลวิธี ภาษา
การบรรยายฉากมี ๒ วิธี คือ การใช้ กลวิธีการเล่าเร่ืองทาได้หลายวิธี ก า ร ใ ช้ ภ า ษ า ใ น บ ท ส น ท น า ใ น
บทพรรณนายาว ๆ ไว้ตอนเริ่มเรื่อง เช่น การให้ตัวละครสาคัญเป็นผู้ เร่ืองส้ันและนวนิยาย บทพูดจะอยู่
และการให้รายละเอียดเก่ียวกับเวลา เลา่ เร่ือง โดยใช้สรรพนามบรุ ุษท่ี ๑ ในเครือ่ งหมายอญั ประกาศ (“ ”)
และสถานทก่ี ระจายตลอดทง้ั เรือ่ ง
การเขียนบันเทิงคดี
แนตวัวทอายง่ากงากราฝรกึเขเขียยีนนบบนั ันเทเทงิ คงิ คดดี ี
เร่ืองส้ัน เป็นบันเทิงคดีประเภทหน่ึง มีความยาวประมาณ ๑,๐๐๐ ถึง ๑๐,๐๐๐ คา โดยเร่ืองส้ัน
ของไทยได้รับอิทธิพลมาจากนักเขียนชาวตะวันตก โดยแบ่งประเภทตามองค์ประกอบท่ีโดดเด่นของ
เร่อื งส้นั ได้ ๔ ประเภท ดงั นี้
๑. เรื่องสั้นชนิดผูกเรื่อง คือ เรื่องส้ันที่ให้ความสาคัญกับโครงเร่ือง โครงเร่ืองจะมีความซับซ้อน ทาให้
ผูอ้ ่านเกิดความสงสัยและใครร่ ้ทู ี่จะตดิ ตามเร่ืองต่อไปจนจบ
๒. เร่ืองสั้นชนิดเนน้ แนวความคิด คอื เร่ืองสน้ั ทต่ี ้องการเสนอแนวคดิ หรอื ทรรศนะของเร่ืองมายงั ผอู้ า่ น
๓. เร่ืองส้ันชนิดเน้นตัวละคร คือ เร่ืองส้ันท่ีให้ความสาคัญกับตัวละครมากกว่าโครงเรื่อง เพราะถือว่า
เหตกุ ารณเ์ กิดข้ึนจากพฤติกรรมของตัวละคร
๔. เรื่องส้ันชนิดเน้นบรรยากาศ คือ เรื่องส้ันท่ีต้องการสร้างบรรยากาศของเรื่องให้มีความสมจริง
ให้ผอู้ า่ นรสู้ กึ เหมอื นได้ร่วมรับรอู้ ยใู่ นสถานการณ์จริง
การเขยี นบันเทงิ คดี
ตัวอยา่ งการเขียนบนั เทิงคดี
ตัวอย่างเรอื่ งสั้นท่นี ่าสนใจ
สรุปบทเรยี น
บันเทิงคดี การเขยี นบันเทิงคดี
ลักษณะบนั เทงิ คดที ดี่ ี ไดแ้ ก่ ใหค้ วามสนกุ สนาน แนวทางการฝึกเขียนบันเทิงคดี ได้แก่
ส่งเสริมสตปิ ญั ญา มขี อ้ คิดคตเิ ตอื นใจ มคี วามคิด การเปิดเรื่อง การดาเนินเรื่อง การปิดเร่ือง
ริเริ่มสร้างสรรค์ สง่ เสริมคุณธรรม และใชถ้ อ้ ยคา การสร้างตัวละคร การสร้างลักษณะนิสัย
เหมาะสม ของตัวละคร แนวคิด ฉาก กลวิธี และ
ภาษา
ประเภทของบันเทิงคดี มี ๒ ประเภท ได้แก่
นวนยิ ายและเรอื่ งสัน้ ตัวอย่างการเขียนบันเทิงคดี แบ่งได้เป็น
๔ ประเภท ได้แก่ ชนิดผูกเรื่อง ชนิดเน้น
องคป์ ระกอบของบนั เทิงคดี มี ๖ องค์ประกอบ แนวความคิด ชนิดเน้นตัวละคร และชนิด
ได้แก่ โครงเรือ่ ง ตัวละคร แนวคดิ ฉาก กลวิธี เน้นบรรยากาศ
และภาษา